장음표시 사용
141쪽
I I, 77-83.ΕΡΙDICVsQuia perire solus nolo: te cupio per1re meeUm. Benivoloris sum benivolenti. ΤΠEsPRIOLbi in 1nalam rem muXUmam Cum istae condicionθ. EPIDICVS I sane, si quid festinas magis. Νύmquam hominem quemquam conveni, unde ubierim lubentius. 80 EPIDICVS 1llic hinc abiit. solus nunc es. quo in loco haec res Sit Vides,
Epidicet nisi quid tibi in tete aiixilist, absumptus es: Tantae in te impendunt ruinae. nisi suffulcis firmiter,
a quo eae pio ita dismepant ceteri: 73. haeccine J Z. hec F haoc
ad me F Z. ad med Bothitis adtinet F interbitas R. mellerus l. 3. 3. p. 34 76-80. tales sunt in Ad p pppyp
NUΜQU78. Benivolens sum benivolenti GG. benevolens cu beneuolento BIFZ. I brorum scripturam falsam e88e ostendit R. mellerus l. s. s. p. 37; idem benevolum propo8uit rem maxumum Guyettiss. rem maXumam amo BJZF a me FZ). Ceterum Qerba Quia - beneuolente in B unum versum occupant 79. Verba Abi - condicione in B unum versum oeoupant conditione J Isane I 80. nunquam BF Male B ita distinaeit hunc ver 8um: ΕPID I sane siquid festinas magis. ΤΗΕS. Nunqua homine quequa
Abiori libentius. lubentius J F Z 81. ILLICRINCABHTSOLUSNUNCESQU AECRESSIT- UIDEA A hinc eae huic ut vid. B solus scelus Fin es nunc I F ZCetera usque ad v. 85 quomodo) deviunt in J F Z quo in luto haereas vides Messiingius Mus. Rhen. vol. 24 m. IS699 P. II9, cui coniecturae metrum repugnat 82. EPITHOENISI UIDTIBIIN . . . A intele auxilii
e B 83. TANTAEINTEIM et in fine R Α ruine B. rvius B tanto lanis B in tute B priori versvi annectit et versui Sa adiungit
142쪽
I 1, 84-95N Jn potes subsistere, itaque . in te 1rruont montes mali. Neque ego nunc quomodo 85ue expeditum ex impedito faciam consilium placet. Ego miser perpuli Meis dolis senem, Ut censeret suam sese emere filiam. 1s suo filio Fidicinam emit quam ille amabat, quam ubiens mandaVit mihi. 90 Sibi nunc alteram ab legione abduxiti corium perdidit Nam tibi senex senserit Sibi data esse verba, virgis dorsum dispoliet meum. fit enim tu praecisVel At enim - bat enim: nihil est istuc. plane hoc corruptumst
- e ut. 95verba non potes subsistere 84. NONPO S A. non potes subsistere priori versui mineetit B 85. Hune versiculum in duos videtur dispescuisse A; scriptura ipsa non apparuit. Totum locum ita eislibet B Itaq,inte irruunt montes mali; neq, ego nunc quomodo me expeditum Ex impedito faciam. consilium placet. Ego miser ppuli meis dolis Senem. ut censerct suam sese emere filiam. Is suo filio fidicinam Emit. quam ipse amat. quam abiens maudauit mihi. Si sibi nunc altera ablegione abduxit animi causa. corin Pdidi. Nahj ubi senex senserit sibi dari se uerba. uirgis dorsu despoli& meum In A v. 55-93 tredecim τersus occupaverunt; versu 2 nil legi potuitriisi QU quomodo) 3. MEEXPEDITUM 4 et 5. nil apparuit s. ρ ρ . NEISDOLISSES 7 et 8. nil apparuit 9. FIDICIN 10. S statim ab initio 11 et 12. armil 13. SIBIDATAESSEUE. Ceterum V. F. 99. AB quemadmodum discrepent JFZ adiungam: 85. modo om. Z 86. BX- impedito J 91. sibi nunc I FZ abduxi J. adduxit Z 93. esse data F Novata haec sunt: 90. illo amabat Guyetus 91. animi causa eiecit GG; of p. I99 93. dispoliet Pareus cum codd. deit. 94. Ahaec habet:
Quem cum eis qui secuntur ita eaehibet B: At enim tu praecaue. nihil est istuc. plane hoc corruptust si add. Ba tu vid.) caput. Nequa yli 7 homo es epidice. ceteri ita disserunt: tunc Z nichil I corruptum est IF neq. pro nequam) J sic: caput; neq. . Versum 95 eae A e resSi, ubi PLANE et
143쪽
Nequam homq's Epidicol Qui lubidost male loqui mihi' quia tu te ipsus deseris. Quid faciam 2 men rogas γ
Τu qui antehac aliis solebas dare consilia miltua P liquid aliqua reperiundumst. sed ego cesso ire Obviam 100 dulescenti, ut quid negoti sit sciam: atque ipse Inlic est. Tristis est: cum Chaeribulo incedit aequali suo. Huc concedam, orationem unde horum placide persequar.
CAPUT notandum; v. 96. 97 nil eae Α hauriri potuit, sed initis et exitus Scripturum non continuerunt Pergitur in B ita Qui lubido si male loqui 2 quia tu tete deseris. Quid tacia 2 Men tu rogas 2 itidem ceteri, nisi quod Glibent JFZ est et tute J. quia tuto FZdesideris I menturogas J; mihi addidit et tu te ipsus scripsit OG v. 9S in Α talis est:
tu deesse affirmat Studemundare quoque; ef Addenda' insepperti editione p. 5S. Idem coniecerat Geppertus 99. tu qui Iacobus: tuquido B. tu quidem JFZ antehac BJ coNSILIAMUTUA A; cetera legi nequeunt 100. Α hoc initium sertatum est: ALIQ. . ., in B I quid' Αli 1 reperiperiundia si, prima verSus tertia parte vacua quid 2 aliqua reperiundum est JFZ 101. In Α haaec sunt:
Adolescenti BJ negot1i BJFZ Ain, B 102 In A nil dispici potuit nisi L aequali). Verba tristis est libri ceteri antecedenti versui
annectunt cum cheribulo B cum cheribolo JF nisi quod cum. ch. F cum chaeribolo Z. 103. - Α apparuit in fine versus SEQV1RVerba huc - horum BIF antecedenti ver sui ouiiungunt novum incipientes a voce Placide conceda eae concedo B eorum F.
144쪽
96I 1, 3101 D se 103578I 1, 685ΑAin. V. 16 sqq.
Ι 1, 59 sqq. 107 Aulul. prol. 173
II 2, 5 sqq. 110M M II 2, 3079
145쪽
112se V 2, 1496 III 4, 3675M V 2, 5474m 4, 81sqq. 93Bacch. 7284 III 4, 6175 Rud. Prol. 17102 III 4, 71105
IV 2, 2482Terent. Andr. II 1, 32 332 102
IV 2, 2782. 93is Hautontim. IV 3, 15
V I, 33 sqq. 106 Turpil. V. 10102
Dum plagulas corrigo, Gustavus Loowe qui nunc Romae versatur ex vetero codice quaedium me non recte adnotasse monuit, quibus ex parte iam usus sum: cetera hoc loco addenda putavi.
p. 74 Epid. III 3, 33-38 ad pertinere iam dixi; sequitur ut hoc exemplum ad Amphitr. 755 sq. et similia trahendum sit. p. 75 Epid. V 2, 9 ita exit in Br si aepius as testa es tu calefacit', unde corrige quae dixi. p. 77 Epid. III 1, 4 sqq. tales sunt in B: Si sic) nequit. nec nescit scire cupio. CHERI. Per illam tibi copiam. Copiam tibi parare seae parcre) aliam licet. Sciui equidem 'inprintipio ilico Nullam tibi μ in illo copiam. STRAT. Interii hercle ego. 'Ρ. 96 Epid. V 2, 14 B ita exhibet
Ρ. 96 v. 18 dole opinis. Dum sine me quaeras mea causa ut medio Ili in m iuri. p. 112 Lacuna quam B habet Epid. III 3, 52 anto cum militabam , in J non exstat. p. 121 Dele testimonium ad V. 23, cum 'maligna et mordica' scribendum esse G. Loewe nunc intellexerit. p. 122 v. 2 scribe dicis pro dictis. Praeterea moneo me in Gnotatione critica primae scaenae noluisso omnia virorum doctorum commenta commemoriure: in his quoque rebus fabulam edenti mihi aliam viam sequendam esse ipse in elaborando et corrigendo cognoVi.
146쪽
148쪽
Coniectaneorum nostrorum ad κρίσιν Plautinam pertinentium seX capita esse voluimus. Quorum multo maior pars spectat ad poetae libros manu scriptos accuratius cognoscendos eosque ad fabularum emendationem adhibendos, cum paullo minor versetur in verΗibus aut mera coniectura sanandis aut glossarum Ope explicandis illustrandisve. Iam ut do illis priore loco pauca praemoneamus: actum DOS agere qui eius modi symbolas in medium proferamua non contendet nisi qui obiter tantum haec studia attigerit. Nam quamquam codices Ρlautinos maximo cum studio excusserunt complurium
iam saeculorum philologi eorumque unusquisque illos quasi cum .pulvisculo exhausisse sibi visus est: non exAtare tamen mihi persuasum est usque ad hunc diem ullius fabulae ullum apparatum criticum qui omni ex parte sufficiat. Nam ne Stude mundi quidem, cui his in rebus palma facile debetur, Truculentum emendari non posse quarto capite accuratius ostendemus. Neque id mirum in Palatinis, certis de rationibus hie illio haud ita facilibus ad conferendum, multo autem minus etiam in palimpsesto, quo Vix exstat quidquam in hoc genere dissicilius, operosius, desperatius. Quem quidem codicem dum ingenti cum labore describo, non. eram neSeius idem iam onus Studemundum in se suscepiSSe eamque Operam laeto cum successu ad finem perduXisse. At quoniam exspectatur etiamnum eius apographon Plautinum, ante tot annos confectum, non potui non denuo laborare, cum Ritschelianam comici editionem una cum amicis continuare instituissem. Neque vero frustra operam impendisse mihi videbor, quando Ambrosiani illud exemplum in lucem prodierit. Collatis enim cum ipso codice utriusque lectionis discrepantiis tandem aliquando spes est ad verum quam proxime accedi posse. Quicunque autem cum Studemundianis nostra com-
149쪽
paraverit, ei non erit neglegendum, quod noluimus nos apo- graphon exhibere: unde notandi genua sufficere visum est, quale supra p. 116 breviter designavimus; ac ne illud quidem, quod non potuimus quantum ille tempus in tractando codice consumere. Omnino autem - ut dicam quod sentio - non nimis placent critici acriter invehentes in eum, quem planissima ut aiunt fugerint, qui neglegentissimo in conferendo versatus sit. Similia velut Rit schelio obiciunt, non memores eum paene in omnia folia inquisivisse primum eundemque temporis angustiis pressum. Agnoscenda potius quae quis bene profecit, ignoscenda quae minus felicitercessere. Utinam Gopportus idem statuisset potius quam Ritschelium utquo adeo Studeniundum tot locis falsa ac per-Versa legisse contendisseti Apparet enim ex 'Studiorum Plautinorum' altero fasciculo Berotini a. 1871 edito ad hoc genus
laboris nullo modo natum factumve esse eum, cui desint oculorum perspicax acies, animi impigerrime perscrutantis con-StRntia, non cessana unquam spatiorum apicum Sim. iterum
atque iterum contemplandorum diligentia. Namque ille non solum non videt ubi ante eum duo vel tros alii bono Servata dudum recte legerant, sed adeo talia qualia isti narrent ibi scripta esse posse praefracte negat. Hinc factum
ut sat mediocris sit illius libelli utilitas, in quo dimidiam
lectionum partem erroribus deberi certum est. Nihilo tamen setius non paucia locis scripturas a Ritschelio enucleatas correxit novasque eis addidit. Nos autem dabimus horum coniectaneorum capite primo Trinummi denuo collatae lectiones. Permulti enim etiam in altera Ritscheliana loci sunt, ubi hunc inter et Schwarg- mannum, Geppertum, Studemundum non conVenit. Schwarg mannua autem Si verum quaeris desultoriam potius operam in conferendo collocasse idemque parum praeparatus ad hoc munus accessisse Videtur. Contra certiora vel accuratiora Studemundianis ut eruerem raro mihi contigit. De Gepperto modo diximus. Non caret autem opinor hoc caput Sua quadam utilitate propterea, quod omnibus priorum discrepantiis cum cura denuo egaminatis haud scio an nunc sufficere possit huius fabulae collatio. Iam ut ad alterum caput trans-
150쪽
eamus, planissime inde patebit quam sit exoptabilis ac
necessaria Ambrosianarum reliquiarum accurata cognitio.
Pseudulus enim a Lorentio non iterum collato palimpsesto nuper edita quantum ex hoc sonte. lucri capiat ostendemus fabula partim uberius e codice deleticio enarrata, partim selectis locis illinc illustrata. Secuntur tertio capite similia pertinentia ad Stichum, cuius lectio raro est difficilis. Ceterum disertis verbis monemus non ita nos rem instituisse, ut possit usquam e silentio nostro de Ambrosiani scripturis ulla coniectura derivari. De quarto capite supra iam vidimus. Plura autem e libris Plautinis cum lectoribus communicandi alibi offeretur OccaSio. Non derivata sunt o codicibus capita quintum et sex tum ), quorum illo continentur κριτικα et διηγητικα ad Trinummum, hoc ad alias fabulas spectantia. Ac priore quidem continuantur quae de eadem comoedia cum alibi tum maxime in Ritschelii Actis scripsimus, in utroque insunt nonnulla glossematica. Quod autem in omnibus Coniectaneorum capitibus rarius quam par est sententiarum ab aliis de versibus quibusdam prolatarum rationem habuimus, hoc excusabunt qui ista omnia dum apud exteras gentes dego scripta
esse meminerint.1 Appendicem quam huic scriptioni nos adiecturos esse in Teni,
neri Mittheiiungen' promiseramus, eam ne commentatiunculae fineη transgrederemur omittendam putavimus.