장음표시 사용
71쪽
Utrum autem parrochus teneatur auis
dire consessiones suorum subditorum, quoties ipsi voluerint. Relp- disting. vesparrochus est solus, vel habet Vicarios substitutos sub se Si primum tenetur quoties confessio est remedium ad aliquod Ortale vitandum aut purgandum. Ideoque numquam potest rationabiliter deneiag re petenti sine peccato mortali. Petens utitur jure tuo. ao. Est semper in periculo ratione cujus tenetur in conscientia se liberare a talL Ergo , cuia taparrochus teneatur in conscientia ad auia, diendam. confessionem sui subditi potentis ,& consequenter tenetur ad id ex caecio. Si secundum, non tenetur simpli-- citer quoties providerit de alio apto con
sessa ita , quia per se ipsum facit qui per
alium , & sic nec in die paschae , nec in diarIiculo mortis tenetur ; nifi aliasnecessitas subditi exigat , quod ab ipso parrocho, personaliter audiatur. Ita Emmanuel Saparrochus n. A. roletus lib. 1. in additi nibus. Passevinus cap. s. n. 7. & alii Doctores ex hac occasione. Quaeritur , cum omnes fideles teneanis tur ad annuam consessionem ratione prae
cepti Ecclesiastici. Utrum qui habent antum peccata venialia, teneantur se
72쪽
an anno Confiteri. D. Bonav. in . dis . 17. parr. 2. arr. 2. q. I. Alesisis part. -- q. I 8. Memb. q. art. 1. Richardus dist 17. arr. a. q. q. respondent assirmative Quia praeceptum Ecclesiae non est quod quis confiteatur venialia , sed quod semet in anno confiteatur , sicut quod recipiat Eucharistian, Palaus vero rom. q. tractis 23 . punct. ao. n. s. Bonac. disp. 3. q. punct. 4. n. 8. & N. P. Leander trach. disp. 3. q. 3 . cum D. Thonaa in . dist II. q. art. I. ad tertium respondent negatiVe. Io. Hoc colligitur clare ex trid. selΓM. cap. sia de consessione , oportere a finis uitentibus omnia peccata mortalia, ct . uam venialia quibus a gratia dei non excitissimar 'c taceri tamen circa culpam , milli ruraliis remediis expiari possunt sto. mortalia vero peccata 2cia cum aperta , ct verecunia confessoge adeo querere 20. Confessio peccati veniali; non est de jure divino , cum nullibi reperiatur ; nec Ecclesiastico ut ex trid. satis clare patet. Ergo qui sibi est
tantum conscius de peccato veniali non tenetur semel in anno confiteri. Insuper Praeceptum confitendi est de jure divino quantum ad substantiam , quantum, Vero
ad tempus est dς jure Ecclesiastico sed jus divinum non Obligat nisi ad. mortalio χ
73쪽
ergo nec jus canonicum. Utrum autem talis teneatur saltem se presentare parrocho , S illi dicere se non habere peccata mortalia. Respondeo nega ive , quia si teneretur , ait P. Leander , η. 2. erit adhoc ut parrochus dignoscat vultum pecudis; nec desunt alia media quibus dignoscatur , etiam si non detur judicium consessionis: ergo cum ratione peccati venialis cesser obligatio confitenis
di, & quoque comparendi ni si ad sedandum scandalum id faciat ; Quia pro tunc
tenerCtur comparere , non ratione praece
pti Ecclesiastici, sed tantum scandali. Imo P. P. dicunt Ecclesiam non posse obligare fideles ad consessionem venialium , quia nequit instituere distinctum forum poenitentiae a Christo Domino institutum ; sed Christus instituit quod sola mortalia n cessario tali foro subjiciantur : ergo Ecclesia non ' pote st praecipere , &c. Ita Palatis tona. q. trach. 23. punct. 2O. 3. 2. n.
6. Sylvester s. confessi9 X. q. Iq. N. P.
Leander q. 36. contra multos D. D. contrarium sustinentes. Hoc unum tamen parrocho est notandum numquam debere publice proclamare annuam confessionem obligarctantum ad mortalia, ne parrochiani do-
74쪽
astiores evadant plusquam licitum esset . sed sat esse , si in illius instructionibus dicat, omnes Christianos ratione praecepti JEcclesiastici teneri ad annuam consessio-aaem in quo potissimum apyaret religio
Utrum autem parrochus possit obli-τare suos subditos ad illam annuam consessionem faciendam a seipso & non aba leto approbato. Oura in cap. omius utrivi- sexus de poenit. & remisso Rabetur. I cata esse constenda proprio sacerdo-eti , aut alIeri de licentia proprii tacerdo-itis. Ergo qui confitetur alteri non vi detur satisfacere annuae consessioni, cum parrochus sit proprius, sacerdos. Resp.
Cap. IO. Π. 23. Conincti disp. 8. idub. s. n. 66. Bonac. disp. s. seli. a. punct. -- contra Ioannem de Poliaco , & quosea in alios , quomiti opinio damnata suit taminquam erronea 4 Clemente VIII. in Bulla data sub anno Is 'χ. 22. Decembris via facultas 'concessa sacerdoti ab ordinario ad consessiones censetur quasi relativa. Nam eo ipso quo est concessa sacerdoti , di quoque parrochianis ut possint sua peccata confiteri, nec amplius teneantur proprio parrocho. Nam quamvis conia
75쪽
steri peccata sit oe jure divino ; attamen' confiteri parrocho est tantum de jure Ecclesiastico , sed Ecclesia dispensat fideles a tali jure , ergo nec amplius tenentur ad parrochum. Ideo ad dissicultatem propositam. resp. proprium sacerdotem non tantum dici parrochum , sed etiam Papam in toto orbe , & Episcopum in Dioecesi, ea de causa aprobando aliquos sacerdotes a confessionem , sequitur eum satisfacere praecepto qui tali sacerdoti confitetur. Quia pro tunc talis fidelis censetur confiteri de licentia proprii sacerdotis, di sic parrochus non potest denegare Eucharistiam illi quem scit esse consessum ab approbato ab ordinario immo si aliunde tonorat, de vir fide dignus dicat illi, sine scrupulo fides est praestanda ; quo
pacto est intelligendus textus omnis utrius que sexus supra citatus, quando loquitur de licentia proprii sacerdotis. Sed dissicultas est parrochus vocitatus a parrochiano moribundo adulto , quem cognoscit tantum in confessione non esse
baptisatum , & cui persuadere non potest receptionem baptismi; an possit denegare hicharistiam petenti, etiam sub ratione viatici, di ratio provenit ex eo quod pa
76쪽
lochus teneatur ad sigillum , non tantum eorum quae ratione confessionis audirit
sed etiam quae modo Sacramentali : ergo Non potcst illi denegare Eucharistiam nisi infamet illum. Quod confirmatur de interpretibus qui tenentur ad sigillum quamvis haec consessio sit tantum figurata , quia obligatio sigilli non solum se extendit ad ea de quibus est Sacramentalis confessio , sed etiam de quibus est figurata
consessio. Ergo curatus non potest denegare Viaticum cum sit figura Sacramenti, nisi faciat contra sigillum , quae quidem omnes illationer deducuntur ex Navarra cap. sacerdos n. 41. & in Manuali cap. 8. n. 7. Vivaldo de sigillo n. a.& P. Leandro tract. s. de poenit. disp. Io. q. 16. Attamen ut quid probabilius resp. pa Tochum non tantum polle , sed debere denegare Eucharistiam. Quia in tantum tenetur ad sigillum Sacramentale , ex eo quod per solam confessionem scitur , sed hic nulla datur consessio e ergo nec sigillum. Imo nec figurata consessione, nec modo Sacramentali scitur. Tunc dicitur figurata consessio quando est in oldine a ablc inutionem recipiendam , quae habet
tantum locum circa illos qui habent aliquod
77쪽
quod jus , quam z-men recipere non posu Q:sunt, ob aliquem deflectum , vel ex parieat, poenitentis L Vel ministri. 1 Talis autem moribundus proprie non dicitur habere
deffectum, quia deffectus supponit potentiam , sed nullum simplicitet habet juscum nota sit baptisatus - nec velit baptis ii ut supponitur. Baptismus est janua Sacramentorum , sine Puo nullus potest recipere alia. Ideo poenitentia dicitur secunda post naufragium tabula. Quantum vero ad iidi quod dieitur interprete/,. nec mirumPcum talis confestasio fiat in ordine assi absolutionem, obtinenclaira mon idem dieendum Est ει cono fessione , acta laico', i humilitatis, 'catis,a4 gbii solum tenetur ad sigillum naturale fix Bonac. q. s. seis. s . puneti χυ 'iti. χή. Dianai pari. 1. tracti - rosolui. se tolet. l- 3. cap. io. p. 7ι quiae per ratem reve. lationem , nulla efiicitur injucla Sacraia rhento nee consessio redditur odiosa , hut talis dignoscatur simplicitet ut 'laicus. Sigillum enim est Sacramentale ex eo quod instimium sit a Christo Domino; sed Christus Dominus instituit solos. facer3otes ut ministros t ergo & illi soli tenentur ad sigillum. lateriam Layman lib. . traα 6. . cap.Isn. Ici. Fillluc. Iracti P .cap. U.n. 3ID
78쪽
Aliqui tamen D. D. dicunt laicum latali casu teneri ad sigillum Sacramenta te, quando fingit se tale sacerdotem ii quo omnimodc errant. Nam bona fides poenitentis qui sua peccata manifestat animose confitendi .rabsolutionem recipiendi , non facit Sacramentum , Cuini absolute requiratur minister at id specia- 'litet destinatus. Ghristus enim Dominus solis sacerdotibus dedit potestatem ligandi & solvendit ergo &c. talis tamen latis. cus- fetus & sacerdos tenetur ad sigillurn
naturale.In quo Omnes, Doctores conVe . niunt a
Ex quibus omnibus insero parrochum, non tantum posse, sed & debere deneis. ghe Eucharistiam in nostio casu , & de
negando non videtur facere contra sigillum Sacramentale. Hoe unum tamen est Notandnm a parrocho , secretum naturale
de observandum , propter quod recusatur Viaticum e alioquin non dispensaretur In peccato propter obligationem secreti naturalis., Nec valet quod dicitur talem infamatari. Quia anfamia provenit ex re circAqusam aliquis habet, aliquod jus, ille auis tem non baptisatus nuIlum habet jus, . etiam reputatvum ad Eucliaristiam : α-
79쪽
go , nulla infamiae nota opprimi potest. Dixi supra parrochum teneri ad sigillum naturale ob motivum propter quod denegat viaticum , alioquin non dispensarelut a peccato mortali. Nisi talis infirmus vellet pertinaciter recipere illud. Pro tunc ad aures ei dicere debet , si a tali instantia non desistas , palam te publica bo , & postea dicat circunstantibus, quod ipse icit , quare infirmus recipere non potest Viaticum. Parum enim curandum iest de detractione quae numquam , illicita . est quando justa adest causa , quae fundatur in bono communi fidelium , in reverentia debita Christo Domino , & in fama religionis nostiae, & ut tollatur scandalum quod inter iastantes, & scientes interia venire posset : si talis non baptiatus Contumaciter instet pro tunc parrochus publice dicere potsst , imo & debet talem inon esse baptisatum , nec pertinaciter baptisari velle ; quo pacto quod antec videnter videbatur detractio , totalitgr tolli- tur per declarationem status non i baptu.
Quando igitur D. Th. pari. art. 6. in c. dicit. Si non sunt mamseri ipeccapores , sta octasti , non potest eis pete
80쪽
risus sacra communio denegari. Sanct Doctor loquitur expresse de baptisatta qui habent jiis vi baptismi ad Sacramenta , quare si non baptistatus priat, absolute repellendus est , cum nullum habeat jus ad illa quae sine injuria salvatoris concedi nequeunt, potius est igitur tuendus honor divinus quam fama delinquen, tis de sic , si fama non baptisati patiatur damnum , totum sibi ipsi , & soli impii.
tare deber. Nam sancta canibus non sunt danda , nec Margaritae ante porcos sunt ponendae. Mathei T. ergo M. - . ῆς
f. I V. De obligatione ad nstranasi
CErtum est omnes fideles utriusque
sexus , statim atque ad annos diu cretionis pervenerint , singulis annis , saltem in paschate teneri ad. sacram communionςm , sub poena anathematis ex Irrid. seli. a 3. Can. 9. ex quo pates annuam communionem esse de jure Ecclesiasticoli .