장음표시 사용
381쪽
IN CAP. II. LIB. V. ET HIC .idie de iuris definitione, quod quidemi
non definit ipse, iamnet tamen, quemadmodu st definiedum, idque perspic um esse: n. am cum ius, ut 8 iustitia illa, celatur in i t is, id est , in iis, quae legibus praetctisuntur: legitura
autem sint omnia virtutum ossicia: efficitur, ut ius nil sit studquam virtutum ossicia. Legibus autem contineri virtutum os Lia,id est. α esse , seu quae agi uatur ab v. niuersa vi mite, etsi supra iam docuit,hic tamen di1tincte ex . catta Lex enim, inquit, iubet,quae singulis virtutibus sint comisentanea &Vctat, quae Vitit S.
6 3-ολης Scholiastes Graecus ait, haec esse ἰξWiγῖμα, seu aflerre explicationem eius, quod dixercit, este virtutum ossicia. Mihi alio videtur loectare & affera fpotius distinctionem μν νομιαων, id est, legitimarum: vita.
telligatur, de quibus hic locus sit accipiendus sup d yc inteles
ligatur, commemorat & duo generi; alteruin publi lcae, alterum priuatae. Publica cst ea, quae legibus conti netur. Vella gr. cum in genere Velantur adulteria, de &ali ad delicta, ad omne vitii genus yertinentia, quo senere leommunis Ibcietas &Rei p. vinculum continetur: eoq; omnes sunt usi, quorum aliqua fuerit Resip. Alterum est genust, μεον, quo singulae hominum aetates& singuli hominesainformanturi yicum ossicia praescribuntur adolescentibi viris,
mune vocat Cic. lib. t. de Rep. J a multis tamen Rebus .abfuit multis legum scriptori b.fuit pr termissum. Qua de re coque Arimi ιο .im ita Min Polit. .c, S. S. Plato mialtis in locis. in lib. de legib. ciat quidem tanti fuit haec posterior παιδεια, ut talea totos sere decem de Republica libros consiimpsesit, &ali quot de legibus. Et nominatim lib. de , praeclarius elle ait, in haς elabor te legum scriptores potius,quam in rerum serensum & iudicioru descriptione: iliquibus describe dis & subtiliter expli pandis qui missi tam ponunt operam, ec ait desipere,&tanquam hydrae capita velle amputare. Qu' timen in genere tota ars ciuilis Versatur. De hac autem diis inctiorie inst. seb, vlt. e.vit. copiosius agit Arist. & expressicam Plato lib. s. de Republica. in principio. Idem bbro flatimo destrib- , rationem afferre videtur, cur plaertq; legum scriptores posteriorem prςtermiserint, quod videati minuta & non sativ
lendida coiisectari de puerorum & singuloru hominu insti
382쪽
l quibus ad virtutes homines singuli inserinantur,quibus reddutur viri boni. His explicatis miraemunitis, videamus, quid dicat Arist. Ait igitiir,legitima seu γοαυ-, quae causae sint
t. inicientes, omnium virtutum ciseca, quae cumum illa
continentur. Quod notu erat omnibus, legib. ad Reip. statum P pertinentib. comuni et pilae coprehensis,impelli homines etiaad virtutes, esse illa , seu illa νομiin efficientia virtutis, quod in=a ostendit latius ιbroro . eap. vlt. &seupra nos ex Cicerone libro r.de Orat. Nam de priuata & sinai gulorum,id est,de legibus hac comprehensis,de νομιμυις huius - γύας non sunt intelligenda, quae hactenus de sunt dictumam tametsi vel maxime haec posterioris νοαι- virtutis sint hincie,stia: tamen vulgo haec non habita fuerunt υμιμ λ , neque a legum scriptoribus agnita; &, ut hoc loco ait, Arist. dubitari & quaeri potest, an haec posterior ad Po- liticam&legu scriptores pertineat. Cur ita, quaeset Rationem, adiungit Aristot. eo quod Politicae officium est, reddere bonos cives, quod fit priore , legibus utiq; ad ciuitatis statum
pertinentibus: non vero reddere bonos ciues, quod ad poste- riorem pertinet: sive,ut paucis verbis reddit ratione Arist. quia non idem fortasse est vir bonus,& bonus ciuis, non ad eandem pertinent facultatem. Itaq; quod ait Arist. posterius hac de re se explicaturum, intelligenduin est, li. ro.e.vit. ubi docet Arist. politicae ossicium esse, explicare non tantum priorem, sed Mi Dsteriorem De ratione autem, nemve an vir bonus
lx& bonus ciuis sol idem, explicat alio loco Aristoteles 3 Republ. ubi docet, in sola Aristocratica& optima Republicat: eundem esse virum bonum & bonum ciuem. In caeteris, quan- , topere hi inter se discrepent, indicauit &Cic. ω pison ade LentuluM: Ego, inquit, eum ipsa qκURepublicasum codocu- , ut mihι tam musta prose perpuso atqueperfuncto concedes x, ut eum quem bonum citiae emper habuisset, bonum virum it se pateretur. Neque enim in eodem strato versatur scientia,
Hic tandem accedit serio ad explicanil dam singularem iust tiam, Nius ei congruens. Vtitur autem; diuisionis organo, ad eorum naturam inuestiadam, propteri ea quod nou una earum sit ratio,neq;in iisdem plane versenturi actuS. Et primu quide de materia: postea defotan a seu medio- critater
383쪽
critate: primu cliuoq; de habitii: postea de se is seu iure & iniuria. Facit igitur bipartita iustitia: Alterana, iii diuision quani
vocat : alteram, lxiis in correctione, quam vocat materiam duabus in rebus potis limum consillere, vim honorib. quales sunt ma sistratus & dignitates, victus publicus, signa corona , & id gemis alia bono iam genera. Et in re, scutat: ram, quo in ge-1iete est pecunia, agri , Vineae,&c. Vel horum duorum generuinvita est conditio,quod debeant cila publis &coinmunia utraque icti QO Q. Ncq; enim hic ag: turde praemus priuatorum inter se, .uit de bonis priuatorum druidendis, ad quae pertinet alteium huius iustitiae genus. Alteri generi iustitiae materiam tribu . t uno nomine comprehensam De quo cr-bo, quia cius cognitio tam huic iustitiae parti, id est, speciei, .ciuain Iureconsulto, cuius & haec est materia, plurimum conis ducit, & quia multiplex est cius notio: paulo diligentius agamus. Et quidem origo vocabuli suadere videtur, ut de iis dicaatur rebus leu negotiis, quibus homines dando & accipiendo facultates intcr se permutent, quod fit perisionibus, mutuationibus, dcc. N aan πασέ τἰ-, u permutando, ex quo
res cum aliquo contrahere. Huic geminum est 13mbolaeon,& priore usitatius. Iureconsulti cotractus vocabutato exprimunt, quo tamen Cic. nunquam est Vlus, 'ui pactu de pactione,&saepe res cotrahendas dicit. Et haec quidem vera dc propria huius verbi est notio,cum ob notatione &origine, tum inua plaetiq; ita eo sint viii. At enim Arist.latius eo est usus:neq; enim contractus duntaxat, sed delicta& scelera, omnia deniq;
ciuilia hegotia,testamenta,nuptias, meo quidem iudicio eo estcbplexus . ος tamen tam late patens huius vcrbi notio, hauri scio, an apud vilia praeterea scriptore reperiat . Ad eunde modu&symbolaeoli latius trastulit.N am quae hoc loco vocat
huietain late patenti notioni, quod respondeat Latinum o-cabulum difficile est reddere. Videntur tame Iureconsulti con tractus vocabulum eo interdum porrigere: nam & contrahere fraudem, & delictum dicunt, & Triphoninus in L rerum. D. de re iud. Ex malo,inquit,contractu delicto. Est&tertia huius verbi notio aligustior prioribus, & Iuri ciuili propria: Voacant enim Iureconsulti mμάλαγμ , negotium , ex quo actio
384쪽
Vlpiatius ex Aristonet Cto, tu iuxta gentium Uaeta l. Est&quait' notio item Ctis tantummodo nota, angusta quoque, qua tio omnem cottae iis, sed certos duntaxat, ex qui b. utrinq; nascatur obirgatio, qualis vcnditio, cinptio, locatio, comelcctantur. Mutuum agitur, commod.uum,&stipulatio non1unt i ex qui bus virin 'on nascatur obligatio. I ra Vlpiauu ex Lal eone IC tol ιο apu Labeonum. F. de trab. g. tqui vendit, obligatus cit ut tradat: Loco doinu, cq usi, teneor
tradere tibi domu,&c. tu contra periolucre mercedem, utrinq; nascitur obligitio; in aliis; in mutuo, &c. petiS OO. coronatos mutuo,es obligatus, i Ieddas,cgo tibi non sum obligatus: Sti rutatio, prom: si too. coronatos, ego sum obligatus ad persoluendum, tu naihi non es dbligatus: coniratam ex qum. utrinq; obligationes, vocant Icti σωγαλεάγκμγ, caeteros riora. Vcte autem, & proprie in α' αθυι cst Oni uc iacgotium, quo noS inia uaceiu commutamus facultates. J Ex his pcrspicuum est, quatuor esse huius verbi notiones, unam lati sit me patentem,ca Icras angustiores aliam alia: Propriam autem eius imitonem csse primam,qua ciuilia omnia Ieririsa conti. ahendarum negotia comprehcndantur: hanc omni b.1cripic rib. cile usitatana, illa in
Aristoteli duntaxat: caeteras duas I Ctis. Ex his quoque perspicuuni est,qua late pateat iustitiae huius materia,&q ea lit, quae quidem eadem est iuris ciuilis. od ICti enim tribuis verbis,
bulo complectitur h. l. Arist. Actiones omne, ciuiles vel stant publicae,vel priuatae Tublicae illae, verb. gr. si legem serat magistratus,constitu tur hia stratus, bellu geratur, honorariu decernatur. Privata illae, quae cernuntur inter ciues: In publicis Politica cernitur , eisiatur legislatio In priuatis ius ciuile cernitur : contractus.& quaeda alia negotia,quae lioc Voc ibulo contractus contineri non pollunt,utpote tutela, nuptiae, cstam cta, scru tuteri praeterea tulit delicta, scelera siue peccata. Hae si intactiones priuatquaquib. tanqu. viii,ppria materia usrsat I. C. J Emeiadstrice iustitia partitur a nratcria: nam duas cius cile partes, ut huc materia est dufex. -αλ- namq,cile partim voluntaria , pari: In non Voluntaria: nam cum pacta aut actiones partam iuit voluntariae, partim non : merito & σι α λαγι τα item sunt partienda,
ut quae priuata sint actiones. Voluntaria μ αλλαγωτα estu
385쪽
312 IN CAP. II. LIB. V. ET HIC .
est ait, quorum principium sit voluntariti: rectemam expliuscipio,ut summaici cuiuslibet causa, res spectari selet,atque ita licet posterius, haec fiantilecessaria, ni Ei mi
lius recte voluntaria sunt diccda. uemadmoduIup. l. l. viriu- . ltes&vitia docuimus esse voluntaria,quia principita eoru st vGluntariu: nam habitu iam constituto, non amplius esse voluii- araria. Et hoc est, quod ICti toties inculcant, contractuum prin- cipia inspicienda, voluntatis este conti alicie , necessitatis con- tractum expetere, siquid initio. C.de oblig., act. l. ineomme- dato. sicut. D. zommodat. Et Luciatn. in Akricator Voluntatis, i inquit, eri .r ire arbitrum, necessitatiK arbatris,seusententia ar-bιtri dicta tare,cte. Dicuntur igitur voluntaria de principio: iram Sc sv.hb ρ initio definiuisnus voluntaria seu sponte facta, lyiorum principium in nobis ipsis sit nostraque potestate poli arum. Huius generi S sum emptio, Venditio, mutuum, comm ldatum,depositum, pignuS, locatio,sponsio,&alia c5tractuum a genera. Huius generi, quo lue pono testamenta, donationes, nuptias,traditionem, possessionem,domitatum,&c. . Alterum genus,quae Vocat non voluntaria, & quorum principiuna in nostia non sit pote. state,eaq; facit bipartita,partim clandestina & occulta, partim ivi facta: Hactatione, quia*pra docuimus
aliud in scientia, aliud este vi adhibita. Et haec quidem ακία ι, sunt non eius ratione, qui ea iuscipit, sed eius potius, in quem laguntur, qui Vel ignorans, Vel vi coactus violetur. Occulta sunt, furtum, adulterium, veneficium, lenoci ilium & perdu- nctio: id namque valet seu potius perductio. Nanimi
perperant Interpretes: Lenonum duo uini generat alii scorto- δrum S volentium, alii etiam timitatum &honestiorum. Hoc . proprio nomine Graeci προαγο γους, Latitu perductores vocant,
non ut plaerique ctiam Volunt productores. Cicero s. Verrina. 7. Abduadιt, inquit, eum de foro, non ut iis pradicat, perdu- qxit. Asconius in . Verrinam. Scelegantissime Plaut. in Moseli. Teitullianus in Apologet. praepositio non semper id, quod lpro latine valet,sed interdum per ; cotra rationem enim saepe v- Itimur consuetudine. J Huius quoq; generis est actio serui cor- rupti, seu delictum,ut Iuteconsulti vocant, Arist. vocat. Eorum quae vi, sunt rapina, membrorum debilitatio, aut mutilatio, in aledicta, contuinctiae, vincula, mors , ultus, pulsatio, aut verberatio. oianamque iniuriae faciunt
386쪽
faciunt genera ; Vnum, quae pulsatione corpus, alterum, qua aures conuitio, tertium, quae turpitudine Vitam commaculet.
linquit Cornifici' ad Herennitim l id est, ut Graece Libanius
in Crat. contra Midiam, -κια- πληψν,per plagas, Verberas Tertia υεως communi nomine, &qui-
idem omni uni rarissima. Est & oratio Lysiae Qv res Tro Nas. J: aero,cur iustitiae singularis duo ducia taxat Di genera, dc cur ista,cur deniq; his nominibus 3 praeseriatim cum Arist. in tib. de virtutib. tria iaciat iniustitiae genera, αμειαν, impi te, petulantiam: qua quis alterum latera petulantia, nullo licet commodo proposito laedit. Praeterea Cic. in cibo. de Fin. bb. a. σrtis Rhetor. e, rupartit orat. Cornificius quoq; akHerm. tib 3.in prine. multas afferunt i itiae partes & ossicia, religionem,pietate, gratia obseruantiam, Veritatem, liberalitatem, bonitatem, comita tem, fidem, lenitatem, & amicitiam. Et Plato in Dinlogo.j ij, ct in Protagora, sanctitatem seu Quae omnia ut intelligantur, sciendum & repetendum, Aristotelem his libris explicare Politicam, & quae ad eam pertineant, quae nora pertineant, praetermittere. Iam Vero, quia supra ostendimussiustitiam singularem versari in bonis tortunae: ea autem sint vel publica, vel priuata: hinc existi bimembris iustitia , quarum altera in rebus publicis, altria in priuatis versetur. Rerum autem publicarum, quia nullum est commercium seu seu permutatio, sed potius donatio duntaxat & diuisio: fit, ut quae in rebus illis cernitur iustitia, metito ducta sit qua praemia&poenae pro dignitate tribuantur; alia est rerum priuatarum ratio, quae variis commerciis &perturbationibus an alios transferri solent: Quuare & harum iustitia in Synal-lagmatis cerni dicitur, in quibus propter priuatorum infinitas fraudes ,& ipsarum quoque rerum varietatem infinitam a quia saepe peccat0r,& multae deprauationes existunt: fit, ut quae eas fraudes corrigat & emendet iustitia , recte dicatur seu Haec igitur est causa, cur duo tantum iustitiae huius sint genera, cur ista, & cur his nominibus. Cur autem omnes illae iustitiae partes & ossiciamin ex Cicerone & aliis attulimus, huc non pertineant, modo diximus, nempe, quod proprie ea non sint Politica, non sint ciuilia, sed potius naturalia, & ex naturali ratione manantia. Qua de re insta dicetur latius, ubi explicabit Aristotes es expin, de
387쪽
;s IN CAP. III. LIB. V. ET HIC .
quo iure & iustitia hoc loco agatur. Est & alterarat 'cau huius bimembris diuisionis, quia dissimilis si ratio 'coin parationis & in una alia, quam in glia, hoc est, quia in quibusdam rebus sola rerum sipectetur aequ*ti': in aliis c iam personarum ratio habeatur, &c.
COMMENTARII. δὲ M Explicata matessa,& huius ratione, non soImae, ut illi putarunt, allata inuisione es ccedit ad formam, nempe ad mediocritatem , eamque explicat tribus 1-psis totis capitibus proximis: Vtitur autem iusti potius quam iustitiae vocabulo, ut oportuniore ad mediocritatem explicandam. Quod quidem hac de re admonuit, quod nonnulli hanc disputationem dei brma perpetam partiatur, quasi primum de
iusto,posterius agatur de iustitia in1 .cap.f. insin. ἡ b δεκα ομυημia' ς εMν,&c. Perperam, inquam. eo namq; loco nihil aliud quam comparat mediocritatem huius virtutis cum aliis, iam
ante explicatam: nam ex coniugatorum natura quae iusti, eadem &tultitiae est ratio. Et perspicue in interdum iusti, intcidum iustitiae utitur Vocabulis. Partiamur igitur hanc dic putationem in duas partes, quarum priore conam uniter, posteriore singulatim de mediocritatE expliceturi Commi utiter quidem iuitidam esse mediocritatem,& qualis ea sit: postea ea singuli ustitiae generibus accommodat, refutata & Pythago pricorum de ratione sententia. Hoc igitui capite communia, &de altero iustitiae genere,quod in diuisione,explicat His verbis duo docet Arist. iustum esse medium,&esse aequale: q verba tamcn, ut pertu batiora inam quod primum fgnificat,docere se velle, tutium elle med O , id posterius tandem explicat & concludit ita obscuriora. adhibita analysi tamen,explanemus hunc in modu. Esse igitur aeq Ie,docet partim ratione, parum autoritate. Ratio P a contrariorum natura,quia iniustum est inaequale. Formula: Si iniustum inaquale. Ergo iustum aquale. quomodo &Jut . item conclusit e.r. Iniustum autem esse inaequale, declarat adiunctis&expressis inaequalis partibus, quae sunt plus &minus, quae cum in iniusto repeliantur plus enim boni,minus mali capit iniustus elli
388쪽
. mone Irminum ideon fit mari potest. Vuloonaano; ouod aequale, i m etcant iustuin,& contra. Indicio sit ves ter no La Ua A rinanimis, ubi iustitiae & iniustitiae nomen d verbii in aequitatis tribui solet. Ex his lain alterum concludi potest, tu stum quoaue esse medium, hac formula:
fI aquale. Ratio propositionis liaec est,quia aeqliale inter plus&minus oma a duo sit uaterimitia & intermedium. Ex his iam confludamus,msui este mediu quodd. i,idq, aequ.ile. Oma autem de aequalitate, pote iusti na dio, multus hic erit sermo: V amus de ipso verbo prim si, deinde confirmemus veterum testamoniis, veru este, quod thc Ario. ofunditi rustitiae vim omnem positam esse in aequali rate. Apud Gracos ι τί eius
vo Tamiratra matrem: Ita & Aristoteles lib. g. Ethicorum cam cat communem luxu O amicitia parentem. Cicero quoque Lb. r. .c. Di te; inquit, ess, cum omnib1 3 imperare concupierui uare aquilacem, qua eri iusιtM maxime propria. Et S neca, inqui t, prima ραρο eII agustatμ
Ιαhierande propius accedit, eo uostendat, quale si medrum.
Nam tametsi videti possit id iam docuille, ubi ostendit esse aequale, n'n plene tamen & perscctu etiam hoc docuit. Neque enim in simplici aequalitate positu in est iustum, sed, ut ita dicam , in comparata, qua in seu proportionem Vocamus. Simplicitera qualiasti iubina, duo, aut tria: comparate
389쪽
CAP. I. LIB. V. ET HIC .rio attribuis tinb sortitudini,vi miti in genere, a omnes sub ssipecies complectatur, &tultitiae gen fiali' Ex quibus duobὶ poster ioribus, virtus quidem ingen e silmpta est Viri M perfecta biolute; Iustitia veri, generalis comparate N a lse, haec in usu ad alium spectatur, ut infra ostendetur.e-ουθ '. J Senarius est poetae alicuius , que Ari ad laudein iustitie accommodat, cam & Lucifeio, si ps squas m nstat cile pulcheirinias stellast cile lualcitri ore', Co
Athedaeum tib. I a. ex vcteri poeta tui titiae fidani ulcnc mansferuli diu elogia, c. iis Βίαο, cile , & alibi Iussi, adeo quidem, rnquit,ut apud quosdam arae & rc lacribi nant. Et notum est, Dcam a veteribus habitana et te.. ψα W.J Maxime li. agit Arist. v stcd hanc iustitiam virtute cite pse stam. Id quod h.lo. ctiam,puebio confirmat, seu versiculo Theognidis, vulgo usitato, cui LDaeminit& Iamblicus ap. Stobaeum λογω aeruguia,ubinstitiam vocatomiarum Virtutume π ια-J Duas videtur pterea rationes alia ae e b doceat hanc elle psecta vi rtute: ptior est,quia V rtutu cariti tu usiis inest & debet iustitiae. Nam virtutu vilis est cu alijr cliis est in ipsis, inqb' est virtus. At usus csi aliis&c5mccium, uti inil abj'ppinam ein iustitiae I t. iq; SI via tutu facta aulaiti,quia ad aliosexplicans,in qui b. factis earu*sus constist i si, hac ratione,ut virtutii usias iustitiae debeas erationea& iii fraeapix. iii si . csimemores. Quae a de ut eximia iusti ilaesa obseruatu est dianillima. Hac igit ratione pspicit , ea iesie pieret virtute, ut in qua omniti virtutu sit vi': no v.habit Mi isti . J ratera est ratio, qa uti ea liceat no in se tanti
sed erga alium quoq; q, quia dissicilius,co & pstantius Sperses ius .a Ormula sirista: iubsu et ii lueat non in si ,nonseeu du: raxat effin atios, ea perfectio=a censentur. At iustιtia usi s m. Aune es in Ergo pes secta videttir Propositionetatio subindicas nitra id est sina dissicii in est alijs bene yti, 'aduersiis alios belle se gerere, sis psasti una besae conaparai c. Ratio .abppositionis ea est, Idixi nix via d. iiicilius uti alijs, usi selo; q, ostendit Arist. παλοι μι , τρὶς Aκύοις, multos lianaq; videas inquit, quia in rebus dianc stiris non malefeserant: Q t. . me in conuictu valde sunt icyti e . ad omnes,ciccateni diu qualis ille apud Terent. D
390쪽
mea. Ostendit idem Aristotupuerbiali quoda dicto Biantis aut Solonis,ut alij, Magistratu visu riciarara. Quodside dictu est
celeberrimu , cuius mentione fecit aliquoties Theophrasi , teste Schol. Graeco Plutarcii. us Uta Ciceronis insin. c,mpc
stratus vlixi declarit, i. e. tum de mucognoscitiust pistans quis improb', cu ad Rem p quis accesterit. Nam in vita priuata cum latere multa polluit tum no occurrunt dissicultates magnae. Ex his igitur constat, dissicue esse uti aliis. Ergo &praeclarum &perfectu in . Quam certe periectius est, & se bene comparare, &abis bene uti, si altero duntaxat ei se praeditum. Eadem fatione ostendit iustitiam esse boni alienum,nempe, quia eius usus ad alium spectet, alij deseruiat iustitia,οπι-εων. Nam utilitates incrisbcietati coifi muni, Reip. autPrincipi. arc& Cic. b. . de Repub. Iustitia forem spectat, in proiecta tota ess. Et eodem lib. quae praetercae teras totam se alalienas utilitates porrigit atq; explicar. ν - ουν 1. J Antithesi quada docet, iustitia virtute esse pstantissima, eaq; pditum viria,clle opti inu,'nempe, Im Umqdem esse &deterrinati, si no satis habeat, se ipse male comparare eu cui satis no sit viti)s inquinatu bile, sed alios placa noceat, in alios sit maleficus: contra . v. opti tuu et qui cum ipse nitu test ornatus, tiam aliis ut prost, det operam. Adiungit rationem, cui iustuς sit vir optimus,suia dissicile fit etiam alis sipdesse,& h. est,t ait, του γιὲς si bubi sine dubio inducendum in verbum γλεπον, ut spurium & quod valere. λεπιν, elegante phinii ostendimus sera. Fdii δε Comparat E loco iustitiam gelierale
cum Virtute: elle ude deside, re, seu, ut vulgo loquiit , subiecto, non tame ratione λο-,seu δεινα . Id . n. Valet l1.loco,
Vt & alias saeve,non essentia, t qu a vertunt. Rcigii liae duae inestiones sunt eaedem, natura ea tam est eadem actio est di 1- similis. Nam virtus est habitus,id est, habentis persectio,& ratione perfectionis desinat . Iustitia .v actionis dillina ilitudine affert, actionem spectat, rasium net,dicitur iisi perseelionis ratione, sed usus ad alium, quemad modu in physicis mens Theoretica& practica re dc subiecto est eadein, usu Scael: one diserepat. Et haec hvitas loci est sentcntia, vaaieside redditi,it'
. tame reddendi: cst side eadem se. re,ratione tamen no eadem.