Oberti Giphanii ... Commentarij in decem libros Ethicorum Aristotelis ad Nicomachum, post sat bene longam suppressionem, boni publici gratia, iam primum in lucem editi ..

발행: 1608년

분량: 977페이지

출처: archive.org

분류: 철학

621쪽

s IN CAR VII. LIB. VII. ET HIC.

persequentur, aut ab ea superantur, absque proaeresi tamen impotentes dicuntur: qui a doloribus 8c molestiis stuperantur, hi molles & delicati dici solent. Ex quibus perspicuu est, has omnes aliae iones inter se discrepare, intemperantiam quidem a exteris duabus mollicie & i mpotentia, proaeresi: caeco. ras autem duas inter se,quod mollicies succumbat molestiis,& doloribus, impotentia voluptatibus. Scribendum maψα, quomodo&plaeri pinterpretes Latine reddiderunt, Arg ropylus omisit, non ma.

Ait mollem fugere molestiam, quae

existat ex cupiditate. nimirum, quia re eupita seu expetita non potiatur, etsi haec verba fortassis rectius absint, ut non necessaria.

--, n A ---id hae affectiones differant,iam eo positum; hic adiungit alteram qnandam differentiam inter impotentiam de intemperantiam . nam hac illam esse deteriorem & nequiore: rationε hane affert, quia hare nullis perturbationibus & cuseditatib. lactetur. illa no item. Syllogismum affert Arist. ipse,omissa tamen assumptione,hunc in modum: Impνobior ea omnium iudicio M. qm nuta licet cupidit restimuiatm, aut corta leui, tamen gitium faciat, sis quigrauibus cupiditatib. simulat in idem faciat. . Atqui mtemperans, nuEa aut leui cupiditate simulata fluit tumfacit, impotensyame, vehementi. Ergo hoe ge est improbior. i propositione confirmat exemplo strati. na hune facilius M. niam mereri,qui ira inflammatus alium verberarit,quam qui non ,de qua re supra Lib. . initio es r. vi, op M apra cap. commemoratu, ubi & huius loci facta est mentio, qui turpiter facit, nulla cupiditate incensius, quid facturus est,si accedet cupiditas &vt paulo infra aecusabilior eoru est improbitas, qui leui cupiditate aut libidine excitamur ad flagi

tia, quam qui graui ut vulgo dicimus. si spectemus fure, qui

furatus sit Icoo. coronatos,& surem qui tantum Io o. quitilio existit, uter maiori supplicio asseiendust Si animu spectet,ille maiori supplicio assiciendus, qui tantum Io O .verum Resputa Ouiam politici animum non spectant, ut philosbphi iatheologi: animum interiorem theologi serutantur, politici

622쪽

co MMENTARII. . 3 s

raritem nullis amplius distrahi cupiditatibus ut nec ullo fere vitio premitur. in his enim dictum rationem c si perturbationi laris non pugnare amplius, ut nec in virtutibus, sed in vitiisl mPraraa,in virtutibus recta iam dominatur ratio. Est igitur in-t Perantia deterior quam impotentia. Sed quid de mollitie Eadem quae impotentiae ratio. Verum infra ea pite proximo, Et etiam hoe capi te aliis modis osteruletur: Intemperantiam impotentia esse deteriorent.

Una sere eademq est seriptura,librorum 'manu sormisque desicriptorum fimprimere non Latinum, formis deseribere Latine. J In veteri tamen tralatione pro ελακιας est malitiam venit, signifieae vitium t , deinde pro hoc uno verbo οδiακρλα ς, ibi sunt haee,ο δἰ ἀκρα κει- τύ Argyropylus pro legit T urnebus legendum putat, pro . o 1 αυλα ς, Ut prius m y -λακως. Dionysius Lambinus D. Tuingerus probant Argyropylum . nam Aristotelem orsum dieere de mollis & impotentis distinctione, & horum 'cum intemperante discrimine, mox interposuisse illa, πιιναε 3 αὐ- ibus breuiter expositis reditur ad institutum de impotente & molli sermonem, his verbis, μν θ-ν, id est, eorum igitur, de quum insilueram- dicere, nimi- , ,rum qui absque proaeresi agant, alter quidem mollis, altet non intemperans, ut vulgoregitur,qui est cum proatresil sedim potens dicitur. cui argumento est particula δὴ, qua utimur

in oratione, interiectionibus interrupta, contexenda, cui re

spondent Latina: Ergo, igitur, inquam. Quae explanatio,etsi non incommoda videtur,tamen qualitatibus omnibus repugnat,non temere est admittenda, praesertim eum dieendi ge- nus remaneat no satis elegans, τὸ - μώλακιαι ό δἐ ακμ-ἀc; elegantius fuerat, o Λ ακροαας. Certum tamen & hoe est, ακs ιεος esse vitiosum, clarum quoq; ex veteri tralationα

mendum aliquod hic subesse. Qi axe ob veritatem scriptu--,genus dicendi, & quia haec non sint tineessaria, sortasse reiactius omnia sint inducenda, hic interiecta, re alias sepe ob,

orationis concisionem.

A V. . J Hie aeeuratius persequitur disputatio nem de tollerantia & mollieie:& de illa quidem prius, hoc

tantum affert, ea m disterre quid a a continentia, quod verbi notatione seu vi x potestate docet. nam nomen. habet

623쪽

-6 IN CAP. VII. LIB. VII. ET HIC .

habet a vero a , γιρ αρειν, atque haec duo καρ- disserunt, qualitum victoriam obtinere &non sustinere cladem. Plus est in proelio esse victorem, quam non Ninci, aut cladem sustinere nullam. .Ad eundem modum plus est id est, superare & reprimere, seu vincere pei- turbationes,molestias,aut voluptates, quam est resistere iis seu obsistere. Vt igitur aliud est κρο nis ab eo, /κα πρῶν, ita&alia est εγκώ-αa καρπεια. Ex qua dissimilitudine & hoc elicit Arithoi. praeceptuini continentiant tollerantia esse praestantiorem. ut κροτειν amplius diximus esse , quam καρτερειν. Verum haec Iubtilis de limata distinctio vulgo saepe eonfundi iter, qui continentes & patientes pro iisdem: Contra vero molles Limpotentes,languidos, remic lsos eisceminatos ponere lent ο οι-J Exposita breuiter tollerantia, euius est th lestias perferre inam haec sere de tollerantia adhue sunt di. l ,eam versari in molestiis, esse absq; esse in obsistendo, eo τιο-: differre a contiuentia, eaque esse ins riorem nunc de ea affectione,quae non obsistat,quae sit που-, id est, succumbat, de qua hoe affert poti stimum, eam cervi in molestiis non perserendis, quas tamen plaerique maiorque pars hominum ferat. Quae clausula, purisserant, vim huius affectionis totam fere contineti eaq; reace rate ab Aristotele explicatur ea partieula. Quae clausillae 'dem,& in continentia & impotentia loeum habet.nam si v lluptates sint, aut molestiae acerrimae aut grauissimae, quibus

non nisi summi viri & id est, omnis virtutis genere exculti & ornatissimi obsistant: his inquam, si qui sup

retur, non continuo aut impotens, aut mollis dieendus eri τ'

Qualis commemoratur Philoctetes ab Theodecte Tragi eo Aristot. discipulo, qui ob grauissimos dolores, ex serpenusinu, non fatis constanter eos pertulisse, magnosque eiulatus edidisse dieitur. quod eum Theodectes ille in fabula, tum alii

quoq; poetae scripserunt.' nam & Cicero idem commemorat lib.a. Tuscul. ubi de dolore tollerando:ADeo concedendum erigementi, Se.ubi & Herculis eiulatus ex Tr

chiniis Sophoclis afferuntur. Talis est Cereyon latro insignis apud Athenienses J ab Carsino Tragi eo, cuius & hie, x

in o te poetica meminit Aristotel.& Suidas in vita eius. Fin

git.r eiulatus edidisse in Tragoedia Mope,dicta a Cere1onis l. - filia s

624쪽

COMMENTARII.

filia fhaee voeabatur Alope, verisimile est propriam filiam inclusam in carcere fame necasse, proprium filium seris obaiecisse deuorandum, fortasse in ea Tragoedia edidit doloris& et amoris signa J ob hos igitur graui sumos dolores, nemo

quis temere mollis dicatur. veniam namque meremur potius, quam reprehensionem, qui acrioribus voluptatibus aut

doloribus obsistant. Quare & impotentia dc mollities in voluptatibus ac doloribus usitatis&peruulgatis cernuntur, iis inquam, quibus vulgo plaerique resistant, non tamen & his omnibus . nam sunt quidam,quibus vel natura, vel morbo id assit,ut obsistere nequeat; verbi gratia, Philoctetes,teste Sholiaste Grateo in Thucydidem flocus diligenter notandus Jmuliebri morbo assectus dicitur ob intersectu Paridem. Seythς quoq; plaertq; muliebri & molli morbo laborarunt,m hie

de eoru regibus Arist. Herodot.dς omni b. Scythis libr. comis memorant, ηλιαε νοι di vocat Herodotusii. muliebrem i Valla

male vertit, laborarunt Helia morbo, attingit historiam ab-Ω5ditam de Serthis. Sybaritae molles. adeo ut in ciuitate tota noluerint habere gallum gallinaceu, quia canebat nocte, ne interruperetur somnus. J Huius aut morbi Scythatueauiasam narrat Herodot. esse sacrilegium in aede Cereris comisi sum, sed eorporu laxitati &Liuius Gallorum corpora fluentia & laxa siepe eomemorat ex humida regione &fiigida, ecstudio equitandi lde quo & Arist. in problematis mbiles & libidinosos homines effiei narrati attribuit Hippocr. in

Aere. e. ubi m/--ει est,minatione vocat Perperam igitur hoc loco contra omnem libroru fidem & semctiam Fcelieianus & Lambinus pro supposierut mρσών. na Per' sis luxu quide diffluxisse notu est, non tamen moibo,sed co- siletudine&institutis. Seytharu igitur haec ex morbo molliis cies, non est ea, de qua hic agitur, affinis&gemina mollicie. mulierum. Nam dcharum naturam viriliene effoeminatio-xem & molliorem, ut Scytharum caeteris gentibus notum est. Seythis non absimiles fuerunt Sybaritae, quorum tantasuit mollicies, tam eisceminata & delicata natura, tartes i ficum strepitu edentes, ut fabros alienarios,&c. Omnes ex urbe remouerint, etiam gallos gallinaceos, ne somnum interis rumperent, teste Athenaeo lib. ιχ. horum ciuis fuit celeberrit mus ille Smindirides, cuius mentionem reperi apud Hero. Motum lib. o. Athensum ΛnstotelisnaM. I. ι-

625쪽

3νr IN CAp. VII. LIB. VII. ET HIC.

σώρ. s. .ssilianum lib. ra. atque apud Cleomenem tib. a. ubi de Epieuto in fine, & Senecam lib. a. deir , cap.as. ubi tamen

vulgo perperam Myridem; rectius in manuscriptis Mindyridem, quo modo & Cleomenes eo loco illum 'ocata nam ut Graeci dieunt& hie dictus videtur, alias Smindyrides , alias Mindyrides. hie igitur, inquit Seneca, eum vidisset dientem,& altius. rastrum eleuantem, laesum se iri questiis, & ut Athenaeus ait,latus sibi dolere, vetuit illud opus in suo conspectu Leere : bilem habere saepius questus est, quod soliis rosae dupli eatis incubuis- ω. falioquin non est notus iste Smindyrides, sed adduxi iam

Ioea. Athenaeus de quodam, qui tam delicatus, ut coquus quando facturus placentam & aliquid intriturus , inberet Atrotheea vestire disi eos , ne sonasse aliquid sudoris aut .ulueris immitteret. 1 Hos tamen Sybaritas non tam moriis, quam studiis molles, & proinde vere molles existiman dum est. Gallos quoque sepe hoc nomine perstringit Liuius, ut laboris, viae, aestus,sitis, igiliarum impatientes,l .ag. .as. intollerantissima laboris corpora. Huc pertinent lecti molliter strati, pauimenta seu sola tapetis ut mollior sit in- ressus,instrata tin Demetrio Phalereo grauissime reprehenitur hoe. J Molles vocant Veteres, qui in hyeme non tantum eaput, pedes & corpus, sed manus etiam chirothecis obue-lent, ut est apud Athenaeum eo bisor in aestate vero umbras non arborum solum aut rupium consectentur, sed in his ipsis alias umbras & trigulas f pergula non voeatur officina, i herna est, ut Apelles stabat in sua pergula pingens J quaerebant, mollibus denique & multis stragulis seu Gntuneulis qui equos insternerent. apud Liuium & alios centuneuli stragula equorum J quae omnia molliciei facta commemorat Xenopn. tib 8. de ripam. Contra vero tollerantia cernitur in contrariis, qua virtute excelluisse olim Lacedaemonios, persis, s Persae primum excelluerunt, postea degenerarunt: l&. milites Romanos copiose exeonit Cic. lib. a. seM. . ia

. η J ApudGraecos haec duo & μωλακία plaerumque coniungi solent, quasi idem valentia : disseruρt tamen, suod&supra dictum, nam mollitia est velut genu deliciae προφη species. mollis omni molestiae&labori sis cumbit, deliratus in vestibus potius & cibis spectatur. Assest autem exemplum mollis Aristot. ut si qui viam, ne ex ea a

626쪽

COMMENTARII.

tolleno molestiam eapiat c olim enim vestis laciniam inis, terdum in humerum iniicere solent, ut hodie fere) trahar. fApud veteres trahere vestem mollis hominis indietum. ea de causa Iulius Caesar adoleseens repraehendebatur, monitus senatus a Sylla, ut metueret puerum illum, J Qui, inquit Aristoteles, etsi melius seeum Lae ratione agi putat, tamen i euera non aeat molestia: existimat quidem miserum se non eΩse, imitans tamen laborantem dc fessum, ei plane est similis. nam & trahendo laborem susti net. Hi ne noui quendam qui aliquando cum equitaret, tam stulae agebar, est doctus alioquin, ipse habebat sareinulam, eum videret fessum equuae, sumpsit sarcinulam, ne oneraret equum, & imposui t suo humero, quasi eo equus exoneraretur. Si eo modo qui trahunt, non putant se laborare, eum tamen trahetes etiam laborent..ὼν οέπια-J Hoc pertinet ad vehementiores cupiditates, seu voluptates . nam his voluptatibus si quis tandem fractus cedat, non eontinuo repraenensionem meIetur. Hi namque similes sunt illis, qui risum cohibere conati, tandem amplius reprimere se eum nequeant, in maiorem cachinnum effunduntur, quod Xenophaneo accidisse, narrathie Aristoteles f historicos nosse est dissicile, multa uno verbo indicat A ristoteles J de quo puto me menxionem reperisse apud Seneeam lib. a de Ira, i narrat Alexandrum Magnum Xenophanto canente, manum adamia misisse, quibus locis comparatis videtur Xenophantus Alexandri suisse tibieea& familiaris, & parasitus, 3ς proinde Aristoteli notus: nusi quam praeterea mentionem reperi ἡ πιυδsa Planius ita seriberetur, ἰονουν-ά-υσis. Vis enim argumenti Aristotelici, quo doceat, mollem esse, non vero intemperantem eum, qui ludis sit doditus, tota in verbo αἰάχαυας consistere videtur. Ludus quaedam est quies seu requies. nam est remissio quaedam seu πως. Si est requies, ut est, quod de infra o. in .

Ergo labore & molestia, s requies psi cessatio a labore J in

qua rnitur mollitia, non intemperantia aut impotcntia. quae in voluptate. Itaque lusibus deditus, etsi vulgo intem perans, ut δέ apud Cic. lib.r. ιλ. diei solet,proprie tamen mollia est potius, quam intemperans aut impotens. nam non dic plicet quiusdam coniectuxa,ν πιις υλαννε. legatur Gai hiis mutandum. l

627쪽

sgo IN CAP. VII. LIB. VII. ET HIC.

. -τὸ . J Duo hic facit impotentiae genera, quo-- Ium alterum temeritas: alterum dicatur imbecillitas. cuius partitionis & infra cap. 8.e, ro.fit mentio, ubi explieatur, horum impotentiae generum utrum alterost melius aut dete. rius: hie de eorum vi & natura, de eadem panitione& in Magni ubi de iis, tam de natura, quam de praestantia,eodem loco agitur. Imbeeillitas igitur eorum est,qui in principio quidem recta ratione in eonsilium aduocata, constituerint, non sequi voluptates: postea tamen non perstent in consilio, sed si acti ερ victi cupiditatibus, eas potius qiram rationem sequantur, quod genus etsi vitiosum est, & quidem altero, ut infra. vitiosius; utile tamen est, ita secum dilbutare. & eum ratione tanquam consilium capere, prius quam occurrant voluptates. nam cepe qui audierit, verbi gratia, venturam aut praeterituram formosam mulierem. si prius ratione se hie praemunierit, animumque & consilium velut excitarit, quam illa veniat, non temere quicquam turpe admittet, neque superabitur aut succumbet, quantumuis res ea aut iucunda, aut aspera & molesta fuerit. non secus, inquit Aristoteles,atique illi,qui eum seipsi antea titillarint, aliis postea titillant, bus vix moueantur. Alterum impotentiae genus in iis est, qui nulla antegressa deliberatione, tacitaque seeum disputatione&praemunitione, sed continuo simul aspexerint, verbi gratia, formosam mulierem, aut rem iucundam senserint, commouentur, & hoc motu incitati faeiunt ea,quae fieri non

oporieat. Quod genus, inquit Aristoteles, sunt acuti fere Smelancholici, hi quidem ob vehementiam: illi ob celerit

tem . nam melancholicorum motus, quam sint aeres & v Mhementes, & pene suriosi, explicat doctissime Aristoteles inprobum 3ο .sectione probum.prima. Αcutos accipiunt eos, qui aeuta bile, quos cholericos vocant, fundasset hi, quos item eonstat, facile huc illue ex eitari & impelli, celeresque eorum esse motus. QAare ut huius generis sere sunt et olerici&m lancholici: ita illius erui, qui vulgo sanguinei & phlegmaticLve quorum motus non tam sunt aeres & furiosi, sed lentio & consideratiores. Mirum tamen Aristotelem in Magnu, melancholicos & frigidiores homines,infirmae impotentia; . ingeniosos autem & meliori indole praeditos, te

628쪽

COMMENTARII. 1st

CAPUT II X. - COMMENTARI LComparatur hic intemperantia eum impotentia, rara altera sit nequior & vitiosior, & eadem opera dissoluitur quae stio quinta,& explicatur sententia prima:adiicitur & comparatio duorum impotetiae generum, utrum altero fit vitiosius. Extremo autem capite hoc accurate explicatur, cur impotens de sententia facile deducatur & sit mutabilis, intemperans non item, quod idem initio capitis attingitur.

Αο - - λα ς. J Supra in quaestionibus disseruir, intemperantiam videri malum esse sanabilius si impotentiam. id quod hie falsum esse ostendit, & hoc una eademq; opera, intemperantiam impotetia esse deteriorem, q, quidem ipsiun& priore cap. iam ratione una docuerat, ista, quia teperantia sit cu proaeresi, impotentia non item, quia ea, quae fiunt cuin proadiresi, sint vitiosiora illis quae non. Hoc aut loco tres praeterea rationes adfert, quibus idem eonfirmet, oes a medicis petitas. Prima est, quia impotentia sit sanabilior, si intemperantia: quae sanabiliora, constat esse meliora. Antecedes confirmatur hac ratione, f cur impotentia sit sanabilis, intemperantia insanabilis, est medicorum vocabulum J initio capitis, quia intemperans, ut & priore cap. dictum sere initio ,ἀνάγκη

,sσ,i .illum quidem suarum actionum turpium non poenitet, hune aut poenitet: ille permanet in sententia, hie non item.

eurita 3 squae est ratio differentia: J id infra hoc eap. extremo. Falsum est igitur φ supra in quaestionibus dictu intemperan-

teni videri sanabilem, impotente non item, cu omnia potius sint alia,id est, eum plane res contraria sit, ut eleganter in prouerbio dicitur. Altera ratio, εοικε ΔΘ,&c. quia inteperantia si- ,

milis est tabi aut aquae inter egiem, impotetia vero eomitiali potius morbo. Similitudo in eo est posita, quod ut aqua inter icutem & tabes morbi sunt perpetui, comitialis interruptus, suaq; habens interualla seu inducias fui ICtiloquutur mor- ibus habet induetas J ita & intemperantia est perpetuu vitium, . impotentia non item .nam impotens eo est tempore,quo voluptati oblatae paret, eamq; sequitur, postea ad se redit tandebrius aut furiossis:intemperans aut habitu quodam iam implesso est affectus & informatus. Quare ut perpetuus morbus de diuturnus interrupto est deterior, ita & intemperantia est

629쪽

deterior,quam impotentia. Tertia ratio,ηltio etsi ab Arist. eo potius accomodatur, ut doeeat impotentiam non idem esse,q, vitiositate, qua de re & supra cap. r.ου - ωοὶ tamen & ad disputatione de inteperantia Scim potetia accomodari potest. vitiositas, inquit,est oeeulta, impotentia lnon item. Ergo no eadem est affectio Ergo impotentia pro, dprieno est virium. Ita quidem primo Arist. sed aecomodatur lnune in modu priori disputationi, intemperantia, utpote pars vitii est Oeculta, impotetia non te: Ergo haec illa est deterior. Antecedentis ratio de vitio quide & intemperantia,quia qualitas est quaedam animo impressa: quia etiam occulte agit intemperans, 3c per insidias, ut supra dictu es. o. ubi de venere λλοπλοκα De impotetia vero, quia sit qualitas no ita animo impressa, sed inehoata duntaxat assectio, & agat impotens

no dissimulanter aut oeculte, maxime iratus, de quo illo' inst. cap.ro. impotes, inquit, επιλλος. insidiatur, ut sup. cap. σ.iratus,inquit, c- ἐχατουλος. φ ibi in specie, hic in genere. Ratio eonnexi, quia mala & motbi occultiores,grauiores sint, perspicuu. mala enim quae noscuntur, possunt curari, ignota non: sic vulnera seereta sunt periculosiora. His igitur tribus rationi b. l. erspicuu est, inteperantiam impotentia elle. detexi ore. QAartam de proaeresi supra exposuit cap priore,&paulo infra attingit -&c. Quintam quoq; affert linis. hoc Ap. se in Mun ista. quia inteperans prinei pio est orbatus,impotes non ite, sed hoc ipi boe eap. inst. explicabis lExposito impotentem intemperante esse meliorem: hic, quia priore capite duo sunt allata impotentium gener , quorum alter temerarius, alter imbecillus, exquirit, hortis ipfbrum uter sit melior. Ait igitur tEmerarium oltero-meliorem, duabus rationibus: quarum prior,quia leuiore motu & eupiditate vincatur imbecillus, grauiore in acriore temerarius. Formula:

lauiores animi motus non reprimit, is a b. m.

. . tibu , quod explicat supra cap. priori. σαιν A u Atqui ambecilli motin seu perturbationes semitemerarii motud se supiamuessunt acriores.

630쪽

eo MMENTARII. . in

; ' Asthmptionis ratio explieata est sapra eap.priore extremo y His, ubi dictu temerarios partim aeutos esse,partim melancholicos, quorum illi eeleres &intenses, hi graues Macres habeant animi motus: lentiores vero & sedatiores motus esse eoru impotetium,quos imbeeillos diximus. Eandem assumptionem limilitudine quadam exelieat Arist. hoc loeo

supr. cap. Io. impotes omnis ebrio eoparatur. N otum

aut alium alio facilius vino tentari& inebriari. vi igitur exiguo quidem vino nonulli inebriantur: ita & imbeeille impotentes leui de eausaeomoueri solent. Sie aceommodantam in his verbis, stil. imbeeillus,similitudinem puto. Altera ratio, dissielle enim est te luere libros Aristotelis, quia sunt Basmenta, Ciceronem ει Platonem propter bonu ordinem explicare Bellius, ---- innumerabiles in Aristotelel quia imbeeillus non sit absque eonsultatione,temerarius contra. Formula: A Fi deliberato peccas,eoqvi non delibercto,ea deterior, da quasvrasib 3. t At imbecilim deliberato pareat, tamerarim ni item , hoc: βρ prioresv..ix βουλα σαμνοι, cte. Ergo hoc ille eri deterior. aet hane rationem quidem attingit Arist. 4-D. ubi monet. virum bonum non remete seu facile i non temere dicunt vereres faeite: hoe perspicuum,aherum elegantius, non temeret redderet hoc loco obseuritatem J imbecille impotentem ec

se. propterea quod deliberatione quadam & consulto is

Peccet.

In L ,γκιοι. J Exposita breuiter impotentiu inter se eo-iaratione, redit ad priorem de e5paratione impotentiae & in-- emperantiae, atq; adeo vitiositatis, qua explicatum festi in- temperantiam impotentia esse deteriqrem multa hie ite da ut perpetuitas or xionis, & dispintiopis Aristotelieacem: aeatur. J Atq; adeo impote meare me non esse vitisi, quod idem posterius hie rursus & qὼdein diminius explieat. nam .. proprie quidem n5 esse vitiu, doeet hae ratione. quia hoe sie eum proaeresi lilla non item, sie vitium omne eum proaeres, impotentia non est eu proaeresi J eonuenire tamen alioua ex parte cu vitio, seu eam esse vitiu aliqua ex parte: πη, ut bis niti, tur Arist nempe factoru ratione. Meotentia inqiram q. - itin, Iatione Laoc ini

SEARCH

MENU NAVIGATION