장음표시 사용
321쪽
iis, quartis consistere,laudis est , cum pre mas obtinere non datur. Tulit posterior quoque aetas viros insignes, quos casus acerbi non modo non dejecerunt, sed ne commoverunt quidem. Inter exempla innumera unum commemorare satis erit, quo, religione quidam di fortitudine heros,invicto planis pectore contra incendii debachantis fuisgias has enim tu expertus es stetit i stetit autem l etiam hilariter, nec sine sale eas exincepit. Remigius is fuit, Rhemensis Praeis sui, qui,postquam praevidit maximam anno. Dae charitatem proximo anno futuram, magnam frumenti copiam collegit alendae plebi ; hanc Antistitis providentiam projecti quidam homunciones avaritiam interpretati, tanquam annonam vellet comprimere , ad horreum Divi corivolarunt, illudque subjecta face incenderunt s celeri nuntio ad Remigium delato, ille, qua poterat festinatio. ne, ad incensum frumentum properat. Ubi advenit, flamma exsuperante , omne triti cum in pabulum cessit. Quid hic affictissumus Prete sul e ad ignem tanquam se calefacturus accessit, dixitque et se er bonus es focus, praesertim seni. Dominus dedit, Do minus ab suliι , si nomen Domini benedictums
322쪽
ctum. Quod ego non eo refero , tanquam locantem patientiam abs te exigam ; hoc nim esset, eundem pedis modulum omnibus admetiri , di rariores coeli gratias in communem usum transferre. Id ista narrati ne cupio, ut videas, quo virtus, non Stoica. sed Christiana, vim suam exporrigat; quam potenter affectibus imperet, di saevienti Foris tunae resistat. Tu certe plures habes causas,
maerorem tuum supremo Moderatori attemperandi , di hanc infelicitatem more Christiano perferendi. Potuisset Remigius conistra perditorum hominum malitiam expostulare i potuisset cladem illam pessimorum nebulonum perversitati imputare,infortunium omne suum in nefariam audaciam scelesti Gsimorum incendiariorum conferret non fecit non in malam crucem ire iussit ; sed in ilIum respexit. cujus permissis haec acciderunt. Vide igitur, quem accuses, dum cubpam hujus exustionis coniicis in coeli injuriam & inclementiam 3 vide, inquam , ne DEUM ipsum arguas saevitiae, cujus Numine fulmen in te, & tua , vires suas exeruit, mandataque facta peregit. Ad aemulationem felicitatis improborum quod attinet, non est cur invideas illis sorte suam. Clarε Sacra pam
323쪽
gibica 'solaris. , 3 oagina : Prosteritas sultorum perdet istos.
Prov. c. I. Beatulos illos suius vocat, nec immerit quippe qui vecordia sua capti,praesentibus inhiantes, futurorum obliviosi,pra ponunt caduca mansuris,fluxa aeternis 3 bre vem oblectationem tormentis nunquam fio mendis. Saginantur velut victimae , Orco immolandae. Prosperitas, inquit Bernasedus, est incautis ad disciplinam, quod ignis ad ceram , solis radius ad glaciem; crystauli haec praebet speciem , di sub manibus dissolvitur. Quocirca orat ille et O Numen, meis admisce prosperis quiddam malis Fragilitatis enim humanae nimia est in rebus tacundis oblivio. Has enim hinc superbia,inis de ambit lascivia. Adversa sesnant, pro eura animos efferunt. Rarissima in re prospera prudentia est. Tumidus secundis, tim,dus est idem in malis. Monitum est Regum sapientissimi lib. cit. c. 3. Non amuleris hominem injustum , nec imiteris vias ejus t ducunt enim ad perditionem; in hunc finem desinit haec vitae iucunditas ι Fortuna, ut di
citur , vitrea est , dum splendet, frangitur a lamellae bracteati auri similis est , brevi tininnitu crepat, paullo post in aeruginem di r sas vertitur. Ad rem nostram Chrysostimus a
324쪽
nutar Ne aemuleris, inquit,virum iniustum ssi nullus malus supplicio assiceretur , nemo putaret DEO humanorum curam esse , si
omnes punirentur ., nullus speraret resurrectionem;aequa merces omnibus redderetur.
Et ibidem : Sunt plerique boni, qui mali alse quid habent admixtum; boni item, qui aliquid mali operati sunt , quorum hic recipiunt vices, ut illic aeternum puniantur,hom. g. in a. ad Titum. Et Augumnus epist. 7o. Haec bona, ne putentur mala, dantur tib 1us , ac rursus, ne putemur summa, daniuxti malis. Itemque auseruntur ista bonis, ut probentur, di malis , ut crucientur. No. Io longius in hoc argumento versari, de quo passim Ethica sacra , ac profana. Tu comtemne hanc felicitatem umbratilem, di g pso incrustatam 3 clades haec domestica , t amisi atrox , in te incubuit , tanquam e perImentum virtutis, di pignus amicitiae Diavinae. Igne probata di illustrata est consta tia. Fide DEO , di vadem me aceipe, fore, ut non fallat haec te .lacia, consilium, quod alteri in tali infortunio dedisses, tibimet apriplica , di non tam virum,quam Christianum te exhibe, mortalibus di immortalibus spectandum atque admirandum.
325쪽
Ouod bene vertat, mercaturam facere coepisti, di Mercuris castra , imo sora tequi. Equidem probo hoc institutum. cui nativa quaedam industria di solerita te praesignavit. Id jam tua interest, ut nego tiationem dextro pede adeas, di in publicam
privatamque utilitatem recte exerce . Me catura unum ex iis est, quod in omni bene constituta republica florere debet ν si haec 1 cet , necesse est , ut civitatis emolumenta plurima iaceant , di fons obstruatur haurie dis opibus a cum enim non ferat omnis omnia tellus, merito homines inter se cominmunicant , quae in uno loco abundant, In alio defiunt i unde mercatoriae tribui mutet is privilegiis cautum est, di inter cives M. noratiores habentur . qui mercimoniis rem factitant. Quia vero cum hac vitae condi tione multa pericula conjuncta sunt , iureaque suo fructum laboris di impensarum exi- sunt Institores, aequum est , ut honest inh
326쪽
3o Ethica Episolaris. quaestum reserant, di incommoda commodis compensent. In hac negotiantium foriste ego te pono, di fidem tibi atque iustitiam, tanquam hujus status singularia decora ,
nice commendo. Lucrum vero ex re qualibet captare, non est hominis ingenui, di liberaliter educati, sed potius versuti, obscuri, astuti , fallacis, di sordidi, ut Cicero loquitur lib. 3. de ossiciis. Ingenita quidem est omnibus lucri cupido, sed praecipue mercatoribus, quorum curae eo tendunt, ut communi bono privatum non negligant. Illorum vota olim Satyricus expressit:
ima fra vota, ct cunctis notissima templi, visitia ut crescan ,s opes, O maxima toto stra sit area foro.
Et idem et Interea pleno eum surget saceu are , rescis amor nummi, quantum Usa pecunia
Diuu post nummos. Sed haec cupiditas multis in damnum suum cessit s strangulat enim pecunia iniusth a
quisita , propterea Mercurius Mercatorum DEUS pingitur cum crumenta ex auro tur gida, colloque pendulil se petit enim avaritia
327쪽
, Sed plures nimia congesa pecunia cura
. Grangulat. Et unde mercantium tot mendacia, tot sura menta, nisi quia volunt, quas laudant, existrudere merces P adeo ut commune inter eos verbum siti Iaxare, O peierare oportet eos, qui merces iractant , mendacio vestiendae 1unt indicationes rerum venalium, di dimi. dio plus supra justum pretium exigendum, ut aequum impetres; cui lingua est in promptu , etiam pecunia est in parato. Dum venis ditor commendat mercem suam, di emptorvilius aestimat, saepe oritur inter eos verbo rum digladiatio, tanta quidem contentione, ut una taberna mercatoria videatur forum
implesse. Notum est, quod de Mimo quodam refert S. Augustinus, lib. a 3. de Trinit. C. s. eum in theatrum publicum graphic δprodiisse , di promisisse , se dicturum , quid quisque circumstantium sconfluxerat hominum copia ) animo volveret, di in desdeario haberet. Magna exspectat me concita. ta , denique grandi hiatu edixit in haec ver
ba : Vili vultis omnes emere, ca o vendere. Non extra rhombum. Hinc illa partis utriusque litigia, di pretii diminutiones ac auaxeses, quarum Sacra quoque pagina memiau nit,
328쪽
nit, Ecesi. 27. Duer medium venditionisor emptionis arissiabitur peccatum, di quasi premitur inter vendentem di ementemaeum uterque alterum conatur decipere ; ille me cem suam supra iustum excandefaciendo 1 hic minuendo, deprimendo, Vituperando, unde fraudes, doli, perjuria, inter quae iustitia diveritas,velut inter duos molares,comprimitur , peccatumque constringitur, ut uterque
oris sui laqueo capiatur 3 atque haec est illa facundia, qua Mercurio, deorum disertissumo di fallacissimo, litatur. Salomon quoque in Proverbiis has in emendo di vendendo fraudes arguit: Malum es , malum est, dicit omnis emptor et se cum recesserit gloriabitur , cap. vituperat enim, fidemque mendacio adstruit, vitiosum esse , quod Venale proponitur , ut pretium ejus imminuat di extenuet a contra venditor mercis praestantiam extollit, & iuramento affirmat, mercem vitio carere , vilitate pretii sibi ipsi damnum accersi. Hinc apparet, quam lubricus sit mercaturae contractus, quam multis nexibus implicitus, quibus plerumque aut emptor , aut venditor capitur , & reti gravioris noxae constrictus, in angustias , quod Siracides asserit, redigitur. Periculum ostendos
329쪽
do, mercaturam nec in crimen, nec vituperium traho ; situm est in cujusvis potestate, bene an prave foro utatur sic enim in reis bus humanis constitutum est, ut suae quisque vel foriunae vel infortunii, salutis aut ex iistii sit faber. Hoc ipsa natura docet, quae in itidem herbis pharmacum ti venenum abisscondit. Multis mercatorum dexteritis Mingenium nummos peperiz ἔ alijs ignava quies causa paupertatis fuit. Hoc aio, ei, qui in Mercimoniis agitandis scopulos evitare velit, Asinaadum lente:
D cito muti stari, Non es reverentia legum: Nec metus, aut pudor unquam properantis
Iuvenal. Sat. ia. Sapienter Terent. Comis us in Adelphis. Fecuniam in loco relinquere, magnam imierdum es lucrum. Irrigat imber, etiam stillatim cadens ὁ Βροquentatum lucellum in amplum lucrum e crescit, iuxta veterem iambum rNunquam vis aequus dives evasit cito.
ω pes cita collectae dissivunt, lensim congre-u a sata
330쪽
gatae perdurant. Quod citis fit , cito perita Novi ego, qui repente divites facti, conturbaυerunt , o foro cedere cois hi sunt. Reis stringenda cupiditas, di imperandum animo, avidius pecuniam anhelanti. Qui lente procedit, non facile offendit pede ; festinatio non tantum currus, sed etiam spes evertit. Uer aureas Fortunae portas non cum impetu irrumpendum 3 qui admitti cupit, fores modeste pulset. Non minus in arte . quam in natura, paulatim fit motus, cibus, ut prosit, mandendo demittendus in stomachum, non tuburcinatim glutiendus. Lemassinatio videtur constare es verbis inter se pugnantibus , si enim lenta , quomodo se sinatio ' Nempe mercimoniorum tractatio tam excludit nimios cunctatores, quam nimios festinatores ; medium inter utrunIque tenendum. Rem suam augere volenti, nota sero, id est , post nundinas , ut dicitur, προ niendum ; captanda occasio, di tempore u- 'iendum, quo solent confluere emptores , de praesentem pecuniam in mercatum adferre: neque ita festinandum est , di spes praecipi tandae, ut Cresius ex mercatu recedere cogi rei, qui ad eum cum dossuaria merce Itas accessit. Nihil quidem negligendum meris