장음표시 사용
401쪽
as IN CAP. III. LIB. V. ET HIC.
Quo rure & iustitia hoc loco agatur. Est & altera rat o causa huius bimembris diuisionis, quia dissimilis sit fati omparationis & αναλογα, in Una alia, quam in Alia, soc est , quia in quibusdam rebus .la rerum spectetur aequ360: in aliis e iam per tiarum ratio habeatur, &c.
COMMENTARII. .:,eti Explicata matepa,& huius ratio ite non Imae, Vt illi putarunt, allata da uitione Accedit' dformam, nempe ad mediocritatem, eamque explicat tribus plis totis capitibus proximis Vtitur autem iusti potius quam iustitiae vocabulo, ut oportuniore ad mediocritatem explicandam. Qui d quidem hac de re admonuit, quod nonnulli hanc disputationem de serma perpetam Paniatur, quasi primum deiuno,posterius agatur de iustitia inst.cap .f. ms n. ἡ θεον,&c. Desperam, inquam . conamq; loco nihil aliud quam comparat mediocritatem huius virtutis cum aliis, lainante explicatam: nam ex coniugatorum natura quae iusti, eadem & mltitiae est ratio. Et perspicue in interdum iusti, intridum iustitiae utitur vocabulis. Partiamur igitur Hanc)isputationem induaS partes , qua am priore communiter , po-beriore singulatim de mediocritate expliceturi Commiua ter quidem iustitiam elle mediocritatem,& qualis ea sit: postea ea singuli ustitiae generibus accommodat, refutata & Pythago ricorum de talione sententia. Hoc igitur capite communia, &de altero iustitiae genere,quod in diuitione ,explicat His verbis duo docet Arist. iustum esse medium,& esse aequale: q Verba tamcn, ut pertu bati ora I nam quod prunum significat,docere se velle, tutium est e med se, id posterius tandem explicat & concluditi ita obscuriora. adhibita analysi tamen,explanemus hunc in modu. Elle igitur aequa-Ie,docet partim ratione, paItam autoritate. Rationa contrariorum natura,quia iniustum est inaequale. Formula: Si iniusum inartutis. Ergo iussum anuale. quomodo &sup. item conclusite.r.
Iniustum autem esse inaequale, declarat adiunctis&expressis inaequalis partibus, quae sunt plus & m. nus, quae cum in iniusto reperiantur plus enim boni,minus mali capit iniussust inicitur
402쪽
listi iniustum esse naequale Autoritas αἰ , a con a uiani hominum sensu & opinione: ut nul ciuit,reddatur ratio, ex pia constet iustum esse aequale: vel ex usu commuiu & opi nione minuin id eonfirmari potest. Vulgo namq; quod aequale, idem vocant iust una,& contra. Indicio sit ves ferino LatinuD Germanteus, ubi iustitiae & iniustitiae nomen dcverbum aequitatis tribui solet. his iam alterum concludi potest, tu stum quoque esse medium, hac formular euod aquais, idem messium.
Ratio propositionis haec est,quia aequale inter plus & minus
tanqua ext a duo sit interiectu & intermedium. Ex his iam con ludamus, iustu esse mediu quodda,idq; aequale. Quia autem de aequalitate, upote iusti medio, multus hic erit 1ermo: Videamus de ipso verbo primu, deinde confirmemus Veterum testimoniis, veru elle, quod lyc Arit, ostenditi iustitiae vim omnem politam esse in aequalitate. Apud Graecos i missi causvocabuli smplex,apud Latinos aequitatis vocabuli,tres reperi untur notiones. Primal genuina noti Onc, aeqhiitas idem valet quod aequalitas. Hinc Cic. l. t mi aequitate, ait, iustitiς maxime elle propria, i. aequalitatem. Nicra icium valet, quod ipsa iustitia, ut Cic. Da Top. I- cmile inquit,en aquilas c instituta Ire,qui .ei desunt ciuitatu,ser . Tertiria teris usitatior est, quae Graecis dici ur επιεικεια,quae&aequum, & bonum latines .et dici
De prima hoc loco agitutaquana cum iustitia mag'am habere assinitatem, huius iustitiae vim iii eo omnem csse positam, Ostendit praeclare Plato bb., .se o. de legibM. Et ut in Phadro eatri
vocat amicitia matrem: Ita & Aristoteles seb. S. Ethicorum cam Vocat communem iuru is amicitia parentem. Cicero quoque lib. r. Ossiri. Di ile; inquit, e I, cum omnibmιmperiare concupieris,seruare aquitatem,qua eri iustitia maxime propria. Et S a
neca, AEquabim, inquit, prima pars HI aquilaris 3MLον.JPostqua ostendit,iustu esse mcdiu & esse aequa-le: hic tande propius accedit, eo qt ostendat, quale sit medium. Nam tametsi videli possit id iam docuit te, ubi ostendit esse ae-o uale, non plene tamen & periecte etiam hoc docuit. Neque
enim in simplici aequalitate postu inest iustum, sed, ut ita dicam , in comparata, qtram seu proportionem Voca mus. Simplicite aequalia suiu bina , duo, aut tria: comparate Z a vero
403쪽
vero cum bis bina aequantur. Duabus igitur rationib. iustu es αἰ λιγνostedit: prior quide est ista; quia iustu in . minimum terminis repentur, Iacione aliqua inter se habentib. Formula:
sim nt,eassut αἰαλογα. At iustum mei mori terminis consistit'. . Ergo eu αἰάλοπν. Propositio praeternuttitur hoc quide loco, paulo tame instasatis exprimit aut significatur, ubi iaαλογίας definitio assertur, Camq; ita . mininui termini Scolittere, ut ibi latius.Et alioqui ex Mathematica et pueris tum nota, certu est. QSare in assum- .ptione laborat Arist. vi verum est edoceat, iustum in . termi ni S reperita. Afieri hanc rationem, quia sit & aequale & iustum. Nam aequale in z. cile terminis, item & vilium. De aequaliaX-piessit Alis i. de iusto non ita. Nam ex prioribus hoc notum est,
iustum esse bonum alienum, & ad alios semper referri. Si res tum: Ergo in duobus; qua eadem ratione & aequale docet
At itisum es relatum: at aquais ea relatum. Ergo iussum in duobus aquale in duobuε. Itaq; cum iustum sui natura sit in duobus & quatuor: praeterea 'st aequale, quod ite est in duobus, efficitur, ut iustu sit induob. quod docendu fuit. Adiungit deinde Arist,quae sint haec .&ostedit elle personas duas, S res duas,ita inter se affectas, ut plus S minus, ostendit hunc in modum: Iustum constat esse & medium & aequale. Iam qua medita,est inter duo extrema,nempe plus & mmus; qua aequale, est ratione duarum rerum inaequali una; qua iustu, ratione personaru: nam iustitia homines respicit,aequalitas ipsam rem potius &affectionem illa aequabilem. Et haec bina, iusti quidem Arist. vocat oli: aequalis A OM: σις, id Est, qui b. per senis, eo οις, i .in quibus rebus. ae inter duo bina Vt vera n ascatur iustitia, oportet aequalitate quanda esse: nam nisi sit aequalitas, rixae & seditiones oriantur necesse est. Et hoc est, quod ait, e ἡ αυτ εμι ἰσή 'ς,id est,eadem,inquit, erit aequalitas, qui b. &in quibus, id est, ratio haberi debet tam per narum, quam rerum, ut res, ita & personae inter se astectae esse dccoparari debent, siue, ut ait Arist. αἰς -κα-νοι, sic puto logenitu, inductis, ιις, & altero, Puto quoiuinducendum verbum τα-, ibi, φοις τέδυο: nam postquam abi αναγκη complexionem intulisset,
404쪽
iustum inquatuor minimum versari, breuiter ea quatuor repetit e nam quibus iustum inempe persenis) duo sunt: Minquibus trebus scilicetὶ item duo. λ6ῶ ει m. J Hoeest, si petibnae non sint aequales,
eme neque res quoque aequales obtinere debebunt: nam ubi secus fit,inquit, ibi pugnae & rixae, seu expostillationes existu quod sumsit, ut totam hane fere disputati inem , ex Platonebb. o. da legib-. & praeclare, quoque Isbcrates in Areopagitio idem ostendit, magnas turbas & seditiones exoriri, nisi haec seruetur aequalitas. Plutarchus quoque in libello sta, Solonem grauiter reprehendit, qui neglecta aequalitate reista, RempubIicam Atheniensium seditionibus & motibus impleuit. εο ς, τοῦ Altera est ratio, qua iustum docet esse ἄναληνν,quia iustum est seu pro rigmtate. Formiisaa. A vadit τ
Et hic praetermissa est maior. Assumptio, - τώς q,νυιά ς:Ex quibus verbis perspicitur hanc rationem non es secommunem, sed iustitiae , in distributione positae propriam: nam haec proprie est ea, quae dicitur κριτ' quae suum cuique tribuit pro dignitate. In hae dignitatis habetur ratio, in altera metae aequalitatis. Etsi vulgo iustitiam definire solent etiam generaliter, quae suum cuique tribuat pro diritate . seu υιτ ut ab ipsb Aristotele ni lib. de Virtutib. a Cicerone multis in locis, sed improprie: nam αξία pers nas potissimum respicit,quarum in nulla liabetur ratio, ut insta ostendetur. ν ἀ- Η - αρί-.JIntefiicit hoc loco Arist. dignitatem apud alios aliam esse:nam in populari reipublicae sorma dignitatem cerni positam esse in libertate. Atq; ita in hac Repub. non Virtutis aut diuitiarum,sed unius libertatis habetur ratio in tribu- endis honoribus:adeo ut tantumThersitae modo libero,quantum Vlyssi m Democratiast tribuendum. QS'd quidem gravissime reprehendit Isocrates ad Nisoelim. Idem reprehendit Plutarchus in eo tibe&-φιλαδελφι- Inoligarchia Vex di- . .gnitas ex diuitiis aut genere sic enim legendum pro οἱ-η A, autem , aut certe ita intelligendum j nam diuitiae, aut Sene- , Iis nobilitas, proprie sunt cili archiae notae loligarchia iactibZ s a Cice- ,
405쪽
3 a IN CAP. III. LIB. V. ET HIC .
a Cicerone vocatur; indicatur. Et toe grauissime reprehemdunt Arist- . Polit. & Bbctates eo laco. In aristocrisa donique,ut&in Regno teste Isbcrate unitas ornia ista Virtute est posita, quod ipsum Isocrates elegaliter eo loco,ti qegantis lime in . εον μυίσκ'ον. J Haec est complexio. Praeter duas autem,
quas hi casteιtrationes,commemorat Sc tertiam libr. I. cap. R. quia αναλη 'ν contine vincula Reipubl. utpote si iusti culci; pro dignitate tribu ido. Formula: OAHάλουν contιnet Rempublicam.
Ita quidem Arist. Led non absq; nam amrmans in coclutio in a. ligura, nisi di camus,eum hac ratione demonstrare voluisse similitudinem duntaxat quandam inter αναλα- 3ν & iustum, quod utroque conteriretur Respublica. - . αἰαλοπν. J Occurrit taciti quaestioni: Pothrat namq; contradici, locum habere in numesisMathematicis, non vero in rebus & finis. Resp6det Arist.& in his eam locum habere, non tΨn per se, i. ratione retu & factoru, si ex cutam,
i. ratione numeri,qtii rebus inhaeret. Nam, inquit, ιμαλογα n5 tantia est in numero monadico, sed & in non monadico, A rebus inhaerente. Duo sunt numeri genera: Vnu propriu, Monadicum hic, c, in Metaph . Δ.rs. S. Mathematicum ibidem v cat Arist. utpote a rebus Sc corporibus ieiunctum, qualia fiant omniaMathenisticorum principia, ταἰξιας ρεσεως, Ut unum, duo, tres , dcc Alterinia numeri genus non proprii, quem hoc loco 'icat . GH ipso ν,qui rebus inhaeret, ut coetus, grex, Ecclesia, duo homines, &c. De priore numero eiusque Mathematici; De pineriore Physici, Politici & caeteri agunt. In utroque autem reperiri Αἰαλο, ιι docet hae ratione Arist. quia αἰα γα est rationis similitudo IA ι Formula:
De Monadico constat: de altero Uraisitio eap. demonstrauim'. Proposit. ex ipsa definitione ιμοιλογας est certa,
quam & hoc loco asteit Arist. & bb. s. Euclides, qui tamen in hoc dilteri ab Arist. quod extrema tria, Mist. ponat quatuor, sed liac de Ie mox. Digilii d by
406쪽
Adiungit continuo rationem Aristotel. chirquatuor ex rema esledixerit: nam cum diuo sint genera, Marum alWra deiuneta , altera vocatur continens: haec certe in tribus auia taxat extremis consistere videtur: nam
continentem Vocant, cit S Vnum sit commune extremum Dei utinam, cuius nullum, ut a. - . quae si ita conserantur, ut a. ad . ita . ad S. uatuor commune est extremum, Utpote
utriusi; in loni comune Atq; ita hui' tria duntaxat exprimunt extrem' Respondet Arist. Dei unctae 4. este extrema, rem esse pesspicuam,ut a. ad . itρ o. ad ι3 quam αἰαλε, mi vocant de- iunctana , Vtcuius nullum audiatur comune extremum. Contineruis autem, etsi re ipsa duntaxat sinit tria, tamen Pqtestate sunt quatuormam commune itinandu est,& duorum est loco.
Singuliit h.l. explicaturii uo illa iusti-
ές genera, quam altera ni tribuendis honoribus, altera incon tractabus versatur,repetit breuiter init ,quod=pr. docuit, iu-sluna cerni in quatuor extremis L& quae inter eadem si ratio resimilitudo, ratione per naria dc rerum, οἷς πι- aedisputatio ut intelligatur,praemuniendum est,iluo esse genera l& ea partitione indeiunctam & continentem etiam vie muri alteram Arithmeticam,alter Geometrica. In illa ratio quantitatis: in illa qualitatis considerasit, i. in illa interuallum& excellentia numeri,in hac ratio seu rationis comparatio spectatiar, ut Arithmetica est inter a. 3. & . quae inter se superant uno. Sic igitur haec comparax olent,ut a. atribus ita 3. a 4.separatur, nempe Monade una innia igitur disputationis huius est, ut doceat , κλυαν iustitiae tribuentis hile Geometrica, cuius rei hic est usus; quod hoc confirmato perspicue cernatur, quomodo honores & bona publica rectius tribui & diuidi debeant,nempe habita ratione dignitatis, id est, tam ratione habita rerum quam per narum Docet autem hunc in modum. . Ubi eadem est totius ad totum, qua partis ad partem, ra rit ibi ereproportio Geometrιca. At in iustitia tribuente illud. Erro hoc. Propositio primitur paulo inst. κνιλ A -αν πιι-τόαν αὐα- λούων quam confirmat Mathematicorum auctoritate. Allumptionem multis verbis exponit, & quidem initio , 74n ἰς κά G Aκοωον: nam & veteres allumptionem
propositioni anteponere solent, ubi & una explicatur, qu d
407쪽
IN CAP. III. LIB. V. ET HIC .sbj xelit id, quod in propositione attulim' de ratione totius aditotu,& partis ad parte. Docet naq; ea in ssumtione,i. inium tia hac reperiti. Vt audem ratio haec totius ad totum &c. int l- 2 ligatur, repetendum ex Geometricis quatuor illa extrema pa xim dici ην ψα,id est,antecedentia, partim , seu consequentia, ut Aristoteles A. ad B. ita P. ad Δ. ybi α. & γ. sunt antecedentia, caetera consequentia. Repete um quoque est ςxbbr. s. Elementorum Eucti Μ, definitionera. Or ii Ia-ltionum varia sint genera,vnam esse rationem, quae dicatur iλο, ,difecta ratio, sumpto antecedente cum suo consequente,ut in priore oesαλογή se allata. Est & altera ratio, qua αξ ab Luclide, & hie ab Arist. dicitur,latine, alterna seu permutata ratio, sumpto antecedente cum Vno consequente, & altero antecedente cum altero consequet Yt in priore αναλο, α,quae est ratio, νῆα. ad γ. Eadem est του s. ad δ'. aut in numeris ra. σ.3. . quae est ratio μν Ia. ad S. eade est νη.ad . Est praeterea quae dicitur ιαμ εως λορον,rationum copulatio, de qua Euclid.
ae t. r . Is. cum antecedenS cum suo antecedente, & conse . quens cum seo consequetempulant , ut ex ra.& α efficiunturas. ex 8. cum . ra. His pra munitis nunc videamus,l ait Arist.
reperiri in iustitia tubuente eande ratione totius ad totii, i. copulatam rationu, de qua re modo diximus, q est partis ad partem, seu antecedstitis ad consequens. Primu igitur ex prioribus repetit,in iusto tribuente φ. esse extrema, duas persenas & res, Ic inter- . esse rationem quanda: nam visuri dictum est, dignitatis hih habetur ratio, sine similitudine quada &comparatione Ieru&personaru inter se fieri nequit. Itaq; Vt more
gometrico personas &res distribuamus,erit in hii, quod apud
ad Vlyssem,ita arma Achillis ad arma deteriora. Iam vero ubI: dilecta repeteste Euclide lib. I. propos ra. ut quia in prioribus numeris re- haec dilecta reperitia r ratio,ibi &permutata seu o , peritur directa,in iisdem erit & permutata, hunc in modum: vi quae est ratio νύ a. ad γ. eadem erit τοῦ 3. ad y quae moν ra .ad s. sadem των σ. ad 4. Atq; ita in iusto quoq; comparandis petib- nis& rebus inter se: q est ratio Aiacis ad arma Achillis, eadem est VIysiis ad arma deteriora. Postremo, si permutata ; Ergo dcyniuersa seu copulata, i. vi parte. inter se comparatur sepaiate, ita & coniuncte, seu , οῦλα ad τα . λα, ut in prioribus numeris, Juemadm9dumi ιδ. ad 8.&-ν6. ad 4. quae est ratio sesquial
408쪽
ι tera,ita & totius seu partium coniunctAru, nempe ra. & id e. viginti,& σ cum . i. E decem, i ratio dupla. Sic ut Aiax cuml armis Achillis coniuncte respodebitVlysii cum armis deterio-i risus, quemadmodu ipse Aiax cum sua re, in etiam cum ipsbylylle:ὰ cotra Viriles cum sitare dc cum Aiace iam parabat . Atq; haec copulatio rerui' cum petibnis,lprium est distribui tionis Distributio nihil agit aliud,qui ressi cum persona copulet, hanc det illi,diam alteri. Quare si copulatio haec repetit in
Disin bu ione, q copulatio,ppria est Geometricare ae λογlM: essicis ut &in hac iustitia stati tenda sit Geometrica αύαλογία . Nam in Arithmetica certe illae permutatae rationes & copulati es locum no haber R, psertim cum neupsa quidem Vlla ratio in seu Pporiiqpe,pprie locum habeat, quare nec,ppomo proprie dici let;ic his ipsis librisAristoteles initiam
tribuente, nempe eab pHrtione,altera exaequillitate nominare let. Ex hi pspicuum est,ueram esse,ppositione, qua dixi in VEI RAT io inter extrema directa,&Eindep mutata partium inter se, totius deniq; ciam toto repetat , ibi este Geometricam Eportibnem ,Spterea φ in Arithmetica omnia illa non repetariantur usquequaq;. Perspicuum quoq;χst vera esse assumtionem, qua diximus,ea omnia reperixi ysquequaq; in iusto, pro- pterea quod quae psonarum,eadem &rexu ut habenda ratio ac iustinctio,& copulatio paritudistributionis maxime sit,ppria. μἐM, s Interserit hoc loco Arhloteles, & tacit ex eo,quod modo dixit,lioc iustum consistere in eli cit inqua istud. Ergo este N. mediu. od quidemsupra quoque ostenderat hac ratione, quia aequales Ergo mediu.Hic ya- me alteram adiungit ratione priori certe simile,quia At iussiam eis
Locus autem iste valde mendosiis mihi videt in his , bis, το Aκιθον τοῦτ' ἐo,cum quia magna ςst in libris varietas, etiam in veteri tralatione, tum quia quae reperitur in quibusdam libris scriptura, nullum comodum habet tensum: quae in alijs, non necessarium &-sere, silc dubio inculcatum. Legendum igitur τὸ si μέ ν, τοinductis reliquis,quae ex interpretatione irrepserunt. ες 3 ου σαωεπς. J Quia duo sunt m αλογας genera:hoc amplius docet h.loco Aristoteles, iustum no tantum consistere in Z , Geo-
409쪽
331 IN CAP., III. LIB. V. ET HIC . .
Geometrica in deiune Milon vero in cortinetite. Ratione hac utitur, quia non idem n inero est ea tremum cui ,&'uod. Formula: FVbι nulta a erit commvue extremum, ibi continens non est praportio, sed deiundia At hse sinit m rei tribuenteὶ nullum e.
commune extremum. Ergo non eri continens proportio.
Propositio perspicua est, vel ex la continentis definitune, q, ab Aristotele in quantitatis dicitur esse, cunpartes comum quodam extremo contineruatur, ut liney, &Notum quoq; id est ex definitione proportii iam deiunctae continentis. Assiivitionis mihi haec videtur ratio; at hic nul est commune extremiam,quia in iusti dine peisonae & duaesplane disiumstae requirinitur : deo ut ex una re & una persei non possit unum ali od copulari. . π
όπερ επι αξ. J as dicat plus & minus, quae t 'iusti se
partes, non tantum in iniusto, aut illiustitia, & habitu, sed clam in rebus ipsis & Letis reperiunt'. Nam qui iniuriam icit alteri , plus; qui aςcipit, minus haiat boni; &contra spe accidit, ut qui in lyriam faciat, minus nempe niali si qui acipit plus, plus habeat. Nam ut & seupra docuimus es. r. nnus malum : utpoteratione maioris mali expetendum locuboni obtinere videtur. Huius iuris usus ut melius perspiciatur, Ope pretium stat loca aliquot veterum scriptoru & exempla ast re. Isocrates in Aleopaguico laudans pclaram veterum Athnientium Rem p. interea l ad statum ciuitatis felicem redde dum & conseivandu pertinent, hoc vitia ait plurimu valvitie cum duo uni aequalitatis genera, quoru alterum omni b. eac
alterum pro dignitate sua cuiq; tribuat: Athenienses sapient priore repudiataςqualitate,q nullum inter bonos &improbfaciat discrime, alteram sint amplexi, si pro suo quemq; meto, pini js & poenis afficiat,& qua magistratus & honores, m ymiscue omnibus, sed optimo cuiq; &aptissimo in suo cu genere deserant . Sapienter in I: nam ad principii & magisti tuum mores, ciues rere se comparare cosuetae. Idem I crat ad quo loco docet, qu:b' reb' Regnum Oligarch& Democratiae praestet, & hanc de aequalitate, ut insigniore notam commemorat: nam in regno plurimum tribui optinctiiq; primas partes, secundas pximo, tertias & quartas aldeinceps: cotra in his omnia onini b. esse aequalia , t side e
410쪽
no ibus&pm ijs: AEquislinium vero,ut ημτ' Qio qtiisq; lao-Jorcs UpiM. Plato . a. is o. de Mib. item duo liaec aeqtrastatis genera commemorat Anthmeticae & Geometricae Scis hanc esse verissimam, atq; diuinam,& q homini vix innotescat, s bii ne Deo se nota. qntulacunq; tame homini eius sit notiti hae una Reipublicas, domos,& omnes coet' cotincri. ao rciquantae sint huius utilitates pipici poste, cuius has asielet' AEprietates,vipstantiori maiora, inseriori minora, situm den q; cuiq; set ' ἁξιι tribuat nisi fiat,&aequalia tribuantur, inam te'qualibus, grauis lunas existere ted: tioncs ac rixas &prenasta uerius aequalitatis usu in reperiri aut in rogandis scarte hiasistratibus,quia in s brte no iudicium & aestimatio dignitaticleAsprtuna domi nec Et hac aequalitate usu in quoq; Hic Psum ipsum sis moliendo mundo, scribit in Gorgia, ut nutu Somnes palles admirabili ordine sint descriptae. ordo. a. nullus ab e nac aequalitate este potest. Q uare & adluirgit eo locM,hρmines' quoq; ipsum , ut μικρουσμον hac aequalitatC con- , dum partes animi ordinem inter se scillant, inam ct r. tio, pareant ira & cupiditas, atq; ita ii illitia & temperantia , id
vi mathim concentus & harmonia in homine existat. AIinoteles dej dem aequalib. no in lioc tantum loco, scd 5 prasi.2.e. 6. 8c in rati. s. se li. . Polit. pclare disputat. Et hac qdem. actita disti iaction equalitatu, dissolui poterit, q saepe Dccurrit quio, in Rcoisi. cui deseret id si sit munus aliquod, monet inrist. in Potit. tria esse necessalia in eo, cui munus aliquod sit deis mihim, ut sit idoneus, ut sit vir bonus, ut sit amans pa-s p . e. eius loci,ubi deserturi Quod idem monet 5. a. Rhet. Iam.accidit saepe,ut illa tria in uno non reperiant , Verbi 'gri, reperitur saepe Dux belli periti si inus, sedi inprob. tam c. O uid fiet*pendetur natura rei, S copaiabitur cu peribita: visi re sit, ' postulet magis peritiam, uel probitatem, piae seratur iis brobo,hcet improb', sed imperito: & cotra, ut ria bello tetit m ux licet improbus praeseias imperito quanti UiSbpo Contra, in quaestura & pecunia vir ,pbus praeserer luscii,
quant si ui S magno Arit limetico dc versipelli. t omncs locietates fiunt no sbiu ut uniam his, sed ut etiam cum voluptate quadam & bene & beate uniamus J Plutarchus libro secuti io, omposia κων capite visuno , in utrantque partem disputat, Vin praestet in mensa suam cuique PaIlcm apponere more