장음표시 사용
171쪽
non binos versus esse voluit eos, quorum initia sunt QUORUM-
NUNQUAM, QUIBUSNISI, NEQUEEGO, QUOSQUUM,
QUIHAEC, EORUMOFFICIUMSΤ eodemque prorsus modo scripti sunt 142 sq. 152 sq. 157. 161. 165 169k7). 174 186.190. Reliqui singulos versus occupant. Iam accedamu8 ad ipsam v. 138 sqq. in A scripturam, quae haec est:
Nostro cum apograptio Ritschelianum velim conseras. Gravissimi autem momenti est p. 137, 16 scripturam enucleavisse.
Ibi qui attontius litterarum reliquias contemplatur, post Satbreve studium porspiciet neque Ritschelii EORUMSTOPUS n6que Gepperti l. s. s. EORUMOPUS ullo modo legi posse, cum post EORUM planissimae sint OF litterae: atque de lectione OFFICIUM somel reporta dubitari nequit. Inter OFFICIU autem sit MAVELIS cuius A L S tantum litterae ex parte servatae sunt) MSΤ, multo minus apte MUΤ spatium complet. Hace huius loci in Ambrosiano discriptio: ad prorsus
autem eandem Palatinorum recensionem 'redire certum est.
In B enim cum scriptum sit: Qui haec habent consilia ubi data occasio est rape clepe tene harpagabile est fugi hoc est maiuscularum litterarum ratione habita facile intellogis duobus olim sicut in Ambrosiano versibus haec verba distributa fuisse. Non potest autem probari talis discriptio cum alias ob causas tum propterea, quod hoc Vocula priori versui agglutinata et ab altero discerpta est. Itaque reatus ut nostris ipsi viribus freti Plautinam formam restituere conemur. Atque quod ad verba non ad metrum) attinet, praestat sine ullo dubio Palatinorum recensio clepe eX-hibens, quam Vocem exquisitam ab ipso poeta prosectam esse patet: eam Ambrosianus omittit, Nonius quoquo legit.
17 Versu 170 torminatur p. 351, incipit a v. 171 p. 352: quodsiddo Bilachelianae praelationi p. V.
172쪽
Contra multo quam vetis melius est offotum; debebat enim non hoc eo='um opus, sed alio vocabulo ab eadem os- radice derivato dici: haec eo 3 um operast. Cf. v. 142: ut faelem quom Pisas eorum, hau mmi uidentur: opera fallunt; v. 160: numqui minus ea gratia tamen omnium tuo' opera'; v. 183: quid mihi nisi maἶum uostra operast, improbae, uinέ modo ον Der; v. 219: miniqui quoipi imst tuoru- ttia opera hodie conseruorum i nitidisseidum caput 8. Fortasse autem optis illud non recensionis auctori, sed librariis demum debetur, cum opi ut possit sane mera pro o Jesu corruptela esse. Palatinorum versus sic discripserim: Qui haec habent consilia:
Ubi data occasiost, rupe clepe Τene harpaga bibe es fuge.
Hoc eorumst opus: mavelis Lupos apud oves lInquere, Quam hos domi custodes. ubi intacta codicum memoria singularem vides evasisSe Verborum cum Versibus concinnitatem, utque adeo responsiouem hanc: abcb ea. At quoniam osus vocabulum Stare nequit, ipso Plauto non indignos censeo hos versus:
Qui haec habent consilia: Ubi data occasiost, rape clepe Tene harpaga bibe ea fuge.
Mauelis lupos apud oveis linquere, quam hos domi custodeS. At faciem quom RSpIeiaS eorum . . . .
In tres breves solutum croticum in fine secundi et puros iambos tertii versus consulto poeta posuit, ut depingeret servorum in furando, comesando, fugiendo malam agilitatem; cf. Trinummi v. 289: cetera mype trahe fuge late, in primis autem Persae 421: forennismme hirco ei et fur 'gata, cuius Versu Spuris praeter unum pedem iambis conscripti paenultimam
sedem item conformare vetabat certa metri lex. Ea, eum 18ὶ Nisi quod ut sicut sententia postulat omisimus.
173쪽
- 162 ibi quoque observetur, ubi neglecta augebat vim comicam ,
V. 143 ADUORΤΕΤIS, v. 145 UARIASIN Τ ut Palatini,v. 148 ATQ ΚERII A MEDIXERAM ut vetus et EAS ut Palatini, v. 150 COGATIS ut Palatini, v. 152 UOSΤRUM, v. 154DOLΕΤΝΕΕMSIDΑΤUR, v. 1'7 FAC exhibet palimpsestus. V. 147, ubi Prodromi p. 290 sq. tonsilia tapetia scripsi,
tum temporis nescius Berghium et Usenerum idem proposuisse, Ambrosianus emendationem comprobare Videtur, eum
p. 138, 6 maiore cum probabilitate ΤONSILIA quam CON SILΙΑ legatur. Ibidem 'PΑΡΡΕΤΙΑ, non ut Ritschelius testatur ΤΑPΕΤΙΑ, scriptum est, quae ορθογραφια item in Palatinis tradita in textum qui vocatur recipienda est. Simillimus enim locus cf. Prodromum l. s. s.) Stichi v. 378, ubi falso
tappeto. Versus 144 nisi somnum socordiamque eae pectore oculislue imouetis exitus in si ita comparatus est, ut inter OCULISQ sit MOUΕΤΙS non sufficiat A littera ad explendum spatium. Quod cum ita sit, dum codicem confero conieci mouetis; atque sic Plautum scripsisse persuadent Truculenti I, i, b8 sq. Versus: . . mihi haec meretriae guae hie habet Phronesium t si omnomen Omne eae pectore eae mouit meo.
Valde dubiae scripturae v. 149 in Palatinis talis 'fere est: uerum ita uos estis praediti neglegentes ingenio improbo, ubi p= aediti in perditi mutare et vocabula diversis modis collocare solent. At tenendum est verba ita Nos estis D aediti . . ingenio vetustam esse memoriam, quam iam legit qui versiculum ab Usenero recte remotum nen e ita animati estis e. q. S. confecit; neque male dicta: cf. Τerentianum Andriae v. 98:
qui gnatum halerem tali ingenio 13raeditum. Accedit auctoritas Ambrosiani, in quo pro certo legi p. 138, 8 ESTIS PR, unde non potest scriptum fuisse PERDITI. Idem autem in fine Oxhibot INPROBI sive IMPROBr, quae scriptura docet in
Sola Voce Neylegentes corruptelam latere; cs. v. 183: quid mihi nisi miniam Nostra operast, improbaer. Dolendum est autem
174쪽
quod ut Ambrosiani plenam scripturam enuclearem mihi non
contigit. Hoc tamen c0rtum inter ESTISPR sit INGENIO aliquanto pauciori s quam ΑΕDIΤΙNEGLEGENTES listbras
scriptas fuisse Feliciore fortasse successu palimpsestimemoria denuo er aminata prodibit; interim ita versum conformandum duco, ut neylellentes ex Nwlegenti natum ratus pro ipso hoc glossemate inseram explosum aliquod exquisitius adiectivum. Quoniam autem negleyems esse solet desidiosus vocis interpretamentum: quode confer sis has glossas:
desidiosus: neglegens glossaria cod. Vaticani 332l, abavus', affatim')desidia et neglegentia glossae 'abavus')desidescere : neglegenter agere cf. Prodromum p. 38 l),
de hac versus forma cogitaverim: Verum ita uos estis praediti desidioso ingenio, inprobi, Officium vostrum ut uos malo cupiatiΗ commonerier. Versus 153 principium neque persanatum est hucuSque, neque palimpsesti ope persanari potest. Palatinorum enim recensio versum violans hoc uide sis ut alim res agunt nequaquam cedet Ambrosiani δ') seripturas KOCUIDEASALIAS
RESAGUNT, quam 'correctorem metricum' in illius locum substituisse puto. Namque Plauti et omnino comicorum generi dicendi illud plane patet multo similius esse quam hoc. Omissa igitur utpote novicia Α codicis memoria, quid verum sit videamus. Quod autem hoc loco Bothio duce omnes ulvoculam delent non magis probo quam quod sis post uide collocatum tolerant: nec Ritschelii coniectura in adnotatione prolata uide sis ut ali placet. Nam neque hoc neque ut
Vocula apte eta emus, eum utraque prorsus quadret ad usum comoediae:
tellariae I, 1, 57 sq.: ... hoc sis uide, ut petiuit visium alte. Mereatoris I, 2, 57 167): Hoc Sis uide, ut palpatur. . .
19ὶ Praetor ΑΕDΙΤΙ locum habent circiter octo litterae, quarum quarta videtur L esse. 20) Ibi Ritachesius KOCUl DESIS legere sibi visus est. 11.
175쪽
Satis ut facete . . . HStitit.
Pseuduli IV, 1, 44 954) sq.: ... illuc sis uide,
Ut transuorSetta, non prouor Sus ccdit . . Aululariao Ι, 1, 7 sq.: ... illuc sis uide Ut incedit . . .
Militis II, 2, 4b 200) sq.: ... illuc Sis et ille,
Quem ad modum aStitit . . . Iani cum exempla modo collecta φ') Sis ante uula, non post hoc exhibeant, omni ex parte placebit opinor haec versus scriptura: hoc sis uide ut alis res asstin V. 157, ubi Palatini tu qui urnam hes aquam instere,
palimpsestus potius EGEΙtE: scilicet e puteo; hole Wasser'. V. 164 SPARSA, sicut Acidalius coniecit et Diomedes exhibet, in Α est. V. 167 scribe magnusice; apparent enim p. 35l ab initio tertii decimi versus MAGNUFIC litterae. P. 3b2, 17, ubi habes versus 180 exitum, non mollitae Scriptum esse apparet, sed MELLILL, post quod duae sero litteras num AE γ) interciderunt. Versus 184 cf. Lore1itium appendicis p. 257) in A sic
ad explicandum facili; putabat enim librarius ex simhi sa-ciendum esse si mihi. V. 185 quod QUAMQ codex exhibet tribuendum est illi, qui recentius dicendi genus recensendo in Plautum invexit. Collocatur autem QUAMQ NOMINE. V. 191 mihi etiam familliae Palatini, MIKIETMALIΤΙΑΕ- MEAE palimpsestus, comprobans is Bothii emendationem et sat mirum, sed explicabilem exhibens tertii vocabuli corruptelam. V. 194 sq. cum omittat A quae loluitur, habes trochaicum Septenarium cum dimetro catalectico: 'Satin magnificus tibi uidetur 2nΡ6l iste, atque etiam malificus.
Sed tace atque hanc rem gere. Non est autem haec scriptura ab ipso Plauto profecta. Sic 2 i) Debentur Flecheiseno Philologi t. II p. 90.
176쪽
enim si sumimus poetam dedisse, duobus tantum modis Verba coni gi possunt; ni mirum aut: audin, furciferr satis munificus tibi videtur' - id quod sensu omnino caret, quoniam non est cur Calidorus Pseudulum appellet furciferum -; aut sic: aridis' furefer satin magnis iis stibi videtur' - id quod vel ob collocationem improbandum. Atquo demptis illis verbis ab usu Plautino recedimus, ex quo audin vel viden non proferri solet sine quae loquitur, quid ait, al. locutionibus. Simillimus locus est Mostellariae v. 1173: Miden ut astat fur-efm 8. Delevit igitur Ambrosianae recensionis auctor. Paginae 356, qua continentur V. 196-205, apograpta Onmeum iutegrum aliqua cum utilitate puto lecturis me propoSiturum esse. Nam cum multa fugerunt Ritschelium Gopportumque, ut in pagina ad legendum partim perdifficili v. 1--4), partim difficili saltem s5-19), tum apte ni fallimur ea utemur, cuius ope discriptionis in palimpsesto συμμετριαν OSten
177쪽
v. 1. ΑΕMOLOS velut conciliaboli m in BCD Trinummi v. 314. v. 2. MALOM EQUAERUNT Studemundus quoque legit emendationum Plautinarum p. 11 adn. 5. REM AUDI sicut Pall. v. 4. TOGERIBUS cum exhibeatur, levicula pro tegoruinis corruptela, A formam r carentem confirmat. Ibidem UBERE. v. 6. Post IOU aut IS, aut una tantum littera, velut Ε, scripta fuisse poteSt. v. T. Ex EGOΤEDISTRINGAM, quod nunc video Usenerum iam repperisse palmari emendatione, Palatinorum hodie- Stringam corruptum esse facile patet. v. 8. ΙDTIBIPROFECTO ut Pall. l Pro PROFECTOSΤΑURUS Geppertus p. 60 PROFECTUSTAURUS legit. v. 10. Hermanni nos etiam ab A abesse vides. Sunt autem duo dimetri troch. catal. :
huncine hic hominem pati colere iuuentutem Atticam v. 12. ΑΕΤΑSINTEGRAEST haud aliter atque Pall. t In fine versus N et T litterae colligatae. v. 15. HINC pro hunc Palatinorum. v. 16 - 19. Valde manca esse Vides quae Geppertus p. 62 de his versibus refert. Fugit enim eum δ) SED Vocula, difficilis sane ad eruendum, sed semel eruta nulla ex parto dubia; versu 18 NIMIUSSTULTUS tantum contineri opinatur; ultimi nihil legit nisi extremam vocem AUDEANT.
ad sandem horum versuum discriptionem Veterem codicem
redire patet, nisi quod is alterum et tertium in unum contrahit. V. 268, ubi sotest Servius et soles Palatini, palimpsestum cum illo sacoro testor. Ibi ego BCD librorum scripturam praetulerim ita conformatam: Non potis pietati opsisti . .
178쪽
Trinummi v. 780 pro librorum propemodo cum FZ propemodu=n restituendum censeo. Iure enim adnotat Brixius apud comicos non usu venire nisi hanc formam. Scrupulum inicit et Lorentium ad propemodo probandum movet Pseuduli v. 276, ubi prope modo nisi quod modo B) Palatini. Sciendum est ibi palimpsestum PROPEMODUM exhibero. Pseuduli v. 397, ubi qui neque parata gutta certi consilii
palimpsesti et propterea quod alterum eiusdem usus exemplum non exstet Lorentius de integritate dubitat sic adnotans: bruta . . consili beispiellos, aber aucti kritisin iansicher'. At antiquae comicorum linguae scientiam supplet hodiernus Italorum sermo; simillime enim dicunt Mediolanenses nasotta pro nihil. V. 425 si quis non tolerandum putat tibi in secundo pede posis um, sacile veterem formam restituere poterit in hunc modum: proficiscere ibi nunc oppido . . . Ceterum in Versu qui praecedit e Scaligeri emendatione scribi solet qua in squis Pall.) commeatum, cum palimpsestus doceat Verum vidisse Camerarium quo in proponentem. V. 433 exitus, qui Ritschelio non apparuit, hic est: MAXUMΕΤΙΒΙRΕΝU91AL Videtur ibi discrepans Scriptura Servata esse, ut alii pro sed si sint ea uera ut nunc mos est mclaum e legerint: . . ut nunc tibi reni nitant. Hanc autem illi longe posthabendam esse intelleges, si versus 430: nam istaec quae tibi renuntiantur, filium . . et 420: aryentum ad eam rem. hoc alii mihi renuntitant contuleris.
PΙΤΜΙΚΙ FILIUM, ubi ut collocationem Verborum non probandam exhibet, ita Berghii apud Lorentium appendicis
p. 264 coniecturam tunt confirmat. Ain
V. 469 scribe vocivas, cum A exhiboat UOCIUAS. Versu 472 pro iam tibi l mirum id uidetur' multi multa
coniecerunt, tamen verum non viderunt. Neque enim itan Aci-Cf. appendicem Pseuduli p. 260.
179쪽
d alius), neque nam Bothius), neque namι RitSchelius), nequeon Κiesstingius) scribendum, sed simplicissime tam Ambrosiano duce, qui in versu qui sequitur id omittit: parum hoc probabiliter. V. 561, ubi iam hic adero Pali., in palimpsesto autem ΙΑΜΑDERO esso creditur, Lorentius Philologi t. XXXV p. 175 sq. iam his emo coniecit: idque bene; idem enim eX-hibet palimpsestus. Cur autem accentum addideritiam voci dobebat potius iam his ero) non magis intellego quam qua ratione dicat v. 25 dicιs lepidis positionem neglegi; v. 70ηβ) mi ot 281 te in thesi cum hiatu corripienda esse quidni eliduntur γ); v. 71 quae et 267 pro in thesi cum hiatu corripi ipse enim Lorentius quae ego et P= o amfca metitur); v. 469 tu ante tibi corripi s edissimo enim hiatu
idem tu ubi: voluit fortasse tu ubi; namque correptioni omnino non locus, si tibi acuimus; ceterum ne tu ubi quidem
ibi ferri potest); v. 150 durius syllabam ancipitem esse, ut in diaeresi sat sequitur tot sum); cur v. 321 collocet aliquosseae t m es t modo, unde evadit prava in paenultima sede vox iambica iam Geppertus p. 95 testatur in palimpsesto iam dies aliquos modo esse), et putet v. 896 strationicus homo qui cluear ante h litteram l) itemque v. 808 31ι Us qui essitabunt q) posi-
tionem neglegi. Inter v. 572 dum concenturio in eorde sucoph ntias et 573tibiem uos interea hic detret tuerit novi versus fragmentum ep. 166, 3 erui hoc:
-- ONEROUOBISMORAE quod exempli gratia sic suppleverim: statim revortar: nJ
ero et obis morae. Supplementum meum vides quindecim litte- rurum eSSe. Non ex abrupto iam Sequitur v. 583, sed melius cum eis qui praecedunt conexus:
24) Nam non typographi errorem esse adnotatio docet ad v. 60 scripta, ubi 539 corrige pro 538. 25) De his et ois qui secuntiar usque ad 469 versibus cf. LoreiItium ad V. 60. 26) CL ad v. 1259. Ibi 645 non potest non esse mendum typothetae.
180쪽
Concedero aliquantisper hinc mi intro lubet, Dum concenturio in corde sucophantias. Statim revortar: non ero uobis morae; Tib1ceu uos interea hic delectauerit.
J IIR exhibens collocationem verborum corrigit. Idem v. 618 recte MOERO. V. 644 Lorentius cum Ritscholio: so nisi ipsi IIcillioni argentum credam nomini. At restituendum nummum, cum ita rescriptus quoque exhibeat, id quod contra Ritscholium recte monuit Geppertus de codice Ambrosiano p. 30. V. 668 reddurit scripturam cum vetere codice etiam palimpsestus servaVit. V. 669 mihi supplementum Ritschelianum A confirmat. V. 674, ubi Ritschelius nihil extricavit, ego erui FACIAMET COPIPECTORE, scripturam e Nonio iam notam.
V. 706 Stude mundus apud Seysterium studiorum Plautinorum p. 7 OBSONΑΤO testatur. Quod si re vera legit, error est: OBSIGNATO in Α habes planissime scriptum. V. 708 Lorentius bracchium'; ut duplex o veteri codici, non doctorum supplemento debetur. Ceterum A BACCKIUM. V. 712 Buggei Muellerique quin tu Sic quid opus palimpsestus comprobat. V. 723 ita scribendus est cum A: Ego ' π Tu istis
V. 737 sic restitue ex Α: sed iste quamquam etiam isti scriptum esse potest) se os sic Α) eae Carysto qui hic
adest ecquid sapit'. Scaliger ecquid coniectura iam repperit. V. 739 cum A scribe: . . atque acidimunium. V. 742 sic oxit in Ambrosiano: . . coepit pant OFOlium. V. 831 sqq. condimentorum fabulosorum nomina in A
haec sunt: v. 831 COCILENDRUM, v. 832 CEPOLENDRUM hi SICΑΡΤIDEM, 835 CIOMALINDRO hinc Palatinorum