장음표시 사용
241쪽
tractum cod. , unde facilius fit troclus c. singulos. g. 92 recte intianus exacta in exacuta mutavit, os Columella V. 6. q. 93 Ianus rectius hos quam ill eos de his, malim tamen eos scribere. g. 200 liuontur scribo, codd. relistantur, Sili. Ian. 0 Sohnoideri coniectura sistuntur. Praecepta enim Columolla V. 6 repetuntur.
201 23,35. 326 Ei ulmus deli uneata media in ramorum Scamna digeritur, nulla sere XX pedum alliore arbore.
Numerum alterum XX o Colum sella loco V. T iam
Pintianus emendavit XV, altorum e codicibus 8s eliciendum seliquit. Sic enim illi intramorum a intra ramorum T di. e. in triti ramorum. Plerumque , Columella inquit, ea arbor in tres ramos dividitur.
211 23, 35. 327 Tradueem bimum praecidere solebant oneraliSenim vetustate melius d0nare empla S, ut ranSilem saetant, ni largiatur crassitudo alias utile loro suturi draconi paSei.
Talum locum Sili. t Ianus dedorunt, hic tamen contracodice vulgatam lectionem si servavit. In quo plura displicent: primum imperfectum, cui inde a v. melius alia quaedam ratio eademque probabilior opponi videtur, deinde vocabulum transilem nec bene sormatum neque S comprobatum, quibus desedit et codicum varietas, ubi non oneratis sed onerat legitur, et Columellae praeceptum V. 6 pag. 220 d. Biponi. Cuius verba cum deinde annis et robore vitis,convaluit, traduce in proximam quamque arborem mit-,tendae, ea8que post biennium amputare, simul atque fort., simulque alias teneriores transmittere convenit, nam e-,tustatae vitem fatigant haud dubio a lini auspiciuntur.
242쪽
Itaque ante omnia vox onerat se vitem recipiatur Oportet interpunctione, ut par est, mutata. Tum id praecipitur, quod alteri rationi praeferendum videatur, ut quandam draconis similitudinum iniciant traduces; numerorum Onim arietas tantum abest ut improbetur ut usui Pliniano quam maxime apta esse videatur. Quod ubi primam vocis transilem litteram o proxima ut male irrepSi 8S concesseris, Sponte prodibit rasile , cf. g. 206. Nisi palmitis crassitudo draconem ipsa largitur, arte ad eius speciem consormandus est. Exigua igitur illa mutation facta talem locum scribemus: Traducem imum praecidere solebant onerat enim vetus-tolei melius donare tempus ut rasilem faciant, ni rel. Obiter moneo, paulo ante utraque par legendum 88Θ, prior enim VOX vicina utrimque absorpta est; es Columella V. 7.
213 - 23, 35. Medium temperamentum in Carseolan Sequuntur cario Sa Sque lanium vilis paries incipientesque inarescere depulando.
Primum e codicibus restituatur Carsulano, quod Umbriae oppidum III. 1l commemoratur ), deinde deleta c0pula, quae e vicin participio incipientesque huc irrepsit, scribatur carissas. Simile mendum serendasque in . 21 dudum sublatum St.
214-23, 35. ArbuSla arari quam altissime desiderant an laelsi frumeni rati non exigit.
Expulsa diti0graphia desiderantant logo desiderant etSi. Pintianus tametsi . Sili. t en etsi coniecerant. Ibidem ο
' Ani ex pro tuae a urbem surru Diis scribendum videtur esse tuae a urbem in . vicinis.
243쪽
Liber XVII. 43cabula quae in arbustis quae neque in eo dicibus reperiuntur neque sententia loci requiruntur, immerito a viris doctis rotinentur.
225 24, 37. 330 Scabies gignitur roribus lenii post vergilius; nam si largi0re suere, persundunt arborem, non Scalpunt. Seabie et grossi adunt, si vel imbres nimii fuere; ali modo uidus laborat radicibus madidiS.
Talem locum apud Silligium legimus, eundem aliter Ianus con8tituit, qui, nisi Theophrasti descriptionem IV. 14. Plinius imitatus esset, e codicum us s. sordibus Vix Xpediri posset. Tribus autem m0dis ficum imbribus vexari Theophrastus narraVernt aquae penuria, unde eabie oreretur, largis imbribus, quibus arbor 0rfunderetur, nimii denique, quibu radices maderent. Quorum morborum primum illo Sic descripsit: ἡ δε φωρα μύλιστα γίνεται ταν δωρ επὶ Πλειάδι γενηται μη πολυ, Plinius inde a voce Scabies 118que ad Vergilias , alterum his verbis εὰν ὁ πολυ, ἀποροκλυζεται συμβαινε δε τοτε καὶ τὰ ἐρινὰ ἀπορρειν καὶ τους λυνθους, quibus apud Plinium proxima usque ad Vocem cadunt respondeant necesse est. Apparet igitur lar-stiores rectissime a Dalecampi scribi, licet codices rariores
hab0ant, deinde nihili faciundam esse illographiam perfundunt ne e codicis archotyp vitio PERFUNDUNTNTrepetendam tum scabie et rossi gregie ab Harduino corruptelis codicum scabie eteros si si illigio credimus scabiterossi in Parisinis logi Harduinus retulito, restitutum e88e; 08 tremo cubi quod Harduinus recte ad scalpunt applicuerat, a Silligio male cum v et rossi coniungi. Quamquam vocem scabie haud scio an docto potius librario quam Plinio tribuam, qua insolitam verbi sca uni vim X-
244쪽
planare niduserit. Tortium radicum morbum his orbis Theophrastus addit: νοσεῖ δε συκῆ καὶ ἐὰν Di οὐρία γενηται τα τε γα προς τῆν ριῖαν καὶ αυτὴν την ρίζαν σπερ ριαδα. Quae codicum scriptura sive recepta accurate a Plinio exprimuntur Totum igitur locum sic refingo: Scabies tonitur roribus lentis post verstitias; nam si mr-stiores fuere, perfundunt arborem, non scalpunt scabie etyrossi cadunt. Sive imbres nimii fetere, alio modo cuslaborat radicibus madidis. g. 22T. anus emendavit, . 22 verba ita transponantur oportet eroduntque frondem, aliae Iorem quoque Olivarum, cf. Theophr. . . .
33 231 24, 37. Sunt et culleum genera aliquis molesta qui videntur e umore nasci, tum diale subdito eorticibuS.
Viam qua molusta et otiosa illa v0 tum emendetur, Thoophrastus IV. 14. 0 monstrabit καὶ δοκουσιν ἐκ τῆς Drροτητος συνίστασθαι τῆς - τον φλοιὸν συνι αμενης' αυτη δ ἐστι γλυκεια γενομενοις. Manifestum est enim in codice archetypo paucas litterula excidisse, quibus sup plotis legemus: - umore nasci ad stustum dulci Cotorum ii quoque intelligitur, quanto i0do a reliquis prases tot ille enim tum cod. d tunc praebet.
gore X urit arefaeiens ut nullis postea s0libus recreari poSSint.
245쪽
Liber VII. 45αυα ποιε καὶ ξηρα κ τε Plinio igitur repetitis tribus quae semel scribuntur litteris restituitur: exurit ita arefacien Similo vitium g 233 inter pro in terris arduinus emendavit.
23, 24, 37. 332 Aliae in terris septentri0ualibuS, ut Onio, Phrygia, rigore aut gelu laborant
in Ponto Sili. quod e cod. a Ianus correxit. Vellem eiusdem etiam in proximo vocabulo quam par erat rationem habuisset ut Phrygiam terris septentrionalibus eximeret. Cod enim a praebet rasti i. e. Thracia, quam Theophrastus S. 13, disertius etiam caus plant. V. 13. 11 0- minavit.
235, 24,37. 333 similiter ilex et robur et quercus. uae Siangusta dec0rticali sui rel.
Hic quoque auctoritati codicis , in quo reperitur:
,robur quercus. Quae obtempero, cum Scribo: S. i. e. Obur quercusque. Si anyuSta rel.
23 - 24 37. 334 Intereunt pleraque et fissa stirpe, excepti Vile, malo, sic0, punica, quaedam vel ab ulcere lanium. Fieus hane iniuriam spernit et omnia quae reSinam gignunt.
Vitiatum locum sesso Budauus et Schnoiderus ad Theophr. IV. 16 1 animadverterunt, sedem vitii non invenerunt. Scilicet non co sed cus corruptum est corrigendumque Theophrasti narratione: τα οὐδἐν πασχει καθύπεο πευκη αδουργουμενχὶ καὶ ε ἄν ' τὰς ρητίνας συλλε-ro υσιν, itaque reponendum est, Pinus hanc ni spernit rel.
246쪽
46 Liber VII. Pinum enim L hic et g. 23 dicit πευκην, quam alibi laricem appellat.
- et oliva in totum ambusta revixit et in Boeolia der0sae loeuslis sic regerminaVere.
Quae paulo ante leguntur verba Ianus e Theophr. L . egregie sic correxit heus sub foliis seos sub foliis a d). Eodem loco etiam ad ea quae modo adscripsi verba emendanda uti poterat. Quum enim Theophrastus haec narraverit olo ἐλύα Iro ἀποκαυθεῖσα τελέως ἀνεβλύστησεν λη, καὶ αντη καὶ , θαλία ἐν ε τῆ Οι-ία καταβρωθεντων τῶν ρνῶγν π ἀττελέβων πύλιν ἀνεβλίσι σε, Plinius quoquo n0 de ficis sed do oliva loqui putandus est. Quid quod fici nomon ii in eo distibus quidum 8S.
reperitur, qui ita variant: ci resterminavere D.
ticis ire sterminavere intorpolatam enim codicum P lectionem cytisi resterminavere citare nihil attinet. In cisi igitur vocum aliquam latere consentaneum est qua Graecam evo Plinius Xpresserit, eamque talem quae prope ad corruptos illos litturarum ductus accedat. Neque ea difficilis inventu est quodsi enim magnam litterarum c tu similitudinem reputaveris ), nulla foro mutatione o licis fieri intelligos eius, quo Vocabulo cum Vitesdoscribit, inde a g. 173 saepius Sus St.
exactam saleis aciem utraque manu imprimente S.
Scribo exacutam, ut g. 26b Cotorum quae initio . 2b2. loguntur usque ad V ossa in hac sectione arte cum ea triue cohaerent levique tantum signo distinguenda Sunt.
' Ita statim g 24 in cod. a legitur ecli, in il Vettii. Sicul I. 194 in recti, in ad ne tit in ti, recte aute in Vettii scribi ex inscriptione apud Gruter. p. II 8 colligitur
247쪽
si vero sertile n0n sunt viles, iubent aceto aeri subacto inere rigari
Quum post particulam subiunctivi positi sint sit in igquae praecedunt et quae Statim Sequuntur, hic quoque sint scribondum est. cis et rutaeque recte coniecit Daleeampius, quorum alterum etiam codicibus confirmatur.
3 - 1, 1. 337N0s et agilla unguimus a ferro ipSi nocentius aliquid damus, nos et flumina insistimus et rerum
naturae elementa; ipsum quoque quo Vivitur aerem in perniciem VertimuS.
Iam saepius significavi, codices P eorumque similes, a quibus vulgata fere lectio orta est, ab homine non indocto correcto nonnumquam, saepius interpolatos esse, Odicem cum quo cod. D et maliqua cognati0n coniuncti esse videntur, antiquae probaeque scripturae vestigia in his corte libris, ubi altera eaque antiquior codicum familia ostituimur, ipsis illis mendis, quibus scatet, conserVasSe. Cuius rationi memorabile . . exemplum reperitur. Aer enim neque ad victum sufficit, quod vel proverbi docemur, neque quomodo in perniciem O Vertatur, conStat. Immo quae
sint ea quibus vivamus Plinius ipse XXIV. 4 explicuit, inventu facilia ae in impendio et quibus vivimus , quibus hominum fraudes cum ad 0dicinam tum ad venena abusi sunt. Venena hoc quoque loco cibis, qui ab ipsa natura inn0rii sumministrentur, opponi animalium exemplo efficitur. Atqui motusta illa vox abest a codicibus a D, itaque in cod. d ab interprete adscriptam esse equitur, qui ipsum
248쪽
illud quo vivitur ad rerum naturae elementa retulerit. Neque tamen nihil glossemati substituitur, sed e vestigiis reliquorum codicum, quorum a in se, D ipse in Scriptum habet, gravis sententia refingitur: ipsum quoque quo vivitur ipSi in perniciem vertimus. In proximo Sensu Verba quae quidem ne in i quidem leguntur, haud dubie igitur delenda sunt.
Interpolatum obscurumque locum quid enim significant particulae quidem ut 8 exhibuit Sili. Ianus emendare Onatus est, dum ut in e mente mutat una tantum vel altera littera corruptum codice praestant Paucos homine veneni instar 88e, aliquant plures ad Onam frugem nato eSSe
Plinius dicit, atqu0 hoc ipsum in codicibus legitur, nisi quod in hominis, in omnibus quidem reperitur:
buin et homines quidam ut venena nascuntur Verum et in hoc eadem naturae maiestas quanto plures bonos stenuit ut fruste rei.
Quae sequuntur inde a g. 6 usque ad 2l, a g. 3b usque ad 43, in chrestomathia liniana p. 220 sqm tractavi.
praeceptum in primis Cal0nis humanissimum utilissimumque, id agendum ut diligant vieini; cau Sas reddit ille rel.
Catonis locus exstat cap. 4: Si te libenter vicinitas ridebit rel. Obiectum apud Plinium vulgo missum scripturae varietate ditissant 'd se vicini , vicinis a restituitur:
249쪽
ut dilistant te vicini. Supra S. 29 cavit, quum ubique praesens MPmpus Θ-periatur, in ovet mutandum esse arbitror.
47 m 6 8. 340 Umidiorem agrum lassis concidi atque siccari utilissimum est, ossa aulem creto Si loci aperias relinqui, in soluti0re erra Saepibus firmari, declives imbristibus aut Supinis aleribus procumbere, quaSit m Decaecari rel.
Ita illigitis vulgatam lectionem hi mari ne procidant aut rel. mutavit, o Columella loco II. 2. 9 quom Plinio Obvorsari constat, vocibus declives imbricibus desumptis, cui
eatenus Ssensus Stesanus, ut alteram vocem mitteret eius
autem quam Servavit imbricibus in codicibus ultimas litteras SupereS8 Statueret, lacuna quam seprohondisso sibi visus est, ingeniosissime sic expleta: ne procidant, aut imbricibus. At vero imbrices nec Plinius nequo is quem fere Se quitur Columella ut ossis adderentur suasit quippe qua8, imbricibus supinis similes esse voluerint. Codicum varietas haec est ne procibu a. in procibus D. in procibus d. , eos codices dico, quos e Silligi libro accurate novimus, ceteros nihil moror'). Et corrupta quidem esse illa vocabula manifestum est, Sed ante quam emendandi periculum faciamuS, altera corruptela Opus est ut indagetur, quam in Voce procumbere deprehendo. Tantum nim abest ut fossa procumbere debeat ut ne procumbat omni per cavendum
' De Chimetiano Θ ateor me dubitare. qui lectionem m Pro cibus eum P communem habere eique vocem divis praemittere dicitur, qua quid indicetur nescio.
250쪽
sit. Qua voce cum altera manifest corrupta comparata tanta utriusque similitudo intolligitur ut alteram altori substitutam esse apparea Scilicet quum procibus in archetypo male scriptum reperiret librarius, in margine legendum e S SQ rocumbere annotaVerat, quae coniectura ita postea in ipsa Plinii verba irrupsit, ut ipsum illud procibus intactum remaneret. Itaque Vocem procumbere missam faciamus, eam autem quae reliqua est, procibus in procumbant mutemu8. Iam igitur omnia optime sic procedunt: in solutiore terra saepibus firmari ne procumbunt aut supinis lateribuS, quasdam rel.
Solus code d salorum habet, saturorum Salivorum T haud dubie recipiendum.
342 5 - ,10. Varro quater novenis diebus fruges absolvi tradit et mense non meli.
,In libris operditis , arduinus inquit, scilicet ne numero corrupto esse fateatur. At neque Varro sibi ipse contradixisse, nequo Plinius cum de rebus rusticis agit alios Varronis libros quam qui de re rustica scripti sunt, laudasse putandus est. In illis autum cum Varro I. 2 et 2 tempora ita ut ros et ratio fori, descripserit, rectissime Pintianus priorem numerum in quinquies no eni mutaVit, ter quindecim qui a Varrone numerantur diebus consentaneum. Gravius etiam altorum vitium Varrono duce tollitur. Qui quoniam c. I 0mpora subtilius ita discerni retulit ut in VIII sesquimonsus dividorentur atque quae in agri cultura sori duberont, in hau intervalla distribu vit, apparet in Plinii codicibus duas syllabas periisse legendumque es8e: