장음표시 사용
471쪽
alter minorem sibi partem tribuat, cio attributa maiore,
sua ipse sponte, hic si iniuriam facit, sibi eme facit: Et proinde sequitur, sibi ipsiquem ficere posse iniuriam. Formula sit ista: si tribuens facit iniuriam. Ergo sibi ipse quisfacit iniuriam. Verum de iniuria tibi facienda nihil hic amplius. Hoei-gitur exquirit; An tribuens faciat iniuriam, an vero accipiens plus iusto.Tribuentium autem eum duo sint genera, disti milis quoque est ratio & responsio. Nam vel duo priuati inter se partiuntur, vel iudex & arbiter inter alios duos. De priore genere ita statuit Aristoteles tribuentem non facere iniuriam, duabus rationibus cum quia etsi minus accipere videtur, minorem sibi eribuere partem .sepe tamen reuera minus non
accipit: nam loco minoris partis aliud quid accipit inter . dum , ut glor am aut simile quiddam,id est, laudem,gratiam, amicitiam, dc vindiciam. Multos namque reperias, qui in partiendo deteriorem sibi partem quidem attribuant, vel ostentationis 3c gloriae causa. ut praedicentur tanquam homines faciles & liberales vel ut amicos sibi hac ratione parent, multa multis de iure suo decedentes concedunt, quos hic vocat Aristoteles quo verbo & infra utitur capite proximo: nam ut verbo saepe utitur Demosthenes& alii veteres dicuntur, qui deteriorem partem auserunt, eui contrarium est : ita eleganter Graece di euntur, qui in partiendo non nimis sibi studeant, sed facile aliis potiora concedant, α hanc rationem affert Aristoteles & in Magn ex quo loco eam nos hic eopiosius explicauimus. Praeterea ut tribuens hac de
causa non faciat, s scilice gloriae causa J tamen iniuriam. non facit quae est altera ratioὶ quia siua sponte& voluntate partem deteriorem sibi tribuit , Atque ex priore definitione constat, iniuriam non fieri, nisi contra eius, cui fiat, voluntatem. re ne quidem hac quoque ratione iniuriam facere videtur, ob pciprem desinitionem, neque accipere etiam:etsi negandumion est,rem iniustam accipere, non men iniuriam. Ex quibus perspieuum est huius generis tribuentes iniuriam non secere, accipientes autem multo mi
nus, Utpote qui nihil faciant, sed patiantur potius, &quibus in ipsis non sit positum,qua de re mox
472쪽
Φ του ιια Νω , λου. J Vt laudem aut honorem. 1: φανερον δὲ Hie de altero genere,id est, de iis, qui in ter alios, aut etiam inter te & alium . quod tamen rarius accidit,rem partiuntur,& uni plus,alteri minus tribuunt: Quo in genere fere sunt iudices M arbitri. Et hoc quidem in genere, i. ostendit, tribuentem iniuriam facere, accipientem non semper. Nam ut eleganter ait, non cui iniustum quid adest, ut cui, maior aliqua pars aequo obuenit, iniuriam tacit: sedis potius,qui alteri id tribuit, & quidem sponte. Rationem hane asib t, quia in hoe i scilicet in tribuente J actionis seu inimiae faciendae sit principium&eausa: in illo non item. Formula sit ista: sponte 'fefacit, non vero cui quidiniustum adess, in--' . iuriamfacit. Ratio, quia principium iniuriano in haben-
te sed in faciente es positum,ut dixi. Atqui tνibuens facit sponte. Idenim est ponendum,quo a-
. clatsponte innuriam. ι Ergo ιribuensfacit iniuriam, non vero accipiens.
Facit tamen x aecipiens interdum iniuriam, nempe si in i i ter alium & se rem diuidat, sibique maiorem partem attri-l buat hic etsi tribuit, quia tamen&vna accipit, re ste&hiel accipiens iniuriam facere dici debet. Facit & tum iniuriami accipiens, si tribuentem ad iniuste diuidendum pecunia vel k qua alia re impulerit. Ergo recte dicit Aristoteles tribuenis tem facere vere iniuriam, quod tribuens principium & eausa iniuriae faciendae, aee piens quodammodo pareat & subsel quatur tribuentem, non sponte faciat. Qui sponte, facit inis. iuriam. Tribuens sponte. Ergo facit iniuriam. Qui accipit, in illo non principium. Ergo non potest dici sponte faeete. Si non sponte. Ergo non iniuriam facit. Accipiens tum demum i Leit iniuriam, cum tribuentem vel pecunia aut alio modo i impet ad iniuste partiendum, corrumpit tribuentem. επιτ ιξο τας J Supple του λασο του, praecise loquuntur Grae- et,est elegans phrasis, sicuti&Latini dicunt,explicato, pro ex- plicata eare. επι εἰ σπλα ses. 7 Existimant vulgo, Aristotelem tribus rationibus d ere tribuentem facere iniuriam, non vero accipientem, non recte ut puto, unam nos attulimus, eamquentam esse puto. Hoc autem loco nihil aliud mihi videtur a
473쪽
cs IN CAP. IX. LIB. V. ET HIC I. '
gere AristotHes, quam et ostendat, quomodo& quatenus mauriam faciatar: buens, non, an iaciat. Nam quod supra saepe est explicatu in si illud esse rem iniustam facere,aliud imuriam, id hoc loco ad tribuentem accommodare mihi videtur duobus exemplis Uno . rebus inanimis, aut etiam animatis, sed alieoo iussu peccantibus: altero a iudice sampto. Facere, in quit. N ultoriam quasi dicat: Facere quis dicitur rei, iniustim,dicitur&facere quis iniuriam, exempli gratia, in
itima, ut lapis aut lignum: etiam animata,vi manus mea altero impellente, aut ieruus iubense domino, interficiendo aut laedendo faciunt quidem rem iniustam non tamen iniuriam. Ad eundem modum, etsi diximus, tribuentem, non usto accipientem facere iniuriam: id tamen eum hae distinctione est accipiendum, ut interdum quidam faciat thiuriam, interdum tantum rem usi ustam, ut semper per ignorantiam alteri plus aequo attribuat. QAod autem hie Atiliot. de rebus inanimis, id diligenter est notandum. Videtur namq; alludere ad Graecorum mores & instituta. Nam Athenis lege Draconis Dra- eo & Solon insignesia gislatores. Draco de poenis & delictis
B TRAMENTO I poena quoq; constituta suit in resinanimas, ligna, lapides, aut statuas, quarum casu aut iactu aliquis effetlaesus: & in Les adimatas quidem, sed rationis experies, ut beluas Liubebat etiam suem suspendi ,statuamque in mare pra cipitari madabat, filiae quem oppresserat J teste Suida in verbo νικων ; Et Deinou bene in Ar, socratem, d Pausaniae desta curisu nis: Ι Iinc saevum faeiebant Allienis,occidebat bouem quendam, qui occiderat, suuonis dicebatur, &securis proiiciebatur in aquam. Et Plato lib. p. e legibus, simile quid constituite Moyses quoq; idem sere constituit Gen. cap.st. Le
επι ἀγνοῶν. J Hic tertiam ponunt rationem, cur tribuens inimiam faciat,no vero accipiens. Non recte, ut diximus:
nihil enim aliud Aristot. quam in iudice tanquam in eaemplo ostendit, quemadmodum tribuens iniuriam iaciat interdum,alias non item Est autem pretelarus hie locus de iudice, eiusque ossicio, quando iuste aut iniuste iudicare sit dicedus, quando iniuriam facere, quado non . Distinguit hunc in m dum: vel l udieat imprudens, vel sciens prudensque: si i m prudens non sacere eum iniuriam , neq; iussi una ine iniustum, iure Diqiti
474쪽
Od quidem legitimo seu ciuili, id est, si inique iudicet iudex
imprudens, legem scriptam secutus, neque iniuriam Deit legis scit piae ratione, neque iniustum est rudicium. Ratione. iiiquam, legis scriptar, seu iuris legitimi, utpote, quod sit secutus : Iudicium tamen eius si sit iniquum aequitati nempe naturali repugnans. etsi ratione scriptae legis iniustum dici non potest,tamen ratione iuris naturalis, a quo distellit, i iustum dici aliquo modo potest. Vbi obseruandum ius naturae ab Aristotele dies primum, ut praeclarea Cie. lib a. de legib. ubi naturae legem principem vocat, &Caiias Iuli Iconilius Irg de acquir. rerum domis. Hic igitur iudex etiam inaequales tribuens partes iniuriam non facit iure legitimo, quod si . sciens, prudensque iam non solum iniuste iudicat, non luna iniuriam facit, uni plus tribuendo quam alteri, sed etiam accipiendo iniuriam facit. Nam qui sciens iniuste iudicat, vel gratia, vel qua aliqua re eo impellitur. atque ita accipiendo quoque iniuriam facit. Est igitur & Pleonectes iudex sponte, scienter iniustus, qui H τωμα, id est, gratiam aut vindictam iudicet iniuste, peraeque ae si particeps esset iniuriae alicuius factae, aut rei furtiuae partem suam acciperet: gratia aut vindicta est illi partis loco,& se ad inimi eum ulciscen- dum inbuit illi minimam partem. Et hoc est, quod ait Arvοῦν καν. Neque enim. qui inter alios partitur agrum, verbi gratia, iudex 'el arbiter, pro honorario noli uri partem, sed pecuniam accipere solet, qui ita stiens & prudens peccat, non solii in tribuendo, s d.& accipiendo. Ad eundem modum Iurisconsulti, iudicem iniuste iudicare vel per imprudentiam et vel dolo, id est, gratia, odio, pecunia, aut ib ilibus, scribunt, initio Tit. Institutionum is obligat. qimsse erilicto. οἱ os αν ροποι. JHac altera capitis parte Aristotel.tria vulgi refellit errata. Primum namque existimant vulgo, iniuriam iacere in sta cuique esse potestate: eaque re, esse virum iustum,rem esse facili mam. am vulgi opinionem comemorat Sc Plutarchus in vita Catonis Vticensis, ubi squod & initio huius libri disputans eur iniusti vulgo omnium improborum habeantur deterrimi , hane assert rationem , quod vulgo credant, quem uis iustum esse posse qui velit: Fortem aut prudentem non item, ut quibus naturae bonitas quom sit necessaria, iusto sola volutas. Hinc Erasm.mauιnissilia ras
475쪽
18 IN CAP. IX. LIB. V. ET HIC . pusilla tenuis es, inquit δεκα οσμυη ἰσἰ μικρήνri, hoe &ab.
Arastotele libro r.eap 37. Rhet. positum huc Ron pertinete petat
peram igitur Schegkius. Vulgus iudieat, hoc valere, quod si quis simulare posset virli iustum, quod ille sit vere iustus, meliore loco quam vere iustus. Ea re quid opus iustitia, cum pos- sum agere simulationibus, parum ad rem vere iustum esse. Pr interea quod exiguus eius usus , no quod facile eomparari dposui, dicitur pusilla dcres tenuis iustitia. Qu e vulgi opinio, deis salsa, hoe tamen argumento nititur, quod indicat hic A- ristot. quod nocere alteri, alterum percutere seu pulsare, stu- prum afferre, maledicere,circumuenire de fraudare no sit dinnesse. Sinoeere alteri est facile. Ergo Sciniuriam Beere. Ratio connexi, nam iniuriam facere, nihil est aliud, quam nocere . alteri. Verum hoe negat Aristod neq; enim nocere alteri,quomodolibet,esse ini utiam facere: non si quis noceat alteri, e5tinuo iniuriam facere dicendum, aut iniustum esse: sed eum
demuin 3 qui noceat: certo quqdam modo ipse affectus, taleniusdam modi, id est, habitu praeditus iniustitiae. Hic demuvere iniustus, vere iniuriam facere dicendus est. nam vitia Scuitiost actiones omnes babitu definiuntur, ut copios v. lib. a.cap. c, lib.ρ .c .s. est explicatum. Et pulehre Plato Aldgib. non si quis, inquit, amici, cui quid det boni vel ause rat, itistus statim aut iniustus dicatur, sed si certis moribus αmodo id iaciat. Quare eum iniuria vera ex habitu, qui longo usu Sc difficile paritur,demum existat: de iustus quoq; eodem . modo . hine efficitur,neque iniuriam facere, neq; iustum esse, rem esse tam facilem, quam vulgo existiment: imo quo haee virtus caeteris est pulchrior, eo dc praeclarior,ut sup. docuimus ieap. r. ubi de Biantis victo,magistrat in Uendere virum. Faci- lle quidem est virum bonum simulare, sed esse dissi eillimum,' ob habitus neeessitatem, de hoe est quod ait, re :,H est,habitu praeditos. Eademque est ratio, cur neque in ipsis sit posituita facere aut non facere iniuriam . nam habitus iquidem principia nostri sunt arbitrii,persectio non item: ha bitum acquirere dc parere in nobis est positum, abiicere iam
Partum, non item, supra lib. a. es.s.
τ . J Alter vulgi error existimantis Deile esse cognoscere, quid iustum, quid iniustum: notitiam iuris &iniuriae esse facilem. Et eerte videas hodieque ex infima plebe, qui in grauissimis controuersiis tam aeute se cernere putent, - quam
476쪽
quam prudentissimos Iurisconsultos, utuntur hoc argumen to, quia ea, quae legibus contineantur, ut non multa & eertis
libris comprehensa, & publice omnibus proposita, facile ab
omnibus cognosci possint. Formula: ibin continentur,facile est cognoscere.
At iusa nihil unt aliud, quam qira legib uni eo νε-hensa. Ergo iuua cognosceme effacile. Propositionis ratio haec esse potest, quod in plierisque ciuitatibus leges non ita sint multae, sint certo scripto eomprehensae , sint deniq; publice sere propositae, ut Romae pro Rostris, x Athenis pro τι, ἐπεριλι. Ius, inquiunt Iurisconsulti. neminem ignorare oportet, ut quod & eertum sit & finitum,&est e debeat, La g. de iuris esse ii ignorantiar. Assumptionis ratio exsuperioribus est perspicua, ubi ostendimus quaedam iura&iusta esse legitima. Aristoteles tamen hane falsam esse ostendit hae ratione, quia legitima seu legibus comprehensavere Se proprie non sint iusta, sed ex eueutu duntaxat seu pers, propterea quod leges per se, ut in tabulis aut libris concinentur, consideratae, natum in Repub. usum habeant: . legum finis non in cognitione aut scriptura , sed in va&negotiis cernatur, in quibus si explicentur, iisq; si accommodentur,iam demum iustae dicendae erunt. Antea non item,nl- s ex eventu,quia scilicet fieri potest, ut accommodentur negotiis, & ita iustae fiant. Et hoe est, quod ait Aristot. legitimatum demum vere esse iusta, si sint πω προτὶ . ἐρα-νινο- , id est, certo quodam modo iam dc tributa, nempe rebus & negotiis congruenter & accommodate: adeo quidem,
ut nisi rebus ipsis accommodari possinti, ausim dicere leges
neque per se, neq; ex eventu esse iustas. Falsa est igitur assumptio. Iam vero,cum usus in rebus singulis cernatur, & negotiorum attributionibus ,quet sunt innumerabiles, perspicuum.
st, non esse cuiusuis, sed usu periti demum N prudentis seu politici viri,cum leges, id est,generalia praecepta rebus singulis&negotiis accommodarer diffiei limum denique videre, quid iustum, quid iviustum in hoe vel illo negotio contra atque vulgus putabat, quod quidem Aristot. illustrat & confirmat exemplo medicinae. nam & hie facile quidem esse nosses vires herbae illius aut illius, vini, mellis, Proprierates,nosse v-stiopem α sinionem, facile inquam esse nosse cesse salu-: bria,
477쪽
bria.& bonae valetudinis efficientia aut tuentia,vel contra. t .
usum nosse, id est, eui quid sit praebendum, quo modo, id
quanta meiisura, quo tempore id est, cum tam varia sit hominum constitutio, temporum dc locorum ratio. id vere medici demum esse nemo negauerit. Vniuersum genus nosse est cuiusuis di facile: res singulas, in quibus artis usus maxime cernitur,non nisi periti dc docti. QAin etiam Galenus I de facultatibus alimentorum, se m libello των , Ρι-- Onet nihil salubre aut insalubre vere & per se esse . nullum medica mentum per se esse optimum, sed ex eventu duntaxat, usus
selius ratione salubria α insalubria deliniri, quemadmodum re modo de legibus diximus. Quare ut rerum ad medicinam pertinentium commissio, notitia uniuersi generis est cuius. uis,rerum singularum, medicit ita & rerum ad Politicam seientiam pertinentium, quarum magna pars sunt leges. facilis quidem uniuersi generis notitia confusa. Vera autem rerum singularum cognitio viri est prudentis & Politi ei, usu & praeceptis informati. Eadem est ratio & in aliis artibus Practicis, Musica gymnastica, pictura, m. Et quidem hac ipsa comparatione medi inae, Aristot. est usus lib. a. M n. cap.y. in prιπα qui locus huic plane est geminus, S infra quoque est. ubi Sophistas huius vulgaris opinionis authores ἴc confirmatores grauissime refellit exemplo Medietnaeia Musicae. M iam τουτο. J Tertius est vulgi error existimantis, iustos peraeque atque iniustos facere posse iniuriam , hae freti ratione, quia alterum pulsare, uxori alienae stuprum offerre, conuicia dicere, non minus possit iustus, quam iniustus. For
Malterum pulsare potest iusim, sci
, iniuriam facere. Quid enim est aliud iniuria, quam alterius laeso. Imo inquiebant illi, iustus multo etiam magis quam iniustus haec perpetrare potest, vel quia cum iustus alterum contrariorumnbrit, id est, iustum facere, melius videaturno: se & alterum, sacere iniuster vel qui aspecie&simulatione iustitiae, ut&amieitiae facilius fraudari de laedi homines possint, ut qui ab amicis&iustis sibi non metuant. Verum Aristoteles consecutionem hane, laedere potest alium. Ergo Sciniuriam facere, falsam esse osteiidit hae ratione, quia ad iniuriam necessariussi habitus, ad laesionem non item. Nam quod supra dinimus, aliud ' . Dicthro
478쪽
stud esse remi iniustam facere, aliud iniuriam, id & hoc loco
repetendum est Itaque ut ea iniusta Aeta, pulsatio, stupri oblatio, conuicium, sint iniuriae , cuiusdam modi esse oportet eerto quodam modo affecta, nempe ex sabitu manantia, Mab eo. sui habitu sit praeditus, profecta , & hoc est, quod ait, 4; ὼA-Quae eadem & in fortitudine & aliis onauibus
virtuticius est ratio. nam Clypei abiectio & iii a non idem statim sunt quod ignauia: in hac namque habitus in illis non item est necessarius , 'vir λrtis Clypeum abiicere ic lasere potest, ut ignauus non potest. Sic & iustus rem iniustam fae re potest, iniuriam non item. Quemadmodum inquit Aristoteles actaones medici, urere, secare, medicamenta praebere, non stati in sunt idem quod medicari occurare: opus namque
est, ut uratur, praebeatur medicaulentum, dcc. certa quadam ratione dc modo.
ἔσκα α. J Hoc velut tetr 'vetris Sc additamentum satis alieno loco, ut saepe ab Aristotel. hic interiectum, satis est. obscurum. Summa tamen haec est, de persi,nis. inter quas ius locum habeat. De rebus, in quibus locum habeat, diximus
sup. cap. r. ubi docuimus inris velut materiam esse bona fortunae, quae&hoe & illo loco bona simpliciter seu omnino dicuntur. Et quidem pro horum quoque distininione de pers ius ipsis explicat hoc loco,quas inter ius locum habeat. N aminter eas demum locum habere ius, qui horum sertunae bonorum participes esse postini: ita tamen ut nimium & parum in iis bonis inter eos reperiatur, alterutrum si absit, inter eos
nullum posse ius locum habere. De priore parte,id est,de bonis ipsis res est 'perspicua ex primo Op. De posteriore hic explicat,ut qua personae proprie distinguantur. Nimium autemia parum habere de his bonis vocat Aristoteles plus aut minus aequo, di quam rectus usus postulet, quod quidem in his
bonis saepenumero accidit,in virtutibus nunquam. Nam haequantumuis amplificatae nunquam nocent,illa saspissime, ut praeclare Ariistotes es libro a. Mun. capites. in . Duo igitur
per narum genera affert Aristoteles, in qvibus posterior ista pars locum non habeat.& proinde ne ipsium quidem ius. NaDii quantumuis bonis abundent, nunquam tamen iis abutuntur,nunquam plus iusto habent, ni inium in iis est nullamoc proinde nec ius: inter Deos igitur hac ratione nullum ius locum habetinis: It ta alteram rationem, cur inici Deos nullum
479쪽
Diis actiones rerum contrahendarum, ubi &hoc amplius negat Diis recte virtutes reliquas attribui, ut & copiose Cicero tibro 3. de Natura Deorum. Eadem quoque est ratio hominum Diis similium, quibus nulla sortunae bona nimia esse pollini, ut qui omnibus optime utantur. Bonis enim omnia sunt optima& bona r Contra vero cit genus hominum, cui omnia sint mala,qui nulla re, quantumuis exigua, bene utantur, quos insanab; les hoc loco vocat Aristoteles, perditos & deploratos vocant Latini, quos inter cum bonorum fortunae
nullus sit usus, nullum quoque ius locum habere : Reliqui
sunt inter hos duos interiecti dc tanquam medii, qui in his ibonis nunc nimium, nunc parum habent, iisque nunc bene nunc male utuntur. Quo in genere plaerique sunt mortales,& proinde Aristoteles hoc genus recte vocat αἰθρώπινον, inter has demum personas locum habete ius ait Aristot. Scribendum autem ex veteri tralatioqe pro υ τουτο, τῶν A, &e. Agit enim de tertio genere, cui bona sortunae nocere ait, με re ιτου, id est, aliquatenus, non ut perditis illis omni modo; Hoc autem, id est, aliquatenM no omnimodo est humanum, communi hominum vitae& ingenio consentaneum. Atque ita inter has per nas bonorum fortunae cum uinium dc parum,tum medium,i4 est,iu* locum habet,&α COMMENTARII.
Περ/-τοῦ. J Vt supra de talione: ita & hie de
aequo bono & aequitate,quam rationem haee ad iustitiam, iulud ad ius habeat, explicat Breuiter quidem suo more, ut Min Rhet.bb. r. & breuillime tib a. Mun. in pnne. G p. t. de quo tamen, ut cuius in vita communi &causis forensibus maximus sit usus,accurate & copiose explieant Iurisconsulti, cum veteres, quorum multa extant in libris iuris ei uilis fragmenta, tum recentiores, quorum aliquot singulares de hoc genere scriptiones α libelli extant, ut Salomonii, &Oldendorpii. ωτι Exponit primum eontrouersias deae- quota bono: quas deinde dissoluit; ex quibus Jc naturam ipsam aequi & boni breuiter euoluit. Summa autem contro. uersia
480쪽
versa & prima quaestio haec est: Idemne sit prorsus aequuta Bonum & ius,an aliudὶ Et quidem hoc loco monet,si quis dialigenter consideret, neque idem prorsus Videri, neque tame aliud genere: discrepare quidem inter se nonnihil. genere ta-Men conuenire. Sed hoe infra elatius fiet. ο τι-- ἐπιεικh. J Accedit ad rationes controuersiae, quibus videatur parti m esse idem, patrim esse aliud. Nam aequum quidem & bonum ab omnibus laudari, & aequitatis is studioses,adeo quidem, t&verbum ipium gretcum ἐπιπιεικὲς, etiam ad quaelibet laudabilia transseratur: & quicquid sit bonum,idem & imεικες dieatur. Vbi obseruanda est duplex huius vetbi Graeci notio, propria &tralata. nam ἱ--ἐκὲς proprie diei, quod latine aequum & bonum, iuris quoddam genus, de quo hoc capite. Praeterea & alia omnia, quae sint laude digna,diei aut ἐπιεικὲς nihil sit aliud ab altera di tralata notione,quam bonum. Ad eundem modum & de horni- ne bipartito dicitur verbum Graecum, tam de hoc iure, inquam , quam de qualibet probitate aut virtute. Latinis duo sunt usitata vocabula, aequgas &aequuiri bonum, leu saeptu aequum dc bonum, quorum tamen Vna duntaxat est notio. I 4am ad alias virtutesaut probitatem communem, ut 'νες non accommodantur. AEquum&bonum semper de hoe 'eetto iuris genere dicitur; AEquitatis voeabulum plures habet notiones, de quibus supra. De homine in hac notione a equi vocabulum non dicitur,multo minus aeqqi boni, ut quidam inepte,quem Graeci ἐπιεικη vocant,latine reddunt aequubonum, Facilem &benignum vocant Latini. induxit &iuris interpretes plaerosque aequitatis notio, multiplex ignorata, , Frivariis reg/ lis iuris, ut aequitatem, prout hoc capite accipitur, putarim aliam esse naturalem, aliam ciui- lem, qua de re infra. De vocabulis aliis, eum aequitate vel aia finitatem habentibus,vel illi contrariis aut dissimilibus, insta fremo capite; nunc ad rem. Cuius Mec sit Formula: morum laus es dissar, ipse quoque, non βnt eadem. Cur enim para laude alioqui non asciantur, sesunt ea
At aluum bonum, i- pari laude non sciuntur, u-'; lud longe quam hoc maiora erete. Mi modo dictum es. Ergo aquum bonum' - non urdentur esse eadem.