장음표시 사용
361쪽
336 De praecipuis in Ecclesia subortis haeresbus.
Aquarii sic ex S. August. lib. de haeres. cap. 4. ab effectu , hoc est, ab aqua dicti, quod scilicet in consecratione Calicis sola uterentur aqua sine vino; quorum haeresis creditur orta, teste S. cypriam, Ep. 73. ad Caecilium, a nonnullis primitivae Ecclosiae fidelibus, qui solebant bis in die sacrificium offerre, mane scilicet & vespere post coenam; mane consecrando in sola aqua , & vespere post coenam in vino. Mane consecrabant in aqua, vitandae persecutionis gratia, ne scilicet mane celebrantes & sumentes sanguinem Christi sub speciebus vini, dignoscerentur odore vini ab
Ethnicis adhuc jejunis; vespere vero post coenam iterum celebrantes consecrabant m vino, quia clim tunc omnes etiam Ethnici essent cibo potuque refecti, nullus erat timendi locus, ne dignoscerentur odore vini.
At contra illos agens S.Cyprianus in hac Epistola laudata, absurdam illorum improbat consuetudinem , consecrandi scilicet mane in aqua , dcvespere in vino; & rite improbat, cum Christus non aliam instituerit Calicis materiam pro mane, re aliam pro vespere , sed in vino semper consecrandum esse docuerit, dum Calicem a se consecrarum discipulis porrigem
do dixit, Matth. cap. 26. vers. 29. Luc. cap. 22. vers. I 8. & Marc. caP. I
vers. as. Von bibam amodo de hoc genimine ritis, usque in diem illum, cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris meι.
De Novatianis. Vovatiani orti sunt non a Novato Carthaginensis Ecclesiae Presbytero , sed a P 'vatiano per Novatum qui Romam venerat si non corrupto ,
saltem impulso , maligno de ambitioso aliunde viro , qui sanctae Romanae Ecclesiae Presbyter, deinde schismatice per tres alios simplicos & ignaros, dolo vinoque seductos Episcopos ordinatus , Romanae Ecclesiae Plaudo-Ponlisex , contra cornelium legitimum Christi Vicarium, virumque vcre sanetum, & imperantibus Gallo & Volusiano , circa annum Christi as nedum primum movit & excitavit in Ecclesia Schisma , sed & Schismati haeresim addidit, docens inter alia r Pose Baptismum lapsos veniam cons qui non posse , quacumque peracta paenitentia , ac proinde consequenter negans in Ecclesia potestatem esse remittendi peccata post Baptismum commista, hoc est , ut cum S.Cypriano loquar , Novatianus ovatiani discipuli erant, qui in peccatum prolapsis, O ad Ecclesiam lacrymis, gemitu dolore cordis pu*antibus, divina pietatis lenitatis paternae solatia claudebant, nec ad fovenda vulnera admittebant vulneratos, sed sine spe pacis oe commanicationis , relictos ad luporum rapinam , ct Diaboli praedam pro utebant ,
ignorariter quod per Prophetam clamat Dominus : Viνo ego , quia nolo mortem peccatoris, sed magis ut convertatur σ vivat.
Unde non mirum, si statim hoc Novatiani, Novatianoriamque dogma ut haereticum, & prorsus tyrannicum fuerit in concilio Romano sub Cornelio Papa, variisque in Conciliis Provincialibus aliis proscriptum atque damnatum; fueritque tandem in Tridentinooecumenico Concilio, sesLIq. Can. i. dc Poeniten. dictum : Si quis dixerit, in catholica Ecclesia Tamitem
362쪽
institutum , anathema set. Non mirum , inquam I cum Peccatores omnes etiam post Baptismum lapsos, ad poenitentiam & conversionem Invitet D minus , EZechielis ore dicentis , cap. I 8. vers. 3o. Convertimιnι, o a te paenitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris et car non erit vobis in ruιnam indiritas Muia nolo mortem morientis, m. Et ne quis credat, Dominum,i loqui de non baptizatis, seu de infidelibus, audiat Petrum Apostolum Actuum c.8. v.a2. Simoni Mago iam baptizato, & post Baptismum in peccatum lapso dicentem i Paenitentiam itaque age ab hac nequitia xua ; roga Deum, si fortὸ remittatur tibi hae eogitatio cordis tui. Audiat & Christum tradentem Ecclesiae potestatem quaecumque peccata post Baptaimum commissa remittendi , dum ait Ioan. cap. 1o. vers. 22. Accipite πινι-m Sa fium 3 quorum νemiseritis peccata , remittuntur eis . De Agrippinianis . . Agrippiniani sic ab Agrippino Carthaginensi Priesule dicti, tertio currente saeculo uiborti, sub Gallieno Imp. & Stephano I. Rom. Ponta circa annum 2 o. asserebant, s. Cypr. teste, di S. cyprianus cum illis, rebaptigandos esse ab haereticιs iam baptinatos. Acris fuit & celebris hac de re inter beatum cyprianum de Stephanum I. disputatio. RebaptiZandos esse volebat cum Agriniso oprianus; nihil innovandum ex eo quod traditum fuerat, ajebat Stephanus. Traditum autem fuerat ab Ecclesia Romana, haereticos cum ad Ecclesiam redire vellent, sola manus impositione, non retinctione debere purgari; sed tandem plenarii totius Ecclesiae Concilii, non Arelatensis, ut opinantur aliqui, sed ut probabilius tenent alii, Poeant L auctoritate finita quaestio, & Baptismum haereticorum verbis Euangelicis collatum, ratum& validum esse decisum ; imo & haec confirmata sive renovata decisio a Tridentino Concilio, sess. 7. n. q. de Baptismo, sic dicente i Si quis dis m, Baptismum, qui etiam datur ab haereticis in nomine Patris, σ Filii, ct viritus Sancti, eum intentione faciendi quod facit Ecclesia , non esse verum Baptismum; anatbema sit.
De Catharis. Cathari iisdem sere temporibus orti ac Novariam, idem esse censenturae illi, sed alio nomine dicti carbari, id est, Mundi ac Puri, qui ideo sic dici volebant ob munditiam, qua se nitere luperbissime iactabant; doc
bant enim praeter alios Novatianorum errores, I. Se me peccato omnes esse, ac proinde mundos ; unde & omittebantillam orationis Dominicae petitionem, Dimitte nobis debita nostra , arbitrantes se nulla indigere peccatorum venia , contra illud I. Ioan. cap. r. vers. 8. Si dixerimus quomam peccatum non habemus, ipse nos seducimur, overitas m nobis non est. a. Par vias pariter sine peccato ese, ac proinde Baptismo non egere contendebant , contra fidem Cathol cam docentem nos omnes in Adamo peccasse,& illud Christi expresse dicentis , Ioan. cap. 3. vers. s. Nisi quis renat fuerit ex aqua oe Spiritu Sancto, non potes introire in regnum Dei.
De Catharistis.. carbarista sunt alii a carbaris Ionge diversi, de secta Manichaeorum ludi
Appar. Annati T. II. Z 3 retici, Agrippu
363쪽
3 De praecipuis in Ecclesia subortis haeωsibus.
retici, sub Aureliano Imp. & Felice I. Rom. Ponta otii circa annum 27merentie in sectas divisi i alii enim, S. August. toste , lib. de haer. cap. 46. nomen sedita retinentes dicebantur Μ ehar, alii Macarei, alii Catharista. id est, Mundatores, sive Purificatores, sic dicti Ob immundas quas exercebant, dictuque horrendas purificationes; immundas uidem arbitrantes creaturas omnes Ob mali commixtionem principii, ut panem pro Eucharistiae materia disponerent di mundum iacerent, farinae , ex qua conficiencus erat, semen miscebant hamanum, sicque purificatum & mundum arbitrantes Panem, ex eo exectandum quoddam , non Christi, sed Satanae , dictu horrendum, εἰ cogitatu p endum conficiebant Sacramentum ι
5 ut veritis loquar, execramentum.
Sed haec spurca haeresis sulficienter corruit eo ipso quo debellata est
perversa qua nititur Manichaeorum doctrina, duo inducens rerum prima principia, bonum unum , & malum alterum , rerum visibilium unum, &Invisibilium alterum; quod universa reprobat Ecclesia, in Symbolo Nicae-NO publice profitens, Unaan esse Deum, Creatorem visibilium σ mvisibilium:
Ac proinde tenens nullas esse creaturas ex se malas, cum sint omnes a Deo, de quo dicitur Gen. cap. I. vel 3I. UQιt Deus cuncta qua fecerat, o erant valdὸ bona ; & expresse dicat Paulus , prima ad Timoth. cap. q. vers. 4. Quia s-u creatura Dei bona est.
De Aerianis. Aeriam ab Aerio viro quodam Ea athii Sebastae in Armenia Praesulis
condiscipulo M aequali; qui teste S. August. lib. de haeres. cap. 33. c.m esci Presbyter, doluide feriar quod Episeopas aeon Get ordinatus. Ex aegre fercns admodum, quod interim ad Episco arum Sebastae pervenisset Eustathius , in Arianam transiit haeresim, quarto meimie saeculo, s)b Constantino Imp. vi Iulio Rom. Pont. haeresique Arianae de suo addens insana plura, docere coepit, quod de post illum .ixere postea VMaldenses, Pexm sani , Lutherani, de Calvinissa , & his adhaerentes alii, stilicet, I. Orare, vel sacrificium pro defunctis offerre inutile esse, contra Ecclesiae
fidem & Scripturam variis in locis aperte reclamantem, ut v. g. aliis omisisS, dum 2. Machab. cap. ga. ναί. 3. mist Celehre Iudae Machabaei fa-Gim imisit duodecim alis drat as argenti Ierosia mam offerra pro peccatu mortuorum sacraficum, herior religios/ων umectione cogi m. Qu
factum ibidcm eadem laudat & approbat . dicens : Sancta argo satae .Fes cogitatio pro defunctis orare, ut a peccaris Divinitar. Et iterism dum allud
Chrisia apud Matth. cap. m. vers. 3 a. dicentis r uatiumque dixerit νerbum contra Fιlium bommis, veminetur m r qui aatem dixeris contra utrirum Samdium, non remittetur ei neque inhoe saeculo, neque in futuro. Quo loco ostendit Christus, aliqua post mortem in futuro laeculo remitti pecGaza : .atqui non remittuntur damnatis in ..ismo, cum in inferno nulla sit redemptio, neque Beatis in Ceelo, quo nihil coinquinatum accedit; ergo remittunturlus. qui simi in alio modio loco, quem Purgatorium dicimus : iu qno Post mortem detinemur animae in gratia quidem sanctificante sed levibus quibusdam peccatis maculatae, a quibus purgari & mundari debent , --icquam in coelum Deum visurae pervcniant.
a. Episcopis aequales esse Presisteros docebat Aerius, & post illum V vi- clarius; quod manifestu resellitur ex illo Pauli prima ad Timotheaera Ephesi Episco Diuitigod by Coral
364쪽
Εpiscopum cap.svers. I9. dicentis: Adversus Presbyterum accusationem nosi reciperes nise sub duobus aut tribus testibus. Agnoscit ergo & ottendit manti seste Paulus , Timotheum Ephesi Episcopum esse Presbytero ma)orem, de jurisdictione superiorem et ad quid enim notae S. Epiph. Timotheo commendasset Paulus, adversus Presbyterum accusationem non recipere sine duobus aut tribus testibus, si Presbyterum iurisdictione non superaret Epi. scopus p Illud idem ostendit Apostolus ι dum Tito Cretae Episcopo dicis cap. t. vers. s. Hujus rei graetra reliqui te Creta, ut coastituas Presisteros .cte. Quod non dixisset sane Paulas, si Tuam ut Episcopum non judicasset esse iure divino Presbyteris de iurisdictione & ordinis potestate maiorem acum certum sit, nullum esse simplicem Presbyterum , qui presbyteros sive Sacerdotes constituendi , scii consecrandi potestatem nabeat. Unde merito Concilium Tridentinum, sessi a 3. Can. q. sic definit i siquis dixerit, Episcopos non esse Presbyteris superiores , vel non habere potestatem eonfirmandi oe ordinandi; πιι eam quam habeus algis esse cum presbyteris communem .... anatiam sit.
Dicet Aerius. Paulus Apost. ad Philippenses. cap. I. vers. i. scribens ait somnibus Sanctis in Christo Iesu, qui 'πι Pbilippis, cum Episcopis σ Diac nibus. Ibi Paulus per Ephcopos uitelligit Presb reos; siquidem in una civitate Philippensi non erant plures Epistopi , sed unus tantum , quem non nominat, re qui huius Epistolae lator erat , videlicet Epaphroditas, ut ait Theod. Ergo Presbyteros & Episcopos aequales esse s de non differre monstrat. similiter dum Actuum cap. 2 vers. ars. ad maiores natu Ecclesiae Ephesinae, ait : Attendite νobis se universo gregis in quo vos Spiritus Sauctua possit uiseotos regere Ecclesiam Dei. Ibi, inquam, per Episcopos intelligit Oariter Presbyteros; non enim Ephesi erant plures Epikopi proprie dicti.ed unus tantum; ergo Presbyteros ab Episcopis non differre docet. Resp. perin. ant. neg. conseq. Ratio δι quia tempore Apostolorum haec duo nomina, Episcopus ex Presbyter, erant omnibus Sacerdotibus tam maioribus, quam minoribus communia, δέ promiscue utrisque tributa , maioribus scilicet , quos vocamus Episcopos proprie dictos, de minoribus quos Presbyteros dicimus, licet res nomine Episcopi significata, non ellet sitnplici Sacerdoti & Episcopo communis; unde fit quod Paulus nomen Episcopi modo maloribus, modo minoribus Sacerdotibus tribuat, licet Episcopos aurisdictione de Ordinis potestate mMores agnoscat. Ideo autem communia tunc erant illa nomina maioribus di minoribus Sacerdotibus; I. Quia sunt aequales in potestate consecrandi corpus Christi, & absolvendi a peccatis, licet impares in potestate ordinandi, seu consecrandi Ecclesiae Ministros, & Confirmationis Sacramentum administrandi. a. Quia tunc ante schismata , non tam auctoritate de iurisdictione di tincta ac divisa, quam communi de cum EPiscopo concordi Presbyterorum consilio, labore oe zelo regebantur Ecclesiae r unde Presbyteri dicebantur
Episcopi, id est , Inspectores & motam populi corre res ι non quod Episcopi proprie dicti potestateni & iurisdictionem haberent; sed quod
cum Episcopo, & de illius consensu regerent Ecclesiam sua vigilantia, con silio & labore. Imo & in Conciliis cum Epistopis sederent, sententiam suam rogati dicerent, ut constat ex illo Act. cap. I s. vers. 6. Convenerunt Apostoli er Seniores, id est, Presbyteri, videre ae verbo hoc. Sed paulo post, ipso etiam tempore Apostolorum, cum cresceret Ecclesia
365쪽
3 6o De praecipuis in Ecclesia subortis haeresibus.
& fidelium numerus, & abuterentur Presbyteri illa Episcoporum connivemtia, facerentque schismata de seditiones ; ita ut diceret unus I. ad Cor cap. r. vers. Ia. Ego sum Cetha , alter, ego Pauli, ει alius , ego polis , ipsisque Episcopis aequari vellent, ac coniequenter ad rite regendam Ecclesiam opus fuerit debito ordine, & debita sub uno Episcopo Ministrorum subordinatione, tunc Episcopi suam auctoritatem, & praeeminentiam tueri coepere, & caeteros tam Presbyteros, ctuam populos imperio rcgere, seque iure divino Presbyteris mMores esse monitrare : eosque reipsa malores esse innuit S. Ignatius Martyr , dum ad Trallianos δέ Smyrnemes
scribens , ait: 'Presbyteri, subiecti estote Episcopis. De Donatistis. Donatissa schismate celebres , de haeresi famosi Asricanae Ecclesiae viri ,
sub Constantino Imp.& Melchiade Rom. Pont. suborti, circa annum qI3. nomenque sortiti, non a Donato Carthaginensi , ut multi putant, sed a Donato alio in Numidia a casis nigris Episcopo , teste S. August. lib. de haeres cap. 69. ubi manifeste declarat I. iesuin primum Donatistarum auctorem esse Numidiae Donatum a Cases nigris Episcopum ι alterum vero secundarium sectae ducem ac defensorem fuisse Donatum, Maiorini succeGrem, Carthaginensem Episcopum. a. Ibi illum utrumque Donatum de Donatissas in hoc turpiter errasse. I. Quod in Ecelasia solos bonos, oe non m Ios esse crederent. a. Quod Sacramenta d malis oe impuris collara Ministris nuda esse putarent, ac proinde rebapi arent etiam Catholicos ad suam sectam venientes ; putabant enim , ob praetenta Caeciliani crimina , totam ubique corruptam defecit se ac periisse Ecclesitam, & puram in sola remansisse Africae Donati parte, sicque in ea sola verum tale baptisma; alibi ve- To nullum, nullosque nisi impuros Sc seurios meretricis Ecclesiiae Ministros; sc enim Catholicam vocabant Ecclesiam. Sed perperam & salso dicebant illi solos honos in Ecclesia esse, cum multis in locis bonos & malos in Ecclesia esse Scriptura designet, ut v. g. aliis omissis , Matthaei cap. I 3. vers. s. ubi Chrilius comparat regnum coelorum, sive Ecclesiam Sagena missa in mare, oe ex omni senere piscium congreganti; quam, cum impleta elliet , educentes , O secus ιιιtus sedentis , elegerunt bonos in vasa , malos autem foras miserunt. Ex quo loco probat S. Augult. contra Donatistas, in Ecclesia non tantum esse bonos & praedestinatos, sed etiam malos Ad reprobos. Illud idem innuit Paulus secunda ad Timoth. cap. a. vers. 2ci. dum ait : In magna domo non solum Dut vasa aurea σ argentea, sed . lignea ct fictilia; cir quaedam quidem in honorem , quadam autem in contumeliam. Quo in loco Paulus per magnam illam domum in qua sunt vasa aurea dc argentea, lignea de fictilia , intelligit Ecelesiam, in qua sunt boni de mali; quem locum urgens S. August. lib. q.
de Bapt. contra Donatistas, cap. I a. citans Cyprianum, ait: Sic igitur arguevs C prιanus eos, qui tanquam malorum consortium devitantes , se ab unitate diruperant, ostendit magnam domum quam dixit Apostolus, ubi essent nousolum Nasa aurea ct argentea, sed etiam lignea Actilia , non se intellexi siemsi Ecclesiam, ubi essent boni Cr mali, donec in sine area νentilata purgetur. Perperam ergo de contra Scripturam, solum bonos, de non malos in Ec, clesia cile Donatistae crcdebant.
Nec mimis crrabant, dum rebaptizabant quos ab impuris Ministris baptizari
366쪽
ntiratos esse putabant, ut varia probant supra relata Ecclesiae Concilia, in
causa Donatiuarum , vel in causa rebapiciantium habita idque multipliciter ostendit S. August. sed praesertim lio, S de B t. contra Donat. cap. . 33. dum alti Scripturas diνrnas nusquam pracepisse , ut baeretica apud bar tuos baptivati denuo baptiuntur ; Red multis locis ostendise , alienos esse ab Ecclesia omnes , qui non sunt in petra, nec ad columba illius membra pertinent , ct tamen bapti are o baptiRari , et habere sine salute sacramentum salutis. Si ergo ex S. August. baptiore oe bapti ari pollunt haeretici, qui do ris sunt & mali ; quanto magis ex Catholici Ministri, qui intus sunt & in
Ecclesia, baptizare possunt, di alia valide conferre Sacramenta, quantumvis mali & peccato maculati cum ad Sacramenti valorem non requiratur Mimitri sanctitas, ut expressu docet Conc. Trid. seis. . Can. in dicens e Si quis dixerit , Ministrum in peccato mortali existentem , modo omnia essemtialia, qua ad Sacramentum cousiciendum aut conferendum pertinent, servaverit, non conferre aut conficere Sacramentum; anathema sit.
De Albanensibus. banenses viri alios inter haereticos sceleratissimi, sub Constantino III. - ν η
Imp. & Leone III. Rom. Pont. anno circiter 796. varia inter impia alia , de quibus dictum alibi, I. duo reruin principia cum Gnollicis, Manichaeis, Carpocratianis, CerdonianiS, Marcionistis, &c. admittebant, b num unum, a quo bona, & malum alterum, a quo mala prodirent omnia. a. Vetus Tcstamentum respuebant, quia a malo principio esse putabant ; novum econtra admittebant, quia a bono principio esse cognoscebant. 3. Metempsychosim, seu animarum transmigrationem de corpore in corpora cum Pythagora tenebant. 4. Christum nec carnem de Virgi ne sumpsisse , nec verum hominem talla, nec in cruce passum, nec resurrexiise blasphemabant. s. Nullam Qturam carnis resurrectionein, nubiumque futurum esse iudicium fingebant. 6. Infernum & Purgatorium n, hil esse tenebant, Sacramenta Astaris N Extremae-Unctionis reiiciebant,& nullam virtutem Baptismo tribuebant, matrimoniumque malum esse
praedicabant, parvulos Baptismo esere negabant. Praeter haec & alia Gdei nostrae adversantia, & alibi satis eversa N impugnata, Ecelesiae potestatem a Christo traditam impugnabant, contra illud Christi , apud Matth. cap.IR vers. DL expresse dicentis primis nascentis Ecclesiae Praelatis, videlicet Apostolis : Amen dico vobis , quacumque alli averitis super terram , erunt ligata oe in coelo : quacumque Diseritis super terram , erunt soluta oe in caelo. Et iterum Ioan. cap. ao. vers. M. Sicut misit me Pater , ita ego mitto vos r cum hoe dixisset, insufflavit; σ dixiseis i Accipite Spiritum Sanctum : quorum remiseruis peccata, remittuntur eis et quorum retinueritis , retenta sunt.
. Petrobusiani dicuntur haeretici illi, qui duodeno eurrente saeculo sequm Petrobu-bantur errores cuiusdam Petri Bruψι haeretici viri, natione Galli, e Pro- sunt. vincia Occitaniae , vel e Delphinatus montibus orti; qui per au. circiter annos in his Galliae partibus degens , male vivens , loquens & scribens, sub Henrico V. Imp. ti Calliso II. Rom. Ponti varias disseminabat
367쪽
De praecipuis in Ecclesia subortis haeresilus.
haereses; dicens inter alia contra universalis Ecclesiae fidem, r. Missa saeνι ficium Ehil e e. r. Fidelium preces nihiι defanctis prodesse; σ 3. Baptismum sine fide nihiι prodesse pareatis. Contra quem tam impiε loquentem strenite ptignarit Petrus Venerabilis, de qui tandem post varia stetera, peculia Tl justitiae decreto, incendio vivus perire jutas est in oppido S. Midit . anno circiter II 26. cujus postea re vixere in Henricianis haereses.
Hentiet, mηνkiani Petrobasianorum errores & vestigia seinti, dicuntur nonnulliei. ejusdem Provinciae haeretici, orti ab Henraco quodam Tolosano Monacho; qui sub Honorio II. Rom. Pont. & Lothario II. Imp. anno circitexI128. reto Monachatu, & relicto Religionis habitu, ad spurcitias carnis & saeculi, tanquam canis ad vomitum reversus est, & prae confusione inter cognatos fle notos habitare non sustinens, vel potius non pedimissus, subcinxit lumbos suos , & iter , qua nesciebat, arripuit, factus gyrovagus & profugus super terram, & ut viveret mendicus , euangelizans interim , & euangeli Zando docens cum Petrobusianis , I. Mi ha --
erificium nihil esse. a. 'Pro defunctis orare nihil prodesse. 3. Baptisma sine fide esse parvulis inutile. Sed haec omnia in Trident. Cone. sub anathemare damnata ; primum
quidem ses . dia. Can. t. de sacrificio Missae; secundum vero ibid. Can. 3.& tertium, quod capitale erat Petrobumna & Henriciana sectae dogma,ses. 7. Can. i 3. sic definiente: Si quis dixerit, parvulos eo quδd actum credendi non habent, suscepto Ba imo , inter fideles eomputandos non esse, ac proptered cfim ad annos discretionis pervenerint, esse rebapti andos, aut pra- flare eorum omitti Baptisma , quam eos non actu proprio credentes baptiori
in sola fide Ecclesiae, anathema sit. De Uvaldensibus.
V a den' malde es, sive pauperes de Lugduno, dicuntur haeretici duodeno grapsantes Ecclesiae saeculo , a Petro Vualdo Lugdunensi mercatore suborti .& cum illo paupertatem Lugduni sponte professi anno i I 6o. unde Vνaldenses ab auctore , & Pauperes de Lugduno ab incoepta Lugduni prosesi
si ne vocati. Is enim Vνaldus natione Delphinas, e vico Uνaldo ad Rhodanum ortus, factus Lugduni mercator opulentus, videns e concivi-hus unum subita morte raptum, ita perterritus fit illa dicitur a Raiser foOrd. FF. PP. viro, in Biblioth. PP. tom. 23. ut statim propria reliquerit,& pauperibus erogaverit omnia ; sicque pauperes sectarios sibi traxerit innumeros , quos sub Friderico I. Imp. & Alex. III. Rom. Pont. docere coepit voluntariam sectari pan pertatem, Christi & Apostolorum exemplo , eis interim licet Laicus illiteratus & ignarus novi Tcitamenti textum vulgarater explicans &praedicans, errores disseminando varios. Re-Γrehensus de tacere justus a Ciero , non tacuit , sed Clcrum quia morbus corruptum, sibi suorum iste vitae sanctae invidere dixit: cxcommunia acatus a Papa, in Dclphinatus Sabaudiaeque montes confligit cum suis , quorum inligniores dicebantur Insabbatati, quia in Sotularibus quos vul-s ri lingua babbater dicebant peculiari signo distincti ; ibi in his Galliae Saoaudiaeque confiniis diu grallati sunt, de inde vicinas in Provincias ,
368쪽
Occitaitiam, Vasconiam & Alb egium diffusi, ibique Albigisses ab Albia dicti, & ubique in Ecclesiam ex Sacramenta, tot errores & falsa ua. cuti, ut hic taedio plenum seret, di prolixum nimis notare fingulos . ru-vat solum ipsis proprios designare praecipuos aliquos. ς quibus deauc
bant innumeros alios. Docebant Cuim . r. Ecclesia Christi Ministros propria possidentes, peccare omnes contra prino rum Christi dicentis, Matth. cap. io. vers. 9. Nolite po*dere aurum , neque argentum, neque pecuniam in ses vestris; non peram in νιμ: ἐκ inde inferebant i . Romanam defecisse Ecclesiiam a tempore Silvestra Papx, quo polsessiones habere coepit. a. Nullum in ea quantumvis probum salvari posse. 3. Spernendas esse eius Indulgentias , benedictiones , consecrationes, Caeremonias, eu alia ab Ecclesiae Ministris fieri conlaeta, nec O diendum esse Ecclesia: Praelatis, &c.
Sed in his omnibus turpiter errabant haeretici illi; illud enim praeceptum de non portandis pecuniis, Λpostolis a Christo tradixum , non er i perpetuum, sed temporale, hoc est, pro tempore dumtaxat quo primo missaliant bini per Iudaeam Apostoli, ut docet S. bosost. Homil. s. in Epist. ad Philipp. & poli illum S. Anfelmus, S. Thomas ex alii, & patet ex illo Christi Luc. a1. vers. 33. dicentis : Quando misi Mos sine sacculo, fera, ct ealceamentit, numquid alιfuid defuit vobis e At illi dixerunt i 2 bd. D xis erro eu ς Sed num qui bara facculum , tollat simiter ω peram i ubi , inquit Com. a Lap. ly mis significat iam elapiam esse hoc praecepῖlim , aute manifestae persecutionis tempus traditum , & Jy nunc signisicat dive sem nunc eis fieri praeceptum , & concedi jam quoa antea prohibitum ,
nimirum ni toti ni sacculum & peram, hoc est, marispium, sive crume nam Pesiunia non vacuam, & peram cibo plenam. a. Dic ant omnem potestatem sive Eccisasticam , siM LMc- . solo mortalι pecc*o deperui; unde sacerdotem , per peccatum m exale, tacer. dotem esse desinere, sic nec consecrare, nec solvere , nec haptriam , aut alias lia praestare posse; de quemlibet econtra iustum, licet Latoum, haec omnia ne tenebant; quod&post istos docuer uviclessitae, in Concilio Constantiensi cum suo duce Vviclesta damnati. Sed contra illos & alios quoscumque , hac in re sic turpiter errantes
audiendus est S. Bemardus Serm. 67. in Cantic. Canticorum num. II. sic
loquens : Iam fui Ecclesam nos Quas m , non est mirum si ordinibus Ecclesiia detrabunt, δε influuia non recipiunt , si Sacramenta coηtem ut si mandatis Miunt. Peccatores , inquiunt, funt ApostMicι, Archiepiscopi, Episcopι, Presisteri, ac per hoc, nec danis , nec accipi dis idonei S cramentis , numquam duo sa conveaiunt, issopum esse σ peccatorem, O sum est. Discopus erat cathas, oe tamen Paulas peccat. , fui in Dominηmmortιs dicebat senteatis .c si uegas Episcopum , argueι te testimonium I. nis , ροι eum in testimoniam sui Ponti catas etiam prophetasse refera. solus eraι Iadas, oe luit aras oe keleratus, electus eamen d Domius : a tu de issius Apostolata distavi, quem Donmus etigit e MO . inquit , νω duo ιιm elegi e in uaeus ex ,obis diabolus es. Auris sa dem electum
369쪽
3M De praecipuis in Ecclesia subortis haeresibus.
cathedram Moysi, ad eos quo'ue nihilominus pertinet. Quod item dixit, Qui vos audit, me audit; oe fui νos spernit, me spemit. Ex quo S. Bernardi textu vides quam manifeste constet, potestatem consecrandi, vel absolvendi, aliaque Sacramenta ministrandi, quae est in rite ordinatis Ecclesiae Ministris, nullatenus mortali peccato deperdi; & licet id non liquido constaret ex S. Bernardo , hoc satis & manifeste constaret aliunde i nam sicut bonitas Ministri non confert potestatem haec omnia praestandi , ita nee illam malitia tollit & auferti Non enim ideo quis est Sacerdos, quia honus & iustus ; sed quia rite per Episcopum ordinatus , & de iis, quibus in persona Apostolorum dictum a Christo in nocte Coenae, Luc. cap. 12.
vers. 19. Hoc facite ; & post resurrectionem, Joan. cap. 2o. vers. 22. Ac
eipite Spiritum Sanctam i quorum remiseritis, cte. Et si quis simplex Laicus se talem dicat, ut Uvaldus, ille mendax est, seductor di lupus, a Diabo Io, non a Christo missus. '3. Nullam orationem aliam , praeter Dominicam, Pater noster , oc. admittendam esse docebant; unde horas canonicas, & caeteras Ecclesiae preces
rejiciebant ut inanes; & Eucharistiae Sacramentum sine solita Ecclesiae is ma confici posse tenebant , dicendo septies Pater noster, σe. In quo non minus errabant, cum praeter Orationem Dominicam licet omnium optimam nobis a Christo tradiram, sint & innumerae aliat nedum in veteri, sed etiam in novo Testamento probatae, quibus uti licitum &sanctum, qualis est, v. g. illa Leprosi dicentis Matth. cap.8. verea. Domine, β vis, potes me mundare; qualis illa Centurionis ibid. vers. 8. dicentis: D mine, non sum dignus ut intres sub tectum meum; sed tantiam die verbo, σfanabitur puer meus ; qualis illa Chananaeae, Matth. cap. I s. vers. 22. cla mantis : Miserere mei Domine, Νι David i filia mea maia d daemomo vexatur; qualis illa Apostolorum, Matth. cap. 8. vers. 23. in navicula clamantium et
Domine, salvanos, perimus. Sed aliis omissis, qualis illa. qua Christus ipse, Matth. cap. 26. vers. 39. sic orati Pater mi, si possibile es, transeat is me calix se ; qualis denique ista eiusdem Iesu ad Patrem clamantis, Luc.
cap. 23. vers. 46. Pater, in manus tuas commendo Spiritum meum, σς.
εἰν ε Albuenses famosi suis a Uvaldensibus pullulantes haeretici, ab Abia Abhigensium civitate Metropoli, Tolosa que vicina dicti ; in qua primum
gras lari coepere, I 2. cadente saeculo, sub Friderico II. Imp. & Innocentio III. Rom. Pont. quorum secta in Comitatu Tolosano ita excrescere cce
pit, di haretis lolium ita in tota occitania pullulare, ut brevi temporis intervallo integram insecisset Galliam, & e Gallia totam corrupisset E ropam, nisi armata manu, & pia Cruciatorum expeditione fuisset eversa, Duce comite is Monte forti, qui saevientium illorum haereticorum sui Simpietatibus & incursionibus bellicis Ecclesiam conturbantium centum millia, sub Duce Petro II. Aragoniae Rege potentissimo militantia, cum octo millibus Catholicis vicit & evertit ; qua in expeditione sancta pro extirpanda haeresi non partam adiuvit Euangelico praedicationis gladi sanctus Dominicus. Errabant autem impii illi, nedum Uvaldensium het reses seciando varias , & miseram renovando Manichaeorram sectam, sed in hoc praesertim I. uod duo admitterent rerum principia, cum Manichais, Gnosticis o aliis. h - a. Muod
370쪽
2. Quὸd earnis resurrectionem negarent eum Sadducaeis. - 3. animarum de corpore in corpora transmigratιonem tenerent cum
q. quia nec Infernum, Purgatorium pro desuωιs admitterent. . Quod Baptismum inatilem esse praccarent. 6. Quod Sacramentum Eucbarissιa spernerent , ct christι corpus non aliter an pane, quam in rebus aliis esse blasphemarent. Sed haec impia omnia, licet alibi satis eversa & impugnata, varus in
Conciliis, & praesertim in oecumenico Lateranensi quarto , sub Innocentio m. Catholica damnavit Ecclesia.
Flagellantes, hoc est, incerti auctoris haeretici nonnulli in Italia primum
orti, qui flagellationem aequiparantes Martyrio , passim oberrantes sub specie religion:s seipsos virgis ac nodosis flagellis ad ostentationem concidebant; quique allos inter errores circa annum Domini Ia73. per Galliam Germaniamque vagantes, in proprio sanguinc de proprio corpore vi flagellorum exprest o bapticiandum cile diccbant, sub Rodulpno Imp. re Gregorio X. Pontifice , asserentes idiotae illi ac imperiti viri, ab adventa suae Nectae, Chriβι Euangi lium cessasse, ct Baptismum aqua ιn Baptismum sanguinis esse mutatum ; hancque mutationem alicrentes fuisse designatam a Christo, in nuptiis Chananaeis aquam in vinum mutante. Contra quam haeresim, sive dementiam, aperte pugnant varii Scripturae textus, Christi Euangelium ad finem usque saeculi duraturum attestantes , ac proinde Baptismum aquae, de quo in Evangelio Ioannis cap. g. vers. s. expresse dictiun est a Christo : 2 disi quis renatus fuerit ex aqua Spiritu Sancto, non potest introire in regnum Dei.
De Uvicleisitis. Vνiclet ita a Ioanne Vulciso dicti, viro natione Anglo , professione i,' ςὶς βPresbytero, in Lincolinenti Dioecesi Parocho, & acris ingenii Theologo; qui sub Carolo IV. Imp. ex clemente VI. Rom. Pont. tot venenatos scriptit Libros, totque plena impletatis effutiit dogmata, ut q3. eius perversae doctrinae articuli fuerint in Constanticiali Concilio damnati, scis. 8. anno I Iq. Imo & habito prius diligenti de accurato examine super clus impoenitemtia finali ac pervicacia, ipse icisus, haereticus est declaratus, eiusquedudum vita functi & sepulti ossa effodi, exhumari & extra Ecclesiam pro)ici jussa Docebat autem impius ille hos inter damnatos articulos, , I. Substantiam panis re νini remanere posι consecrationem in Eucharista. . a. Accidentia panis 2 vini ibi consequenter non esse sine subiecto. 3. Christum hoc in Sacramento non se realiter, ct in propria corporali praesentia. q. Episcopum , vel Sacerdotem in peccato mortali existentem , non ordini
re , nec consecrare, nec baptiRare. s. Omnia absoluta necessitate eventre contendebat.
6. Contra christι praceptum esse dicebat, Ecclesia Mintros temporalia possidere bona.