장음표시 사용
311쪽
hmet Irenas cap. s. animadvertit Nicolaus Noon'. pag nos , atque haereticos contra nascentem Chiilii Eeclesiam ulbi traditi ovium sua tu ira argumento, cum tamen hae tra ditiones es corruptusimo nefandi erroris soci te manaverint, N admittenui sat illae traditiores tantummo . quae ab Apostolis ad nos transmisiae probantur. At, inquit Bus deus. eo tempore adhuc ex tradatione colligi poterat Eecletia sententia. quam Irenaeus opponeret Gnotticis adeo insatis. ut se Apollolis sapientiores esse factarent. Hineiario his aduersantur huius Seriptoris seopo ; neque Eolirixet. Irenaeum loqui e tra haereticos assertetes traditi num . N traditiones tune temporis fuit se in acusas, at que ad revincendos lia teriem ab Irenaeo rehie , sapienterque producta a. Fraterea Irenaeus tradita es ad nos transmissas p obat ex teritima sene Episeoporum , scribens cap. Ia r. n. g. Hac ον uiatione o Atra ea Dae .se ab Apost Iis in Frel F. tiavitia . O viri alas primatio peris i ti que
ad m, o 63 irentismo his olim tinum is ramaam etiaviscarrirem id is . . . otii m Eιetisa ab Apostes sue mune δ ὲ Memoro . O s ossita In Σον rara . Ex eadem legitima Episcoporum successone Apollolicam distitiam 44-gnosci sensu lib. iri capia 5a. Nequit ergo demonstrari in Eeclesia Romana adulterata Traditio, quum in ea perse veret legitima Episcoporum sueeeisio. Ae tandem cum traditiones Apolloliis in universam riclesiam antiquitus di- manaverint, si illat Romana Eceleta labefactasset , id ex aliarum Ee sesatum traditione deberet e monstrari, tum que adhue persisteret Gaditionum fundamentum smissi,mum atque incone ullum . Hadienus de Irenaeo, qui tam aperte refellit haereticorum sigmenta. Tertulliani Latinorum antiquissimi resimonia adeo sunt invicta . ut excuti nulla ratione valeant . De cultu fem. cap. atri Ctim Goth stio fias Murs,fati xj I istitia is
νι . De ae iunio cap. an. Tertim, inquit , qui ex traditaene ossem ntui, tonsa missis dignam rationem a ferire delὸ ι .Qtiantum . urens Sol arae autὶψritare. Idem de Corma cap.
d. pluribIs commemoraria, quae ad baptismum , Euchariai iam , oblationes ue pertinent. Hurtim , inquit , a iu- , sin e tisnai akiiplinariam , se tis vi ex binis, hi pii riram , nullam iuien es t tru itio illi praer I rur istiti iis, is erucio confirmatris , O sues obferiatiis. in v. e trauat iovem cap. i sermonem inlli tuens de Epitiolis Pauli. ait . pertis, veritate υ hiam Hori, ad 10 llii Ioue -ti, em gam . M n ou L alienos, di de Cartie Chri sta cap. 1. ex traditione evincit Gisinissa Uyse in ---ia, quae delere ausus est Marcion . Demum de Pr esseti et s. proii iri percuigatam illam sententiam u optiu
plura colli it Carolus Moreau Tom. a. v. Toa ι o . Hinctutem condat Tertullianum Traditiorem comprubale e primae j e legi; anili tutas : ex traditione repetere Ecclesia ifico ritu iraditione aut rapsas Scripturas secettiere a uost sil traditionis quoque criterium statuere . multarumiolice Ec eliatum consensionem . Turrulitatiun itaque omnia, quae supra di ii sunt , collustrat . confirmat, cor
iuuid autem Epiphantiis Is H. m. pag. edit. Petauianae ii . tu quit: seu C frua ii ne notio spur es . ri oe .n in .. uipruris p ri ρ Itivi Oinuta. sitam alia si isti ad . .., ὸ at a J24 l smi A c si, ν ii diuut . stio ipsim ira Paesti us inis utiemadmodum reu ut i DPm ad bι, or Dis an eo tradi ' LGl si s . si is, si m/,, viii . , andi itans loca in quinto argumento praeciatata. Atque i l. 6. pag. si 2. Due vero, inquit . uti sumsiare nam tem, arit re em patrii evertere i Qti modis masis a Dicisioni fili tim Au fla χὸν)mnem pars is, , , . ne ruelius tet/- matris tur. Qui putrem, A erit sesiae Hirtim Detim ιtim ς ritu foveis ae larat p. msere pio , petrina sue uer pro docuisse : matrem et re sese Mge Iiniam deciosa rivisam Aasere μηρι ιβ , qui a fria: a yia. nequeunt. His pariter . quibus nil prorem Diea e μὰ clius, quintae argumentationi robur acceuit. At Bautiun in libro de Spi iiii lautio ad Amphilochium ijdi splendide. N enucleate Traditiones ad: ruit, ut nul lum cilium est tum suppetat Retrahiariis . quam aureum illud opus magno Basilo ab)udicare : quod in callum ten tali etiam ex ingenua suorum consectione ostendi lib. um . , r. q. Ergo Bal illuc cit. libri cap. 27. ait: Dogmatis . O; ὶ titio qui in Ecclesii praeutiantur, scia rim Lahemtii ea iiii vi fer pro prodit qua iam rursus M AH sororum tia d i . rio tim titraque parem Tam habent aci piet)rem .hes hi, oti m on raescit, istiis sane, vel renutr/k o tristi, hi qui sut iura Mere selio. Enumerat ibidem alia qua, quae ex traditione sirvantur, ut communire se liquo crucia, ei nittere preces consecrationi Eutharistiae , deli nile unctionis Ο:eo ne phytum . abrenuntiare in baptisim te Satana & antalis eius , aliaque plura, quae confirmat exemplo Moysis ita tuentis prolanos extra caneellos, quem imitati sunt Apo ali ae patres , a quibus plurima in oc eis lici, & sne scripto fuerunt tradata, ut mysterrain suam ictuarent dignitatem . nec dogmatum cognitio propter a sueindinem veniret in contemptum. Atque haee a ne alone quodam inserta perperam iactat Hermandus, tum ilia lata B, ii inita integra poterat ici I.,otat. de Im- - .lo Damascenu . Se Erasmi coniecturae , quae deeep1nig Uermannum, Sculterum . ac Prote tintium alis, sin ut alabi diximus . nimium sutiles. Cap. 1'. eru suem libri, Aia ii, , inquit Basilius, Ap. Muum esse etiam non I, si tradi nistis inhaerere. Loia , inquit, Dos q- omnia mammini a , . ρυ---iatim Iradita vocis , traluim i mnetis: o Uiud, Gnore trotationes. quas ampi s sis r. sermon sis νεν D seMam. Quo in loco Billius isti pretatur de Traditione non seripta textus Apostili pies . supra citatos . Addit Busi liut satis idomam comparati,nem ; si enim legifitia revinei nequeat advertitius , eat suetudine relista ture Tuo, ait Basilius, s ovis D Mapreloti lias e f. isto Lβι uti m hos istis testes praeci. .
putas j a aiore , non pom I rem isam iura QMι - M 3Atque haec comparatio movit etiam Hugonem Crotium, ut laquet ex eius disculli me A logetici Rivmani ; ebi illam confirmat auctoritate Callistrati, A. Paulli lutite a sulti. Non poterat ergo Basilius de saetis traditimi loqui magnise ntius, quam illis parem cum verbo sis a vim tribuere , illis stile ire sacronim mysteriorum dignit,tem , illis denique teli ionis, fideique caussas definire. Dicamus nonnulla de Cypriano. Hune propudiusti λ.tentiam de Reba audiet innixum suppostae traditioni l quet ex Epistolit ad Pompe uni , ad Quintum, ad leti ianum, ad Stephanum ; ti licet erraverit pra traAsoae
obtrudens consuetudinem foliuρ Afri eae, asseruit tamen de finiendi dogmatis normam esse consensum, & auctoritatem Maiorum: quata Epillosae omnes a Cypriano de hoe v. Iumento constriptae de Traditiones commendant, di se hieommonent has in Ecclesia Apostolicis requirendas. At inquis , nonne Raymundus Mistorius palam fecit E ii 111 illas doctii namque de Rehapyi andis Cypriano serpinnii Dixi alibi non unum else de lententia Mi lorii iesicram
Eruditorum: vitum esse H. E. periti 'limum , emanctae L .ris criticem. eiusque stilum perspicuum ae perpolitum . nostiolum Rotigntia scribit, verum etiam qui ediderunt AH Eruditorum Lipsita an. i as. pag. m. Idem lateri debet quisquis limatam, elaboratamque dissertati em perlegerit. At S. P. Auaullinus, quemadmodum ait non deesse . quihoe Cyprianum non sensisse contendant. sed sub eius nomine a praesumptoribus atque mendacibus fuisse consitum, perspes aque haereticorum fraude aliquando de hae re hiiii et pustuetque ita ubi opinionem suam profert, aperte lateras ac de Rehapii ratione sententiam adiud eat cypri no . dulius dupli ei argumento ; qu9rum uirum petitur esito S. Martyris singulari, & quasi certit, quibus distin- uatur, affectui desineamentis: alterum ex unitate Mese. iiὰ ipsi. Epistolis C ditianici indieara, quam sane taatalludio millime serva let Epii olatum illarum archite lux, a filiis et est ut, Donat illa. Mi tamen, inquit S. Pater Epi. stola ad vineenitum Rorati M. nune . s. num. 73. Nutum n atia. ob res usu uetuintis illva fusi . C, si uuavi: 'a se Di ritii has e quamdam propriam faciem , saa ui ι : u isi mo A couera vos n ira ea,
cap. . num. I&lib. t. de An. cap. 0. num. 11. Meminit
etiam Concilii opera C priani celebrati lib. iii. de Bapta cap. a. num. q. Ac lib. vi. cap. A. tium. q. Cum Eoi lolat, tum Concilium commemorat s. Hieronymut in Alter catione orthodoxi Luciferiani edita an. 8. Tom i . pag. ari. N ;o3. edi'. Martiis ei. Verum quiequid de hucetis eas ; C Irianus alibi traditi em aperie commendat s tibens ad Cecilium I A .vites aut is nes hias, ut is Colito merendo λωι nisa trusi io si eris, myue o uti suis uιθιs , qtiam Ped pro uos , Dori istis mi γ se us
san)ium parentem Autumnum eomprobare sacrarum Scripturarum autographiam ex traditione , de audi vita et cclesiarum, quae iundatar sunt di, Aptaiolis, habeatque seriem tibi succedentium Episcopatum , demon timum ei Prop. r. capitis xia ex lib. addetius Faullum . de Civitate I i. R de Dia . C,ri: iana. Idem Autulfinus lib. 2. contra Julianum eap. i. ait Pelatianorum dogmata esse Iia qui s redargue dis sonesoriam . precatum ornainale & tituti Reparatori; adventum antiquit Iulii , etiam ante dilutium ac datam legem per traditionem innotui se assimat lib. rude peccat. Origina cap. 14. Libro i .. de Baptismo cap. a tradat praesaram diiudicaudae traditionis regulam superios allatam , meritoque a pp. Matinnit tradidiusculis literis editam. Scriptitat praeeedenti libra iti cap. 7. de canti. tudine nou repetendi baptismum 1 suam co*ue ιῶ emor A me
312쪽
Ceteros Patres Traditionibus sufflast, ei est ex mutissmum. 1, Ignatio Marine. Papia, Polycasso, de Clemente Alexandritici id testatur Fisse hius in Eceles H. eoulegitque loca ore nia Nat. Alexander. Hieronymus Tradi-
ratam Mi seripia Duis ti voti ruis . Vide 3t Epiuodam Iti ad Lucinium eodem Tomo pas. 1 o. Plura munit in C selli ne Hieronymiana Cornelius Ahestingus. Sed hae &Renuina, & in.im. Asserent Patres reliquos Belia inus Lib. iv. cap. V. & ibidem Bella ini Vindex Creuertis . Jodocus Coeeius in Thesauro fibro vi. cap. 3. Moreaci in Terius i. Tom. z. pag. i5. Laurea in xii. sent. lom. diiput. 4. DD. superius laudati, aliique plurimi; ut nublum st dubium, quidi Traditio unanimi sanctorum Pa erum sensa probetur Postrema argumentatici sit. Ipsi quoque haeretici v lint, nolint, ad Traditionum praesidium, dum inter ipsos gravia emergunt dist dia, emantur eonfugere. Quomodo enim P retium systematis Pt damitici auctorem reis tarunt. nis Traditione Maaotum, quod ipsum impulit ad Caluinianam sectam eiurandam. Di ipse retiatus est in sua ad Alexandrum VII. Deprecationeὶ Socinianos sensum Scri- sturae pervertentes nonne testimoniiq Patrum confodiunt 'ron ne vindieata Antenicitiorum fide Ceorgius Bursus , aliique sese tandem ad Marorum placita inquirenda eon
vertunt . ne his abdicatis tamquam nova distinae asserto. res icis olentur qui aut Presbyterianis adhaerent, aut ceristae Religioni nosten dandum esse latentur David Bion dei tui Amisgiam pro ηententia, ut putat, Hieronymi, deprimiti .a Episeopi & presbyteri ,-μια eontexit testim niis Clementis, Hermae, seu pastoris, Juliini. Papiae iii
Topolitani, Irenaei , aliorumque , inanem dans Operam ut vincat sententiam oppositam Et lesiasticae traditioni ad versari. Simplieius Vermus, idest Salmasus, nititur Tran- substantiationis degma impusnare coacervatis verbis Curitiali. The hylacti, Auguuini, Eusebii Caesariens s , Tne
doleti, aliorumque aetate possetiorum. Hre rantum exempla sat est protulisse. Accedit haeret irarum consesso; nam Calvinus emtta Pithium, Non δρο Ito, inquit. int/ν me, o P el km in me de Traiulioudus contentune eam niri μώει . s modo Eritis. tria fiamm ex cirro perpe ras sontio m o Orthia artim e sensu dem straret. Hi lipput Melanchthon apud Crotium rim. iv. Op. m. pag. M. inmersalis consensis omniam ε/mporiam es res monitiis ΛM AM .Hinaria est os ea . Chemnitius in Examine Conc. Trid. pag. 3 scribite H ne traditionem, qua nobis
.ri morius rint j I ansae Sreipitari tibia, νε-rentis fisse piamus. D lusus. Gratius, & alii docent Paulum ex traditi ne Jaanis & Mambris maiorum pharaonis nomina didicisse. Ex eadem traditione notum Petro lapsum anget rum , stribit in eius Epistolam a. Thomas Sinith. Trinutatis mysterium tiadiit e Judiis innotuisse tellator iuHist. Relin Jud. IMMox Baseagiu . Bucerus adversus Laiatomum pag. 224. profitetur se in hac quaestione da Tradiationibus 1 ni de novis noxiisque inventis, non de iis . quae sancti Patres Sc Eeelesae auesciestat tradidit. Vide citatum Gratium ad Consultationem Callandri pag. 369. Hie vero cum eo loci, tum in Animadversonibus adver. sit Andream Riὐettim , & in diseussione Apologetiei ti biseum plane in hae quaestione eo sentit. Jacobum quoque Piceninum astitere saetos libros recipi ex traestione pri tum saeculonam dixi cap. x. prop. I. Confirmatur ergo e tholiea veritas etiam hyretieorum hominum lucubrationi-hus, de eonsensione
Haeretiorem a risus Traditimes praeissa
NITUNTUR mineipio Sectarii euertere Traditione
seripturarum 1amesarum praesidio. In Deuteronomio, anquiunt, cap. Iv. a. di capia x D. 32. praeeipitur ne Ve ho scripto addatur aliquid, vel detrahatur. N Id fisos moriam . Dia inbis ιορωον, nee auferetis ex eo, de . Nee duas quicquam, nee mmuas. Id in nouo quoque Tei amento praeceptam esse liquet ex postremo Apocalyps ea Matth. xv. s. de O. eosdem pharisaeos alloquens , Irrisum fetas a mandarum Dei μομεν ιν auitio ι intras, ti, sine ratio ma eo urit distenter a se nam . Cy ma ιdista hominum I
nem HI seiam. Iaoniam tris iuvim ho- m. Idem postolus in tradentibus praetra Evangelio n ex humana tra ditione doΗrinam ad Galatas i. η. infligit poenam segmgationis atque anathematis . dieensi Sia riser nos, aua Amaetas de eati eis, dies vobis Haeresui quod e Mesrais Umtis istis. iuri .ma sit. Et iure quidem a enimvero ad formandos mores. fidem inserendam, refellendas haereses,
impiosque arguendos. teste eodem A uolo in L ad Tim. Iti. 18. amnu Briptura disinittis . pirati uritia G. Quaenam alia inquirenda sunt documenta Ets innumera Do minua Iesex secit, de docuit, noti omnia tameti Evange lista mandarunt literis. sed ea tantum, quae videbantur suffieiena fidei sulcimentum; unde ait Ioannes ea p. xx. 3I. Hie eatem scripta sunt ut ereritis. Haec rhetoricantes hamretiei. at imperitit neom saetant, in disserendo vemstiti flevaniloqui amplifieant. Si nent et , inquiunt, vecto si mpto adsitare aliquid, si his Traditionum additio pha εἱ-orum inducit morem. legisque contemptam, si inani sal laeta infirmam decipit pleiam , s contra illam Apistolia intorquet vibratque fulmen anathematis, s literis saetis . Heptionibusque Evangelicis in fide satis instruimur : euinam commodo . nisi Arte pravorum , novorumque do ma-etum patroeinio invethe in Eleleliam traditiones deseraviunt p 0. Hase omnia a Novatoribus aut callide, aut imp rite urgeri eontra Catholieum dogma. Etenim in Deuteronomio preseribitur eaeremonialium, Ae sacrificiorum exa-Ha obseruatio, quam nihil immutando eurare debebant Levitdi, nee non praeceptorum Domini inviolata eustodia nam statim additur eap. x'. CUM t. mandara Domini Dialestri, & xo. Duod praecipio ιιώ, hoe tantiam ne to . Tan tum dixit, ne Iudaei in 1dololatrarum ruionem ingressi superstitiosos ritus sectantes Religionem idolorum cultu commacularent. vide ibidem verae a . si hia vetitum alia tradere e eum am Prophetarum recipimus vatieinia ' eve Euangeliorum uolumina ' eur Epistolas Apostoliea . quae rapto post Deuteronomium intervallo fueruat eonscripta cor etiam novae institutae festivitates, quas sacrae sudith . Estheris, & inchabaeorum eommendant historiae J Ergo in Deuteronomio legis praecepta intrare servanda promisruntur, reiectis Centium moribus . i)olotumque se parui tios, immolationi et . Quis praeterea ignorat versum 'an, noti solum divinam Seripturam, verum etiam latam ors legem se fieare Vidit irrisitque se lariorum ea villulam etiam Gratius Arminianus seribens ad sin Deuteronomii rΗbe disiam is que araestionibas solo vim interpretauribus, no- ρυε praeest;s humavis tigem se emisus resuenit. Idem die daruerbis Apocalypseos; in quibus etiam notandum e t γό es hie . ., istim , quibus repellitur additio ipsi tibro, ejusque variet. niis apposta. At nemo est qui illud, aut aliud Volumen sacrum audeat temerare, nisi magnopere audax heierodoxus. Pharisaeorum traditiones & nos repudiamus, hauriae enim sunt, ineptae, aniles sabulae, es divinis praeeeptis contrarim. Quaedam enim Pharisaei servabant ex eontinua & a Moyse derivata disti na. quaedam ex institutis Sammai. de Hillel. unde exorti sunt. ut inquit Hieronymus lib. m. Commenti in Isaiam rim. m. paet. Edit. Martia naei τρ. Traditiones prioris generis petu tales erant, alia vel iniquae, uel satiles, nee dianae obolo. primae etiam a christo commendantur Macihaei vim. a. ut observat in Psalmum 1. Hilarius: se edae rei ieitiatur Matth. xv. s. 'Illae ab unioersa Synagoga, exceptis sadduiis, recipiebantur e istae in sola Pharisaeorum iacta vigebant . De isti traditionibus petantiquis. 3t a tota Synagoga receptis peristia 'at R. Moses Maimonides in libro . quem Curi ag
cap. 9. spectantque ad benedi tionum de expiations m riistus. Alias Pharisaeorum traditinues a Sammai, Ac Hilles inductas, & quas Salvator apposte ἱniiqitarit iis vorabuistis , prept/ν traditiones toros, probus quilibet irridet . Haram nonnullas adversat filiorum erga parentes pietati xplicavimus huius voluminis pag. 18s. atque de his liquet sermonem institui cap. xv. Matthai . Alias eum faedas ,
313쪽
DE THEOLOGICis D Is CIPLINI si
uni risu di dat recenset Maanus Hieronymus in Erip.
ad Ragasam pag. a . Tom. iv. e ui dein Mitimis Ma tians m, scilicet . ignominiosam consuetudinem prohandi ullo ille aditiem sanguinis menstruatae . di ambulate in domo nunquaque labhatorum his mille pedes. Inter has
numerandum est , quod serabit S. P. Augustantis lib. r. contra Ad vos legit cap. r. Iurios habere quodam tragotiones stias as non δεν pia, issent , seam frater ι em ;into otio diad os . Deiam primo homitia dias creasse muti rei. Retera in Talnaud Babylonico . quod Augustino luperstite nondum prodierat, absolutum enim dieatur annom in libro Erasin, Ec in libro Mn.s iae commemoran
ttit duae illae Adami uxores , Lilit daemonum genitrix . AEva protoparens hominum: quod ad intelligeritiam illius Ruguiliniani loei non abs te iuerit adnotasse. In Talmad ritet libro Saurias, cap. te. habetur duo illa pharusaeorum capita Saxmai , 3 Hillei gloriam fiam gloria Dei praeseientes ieelse schismata in Israel . Quia ergo obiiciunt ex traditionibus phari orum lineiici, hae ratione repellitur: nam Christus damnat a somniat, & Hillelinductas, non derivatas a Patribus. ac praesertim erga P xentes impietatem. At vide lib. ai. cap. 6. haram nolit ruiti Iucubrationum.
Fateor: id Josephus stribit Antiq. xi D. C in sue itanum. μ. in postrema Editione Amiteladatri Tom. i. g. a. Metum quid Citricus ille contenditi Num, qui Traiaditiones propugnant, sequuntur eonsuetudio erra Usarisae,
justa 3 At eo loci losephus ait Philum traditiones te ui as Ela Saddi uorum . Atque 5adducatos fuisse Photio is loci
re deterinus, quoniam negabant Deum auctorem hon ium.
A permanere animas, di pristia, suppliciaque dari apudiose a. idem Iosephus strabit Artiq. xv & de Bel lo ii. 3. Respuentes itaque Traditiores aequiparandi sunt sadducaeis, Clerictit maxime libes arbitrii cum sadducaei
ostentator. Volum sol ephus phai chortim . quibus addicticiat, sectam nimium celebrat . Quamvis hi Tradui ioci ei optimas tenerent, V. G. de immGrtalitate animorum. Si esurrinione corporum . quas Paulus prcibat Aes. in .
. illis traditiones alias humanas , A paulli, ante Chii tum
excogitatas commiscvierunt. Si petas , qua norma hae ab
diu liquia pose ent secetni; pharisaeos ipsci; interrosa : qui, i Hieron; inus seribit citata ad Algas ani Epi loia . q. ro.
illesium motri redarguentibus solent respondere M a. hi
Tom. 3. Annal. pag. 349. contendum Pieron iratim er lare, quia Hellet suti ceu tum ante excidium Te pli cin.
ni , aec Iudaeus . sed Babylonio : quai: non poli i idem
nomen pluribus convenire . ita erro quae ab ho in hiis tradita . ne de an aquilus in Apostolica Eceles a vitutile horus timus, ad hominum ad inventa cimandamus 1 atque
in iis terrum iu icii clitetium requirimus ne quis nim
In Epistola ad Calatas Apostolum loqui de illit . qui ab
Euangelis abducebant, contendentes cum lore Christi tun tendam citcum is unem Ac ceteras cerem nia et . Epii sol e, pumennim evitici; . Ergo versu 8. rarticula pr. 3ὸν 1 emel , Ν ἐω. ya Unam . Ira S. P. Auculi inuet scribon. libro x eotitia fauilona cap. 22. t se aiici auis ni ut 1 a se ..
dura esse e riu . liquet ex te icis Constantini Modici Hem ei siephani, di Ioannis Scapulae. Tria e hibet ehem sta in Solone plutarchus, Ili ' ἰ, ut sic extat, valere eo, i, vis, probat in Commentariis Lingua Gr. Cui l. Dii d x par. ras. Similia proiana Crotiti; ex A f. xv . ae rei u iti Epi sola ad Romanos ei pressis sociά. Veri ci Ara bica, & AEthiopica habent: si nos . arit A elui Δ GD
docent represendi a Pauli nca tonium qui contraria a Leunt. sed etiam qui acucumi aliti σι par m. a prin
phylamas , praeci, ut ne corrumpont . Ae tales erant sui
ina. Demum verbum e.anget Gatum tam scripturam com
siecti ut, quam Traditionem. RAE idem Apolloim in 1. ad Timotheum appellat
se loturam idoneam atque perutilem , at non ait Scriptu-,am selam se scere : nam in eadem Epalloia iv. D. Mar
iam cibus ad nutriendum , nee tamen reliciendauest mim.
Adde loqui Apollolom de seripi uris veteris Testamen i . nam praestit tit, Ab insontia sacras ituras nesti, quae t. Q
fum insertiere is futarem; Timothetu vero Insans non se cit Tei famen iuui novum . quod modum erat tonserimum.
N herarum Seripturarum canoni agglutinatum . Vidi in hune loeum Euium L ae Sylvium Cpcisc v. q. a. art. t. Becanum etiam in Manuali lib. a. eap. r. Senium Ape- soli paueis eaepressit syrus : Omn s Scriptura, qua a Disinistrata es , ut his as aliam as Hoeenaam. e simili ratione Joannes in cap. Evangelii vieesmo ait, me autem siripta sum , tis eredatis : non quod Evange lium omnia credenda contineat A nam alioquin ipse nee Epistolas . nec Apocalypsim edidisset, fle supervacanea essent pariter . quae litetis mandavit paulus . qua Incas,
enae laeobus, quae ludas; sed quia enarrata in Evangelis Ioannis , 8e a Christo faEla in conspeeiu discipularem, poliquam surrexit a mortuis . abunde comprobant ipsumiae Dei Filium, plenistimamque fidem faciunt legenti see veritate Evangelii, Ac resurrisionis eventu . Atque hareexplicationem traditam a Cyrillo, & s. Thoma in Ioah. nem ipsa Euangeliei textus leEllo eonfirmat. Ex quibus liquei Catholicum de Traditioni t dogma nec veteris,
nec noui Teilamenti locis ullatenus coaeuti , qualestur, que nugas garriant. oblatrentque Sectarii. Traditiones non posse ex libris P P. comprobari etatem dunt haeretici proximis argumentationabus. Primo item mus num Patrum seripta haud mutilata , nee spuria ad nos tere potis vitillaudo transui serit . Negati quippe nis possumus interpolata tuisse Ae a Conciliorum. vereres I, turgins , ae Patrihus codices plures adulterinos suppostoc quoes non solum asserint Dallaeus. Rivetus, Cleneus, sed etiam erudita diisertatione ostendit Getition . Quae ad sos incorrupta pervenerunt, ut plurimum ambigua int , nee exhibent sacrorum dogmatum integritatem: nam invertes in libris Ueterum me diatum homousion a Synodo Nucaena probatum dc ullam , hypollasm , aliaque plura diverso plane sensu prolata . Etiam Corpus pro substantia usurp. it Tertullianus . Praeterea Patret a priscis iaculit falsa dogmata pro legitima traditione .enditarunt . papiat apud Eusebium ex traditione non scripta intrusit peregrinas Saluatoris parabolas, reanumque Chiliasiarum. Impegere in eumdem scopulum Jullinus, Irenaeus . Tertulli,nus, Lactantiui. Tertullianui de Coroea ait cap. I. v titum ex traditione dae dominieci dehonti titis ads/ora. Cuprianus aduersiis Stephanum traditione contendebat tintios ab haeretico rebapiijandos . Teinam in burisno imme sonem servandam ex Apostolica traditione docuerunt Al-
cuintis EpasL 8 i. ad Patilinum . & walsiidus libro de
Rit. Eces. tap. M. quod ramen symoetis iv. Toleiana ab togauit. Mitto exempla alia . Tradatio it adue diς tum puritatem commacul1t. Insuper si ex traditione pa itum comprobator doctrinae vetitas . nulla erit haeretit
rum secta quae propugnari non pomi. Nam Basilides. Valentinus, Marcion, aliaeque pestes se audivit se Amti, lorum discipulog gloriabantur . Pro nihilo itaque valet iafidei definitionibus antiquorum auZioritas. Resp. ad i. temete diti interpolatos Patrum librat uni. versos . e si nonnulli aut amanuenstim incuria , aut frauis de horreticorure fuerint vitia ii: neque ex his, quae dubiae sunt fidei. dogmata eousrreamus, ted ex receptis. vindiea tis, de qui Setiptorum aliorum magnae in Ecelesia auctos. tatis testimonio non νestarantur. Quamquam etiam sine seriptis Patrum traditia potest constare. ut de barbaris sentibus inquit lib. m. cap. a. Irenaeus e Cui oratis sisti, assent tintων mutiemis streres Lia ortim, strium Di in Chri- cim triuiant , sne crearia in atram te se, pium halentupor oririrtim ιn cordius suis statem , is interam Ira ti
nem a se res myodi Atis . De eodicibus , qui depravati creduntur, vide Vinditias disi illi mi Patrix C stanti uod sequitur de varia significatione vocabulorum , facile expeditur. percipiuntur enim singula . si seripiorum aetatem , Mallantes hareses, stili consuetudinem , Ae interdum Verborum penuriam . qua laborant qui graea latine te,dunt , sedulo perpendamus, maxime autem Apollolica E
clesiae Iudicium e nam Traditionis regula nemo bene uliatur. qui Ecclesiae spernit auctoritatem. pro imum ex ipso Balaagio, qui argumentum istud urget, diluitur. Dissert.
enim I x. adversus Tradit. exornata n. 16. agens de tan
ne Scripturarum . ait . quod eis complutet de Epistola Iudae, de lato a i R. de Amtal 'ps olim dubitatunt nna
amen ;n eam εο amitatem iri u a Messa , ut remmausimni ιm Cis fiammm .hao ratieri titia ρ i Siantia eget canone petiere υν idem leneni Nouatores alii ex Ecelesae eonspiratione scripturarum canonem . ut inquiunt. reclapientes. At eo prorsus pacto traditio a papia evulgata, nomine ingenii exigui, dogma communi aliorum sensu probatum commaculare non 'nuit, ut Offendi lib. III.
pra sertim cum ipse Papias apud Eusebium lib. m. H. E. aliique Chiliast, Tradjiiones eo prohatini , tametsi mi nus aeturate indus as a Cerinthianis eum velis Apollo. lieis intruserint. Tertulliatius autem in a. de Corona labitur , traditionem appellans , quod repugnat Scripturae
314쪽
ΑΗ. h. elim btrumque tenendum sit, Verbum striptumae traditum; ti traditio repognans aperte verbo scripto nequeat esse Apostolio. Illod vero quod de trina immemsioue additum est, spectat ad distiplinam & ritum , non ad dogma: potuitque variari, quoesiam sicut trina immersio
signiscat triavianae sepulturi fueramensam , ita una com
mons est in tribui Iussi risis tinam stib Hiam, inquit Epith 4 i. Magnus Gregorius euius auctoritate steti P
tres Toletani decreverunt e. 43. ut e ferretur baptisma sive triuis, sis sempla missone. Ergo id reprehendere non debebant poli annos sere 1 . Alcainus. & walstidus equorum zelum coercere studuit an. ML Synodus --- ciensis confirmans ean e s. Toletanae definitiones. Sed legendos Martene de Antiq. Rit. libro t. art. Ipse Basnagios . qui hae poli Dallaeum obiectat. num. 29. scripserat num. 24. Dum pistriis dogmara, morumque praeceptas rea maneant, vi ceram iis pax esse poter a. postremum de haereti eis facillimae est solutionis: illi quippe eum traditione, tam scriptura abutuntur; sed quemadmodum Scripturae cauonem debemus inquirete in Apostolica Eeclesa,
tibi est continuata ab Apostolis Episcoporem seleellio . ita ibidem . iuxta Irenaei de Augustiat documenta superius
producta, legitimae triastiones custodiuntur. Deinde objiciunt haeretiei innumeras patrum sententias. Re primo inquiunt Irenaeum lib. I ii. cap. i. haec habere Non enim per alios diapostionem fatalis nosera columimus. am per eos, per qtios Mangositim pereen t au nos r quod quidem nune prae i erant , pos a meis pis m. vesuris a rem in Ieri uνia nobis rνa dejiant , fan me nitim , misiamnam fidia nor futtium. At liquet eo loci Irenarum Traditiones non exeludere, sed refellere Marcionitas, qui Apostolicia scriptis alia praserebant a se mutilata , Ῥιω iantes emendatores se os A solorem , nee in Apo-i olis Spiritum sanctum loeutum . sed rese, ri Doritatem ιι anseo in Vatimin. . ali anao .ri Muri one , ali---δε in Cerintho ot isiidem ait Irenaeos. neenon Ter tullianus lib. 2. Min Marcionem , & Epiphanivet haeres 4r. I, 1 tint haeretici: Nocine Irenama proximo capite inquit orentiniano dum e Scripturis arguuntur, ad Traditiormes conUertii quas nori pegit inuenisi mer tus at his , quines uni traditis Reponimus autem istie Irenaeram eos insinari, qui obtrudunt traditi et humanas explosis Ap stolicis: sequitur namque num. 1. Cum a tom ad eam ει Tum trossit onem, qtiis os as Moestitis, qui per successumes presbter rim in gestitis ει ὰιι- , pr Mamu eos, ariveUuntων arisition; . iurantes f. non festim pressureris , fesetiam Apocloiit exi lantes fouist Mes siserium ἱ--iga v
semem C M. . Nihil tamen haec probant i nam lib. 2. cap. 4 . sive ex distinctione Massuet 38. num. 4. invehitur in eos, qui adversus scripturas aperte unum Deum annuntiantes, commenti Enniae . de verbi, de Vitae nati. vitates, ipsum Dominum dicebant tibis frusώm. o ignorantia mo otionem. Hi erant Valentiniani fabricatores annum. Lib. autem I in eap. M. ex distinctione Masiuet et . num. t. refellit Μarcionitas autumantes ab aliarem Deo esse propheta ex quo hi a Christo iacta praedi. xerint, & novum Tel a mentum uatieiniis antiqui consiti. tiat. Legite. inquit n. i. d luentius id , quod ab Apssolii 6 se tum nos a sortim, o Deite δι sistrus propi ras, o snvenietis tin eνfam actionem . O amnem passo. rum Domia. Mini misit ovi in ipsi . In subiecta itaque materia, de qua eum haereticis decertabat, Irenaeus Seriptura commendat, non resectis traditionibus. sne quibus ree Se imorarum ipsarum pers steret admeitas. Provocant praeterea nos ad Tertullianum , qui contra Hermogenem eae. 22 Adoro . inquit, fra tiara plinio L. κ/m ; paueisque interiectis , Vae iliad adyte euidvis . . rari lem θυι δε nasum . At ibidem refutatur Hermo. penes asserens mundum ex praeiacente materia conditum eontra apertam Genesios hiltoriam , quae initio Factorem manifestat & facta, illis nempe verbis. In principio cre iis Deus caelum edi serram; quibus allatis ait Tertulli nus , An autem de res qua fias, centa muter a mundum δε-ojit nusetiam Dei. Vis ititia scististitistis, idest mundum esse facium ex materia Deo coaetema, aur aereis euristiamsinittim, se ilicet in principio Deum e nihilo caelum ter ramque condidisse ' vae scrimuram . qua pleniis me Deus assentur Conditor universorum, temere mutilantibus. Solet opponi di quae siti sit de Carne Christi cap. r.
Non recipro ρtiou extra seris eam de suo incedis. Sed notandum est Marcionem, ne humanam Cn isti sateretue generationem . pluribus Evangelii verbis restissis , .er sum M. cap. x II. Matthaei, Ecce matri a, o fratres stii. ori hae ratione eludere studuisse, Tentandi gratia n,ntio-verant ei mirem fratres, quos non holebat: haee ibidem Tettullianus, qui ostendens laudato in versu non esJe materiam tentationis, ut est cap. x x. I. N xx II. 33. Non rae io, inquit, quia vi tus infers, nuntiatum Christo . Ecce -υν rtio . O fratres itii, non quod haberet
matrem, fratresque , sed tentandi animo : quibus non
traditiones eliminat . sed miserit mum Martionis effugium. Idem Tertullianus de Resurrere Carnis eap. 3. arguit haereticos quod eum Ethnici et sapiant, nee de seris iuris solis quae iiones suas sistant. Verum quid sibi ' it , satis explicat dieens , Intres utine tinvi seruus Dei eram menses de communiori se obhi sis utim, nimirum haeretici, licet scripturat recipere uideantur, more Ethnia eorum probant tantummodo obvia sensibu nee solis scripturis nituntur , sed humani sensus fallacia . Quare mirandum est Novatores tam eoafidenter abuti verbis Gratilliani; quum is de praescript. demon liret haereses refellendas ex quo aliquia novi in Religionem intradant, viamque confutandi illos seripturis ella longam aeperdiisellem quia vel latros libros non recipiunt , vel corrumpunt ae temerant, vel sensus pravos illis affigunt: inquirendam es hecellione Episcoporum taeterim , edt, scriptum eono ae sunt. & antiquistimam ejus doctrinam
tenendam, nuperam vero repellendam tamquam extraneam
S taliam; ne repetam quae attuli eapite praecedenti. Urgent & CV ani verba ex Epistola ad Mephanum , in qua ad illam sententiam Pontificis , M. t re ιών, nis usu ijad itim Hl, respondet Martyr sanctissimus: Unde es ῆIo ioci. i. Ea foetendis esse . qui scripta sum,
μαι totiιων . At Cistianus ad sacras literas provocat. quoniam Me loeo albitratur Traditionem praescriptam astephano commentitiam esse . scripturisque unam ridem .di unam Ecclesiam eommendantibus re gnantem , par tus tamen recipere traditionem perantiquam Ae Apostolicam, ut ait sub finem eiusdem Epitiolae: Si in ari . . ciusviris ver ros , .d oiasiisse Caminteam . o aes sente. Iicam , inqua Aposto iram tradit; - νευertamur . Liquet
etiam . Epistolia Cyprianteis ad Pompeium . 8e Iuba 1anum, sanctum martyrem opposuilla e suetudinem, tradutionemque Ecclesae Atticinae ; ut etiam S. Pater Augustinus animadvertit lib. v. de Baptismo cap. et . sed sula consuetudini praeterendam re uertitiinem tinis fae E etis . etiam Comitiis tinis, Nisus reboratam . ex eiusdem cypriani sententia. Di s. patet Augustinus scribit proxima libro VI. eap. 7. Haud repetam quae protuli ex Epistola a. ad Cesilium de Calicis eoatietatione . scripta a Cypriano iam Episeopo, ut ex Auctore Annalium Anglorum probat Dupinius. Obtrudunt & Basilium . quo nullus Traditiones eoru mendauit expressui. Insulunt illum in Reguli breviori hus n. 9s. asserere de Episto E diuinii fit ris ossiferi resum, in necessaritim . At preterquamquod ex Patilini
Epistolis potest Episcopus illud etiam addiscere quomodo
sit custodiendum ae sisti quomodo traditi es tittanis
det, ut idem Basiliui seribit ad Amphilochium, in breuiari illa Regula ς3. ait polle Episeopum ediscere ex prima a
Corinth. 1 u. i. ut sit mimseri Christi, o Qίμη oram mν. seriorum mi; & ex r. ad Thessalonieenses ii. i5. ut fra tres ren mes in omni opere . o femone bono i quae duo Episeopum rectum. mobumque eonstituanti sed ut his pol leat. opus illi elidestrina sana, vitae integritate, de saeis eruditionis omatu . Obiectant & Basilii Epistolam M. ubi
ait: steritis ael triti; inspiratae a Deo Ser pruno . His tamen verbis cautos nos reddit ne ad libitum . de ante Eeelaliae definitionem , sacra do nata explicemus vocabulis ambi tuis & apud patres inunta iis, 3c qtia eis em generis essent , ut praeter et suis που ratem . sensim etiam nobis no utim , m inusit stim aserena , or a a sanctos Gras istis uetiam in Mia Disse νeperirentων : quibus an traditiones eventat, an roboret, iudicet cordatus lector. Addunt Basilium in Asteticis d/ vero ae pia fide eommonere ut sugiamu omnem a Dominio aestimam Mimam, O tiaram o solem
tribuit lib. a M. eap. 13. so mentis, si ipsi adversus h reticos ; de quibus soannis x. 3. praeseriptum Christi O.i
hut est : Non norum ut vetera a tenoriam.
Ex Chrysostomo haee promunt. Primum ait ille in Psit intim us si id is eirum absque seri uri , oci romm eo histri. His irat. At istie eos vellicat, qui saerat Conei nes struunt profana tantum loquentia , aut e suo telehel lo ratiocinationes eis niunt , sne testistis . solutis ori .euit,ris, , inquit thidem Chrysostomus et in quem lapidem impinetunt tam qui paradoxa eructant . quam ii , qui esu stella nihil crepant. nisi Tullium. Boceacium, Casam, nacti aeditores a Paulo praenuntiatos, de auribus prurien te; . Addit Chrysostomus. inquiunt, Hom. 4'. in blati MIentes 'mitatem aecipere fidei ad n titiam ν- ssiani is M ad sis pruris . At de his au tot homiliae, quem alium esse a Chiγsostomo, di Ariana labe inquinatum . Sisina Shnens . favilius, Bellarminus. Maldonatus . Lahbeut Dispinius, Alexander, omnesque eonsentiunt; de his. inquam , loquitur, qui Antichrisso adveniente titillum alium Redemptorem agnoscent , nisi quem viderint palam deis stendentem de eaelo , i xta divina oraeuia Matth. xxi v et . Imo in eadem homilia pag. editionis Commetinianaes 4. amrmatur nos in fide sere pers hsq, s non tantum Scriptaris. veram etiam doctrina Sareres tum Hs tii fueri mas . Praeterea objiciunt quod in Hom. x m. in L ad
315쪽
Corinistra apsellat sol putam exarum rerum omnium ianiem ae iser viam: quod de ipsa Scriptura dici ero sareor, sed agit eo laei Chrysollomus de praxepti , motibusque ad illorum praescriptionem sormandis, ac praesertim de divitiarum e temptu, allata para la divitis di pauperit Lucae xvi. ip dc lententia illa Matth. xix. M. Foeibus as ea-
metam peν foramen aevi transte, quam ae reis lauare in ν antim ei ortim. Scripturam autem esse formandorum m rem exactam regulam, maxime patrum commentariis collustratam , non est qui deneget. Veniamuς ad Hieronymum. Inquiunt praeclarissimum hune Ee aesae Doctorem scripssse in psalmum M. Tom. Σ. pag. 33α sua is erea saniitis D M. ιι pose Uο-IM: quamis, diseratis fir , non habet avitaritarem. Respondemus asserere istie Hieronymum privata scripta non esse
scindenda a canone eorum . qui prine pe etesiae, o prin
aicitur ergo a Hieronymo privata eommentatio, non uni.
vel alis Ecdesae traditio. Deinde on uni Pod seribit in
capc x. MPmae Tom. m. pag. IIor. egressam noti esse
inepte de impetite ; reprehendit enim ibidem haereticos . ui conicitiis explicationibus iatras lueras pervertentes . o m suam non in scripturis construunt Iia tu vieinias Apt, raram; quod mirifice adversariis nostris convenit . Addunt Hieronymum in i. Argaei eodem Tom. p. 369 iise habere r hs M a Pontote . resim tis sol-ptur ram , quas traditi ne Apostili sponte reperitina, arqua
ἐκ - .HA. , ideci , aridas epulas . ineptiasque daTui aut re erastentes , quibus haereritorum concitias
iu d/deptis postilis Monditiisiti ν. Nil ergo hoc loco epicit auctor Apolosiae Anglicanae . Obiiciunt di 'uod ait
contra Hessidium Tom. iv. pag. Mi. Ut sis quaseo pro furis nou ne amus, ita ea quis mos funi fer pia ren Linus. At quaenam iii lime sunt 3 Mariam nupsise , νιώM ;quod iradidit ante Hel Vidium Ebion, & Theodotu Bν Mntinus. Aecedat quod ibidem Hieron*mus seribit misse Heluidium etiam traditione resutati: NMnviti non amitti, inquit, rosam veteratim Scriptoriam feriem commovere, Iaratiram , Pol earpum . Irenaeum , Iussuum Mari em .
, rostia esias Anser ces , ω rio eni/, i ros Sed seri turis garrientem aNolite litiem armis revincit . Rurios opponunt . quae Hieronymus habet in Caput et . Matth. eodem Tom. iv. pag. ita. Noe quia de Scristi ν ι non hibes au ter fatem , essem faιil sole contem rur. .,a pia δatur. Verum quid est Hee ὶ Zachariam filium Barachiae occisum inter templum & Altare, esse Zacha riam patrem Ioannis, quod aliqui amrmabant ex ueti basisse ouopiartim inmis quare ibi refelluntur scripta apo- clypsa . noti l itimae traditiones. Demum Hieronymus in exput a. Epith. ad Titum eodem Volumine pag. 4t
inquit 1 s , Sis iuraram avictoritara garrulitas non haberet
Fri quae eum seripia sint adversus subdoloc. qui dei ituti praesidio veritati nituntur mersam risessam .riam amitiis i stim iis roborare, non pugnant adversus nos, qui piae terserimuram utimur Traditione I sed contra garrulos lubuet soles, scripto arum auctoritate, sine qua non haberent fi dem . haresim disseminantes. uti secerunt quidam de ei euincisione itiddit . ut adversus nascentem Ecclesiam praeiscepta legalia introdueerent. Proximus est Augustinus, ex quo sex loca producunt 1acillimae singula expeditionis. Ae primus est, ut librorum teneamus ordinem iuxta Pp. s. Mauti editionem Parisien sere . in Epistola ad Hieronymum sta alias ubi num. . ait solis Scripturarum libris hune hon rem deserendum. ita nullum earum a sorim serisendo aι θυιὰ eiνos, firmissime credendum st. Quo in loco illud tantum Augusti nus e tendit. Dubius privati seriptot s libros edicipiendos iam ani Prepletaram o Ase Murum di da Osram siripti,
riras . commenciata at e sartito esse, ideoque inviolabiliter servanda, eximius doctor scribit eodem Volumine, pag. 114. in Epistola M. olim iis. ad Januarium. Alter Heu, extat Tom. aii. de Doctrina Christ. lih. I . cap. v. num.14. ubi ait : In iis enim, qtiis aperte in Scr minis positis
ti vincii. Ad hae accipienda esse de praeceptis, fideique myiuriis, quae unieuique perspicua sunt in hi illi Mese
sia, non de complexu dogmatum universorum, liquet ex quo ibidem sequatur, D m scilicet atque cur talem, Ec ex quo S. Pater lib. R de Baptismo cap. xxi M. numer. II. scithair Sant multa . quae tin os Ieriel Melisa , in elhoe .h Apostolis piacema bene creduntur , quamquam fria
titur ex eodem Tom. Ii . a. p. pag. fio. idest , Triat
4 . in Jomnem, ubi haec leguaius: Uriti sunt Dae Ieri-
heremur, quae sortiri erea rium I serae L δει- . .rtim isthorum sensus est, sincere signa in Evangelio ,
narrata. imo solam Laetari resurrectionem. ut dari. i. asti tutis indie is, Medams in Chri ilam ; nee ihi si reo eli de eredendorum dogmatum plenitudine . De --ptu, ell quartus ex libro de Bono viduitatis cap. r. m, . a. Tomo ul. pag. 169. Sancta enim δεν tura nostia Actiana re iam iis, . Verum neque his verbis dispongii utri trum traditio ; neque de alia re agitur . nisi δε μυὼ ad visis mores e periinente . de prolem e scilicet vidui tatis. Quintus habetur Tom. vi M. pag. sive lium
re, eaina rem euus . rotis cum ratione e eertet . sed
ibidem Augustinus haereticum nullo in pretio haben tem Concilium Nicaenum . illique opponentem Arimines se, eompellit ad recipiendum Ho-sHien auctoritate Seii plurarum , idest, versia M. capitis v. Eselicitae t. Ioannis rri e est veras Deus. o tema ; non quod Augustinet aut Cone ilia nauei faciat . aut Traditionem eontemnat . nam ibidem alit Hes s iuud --Muson, quia in com
ho Nicaeno oauersias Meerieos Ariduos a cri iιis μιν Maveritatis aues, rati, o stitior ratis Nostisate Missum s; sed ut confugientem ad seripturas, scripturis vellicet, Aeod odiat. Recole quae diximus cap. praecedenti argumi Q. probatum in Nieaena Synodo ab Athanaso Hamoris a ex Patrum traditione . ut inquit Theodoretus lib. r. cap. 8. pag. edit. Moguminae 19. Postremus locus Meunit Tom. a. pa . o. ideli libro II. de peccati meti eap 36. num 3ς. Ubi de re obj rhsma diaputatur, non alisami sti, diisna m scriptarurtim cenis . Hari με doeumreris . . itera se vitet humana prae umst a n Mi faetans in per rem atinam rici non M. Ut illissimum quidem mori rem in quaestionibus obscuriis mis. qualis tune erat de animorum traduce eo loci pertractata a dilurentibus religiose ser in
dum til missis, inquit ibidem sanesus Pater, is . hiau a Iausetur, qviam praecipitata reprehena rast asse ris. At
negamus quailionem esse ob utillimam, ubi si explorata Ap lolieae Ecclesiae tradatio. Emuniui ex dictis quatuor Regulae ad quaelibet alia patrum testimonia explicandar quarum prima est. Patres dum ad solat scripturas provocant haereticos, solit illis e tholiram fidem allerere, quoniam in subiecta materia , id est, ad errorem illum refellendum sufficiunt, polleaquam Traditione Helesae astitati sumus seripturarum ipsarum
Canonem . de sensum. Ita Irenaeus Seriptura revincit Marcionem. Tertullianus Hermogenein . Augultinus Max minum: atque ita Athanasius orati a. tontra Arianos, rem agnus Constaminus apud Theodoretoni lib. t. cap. I. in quiunt scripturis eomprobati verbi di .initatem. Altera i
gula ell, ut distinguantur ea quae ad Omnibus promiscue credenda sunt. ut Deum esse unum . & Trinum Dhum hominem sactum , ab ii; quae custodiuntur ab Eces lia, eiusque Rectoribus, ut hane scripturam ella Canooi. eam, illam Traditionem perantiquam: & de iis, quae Oneratim ad singulos spectant, accipiamus sententias patrem , ubi docent io Seripturis omnia contineri. Atque hac regula explicamus non statim Basiliam in Resuli, breuiori. bu , Chosostomum iam. i . in a. ad Corantiu Augustinum a. de mes. Ch. o. velum etiam Cyrillum J41oselynii tanum in Catechesdus , aliosque permultos. Regula ter tia est . ut dum nihil praeter scripturas probandum asserunt, di sacrorum librorum exigunt auctoritatem, mac-eipiamus sive de quaestionibus obscurillimis, quae traditiQne nequeunt resolui, sue de hominum in saetis diuiplinis nudo infirmoque ratiocinio. siue de hiiivitat, e scriptura a- erypha haut i , sive denique de novitate dogmatum a nixa libris spuriis ae suppositis. Atque hoe sensu loquitur Hieron mus in cap. 23. Matth. Auguli inus lib. 3. contraliteras Petiliam cap. 6 num. r. nee non Theophilus Alexandrinus in L Pinhali. Theodoretus in a. Dialogo imo de origenes Hom. i. in Hierem. 8e in cap. a. Epist. Rom. quo loeo abutuntur praeditantes, ut liquet ex Colim. Ratis .ens se L g. Polirema regula eli, ut dicta patrum intelligantur de Seripturit rite explicatis, iuxta sensum , quem tenet Romana Ecclesia: ut docet Catechesi iv. Cy filius scribent o Dis. os Ereti nam Me vereris ιν sameni; ι Mi, quin m n . . Me tieri , , .rtitu e patrum evertes. Quam regulam tradi etiam a s. Patre Augustino iv xi. de Dotiri Christ. cap. 8. novi semel diximus . Has ergo regulis sabulonum paucaeitatem contundito. Deinde haeretici nituntur demonstrare Rostanam Elel fiam in euilodiendis traditionibus infidam elle , & ignaram. Nam nonnullas antiquavit . ut de laese & melle porrecto Neopta, iis, de Euehari. ia privatis in domibus sumpta. de eadem iob vitaque specie lateis miniatara. Nonnullas e motra Traditiones iamquam Apollaticas intrusit ut res unium quatuor temporum , Sanctotain cultum, Crucis adorationem. immaculatam Conceptionem Deiparae . Nonnullas denique in oppositas eommutavit, ut de Ansemorum beatitudine ad audicii diem distereati, di de vim
316쪽
LIBER VICE sIMUS TERTI Us. CAP. VI.
ealo matrimoniorum in dissolubili i pro quarum prima adul- .eravit S. Leonis collesiam, alteram innumeris dispensa tionibus labefactauit. Hae vero traditiones non spectant ad lum ritum aut diseiplinam, ut aliquae superius e me
Resp. traditiones mioris generis utique ad solam diseiplinam, ritumque speetare, ideoque admittere, ut inquit lib. de Velandia virg. eap. I. Tertullianus, Moiataram eorre movis, operant.. o mo cient. Q . 4 3Mm ara, o mi U- tribuendi baptitatis sae & mel non solum probatus fuit aetate Hier mi, ut liquet ex eius Dialogo aduersu Luciferianos: sed etiam perduravit usque ad medium is-culum nonum, perseveratque etiamnum apud , thiopes .nt ostendit Mattetie de Antio. Ritibus. lib. I. mp. I. artia . At tali ussi sublato, scut di immeritati ix. pertistit fidei integritas, mellisque ae laε ig s hola sunt augustioribu celemoniis ex ptella : ista vero recte sublata, posteaquain insani homines ea adhibuera etiam in Calicis consectatio ne, ut olim Ethniei in saeris Leonini . Eueharistiam ad priuatas domos deferri ereptum Ouientibus persecutionibus, ne absque Communione quia obiret & dum unica missa, cui omnes adesse non poterant, celebrabatur; invaluitque diutius id eo suetudinis apud anachoritas: at sumendam de Manu missi rarium, idest, sanctorum miniitrorum , ait mlim Tertullianus cap. 3. de Corona militis ; demandatumque illam dispensandi munux Diaeonis e stat ex Ambro in lib. t. de ossi c. cap. 4 t. & Magno Leone se . a. des. Vincentio. Institutum propterea optime, ut sacris in aedibus manu preibyterorum, sadlint, dispertiatur. Communionem sub utraque specie nee Apostolorum aetate, nee priscix Oeulit semper servatam alibi demora strandum, quemadmodum & iusti de Guilis laico interdictam. Nee Romana Eeelesia salsas unquam traditiones int- sit. Etenim ieiunium Quatuor temporum, siue a Uict re, si oe a Callista institutum, eo sensu dieitur a D. Lem e se . s. c. t. descendere ex aratrum Apostes et i quod ab Ecclesia, cuius definitiones dicuntur Apostalicie . Dimon eruci nem doctionis reremum . ut inquit ibidem Leci aut quia ieiunium Apostoli commendarunt , Eeclesa autem itatuit ieiuniorum fixo dies. ut ait Lupus- in Notis ad synodum vitiori . De San Elorum editu, & adolati me Cineis alibi. Ad inlii tuendum festum Coneeptionis B. M v. sat est pia fidelium opinio ; nee fide Catholica adhue erediret, quod nefas est oppognare. Non eli tamen terra traditio opposta; nam Patres, qui aliter videntur sensisse, exponi milunt de debito eontrahendi peccatum. Noti fuit Occidentalis Ecelesia , duae omnium prima e oluerit Dei parae Conceptionem; sed longe ante Latinos illam celebra runt Graeei. In Hispania institutum hoe semim a D. Iacobo scribit Flauiux Dexter in Chronico. Auctor suppaliis ut est . ae narratio fluxa nimis ac dubia . At quid pluta Religiosum eli Deiparam venerati, δe momento illi plaudere, quo Reparatrix Ceneris nostri procreata est. Id fidelium pietatem commendat, id confratrum sodalitia, id Seti-ptorum praeconia. id sacramenta Tlleologorum , quae anno 11 4. Parisis tanto ardore Mald natus exagitavit.
Traditio de Sanctorum era senii beatitudine a nobis lib. I. suit propugnata. in antiqua beati Leonit Collecta Sancti Pontigeis animae non essentialem gloriam , sed aceidentalem deprecabatur Eeclesa. ut diximus eodem libro, Tom. i. pag. 8 . Non tamen inficiat ibo olim deprecatam etiam pro sanctis Cousellaribus, scribente Augum no de virginit. eap. 43. n. 41. Notum es, suo Deo Maudires. c otio a tinei,
erare. m. Aliquando ergo etiam pro sanctis Con latibus orate consuetum fuit. At male hine Dallaeuet infert, errare modo Feclesiam , dum crat tantum pro animabus Purgatorii , non eadem ratione pro sanctis: nam aliquando in vetustissimia diptychis Mariuerum Consessoret eximiae virtutis commemorantur ; licet tria essent distincta, diptyelia Martyriam, dipi cha desuntlorum fidelium, diptveha vium rum. Quare orationes olim factae pro sanciis Consessori hus neque oppugnant oblationes pro mortuis, neque praesentem Sanciorum gloriam . Legi poterunt viri destillimi Mabillonius Praefat. ad in istulum Benedi l. q. 6. N. Mai. tene in Antiq. Rit. lib. I. cap. rv. ari. 8. & ita Matri monium rite eelebratum nunquam Ecclesia dissol. it di spensationea ius a de caussa impertitur r maiorum statura propugnat aeertime; ae frustra naeretici ad illam eolliden
postremo haeretici pugnant nobiscum ratione. Apostoli, inquiunt, missi dicuntur, nee aliud homines docuerunt , quam expressam in Evangelio Magistri doctrinam. Quis enim a Rege letatus alia praeter Regis praescripta audeat sopulit intimare At si quid aut Apostoli ipsi, aut lacte scire superaddiderant, quod persistente fidei integritate non fuit in dogmate , humanum istud erat, mutationi obnoxium . temporisque exi suo intervallo interiturum; nee aliquid istiusmodi potest esse fidei diυitiae suterum & horti concius, idest, immaculatae Ecelesae propugnaculum aest-pimenium . Quid, quod ea quae transeunt de aure in m triri Trio . Tom. II.
rem continuam sobeunt iramutationem Adde tam longam annorum sitiem ab Apostolorum aetate ad hane usiaque, antiquorum indiligentiam, nec non exilia, dispersi nes, smplicitatem, summamque ignorantiam quamobrem non potuit humana aliqua traditio ineorrupta ad not per venire . Demum si talis sit norma eredendi , ut quicquid traditum est . illud recipiatur: Pythagorica erit disciplinan uta. non Christiana, imo saracenaeum more, Arabumque instar, pseudomatiittit praebebitur a nobit assensus pquod dueli infideli & ineerra traditionum regula miserando experimento verum esse confirmant.
His respondemus. atidahier, ignominiose, imperite haec putido ore Novatorum effundi. Apostoli misti quidem sunt. re Lestati, sed eum potestare praeeipiendi, & quemadmodum Consus & Imperatot plura meter eonsilium 3c imperium fa-eiunt, suo tamen ossicio eonvenienter. ita illi multa praeter
mandata Euangelica praescribere poterant dum moto iis semmandatis utilia, nee Apostolorum nomine indigna. Atque ita Regum milli, ut retae fungantur commisso munere, ad praeseripta principum univettilibus inlli tutis comprehensa . quaedam partieularia, quae tempus & mea lici postulant, risu gnantia. sed cohaerentia adiiciunt sano, perutili. pravi doque contilis. Sed & alsum est Apostolis nihil praeter Duangelica seripta commissum ; cum e eo ita nee seripta tunc ex rarent, quando distam est eis, pridieare setium, nee Christut illos omnia prorsus docuerit. ante3uam in caelum
conscenderet . imo ait, Joan. xv l. 12. Adhue multa hario Mis citrere: fu non potestis portare mo M. Ciam a tem v nisii Spiritus is totis, Meebit Dos omnem υρο roram. Ecquid
ueto Spiritus docuit, nisi quae nondum aeceperant, At cum ante adventum eiusdem Spiritus portare non poterant Muliata ergo. quiequid Calvinus blateret, Ap olis spiritus san- Mus tui enit nondum audita 1 re nemo iure negabit eom mentatione Caluiniana aequiorem esse interpretati nem A11-gulfini Trall. 08. in Joannem n. 8. QuOI atailiae isit Domi nus Adiae multa holeo volis aicere, Ita non potvi s ρωιare modo, alis euda Diis , erant quae meficiebarit, non qui dialectana eversenda. Enim veto, ut ibidem Augustinundemonstrat . non relinquitur fundamentum ditin alia adduntur ad construendum aedificium, neque evellitur fides si
ad ipsius inerementum, & Scriptura, , traditio, S uti lia documenta plurima po i ascensum Christi accesserunt . Cum autem Traditione . sive Apostolicae, sive Ee lesiaste, a spiritus sancti inspiratione descendant, temere &inique ad hominum inventa amandantur: alioqui huma num esset Testamentum per Moysen constitutum N pr mulgarem, humana Evangelia ab hominibuet literit eon se ima, humanae Epistolae pauli manu exaratae: quod ne mo dixerit, nis sui deneget Moysen, Prophetas, Apost i fuisse amatos Spiritu sancto. ahersus te limonium petri Epistola ii. c. i. et t. spirita faucto inspirati Ioetis fuat fisissisti heminει. Homineet ergo sunt Traditionum promulgatores, non audiores, eisque testimonium addunt, non firmita tem , di quemadmodum qui regia diplomata exhibent . itaqtii Apostolicas institutiones proponunt, promerentur fidem, de hi eo maiorem, quo politicorum ministrorum mimus an
tecellit destrina, ac pietas taeerdotum . At homines. inquiι. hi sunt. Quid vero inde Recipis ab his Scriptura , noti reeipit Traditionesὶ Si conspirare non potuerunt omneqiti saetis librix mutilandis. supponendis. eradendis; suspica iis ad confiniendas Traditiones in Ecclesia per orbem diis , si singulos e seu sisse' Non patitur Spiritus sanctus, quin posi)it regere Ecelesiam Christi, omnes simul deseero. Qtiis ς id otio ves Omnes, ves plures uno. πιι endem sensu, mon fe- se, si e evire, perfraclamor, velut Mosam constutiante sθῶm hJrorum rancitio. accipiendo , remavi, tr aduri sis Mie,rint, tu pro in ahiruto, rem, raroque hasea r. Tene praeelarum istud Lirinenla Commonitorium. d. regetis, nonne potuerunt tanta annorum intervalialo. in tanta rerum vici tudine, quae exeipiuntur auribus ex et te, de variatiὶ si providentiam , ae licitudinem,quaindd Ee lesa sua Christus gerit. tu perneges, nee verbum ita ditum , nee scriptum servatum eis e fateberis; nam ot illud disperdi in auribus , & lingua vitiari potuit, ita istud
potuit amanuensis adulterare. tanea corrodete . ignis ineen dere. N iniuria temporum depravare. Si Drouidentiam cu
iamque illam eonfitearis: ilia utrumque Verbum. Scriptum se Traditum servatum est. Adde singularia Traditionum ad minicula, perpetuum Ecclesiae usura, sucossionem Episeopo
rum. Conciliorum eanones . scripta patrum e quibus ea qua transeunt de aure in aurem firmantur moribus fidelium. eon
suetudine, disciplina . praeceptionibus, di munimentis liteta iram, ut deleti non pestini oblivione. Scirem Pythaiora. ut discipuli responderent, Ita visim Magiu/o. etiam Christis estit probat dum hane do malum suorum rationem profert. Ita tris .i resut Asom ι; re nisi haec ratio sit itieulpabilis, in ..eidii di quoque Scripturis est irrationalis & ruitieus, qui'so illarum eationem destituit Ecclesia. sed abiit, ut ad effutiamu et cum ad eredendum Ecclusae certa nos pertrahant momenia, quae non habebat ad credendum Pythagi,ae iumentun Atheniensis. Vide huius libri eap. m. 3e . In ii. demon thiala est salsa Saracenorum Religio r quaetina cum omnibus haeresibus etiam ex hoe refutatur; sumniam fementum humanum e. i quicquid antiquae Traditi Qq na.
317쪽
3os DE THEOLOGICIS DISCI p LINI s
ni aduersatur. Uarem hire disputatio eone ludi iam poteli;
nam salia ostendimus seruandum vetusitan morem, Ec pediantiquum dogma
uisa sis ι , esiam est Maiorum TRADITIONE, isquilia Carmine Eucharisbeo Paulinus.
que huius farina homines quarto huiusce libri eapite
demonstravi veram non esse Fidem aut Verbi diὐitii Ioearnationem. aut individuam Trinitatem negantium. Nunc inquirimus, an haee fides ita ad salutem ut necessaria, ut qui eius inculpabili ignorantia laboratet, eam tamen hab vel ia animi praeparatione . quamuis fixe myiuria non pi fiteretur ea ιcita, adhue salutem sempteruam eonsequet
tur. Nam qui in Helesae gremio nutritur . di sensuum pollet in intitate, si mrilaria haee negligat, neque gratia
Sacramentorum . neque gloria, ob voluntatium neglige trae crimen . donari compertum est. Immo hula Ecesesi ilico lute praescribitur, ut etiam memoria teneat Symb Ium . mealogum . de oratiociem Dominicam 1 Nesiti enim quo freare δε Christi utim dicaι , ριι potius Oristis in ominiati . - oratione Dominica parara δι sim Ias , inquit Set a 3. num. a. Ap. Augustinus, aut Caelarius . in ceteris silvandi canones Cap. xl. lib. x xl. Haud dubium eli, quin in adultis requiratur fides interiana eum seribat Apostolus ad Rom. x. 1 . Corue erumisia, tvir ad ju 3 tiam, de ad Hebr. xi. η. sine sis aut/mim stillis 6 aem Deor cum insuper haee fides nec ii ria sit ad iustineationem. ut destiit tiis. o. cap. 6. ti L Synodux Tridentina, & nos demonstravimus Tom. LII. pag. 4s r. Neque poteli id de fide exterius tantum expressa i telligi, quomam Apollotus praecipit fidem rerilis, Tridenisi ina Synodus fidem, qua ιιhere . antinoque moramin in Detim redantes quae 9.υinitus releuia, cdi promissa itine rneque Deus attendit sermonem oris, sed voluntatis affe-hium. Debetet quidem haec fides in nobis continua esse , di si non actu, virtute; ut omnia opera in Dei tuitum. ae in finem ultimum relertemur, ideoque exeitanda eliactuum nequentatione, hi saltem repetendi dum Sacramemta recipiuntur, maxime Euehartilla, dum urget aduersus fidem tentatio, dum solemni mu ab Ecclesa recoluntur sacra myllaria; nee memoria excidat, quod Scriptura ait, ου vis otilem mens ex suae titit: ad Rom. i. iv. Et proseripia
Ianoe. X l. propositio, Sti fraι mylerio et ismet ιν Iutis. Istitur de hac inierna fide quaerimus, an ita debeat est eos cito. ut necessitate Medii ad salutem necolatium sit credere Deum unum, ae Trinum , & Verbum Deum &hominem pro nobis cruei fixum ae mortuum. Illud autem dieitur a Theologis neeellarium necessitate mea. , s ne quo finis nulla talione potest haberi, ut baptismus, sive mant tium puerulis. sacramentum poenitentiae adultis post lapasum; quemadmodum appellatur ne larium necessitate prae cepti. quod adhiberi delint, quando id seri pote at si notimilat, 1at eli votum ae deliderium, ut adultis sacramentalis
Conisesso. Communio. ieiunium, Sacrum. Instituitur vero quaestio tam de vetetis, quam de legis Evangelieae statu,&de hoe quidem an fidet explieita tam ad iustifieationem, . iam ad salutem necessaria si sunt enim qui ad salutem illam 1equirunt. sed ad iustificationem non aliam fidem . quam Dei
aut oras gratiae , sine explicita Incarnationis ae Trinitatis xigunt. Tribus ergo thesibus quaeilao universa concluditur.
ΡROPOSITIO I. in vetera Tellamento neeessaria erat fides Mediatoria, sed non e sic tu in eius divinitatem. Mitidiuiduae Ti.nitatis M)lfetium. Demoni ratur i. ex Apollolo scribente ad Calat. iri. 11. Duoniam oui/m in sese nemo δεμ catur aptiti Deum , mariue1Dω .s, qtita jus us ex scie vivit: & ad Hebraeo,
secto loqui Apollolum etiam de fide Mediatori et liquet ei
cap. iii. Epiti. ad Romauos ubi versu ra. inquiti Itis
ridunt ιη eum t non enim es ut intiis. Et de hae fide paul
νo, rees Oinis ritis. Iil. Confirmatur ratione, nam fidei est una, & unum i piritum insenerat, eamdem salutem aliari, &ab hiordio generis humani fuit semper una & in variata . ut id m S. Pater commonstrat in Epistola ad Dec ratias e D. xii. ad Optatum cxt. 5. N in Psalmum L l . Hoc loci aliam ratio. nem S. Pater indigitat, quia nemo sine Christo salvari potuit. Videsis Aes. Amit. iv. aa. Ecqua scripsmus e. d. huiua libit
At non fitisse necesuriam fidem expιιιιι.m divinitati, Chii. si liquet r. e, Apostolo seribente ad Hebraeos x. I. letem ii,
mine utriusque Tel amenti. in quotum primo myaerii qua nune sunt revelata, legalium involueris terebantes. Cpp. adversus primam partem. At qui lege desti titi Nxant Hi pertationix lumen absque ulla fide legem impia. bant . ideoque salutem consequenantur . Id aTrmat Amstolus ad Rom. 1 . 14. Gemea. quae issem non halent . .
gnam , ex omnibus gensibus . O tristibus , o populi, θι stili. Astitit de Clemens Alexandrinus inter elinos re tensens in cl. Strom. Graeeorum Philosophos praei antissimo . Resp. eos, qui lege destituti erant, nisi singulari heni. fieto summum illis lumen amittit, periisti. De verbis A.
postoli in a. ad Romanos plura diximus Tom. I t. iraruID. de Iavi nee necelsum est ea repetere. Absque fida exereentur aliquando ossicia virtutum, at non qua vitam sempiternam promereantur; & Apostolum loqui de Gemtibus ad fidem eonversis dem tirat Antullinus de Spirita& liti cap. xxv I. num M. & seqq. De ussem Gentibus ,
quae sunt spolia Israelitarum, & linguis, populitque se isti. Hae . fit sermo in Apocalypsi . ut retie idem Augustia vi ia
it. de Doctrina Christi eap. xxxv. num si . Ipsae enim; mul eum electis i udaeorum eos i litvunt Sanctorum univer. sitatem. de quibus eodem eap. I. Apocal pseos v. M. Dertim iis os i s. talia Derant eas ia fanavitae Agni.
Clemens Alexandriniat docet tantum Gentilium philoso. phorum aliquos di.initua luee fidei illustratos . quam ramextra Judaeorum fines, salutem fuisse e seeuto . quod NOrigenes, & Chrysostomus alicubi doeuerunt; sed Gratiam fidei cuique neces latiam Clemens ammat in II. iarum. pag. edit. Moralli agi se Chosoth hom. a. in Epillatam ad Rom. pag. edit. Commel. ar. Idem diserti ilime Origenes lib. 4. in Epis . Pauli pag. edit. Frobenianae 387.
Adversus r. panem obiicies. Saeerdotes Math. Hvt. ει
iam singulari h eonleiso ὶ Eliius in dith 23. lib. q. f. 4. re. spondet fortat fix Nathanaelem non intellexisse si,uis πιι νου- , eensendum quippe est Miquid minus enuntiasse , quam petras Matinaei xvi. 16. Probo responsionem Esis: de Nathanaeli namque idem seribit Augustinus Trast v M. in Joan. num. 22. Aliter asserendum de Mari ha cum eo. dem S. Patre Tract. xliv. num. 13. Sed hae pia mulier quandiu a Domini ore pependerat ρ Caiphat haecne a semetipso dixit Si id putat. dico aut principi Sacerdotum aliquid manifestum quod pleri ianorabat, aut illum tore, memoraste attrihutum a patribus Melitae charaeserem non tamen sibi plane compertum. Si afflatu divino loquututeli, ut dum ait Ioan xi. so. peius valvis, ut tinus m riatur homo sis populo : nil urget opposta argumentatio.
PRopos. II. In hoe novae laetis italu neeellaria eis ad .lutem fides ripi, ita laciminicae Iucarnationis, ae Trinitatis. Quod haec fides neeessaria sit demonstratum eli supra αIv. p. 33ῖ. idemque firmatur praecedenti propositione. Quod vero haee Meg debeat esse eo trita prohatur primo ex Sar,
nis ac Trivitatis insinuat, eamdue sdem Matth. ultimo vers. 19. profieri debemus in suseipiendo haptismate, saequo Dei teanum non obtineri Hrmat Dominu loan. Ut 3. Deinde consimatur ex Augulfino, qui Epillata 13 . n.
. ait: Psyiea iero quam magnum pietaris Io ramentum mae
inans, esuta. His Augustinui fidem . quam . ut vidimus supra. an utraque lege requirit, nuae, ob Euanelii revelationem, exigit manifestam. aperiam, eae, etiam . Accedit ratio: etesim in hoe lex M.a denti a veteri, quod tu Christus sub legalium eaeremoniam in nube promittebatus inune annuntiatur venisse, divinitatem suam comprobasse,
ac antiqua vaticinia complesse. Ut ergo sudaei sub legis velamine implicitam fidem habebant . ita Christianis Evaa. gelii lumine effuso, fides e,plieita neeessaria est.
PROPOSITIO lil. me fidei non solum ad salutem,
sed etiam ad iustificationem omnino requiri lui. Deaeonitratur primo ex Apostolo ad Galatas i . 6. Scie res autem quia Mn isse cartiν homo ex operi us tuiι. m.
318쪽
ealo matrimoniorum in dissolubilii pro quarum prima aduuae,auit s. Leonis colle iam, alteram innumeri dispensa- fioni hut labefactauit. Hae vero traditiones non spectant ad istam ritum aut disciplinam, ut aliquae superius comme
Resp. traditiones prioris generis utique ad solam di iginam 4 ritumque spectare, ideoque admittere, ut inquit lib. de Velandi, vir: eap. i. Tertullianus . notatatem e rae. Hio ais, operante, o Hoficiento tis a in suom eratio mi . Vias tribuendi bapti ratis sae 3e mel non tum probatus Rit aetate Hieronymi, ut liquet ex eius Dialogo adsertis Luci letianos: sed etiam perduravit usque ad medium Oculum nonum, perseveratque etiamnum apud AEthiopes . ut ostendit Martene de Antio. Ritibus lib. t. vi p. i. artis . At tali usi, seblato. sicut α immersioni t. perimit fidei integritas, melli siue ae laesis sumbola tint augustioribu eeremoniis expres la : illa vero recte sublata , polleaquam insani homines ea adhibuere etiam in Calleig e se ait ne, ut olim Ethnici in aeris Leonini . Eveharis fiam ad privatas domus deletri ereptum iacientibus persecutionibus. ne absque Communione quis obiret, & dum unica missa, cui omnes adesse noti poterant, celebrabatur; invaluitque diutius id e stetudinis apud anaehoritas: at semendam da-inu mota mitivi, idest, sanctorum mini litimam , ait mi Tertullianus ea p. 3. de Cotona militis; demandatum itio istam dispensandi munus Diaeonis constat ex Ambr io lib. t. de Ome eaμ 4 . de Magno Leone serm. a. de S. Vincentio. Ins i tu tum propterea optime, ut saetis in aedibus manu presbyterorum, si ad lint. dispertiatur. Communionem se, utraque specie nec Apostolorum aetate, nec priscis oeulis sempei serυatam alibi demonstrandum , quem admodum S itillia de caussis laico interdictam. Nee Romana Eeesesia salsas unquam traditiones in trusit. Etenim ieiunium Quatuor temporum, sive a Vise, te, siue a Callisio institutum, eo sense dieitur a D. Leo ne serm. s. e. i. descendere ex trau rione Mursi tu . quod ab Eeelesia, euius definitiones dicuntur Apostoli eae , non eo uettidinem devotionis reremum . ut inquit ibidem lae aut qnia ieiunium Apostoli eommendarunt , Ecelesia autem statuit ieiuniorum fixos dies, ut ait Luput in Notis ad synodum Uinoris. De sanctorum cultu, & adoratione Crueit alibi. Ad instituendum sestum Coneeptionis B. M. V. sat eli pia fidelium opinio; nee sde Catholio adhue creditur, quod nefas est op quare. Non eli tamen tota traditio opposita; nam patres , qai aliter videntur sensisse, exponi polloni de debito contrahendi precatum. Non fuit Uccidentalit Ecclesia , quae omnium prima eoluerit Dei pa- x e Conceptionem ; sed longe ante Latinos illam celebra runt Graeei. In Hispania initimium hoe sellum a D. Iacobo scribit Psaviis: Dexter in Chronico. Aulior supposi- ut est . ae narratio fluxa nimis ae dubia . At quid plura Religiossim est Deipatam venerati, & momento illi psa dere, quo Reparatrix Cererit nolles procreata est. Id fide 1ium pietatem commendat. ideo fratrem sedalitia, id Serti ut tum praeconia. id sacramenta Theologorum, quae anno is . parisiis tanto ardore Maldonatus exagitauit. Traditio de Sanctorum praesenti beatitudine a nobis lib. o. suit pro gnata. In antiqua beati Leotii Collecta Sancti Pontificis animae non essentialem gloriam , sed aceidentalem depretabatur Elelesia, ut diximus eodem libro, Τοm. i. pag. R . Non tamen inficias ibo olim deprecatam etiam pro sanctis Consessoribu , seri hente Augustino de Virginit. cap.
orare. m. Aliquando ergo etiam pro sanctis Consessoribu orare eonsuetum suit. At male hine Dallaeus inseri, errare modo Ecclesiam, dum orat tantum pro animabus Purgatolii . non eadem ratione pro Sanctis: nam aliquando in vetustissimi, diptychis Martyrum Consessores eximiae vit- tuti commemorantur ; licet tria essent distincta, diptycha Martyrum , diptycha deianctorum fidelium, dipticha Pi rum. Quare orationes olim satiae pro sanctis Confessori bus neque oppugnant oblationes pro mortuis, neque praeis sentem Sanciolum gloriam. Legi poterunt uiti doctissimi abilloniuet Praefati ad vi seculum Benedict. q. 6.& Mar. etene in Antis. Rit. lib. I. cap. iv. art. 8. & tr. Matri monium rite celebratum nunquam Eeclesia dissoloit di. pensationes iusta de eaussa impertitur 1 maiorum saluta propugnat acerrime; ae frustra Drretici ad illam Glliden
Postremo haeretici pugnam nobiseum ratione. Apostoli, inquiuot, m gi dicuntur, nec aliud hominet docuerunt , quam expressam in Evangelio Mastis fridoctrinam. Quis enim a Rese legatus alia praeter Regis prxscripta audeat mytilis intimare ρ At si quid aut Apostoli ipsi aut laceec fores seperaddiderunt, quod persiliente fidei integritate non ivit in dogmate . humanum istud erat, mutationi obn, xium . temporisque exi quo intervallo interiturum; nee aliis quid istiusmodi potest elle fidei divina, sulcrum , de horticonelusi, id i , immaculatae Ecesesiae propupnaculum ac se- Pimentum . Quid, quod ea quae transeunt de aure in au Mui Neo . Iram. II.
tem eontinuam si unt mutationem ὶ Adde tam lon. tam annorum seriem ab Apollolorum aetate ad hane usique, antiquorum indiligentiam, nee non exilia, dispersi nes, simpse itatem, lammamque ignorantiam , quamobrem non potuit humana aliqua traditio incorrupta ad not pe uenire . Demum si talis si norma credendi, ut quicquid traditum eis. illia recipiatur: Pythagotiea erit disciplinanestra . non Christiana, imo Saracenorum more, Arabumque instar, pseudomagistris praebebitur a nobiς assensis pquod ducti infideli & incerta traditionum regula miseraniado experimento verum esse confirmant. His respondemus, audacter, ignominiose, imperite breputido ore Novatorum effundi. Ams oli misit quidem sent re Legati, sed eum potestate praeeipiendi, & quemadmodum Conlal & imperatot plura praeter consilium δα imperium s eiunt, suo tamen ossicio e venienter ita illi multa praeter mandata Evangelica praescribere poterant dummodo iisdem mandatis utilia, nee Apollolorum nomine indigna. Atque ita Retum misti, ut re se fungantur commilso munere, ad praescripta principum universalibus institutis comprehensa . qumdam particularia, quae tempus & necatio pacturant, non gnantia. sed cohaerentia adiiciunt sano, perutili. providoque eonsilio. Sed i. 1lsum est Apo talis nihil praeter tavangelica scripta commissum; eum e contra nee scripta tune extarent, quando ditium est eis, Prilitate Evi etium, ne Ch illat illos omnia prorsus docuerit, an tesuam in caelum
conscenderet: imo ait, Joan. xvi. Q. Au e m ira habesios a diere. r seu nou potestis portare mori. Cum auram v nerit vir rtis ver talis, Meetit Tor omnem inrito em. Eequid
vero Spiritus doctiit, nisi quae nondum aeeeperant, &quae ante aduertum eiusdem Spiritus portare non poterantὶ Musta emo. qui equid Calvinus blateret, Apollolis spiritu santius suggessit nondum audita : & nemo iure negabit commmentatione Calviniana aequiorem esse interpretationem Ampustini Tral .s3. in Ioannem n. g. ctiali aliquo ait Domi mi hue multa habeo visis abrere, sed Mari pares e νον- ιora modo, adiac ρ- δι ι fueram quae ne ciebant, ποη qui Mid; rearit moriens . Enim vero, ut ibidem Augustinui demonstrat , n n relinquitur fundamentum dum alia adduntur ad eonstruendum Mificium, neque evertitur fides si
ad ipsiut inerementum, & Scriptura, Ee traditio, & utilia documenta plurima poli ascensem Christi accesserunt . Cum autem Traditiones . sve Apollolieae, sue Ee leti stie , spiti tui sancti inspiratione descendant, temere &inique ad hominum inventa amandanturr alioqui huma num esset Testamentum per Moysen eoestitutum di pr. mulgatum, humana Evangelia ab homini et literiti eou- e ipia, humanae Epistolae Pauli manu exaratae: quod nemo dixerit, nisi qui deneget Moysen, prophetas. Amsi a stiisse amatos spiritu sane o. adverses te limonium Petri Epitiola tr. e. i. ai. v ritu on to inspirari Aetii sunt suis
Dei hemivit. Homines ergo sunt Traditionum promulgat, rex, non auctores. eisque testimonium addunt, non firmitatem , & quemadmodum qui regia diplomata exhibent, itaqtii Apostolieas institutiones proponunt, promerentur fidem, di hi eo maiorem, quo politicorum mini trotum munus antecellit dolitina, ae pietas sacerdotum . At homin g, in
quit , hi sunt. Quid vero inde Recipit ab hin Scripturax, non recipis Traditiones J Si conspirare non potuerunt omne in sacris librit mutilandis. supponendi . eradendis; suspiearis ad eonfingendas Traditiones in Ecclesia per orbem dimas, Gaulon eonsensae ' Non patitur Spiritus sanitus, quos posuit tereto E etiam Christi, omnes simul defeeto. Qtii
Sed, regeris, nonne potuerunt tanto annorum interualialo. in tanta rerum vicis latudine, quae excipiuntur auribuq ex
eidete, re variari λ Si providentiam , ae sol ieitudinem , quam de Eeelesia tia Christus gerit. tu perae es, nee verbum traditum , nee scriptum servatum esse saleberis; nam ut is lud disperdi in auribus . & lingua vitiari potuit, ita illud
potuit amanuensis adulterare. tinea corrodere . iani: incendere. & iniuria temporum depravare. Si providentiam cuiarimque illam confitearis: illa utrumme Verbum. scriptumae Traditum seruatum eli. Adde sngularia Traditionum ad minicula, perpetuum Ecclesiae uium, sectemionem Episeopo rum . Conciliorum tanones . scripta Patrum: quibus ea qu.e transeunt de aure in aurem firmantur motibus saegium. eon suetudine, disciplina . praeceptionibus,' munimentis liter tum, ut deleti non pollini oblivione . scitum Pythaetore ut discipuli res Mnderent, Ita vinum Mutura. etiam Christis-deli prohat duin hane doematum suorem rationem prosert.
his tradititior Apostoli ; & nisi hae ratio sit ineulpabilis, in recipiendi: quoque seripturis est irrationalis titui ficti , quippe illarum eanonem definivit Eeclesiar sed absit, ut id
inutiamul ; eum at credendum Ecclesiae eerta nox perit hant momenta, quae non habebat ad credendum Pythar rae iuventu Atiaeniensis. Vide huius libet ea iii. & v In ii. demonstrata est salsa Saracenorum Relitici 2 quae una cum omnibus hortes s e iam ex li- refutatar: qu niam figmentum humanum e i quiequid antiquae Traditi,
319쪽
3os DE THEOLOGICIs D Is CIPLINI s
ni adversa inr. Verum haee disputatio e eludi iam potest;
nam satis ostendimus servandum vetullam morem, ce perantiquum dogma,
utiou tenuia i .ectam est Mais tim TRADITIONE , inquit in carmine Eucharistim Paulinus.
CONTRA Ebionaeo. . Arminianos, Libertinos, alios
que huius farindi ho aes quarto huiusce libri eapite demonstravi veram non esse Fidem aut vel bi divini Iocarnationem . aut individuam Trinitatem negantium. Nunc inquit imus, an Me fides ita ad salutem si neeellaria, ut qua eius inculpabili ignotantia laboraret, eam tamen habe Tet in animi praeparatione . quamvis haee mystetia non prinsteretur . Misiti, adhue salutem sempiternam consequer tur. Nam qui in Ecclesiae gremio nutritur , di semuum
pollet integritate, si mysteria haec negligat, neque gratia
Sacramentotum , neque gloria, Oh voluntarium nectite
tia crimen . donari compertum est. Immo huie E es ilico Iure praescribitur, ut etiam memoria teneat symbintum , Derasogum . di orationem Dominicam 1 Nescio enim qua si te δε Chrisianum dieas , qtii satieea Notis In s-M a . vii oratio in Domi ea parare iussim Iat ; inquit Serm.
263. num. 2. Ap. Augustinus, aut Calatius . in ceteris streandi eanones Casxxi. lib. xx .
Haud dubium est, quin in adultis requiratur fides interna i eum selibat Apostolus ad Rom. x. ια Corvi enim re ita. a. 16titiam, ex ad Hebr. xi. 4. tiram .mpus is es Harere Deo: cum insuper haee fides necessa-xia sit ad iustineationem. ut definit selI. o. eap. 6. N L Sy. nodus Tridentina, & nos demonii ravimus Tom. Dra pag. Ma. Neque potest id de fide exterius tantum ei pressa intelligi, quoniam Apollotus praecipit fidem eordis, Trideo.
tina Synodus fidem, qua ιιιere 4 animoque molemiae in Detim eredenses d initus reisura, o premissa stivi rneque Deus attendit sermonem otis, sed voluntatis sessitum. Deberet quidem haee fides in nobis continua elle , N li non actu, virtute ; ut omnia opera in Dei cultum,ae in finem ultimum moremur, ideoque excitanda ellactuum frequentationei hi saltem repetendi dum Sacramenta recipiuntur, maxime Eucharii ia , dum urget aduersus fidem tentatio, dum solemni ritu ab Ecclesia recoluntur saeta mylteria; nee memoria excidat, quod Seriptura ait Iusti, otii/m meus ex μου micis 3 ad Rom. i. ariti proseripta
setitur de hae inierna fide quaerimus, an ita debeat elle νυIieιra. ut necellitate m dii ad salutem necessarium si credere Deum unum, ae Tranum . N Verbum Deura &hominem inci nobis erucis xum ae mortuum . illud autem dicitat a Theologis necellarium nece ista te mea . , sne quo finis nulla ratione poteli haberi, ut baptismus. sve mar t rium puerulis. Sacramentum penitentiae adultis post lapsum . quemadmodum appellat ut neces larium necess late prae
cepti, qood adhiberi debet, quando id fieri potest; at si noti positi, sat est votum ae deiiderium, ut adultis sacramentalis
ConfestJo. Communio. ieiunium, saerum. Instituitur v xo quaellio tam de veretis, quam de legis Evanaeliea statu, E de Me quidem an fides explicita tam ad sultificationem,q iam ad salutem neceslatia sit; sunt enim qui ad salutem illam requirunt. sed ad auiij seationem non aliam fidem . quam Dei auctoris gratiae , sine explieita Incarnationis ae Trinitati, mxiqutit. Tribos ergo thesibus quaestio univeria coneluditur. PROPOSi Tlo I. In veteri Tel amento necessaria erat sdes Mediatoris, sed non opticita in eius divinitatem. ae indiuiduae Trinitatis M)lletium. Demonstratur i. ex Apoliolo scribente ad Calat. m. ita Otioniam a sem in Dee nemo , νήυιών optici Dori ,
xi. a. In hae enam rem non tim consecuti sum I. Mi . Pro
secto loqui Apostolum etiam de fide Mediatorii liquet ex cap. m. Epiit. ad Romanos. ubi versia et a. inquit: Itisti in mi r , fidem Iovi Chrsi in Omora, Ursus ν Omnas, σι ιν δεηι ιn eum : non enim os uisos o. Et de hae fide paulato insta: μι, .s Deus. qui isse ficat Are,mei Θρα - /, in notitium ρον sedem. II. probatur ex L. P. Au guli tuo, qui Epiliola a v. ad Hilatium num. inquit , etiam anti tios justos hab-s ipsim δε ritum es, hoe s im
kos . ades , mecisatoν s Dei, heminam heminis IU, CA,I si . fido suinis ejus. sdes 4raiis Dus, Fris meriis, oras. pratenis ejus. Iil. Confirmatur ratione, nam fidet elluna, & unum isti tum insenerat, eamdem salutem assert, de ob exordio generis humani fuit semper una & inuatiata . ut idem S. paler commoniliat in Epistola ad Deo ratias e i. ait. ad optatum cxc. s. N in P salmum L. 7. Hoe noei aliam ratio
hem k Pater indist itat, quia nemo sine Christo salvari potuit. Vid/shAE . Apoli. iv. 1. &quae scripsimus c. a. huius libri. At novi siisse necessariam fidem explicitam divinitatis Chti
m liquet I. eχ A postolo seribente ad Hebraeos x. 2. Ierem ta
beate ad Dardanum Ep. M. cap. xl. num. grue tam
antι is itiseas .I. ia metitium, inm tamen ει ιι . . ., .sa iss/ν s. qvie fu/rat suo tempore rete anda. II L ea dis i mine ut=iusque Testamenti, in quorum primo mysteria . qua nune sant revelata, legalium involucris tegebantuε. opp. adversus primam partem. At qui lege deibuti tanti Hi per rationis lumen absque ulla fide legem imoliabant . ideoque salutem consequebantur . Id affrenat Amnosus ad Rom. it. 34. Gentes , qua ιegem uos habent, a
turaliso ρ- ι sis sunt faelum. Confirmat Ioandes iapocalypsi vir. connumerans praeteT Iudaeos turbam magnam , ex omnisus genti tis . o tribubus, o pop. s. o. I. ui . Asserit & Clemens Alexandrinus inter electot re censetis in L Strom. Greeorum Phil sophos praestantissimae. Resp. eos, qui lege destituti erant, nisi tingolari Messeio supernum illis Itimen assuist, periliti. De Verbis A.
polioli in a. ad Romanos plura diximus Tom. o. pati M. N Iaa. nec necessum est ea repetere. Absque fida exereetitur aliquando officia virtutum, at non quae vitam
sempiternam promereantur; & Apostolum loqui de Gre. tibus ad fidem cotiveisit demonitiat Auauilinus de Bini.& lit. cap. xxv r. num. 44. & seqq. De iisdem Gentioos , suae sunt spolia Israelitatum, & linguis, populisque situ, tiae, fit sermo in Apocalypsi, ut recte idem Metallinas in
ii. de Dontina Cntist. cap. xxxv. num si . lata eam smul eum elisis lud. eorum cotistituunt sanEtorum univer. iitatem, de quibus eodem eap. 7. Apocalypseos v. I4. D. serant statis Dos . G a isti erunt eas m sanguiue Mai.
Clemens Alexandrinus docet tantum Gentilium philotaphorum aliquos diuinitue luce fidei illusitatos, quamquam extra Judaeorum fines, salutem fuisse consecutos suod &Origenes. & Chrysostomus alieubi doeuerunt; sed Gratiam
fidei cuique necessariam Clemensamrmat in i l. suom pag.
pag. edit. Commel. et r. Idem disertisti me Origenes lib. 4 in Epiti. Pauli pag. edit. Probenianae 387.
Adversus a. partem objicies. Sacerdotes Math. xxv . 43.
Chrillum interrosarunt, Diras nobti s ta ochri s filius mi 1 Nathanael loan. t. M. ait est stias Dei . Nat tha Joannis xi. r . es Chri , si vis Dei titui. Quomodo . nisi ..Iithe in Christi diυinitatem Iudaei et idillent, tam singulati, eonfesso i Eilius in dissi Σ3. lib. 3. q. rur
spondet tortalsis Nathanaelem non intellexisse Mitim irati ratem ', censendum quippe est aliquid minus enuntiesse , quam Petrus Matthaei xvi. 16. Probo responsionem Eilii: de Nathanaele namque idem scribit Augui inu Tt L v D. in Joan. num ro. Aliter astetendum de Marilaa eum e dem s. patre Triai. xl 1 L num. 13. Sed haee pia mulier quandiu a Domini ore pependerat Caiphas haecne a s metipso dixit Si id putas. diis aut priati pi Meerdotum aliquid manitellum quod plebs ignorabat, aut illum como memoraule attributum a Patribus mssae et ara terem Matamen sbi plane compertum. Si assiatu divino loquvnuel . ut dum ait Ioan. xi. so. Expedit votis, ut tinias m riatur homo pro popuIa : nil urget op sita argumentatio.
PROPOS. II. in Me novae legis 1iatu Meellatia est ad saltitem fideg eo testa I minteae Incarnationis, ac Trinitatis. Quod haee fides necellaria si demonsbatum est supra α v. p. at . idemque firmatur praeeiaenii propositione. Quod veto haee fides debeat esse et i iso probatur primo ex Scri
vis ae Trinitatis insinuat, eamque fidem Maith. ultimo vers. xo. profiteri debemus in suscipiendo baptismite . sine quo Dei regnum non obtineri affirmat Dominus Joan. I xl. 3. Deinde eo firmatur ex Augustino, qui Epistola iv. n.
. ait: Posea viro quam magnum pietatis Iaeramentam m
Mani, sata. His Augustinui fidem . quam . ut vidimus s. pra, an utraque lege requirit, nunc, oh Euaneelii revelationem, exigit manisellam. apertam, replieit m. Aecedit ratior etenim in hoe lex nova differt a ueteri, quos tunc
Chiillus sub legalium eaeremoniarum nube promittebatur ἰnune annuntiatur venisse, di .initatem suam comprobasse, ac antiqua vaticinia complesse. Ut ergo Iudaei sub tegis velamine implicitam fidem habebant . ita Ciristianis Evan gelu lumine estulo, fides explieita necessaria est,
sed etiam ad iustificationem omnino res tur, Demonii ratur primo ex Apollolo ad Galatas i a. ε. Irae res autem Deci non itis istis homo ei operibtis tis r. ημ
320쪽
Chrsi Me aris suos luseos, vi iusti essent, a pereaιιι ρο- . s. --Mi , e, Dei 3raiis itist fiori inrisai CB-siana non das eor. IV. Eet ratione 1 enimvero s suis absque fide in Christum potest iustificati . poterit etiam sit .ari, quoniam di de iustitiatione I glorifieatione idemptorsus tradunt divinae litem ae Patres, fidem in Christum ad unam atque alteram requirentes; & iustus nisi a gratia exeidat . habet arrham promtisonis, & adoptimem stivium, ideoque & ius ad sititiam 1 quare si salus eueet fita christis etiam vita, etiam gratia. etiam iusitia, dicente Apostolo, ut redeat, unde praeessit oratio . IV aia m. H. IU, Christi. opp. r. Neeellitat fidei in Chrillum ex Gesta nequit ex Scripturis evinei, primo quia indiseriminatim loquuntur tam de justis antiqoi Tm. iamenti . quam de Christifidelibus, & e seqtienter s illi per sdem in Christum impι ritim iuilificati sunt. sat est haee fides in praesenti quoque statu. Atque idem direndum est de Augustano exigente in omnibus iustificandis eum Apostolo is emo ritum sis; pro
quacunque, sive vetusta, si .e nune labente hominum aetate, ut liquet ex prima propcisti e . Rursus quia Ae . v. aa. Cornelius Centorio dicitur . istis . o timens Deum, nec tamen tune erat per Apostolum Petrum fide in Chri- sum ἐυιιota imbutus. Deinde Apostolus ad Heb. xi. o. Non aliam fidem neeellatiam aifirmat, quam in Deum t
muneratorem ; nam nil Credete enim oportet accedentem
ad Deum . itii. s. o inyti rent lus f. remunerator sit. Noe meo fides saltem impcic ad justificati em necessaria est.
Ad primum respondeo non solum Apostolum ti Aue
sinum aetnostere unum spiritum iustorum omnium, unam Christi fidem. unumque Mediatorem. verum etiam affit mare legem veterem fuisse umbram sutumrum, Ze sdem Christi tanquam ploviam in vellere, nune autem man uesta- am ae revelatam . Ae quas pluυiam in area. Quare seueex unitate fidei, Mediatoris. 3e iustificantis ratiae insertu eantiquit iustis necessariam fuisse fidem Christi, Ze elatiam
paratorix; ita ex utriusque Testamenti discrimine in qu Tum uno latebant . qua suerant in altero suo tempore revelanda . coneluditur fidem olim impricham, nune apertam &absque velamine requirendam. Quod sequitur hae ratione expeditur. Aut ornelius nondum manifestata Evangelii umstitate habebat fidem iis, e tam, ut inquit s. Thomas a. a. quaest. Ic. ari. 4. aut si Evangelium iam promulgatum erat, habebat quidem militiam operum per gratiam actua lem, at non iustificationem per gratiam habituatim. &Spiritum sanesum inhabitantem . Hae secundum videtve conforme Augustino, qui de praedest. SS. cap. v M. num. Ια ait Comedii aereptas fuisse eleemosimas de exauditas oratione antequam tredidisset in Christum, nee iam suisisti a fri oratii, in a natat: nimirum quia per gratiam mouentem & fidem implieitam reue operabatur. al non dum fuissae iussis a tum amrmat s. pater verbis sequentibus.
que sententia ad e cordiam reuocari . dicendo quod seu t melius vixit cum leais seret translatio , ante promulcationem Evangelii iustificatus erat per fidem impiieιram: Evangelio promuleato in iustitia e streatus eii per fi dem exm Aram . Neque enim Augustinus ait, s δειμι --stia, vir legit Aurelius piet te Τom. Di. pag. 29'. 7ed, sis,si sina M. Cissi esse fas s. Necessarium quippe erat ad salutem, ut qui per fidem imp ieitam fuerant ante pro mulgarem Evangelium ivitificati . eo promulgato in aedis itim Christi per fidem explieiram eoaptarentur. Ait quidam S. Pater Cornelium iussi fieatum ante baptismum inrest.
Cornelium ante Petri praedicationem non fuisse sanesi feratum dicas Augustinum loqui de tempore, quo ante susceptum baptismism iam fide imbutus erat, &spiritum sanctore a ceperat . ut legitur Act. x. 44. Si iustiscatum velis antequam ad Petram accederet, explicabis Aueustinum de tuas litidi augmento . R de vitibili Spiritus sancti de ense Proximum hae rataone diluitur. Aut Apostolus illa duo tam rurii This . Gm. IL
tum eommemorat . quia non agit de εde iussisseis re ex toto, sed nomiuat quae potissimum exstimularunt antiquos justos ad pie Deum colendum, ti adversa toleranda, quod nempe Deum ante oeulos haberent, & reminerationem sperarenti aut si ex vir sdem quae ad salutem suffieiat. ea verba Isti remittis 5 etiam Mem Mediatoris eompte hendunt . in quantum debemus Deum inquirere ipsum rando per salute, pro iustitia , pro remissione peceatorum eo modo & rdine praeliandis, quo ita visum fuerit. Ita in Patilum Est ius. Praeterea Miletes. Haud credibile est. Deum. qui viae omne, homiri a salvis 'ν , o ciuis eιonem Darisaris seu ra ,
damnatorum eos, qui legem naturalem servantes nequeunt
audire Evangelium, laborantque mysteriorem fidei ignorantia invi ibili. Ob quam enim culpam inter barbamet degentem . honestamque dueentem citam ius ut & miseri-eors Dominus desereti Sane, etsi Evangelium per unive sum orbem dieitur annuntiatum, noti de sunt tamen iuxta Augustinum de Nati & Grati eap. a. ait me flentes, cicet, αι perhibettir, pauci is, ad quas nondum rarisii nomedi pervenit. Hane Augustini opinionem. quamvis ei dissen tiant nonnulli, comprobant remotiis mae a nobis gentes
adhuc magna ex parte Christianam fidem penitus ignotantes. Saltem iis sumetens erit fi et impliei aut in anima praeparatiose; nam s credentibus sat est hamisinus in v to , quando re ipsa apjirari nos potest i eut faeieatibus quod in se est non erit suffieiens fidei votum ae desiderium, quando ex uita fides ne uit haberi Pol remo si puer baptismate regeneratus derelinquatur in silvis , aut mutus ae surdus si, neque Evangelium pervenietis ad uissum rationis valeat audire, nonne saltem ista Christi sacramento expiatus . & ornatus inhaerente iustitia salutem consequeturὶ Noti est ergo fides in Christum eae, eho adeo nectitaria . ut in aliquo saltem eati nequeat sine hujusmodi fide hiberi iustitia, regnumque caelorum . Resp. Non sume me ad salutem. si quis naturalem legem non frangat, quamquam & id absque gratia actuali , &aliqua in Christumnia, iuxta sententiam nostram alibi conis firmatam fieri non pol sit. M ometor. & omnium eo Mensa fieri novi possit, ut sufficiat ad iustifiaationem. Enimvero,s de isse. 1Mam accepiι εμι tina Iadaeorum , ah AP - Δι ad Galatas ii. al. i si enim per Ierom isse 1 s, eum
o ιιι Chrsus moriatis es, is uia jis vis Leerin vi Iege Mortira , quam accepιι αννυersum genue montim inquit Augustinus est. eap. H. De Nat. 8c Grati num. 2. Vult quidem Deus salutem hominum universorum ; sed non v luntate absoluta, etfreaei, &, ut inquiunt , eonsequente. Haee ad solos spectat praedestinaros. Ae νυ hoe, ait s. pater de Corrept. & Grati eap. 7. num . it. O A. Manu Iiam non aua erans, G ς a istiuiso molitis remmisati
ergo gentes reprobatae propter originale peccatum tui fomi iudieio in malia perditio is derelinquuntur, nee lamen damnantur ob ignorantiam invincibilem Chri illatiae fidei, sed vel riora orginis, Ger ad iuramento μυνiae istin- ratis , ut ex ipsemet Augultino dixi pag. r a. Quod si diates illae snt ab originesi damnatione diuinae gratiae sat-gitate discretae , Non es dAbiam quia in pric rarus e s uti dundiam Gange iam , o ctim avita ni ιrarius , m iis fi-- . quae pre actionem operatur, usue in M/m perse iserant . inquit idem S. Pater eitato cap. vir. num. 33. Ex his liquet quid dirandum si de puero. Si post baptismum alusum rationis perveniat, nec Deum voluntaria transgres sone deserat. et Evangelium annuntiabitur aut ab homine. aut ab Angelo, aut per intimam divinamque inspirati nem. Ostendit enim Deus in Cometio, iti spadone Re inae Candacis, & ia Maeed e . quem vidit per noctem Paulus Act. xvi. s. quantam eleelorum suorum euram ge rat . Si deeedat ante rationis usum, aut suscipiendae praedira tionis si incapax . salvabitur per Sacramentum regener tiotiis 1 in quo, Di Iaeramenti . dira i eratia, qtiam Dominus do suis Hese dum patinii fiu m per turba est aliam quociammodo pressentur . eovi stituuntur fidetis, de e rem per ρaos rem fiuntων justitia spiritus res Mova sis roseit in eas sirim, ςtiam volun te proprio nonatim haserapoluerant, sicut eortim, per qtios . sciamών, eum percuti ἔν se ι in eos maeam , qtiam n ndum vita 'spria contraxerarit. Vide Autullinum de peccatorum meritis lib. r. cap. I9. num. 23. Ec lib. III. cap. a. nam. r. Quid vero , si ad
gratiam baptismi non perueniant lam audisti sanctum parentem Non sum a isti e Orisono disereri. At enim. inquis . susscit haptiunus in voto ergo susia fieti fidei exHirata in voto. Noa video hujus consequentiae uitatem. Principio. in ipsi voto haptismatis est fides inristum expulisa a nemo enim cupit baptizati , nisi ut consepultus eum Christo ipsus iustitia vivificetur . Deinde fides in voto est fides opsi ita , quae inim non Me