장음표시 사용
201쪽
DE PRAE P. ADULT. AD IUS T. Mart. V. a qui acciperet remissionem pec torum, quam ei misericorditer est impar, Clitus, praemisit. Cofide fili. Et cum illius animum ad ea uerba spe iam re Rom. s. e ctum sentire statim subiecit. Remittuntur tibi peccata tua. Et concinit christo clarissima illa Euangelii tuba dicens.Spe salui sacri sumus. Atque idem Psalin. 9o olim nobis dominus explicuerat illis Dauidicis uerbis. Quoniam in me dii; spei auit,liberabo eum. Et filium prodigum spes nimirum ad Nnitentiam: induxit. Plena sitiit illa uerba spei, quae in se reuersus dixit, quibusque se adipsnitentiam erexit, is accendit. inanti mercenaim in domo patris mei abundant panibus, ego autem hic fame pereo. Surgam & ibo ad patrem meum &e. Et promissiones regni ccciorum, ac remissionis peccatorum, quibus de Christus, de Ioannes Baptista, de Apostoli, de uniuersa per o hem Ecclesia peccatores cohortarur ad ps nitentiam, eo prosedio spe stant, ut spe tanti praemii prostratos,& deiectos eorum animos subleuent, de at tollant. Spes promissa beneficia respicit, de maxime potest non omnino
male natos, aut pertinaces homines ad conuersionem in Deum prouocas
re. Sed an sit necessaria dispositio ad gratiam, de non tantum commodissisma, prosedio non satis constat. Verum tandem pensatis omnibus, poenia tentiam quidem susscere posse crediderim ad consequendum remissionem peccatorum, siquidem illam contingeret ueram esse absque spe, & absque desperatione. Sed communiter nunquam est uera,rieque aliquis se conuer tit in Deum eκ corde, nisi actu, uel uirtute speret, Deum sibi sore ob eam conuersionem propitium. Et ideo sancta Synodus in can. . eam uidetur ne ocessariam statuisse . Nam cum dissinit neminem posse absque Spiritus tincti numine sperare sicut oportet,ut iustificationis gratiam assinuatur,setis indicat spe ad eam rem opus iste. Et habemus pro hac Syn. sententia sinctos patres de doctores, qui simpliciter, de absolute tradunt, spem esse necessaariam dispositionem ad iustitiam. Ambrosius. lib. 1. de psni. c. t. Nemo PO
Amb- test bene agere psnitentiam, nisi qui sperauerit indulgentiam. Chrysost clam mus. ho m. de fide, de lege, de Spiritussincto. Nectarium est ut praecedat uitam nostram spes in Christum, quae postea pascenda est bonis operibus. M , Bern. serm. a. de Annunciatione. Sola nimirum spes apud te miserationis locum obtine neque oleum misericordiae nisi in vase fiduciae ponis. Et insi a. Dicat quisque in pavore suo. Vadam ad portas inseri,ut iam non nisi in δε-la Des misericordia respiremus . Haec uera hominis fiducia a se deficientis , de innitentis domino suo. Haec inquam uera fiducia, cui misericordia non Ps- si denegatur propheta attestante. Quonia beneplacitum est domino stiper timentes eum, se in eis, qui sperant super misericordia esus. Huc usque Bern. Lumen etiam naturale necessitatem spei palam nobis demonstrat. Ut enim. r. 9.bteste Paulo, de qui arant, de qui triturant, in Oe hoc faciunt stuctus perspiendi, neque quispiam eos liuores unquam subiret, nisi spe stuctus, uesprsmii alicuius inuitatus, ira profecto nemo pinitentis amaritudini se sub
deret, de Des misericordia imploraret, nisi ea uia speraret se posse illum sibi
202쪽
LIB. VI. IN V. ET VI. CAP. τx A reconciliare,aut certe mala euadere,quibus se addixit per peccata, Transi mus igitur ad illa,quae de dilectione Dei continuo subnectuntur. Dicimo Des ad iussiti di ponis,cTilli antecedit. Cap. XXVIII. O Vario loco conumerarunt patres inter dispositiones ad iustitiam dilectionem Dei,ut sontis omnis iustitiae,& eam causim esse asseu rarunt odii,& detestationis peccatorum. Isimque, inquiunt, tanquo omnis iustitis fontem Ggere incipiunt, ac propterea moventur ad sus peccati per odium aliquo cr detestationem. Sapientissime uero post timorem , de spem,
dilectionem Dei commemorarunt. Ita enim Spiritustancto inspirante Ecaclesiasticus,ubi timentes Deum ad spem hortatus est,stibiunxit.Qui timetis dominum diligite illum,& illuminabuntur corda uestra. Et natura sic comparatum est, ut spes dilectionem generet,& eos continenter diligamus, quos in nos benignos fore confidimus. Ideo autem dilectionis Dei dunt, Nat meminere sub ea ratione,qua peream Deum diligimus,ut omnis iustiatiae fontem, quia ut plurimum ita contingit, ut qui se per dilectionem Dei ad iustitiam disponunt, eum sit sontem omnis iustitiae diligant, & sic in iulum amore serantur,ut in eum,a quo uno se iustificari posse intelligur,& iustificandos considunt. Sed posset ad iustitiam disponere dilectio Dei sibat is etiam rationibus, nempe sub ratione iusti uel misericordis, uel remuisneratoris aut denique sub ratione summi boni, & omnium amore dignisi simi. Et stili quacunque omnium istarum rationum causire potest detest,
A rionem peccatorum. Siquidem cuiuscunt dilectio,causa esse ualet doloris de ostensa ipsius. Porrd sancta Syn. no statuit hoc loco an dilectio Des,qur disponit ad iustitia sit dilectio Dei super ola.Temperatu prorsus est a uerbo super oia,tantuque est dissinitu dilectione Dei disponi pctores ad iustitiam.
Et in can. 3.im adiectum est ad diligendum Deum, sicut oportet ad assequendum iustificationis gratiam, opus esse praeueniente.s s. inspiratione, atque
ipstus adiutorio . Qua ex dissinitione colligi non potest, dilectionem Des super omnia antecedere iustificationis gratiam. Potest quippe dici,& minorem illa susscere ad obtinendum gratiam, de solum inde colligitur,ad quancunque suffcientem opus esse auxilio Spiritussancti speciali. Quia tamen Ee dilectionem Des super omnia communiter credunt scholastici doctores disponere ad iustitiam,& uerissimum id apparet,atque ad eam potissimum Uidentur sua uerba retulisse patres,adnitar & illam etiam dispositionem esse
ad iustitiam probare. Et quidem dilectionem Des esse dispositionem ad iu- Dilectio stitiam doctrina est Christi,& Apostolorum,& sanctorum Ecclesiae docto Dei di*ρα
rum.Cum Magdalenae Christus dixit Remissi s int ei peccata multa quo- filio adiuoniam dilexit multum, ostendit prosecto dilectione Dei se illam disposuisse stum. ad iustitiam. Non enim eius dilectio alio modo quam ut disipositio, causa LM. Potuit esse remissionis peccatorum. Et cum alias discipulis suis dixit. Qui Ioxi. .c diligit me,diligetur a patre meo,& ego diligam eum, Se manifestabo ei me
paulo post,Siquis diligit me, scivionem meum is uiuit, de pater
203쪽
DE PRAE P. ADULT. AD IVsTIF. meus diliget eum,& ad eum ueniemus,& mansionem apud eum siciemin Caperte indicauit dilemone siti esse causam, ut a patre, & ab ipso diligamur, de ut ad nos ueniant,& mansionem apud nos faciant per gratiam,& ut tanGala. s. a de se nobis manifestet. Quod Paulus nobis significauit illis uerbis. In Chris. 4 sto Iesu neque circuncisio aliquid ualet, neque praeputium, sed fides, quae
per caritatem operatur. Ideo nanque fidem per caritatem operantem, ualoris alicuius apud Christum Iesun as fuit, quia fides tum uiuificit hominem, cum ei adiungitur dilectio.Nam si pollet uiuificare peccatorem fides sine dilectione, de dileetio dispositio ad iustitiam non esset, ualeret aliquid I a. apud Christum etiam illa fides,quae non operatur per caritatem. Unde Augustinus epist.io 6.Fides quae per diliationem operatur,nihil operaretur,nisi ipsa dilectio Dei diffunderetur in cordibus nostris per Spiritii sanctu. Et
M. de civi. Des. c. 16.Tunc itaque uicta uitia deputanda sunt,cum Dei amore uincuntur, quem nisi Deus ipse non donat.Et alibi absurdum existimat ut sine amore Dei quis consequatur ueniam suorum. peccatorum. Et in libro de uera de salsa poenitentia si tamen ipsius est, aperte dicit, sine caritate non Berisiem. esse in nobis ueram poenitentiam. Bernardus etiam in illa uerba Citicorum. . saper Recti diligunt te aperte dicit, fidem etiam rectam non sacere hominem reae l. istum, nisi operetur ex dilectione, de rectum esse non posse, qui Deum non αMaiores diligit. Adiecit de his calculum suum Innocentius. . abistute affirmas, non
de Baptis, nisi st caritate de in caritate crimina dimitti. Quod si per caritatem,& in carimo et eius late crimina dimittunt est ergo &dileim o Dei dispositio ad obtinendii rea essem. misitonem peccatorum. Et si poenitentia, &propositum seruandi manda-Dilictio in diuina dispositiones sunt ad iustitiam ut paulo inserius probabimus,erit Dri super &dile, tio Dei. Quandoquidem & haec dilereo quedam Dei sunt,aut ceromnia di- te non sunt sine illa. Alve eκ his firmare possumus,dile monem Dei super spositio omnia dispositionem me ad iustitiam assequendam.Cum enim per multae ad uialitia. dilectiones Dei possint esse ac uere sint in peccatoribus,quae non suiliciunt ad perducendum eos ad iustitiam,non est credendum minoribus dilectio nibus attribui remissionem peccatorum. Et cui alq dilectioni imputat Christus remissionem multorum peccatorum Magdalenae s Equidem dilectio multa,dilectio est Dei super omnia,neque dilexisset illa multum.nisi dilexisset Deum super omnia.Et dilectio est super omnia,quae causa esse potest obser uantiae sermonum Christi, de aduentus patris & filii ad nos. inare ne cesse est uerba Christi statim citata Si quis diligit me.sermonem meu ser abi de huiusmodi dilectione intepretari, de eam lateri dispositionem esse ad iustitiam,& eκ consequenti gratiam gratum iacientem antecedere. Ac prosin de uerissime doctor subtilis ad dilectionem Dei super omnia dicit sussic
re uires nostras naturales sine aliquo prorsus habitu supernaturali. Norum
gratiam specialis auxit a negauit requisitam esse ad dilectionem Dei super omnia, sed duntaxat contendit ad eam saltem in statu naturae institutae,non gio. esse necessu tum aliquem habitum supernaturalem. Et hoc in opusciato de
204쪽
LIB. VI. IN v. ET vi. c Ap. et 1 A iustiscatione luculenter docuimus. Vehemeter ii deceptus est,& mani Heste ostendit se parum uersatum in doctrina illius, recetissimus quidam Thomisi qui ausus est docere, nunquam Scotum meminisse gratiae spectialis auxit Namin. q. inica. di. primi litera. expresse meminit gratiae praeuec mentis,& docet quenlibet peccatorem posse de lege saluari,quia Deus eum potest sua gratia praeuenire. Et in. . d. itiin fine. r. art. dicit persectioribus, cum in peccata cadunt, Deum citius dare gratiam ad resurgedum qua aliis, de uelocius eos resurgere a peccatis propter Dei benignitatem merita ipsorum praeterita ad hoc aliquo modo acceptant m, & inspirantem ipsis pce nitentiam. Et situm in. .art. subdit ne staria esse praeseruationem duinam ad cauendum peccata. Nisi uero dilem Dei sit per omnia antecedere postre saltem natura gratiam 'gra iliacietem,perplexus esset peecator, si tempore, quo est in peccato mortali occurrat praeceptum diligendi Deum super omnia.Q ita implere illud non poterit, nisi ante omnem bonum ipsius motu
Deus gratiam ipsi gratulicientem benigne largiatur. Quod quidet Deus se
cundu legem coena nunquam faciet. Requirit nano conuersione nos i in ipsum,ut ipse se conuertat in nos gratiam gratulicientem infundendol. Sed uideamus quibus argumentis contedant quidam dilectione Dei super om- ima sequi,& nullatenus antecedere nostram iustificationem. Quoniam de eorum enodatio magis confirmabit propositum nostrum. Sob rur argumenta contendentium dilectionem Dei iter onmia non sis ponere adii litiam,sed conconsequi. cap. Σπα
T Elancthon in Apologia consessionis Augustanae sic nobis obiicit. V J No pol Deus diligi sua ori, nisi prius credamus eii nobis esse placatu. Placatus uero no est pctoribus ante infusione gratiae. Quanta uero haec est,& theologiae dc philosophiae ignorantia Quis adeo desipiat,ut neget ad amorem Des super omnia suiscere posse eam cognitionem, & fiadem, quam de Deo habet Uescunque fidelis, etiam si eum maxime sibi ir tum credat Agnoscit nimirum fidelis Deum esse summum mum, auto remi de sontem omnis boni. Agnoscit creatorem,seruatorem,redemptoremque suum,necp posse, nisi ipsius misci icordia habere quicquam boni. Agnoscit maxime misericordem,& prstabilem super malicia, neque obli Discentem unquam suae misericordiae. Agnoscit se ab eo inuitari,allic extis mulara,erigi adiuuari ut a peccatis suis surgat,& ad eu conuertatur. Agno sest maxime conuenire ut eum summe, uehementissime, de prae omnibus
diligat & hac uia posse s uelit,illum sibi placatum,& propitium ficere. Ath c cuius non uoluntatem ad amorem Dei super omnia possint inflectere Minora certe his nonnunquam eo nos perirahunt,ut creaturas Deo antea
Ponamus. Neque una irae,aut indignationis diuinae persuasio impedire po test uoluntatem nostrain, quominus amet,si uelit eum,in quo tot,& innix ationes concurrunt amoris. Si satis est, ut iudicem aliquem pro dignitate
205쪽
ddicta nostra iratum illum nobis esse sentiamus,quomodo non satis erunt Cad amandum Deum super omnia tam mulo egregia, & eximia cuicunque
fideli piacatori de Deo credita, & persuasi , quant incunque illum sibitiat iratum Quid ergo, inquiet aliquis, ibi uult Paulus,cum dicit caritatem Dei dissi di in cordibus nostris per Spiritust uict. qui datus est nobis c Si est dile lito Des super omnia in nobis ante gratiam gratula cientem, erit de ante illapsum gratificum,& non per Spiritumsan. illa nobis diffundetur,sed causa potius erit, ut nobis ille donetur. Quod quidem aduersatur Grego, c Lbo,c dicenti. Qui ergo mente integra Deum d siderat, prosccto iam habet, ab ineuis. Possa nequisquam Deum diligere, seum que diligit non ti,
hereis Augustinus etiam tractitu. s. in Ioannem in eundem sensum dicit. Quomodo diligimus ut Spiritumsanctum accipiamus, quem nisi habe mus, diligere non ualemus Verum haec facile est diluere. Multa bona no bis comunicat,& impartitur Spiritustandi ante suum illapsum gratificum. Et dum ad dile monem Dei adiuuat am aliquo modo eum intra nos habemus nobis cooperantem, & nostram in vitatem adiuuantem. Gratiam uero graus datam ad huiusmodi dilectionem necessariam non negamus. Quin eam necessariam esse copiose ostendimus in opusculo de iustificatioune.B'na uoluntas qua diligitur Deus illi omine non potest ei ait Augustinus, nisi in quo operatur, S uilla. Adhuc tamen urgeri postumus, quia Ioannes dicit. In hoc est oriris,non quia nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse prior dilexit nos.Si enim dilectio ipsius nostram antecedi prius D igitur ipse nos iustifica quam nos ei diligamus,quianon diligit non iuαstificatos. At enimIoannes non haec dicit dedilectione, a nos Deus tuisuifica sed de dilectione, quapater misericordiarum ante omnia nostra me
i rit et ante omnem dilectionem nostram nos linamauit,ut filium suum cinos redimendum mittere decreuerit . Vnde & statim adiunxit. Et misit si
lium suu propitiationem propeccatis nostris.Et prior quidem est dilectio, qua Deus adiuuare nos uult ad se diligendum, quam dilectio nostra, prior am est dilectione nostra, dilectio, qua ab aeterno uoluit Deus iustificare; quincunt iustificat, sed prior est dilectio nostraquam illa Des aeterna dile Go habeat actiim in nobis sibi respondentem ,hoc est iustificationem no stram. Quemadmodum cum Deus auget nobis gratiam propter dilectiois nem nostram in ipsum,aut tandem largit beatitudinem,quia nos eum diligimus, prior quidem est dilectio, qua Deus nobis uoluit augere gratiam,& conferre beatitudinem,& prius ad sese diligendum nos iuuat,sed prior est nostra dilectio augmento gratiae, &collatione beatitudinis, ita prorsus cum nos iustifici quia nos eum dilomus,prior est nostra dilectio iustificatione nostra licet non sit prior uoluntateiustificandi nos,neque prior auarilio Des communicato nobis ad ipsum diligendum. Verum illud superest inquiramus , an dilectio Des connumerandaueniat inter dispositiones num cessarias adiustificationem ,
206쪽
is taedilissione Dii. Cl. παπ.Drectionem Des necessiriam esse ad nostram iustificationem apudo, rnes Theologos tractatores, quos legerim,recepi simuni est. Et id
quidem testimonia Pauli, Augustini, ct Bemarci flatim citata manis Ar .cs taeesilagitant. Quodque fidem & praeclarissimas alias uinutes Paulus asse Areuni urit nihil eilh& nihil nos posse iuuare sine caritat potisiimum uidetur ad ea retulisse,qua parte sub se dilectionem Des comprehendit. Nam in ea duntaxat parte caritas maior est coeteris uirtutibus, ct longo illas inter allo antecellit. Et cum Deus saepe in scriptura conuersion em nostram in ipsum a nobis exigit,ut se uicissim ad nos conuertat,aperte dilectionem sui a nobis requirit.Amore qui penos in euconuertimus,& in ipsum tendimus. Cona firmataque est doctrina ista a patribus,cum in can. . tatuerunt, necesibium esse Disiturin&auxilium ut diligamus Deum sicut oportet,ut iustificationis gratia nobis conseratur. Siquidem haec uerba aperte docent,necesse esse diligere Deum,ut iustificationis gratia nobis conseratur.Et qui Deum agnoscunt nostris peccatis os issi,nunquam certe ad ipsius gratiam peruenient,
nisi & de ipsss deserit quatenus ostenta illius fuerunt,dc amore in ipsam re edeanto quo se male per ea auerterunt. Non tamen perinde certum est,&in
controuersum, qualis,& quanta debeat esse haec dilectio Des, quam necessi riam esse assirmamus adiustificationem nostram. Sed cum diuitis in nos miserationis uiscera attentius mecum perpendo tuto, & indubitanter iniri
re nos posse crediderim, eam Des dilectionem ad gratiam necessariam esse , ct susscere quae satis est,ut de laetatibus ius ostensis doleamus,de mandata ipsius seruare proponamus. Et ubi tantum in aliquo assectum in Deum deprehenderimus, illum hac ex parte adgrauam idonee se praeparasse, minia me lixatemus. Neque sanctos doctores maius aliquid uideo requisisse. Et nestne autoritate rein tanta loquamur, posivimus hoc colligere eae uerbis Christi.Siquis diligit me, sermonem meum stivabit, & pater meus diliget eum,& ad eum ueniemus, &ci Haec uerba palam indican illam dilectionsi Christi sitis esse, ut diligamur a patre coclem,& in ipsius gratia simus, quaesitis est, ut sermone illius simemus. Et quidem talis omnis dilectio, ut ipse existimo actu ues uirtute est dilectio Des super omnia. Quia qui omnia φαsitas mandata seruare proponit,nimirum Deum super omnia, & illum omnibus ant ert. Sed uerbum hoc super omnia indoctoribus antiquis non tego cum exigunt amorem Des ad iustificationem. Et siue sic ea dilectio ει iectio Des super omnia, siue non, parum resere, modo sciamus hoc quod Planissimum est, quodque omnibus ponimus secure tradere, susscere ad iustitiam diligere Deum sic, ut de ipsius ostensis doleamus de madam illius Helimus seruare. Quare ad exponendum ea,quae de alijs dispositionibus tr duntur, ope pretium erit mirare.
207쪽
DE. PRAEP. ADULT. AD IVsTi P. De me tentiae nec state ad fuscipiendum surum C pusti M. cap. ακα I.
Vinta ad iustitiam dispositio praescripta lioc loco a sancti Syn
do poenitentia est . Et illius quoque Ecoesiasticus meminit post timorem,spem,& dile monem. Gi timent dominum,inquit, praeparabunt corda sua,& in conspectu illius sanetificabunt animas suas dicem,tes.Si poenitentiam non merimus, incidemus in manus Dei. Duo uero disfinita de poenitentia hic uideo a patribus. Primum est,poenitentia esse odii ct detestationem peccatorum propter Deum.Qua in re aduersantur errori theri damnato a Leoncita. sub uerbis illis. Optima poenitentia, nouauita. Secundum est,oportere poeni tentiam agi ante baptismum.Et quia de primo istorum infra libro. u. commodius uidebimus, hoc duntaxat secunauum. i. contenti erimus in praesenti firmare. Optime uero id probatur a patribus ex testimonio Actorum Apostolicorum. Poenitentiam agite.Et Petrus enim,&alii Apostoli praedicantes baptismum prsdicabant & non baptizatis etiam poenitentiam,atque utrunque requirebant,ut acciperetur re
missio peccatorum,& baptismo poenitentiam praemittebant. Sin potius ad poenitentiam principalius, dc stequentius, ct magis ex profesta exhortabantur. Sequebanturque in hoc magistrum omnium Christum, de Ioan nem, qui a poenitentia suas auspicati sunt praedicationes. Et Ecclesta ab eis edocta hanc perpetuo seruauit consuetudinem. Quod de ex ipsis patere poAU catechismis. Idenque Limmo consensu tradunt doctores Ecclesiastici. DAM Z Augustinus de catechizandis rudibus catechumenos sic alloquitur. Ergo
interim nunc siqui sorte astunt in eo numero qui baptizari disponiit. Crendimus enim eos adesse tanto ad uerbum suidiosius, quanto ad indulgentia uicinius,hos primum paucis alloquimur, ut erigant mentes in spem, an ex fieri quod non sun oderint quod fuerint. Nouq hominem,nascituri,iana in uoto concipiant. Quidquid de uita praeterita remordeba quidquid an gebat conscientiam, quidquid omnino uel magnit,uel paruum,uel dicen di uel non dicendin, non dubitei posse dimitti ne sorte quod ii ult Dei mi seratio dimittere, contra se teneat humana dubitatio. Haec ibi. Et ad Vincens . Nemi iluita scribit.Nemine putes ab errore ad ueritate, sc a quo J seu magno , t ς' - seu paruo peccato ad correctione sine ps stentia polle transire. Ideni resertibilem. c. Gratianus ex eode in epist. ad Felicianu. Et in lib.de util. pnis. i. ita, inquit, Nel ad baptismi, in quo omnia peccata desentur, quisquam bene ac edit, o G QMi nisi agendo psnitentiam de uita pristina . Nemo enim eligit uitam nouam, K nisi que ueteris nitet. Eafilius accedentes ad baptistitum monendos esse Phil. t. de asseuerat, ut peccata relinquant, dominum sequantur,& crucem suam tol b p c. lant, ait ab omni peccato abstineant, & ut digne suscipiant, necesse esse, ut ver ferri. odio habeant Ne abominentur iniustitiam. Subscribit Beria. his uerbis. Initium reuertendi ad Deum I ma est,quam sine dubio spiritus operatur, non
noster, De Et cu iam cspisset praedicari baptismus Christi, quando ipse
208쪽
i LIB. IVL IN CAP. V. ET VI. Is A diis ilia poenitentiam habueritis,omius similiter peribitis, ues his uerbis sitis indicabat, etiam ad suscipiendum sim baptismum necessariam esse poeantiniam. Non est. n.uerissinite illos omnes tunc baptizatos suisse baptismo Christi, cum haec adeos loquebatur. Quod si in amicitiis humanis recono Ar ..ciliandis,ut lumennaturale,& ipsa experientia docet,necessaria est in primis poetinentia illatae iniuria uel damni,in eo, qui intulit, quo credamus posse eum in gratia Des redire,quem patratae in ipsum culpae non poenitets Hist3 Arpartis accedit,ca, quandui non displicet,quae male placuerunt,actu uel uirtute manet eorum complacentia. Deus autem non ad gratiam, sed ad supplicium potius imputat accessiim ad baptismu,& ad quodcunque aliud sacramen tum , cum complacentiataetalium peccatorum. Qin hoc est,uere obicem Elisui secramentoru ponere.Neque Deus se conuertit ad nos,comunican Argum. εdo nobis suam gratiam nis nos in eum conuertamur.Sicut sol auersos a se ocidos nunquam lumine suo directe persundet, nisi in eum conuertantur. Insuper. Ad quid Baptis us institutus est,nisi ut nouam in illo profitentes Arum. et intam,commoriamur peccatis,regeneremur Oiritu, essiciamur noui homines,atque adeo uiua mebra Christi s Nonnehoc luculenter Paulus edisserit Rom. 6.cum ad Romanos de ad Galatas scribit , peccata non perimi nisi displicetia, de noui homines.aut uiua Christimebo dici non posse, quibus non displi ,. conticent prius admissas Nulla siquide est participatio iustitiae cum iniquitate. Et Argum. s. enitentiae praeceptum,quod ad omnes peccatores se extendit,ut inserius B probabimus,maxime uidetur tempore illo militare, de obligare, quo uel Baptisma recipiendum est, Mi quodcunque aliud sicramentum. Itaque ex Christo, Apostolis, de consensu Ecclesiae catholicae, de ex ipsi ratione, ct institutione Baptismi, atque ex lumine naturali conflat, poenitentiam, sicut dissinierunt patres,etiam ante baptisnum agi debere.
orantur tande disponi pecolores ad iustificationsi per proposita
suscipiendi baptismsi, in soandi noua uita,& seruandi diuina madata. Et propositu quide seruandi diuina mandata includit propositunscipiendi baptismum,& inchoandi nouam uitam. Inchoatur. n.nouaui in obseruatione diuinorii mandatorum,& susceptio baptismi in praecepto est. Comode tamen ista distincta sunt,ut apertius sit, quemadmodum in pii disponi debent ad iustitiam. Nam in illis, quibus baptismus sinicienter promulgatus est,propositum susEpiendi baptisinum explicitum,& distinactum sit oportet. Et qui baptismum proponunt susti re, nouam uitam debent aio concipere. Quia baptismus prosinio quaeda est religionis Christianae,& qui eu suscipiunt,uouae se uitae consecrat,& nota sua ea susceptione dant. Et quanuis oes holes ex aequo ad praecepta decalogi obliramur , tamen aliqua sunt peculiaria prscepta religionis nostrae propria, ad quκ so
li baptizati sent adstricti. Eisque se sibijciunt, qui sino baptistitate initiam :
209쪽
DE PRAE P. ADVLT. AD IUSTI P. Propositu tur. Porro sula tionis binusini uotum disiaositioncm esse ad iustitiam, de Obap. er no commodissim: de necesinia Petrus ostendit. Rogantibus quippe Iudos me uitae, si ab Apostolis,quid tacerent ad consequendum remissi otion pctbru poeni
spositio est tentiam ille de baptismum in nomine Christi consuluit Et hoc ipsum Chri
necessorii stus Nicodemum iam docuera cum admonuit, Oportere nasci denuo, de
ad iuditia. introire in regnii Dei non posse.qui non esset renatus ex aqua Sc. s. Cum Act., omnes in Christo baptizati, tes' Paulo Christum induerint ipsa susce-Ioan. x ptio baptismi, inchoatio sic nouae uitae, erit etiam propositum inchoandi Ges. i. d nouam uitam dispositio necessiria, impii renouentur in domino pergin votum fiere thina. De proposito uero seruandi mandata diuina idem probatur a patria iundi man bus ad finem huius. p. si quia Chrisius,dum praecepit Apost.lis,lit praeflua necis dicarent omnibus baptisinu istori baptizarent, adiecit etiam, ut doce saria dilo rent seruare, quaecunque mandauit illis. Et huc tendunt multa loca scriptis. stio ad tuis rae quibus Deus requirit a peccatoribus , ut se ad illum conuertant, ut ipse
stitiam. conuertat se ad eos.Si t. nouertimur a peccatis nostris per piliam,ita con
.a. g uertimur ad Deum per Propositu seruandi mandata illius. Sane apud Eze chielem inter dispositiones ad gratia hoc quo propositu uidetur sicut de pniam copulari. Aitiri. propheta Dei nomine. Si impius egerit pniam ab . ossius peccatis sui quae operatus est de custodierit oia praecepta mea, de secerit iudiciu de iustiti finita uiuet,& non morietur.Et pauIo post. Cisi averterit se impius ab impietate sua, qua operatus est , & secerit iudiciu S iusiilia, ipse aiam suam uiui abit. Haec autem uerba,Custodierit praecepta mea,&o secerit iudicium Sc lusitiam, non aliud rqquirunt ab impio, ut iustificetur, qua propostium effinx iaci oui mandata diuina, de obseruatione eoν, ad quae tum,cueum p stet suoru pctor; adii rictus est. Alioqui iustificari nemo posset per pHam,nisi obseruatis etiam aliis prsceptis diuinis ad qus eo tempore adstrictus non est. Quod quis non uidear, quamabsurdim ,&stultum fit Ne tamen qui iam sic hallucinetur, prouidentisiime ibi cauit striptura.Inter prscepta siquidens necessaria, ut quis iustus fit, uel ut impius
iustificetur,nel paulo ante citata uerba,neque inscrtiis, cum pene eadem repetuntur, computantur alia,quam prscepta negativa, qus semper, & pro omni tempore obli gat, & prsceptum ilhid affrinatiuum, ad quod omnes habentes subsim iam huius mundi perpetuo adsitriisti sunt, panem suum
esurienti dare & nudum operire uestimeto. Et paulo post citata uerba hoc aliquato dilucidius factum est cum esp. Proqcite a uobis omnes iniquitates uestras in quibus prs uaricati estis,& licite uobis cor nouu,& spiritum noαuum. Et quare moriemini domus Istaei ' Certe cor nouum,& spiritum no. uum habet,qui cum prius in trans essione mandatoru diuino tu,sus immemor salutis permanserit,iam nouo spiritu concepto,tota animi deuotione libenter,propi de constater proponit illa seruare. Ati ut nemini esset ambiguulaoc esse cor nouit nobis sacere,& spiritu notiti,cum per eundo pro. phetam dixisset diis, Dabo uobiScor nouum&Oritum nouum in me
210쪽
LIB. VI. IN V. ET VI. c A P. τις
A dio utili adiectum est continuo.Et liciana,ut in prsceptis ni is ambuletis.& iudicia mea custodiatis,& operemini. Et hoc est,quod Christus a mulie Iovis. .are adultera exigebat.Non .ri.sicut bene expendit magister,dixit ei. Vade,et a. 4.
ne amplius pecces,sed, vade;& iam amplius noli peccare. Ness Petrus, cu Act. a exhortatus est Iudsos ad pHam,hanc putermisit dispositione. Illis quippe Aug. uerbis, luamini a generatione ista praua,uel sicut Aug. aliquanto apertius legit eripite uos a saeculo hoc prauo,docuit,ut & ille colligit damnare opamortua, quae nequiter iaciunt huius taculi dilectores, & ea proponere in posterum pro uirili sua deuitare. Cunt ad baptismum idonee recipiendi ut lam docuimus necessaria sit poenitetia,& ea persecta no n fit, nisi actu uel uirtute coniunctum habeat propositum seruandi madat' erit igitur α hoe propositum saltem uirtualiter ad iustificationem necessirium. Atin huic doctrinae sisSagantur doctores,qui communiter sequuntur,& approbario in hunc sensum interpretantur protritam illam diffinitionem Gregor'. enitentia est praeterita mala plangere,& plangenda iterum non commitem Quia uero de hoc propositum seruandi mandata diuina dilectio Des super omnia uidetur,aut certe non esse sine illa, commodum erit hic uidere,in dilectio Des supere omniatanu sit apud Deli ualoris &praecii,ut uel sola,luinposita fide susscere positi ad iustificationem nostram Dilectio Dei uper omnia a pereato originaimm ,παstfcmpotruem, qui peritis num obmaxime timonia. Ni II - - Ο Nimuero dilectionem Des super omnia,quaecunque illa sit, iustificare Pr p.
Y C posse peccatorem soli peccato originali obnoxium, dubium nemini Diadita
esse debet. Poenitentia crus non est,ut deleamus culpam,quam aliena Des tollit duntaxat uoluntate contrarimus. Erit ergo sitis ad eam remouendam uo originali. luntas seruandi mandata. Si potuit inobaedientia protoparentis nostri, culpae nos & irae diuinae sub acere, multo mNs poterit Deo clamentissimo nos reconciliare prompta nostra seruiendi illi in omnibus oboedientia. Neque aliud datum est ab eo remediii,quo posiint homines, mox ut ueniunt ad usum rationis,statum iustorum,dc gratiam apud ipsim adipisci quam si Proponant uiam mandatorum Des tota uita tenere dc quantum sibi sim inierit fore necessarium a malo declinare,& bonii uirtutis ubique & sempoexcolere. Conuertimini,inqui ad me,& ego coriuertar ad uos.Cum igio tacitio cur toto se corde in Deum couertant,qui principisi uitae rationalis tam pio
Proposito auspicitur,eo ipsusroculdubio iustitia,& gratia Des assequenti Et non potest dilectio Dei super ola iustificare holam solius peccati oris Pro aginalis ressi Potest profecto,ut pie crediderim,& eu iustificare,qui ob ignouratia aliqua aut obliuione humana istali alicui pcto subiacet. Et scutisTho. distincte concedit stissicere hanc dilectione ad remistione peccari,cuius quis a. ioblitus esset post diligctem inquilaionLati ideo nec illius haberet piatam,
ita credideriis, sussicere posse ad remissione illius pcti, qd quis per igno uca admisisse atque ideo neque de illo dolere Et anuis dispar sit quidem