장음표시 사용
421쪽
33 4 IN CAp. IV. LIB. V. ET HIC .
quam mediocritas lucri & damni, q qui de coiistat es e Pterri litiua tu itostra. Mediocritatis . a. h. cli ossiciu , τι i. e mediocritatis est Officiu ea, ct v l p damnum vel lucrit laeta fuerint inaequalia, aequare & elucere, ut et qui S an tu habuer*I, 'liante inj celebratu contractu , ide illi ollicio iudicis postea restituas. Quaeso,an vela lit haec tota Arist. disputatio, I distin - .ctio iuris. Pram attetius consideranti videbitur locu habere in
Diorthol: coeti a Geometrica Eponio,&c6tra: iiii an emitico Arith nacti c. a. 2 trili non tantu est ac piendu pnas. l. pa-m,atq; illi l niti cic si mulit': ita q domu vendit, q IOS. aurcis Valeat, notin tu p erit accipere aut petere debet,si is qui domu Vendat, qIOCO .va at tineis. Contra Vt preciu neq; maius neq, an mus csse dubet, ii inci xtata nec maius aut mite debet essep In tu,q sit metitu aut viri'. caesa derccxtat Cicerom .er stola uad Brutti . Nec d*bet esse poena maior j culpa, , Certe si natu- Iaeratione u iustequamui, hac Aristotcl. distinctions vix Vte- i 'niur. Veru qain contractib. licet circulcriberetnter , hopp- tuis ea rettincri aequalitas pili cum merce, q hono mcq m r tu, Auz VIItute :jpplere. 1 etia ex lantia comum p spicit in honorit, Geometalca, In contractib. Arithi actica apportionem ei te
etanda. Nia temo una ii conti clib. sirit, nic an illesit digni huius an iuras malo a tint merita, Ied hoc se tu, an cotraxerit, an deliquerit, nulla ps nae habita ratione. At in honori Sus qtib 'solet, sis sit,il honore sit assiciend', vir prob' an i inprob', constans an leuis, celebris in obiciis,&c. At inquies, etiat byssina considera sint rdu in ijs,' ad ius emedationis: tinenta eoderiaq; delicto alia poena leru', alia liber,alia plebeius, alia nobilis assici iolet, teli et Ctomi. autocta. U. de ραναου, Pruderio
in vata Laurently martyris. Aliter item punit , si magistratum,
si qui priuarii pulsauerit: aliter g in loco pubi &sacro, si npri fato: utiphano. Qia adere extat oratio DemosHacilis c5tra Midian Respondeo de prior mea partiua extra ius politacueste ut cum de serui, &liberψ agit inam ius polit . inter ciues lincii habet, de quo hic agis; partim vide poena plebei di nobilia ccitra ius uaturale, neq; etiam in pia dico, o ex itaturali manat, temere esse admittendum. De posteriore facilis est, ratio: namVt si maior firmem, maius quoq; debet elle pretiu, ita si maior sit culpa quae septem modis au retur, per ova, loco, tempore, qualitata', quantitate, &c. d. l. aut facta. J ae ii uim est ut maior quoq; sit pccita: I r merci pretium, ita culpae poena debet esse ae-
422쪽
mm-J Et ho caput ad tractationem de iure
emendationis pertinet, quod hic explicat diligentius refellen do Pytha roreorum sententiam si quia ius cmendationis non Arithmetica, sed aequalitate lesionis delinitent. Hoci tur potit simu agit,ut hac sentcntia refutata, confirmet tuam. de sententiam. Postremo capite astert comparationem mediocritatis iustitiae, in ea quae in alijs reperitur virtutibus. Haec autem de talione tententia etiam Mosi&Decem
viris probata sint. videatur Gellius lino ea. r. Nonnulla auteminis euibio nec eo stire, c. xt sane videtur niti natui ut quadam ratione, hac nempe, ut q quis alteri fecerit, idem patiatur. Leua obsecro, inquit ICtus Caecilius apud Gellium , es etcerbitas, sit emfiat in te, q:ιod tute in ab ecem. Eadem quoq; sententia in Rhadanianto. cuius iustitia ab omni b praedicatur, probata fuit. Qua autoritate Pythagorici suam de t lione lentetitiam probare selent, ut h. lo. inui fuit Aristoteles, ubi versiculum affert, ἄκε QuiaScholiaste Graeco tribuitur Hesiodo, cuius tamen in operibus, quae quidem hodie . extant,non reperitur. Est & altera ratio, qua talio confirmari possit,* Respublicae mutuis dationib. & acceptionib',& ost ciorum vicistitudine epntineant teste Arista. Polit. c. I. ubi huius loci aperte meminit ut, inquit .in Ethicis 1bpra diximus. J Voca itum eiarim Ητγ,Vt αναλογας iten est Geometrichi. Nam apud Geometras magnitu dines expi cantur, quae ab illis dicunturbis αἰ-ν 1 αως&Grili Atistoteles,& verbis tan- ζειν& eianmιω: Latine vero dicitur Tatio, & ab alijs mutua pe pellio. Gellius quoq; dicit retaliare.
l Aristoteles talionem non negat esse ius, ted simpliciter esse ius,id est,esse quidem ius,sed cum adiunctione aequalitatis analogicae.Nam ius suppliciter&absolute in ανοι:non vero in sola testiae consistere.
3 3-J Verba sunt obscura, maxime q) ad
ordine & totius loci contextu. Qu te nonnulli haec verba rei j-ciunt post verbu , οι b. Nam his verbis Aristotel. sentetiae Pythaooreoru rephensiones instituit. Chi tame ibi, bι .&c.sythagoreor. sentctiae oofirmatio afferatur, q certe comodius ante reprehensione collocari debuexat. Na ab autoritate. Aa Rhada-
423쪽
Rhadamanti suam illi sententiam confirmabant. In quibusdilibris Basiliensibus interiecta sunt haec verba i Basilienses librimendosi: non intelligentes . n. autoris sen entiain correctores
πιπηνθης cin Verti hac elle paredent men4 appa, Tet ex libris omni b. cum veterib. tuminantistii piis, tunis ditis , 'l& ex veteri translatione. Vitus A merbach. idein s*ssit. A ut in- a Ieriecta illa, aut haec elle inducenda, ita tamc, miniciossiorum Verborum: το lcgatur, του, νε τὸ σιντ πιν et νεις. Ex quib'pei spicit,na illus hunc locum demendo
este suspectum. Et certe cum ob ordinem, de quomodo dixi, inus tum ob sententiam naihi quoq; susipectus est Nam cpit Aristot. errare Pytbagorico, proptereat talio accommo, dari non pollit, neq; ad ius: diuisionis, neq; ad ius emedationis Et proinde noestius sinipliciter, cum in iis duobus totum iu cernat scit . in diuisione&emcdatione. De emcndatione dubitari grauiter potest: eaq; rc toto h. cap. hoc agit Aristot. Vt apstendat talionem non admitti simp citerin ijs rebus,in quib, ius emendationis versatur: de diuisione nullum est verbum. Nam absurdum sit in diuisionibus talionis sacere mentionem, ut vii probus ad magistiatus producatur, curulU bus non item: Tationem omnes enimi aper reserunt ad ciues obligatos intelle: D proinde quod ait, ουτ' satis conuenire vIdetur, nihil tamen temero mutandum. Sene elitiae, quam atrutinau , conclusio sit ista: mSι tutio ners diuisionis , nes emendationω iuri are Gnipdaritote t. Erra talio rer se considerata δ' non ect rin. Rationem consequentiae diximus,quia praeter illa duo nullum ius reperiatur. At neq; diuisiolus neo; emendationis iuri eam conuenire: De divisione quidem nillil inert Anstoteles. Credo in ea de talione nunqa tur; de emendatione toto os dit capite. Theoloo quida ij ii Gallia ex varia verbi si dgiuficatione, voluit probare coenam domini esse sacri-prium, id est, oblationem pro vitiis&monvis F. ι ite,inquit, HAgnoscat sacrisecate apud veteres,cte. Argumentatura lati Daversione, sed in graeco est micis, quod non in . . Asa apud Graeωs, sicut apud Latinos facite- .
H-J Hic verius repliedere instituit Arist.PP
424쪽
thagoreoru sententia duob. primu argumentis: nam dc tertiupos enus adiicit: & quartu modo aritilina'. Prius igitur est a signo, quia si magistratusque percusem,nsi debcre eu continuo iiii ius percuti. Α ut si qui S magistratum pullarit, uolatis erit, si rursis percutiatur,sed paena etia assici debet Sicli liber seiuuiupercusiunt,no statim hic illum rursus ercutere debet. Neq; sit iustum, si quis alii oculum estoderit, ipsi cotin unum dii ii taxat est odi,cum grauius puniri debeat, qui prior laescrit. Et apud Aristophani impcrite filius patre, a quo sit perculsiis, contra porcutere vult. Iniquit quoq; sit, qui couitiatus sit alicui intra priuatos parietS, idem referri conuitium iii theatro aut conseilii publico. de re videatur ICtus in Lari prator. c. atrocem G.
de iniur. m d. autfacta. Et hoc cst, quod aiunt ICtit,exfaetoi m orisi., i. pro sector u seu circumstantiam SP attributoria varietate ius&innitia in discerni, Lstea plagis. 3. in diuo. U.ad M. Aquit. Alterum est a gumentum in his verbis: ra κουαον, quia non si aequum; quae,inquam,per imprudentiam illata sit iniuria, eam consulto reddere. De qua iniuriae dissimilitudiue insta copiose explicat Aristoteles. io argumento usus est &PEavorin. Philosophus aduersus testonem: Goysmembrum, inquit, alter imprurins ruperit ; quod enim per imprudentiam factum ess, retaliariter imprudentia debet, idq)fortuito. ICtus de sortitudine consillius apud A. Gellium eo loco, , bi asteri α- quintu argum . a δάωατ quia scit. talionis east natura, ut quibus iam rebus plane adhiberi non possit ad viuuim&exae e. ι Μ' A y τα ς 13 - ως. J Reprehena Pythagolicorum sententia, sitam hoc loco de talione exponere sncipit, quae huiuς ad his sit ratio,quae talioni cum iure sit cognatio,aut etiam dissisimilitudo. Et summa quideria disputationis&sententiae haec est,quam & si ra attulimus: Tationem esse quidem ius, & in
rebus contrahendis necessariam; ubii tamen ab lute, simpliciter & vere ius dici posse. Nam ad iuris constitutioiaem duo esse necessaria, talionem & Primum igitur de talio- ne, posterius de Aialogiaxxplicat. πύιώπαπιεῖν β. Hic osteiadit, talione esse necessariam haeratione, quia mutuis dationibus & exceptionib. contineantur Respub. quod absq; officiorum R. Operarum,& rerum contra hendarum vicisti tu lirie, uno ν cibo absq; comerci is nulla con ιsstat Resipub quod & Arist. lib. a. Polit. cap. r. ex hoc loco re
425쪽
3ν8 IN CAP. V. LIB. V. ET HIC .
Ossio. initio, ubi de itistitia: in hoc debemus naturam durem qui. Et B . . pulcherii me, ubi de formula diiudicalidorum uti- ' ; lium & lionestor si Neirri: iii quidqtiam sui commodi causa esle deciali elidum. Hanc rnionem Arist. confirniar partim dilemmate, partim signo. Dilemma est: aut beneficio, aut maleficio quis est ast clus: si h dc i epotierc non licet, scit. maleficium, seruitus crit,ciuitati maxime contraria: si nec illud, iam ingra ti animi vitium, quod apud Xenoph. Socrates dicit est uram iniuriam, vel meram uinis litiam, illae ciuitati est inimicis lima. Signum sum ita constitutione templi Gratiarum 6mnia vul garia&trit.I accommodat Aristoteles ad graues philtisophi--cas disputationes inam moris suisse apud Graecos templa Gra-' tiarum constituere non locis remotis, aut deseciis, sed celebri- tuis, & toti ciuitati expolitis, qualia sunt Forum, Emponum i locus in urbe, In quo res venales J Circus. c. bbili bentur . HIudit ditare & Pausanias Spartae, Orchumenis in Boeotia; δ Olympiae Gratiarum templa in foro collocata commemorat , De hinc mole templorum constituendbrum videatur Vitruinus libror e ' a- Palladis in arcibus, summis editis locis. Viigilius Db. item. Venus, inquit Vitruvius. Mars & Vulcanus extra urbes; ne allueicant uitem perantiae: concordiam ament: ne grailetur ignis,&depopuletur urbes. a Mercurius in foro, Hercules ad theatra, ad ludos i Rationem collocandi templaGratiarurn hanc affert Arist quod cuperent, Vt illa templa omnibus occurrant, ita & ciues inter sit dando
Ieddendo occurrere, cuperet elle eiannmν, αὐτα τό αν,με- , mr,mutuam inrum & operarum vicissirtudinem,quod hac Respublicas contineri existimarent.
Nunc de analogia, de qua, priusqua in
confirinet eam esse nec Mariam Jc talioni coniungenda, rati nem M ipsum affert.'Ait igitur comodissime copulationc per diametru facta,temperari & accomodari pos. D. V mi tr. sit Architectus A. Sutor B. Domus T. Calceus A. quae iam si oea αλογκῶς permutare quis velit, diametro est utedum, hoc est, Aachitecto attribucdus calceus,& sutori domus: altem in ab altero perinixtim siuuin opus accipere oportet, Vt fiat permutatio fiaon confii mat argumentis, an permutatione Ilaec debeat fieri, sed rationem permuta di. In permu-zationibus qu.ituor, duae perinae, res duae: permutatio ita fit, ut unus acςipiat opus alterius, sic siet χη diametrale. J
426쪽
του e, νου εργου. J In Eudemii Sest τοῦ ει νου seas, , quae cons exitio f α-ταξις, constructio vulgo i melius congruit verbo ἐαιουν Hiciain ostendit, non iam esse talionem, i. simplicem rerum & operaria vici ilitudine, sed hoc ampliuS,necessariam esse analogica aequalitateratq; adco in rebus permutandis huc esse seruandu ordine, ut prius aequalitas, postea adhibeas tabo. Cofirmat hac ratione, quia, cti res, quarta Est permutatio, sint inaequales ta quantitate 'ira qualitatu sc. numero, magnitudine aut bonitate J haeniliaequein f i. ad aequalitatem reuocentur J noli erit permutatio, & proinde nec rerum c5muhicatio,neq; hominua inter sc societas, neq; deniq; Rei p. Res asst, quarti est permutatio,eile inaequales ex plo omnium artita ostendit Arist. Nam Respub. leuciuitates non consistere
ex iisdem , sed plane disti milibus & specie disterentibus artibus & artificibus, a quibus perspicue res quoque fiant specie differentes,& proinde in aequales: Verb. gr. ciuitaS non con fistit ex uno opificym genere, ted ex variis. Rursus non fit per mutatio de iisdcin rebus Nam medici duo, aut siriores duo inriter ibiroia permutant, sed medic cum sutore, sutor clim agricola. o quidem argumento quod rebus dissimilibris consistat ciuitas & etiam permutario ne i ustis est & Arist. aduersiis
Platoneria bb. Pobtu. cap. I. Et hoc est, quod ait, κ-ὐι δυσ&c. iacmpu, ex maequalibus cum persenis , tum rebus consisterς ciuitates, & ciuium permutationes: nam prioribus verbis, η- recta, &c. hoc duntaxat docuit,ut in bis duabus artibus, sutoris & fabri lignatii, ita & in aliis artibus, Medici,
fartoris, &c necessariain esse aequalitatem analogicam, Vt ea- . idem sit quantitas & qualitas actio uis & perpessionis. His inamque verbis & smilitidis hac aetioliis & perpcstionis Vtitur . Aristoteles, quia is pel pessionem sonat mutuam, id est, duobusverbis actionem & perpetito non . Itaque quan- in erit actio & qualis,id est,quam bona, lauta debet esse & per- .pessio: ad siluima debet vile i-ea aequalitas analogica.ETquimas pajicitur,quam cominodehaec verba hoc loco ab A
427쪽
IN CAP. V. LIB. 'V. ET HIC .cilioqui non bene conueniret prioribus,quod hic dicitur :s a namq; dictu est,in contracti baocu habere arithmeticam, no geometrica: quod hic negare videatur, si verbii AOMasi de geometalea, ut sere iblet, maxime comparatum cum aequalitate, ut h. L sub qua aeqiralitate tum intelligi debet Ati- . thmetica , accipias de proportione Geometrica. Certe iverbu iistoc cap. varie accipi, monet &Vuus Amerbach. & inst. εἰς Σημα Q' αναλο, ιας, de Geometrica duntaxat accipi- lendum putat: non rect c, Vt inst. Ostenda. id ergo dicendum' 'non videtur quidem mala ea Scholiastis scriptura: o uia tamen libroru consciuus repugnat,d: camus Arist. analcioin v ab tallo generatim usiam, eiu ; cotrarium posuisse voci uiae,qualitatis,ut qui hic non spectarit differentia illa Gebmettic Aarithmeticae proportionum, sed hoc tantummododqccte velit: Tatione esse quide ius, sed proportione, non vero ex aequalita- . te, i. obseruatis peisinaru S reru'ttributis circumstatiis viil- ago diciturJ An sit magistratuk, an in loco pWblico, spoipe,are Academ sit quantitas de quahias:qine attributa obseruatiscit contemnit aequalitas contemnit & talio Ott qi era spectes & requirat aequalitatem in omnes partes, victus re Arpa uem, vinum nouum reddatur pro veteri. Quare analogia etiam aequalitas, sed analogica, iliri consiletudo e. ne laria mponderatis, hon numeratis rebus.& personis. Arqui ita duplex ictat aequalitas, altera quae propria est abibluti
prius aequalitas, deinde fiat talio, erit quod dicitur, id hi, set
communicatio,&societas continebi Iur, contrahenturr in- i
ster ciues: sin aliter, dissipabitur idcietas, non conssiet cillitas,
δο-ντα συμελητοι. J Adhuc docuit mera talione non desi, dniri ius absolutum & merum, sed necessariain praeterea esse Ianalosam in rebus cotrahendis .Ex quo ecticiostedit Aristote. 4Ies, easdem res debere esse comparabiles seu aliquo qsaltem modo α ι, s non per se, saltem ex euentia, leu per accidens. Formula si ista: Si rerum contrahendarum eri proportio IncesariaeHanalogia Ergo ct comparabitis em es oportor. Primum
428쪽
Primum ex prioribuε est verum.
Jarn sd perspicuum est,apudGeometras non posscesse αλου-l , bis,nisi inter συμ&ντ- apud Euclid. lib.f. in princ. An autem res contrairendae per se, an ex eventu sint comparabiles, expli- eat inst. Arist. τη- άληθειαἰφ'o re νομισμ'. J QS ia ea est relum contrahendatum natu ra, ut per se non possint comparari, Ut inst. explicabitur, & tamen necestaria lit συμμε ια seu comparatio : reperiendum fuit medium quoddam, quo veluti canone & mensura res alioqui dissimiles inter se comparari possint. Repertus est igitur nummus ad hanc rem oportunissimus. I ormulast ista: Si comparabiles lunt res contrahenda. Ergo menskra 6. medio usu eLI. Verum primum. Ergo seseeundum. l Nam res omnes inaequales, quales sunt res contrahendae sere. ad communem quandam mensuram redigi & aequari debent.. H qc igitur est vera nummoru origo,ut rebus contrahendis per se inaequabilibus aequalitate inducat. Nummus itaq; in rerum contrahendarum est με αν. Sic enim legendum , itai namq; habent libri omnes,&etiam vetus translatio, &Graecus Scholiast Reiste,nam Arist. verbis Geometrarum Vtitur, a pu quos in omni duo sunt extrema, & unumi medium. Od medium est tame & ipsum με πον, ut quod extrema &eorum inaequalitatem metiatur. Quare&nummus erit medium,ent &μέκio, mensura. Et hic quidem dicitur ρε- G, infra hoc cap. se seb. p.initio dicitur με πον. παντα β Rationem assert, qua doceat, nummuiri esse medium,&quale medium,quia metiatur omnia,& pIoinde extrema quoque. Formula sit istarisdu extrema seu - metitur, id est medium. Est et nim hac medii proprietas insignta oenota,mensuraet es ses regulam seu normam extremorum.
At numium metitur extrema , metitur enim enim omnia
Uimando. Ergo nummus est medium.
Metitur utique extrema,nimium & parum, sto alterum stiperat alterum Sc superatur. Veibi gr. in exemplo priore,quod calcei pro domo sint permutandi. Est igitur nummus medium, non quidem absolutum, ut . inter a. sed analogicum, A-ς, hoc est, mensurale medium.
429쪽
onss. J Inculcat, quo lsiupra exposuimus, exueria aequari inter se debere,alioqui titillam fore reium permutationern, nullam c immunicationem. Verbigr. Sutor cum fabro & domus cum calceo,hoc est,ut quae sit ratio fabri ad sutorempeadem domus ad calceum, id est, quo luperatur sutor a fabro, eodem & calceus a domo, S proinde ad peri nutatione faciei dam tot calcei sint constituendi, quot respondeant domo: nam alioqui non erit pei mutatior ii hoc, inquit, non fiat dest, stor non sumantur calcei, qui domui sint aequales..isj, Im. J Id est, nisi si hoc aequare sue aequatio calceorum cum domo flat, non erit hoc, id est, non erit periti litatio. Ad summain, nisi extrema inter se aequentur,iaon erit peri
.ia εροιεν J Redit ad mensuram rerum contrahendarum, quam lupra ostendimus esse nocellariam hac ratione, quia a qualitate analogica sit opus, ae uati reSoporteat. Et hoc argu umentum rursus submdicat,δεῖαροι,&c. caeterii in duplicum hoc 'loco mensuram facit, indigentiam & nummum. Nam indi
gentiam vere & natura clie mensuram: nummum Veio succes
siue & hominum iniit tuto, non natura. De priore hae ratione contai inat, quia absque illa nulla sit sutura rerum permutatio. Iormula sit ista: mo e permutati eri nequit , id medium ess videtur:
. nam permutationem nisi medio quodam nonsieri,supr. ostendimin. Ergo quos ι ρεrmutatio,id erit medium.
At indigentia sit permutatione Trio ea medium. Assumptionem explicat Arist. quod omnia tanquam comuni iaculo indigentia contineant : Si enim,inquit, nomines nilii Iindi eant, sit non similiter, i. non hac re,qusin tu sorte habes. si ego non indigeam, cum tu egeas mea. Si igitur autoihil aut non similiter egeam, non mutua sit indigetia, aut etiarn nulla, non erit permutatio. od argumentum &inst. repetit, ubi exemplum affert, ut si ego frumento egeam , quod tu habeas: tu meo vino tamen non egeaS,est inaeqtralis. Confirmari potest&hac rat e isc. indigentiam cilc naedita veret quia permutatis suetit ante nummia ab hona inib. introductu, cum permutatio ab ipsa natura sit orta, necellitatis explendae causa. Ante num naum igit nulla permutationis mediu aliud reperiri potest, qua indigetia, eaq; nunqua nutari putest,aut certe tolli: semp enim
430쪽
homines alter alteri' opere & re eget. Cofirnaari pol & hac ra-tmne, qua praeterini sit Arist. quia i ad permutat; one & coinunicatione attinet, res ab usu spectctur&iudicetur, uo vero na- tura. Nam alioqui cu res animatae pstent inanimis, pluris citet mus qua margarita,inquitTiaom. C ter u Plato b. 2. de legib. ScArist o. o. Potit. aliter duputant de indigentia, nempe eam non tam esse medium &men iuri rerum communicandarii, quampi incipium fiscietatis human. E& Retum p. nam ciuitateSconstitutas esse, ut quod mihi desit, ab altero suppeditetur, a me, quod illi. f Homines sunt necellarii ad constituen dain ciuitatem. Non ilum ex agricolis constitu tur, :ed ctiam calceolariis,s artoribus,& ita progreditur Plato, ut doceat, Omnia op:fici, ad constituendam ciu tatem neces laria, ut ostendat Rehum publicarum principium cile aut gent: am,ade plendam illam necessitatem ui rebus humanis licccsiarii sunt magilitatus, qui pr sint venditionibus, locationibus&aliis rebus. lAltcium est in editi seu mentura,nummus que Cleganter vocat ut Scholiastes Grae cus ταῖς quem indigentiae ceu vilis loco successiste ait: nam saepe alter re alterius non, Eget: quare rei loco necessarius suit nummus , ut insta Aristoteles, gi et Praeterea hunc nummum non natura, sed i usti tuto& hominum pacto introductum αμναίω, νοκω,
ψύM aut-: de qua phrasisvr. lib. r. cap. . Dicteri igitur nummus ab indigentia duobus modis, quod haec primo & vere seu natura, ille successive& hominum Instituto sit medium
rerum permutandarum. του νη-.J Nummum esse non natura,sed instituto, seu in Νκίω, confirmat a verbi notatione: nam νό-
,σαω deducit: dustum, inquam, , non quasi natura, sed quasi &instituto, hominumq; pacto valeat,&in horum sit potestate, eius aestimationem mutare, Iu ro sus abrogare: qua de re inst. Est igitur nummus rerum permutandarum norma non natura, ut uius & indigentia, sed ora 9, κα ,seu, Vt inst. Vocat, εξ it Locus est perobscur',cu ob scriptur ,
tum ob interpretii varietate,& dissonantes explanationes, quibus nos prietermistis, q verissima nobis videac huius lόci sentciuia, exponemus. Prius tamen de verbis, Vnde omnis illa explanationu varietas-error extitit. Primu igitur vo-