장음표시 사용
341쪽
Galatia nominavit, ab oditoribus correctus sit, os XVI. 33. g. 10 hiero bolone divisim scribenda erat.
a re in sed lenti Vi a d scelenti ak scribendum est acres et lenti, sicut XXVII. 22 acre ustatu ac lentum ethio apud Dioscor. II. 194 δριμD . . καὶ γλισχρος legitur.
13 - 11, 83. 541 Alopecias emendat nymphaeae Heracliae radix, si uua tritae illinantur.
siue iti Virud E Hye V . Siccam picem i. e. tritam Ontra alopecias valere XXIV. 39 traditur, se cum Heracliae radice, cf. Dioscor. III. 138. Apparot igitur picis in lacunamentionem factam esse, nam nonnulla excidisse vel prava correctione codicis V indicatur; quodsi eo die a hic uti liceret, nihil magis fortasse coniectura opus esset, quam . 4 , ubi cod. V mediculur, ill medicetur, ad recte medicamentis miscetur habent. Nunc illam lacunam proximo vitio S. 133 xpluri arbitror. Vocabulum enim admixto quod voci radix malo in libris S S. additur, intianus ferendum non esse animadvertit, transponendum esse ad alterum V. radiae non vidit Scribendum esse arbitror si uno admixta pici tritae illinantur se alopeciae .
1 33 11, 84. 42ilem lingulae . . cuius radix combu Sta eritur cum adipe utS nigrae id quoque excipitur ut eius Sit Suis quae numquam peperit.
Verbum sit abest a libris SS. qui eius ut, vel eius suis habent, secte et oi qua Plinius in verborum ellipsi utitur libertati accommodate. s. rus berger, usu Plin.
342쪽
142 Liber XXV. p. 1 sqq. obiter moneo . 13 e bonis libris scribondum
esse iuncis tenuissin is, iunci It g. 140 omnium librorum scripturam chrysollion vel chrysolion quae indice confirmatur, ab editoribus, male in crystallion mutatam rectissime ab I. restitui. Quidni enim in nothis Dioscoridis IV. 0 errari potuit Atque ut omnino in his nominibus corrigendis summa cautione opus est, ita ne in . 44 quidem honum oeabulum coron, quod in indie repetitur, mutaVerim.
feris oculis codd. idem in indice felix, festis, fellis. Scribendum est igitur felix oculus.
544 148 13,94. Huius solia alba, alterius 'aliora ut lapathi sa
livae. Mandragorae semina vel nigrae folia angustiora quam laetusta soli appellantur . 147, στενυ; ερα καὶ μικροτερα Dioscor. IV. 6 candidi μεγύλα, λευκὶ ab eo dona. Nunc igitur, ubi de mare sermo St, scribatur Oportet: ius alterius folia alba, latiora te.
54 149 m ibidem. odor gravi ei, sed radici et mali gravior Mala
matura ele. Ita Sith, an oravior, et albi mala selura, torque malo Codicis enim a scriptura, modo vulgatam interpunctionem mutaveris, cum Dioscoridis loco IV. 6 optimo conciliatur. Candidi tantum mala ευωδη μετὰ δε βάροiu: τινος esse tradit Quod Plinius ita expressit:
odoriravis eius, et radicis et mali stravior . Glbo. inulamatura te.
Proximus Sensus qui nunc vulgo legitur a Barbaro interpolatu est:
343쪽
Liber XXV. 143 Folia servantur in muria efficacius, alias recen- 46lium sustus e Sit S Sl Si quoque OXiae VireS.
Sellico qua in libris SS. reperi tur albus rore tantum sucum succus a ita sunt corrupta ut sucum sole densandum, a rore cavendum esse declarent. Plinius enim sicut XVI. 193 sq. materiam rorulentam, VIII. I uvam rorulentam
legi non oportere praecipit os XVIII. 330), ita hic mandragorae r0rulenti sucum noxium esse indicat, album autem nigro esse efficaciorem Scribendum est igitur: Folia servantur in muria, emcacius albi. orulenti su λ/s pestis S etc.
S. 159, 60 vulgata lectio Atro duo enera praeserenda St.
160α13, 101. 547 alterum algo iam minus eulum, quod erilhales
Vocati . . . aliqui SoeleS, Sed aiZ0um uirumque, quoniam Virea Semper.
Locum corruptissimum talem exhibent codicos SS.: aliqui semitalia sedum uti aizoum utrumque vireat Semper , aliqui sempervivum 'aliqui is Cis V is et similia sedum sed qui atroum virumque quoniam vireat virernt Ii semper fere consentientes R. Itaque v. sedum quod etiam in in die logitur a Sili. spretum recto ab Iano restitutum est. Tum V Doetes postv aliqui trianeatum indie comprobatur. Quae prOXime sequuntur litterae semilalia vel et similia mea quidem sententia non V. Italia, quemadmodum S. I. Statuerunt, Continent, sed adverbium similiter se a maius aiZOUm. Deinde qui expulsa duorum librorum illographia sed a Suppleta syllaba facit in liqui 0rrigitur, tota denique sententia e cod. a ,
344쪽
144 Liber XXVI. ubi is quoniam proximis litteris sue absorptum duit ita optimo finitur:
aliqui foetes et similiter se dum, aliqui aizoum uirumque, quoniam Deut semper, SemPer vivum. Qua enim in a inseritur aliqui Oriecti ad . ut 0- fortur. Proximus sensus ante Sili emendatius scribebatur.
S. 6 pulmo in holmum corrigendum erat, ut saetum os XXVI. 39. S. 68 logo : roboris o minor T1 uectitur.
548 172, 13, 109. alierum ranunculi genus . . aliis euultibus
alitus Vi altius a d quod recipi portere verbo Dioscoridis II. 20 μακοοκαυλοτερον demonstratur.
S. -20 in chrestomathia p. 241 Sq tractavimus. S. 24 haud dubie circumfossa, ut vulgo ante Sili. Ian. Scribondum est. Plinius enim de tempore loquitur, quo planta offossa erat. S. 28 nescio quidni codicum Scriptura drachm ιι ponderis recepta sit, s. XI. 84. S. 40 Ianus scripturam librorum sillybus recte secutus est, vellem etiam densu uro optimis libris scripsisset, quo erborum facilior structura redderetur 4 42 eminos scripSerim.
Ladanum caprarum barbi villisque inhaerescens inter segetes nullo modo nasci potuit. Immo seu te κατα τααντα φυομενος et κίω appellatur a Dioscorido 1. 23 scilicet εν πειρωδεσι τόποις ib. 126, in Silvestribus et montuosis, ut clymenus apud Plin. XXV. 70. Atque non egetes
345쪽
Sed silvas Arabum pastu caprarum infrino idem retulit XU. 4. Itaque h. l. non melibus Scribendum esse apparet sed silvestribu S. Ibidem.
Led0n appellatur herba ex qua si ladanum in CSpr . . 0bilius in Arabia
τὸ μεντο αραβικὰν καὶ λιβυκον υτελε ερον Dio Sc. l. l. verum ladanum Cypri insulae esse Plin. l. l. Itaqu0 h. l. non nobilius, sed vilius legi oportet. S. 8 scr. miculam, cf. Diosc. IV. 18 et ilicis.
Sivo de suco uithymali sive des ipsa herba accipias, maSculino genere opus est scribendumques haud dubio
item. Dativum etsi vix puto exemplis vel ellipsis vel casuum constructionis a Gra8bergero p. 7 sqq. 34 collectis ita defendi ut adiectivo idoneus carere possimus, tamen istud medicorum dicendi genus confidentius emendare non audeo. Id vero non dubito affirmare, eundem dativum ceteri VO-cabulo necessari restitui. Neque enim cetera tithymali genera cum myrtite, sed vomitiones cum reliquis morborum remediis comparantur. Nam, ut cum Dioscoride loquar IV. 162, δυναμιιν εχει . . ιμοίαν τω προ αυτου ἐμετικω- νερος μέντοι ἐκεῖνος τουτου ἐστίν. Itaque Scribendum esse
censeo: minui hic vomitionibus iidoneush quam Superior ceteris item.
346쪽
146 Liber XVI. S. 70 non cyparissian sed ex omnibus libris cyparilitan
79 - 8,49. Xiphii quoque radix Superi0r urinam ciet insantibus, uterocelici datur ex aqua et illinilur ve- si eae vilii SP peucedani Sueus insanlium amici et umbilicis eminentibus psylli 0n illinitur.
Locus interpunctione mutata sanabitur Nam psyllion, ut ait Dioscor. IV. 70, ἐντεροκηλας τε τὰς ἐπὶ παίδων καὶ ἐξοι φίλους γιάζει, peucedani Sueu ποος τε πονους καὶ διατάσεις κυστεως καὶ νεφρῶν πινομενος ποιεῖ III 82). Distinguendum est igitur hoc modo: illinitur vesicae vitiis peucedani sucus. infantium ramici liinitur. Quod clarius etiam ex hace cod. Luciliburgensis lectione elucet sucus ramiti infantibus.
batis Barbar plantae an D scriptura librorum AESS. elatae facile elicitur syllaba suppletae latinae hortensiae, cf. Dioscor. IV. 40.
Calida seminis vis mon inflationem sed inflammationem offici consentaneum est atque sic in cod. scriptum
intrioni libri SS. ad unum omnes habent, prorsus ut
347쪽
Liber XXVI. 147 est apud Dioscor. III. 4 εστ δε καὶ συγχρισμ α ισχιαδος panaces et IV. 8 ταυτης p0lemoniae et α πίνεται . .
ro. . . ἰσχιάδα μεν δατος. Sequitur Verba sic esse distinguenda: panace poto et infricato, polemonia etc.
sedeam sed eam V conversam Vini sedeam calumniam conversam , sedeam calumniamin . Vocabul uincalumniam quod codicum avi consensu satis munitur, ab oditoribus male neglectum est, o descriptione quinquefolii apud DioscoridemGV 42 τοαυματα - ἰαται nullo negotio emendabitur ubi scripseris: condylomata quinquefolium ac vulnera, sedem etc. Obitor mone S. Metiam si separatim scribenda 88e, mastis post V adeo probabilius inseri quam ante eandem, quum particulae si Vicinia absorptum esse videatur.
108, 1I,68. 558 Gerani 0im aliqui myrrin, alii myrtida appellant; similis est ciculae, minutioribus doliis it caule brevior, I 0lunda, Sap0ris et odoris iucundi.
Foliis ot caule sescriptis quid tandem restat emporadicem loco simillimo Dioscoridos IV. 114 ita Hoscribit:
ρίζαν δε εχει - πεοι ηεοη, νωδ' ηδειαν βρωθῆναι. Manisostum igitur vitium corrigo scribens radice rotunda saporis etc.
11 - 11,68. 59 Phagedaenis quod nomen sine modo esurientium est, alia ulcerum lithymali medentur.
348쪽
Quam uncis inclusimus sententia ferri fortasse posset, si nunc primum phagedaenae menti fieret. Nunc Vero, quum Plinius iam XX. 27 XXIV. 110 ulcera esse monuerit, alteram autem significationem verbi nusquam attigerit, interpretamentum hominis non indocti delendum esse censeo.
11 - 11,7 1. Buglosso narescente, Si qui medullam e caule eximat dicatque ad quem liberandum ebri id sa-ciat et alliget ei septem solia, aiunt labri liberari; item Vellonicae drachmam in aquae mulsae cyathi tribus etc.
In aqua mulsa nullum medicamentum ori potest ut alligetur apparet accusativum casum voce dedere regi quae in proximo superiore ensu legitur, atque Verba bustiosso liberari, a Plinio ut videtur margini addita non modi intormedicamentorum Ordinem collocanda sed in fine totius loci Verbis aristolochia perfrictionibιι resistit adiungi debere.
Igni sacro medentur iZ0um . . . mandr3gorae radix, - Secatur in asSe ut cucumi primumque Super muSium SuSpenditur, m0 in sumo, dein tunditur e vino aut acet Seqq.
Leve vitium interpunctione mutata corrigitur Nam evino radix non tunditur sed medetur, cf. Theophrastus hist. plant. IX. . . Itaque post v tunditur est interpungendum itaque finita parenthesi voce tunditur continuanda est Ora
Rectissime intianus sinum corporis malum non esse vidit, recteque idem sinus ulcerum XXVII. 3 commemorari
349쪽
monuit. Quum autem sinuosa corporis ulcera coniecit Plinium interpolavit magis quam sanavit. Scilico corporis proxima voce corpori male huc translatum est. Quo expulso scribo: duritiasque et sinus ulcerum. Etiam duritia in alto ulcerum XXX. 114 reperiuntur.
Muliebribus morbis medetur maxime in univerSum paeoniae herbae Semen nigrum X aqua mulSa; eadem et in radice Vi men Se ciet, panaei Semen cum absinthio menses et Sudores, Scordolis
herbae ronovius in eod. V legi negat, ill Nauta auctore affirmat, itaque vocabulum Supervacaneum cum intiano expungere non audeo. Reliqua ut nunc leguntur usui scriptoris repugnant; nusquam enim remedii vis cum verbo transitivo coniungitur. Accedit quod paeoniae radice plura mulierum mala sanari dicuntur a Dioscoride III. 147 δίδοται δε ξηραγυναιξὶν ἡ ρίζα ται ἐκ τοκου μη καθαιρομ έναις κινεῖ δεκα τα καταιμήνια . . . Tum aliquid in archetypo codice erratum esse libri a vitiis docemur qui nihil nisi haec habsit: mrae ciet panacis se meses. Quum igitur Verba semen cum absinthio e margine archetypi, ut videtur a Scribi repeterentur, contigit ut . menses bis non semel scriberetur. Recto omnia ita procedent:
eadem et in radice vis menses ciet panacis Semem cum opsinthio et sudor S. rel.
In hoc quoque libro emendando codicem a pras etQ-ris equendum esse existimo, lacunosum illum quidum si plurimis vitiis inquinatum, sed qui verae plerumque Scrip -
350쪽
150 Liber XXVII. turae vestigia conservaverit. Velut g. 2 vulgo recto Syriae logi Dioscorides III. 140 auctor ost Histriae reliqui libri
exhibent male correctum, istoriae a, e quo ubi syllabam i e proximo vocabulo maritimis male repetitam deleveris auriae facile restituitur.
564 2 1, 1. Scythicam herbam a Maeotis paludibus et euphorbiam e monte Allante ultraque erculis columna et ipSo rerum naturae desectu rel.
Ablativum nullo modo explicari posse, desectu naturae desoria Atlanti vicina significari apparet, is V 1, sq. Itaque scribi oportet: ex ipso, defectu g. 4 Caelius recte Rulinhenius.
565 5 2,2. de conito). Ea est natura ut hominem occidat, nisi invenerit qu0 in homine perimat. Cum eo sol colluctatur veluti pari inius invento sola haec pugnaeSi, Cum Venenum in viseeribu reperit rel.
R deficit velum parte inlus V veluti presentius V , velut praesentius a, haud dubie recipiendum. Praesens enim sive remedium sive venenum saepissime Plinius non id tantum appellat, quod statim, sed quod omnino vim suam praestat.
amara. Non radix tantum Odore gravis St, nam βαρυοσμος δε, Dioscorides ait III. 22, 4λη καὶ Ἀπογευομένου. πικροτατη