장음표시 사용
411쪽
veterum scit. tempore Homeri: an ex una lance vesci more si aetatis & maioru, scit. parentum, Ciceronis: Prius docet mliorem esse suae aetatis consuetudinem, argumento usus commetrica roportionis. Nam absurdum esse aequum porti
nem diu ilibus magnitudine &cibi ausditate hominib' a
ponere: tanquam si quis Velit medicus omnibus aegrotantibi medicamenta eodem modo, & mensura praebere. Post itamen magis probat Homericam consuetudinem, ut aequὰtati magis cosentaneam fMensia Homerica plaeruq; esuriens Idem in bb de amorestaterno, disputans,quatenus fratres bina inter se communicare debeant, suadet quidem , ut quaesieri possit, ea inter ipses sint aeqvssa, & alter nihil aequale se
esse dicat: sed in Republica aliam aequalitatem esse seruat dam, Geometricam, non ut Solo existimauit, Arithmeticanseditionum parentem. Et huc pertinet disputatio de bonorui communione: quam quidem ol Plato in commentitia si Politia ex Arithmetica proportione instituenda putauit, imtatus Lycurgum Spartanum. Sed grauiter ab Anstotele lib.
dc Lactantio lib.3. regehenditur maxime quod in Rerun b descriptione adhioenda sit non rithmetica,sed Geommetrica prpponio. Errant igitur & Anabaptistae: iuun quo olim Christiani lieste Luca in Actis, &Τertulli o in Apolgetico, & Luciano in Paeregrino, ubi nebulo ridet Christiano nominat Christum furciferumὶ bona communicarentaroca Iiberalem & voluntariam in tenues, & ad usus Ecclesiae nece sarios largitionem, non ad uniuers patrimonij consistonet pertinebat. Quaeri potest, an Cicero inesse. hanc iustitiae pa titionem nusquam attingat. Existimat quidem ita Antonit Conuus ti. r. suosuarum ionum. rod verum non pulcnisi si eo loco', ubi de liberalitate squam partem facit iustitia gradus beneficentiae seruandos monet.Sed hoc alienum est a Mistotelica doctrina, ut mox ostendetur. Egit sortasse de iistitia in lib.de Ripub. ut quae in Rebuspubl. id es
honoribus,&c. versetur. In osscse de altero duntaxat Iustitigenere agit,quod perspicuum fit ex disputatione lib.3. defata bire mendacise contrahentium. Attingit & hanc tribuentiustitiam seu aequalitatem Geometricam Apostolus Paulus Corinth.S.Vbi monet Ecclesias,ut pro facultatibus altera tum altera,Muat , inquit, aqualitate. Exempla aequalitatis Gec metricae in historijs extant innumerabilia, in primis laudati
412쪽
Iphi t Polieno lib.r. Stratagem. qui praedam & donalithia diligentissime inter milites & Tribunos sit distributus,
idis, eum summo delectu. Contra vituperatur C. Marius laeta Plutareh. anti. Αρophthum. - qui ei cibus Romanis aequatit honore Phauarinos milites, quod in praelio aduersus Cimbrbs festinim se gesserint. Videatur & Apologus illede Venatione Leonis, ri,equi,asini,vulpis. Caeterum in Baetraitatione de aequalitatibus duplex est distaentia intergiae Anthmeticae, quod Aristo es Geometricae, ut I crates aequautat Democratiae aliam facit ab ea, quae est regni, in Moneta coIum. Aristot. supractis 3. Potit. eandem esse a mere, non inmen specie, propterea φ dignitas Democra inlibinate Uniin virtute sit posita. Posterior est differentia, . Aristoteles, quia de Politica agit, materiam huius iustitiae t angustioiana, nempe honores & ficultates publicas rilli lariorem,& quidem latinime patentem.Nam & ad omnes
pruinoilum adtiones accommodant, etiam ad diuinas, Ut Plato ad molitionem mundi: d omnes deniq; res,inqui b.ordo αdeseriptio aliqua seruanda sit, ut ad ob antiam, quae alia Deo,alia parentibus,magistratibus,&c. debeatur, quo ea se diium disiunctio Cieeroniana libr. r. osse. Optima autem, is pertinet. Sed, inquit, si contentio comparatio fiat, quib- pluriminis trib-dasit ostieis,principessunt patrur, arento,ctc. Ad victum & eultum,ut alius sit splendor publici,quam priuari, quod Cic. monet praeclare m Milonrana, alius h-- raras milliinordinis exstine, vestis. Ad CON fassu M &CONGREs-s M, ut potiori princeps detur locus, ut in consilijs,ut nup Tridenti inter Reges Philippum &Galliarum. In CONVIVIIs, qui ere elegantissimus extat locus apud Plutarchum in
strua nati--bene inseruere conuiuium. Plato, inter familiaia
rem,aequalem, non sMandus ordo, sed si parentes, magistraatus,natu maiores. J In THEATRIs, qua de re lex fuit Rosia apud Romanos, de qua cum alij,tum Dio lib. a. In SERMOM
cat α λεν asi: quae inter haec est disserentia, quae inter speciem&genus. Nam Ga omnis est aequalitas, sta non contra. Hine quoq; id manat, quod alij tribuant aequalitati & anal :. Prior eris, alij aequalitates, Aristoti vo-
413쪽
Diq; accomodant, Vt quis'; suo munere bene iungac,& im se contineat, Spartam suam, cy dicitur, ornet, alte aus ossic temperet: ne, cui non sit aptus,se immisceat, φαμυης et Diti l liuic iustitiae conti ij , cisi Plato in Charmim temperatio: id attribuiti Summa, tis hi te patet alijssaec iustitivi Ois rerum & priuataru &publiearvi deseripti odi ac dirigati odside verum elle vides, sed ab istotelico scopo alienq iustitia qrit non tam naturale, adsil dcscriptiones illae in pblicae quam priuatae ptinent, utpote ex naturali ratione pisectae, quam ciuilem & politicam explicandam ius clepei quod inj ra monebit. Philippus in omnia colliundiicuti omnes non sententiam Videntes Aristotelis.
OmJ Explicatur altera iuris pars, in corrigendo, & primum quidem repetit,quibus in rebus visetur: deinde cxplicat comparate quidem primum, deinde paratim. Hoc .a. potillim uagit,Vt ostendat an, quae,& qua sit in tiociure mediocritas, per quem & quomodo obtinem σωγθὰ κικον. J Expolito qua de re h. cap. agatur; nemere,i emen sationis dicitur ; & qu b. illud
rebus cernat , nempe in synallagmatis: his inqua oreuiter ede altero tur:s genere,
positis,qsupra uberius sunt explicata, explicaturus deinde, dserentia primo loco affert huius & prioris. Alia,inquit,est hi iuris species,alia prioris: specie seu genere int se sunt distinc Adiui igit ratione, quia prius te Geometricalportione, hoc Arithmetica spectet . Et haec fuit altera huius diuisionis rati asupra cap. . ιnsi attulimus, si hic non obscure subindicvidet . Subindicat & alteram ditteretiam, et prius in reb coimunib. & publicis , hoc in priuatas tanqua in materia suavisset . Venim de priore differentia poti: limu elaborat. Ait igitius diuisionis spectari ex Geometrica,pportione. Nam iacitatum publicaru, in quib. ius hoc cernita distributionem si
ea ratione semp,qua inter se habet, mbum collata,seu ut poli ores loquunc, illata: q sunt merioisicia,operae aut virtvia prout sunt merita aut viiii , ita diduntur facultates publicae aut honores. Verum vir iubus ii probo,ciuis peregrino in bonoribus capiendis praesertur 1 Tt,uirusmtu in capiendo stipendio. Idnamq; sonaς, A εἰσ
414쪽
lprie tributum conserre valet. Hoc loco aliquid
afferre in utilitatem publica, ut merita aut virtuae. Ea luest&iniusti diuisionis ratio: ut si neque ossicii, neq; virtutis habeatur
ratio, aut ullius dignitatis, aequentur tribuni & milites stipendio, aut etiam omnes milites inter se qua de re extat inlagnis locus apud Tacitu invιta I ιbe V, 3c apud Sueton. ιn mel aut improbit bis inhonorib capiendis,peccatur aduersusiuportione Geometrica: iniustii, inquam fit Aliacit iuris emendationis ratio, Q in αἰαλογία seu proportione Arithmetica cernatur,ese quidc &istud aequale ivt Omne ius estesupra ostendimiis in sed ex proportione Arithmetica. Huius cum haec stratio, ut nullam i pectet rationum aequalitate aut inaequalitate lq, proprium est Geometricael sed unam cluntaxat aequalitato excellus, Vt. a. - q inter, idem estexcessus: navi nario inter se superat & superant' sed non eade est latio, na intera.& .est dupla.& inter & o. est se altera: eiscis vim in hac proportione versiaC ius, meram quoq; psequat aequalitatem,
γιμ,habita ratione,sed coparatis tantu modo inter se cxccslib. hicri& damni, ut mox dicetur. Adiungit rationem Aristotelcs, quia in hoc iure non personatum, sed Icium duntaxat, haletur ratio, & sit comparatio. Formula: Vbi non personarumsed retum θεctantur momenta, abi non Geometruased Arithmetica proportio locum habet: propterea, quod in rebus tantum eonsideratur excessu : in personu una cum rebuε comparatis etiam rationum similitudo sedusimilitudo. Atqua in hoc iure rerum Auntaxat momenta spectantur. Eeto in eo laesi habet non Geometrica sed arithmet. proportro.
Assumptionem exemplo deelarat Aristoteles : Nam in contrae tu si alter alterum fraudarit, hoc tantum qilaemur quanta sit captio.& defraudatio, non vero an sit vir bonus fraudator, an improbus. Sic non quaeritur, an adulta sit vir bonus, an improbus, sed an adulterium commiserit, de facto & re non dc peribia a fit quaestio. Lex, inquit Aristoteles , lius detrimenti differentiam perquirit: perlbnas eodem loco habet, pro iisdem utitur Facit . a. mentionem legis h lo. Φ rationcs contractualegib.ut iure ciuili c5prehcndant , qualoi' fieri potest.
Ex his uspicit q intectaec duo iura sit dissimilitudo: deinde
in aure omendationis, de quo hic agitur,non persbnarum, sed Ierum duntaxat deui menti aut iniuria hab i rationem.
415쪽
368 IN CAP. IV. LIB. . V. ET HIC .
Recte igitur Cyrum pu* v ccecidit praeceptor,qui Geometrproportione in hoc genere usus sit. Narrat namq; Xenopho. r. - δείας, CIrum, cum duos vidi isset pueros, alterum log rem,alterum breuiore, & hunc l5giore amictum tunica,illhbreuiore: tane arbitrum tunicas permutasse, φ diceret long rem longiori, & siciliorcin bietaori conuenire. Sed haec mλονί- & conueni civia non habet locum, inquit.Xenophc in bonis S postessionibus priuatorum. Extat&hac de re tot pulcherrimus apud Gellium tib I ... cap. z. εἰ ο αδεκει. J Haec Verba, ristoteli de eadem re dicuntur,id est,de damno aut detrimet in rebus externis. Platoni OUὶκta de animo, βλας de exter corporis, aut fortunae. Quare saepe apud Platonem Socravi rui onum ab improbis posse quidem bona:
vitam illi eripi sed non id est, probitatem & virtunon posse auferri. Verum liaec distinctio Platonis usu impibatur, quemiequitur Aristoteles. Nam &latine damnum. iuina datum dicunt ICti. J Obscura est connexio horum verboru cipriorib. Verum duo hic implicite agit Aristot. primum, vigem, ide qua modo j ita&legis minimum iudicem in ii ii n5 persenas,l ed reru spectare momenta & disseretias. Deiti viam munit ad uberiorem de mediocritate huius iuris disputionem,in qua totum h. caput consumis. Viam ita munit,
iniustum declaret esse inaequale: iustum vero aequale. Qu*d prius attinet,monet iudicem,legem imitatum,dainnum & lcrum inter se comparare,de his duob. agere. QAod ad altea modum indicat, quo utatur iudex in his duob. administradNam cum iniustum sit inaequale,ipse ad aequalitate eius par perducere nitic ostendit exemplo percutientis &percussi, terficientis & interfecti. Inter quos inaequalitate elle,inter picutiente & interficientem, cui actio,&pcussum&interfeci
cui ppessio hic tribuit , nemini est dubium Itaq; iudex dam iniciendo pcutientem, cideq; lucrii detrahedo, q fuerat in
illos inaequalitate ad aequalitate pducere niti ue quis .a. nretur,cur dantiu & lucri vocabula tribuat percussioni aut cae
adiungit continuo de vocabulis damni & lucri distinctione N am tametsi proprie q uibusda ita videatur haec verba plinc magis ad iniuriam ficultatibus, e corpori illata: tame non icomode, & de hac posteriine dici posse monet, eo nepe tepcPO
416쪽
tostquam ibi a a iudice diniense, i. e. aesti nota suetit. Quod
. . ICtisci ibunt corpora hominu liberoru inaestimabilia, verum quide subtili ter acceptu existimati debet: large tamen accipiendo aestimationem, aliquo modo etiam corpora aesti nuari possunt,sd est,corpori illata iniuria aestimari potest,quod cernere licet in legibus maiorum nostrorum in lib. de legib. Alemannicis, Longobardicis, Francicis, &c & in Soeculo S mxonico, ubi digitus, articulas, auris,&c. Vulnus profundum, latum,m aestimantur certa pecuniae summa. Verum denominibus his,ut & de iudice,eiq; usitato medium in hoc iure se- eandi &litigantibus tribuendi modo, vis a dicetur copiosius. Satis sit hoc loco monuisse, cum de iudice inaequalitatem ae quante. tum de vocabulis, ex quibus perspicitur, ut iniustum, inaequale, ita & iustum esse aequale.. ω; τε-J Concludit, qui vere illi esticopus,
hoc ait, ius hoc esse medium, idq; inter danulum &lucrum: Duabus rationibus, prior lassi est exposita, quia est aequale, Scquidem damni & lucri, ut modo exposuimus Cuius rationis conclusionem hoc loco laudem adfert Aristoteles,& quidem, quod rarissime facit, integram, hunc in modum: Aetiod insertia seminivi aquale, idem ea meisi. Atqui ius istiIEmendatimu interplis is minud est aequale. E. es medium. Propositio, οῦς τε ζ 9: παειον ,&c per se nota. Assumptios
declaret, quodnam sit plus & min', cuius aequale sit hoc iustii.
Sic. n. cade Opera explicat, quom idem sit medium. Nam aequale esse iustum iam constat: suorum . a. sit aequale no item.
Ait igitur iuris plus de minus essesucrum & damnum Nam suacrum pluris habere rationem, damnum minoris; sed seu contrarie. Nana in bonis lucrum quidem pluris habere rationem, damnu minoris, sed in malis lucru habere minoris, damnii pluris ratione. mi plus mali .damnum,qui minus,luiscru sentire videt': contra fit in bonis, qua de re siue ea.r. Itaq; complexionem hanc infert Aristoteles ius emendationis nihil esse aliud, quam damni de lucri mediocritatem, quae huius syllogismi quidem est complexio, de tamen etiam iuris huius de nitio. Est enim mediocritas damni si lucri. δο-οταν. J Al eram hic exponit rationem, quia iudex est
medium quiddam,quod confirmat ex eo, quia Graeci iudices
417쪽
a o IN CAP. IV. LIB. V. ET HIC.
ocent etiam 3 - ους, aut ut alij legunt, μενιλκους, quasi me diarios dicas. I mula sit ista: ii lIudex eu iuris minister. Nam qui im quarunt,inobtinereis leviunt, ad iudicem confugiunt . At iudex en metum Middam, ut iam docuιmιμ. Ergo ius erat medium quiddam. - M. Ratio consequentiae est ista quam iam attuli inus, quia iu- ldex nilail est aliud, quam iuris executor, minister & Int res, iatis animatum quoddain. 4το bεπιτ ita J Ex lioc loco &aliis, quibus mentio fit 1
iudicis,not.uidum est, liuius ruris quod iii contractibus,mini- strum elle iudicem, ut m priore magistratus imperium, utpote lRcrum pub. ita in isto opera est iudicis, Ut rerum priuatarum, . l&ICti: uterque in iure pri toto versetur. Nam 41anc esse inter magistratum S. iudicem differentiam, cum explicant ICti, dium Aristoteles quoq; in Politicis. Magistratus enim publica: u
Elegans est dictum Aristotelis, iudicem esse dranquam lus animatuli . Sic Sc Cic. lib. s. de legib. vereq; diei potest, magistratum este legem loquentem; legem autem mutum magistratu. Etii magistratus legum proprie sunt ministri: Iudices ut &ICti Interpp. inquit Cic. in orat. pro Cluentio. Sic S. I Ctus Ilib tit. de Ius. ct Iure. praetorem vocat vivam iuris a ciuilis vocem. IμεmAους. J Rarum est Vocabulum . quo tamen Scti. . Potit. 1snitiis est usus. Variant quide ed: tiones: nam partim μεσοδυους, lpartiin habet. Veru hanc scripturam veriore puto,ut η' costantius reperiat: nonh.l tantu, sed etiarn Polit., Eud. li. . O J λκμς ης ἐτανισοῖ. J Postquam docuit esse. quandam in t hoc iure mediocritatem: deinde quaenam ea sit, nempe ex Α- Iithmetica Sportione,& inter damnum &lucruposita, praeterea quis eius mediocritatis si administer, nempe iudex tiran- dem l .lo. modum asteri, quo iudex in mediocritate reddenda i: luti debeat,quo nos eam assequam hir, queadmodu docet, aut
simili sumto,pitinua linea una,deinde a tribus Ad hunc igitur modum iudicem se gerere debete in astequcda hac mediocritate, innot lineae paries inaequales sit aequaturus. Nam hac in re ita se gerere, ut quo longior pars at tera breuiore superat, id illi detractu, huic acthciat; atq; ita partes prius tua ualiter 1σ- Rae lineae inaequales ad aequalitatem perducat. Ad eundem modum iii nue, Q, lucrum habebit alter cum alietius damno, id illi detraci uin huic addet. . ναν
418쪽
tur,q, medita sit,i. C. aequalea sicqtlat portet. At a si ti,t. inca. qtialiter secec, omnes ius se liui obtinere dictat, si aeola l . tione austri adit: sit sit sc quisq; habere ait, si toto alio 1 M ic '. V . quabile auferat parid. Itaq; cum ius Τί aequale, & medii. : eurrat: recte diximus parte, qua una lineae pars altera supelilli detractam, huic adi j ciendam este, & ita inter sc aequandas has lineae partes, tans'am si ab initio tota esset diuit, κy-Nam & huius est proprium, ut in linea modo diximus, tantum spectare praestantiam, id est, quores vi a alteram superat. Itaque quanto medium stuperatur ab
eo,qui plus sibi sumit, atrum vel defraudando, i ut in contrae ut vel iniuria assiciendo lut in delictoi tanto medium seperat eum ipsua qui defraudatus aut laesus est, ut in numeris Σώ4. 6. medius 4. quantoli peratur a G. nempe duobus, tanto superat se uni inferiorem binarium. γωγ ῆ. J Hic redditur rario, cor hoc simili utatur , cur ita cum lineae sectio ite comparer ius, proprerca quod apud Graecos a diuisione nomen bube. t; non mirum i 'itur com p rari horae sectioni ius a lecando dcvluistima. Plato Naaliam assert huius verbi notionem: putat Hainq; κπιον dictum qualio ον, filia si est. per ιον rens 'tris p Omnia mearis,inquit, Plato ex Anaxagotae lentcntia ' et cluia --ῖον, quasi omnium rei ina sit causa. Nam si a κιαιον luter
lectum, postea melioris sci ii seu cuphonitas causi Lictario. Iusspud Romatios a iustitia deducunt ICti non recte. Vt puto, nam ut ά peritus, peritia ta & a iusto iustitia potius deducenda sitit. Puto uis deductu a iusto per Apocopen: Nam&saepe tuastum iure,& Graecis ius & inlluvno dicitur δίκα ον nomine. ετταν οἶ-ισων. J Hoc loco eunde modum ait uendae mediocritatis , sed uberius & trium lineatu similitudine explicat. Sumantur, inquit, duae res inter se aequales, verbi gratia, duae mensae quaternorum pedum. Si unam pede deminuas, aut hunc alteri adij cis aut non: si adiicis, superabit haec illam duob. pedib , & meditanti pilina, i r. aeqvalc,st ducimus essequatuor pedurri, superabit uno. Si non adiicis,iam illam superabit uno duntaxat pede: mediumqtioque eandem stiperabit pede, ut uae trium duntaxat lit pedum, uno deminuto. Nam med A a a tanqua in
419쪽
tanquam Canon & mensura ad dimetiendam mensaru magnitudinem, aut paruitatem uti debemus: quo cognito mediis, facile sic videbimus, quid uni delit, alteri supersit. Nam hoc est auferendum,&illi,cui desit, attribuendundi F μζώου Id est, linea, citi pars alterius minoris additur superabit mediam una parte:. media vero mines em quoque superabit Viaa parte, &haec alii dein rnedia, siuς majoxi pars minoris addarti i , liue non illa vero maior inediam tum deluusirperabit una parte, cum nainoia Spars illi fuerit addita. Id diximus norma&wgula, a quo quantum discedic, tantu capit danini aut lucri, &auge manaum N parum: ut si domus digna quidringentis iustu premim est mediu & normal quo minoris aut pluris reneat, eo niagis aut minus a inedio receditur, & hoc medio corignito, tacile scies, si minoris veneat domus, quantu venditori
sit addenda: si pluris,quantii detrahendu & emtoti reddendu. Q θ J Obscurus est locus Vulgo ita accipiunt quae
adhuc su:it die .a,de aequalitate huitis iustitiae, h. lo. confirmari exciripita caeteraru artium. Nam & in his idem seruari, i. e. Vt'in hoc iure inter conualientes qdam cst aequalitas &Jporii Obus fieri, tan a m ter agentem Sc patientem. Item in alijs artibus neri, vicillitudo qdam sit & aequabilitas agentis & patientis inter se ut ea huius fit quis t. tas & qualitas, ' illius, Ut corpori parii minor et bucconsumendus praebeae, id est, inter cibum consuri uendium, qui patientis locu tenet, & calore hominis sit qdam Spoletio, q Eportio nisi feriretur, re, ut non consistant & per cant artes, ut nimio calore absumit' corpus, lumine hebetatur oculi. Verum puto haec verba usq; ad εληλυθε a,&c. perperam ex capite paelino hic inculcata, &Sinde itiducenda: cum propter repetitionclx: mis locis Aristo est usitata ii , tum maxime q, illic bene, hic male congrustiat. Docuit . n. hactenus,iustu incub,ubi φ vni superest,alteri detractu,inrsus illi detractu, huic reddit , ut in lineis. Idem,inquit, est & in alijs artibus. q nisi sit da Sportio patientis 3c agentis, pereant necessse est. QSo huc de causa interit' antu, aut luo dea portione agetis & patietis q omnia inex. cap. Optimc conueluunt, ut ibi explicabimus. 3-J Hic rursus de vocabulis extremorum huius medii, dedam.&lucro de qui b. δυμ pra hoc monuit, ea nor contractibiantu voluntatils,sed etiam necesi ri saccommodata polle. Hic ostendit,bppri quidem locum ea habere in
420쪽
voluntariis , & inde ortum originem habere ; ex commeriacis ine dc voluntaria inter homines permutatione, ut in eme do & vendendo, qui plus haheat,st ad se pertineat, lucrari, qui minus,in damno esse dicit . Idem est in ali)s contradtib locanao,conducendo,c5n dando, mutuando, &c. & h. e. lait, es αλοις i. e. idem & in alijs contractibus, inqui b. tandem - cunq; lex aederit licentiam seu liberalitatcin. Q uam inquies 3 lucranti, damno assiciendi seu fraudadi & circumue- mendi. Atq; ita vii' verbo Arist. tangit locuturis ciuilis hunc;
contrahetitib. Iicere naturaliter inter se circumscribere. Enator namque, Vtu minimo emere, atq; ita Venditor quam maximo studet vendere,atq; ita inter se circumseribvie.Post imultas c5tentiones venditore femittete,& emptore addente, ad cerrimi pretium de recurritu inquit Imperatorini S. c. de rescin mendiis. I rn causa. a. g. de minorab. Haec studiainter se circumscribericli iure ciuili non im 'obantur aut lege, ut priadent eradi Dii Axistotcles: Nam rationi naturali & philosophiae repu- gnant, yt praeclarissime disputat Cic. O . , o γαν θ- τύλων. J Cotistat iam luctu' cile,via plus,& da-nxnum ubi minus, quam vere sit suum quis obtineat. At vero 'ubi inquit hoc loco, neq; plus neq; minus, tum demum idum. seobtinere aiunt,noq; in lucro neq; in damno et se. π J Obscura sunt etba S mira varietate ab Interpretibus reddita, mihi sunt valde sit inicum quia non sunt necest ana,tum quia tinent phrah re inauditam. , -
1iant ad verbii: sed ipsa p ipsa sinit,id est, quando p id, i quis
alij contrahedo dat, tantunde accipit, atq; ita per idem litide, id est neque plus neq; minus,l modo dixerat,& satis meo iudicio fuerat: dum vero se situm qui iq; obtinere ait. ως τε Et hic pobscurus est loc variem reddit & explanat'. d. i ita accipi unt,quali de cotra hi b. duntaxat neces larias agat , & hoc dic. at Arist. iustum damni & lucri ei lem edixi in cotractib. necestirijs: Epterea meatu repebat in hoc iusto & in his cotractibus quo & prius & posterius aequalefiat, i. e. Q ante iniuria acωpta quis habuerit, idem & post, iu- .dicis ossicio recipiat. Veru repugnat ipsi si Scheghii& Amer-
& oratio & sentetia Nam πο-- perspicuerertinet ad κερδους ε ζημίαμ Complexio est potiusseu conclusio totius de iure emendate disputationis,lati eius iuris deῖnitio, q, nihil sit aliudi A a s . quam