장음표시 사용
361쪽
μ' - μ LIB. IV. ET HIC .iqua vitia, re & natura sunt turpia: Instituto autem lege,opinione,more dcconsuetudine tui ia sunt,cantare in se, io ς liac aut illa veste uti contra humanitatem & constretu sfinem ciuilem, in motu,gestu, oratione peccar Vt apud carae cos turpe erat mulieres viro um tonuiuris dbibere; Romanon item,teste Cic.3. Verre. dc Corn. Nepote in pras l. 5bride clar. n. Grata. Turpe erat Eo saltare ossiere, in Gracia honesi . eodem epote teste, & Salustio initis Catibn. S Cic. lib.3. R. Cum igitur duo siti Jurpitudinis genera: v vir,atura: instituto seu ξη alterum , ad polimius duninxat per phnere videtur verecundia,ut per hicuum fit ex ipsa dehitione qua dicitur esse nietus , luas metus iustae repremenso, nis ob peccatum in ciuilem consuetudinem. are & Cic. ve, dia
recungiam ad posteriys hoc genus potissimum acc inac bb.a. e. ibi: Talis e I igitur ordo a Bonis, Oc. & paulo instar
nec quenquam hoc errore duci oportes. Iam vero constat, vi rum
.honum dici ratione prioris generi , nempe qui ab iis, qu* natura sunt turpia,abstineat. Vir bonus virtutum ratione, noli morum ciuilium dicitur. QAare hoc tandem erici videtur non sequi: Vir bonio in, o, piceare non debes. '
Nam prioris ratione generis id quidern veruin est, sed non posisterioris, propterea quod, ut iam dictum est, prioris duntaxat Don veto posteri'ris ratione aestimetur vir bonus. Responi
Arist. iidem esse rationem posteri ris,quae sit prioris, neutro in gederς peccare debere virum bonum,quod & monetCicerubb. r. Osc see quos hoc errore. Quare si in neutro genere pec- 're debet vir bonus. Ergo nec pudore affici. Nam ubi non est
no eius, quod dixit, viris bonum minime peccare debere; imis inquw, non tantum peccare non debet, sed ii quidem viri boni, mali potius Mimprobi videtur, ita animo ei se affectum constituiqm,ut ad male agendum sit aptus. Virtutis enim habitus ita virum bonum assicit, & praeditumhonitate reddit, ut peccare vix possit. ἀκωμι Altera est contradictio:La abile videri,eo quem esse animo & voluntate ita allinum, ut si quid peccet', siquid titi iter admittat,eius ipsum pudeat, aut pudore afficien
362쪽
dum se existimet. Haec inquam voluntas & cogitatio viri boni esse videtur,eiusq; qui vitia detestetur,ut in quae si incidat, eru-hescat. Et quidem hac ratione commoti alii, mitificis laudit,
xx tulerunt verecundiam,vi Cic. in partu. eam Vocat omni Minxi nutum cust*dem; utpote dedecus iugi piate, & laudem vere consequetem Qu'd si liaec voluntas & cogitatio est viti boni. sic luetem QEod si lucc voluntas & cogitatio est viti boni. Ergo &pudor. Respondet Aristot. hoc esse perabsurdu. Nainaux sponte, aut in us turpiter, hac voluntate praeditus, facit.bi sponte,nsi est vir bonus: neq; . n. is sita sponte turpia comi tit. Si inuitus iam philete ipsiim non debet: nam pudor est ob peccata, quae qui siniste peccarit, epnim ipsum no pudet, ut Iuciliam au misericordia mercantur. Non igitur pudor est viriboisi utaq; at sitiau hoc sequere Iaut Viru bonuspote peccare, aut illidore elle etia ob i nuite saeta,*vutiq; 9stat esse absurdu. Tertia contradictio,cuius haec est summa: si impudelia iii alii est, ut est. Ergo pudor est bonii, &Einde viri bommam contrariorum cotraria est ratio, ut si ignauia est malum Ergo sortitudo b9num. Aristot. negat cou1cque tiam mam no continuo sest. Si noli assici pudore est malum . si hiat iacientisa no pudere,effrspiehendendii, propterea contra laudabile cista pr. aesarum mala facientem pudere. Rationein no adiui3git Arist v l citc x priori , perspicua, nempe, lmala facere in viru bonum nunq cailat, &Sinde nec pudere. odsi in viiii bonumo cadit, ut certe no cadere iam dixini non erit quoq; boni viri, nec bonu; & proinde neq; laudabile. J Constat iam verecundiam non esse viti boni, & proinde nec bonum : φ tamen ita accipiendunt itionet Aristor. ut per se sua' vi non sit bonum, elim adiunctione tamen seu ex hyeothesi, sub conditione, viloquuntur ICri, esse bonu, nempe si vir bonus peccet,pudore quoq; asscietur. Sin pliciter igitur seu πλως non est bonum, sed si peccet. Bonum quidem, quia vir bonuςpeccans eo assicereturn sub conditione aute bonum quia non nisi speccet; quod quia ratissime accidit, certe simpliciter negandum est, verecundiam esse bonum . άλα πις μικτη. J Continentia, inquit, proprie non est vim tus, s d mitatum quiddam ex perturbatione & virtute. Nam in continentiam incurrimi & recta ratio, quae vir tutis est propria & inter se confligunt. Qua aere infra lib.7.ctc. e F I I S L I B RRI IV.
363쪽
Iustitia is lare,quomqdo se hic liber inscribi - terit, ut eius se ea duo sint sus a capita, quq ct Aristoteles initio indicat, moneti ,si explicatum hoc I gro de Blitiaci Iure. Subtilior partitio Mihi adflua
capita resia tur. c ur .a. de tu otia prius, qua de iure disserat, ratio e siuperioribus petenda est,ubi diximus Aristotelam hanc tenere ratione 9 methodam in explicaris virtutibus,vtpriore
quide loco de materia ea halitu ipse, inde defatitis explicet, quam consiuetudinem obic tenuit. Namprimit de habitu 2 iustitia, tuse, maioria s sorma quoqj, sicu mediocritate: sersus de uire, i. e. desistisex habitu illo 'tanantib. disputat. Ius ect sactum, non relatum, rei puta ν it mi e ., qui ctalia
ruris verba multa, contractum, obligatumei , IDominium ad Categoriam relationis retulit, perperam, cum Pel adactione, vel ad qualitatem pertineat. Ius, inquam nihil en aliud, qua
iusta uitiosius ictum ex iustitia, ut habitu suo manans, eighco ruens; quomodo sortiter quid factum exsortitudine manat omne denis ossiciumseu recte factum nihiles aliud quam actiν ex virtute manas,eigconfientanea. Atlhunc in modum accipiendum videtur, quod ICtus Vlpianustiua iustitia appellatu dicit,origine missi rei,non verbi. Nam, xt facta omnia ex uis quas virtutibus oriantur se deducuntur, ita ctius a iustitia: Aut hoc igiturJectare debuit Vlpianu ..Nam Grammatica ratione, ori ne ct notione iustitia a rura: Philo siphica iacius a iustitia deducitur, ct hoc quidem bipartita notione cum alii, tum sepe psistunt ICti,ut in verborum origine explicanda non tam nomen, quam rem spectex
364쪽
y a . COMMENTARII. 333 octibus Milais defendere leo. Ad hunc autem librum
i 3 . Plato in Critone & in Politica & aliis in locis. CL: fero in ossi & fraementi de Republ. Plutarchus in
iris, in Aristide Matone Vticensi, stobesus
. λε de rustitia, Franci cis patri us libr.7.de Republ. . piater explanatores: qui in huire libram extant quamplurimi.
i pegeneralis iustitia ' Nam hoc potissimum agitur uti . strue diuiso referiatur, Ase repertΞ altera pars explicetur Noniain monet Aristoteles his verbis, re sit acturus. Nam id modo, i. e. extremo cap. prioris libri moliderat: Wam videndum esse,quib. in actiqnious, tan- in materia rei siec res, de qua agitur& qualisnam sit mmciocritas. At .m dicet aliquis: cur Arist dicat σι quib. Hae ionib'seu factis, cur inquam non potius dicat M I παῖα - , qui b. in pesturbationib. ut inqui b. tanqua in matena vex L i omnes virtutes,cum D ira aliquoties expli uimus, turerspicue comem'rat ap. Stobaevin Theages PIthagoric , -',inquit, 'int imateria virtutum. Haec quaestio,etsiIupra a-
. liquoties a nobis est perstricta, &hic itutio attingenda fuit
quod iustitia quiddam in virtutum materia habeat praecipui. Dicet dum igitur,virtutes quidem omnes in perturbationibus modotandis, tanquam in materia cerni, sed tamen & in factis, quod1 ira aliquoties iterauit Arist. facta&pertiubationes ec, se Virtutum ira ateriam quarum nonnullas in perturbationibus magis elucere, aliasin factis. N ain sortitudine & temperantiai in perturbationibus: illa A metu &dolore, hanc in libidine &: roluptate: liberalitate .u &iustitia in fictis potius esse positas, illa in donado, hanc in suum cui miribuendo. nodyclex eoi apparet, quod filiacm aut temperantd laudantes,illum dolori, hunc voJuptati restitisse praedicamus: iustum vero aut liberale Iunc a donando & benignitate, illum a non inserenda tui uria, suum unicuis; tribuendo haudare consuevimus.
e. t Ethai: inrepcipuum sid habet haec viri pommb.2ijs: iram calcias constat esse melocritates inter duo
365쪽
se, nimiuin ia parum ; huius mediocritatis lon: lilia est ratio, ut infra explicabitur. . .θ-l in superioribus usus esteonclusioni is proba- . bilibus,non Apodicti eis,vitisest non nutiis exquisita & stibuli Omnium retiam persecutione Lysus deni Ne est in explicantari virtutibus hac ratiote, ut prius de habitu: posterius ageret desactis. Hac igitur triplici ratione & via item in hac virtute ex plicanda, usurum se nabi et Aristoteles. Sic enim accipiendum puto τίω - ἀὼ μεθοδον - 2 u a ,- λ. J Est haec particula seu verbum Aristotelivstatum de comum sensu seu opinione, allaturo quid ex vulsis iopinione, quod confirmatione no egeat: ut Spra initio lib. t Pol tis. ALsert igitur hoc loco desinlitoneni limitiae dc iniustitiae popul drem,ut vulgi sensibus consentadeam,seu descriptionem potius typum. Iustitiam quidem Vulgo censeri isem affectionem qtia pratalitus agat & velit iusta: iniustitia A GO, qua praeditus flagat & velit iniusta. Dua naq; tantummodo propitetates a, rum assectionuit hic exprili puto, actionem& voluntatem, seu agere&veste iusta,aut iniusta: pro eodem ess eposita,idem valere,quod perspicuum vel ex eo, quod in descriptione iniustitiae duo tantum illa commemorentur,facere & velle iniussa. Alij tres proprietates hic exprimi putant, propensionem ad iusta agenduam, seu potius aptitudinem in verbo ,κακῖ ρὶ, acti em & volun- tatem. Atque ita Thomas, eumq; secuti alij, & certem veteri translatione illud verbum Mακῖ, ni iteratur, etiam in descia henda iniustitia, hune in modum μαλκί- α , aliSed haec scriptura consensu omnium librotum , &in prium is autoritate Eudem. 6. . in prine.Vbi haec ad Verbum comes morantur, resellitur. Neq;.V. ἄζακῖissse er propensus aut
idoneus,aut aptus,ut alii aliter vertunt: sed saepe valet idem agens seu actor: ut apud Mist. s. I. Rhet. Fortitudo,inquit,
u-ειαν πυλων, i. e. perquam res magVageruntur,
ut recte vertit Hermolaus: Sic & alia eiusdem formae οπιη2 M,
Itaq; hunc loc*m ita reddendum puto, qua praeὸixi sint agentes seu actores rerum iustarum, quaque praediti agant si selintres iustas Nam videtur Aristot. verbo δεκα ομαγεῖν apertius explicailem dixerat τὰ igitur hae Ogae uotae, quib. iustitiam dc iniustitiam vulgo circumscnbari
366쪽
tione. Nam de ptiore quidem,id est,actione,
, aliae quoq; omnes virtutes ab effectu seu os consuerint, ut temperantia dicitur virtus, quaeiptatibus corporis; liberalitas, qua aliis largia titudo,qua res praeclaras gerimus: sic &iusti-b v qmc Multas a imus. Altera nota maiorem babet difficul- tate : dua tamen hoc velle videtur Vulgus non euga continuo
u dicenatis esse iustum, qui possit agere, aut etiam qui coactus
aut temere agat : sed eum potius,qui ita velit,&quodam cum iudicio,atq; propensione iusta agat. Itaq; iustitia, etia ex vulgi opinione non est potestas, sed voluntas potius S iudiciu,iuste agendi,quo facit, quod Aristoti ait, ubi hane defini titionem bonam esse negat, quia iustitia desimaeut σι αμις potestas tribuendi suum curq;. Nam iustus,inquit, potius est volens tribuere, no vcro ο δαυμος. a de HS supra ii. .ubi de arrogante & mendace nonnihil est dictu. Lx hac aute altera iustistiae nota, arripi uni plaetiq;, Aristotelem
hac esse opinione,ut existimarit,iustitiam in Voluntate esse postam,cum aliae virtuteS sint in apperitu, verumq; esse illi contendunt. Quae quide quaestio cum iitFrauasIim adc perutilis, Sthuic loco accommodata, uo videriira nobis praeteriti debere. ICti certe & in hac opinione esse videntur, qui iustitiam defitaniunt constantem & perpetuam volvitatem suur. cuiquetri
buendi. Plutarchus quoq; m Catone bulanis cur iustitia laua, detur , ii iustitia vituperetur praeter OmncS alias Virtutes&vi 'tiositates, hac ineri rationem,l reliquae multum a natura habeant adiumenti,iustitia& iniustitia in mera voluntate, moia tuli; hominis proprie fuit posita, verbi gratia, prudeliam coi- sentingenii quoddam acumen ,sortitudinem robur quoddam est animi,& proinde alias Virtutes no cadere in omncs; iustitiae.V. omneS posse esse participeS. si velint. Vt igitur haec qstio: ex Aristotelis disciplina explicetvx: Iepetendum,lsupra bb. r. c. vis. dictu est, Virtutes omneS morales in ea parto animi pos
, ras esse,q-dicitur τὸ qua sin rappetitus. Notuest .a. tria esse appetituum genera, ἔπι νμιαν, cupiditate, cu
dinem, iram seu voluntata: quas inter hanc essedisse rentiam, φ illi duo tam in beluis, qua in homine, voluntas in solo rcperiatur homine, eo quod si cu ratione &iudicio. Vo luntas . n. iiii est aliud ἀ appetitus cum ratione,
no quo voluntas in ea sit animi parte, cuius pyria est ratio, sed
367쪽
tanE ducem, S lunae sibi quasi pserente, sequas: Ii esse statuerit,i is uitiir, & expetit hic abi, s; . IN CAP. I. LIB. V. ET HIC
qtiod rationet ratio bonsi voluntatis. Est igis voluntas in ea parte animi, qu P Arationis est expers,ei tame tatast patenti paret,&sH in tu lai di lducem:in qua eadem parte,cum & Omnes virtutes positus este sup . ostendetit Arist. li. r. c. τι edicit ut oes virtute eode coli' Icurrant,i.e omnes in voluntate poni dici possint, adeo ut nihil pcipui habeat iustitia. Q dside ita accipiendu est, non quasi ' qVirtutu omnium causa princeps sit volunta snam pruicliniων iturum causam ostendim' este usum Sc li. a. sed ut Voluntas intelligat , tansi principium & initium, irrum seu se ehorti potiusiexsibus manent vimites. Nam Gluntatis xerbii
h. loco comunius accipimus,V p proaerest. Notum eli. n. Jaeresin verius esse eum appetitu cum ratione, unde virtutes olet 'antur: Voluntatem .a.Eprie sumpta esse finium, non eoni is nes. Ex gb' perspicuum est, quomodo no iustitia tantii, sed
Virtut omnes in voluntate cernantur. Perspiculun qtiose et ' iustitiam no esse voluntate, et voluntas sit δ υαριις de potestis animae,cum virtutes Omnes sint habitus. Non nego tame ea,qPlutarch. scribit esse vera, in virtutib' quibus da plus possenaturam seu indolem,in alijs minus. Ad eundem fere modum M. Plato in Gorgia,iustitiam describit: in us,inquit,est, qui iusta οπαίει,εc paulo infra i uictu esse est βουλε rου 54ῖ πω τον. J Allata iustitiae Ni niustitiae des riptione,pri . affert tres Logicas pceptiones i ut&ipse Arist ex his primam Vocatii. r. Tv. J d ad diuisionem accedat: cum ad reddendam rationem priorum desctiptionu,tum ad munienda viam diuisoni Primus Cano continet discrime interhabitus 3c inter facultates & scientias: nam has esse contrarioria, illas non item.
De quo adepcepto agit Arist. b. s. Metaph. &qrit hac ipsa de re Lr. Tv. Agit hac de re,& sidem pulcherrime, initio vitaeDemetria. De habitu exemptu asteri Arist. corporis quide, bona valetudine seu filii tate. N am a sanitate pficisci ea,q sunt sana
aur,ut ita dica, sanas actiones, n5 vcro contrarias: nam e belvalet,valenter ambulat,& ut qui bene Valet, no . v. Vt qui morbo laborat. Sic sortitudinis saria sunt sortia non temeraria aut ignava. Sic & iustitiae iusta sunt facta, tisi vero de iniusta. Qua-xe recte duas modo attulit descriptiones,altera iustiuae,iniust tiae alteram. Alia est ratio facultatum &scientiarum Facuit vis notare cum sit multiplex:interdum.n.iacan valet, scientia.
368쪽
i Quare& in his libris, sepe coniungiantur
plectit , Dialecticam & Rhetorica, ut est apud Arist. b. I. eriinterdum . v vim quanda in natura insitam sonat, si vulgo potentiam vocant Itaq; eisi tam varia huius Verbi est notio , tamen vltima huc referenda mihi videt , propterea φ Aristot. in 1nabi. priθνιb. l . I.c. o.nominatim &diserte de hac postrema notione gat Huius . a. postremae cum duo rursus sint genera: altera cu ratione,altera absq; de illa duntaxat locu habet,q, h. loco dicit , facultates esse cociatio ru, quales sunt ratio seu mes
q ratione vacat,contrarioru non sunt neq; . n. repericδνυαμισcalidi &frigidi, alioqui eniceret , ut cade & calefacere & frige- sicere: neq; eadem est γαυαμις salubris & pestilentis. In artib' vero & scientius absque discrimine locum habet hoc pceptum: Hinc a ICtis definiturIutili ,rudentia,tulti & iniusti scientia: a Galeno &Arist in Aretat h. Mcdicina salubrium,pestilentium, di neutroru . Sic Philo phia prima ca plicat id, leti,&l non est. Logica veri &falsi est arbitra in conclusionibus, sed non in rebus Differentiae ratio petenda cst ex Arist. eo biso Metaph.
in princ. De scientris tamen ita accipi debet non quasi earu actiones sint cotrariae, sed facultares & vis contemplandi. Putat .&Plutarch. virtutes omnes esse contrariorsi, Q.&ipsae sint vel maxime scientiae, sed hoc est Platonicum,non Aristotesicum: deinde no abnuimus: virtutes quoq; esse contrariorui, ut ille accipere videtur, quas virtutes& vitia alteriun cx altero cognoscat ii mox oplicabit . Alterum est praeceptum logic. deno- i. titia teli de cognoscendis habitib ma iacu in . ad quos cognoscendos duas affert vias & rationes. Nam interducontrariarum affectionum altera cognosti ex altera, interdum
affectione cognosset ex reb. ipsi sabiectis. Exemplum altat de
corporis astectione Athletica, seu αεξι : haec namq; si sit co gnita, cognoscetur & contraria Sic cognita fortitudine cognoscetur Mignauia,S contra. De subiectis a. rebus ide. affert exemplum,nempe si constet,quia sit ae ικῖκον, b .c. 'uib rebus conlparet &ciliciatur χεξία, etiam de ipsi quid sit co- , stabit,&contra. Sac de virtutib. si constet, quib' illae de rebus, nempe ex factis oriantur,innotcs at & ipsae, dc cognita virtute, limotest it & eius causa si v facta. Tertium praeceptum de
369쪽
tur seu mirilitaria, & όα-υμως sic . n. Arist. esset e haec selet hic duob. verbis & ομωνυμωσὶ plaeritq; a cidit,ut & altera dicatur multi satiani De quo praeccpto copiose Arist. 9. r. Top. in . ut si no videre est alii iii & corporis. Erin& videte. Sic sentire,ila & arumi pro percipere,& co oris quo de no sentire seu Mymbvinx. Ea re igitur ratio liatu affectionii iustitiae &iniustitiae,ut& caeterarum' virtutum. N. iiii kt sortita ludo partim est ciuilis,partim militaris: ita: igilauia. J Affert diuisionem homon morume esse naq; alia,quom perspicua sit ilomonymia, & cognitu lacitis: alia,quorum sit occultior & obseurior ιιογυμια, idq; hoc consilio, ut explicet, viro in geliete sit iustitia & iniustiti a De ciua ομα Ῥυε ιν partitione copiosius agit A rist. b. 7I P f. in n. O b.2 Analyt.poster. .rs.Pilinis.a. gencris ea cile indicat,
ταυε υσὶ quae cognationem quanda inter se habeant q sint propinqua & vicina. Posterioris . a. generis, i sint cotraria, i.e. qua totainime disiuncta,neq; id absque ratione. Nam facilius internosos,q longius sint disiuncta, nullaq; intes: se ais nitate habeant,quam contraria,Vt equum ab homine facilius, qua mulierem a viro. Prioris maeris sinit ea , ct dici seleni cmparatione seu analogia homonyma, quae deniq; similitudiniquanda gerant, ut liberalitas & magnincetia,temperatia & co tinetia,bona animi & sortunae. Poiterioris generis sunt ea,qua vulgo dici solent sortunae homonyma, quorum nominis cietas si ibituita. Qua de re diei ii est &supra b.r.e. o.ri Coraa de primo Rhetore & Deade; Anthropos,cu de omni b. tum de quota Olympionice, ius infra meminit Arist. li. Exemplchuius generis asseri&Aristot. κλῶς. n. & organo est aperien dis tantiis,ut os paruu ad iuguli & humeri comisturam. Omni: deniq; huius sunt generis,q facilinae internosci possint,vel sensim, ut si inter nulla sit cognatio. Atq; ita accipienda puto hae, verba, ἡ-quibus veluti viam aperit Aristot. Sindicat, q dicenda sint disiunctissima. Est . a. inquit,magna differentia ea,q ex specie,i. e.in his reb' magna est disseretia, longe disiunctae sitiit hae res, ' vel de specie seu facie&oculis internosci possint: Nam S hic valet ide, quod 3 idem accipio non pro specie Dialectica,sed Physca potius,aspectu & oculis. Namqgenere aut specie colunguntur, ad prius genus ponent, teste Arist. θ. . PB ι . Et cua in Analyt. Ex nis triba talecticis praeceptionis ,prima quo pertineat, iam dixi min
370쪽
, Du2post e res a i ea si sequuntur, pertinent: muniuit naniti, viam iis, q iam es litaturus est. Nam iustitiam explicabit destio ptio , quo pertinet altera pceptio, & asteret duas iustitice& iniustitice notiones,atq; ita homonyma ea sitiit vocabula, Mi s de prioris genetii; ppteream dissicilinae duae iustitiae 2 in iii nitiae notiones internosci possint,idq; hac de causa,quod alte- ra ab altera uti nimii sit disiuncti ut mox clarius perspicietur.
Hie igitur accedito iustitiae diuisionem, nominis tamen potius qua Iei, ex qua inirien & rei giuisio elucescit. Et pri insin quide de iniustitia,seu iniusto,pr pterea quod vitiayt frequetiora,plaerumq; sunt notiora: quo cognito facile cognostetur alteru eius contrariti. fusus secundae pceptionis. JDuasi turpes tesseu elacra initia stitiae affert: nam iniustulit censeri S cum, qui lcges violet, Semrii qui sit iniquus & κ 'ς. Quas partes s umit Aristote les excommunition um opinione. Nam vulgo qui vel le P gibus non paret, vel aiena appetit, & potiora semper sibi venias dicat,iniustus dici let. Quare alia confirmatione hic no vii tui Aristotcles. Posterius membrum duob. quidem effert ver bis, idem tame sonantibus: nam qui est πλεονεκπι ς,idem est Se
l vocabulo,altero ad suas disputationes oportuniore, 'te emp. Hoc loco iam accuratius explicare in-l cipit duas illas iniustitia partes, maxime qui b. in reb tanquai in materia Versetitur, ex qua disputatione cognoscetur, quae 1 . iustitiae&iniustitiae sit materia. Et primum quidem depleo- ilexia seu Pleone te. Ostendit igit iniustitiam versati in bonis ianuas:ea esse tanqua malariam iniustitiae;& proinde & iustitiae, hac ratione,quia in iis versetur pleoncxia Formula si ista: Vbiptionexia, ibi ininsitia. Nam eonfiat iam illam huim esse partem ex communi hom/num sensu At enim pisonexia in L bonis fortuna cernitur. Ergo se iniustitia. A ssumptionem explicat hoc loco Aristor. non confirmat, . propterea quod ex vi verbi ipsius id sit notum. Nam tametsi et εονεκθης, ie. si omnia semper vult sileriora habere, Ciceroicui pat latinum verbum non extat,& quod alii reddiuit pluris auidus, mihi barbarum videtur j interdum de omnibus bonis etiam animi, & in bonam parte, ut si quis alium superet scientia aut virtute: plaeriimq; tame de bonis fortunaeec in malam rte dici foret. Hunis generis maxima bona iiiiit honos, di in-