장음표시 사용
371쪽
tro postulet. sibi arrogat. Nam cituali uim luperarescieritia aut arte aliqua contendit, proprie πυονέκτης non dicit ..Itaq; in his sonu na: dutaxat bonis, ut rin εονεξία, ita Ecu 'limaceniit J Aristoteles non ignantio estiis mali finem esse tetraεονεξιας , interii cit h. loto pulci terrimam admonitione de vero bonorum folii ruorti viii seu potius expetitione seu desiderio. Ait . a. primum, c. i limpliciter quidem &ab lutς esse bona, sed no huic alit illi semper. Nam ratione quidem communis voc*buli S generis sunt bona: quia tamen propterea hSxti lici t, fit, ut non omnibus peraeque lint bona: nam ut iupra
9. r. c. q. die inacti, multis iamcxitium attulcrunt diuitiae , innumerabilibu lion Oic,&imperia. Contra .V. fortu mala,
simpliciter quidem sitiat mala, inultis tamen ariumnae & paupertas bono fuit. Hac iam allata bonorum conditione seu nota ac proprietate, adiunga monit: ancyi, homines ea qui ea Diis optare solitos,& maxime perlequi grauiter tamen ea in rc pcccarC: dcbcie potiti, cos optare, ut quae simpliciter sinat bona dcipsis sint bona, atque haec , quae ipsis sint bona sumere & perseqtit,id est,cum opici haec bona, quae mala reddi pos sunt, aut ipsis pnitiosa, si viri stat boni, hoc potius optare cos debere, ut si illa S ipsis sint bona, iis tribuamur, si mala, non tribuantur. inrodidein monet Aristot. b γ Metaph in princ..b αλκ cim. J Quia fit interdum, ut in his rebus sertuitis sumat , non q) plus,sed i minus, nempe i minus sit malum. πλεοAM 1s . a. iS,ppric cli, non qui minus, sed qui plus sumit: quaeri poterat, ecquid haec minoris, ut ita dicam, sumptio huc pertineat Lait, hanc esse πλεονεξιιις quandana. Coclud itur
Ue,npositione iam dictu est. Allii mptio h.lo. explicatur,α infras 3 in . bi S ratio as ct si, cur minus malu boni locum obtineatico i sit expetoulum. ae . a. expetenda, eade sunt bona: minora. a mala cAPerclida esto, cum per se clarum est, tum ostendit&bs uerbio, de quoa p. C: c. b. 3. O . Mimma de matu: & alteium: melius csi uni nolo obnoxium esse, quam 'duobus, de quo ErasmuS chil. . . cent. Σ. prouerb. yo.ες; I Uiximus paulo S alteram iniustitiae. partem duob. verbis ua signiri ab Aristot αλεονεκτης & iniqui: quotum explicato altero,sic adiungit de iniquo. Est .a.
372쪽
dubitati poterat, qilodnam ea plicaiilmus: Omni modo tame &ablu; dubio cli iniquiis. Hoc n. ub vcibu sami, pater,
bris etiam scriptis, in veteri tralatione, dc quod caput citin ipso Seholiaste Giaeco reperiuntvir, non ausim mali cc. d. vi QSod modo de ita: quo, idem de h. loco adiungit, nempe absit, dubio ηα,,ο ν dici polic, liti&plus boni & minus mali sumit, col & huius vel bi vi latr1sime pateat, & omnia iniustitiae genera complectatur. Verba
autem ista η γητρι ἡ αἰδε et ης, certii limo siliat spuria,
tiam, Ednon latis lature: l citra siclogo coli riserri 'am hanc iustitiae formam mulius api citus. fit a ca a relio. qua I ditusatit obtenti' clat,aut non oluc ni petat lcgab Oil adit .a Arist. h. loco prunum omnia l legibus de iii alitur, lcgitima leuomma in i haec est erusta, duabus rationibus, cum quia νυχι ι 2 se it qui lcgib. palet, sit ni litis: nam qui no paret, certe
sexi facultas, quae pars est Polrticae, praetcrisit, q luiac constat posita ea est e filiae dicuntur legirinia, Iulia ctiam ab Omnibus dici solent et inqιιam regibus uesinitur, tum m dicitur. Ar ilia legitima legibus sunt comprehensa. Ergo is insa. Recte tamen adiungit πώς, & infra i α 'οηην, leti viata quodam modo, si ibi ii dicatis, lcgmma proprie non elle iii ita , lea
quodam n odo, S comi mini Tullia is notione. Nam cum legibu Scontincantur virtutum omnia t. iani: certc sortitudiis L .cta proprie dicenda lunt tot tia. iion uilla. I ad rinq; est in alijs virtutibus ratio, qllae , quini 'cietatem ciuile in vim eii e contincus ac luci Hur, qu .u patres sunt i ultitiae, non m conmic se
373쪽
IN CAP. I. LIB. V. ET HIC . ad hunc modu earum facta iusta quoq; dici possunti An. a.Vera sit propositio; ea q legib. definiunt , omnia est eiusta, in cotrouersiam vocari potest. Cic. certe b. a. de P. sesiae Rep. ap. Au
gustinu b.de ciuitate Dei cap. a r. id negat,& vult nulla dicenda iusta,etsi legi byc5prehensii,nisi q iuri sint&aequitatio ta-nea: imo, ne quide leges appellanda ',q sint pernitiosae,qq; notueans ibcietate commune, ut neq; praecepta Medietnae, qab imperitis dant . Veru Arist. aliter existimat, etiam malas leges ι rata Occap. earum quoq; dicta & iusta esse, aut dicenda iusta infra c. 9. Nam eam Ciceronis disputatione, magis Philosophiae & Iuri naturae, si ciuili S c5muni sens in elle consentaneam. Ex his iam perspicitu est, iustitiam este quanda legum obseruantiam: iniustitiam legiun
hanc iniustitia commune. Et qui de pallim in libris factis iustititia lege definiri ibi et nihil aliud elle lusitiam , quam legis a Moyse lyaescri prae obiciuantia, t initio Epist. ad Roman. Atq;h uicin modumsti&iustitiae vocabulum pro bono&uniuersa virtute,omnib: fere in locis sacrae fclipturae accipi debet. Na& vulgus ita fere loqui sistet. are & Aristides olim ab hac. comuni iustitia iusti cognome accepit, de quo Plutarch. in eius mala. QAod . a. iustitia haec sit legum observiantia, praeclare CX-plicat Plato in Critone,& Xenoph. b. a. Ahstototeles quoque di. a. Rhet. Virtutum genera describit hunc sere in modum: Foraritudo es periculo um susceptio ex legum prasicripto. . - Paulatim& acute delabit Aristot. ad matella huius iustitiae explicaiida, qua, quia iam constat mi gib. esse posta, pergit explorate, q legu fuit partes,qua loge M. late pateant. Ait igitur, legcs de reb' omni b. agere, q ad conet' 1 ne utilitatem pei tineant, siue omnium, i. e. in populanRC-pub. siue optinus in Aristocratia, siue deniq; ijs, qui imperium
teneat,aut ex Viriui , Ut in regno,aut alio aliquo modo,i. e. ob diuitias & nobilitate, utin tyratii de & oligarchia, qua de re Arist. b. . Potu. infra b. S. I aec .ia. maximε speetant leges,Vt utilitate pubi. conseruent. a de re videas definitio imitiae, Iustitia est sectio comuni utilitatuertiatasuu cuiqj rrrbuens Jvideatur Sc Cic. in orat. pro CLein. oeli. g. de Rep. eo loco apud A ligust. Plato b. t.'a. HIC stim Hoc .a. verbo publicae uti latatis contiuent omnia virtutum praescripta
374쪽
vilegii. Luare quicquid virtuti b. praecipitiit, & lesib. definiti
silet. Et h. e. quod mox ait Arist. legis, ' contineri, fortitudinis, teperanisae,&c. secta. Ad hunc quoq; modii intelligeiadum est ICtoriarn,illud, Tria esse iuris cepta: honeste vivere, aherum 1 5 Iedere,*- euis tribuer . bd si accipias de iustitia & rure singulari, Uium videri possit: Neq; . n. vitae honestate sed si iacuique tributi nem ea praescribit. Honestum igitur vivere ad
coniunem hanc iustiuam &rus pertinet, quo modo Sc Cic. deri. Tab. 5.r de orat. Ex his .ia. & dignitatem maxime expetendam vigemus, tum verus, iustus, atq; honestus labor, honoribu praemiis atq; splendore decoratur: vitia autem hominu In atq; fraudes, damnis, ignominiis, S c. Ex his perspisuum est. late patrae materiam huius virtutis,nempe quam late pateant ueges, proinde quam late omnes vinules.
Iterat quod1tipra legitima essen a, sed aliis ver s. Nam pro leg tima hic efficientia &conseiyantia beatitudinis: ct cum partes sinit gu, fit ut beatitudinis conservantia idem valeant quod legitima. Quod autem legibus pariatur & conseruetur Societas e5munis beatitudo Reipa iusq;
partes,ncmpe,omnia ad beatitudine necessaria, dii titiae, opes, ct reliqua bona tam animi qua externa, praeclare explicat Cic. Ecin. Mihi credite,inolit,maior haredum vetetit unicuique
si a iureuelerib quam ab iis,ὰ quib. illa bona relinasunt. Duae sunt omnium legum principes paries, dc ἄ-πρAειν. Nam ut Cic. eleganter Lex,inqui GesI 'o apta, ad iubendum se ad vesandum. & aliis Verbis: Idonea ad imperandum se ad defendendum Τα, αδε ἡ.J De superiorib' iam conssat esse iustitiam quadam uniuersam seu generalem,& quib. illa in reb. cernat qua longe lateq; pateat: est e deniq; quandat lim obseruantiam, &proinde virtutes omnes in se complecti. Et h. e. quod initio hic agit, perspici posse e seperiori b. eam esse virtutem pei secta: S: qui dereliquo n. cap haec explicat de iustitialiac generali,que- admodum persecta censenda sit haec virtus Deinde assertinii-gnem eius laudem: praeterea foras eam spectate, seu ad alium: sim caeterarum virtutu in hac esse posita, esse bonum aliensi, esse virtutem praestantissima p6stremo coparat eam cum virtute in genere sumptam. Et prunum quide. Eile quidem virtutem persectam, non simpliciter di absolute, sed comparate. Nam vijuprali.I. docuimus c. .insi virtutis persectae appella-Υ 3 tro
375쪽
rio attribuis trib sorti tardini,viit tui in genere,q omnes sub sospecies comple satur, &iustitiae gelabralio Ex quibus duoluis posterioribus, virtus clii idena in genere silmpta est Virri per illi: lectabbiolute; Iustitia vero generalis compar'te N i illi in 1e, haec in viii ad alii tin spectatur, ut infra ostendetur.e-ουθ '. J Seuiarius est poetae alicuius que Ari . adlaud in iiistiti vaccommodat, Cain & Lucifeioque sales Stos quas constat cile pulchemnias stellast esto i chriorem. Cic.
quo J, b. 3. o sic. caui virtutum ommuna rcguaa vocat, &apud.
Athed ma a. ex veteri poeta iustitiaeqdam ulla lex ima ni ferundurclog:a, cius cile σξριν, τον, & alibi adeo quidem, inquit,ut apud quosdam arae & r naciae ibi fiant. Et notum est, Deam a veteribus habitam et te. e τω GmαO Wo ραρ . J Maxume h. agit Arist. sic hanc iustitiam virtute cite psectam. Id quod h.lo. ctiam Ille bio confirmat, scii xersiculo Tlieonnadis, vulgo Vstrato, cuius
meminit& Iamblicuς ap. Stobaeum α aerustitia, ubi tu stillam vocat omnium Virtimune J Duas videtur pterea rationes asser-xe e b doceat hanc cile pfecta virtute: prior est quia Virtutu O-atini v v liis inest & debet iustitiae. Nam virilisu usus est cu alijs, i sectio est in ipsis, inqb' eli vimis. At usus csi dis&c5mercium, uti inil aliis,ppiatim Hi itistitiae Itaq; S virtutu faμ o-aunici uia ad aliosexplican in quib. Distis earii sus co istinstansi, hac ratione,ut virtutu usus iustitiae debeat si rationem S insta caps X. m ii. cornemorat. reae ade ut eximia tulit tiae Dora obseu uatu es disiaillima. Hac igit latione pspicii , eam cse picch.i virtutc, vim qua omni vi virtutu sit vi': no v. habit'.
πιλιι ι θ ιωγ. J Utera est ratio, qa uti ea liccat n0 L se tantu, sed erga alium quoq; ci, quia difficilius,co & pliantius &perse
ratio subind: cac intra του γ si ,ν is es ,suia dissici-Jrus est alijs bene uti, aduersus alios bene se gerere , si seipsum solum bene comparare. R.itio .abppositionis ea est, i di xurrus;
sua adii sic: litis uti alijs, si se solo; q, ostendit Arist. -
Tοῖς ciniso G , multos namq; Vuleas inquit, quia in rebus do- Ilaesticis non male fc gerant: u tarnem conuicili valde sunt in-
376쪽
mea Ostendit idem Aristot,puerbiali quodadieto Biantis aut Solonis,ut alii, Magistratu τι uriciarari. Quod side dictu est
celeberrimu ,cuius naentione iacit aliquoties Theophrast', teste Schol. Graeco: Plutarcii. in Uta Ciceronta insin. c,rnice-ptω ciuibb. Sopbocles quoq; in Alutigone,vbi, His ile eri, insit, animu cui B cognoscere,1 magistratres nunigesserit. N a magii ratus viast declarit, i .e. tum demii ccγgnoscitui si pstans quis a iit improb', cu cui Rem p. qui Τaccellerit. Nam in vita priuata cum latere multa posuit,rum no occurrunt disti cultates magnae. Ex his igitur constat, difficue elle uti aliis. E m&praeclarum S phrsectum. Nam certe perfectius est, & se bene 'comparare, & alijs bene uti, q altero duntaxatcsse praeditum. Eadem ratione ostendit iustitiam esse bona alienum, nempe, quia eius 'sus ad alium spectet, alii deseruii t. iustitia, οπι-λτοον ἰων. Nam utilitates affert sbcietati communi, Rcip. aut principi. Quarc& Cic. Iustitia fora spectat, α proiecta rota eLI. Et eodem tib. quae praetchca: teras totam se alalienas utilitates porrigit atq; explicat. Antithesi quada docet, iustitia virilitε esse Dantissima,eaq; pditu in viau, sic optimu 'nempe, stimum. sidem esse &deterrimu,q no satis habeat, se ipse male comparare,seu cui satis no sit vitios inquinatu cile, sed at i S pu rca noceat, in alios sit maleficus: contra. v. optimu et , qui cum ipse, Virtute sit ornatus , tum aliis ut prosit, det operam. Adiungit
rationem, x iustus sit vir optimus auia inficile iit etiam alius Edesse,& h. est,t ait, του ' ψ bi line dubio inducendum est verbum ρολεατόν, ut spurium &-ir quod valere. λεπην, elegante pia iiisltendtinus stra. e . e=i δε Comparat ii loco iustitiam renerale cum Virtute: este ψ de Ond , re, scit,ut vulgo loquiis, subiecto,
Vt&alias sepe, non es lentia,'t qui 'i vertunt. Reigis hae duae affectiones runt eaedem, natura earum est eadem: actio est dii- similis. Nam virtus est habitus,id ess, habentis persectio,& ratione perfectionis desini C. Iustitia .v. actionis diissimilitiidine affert, actionem spectat, ras inlinet,dicitur .nsi perlae ionis ratione, sed usus ad alium, quemadmodii in physicis mens Theoretica&practica re dc subiecto est eadem, usu & actione discrepat. Et haec huius loci est sententia , VMic side redditi,ita
. tame reddendi: cst side eadcm se. Ie,ratione tamen no cadem.
377쪽
CAPUT II. 1 COMMENTARII Zητω G A' γ Hia A Explicata generali iustitia,pergit ad eam, q tanq Pars illi sit subiecta, proptetha quod consiliu
Aristoteli omne in hoc libro sit hanc potiti. explicare: hanc in cuit h. loco &in Magnis, qrimus. Nam tota haec tractatio ea singularum virtutum. Nam de unitiersa; cui resp5det generalia iustitia,initio, i. e. li 2.9 3. dictu est. Itaq; h. loco de singularivstitia disputaturus,primu exquirit, an sit, deinde,q& qualis. so τ, τἰς ως j 'Puto & 3n his verbis argylietum laterea cohun uni sense ductum, quo doceatur esse iustitiam aliqui singularem, maxime, in his verbis, ὼς , quae valent, norvi vulgo reddunt, dicimus, sed vivulgo dicitur Mexisti in avir ως φα . Docere igitur videtur, quia vulgo existiment minetit quandam iustitiam ,ex eo este quoq; quandam, σνοειαν θ οπ. J Hoc loco potillimum affert argumenta, eaqtria Primum est obscurius,si si se Sec,&c. Eiumrodi,quia singulorum vitiorum facta sunt iniusta quidem, no inmei Ple nectica. Q uod v intelligatur, repetendum est, facta inius: duo este, Pleoia ectica&Paranomica. Haec si formula: Si una duutaxat,eassi comm mu esset iniustitia,quc eadem en um visio: inceretur ergo, ut iniu tia facta illa duo susitis seu viri'partibu3 attribu renitiν. Nam vigem , ita generis attributaseu consequentia singulaformis conueniunt attribuunrur. Athocollum. Ergo ct i d.
Falsum hoc elle, i .e duo illa iniustitiae Di a no attribui sit gulis vitii partib. inductione declarat Arist.attribui quide alte- Iu paranomiae, sed n5 pleonecticu,verbjptatia, Ignavit: quid
agente, ut scutum abiicientem ob ignauiam: maledicente alia ino Maorositatem,asperitate, nemini opitulante, ob avaritiam:
hos omnes dici quide iniustos, nepe ob altem iniuctitiae factu
quia sint σταμνο/υι Sc legis.non pareant, nsi tamen Sic amplius viceversa pleone ics quis cile potest, 'itam neq; si ignauus, neq; auat', neqi alio ullo vitio,aut certe no O inni cooeert'. QIare cii duo h aec iniustitiae facta svpe ho con surrant; fit ut duplex quoq; nascat iustitia,altera comunis Oib. vi iis, respodes paranomiae:alicra singularis pria pleonexiae πῶ ὸμ P κερδαίνέν. J Altera ratio, coparatibne adulterore duoria explicaC. Ponantur duo, tuoru alter pecunia impulsis somattat adulteriu, alioquin non comisimus: alter, ut comit
378쪽
tat,etia pocunia insuperaddat,ut fit,& damu faciat: hce visola libidine impulsus dice inteperans,ille nollem; Vterq; facit qui de iniuste communi¶nomica inium tiar alter tamen proprie intemperans, alter iniustus, quia hic ob lucru, ille oblibiditie. Quare cum dissimili ratione hi sint iniusti, alter,quia contra leges,alter, quia ob lucrum: fit, ut duo sint ponenda iii- iustitiae genera, alterum alterum in Terti uni estargumentum, non tam rei, quam nominis & verbi,id est,thoc argumento docet Arist. postquam de re singulgri liuius ihi uniciae cin at, eius nonren nul .lum te proprium secti omn)une. Et qui deia liunc in modum,
exempl0 caeterorin vitiorum,iniuriarum potius: IIniuria, inquit, citera suum quaque nomen haberestent, adsum quAEqua vitium referrι. Atqui iniuria pleonectica suum russion est nomen, ad nullum peculiare refertur Uitrum. Ergo eo uni gaudet nomine: & proinde, iniustitia quae lana est commmitis, quaedam lingularis.
siue, ut c5plectitui Arist.Ergo sit,ut comunis quaeda sit iniustitia,qu*propriae & singulari sit hnonyma, idi eis, sit, ut viri lilii; idem sit nomen. vocabulum militare, qui proximi fuit mβcie. Latine inerre non possumus. J Mirum videratur, cur, cum supra communem& singularem iniustitiana vocarit nonionymas, nunc dicat
Synonynaas: quae intermagna est differetitia. Veriun id disti initi ratione accidit : nam quia in gen re coRuentulit, quia ea
dem x musque in ratio & des tuo quod proprium est syno-
simorum 4 nempe quod utraq; ad alium reseratur: hactenus recte dici possit ut lynonymae: qua vero in diuersis rebus, copa munis in iis Oirmibus , in quibus lex, singularis in bonis sominae duntaxat, cemuntur: haetcnus recte dicuntur utpote non plane eaedem, re & naateria discrepames Vocat omnia ad vitam tuendam nece C. seria, uel liuitis verbi notib, xtrarior, obseruatu est digiti uini a. Laborat Aristoteles, ut viro verbo materiam
iniustitiae singularis complectatur; quod est perdifficile, propterea quod inultae eius sint partes.' Posset quidem x noveri, adici bona sorti inae, sed utendum est vocabulo communi; Arist. vocat lucrum & damnum, neq; id proprie: aam haec eius poti us sunt adiuncta quaedam. .eta coἰ.J Explicato, arest, iam I rgit opticare,quae sit Υ c iniusti-
379쪽
ras IN CAP. II. I. IB. V. ET HIC.i liniustitia, de qua agitur, singularis. Haec enitudin ως e .- ωι hristoteli fiunt e - , id est, pro eoderponuntur. Esprimum itide lianc cum communi etiam coirparat, lepetit quoq; nonnullovi. sium explicata de comunὐετίω. J Fintasse τη-mducendit: na intelligini Scholiaste Graeco non reperitur . , Repctiro, quod us .explicatum est, iniustum pat. tim cile partim iniquum; iusiuria vero partini legii minii, partim . aequum: adiung t. Uriusq; iniinaitiae compara, tionem, proinde&iustitiae: NMn in par. nomo mi Renerrtem,in altero sit gulalem: quae inter haec sit disserentia, quod il .ipara nomica sit tanqua totum, haec parcis loco: nam sebri, i m 'complectitur iniquitatenuanquam partem: omponamc' iniquum est id est, quicquid contra iquitatem: dem est contrarium legibus, scd non contra, non qu quidlcgnuis est contrarium, idem continuo estituquum. Versa gra 1 curiam abiicere eli ρανοὶ ν, non tamen iniquum. is clo Ge-σην. l Magna esstuc scripturae v. aricto editi tamen libri pia ri', colassentiunt, sed vetus Iralatio interhaec verba ολeν & το--R εον, habuit. intericctahaeeonandavi kb:
. Quod probat DionysiusLambinus, ct Anonymys quidam petuulgatam scripturam riadid iuni At Pelionius illa veteris tralationis intericina pressit, i 'ductis his nostris: In Eudeiniis nisi ii est varietatis 1liud, qtianinitio: --έην,8 c. Sinoliastes Graecus volgatam scripturiun tuetur, quae sinc dies io me dosa est, cum irrupter varietatem vereus tralationis, Ic Eudemtum propter sententiarant i Neque enim comparat Atistotele plus cum iniquo, ut partem cum toto cornparat iniqlluc' cum mees νέμω, ut partem cum toto, in hunc modum: I palanomo, inquit,ceriaithlu communis iniustitia: Iniquum aurem, quae est altera iniusti p., rq, non idem Valet, quoci para uoanon : sed longe ea duo inter se disci epant, & quid ii ut pars toto: omne namque iniquum cst paranomon, sed non contra ut iam explicati imus. Itaq; vel sic est legendum cum perioisio quia asit iniquun5estide, sed aliud,tanqua pars totius sonari Iaamq; iniq uucst καρ ωνοπιν, iasi Vero Omne est Inrquumj efiicitur H τοασιμον, - , i. vi iniustum&iniusticia utraq; nonsit cadem, sed inter se dillimilis,altera quide pata tis u
380쪽
m loco,altera tanquam totum: vel meo qui te iudicio, rectiusi omnia haec sunt in ilicetula,&legendum θ άιμιαν κυα -
l' iqssumo iniquum,non erunt eadem. Atos, ita scribendulia indicant liaec verba ετσρον & ριέρος, quae subindicant de uno tantum, nempe de iniquo: &proinde alterum, nempe non salse exprimendum. Illa aut, ut alii supponunt, ain,Vt alii haec duo coniungen-rcs, clamant ipsa ex interpretatione manasse, &bic interiecta, dum alius aliud explicat, & astet i, quemadmodum intelligen- dum sit, quod Aristotel. dixerat, . harum inuistitiaruna candem esse rationem, quam partis ad totum. Ad cundem modum in diacisaiς peceritum fultsupr.in medio cap. r. ibi, risi
altera , is , altera totius: an Vero altera speciei, altera geneVerum denac differentia vidcatur insignis disputatio Christoli libros. detrincipiis iuris: An hae duae assectiones ori Hennii libros. de principiis alteras is , altera iis locusti obtineat.
se p aeterimittendu,quia non iit huius loci, ut initio huius cap. ostendi us: q tamen, iustitia dico generalc & iu ci cogi uens, l. primi qua omittat,breviter ca,q; i. 1unt caeplicata, Ici oes, at- temtam iustitiae, qua imis definitione de supelli 'rib .manatem. Et quide iustitia hil este aliud ,quani uniuersae virtutis, aduersiis a si*s,vsum quod est explic. atum: ubi quod pini tui limus, D cmoncnduta, mast. hac quoq; in rea Platone longe discsentare. Platonamq; θλ .deE . iuuitiam gemeraleplane cuin .virtute persecta confundit,&Pythagoricos imitatus qui multa de nuriferis &musicis ad pi,ilo phicas disputationes tralafferre sunt soliti in ait esse nilol aliud quam aninu pararum rationis, irae M libidinis, harmoniam & concentum: ad ipsiim intenorum liominem resere ius itiae viis &adcius pellect:onem. Arist. autem, iustitiani omnes ali 0 spcetarc ait: hominis rei secti Min virtuti pei scillae attritiint, dc hac in re virtutem a Iustitia generali dicterre: quod illa homine pficiat, altera ad alteritis.vsimas couertat,&foras spectet, cum illa intra bona: nem tantii consistat: dcredi ius quide, Gensyiqi communi comi i- elitrus: Qui namq; de iustitia omnes sic existim nt, estueain . x irtutem, cinuo vis omnis in secietate M alteriuS usu versetur.