장음표시 사용
661쪽
est. IN CAP. XI 1 I. LIB. VII. ET HIC . 'esse, quod ipsum &Justra commemorauit libro primo. eaphe octavo. Verum non recte, pIopterea quod sortuna nimia etiam sit impedimento, id es Ruia nim ijs diuitiis &opibus rectae actiones mapediantur, ut quibus plaerique luxuriare & a vero aberiare consuerint, mediocres diuitiae seu modicae beato seu viro bono sint utiles, immodicae pernitiosae, qua de re iUAE libro decimo, capite octavo, Sc si ra attigi mus θιro sexto in fine. are cum fortuna bonis actionibus sit impedimento, certe beatitudo vile non potest. Etsi, quod adiungit Aristoteles, nsmia liaec fortuna , leu bona ianudicenda e-1it, eo' quod bona fortuna dicatur bona ratione beatitudinis: ad beatitudinem , inquit Aristoteles, bonae fortunae est finis, id est, desinitur bona fortuna, & circumscribitur beatitudine: quatenus beatitudini sortuna desesuit, eatenus bona est dice da, alias non item. J Alterun argumentsim, cur voluptas summum bonum eme videatur, quia ab omnibus expetatur, tam beluis, quam hominibus. Formula: a b omnibita expetitur, erisummum bonum, qμοι supra explica tum initio lib. r. γVoluptas ab omnibus expetitur. Euosummum eri bonum.
algumetuo olim usus est Eudoxus teste Arist. insta li ro. c a. & postea Epicurus i scit .post Arist. J de quo apud Cic. I. de Fin. Hinc duo sunt argumenta apud Ciceronem iptollib. r. nihil aliud agit, quam ut doceat voluptatem summum bonum. Videtis pueros statim nihil aliud expetere, quam voluptates , iuget e molestias & dolores. Hinc naturam hominis ex pueris beluis persp:cere possimus, quam ex viris perse-: ctis. Alterum argumentum, quia omnes quicquid agunt, re- serunt ad voluptatem. Ergo summum bonum. Est enim ad quod omnia reseruntur, illud ad aliud non refertur l. refellit Cicero libro secanis de Fin. J Resellitur tamen ibidem ab Aristotele & a Cic. bb.1 de Fin. Aristotcles hic non tam proprie, quaI Cicero refellere videtur.
φήμ. 99 A J Hesiodi versiculo ex libro secundo,
, argumenti modo aIlati proposuonem conlirmat. Nam Vt fama, quae ab omnibus celebratur, non est de nihi- Io, seu ut Erasmus extulit, nQu omnino temere est, quod vulgo . ccitant: I fama, quae a multis celebratur, non tameta
662쪽
t icienda J ita & summum videtur bonum, aut certe insi--;ne, quod ab omnibus expetatur. Hinc qui refragantur tem 1ori, & ab omnibus Vsitatis, contra eos est elegans locus: iodie contra eos, qui Vocantur Theophrastiani.
ι.ει - J Quod modo dictum voluptatem ab q-mnibus expeti , quia in controuersiam reuocari poterat, eam hic dissoluit. Occurri namque poterat, Videri eam non ab omnibus expeti, quod saepe cernere liceat, qtiae ab uno expetantur, eique sunt iucunda, alterum fugere, eique elle odiosa & molesta. Respondet Aristoteles, verum hoc elie,eiunque ipsius causam quoque adiung:t, fieri id propter disparos
naturas aut habitus: ex quorum dissimilitudine, etiam voluptates exsistere diit miles, docu mus mitio capitis duodecimi. Verum igitur alium quidem alias peisequi voluptates quia alius alio sit ingenio, aut habitu, vel allectione praeditus: non tamen hinc ci scias, quin voluptas ab oninibus expetatur. Nam tametsi ston eandem voluptatem, tamen Omnes persequuntur alius aliam, quin immo & eandem, non quam ipsi vel arbitrcntur, vel fortaste dicturi sint, sed eandem tamen. Nam multos videas, qui arbitrentur, voluptates corporis se persequi, aut interire ii idem dicerent, qui tamenceuera omneS ad unam eaisdemque yoluptatem contendant, Veram nempe, quae est in actione mentis seu contemplatione : ad quam persequendam omnes natura & diuinitus quodammodo sumus facti, quisque diuini quid in se
continet, quoad persectissimam illam mentis voluptatem, etsi ipse aliam se putet persequi voluptatςm, rapiatur omnes igitur Voluptatem persequuntur, quod ad genus od est', ut a-
etionem non impeditani de silauem,' non eandem tamen: alius enim aliam; irho & eandem, nequidein quam ipsi vel pu-xent, vel dicturi lint, icorporis namque voluptatem. Vt quam solam norint vulgo,quia usitati lima & ad quam plaeriqj sint . procliues,qua re & sol*sere Vulgo dicatur voluptas, hanc igitur dicturi sint&existiment se per quil non igitur quVi ipsi dicturi lint, sed ad quam diuinitus sint propensi,ut modo explicatum. Obseruandum autem & hoc, voluptatem corporis se-lam sere .vulgo voluptatem haberi dc dici, . & vi Gganter Aristoteles solam velut nominis huius haerealtatum 'habere, creuisse, cernere haereditatem, pro acquirere dicunt Iu- Ieconsuli apud Ciceronem aliquoties J & cur: nempς quia
663쪽
IN C A P. XIV. LIB. VII. ET HIC .
sitisquentissima, eaque etiam de causa vulgo notior. Cor- pocis demum voluptates innumerabiles, & alius aliam ex . petit; illi, quia non norunt aliam, responderunt semper de corporis voluptatibus. Verum Aristoteles dicit esse aliam, videlicet contemplationem mentis, quae est actio quaedatri non impedita, hanc expeti ab omnibus. φιμερὲ, δι-οn. J Haec ad prius membrum huius capitis, . quo voluptatem bonum est e, refero. Nam &hic duo praeterea argumenta ei res confirmandae ab absurdo ducta adferun- . tur. Prius est, quia nisi bonum si voluptas, essiceretur, beatum non vivere iucunde. At hoc absilrdum. Nam & modo& supra libro primo, capite nono,dictum, beatos su Nam luptate esse. Ergo & illud. Ratio connexi, quia voluptasi si non est bonum certe beato ea non erit opus. Nam quae non bona, ea sibi beatus adiungere & acquiret re negligit, ipse optimus. Quare si beato non aderit voluptaS,iucunde certe non
J Imo, inquit, etiam moleste seu cum molestia vivet beatus, quasi diceret, non tantum in volupta tibus nullis erit beatus, sed hoc amplius etiam in molestus. Hoc igitur alterum est arsumentum, cuius formula: Si volup non eis bonum. . Ergo beatM erit in molestis. Athoe absurdissimi , Ergo illud. Ratio connexi, nam si Maluptas neque bonum est, vQic supponit, neque malum, ut supra docuimus. Ergo nec dolor, qui si malus non est, nil vetat, quin beato adessepossit. Potem igitur in dolore esse beatus, quod est absurdissimum. Hs δ -J Nd modo in priore algumento dicto
de beato, id hic iteratur de viro bono, Euius vitam non tale iucundam, nisi si α actione eius item sint iucundae,&c.
, COMMENTARII. Πεω in κών. J Quod sepra cap. Ir. dictum volu- Praxes csse, Sc quae plane ac per se sint expetendae, ut honestae, si Sua non nςm,ut corporis, de eae, in quibus intemperans: id hoc
664쪽
hoc capite etiam pertactat. De veris quidem seu hoilestis pauca extremo capite: de alteris haec duo potissmum: Primum, cur & quemadmodum & hae bonae dici possint, & expetendae:
deinde, cur vulgo magis, quam Verae expetantur. επισκεπlέον αις Existiniat Petriis Victorius libro at . mariarum lect. eap. S. svir doctissimus Italorum omnium JAristotelem hic refellere opinionem eorum, qui nullam corporis voluptatem expetendam dicerent ἴ non recte: neq; enim verbum μή ad alios referendum est, argumento sit Verbum am πιι σῶεον, quod perspicue ad Aristotelem potinet, ut saepe alias σκεἡέον, Apr. lib. r. cap. 8.initιο, & saepe alias. Itaq;
Amm. -Τεμ, id est, amplius cxquirendum, disputandum L non diuirus Uso , quia supra iam dixerat hac de reJ τοῖς λεγουαν, scit. nobis qui dicimus f nobis dicentibusJ scit. svr.eap.ra. mitio. Docet autem hic initio, corporis quoque voluptates cur&quomodo expetendae aut bonae dici debeant & pollini. Cur debeant ξ hanc affert rationem, quia dolores corporis sint in malis. Formula: GContrariorum alterum sis malum: alterum rerte vel es
bonum,uel certe non malum. Atqui dolor,em contra ta eLI voluptasteri in malis. Ergo volvim corporis non est in malu .inio modo igitur, inqui ct ali quis, bona ,haec voluptas dici potent 3 Duos asturi modos Aristoteles; alterum his Verbas , η. -- ς ἀγκριι - αναγκω . nimirum , qua ratione non malum dicitur etiam bonum, eadem & haec corporis Voluptas, necessaria tamen qua de re distinctum supra c. p. .ὶ f Sunt quaedam voluptates corporis necessariae, cum bibo, comedo tantum, quantum necessitas naturae postulat; cum yltra natui ae
dinderiam e repleo,& exquisitos cibos quaero, hae sunt nou stariae & superuacaneae, & sunt iis malis. J bona dici pote- Mod enim non malum, quia remotum a malo, huius rCurionis seu orbationis ratione, bonum quoque dici selet, 'tamen proprie. Nam Vein bonum non est O batione ma- Ii, contra potius malum rubatione seu priuatione boni. AI- ter modus his vcrbis, τύ, qu,non omni ex parte, sed fine quadam. quod Graeci τοῦ, nos Latine fine quadam J seu aliquatenus sint bonae, nempe ista omnes aliquatenus haec expetant. Finis autem in , quatenus ratio praeseribit & naturae desiderium, quod si non teneatur & observetur,
665쪽
ois IN CAP. XIV. LIB. VIL ET HIC .
stati milesinunt esse bonae. Hactenus igitur erunt bonat, qu , se continebunt intra uaturae terminos. Sciendum namque. Vesuptates has corporis partim esse modicas, partim ininwJ oratas: cuius rei haec cli causa, quod bonorum corporis V m . dus & i inmoderatio quaedam .seu nimium esse possit. mula: morum habimum seu molisnum, eim melius boni HI aliquod nimium, erit O voluptatis eoνuni
Atqui bonoνum corporis ect nimium quoddam. . Ergo voluptatis corporis nimium quoddam erit, id est, nimiae & immodicae, ut&modicae, corporis volup tes reperientur. ν
ia in re longissime distant ab animi voluptatibus, quarum
millum est nimium. Propositio explicata sit pra cap. ra. in principio. voluptates ii mi tantur trabitiis. J Allumptio per se item en plana: nam omnibus est notu , bona corporis infinite excrescere, ut &diui- illas, unde bona corporis alὶa aliis meliora, maiora & numero- 'isi ora. Iam vero vulgo dici non solet improbus, qui corpo- iris voluptates expetat necessarias , scd qui nimias. Quare dc hac fine eaedem dici quoque poterunt bonae , extra eam finem .
c. πως επι της. J De voluptate corporis modo die ita, eius esse nimium ,& hoc duntaxat fugiendum; hic de dolore, in quo, inquit, se contra res habeto Eius namque non spectari minium . eum 'ue non nimium duntaxat, seu grauic simum, sed Oirmem elle fugiendum ad malum. Cur ergo, inquiet aliquis, Voluptas quoque non omnis est expetenda, sed modica duntaxat, contra naturam contrariorupti Z Respoά-dendum ex Aristotele, ου-εω, dcc. hic non esse contrariis nam dolor voluptatis nimio non est contrarim:. dolorenti qua dolor, voluptati, qua voluptas, est coni mi, non quae nimia est voluptas, non, inquam, sit ita laticino nunti aut magnitudinis: dolor igitus omnis est fugiendus, voluptas ero expetenda, non omnis, neque enim nimia, sed modica &necessaria. Dolor quoque nimiae Voluptati, nempe qua ni- Inia, non est contra s, proprie scilicet & per se: alioqui ratione voluptatem persequentis , Ut est intemperans, etiam nimiarq, poterit ellic conuarius. Intemperans namque immo
666쪽
dCratas voluptates etiam expetit, tanqtiana contrarias dolori expellendo. Ulia de re infra. Locus luc valde est ob scilius: tota enim qui stio in eo, quod cum dolor Omnis fugiendusscurriori voluptas omnis expetenda ξ Respondet Aristo. nullam hic cile ccmirarietateian propterea qu5d hic a ratur de nimio,& ra- . tione magnitudinis non expetenda, sit distinguas voluptatem, quasdam elle necellarias, quasdam non , & sic argumentCris: Omnis dolor fugiendus; Ergo etia quaedam nimiae voluptates sunt expetendae, tamen, inquit Aristoteles, non ipsium nimiuid voluptatis, sed ratione eius, qui expetit,incipit illud nimiu etiacontrari si esse dolori. In temperantes nimias Voluptates perscinquuntur, quia dicunt eas dolori contrarias, tanquam clauumores. Fit igi-
contrarium dolori. Clauo, m. agni S VoluptatibuS magnos expellunt dolitur, Ut aliquo modo videatur nimium voluptaris
μουνον. J De voluptatibus corporis, cur& quatenus sint expetendae aut fugiendae, in bonis aut malis numerandae, earum deniq; este nimium,adhuc est explicatum. Nunc de iis dem, cur eas, etsi non veras, & animi voluptatibus longe detexit Fres S minores, picerique tamen acrius & Vchcmcntius peI- sequantur. Q 8 priusquam explicet, praeceptum aflcri methodicu quoddam peregregitim. In rerum explicationi b. non
tantum quid verum, sed falli quoq; causam &sente aperiendia: huius praecepti ut litate hanc ait clle maxima, φ sua vero fides constriraetur magis, sal n5 tantu leprehenso, sed origine ipsaerxCris S ibute quoq; patefacto. Hinc valet ad fide, quado aliquid CXphcamuS, quando veritate explicauimus, si hoc addaia 'naus, haec est veritas ipse; sed ego velut corollarii loco asteriit ibi,qriae reS in ζrrore te adduxerit,sontem tibi aperiam: hoc sepissime in onmib. di sinitationi b. accidit, & magis meretur fide apud eos,quibus aliquid petauadeli velimus. Aure u igitur praeceptum. Itaq; & Ariis hoc loco,postqua docuit,errare vulgus,
qui voluptates corporis magis putent expetedas quam animi, causas quoq; eius errori S aperire Voluit. Cuna. n. plurinaia refert hanc opinione homini b. plaeris'; a natura pene insita exurere, M alteram a nurere: tum per est difficile, quia, ut dixi, natura fere nobis sit insita. Α pueris namque statim voluptates corporis degustare vicipimus, animi, non nisi longo post interuallo, &alioqui plaetique a labore, inquit Terentius, procliues sumus ad libidinem. Duas igitur huius errori S causas asscit, r
667쪽
oao IN CAP. XIV. LIB. VII. ET HIC . duas item alias doctissimus Nobilius bb. 2. δε voluptate. quas
breuitatis causa praetermittam. Aristotelis prior causa haec est, cur, inquam , Voluptates corporis auidissime omnes per quantur,quia his velut extrudatur dolor, quem omnes mani
hus pedibusque a se depellere student: atque hoc optime fit petistas voluptates corporis, qui dolor si fuerit acrior, etiam acrio ribus opus est voluptatibus. Eas igitur persequuntur acriores,
atque adeo omnes corporis Voluptates, non acrioreS tantum, umquam medicinae gratia.'Vt enim medicina morbus: ita voluptatibus dolor, tanquam clauus clauo pellitur; fames cibo, sitis potu, Venere alia desideria σφοφα θώυνται. J Obscurior locus, cuius tamen haec sere affertur sententia, quia dolores, si sent graues, grauibus quoque eliciendi sunt voluptatibus, tanquam medicina, Vtpote dolori contrariis: ea re magnas ab omnibus voluptates ea peti.
Verum mihi non probatur haec sententia, sed non habeo me liorem, videtur mihi latere mendum, est mirabilis Aristoteles in paretithesibus,multa interlicit,& ob id fit dissici limus Quia modo dictum, voluptates corporis esse dolorum tanquam medicinam: huius verbi medicinae occasione arrepta, interlicit Aristoteles, eas non esse in bonis, sed hoc supra explicatum capite duodecimo, ubi& de hoc loco, tum, quia sunt medicinae, tum, quia pendent ex malis na
ei βελπιον. J Melius est, inquit, habere, quam fieri, id est,
melius est non esurire, nullaque re egete, quam satiati & Ἀ- pleri. Mod quia accidit voluptatibus corporis, quas expletiones quasdam esse supra docuimus: ea re voluptates hae non optimae censendae sunt,atque adeo non bonae, nisi ex eventu. in λωκον - - . J Altera est ratio,quia cum ipsae sint magnae,tum qui eas expetunt & persequuntur,alias praeterea nullas habenti quibus se oblectent. Hac igitur de causa quoq; fit, Vt eas tam acriter persequantur, adeo quidem, ut nonnulli vitro etiam sibi earum velut sitim faciant, & cupiditatem quaerant, quemadmodum cibo expleti interdum acriora quaedam appetunt, quibus cupiditas vescendi rursus excitetur. tamen nullas ibi alias habent aut norint voluptates, no nimis reprehendendi fuerint, si innoxias persequantur saltem: nam si noxias & pernitiosas, id certe & malum & accusabile est. At, inquiet aliquis, etsi aliae ipsis non suppetunt voluptates, non id
668쪽
tamen satis causae ipsis videatur, cur has tam acriter persequi debeant, cum satis ipsis esse deberet, si modo nullo sint in dolore, si medio, qui dicitur, in statu consistere ipsis liceat, qui
indolentia seu αλυπια, δc hic ab Aristotele τε μηκορον, clamatone dicitur espondet Aristoteles, & hunc vitae statum medium, plaetisque etiam molestum esse tribus fere de causis, Primum namque, inullo alioquin perspicuo in dolore esse videamur, dum in hoc medio sumus statu, semper tamen subest aliqua molestia & labor. Animal namque semper laborat, & aliqua ex parte sati- .gatur, quod vel ex sensibus perspicuum fit, quorum munera dolore non vacare, scribunt Physici, ipsum, inquam, cernere M audire non vacat dolore, ut est apud Aristotelem tir. a. Anima, quos labores & Hippocrates lib.a. de Drata,m, vocat, ut hic Aristoteles φυ-: natura igitur ipsa medius hic status, labore & molestia non vacat. Et naec communis est causa omnium hominum, etiam animantium. Duae alia
terae sunt fingulares L prima enim' est communis J & propriae,
quartuli prior est incrementum corporis, quae adolescentum est propria: hos enim corporis incrementum stimulat & vrit, adeo quidem, ut corpora eorum aestuent commotis humoribus ; spiritibus drcalore, non secus atque ebrii vaporibus concuti solent. Huc accedit, quod ipsa per se adoletantia sit iucunda, ut tristis senectus: non mirum igitur adolescentes ad has corporis voluptates esse propensiores, sed eo est praeclarius iis resistere. Altera causa est corporis constitutio seu feomplexio vulgoJ quae est Melancholicorum. Ea namq; horum est constitutio corporis, ut semper voluptatibus,tanquam medicamentis opus habeant, utpote quorum acriores sint hu mores, qribus eQ, corpora Vri & morderi nunquam desinant, ει qui in continuis fere tuque acerrimis versentur plaerumque cupiditatibus, dc appetitionibus, de quibus iupra cap. 7. in . 'Ocap.ro Quare cum omneS homines, tum adolescentes,praesertim N Melancholici etiam in medio statu quaerunt voluptates , quibus eos naturae, aetatis, labores & molestias,aut leniant, aut tollant.
--J Hoc ad priorem rationem pertinet , qua di- 'istiam, voluptates corporis dolorum esse velut medicinam, siue ea voluptas, inquit hoc loco,sit contraria, quod supra explicatum, siue qualiscunque, id est, etiam non cψntraria, modo v
669쪽
cia IN CAP. XIV. LIB. VII. ET HIC . '
hemens : nam voluptas est illa quidem omnis dolori contariaria genere, non tamen specie: Verbi gratia, dolori animi voluptas corporis specie tenus non est contraria.. Sic iratum ex contumelia, qui dolor est animi, serpe placati videas Musica,
Haec ad Melancholicos duntaxat vulπo reseruntur, quos, quia acrioribus cupiditatib. impellan tur,intemperantiorcs &deteriores cςteris hic dicat Arist Mihi, ut priora, ita & haec verba generalius accipienda videntur, ni-ninum homines fieri plaerosq; intemperantes & malos, ex eo, quod tam acrirer Voluptates corporis persequendas sibi existi mei,&persequant .Deniq; videntur mihi haec generalia omnino: videmus n. pigrosq; melacholicoS remotos ab inteperantia. λυοχή. J Hac velut altera huius capitis parte, postquam priore de Voluptatibus corporis, iam deiis,quae animi, quas hic ocat absque molestia, quod siIpra explicatum cap ιε δε decimo. De iis hoc primum; earum nullum este nimium, cuius rei haec est ratio, quia bonorum,ex quibus manant, nullum item sit nimium, nempe Virtutum. Itaq; ut in virtute nullum reperitur, quod de gratitudine commemorat Cicero in
Planeiana, I elegans locus ad hunc Arist. explicandum, sicin Aristotelis ad Ciceronis. J quae quo magis crescit, eo est per se
chior & laudabilior, ita nec mi voluptate,quae ex virtute aut scientia oritur. Quare & ab omni periculo vacui sumus, ne magis quam oporteat Vsibus harum Voluptatum gaudeamus, quod contra usiauenire in Voluptatibus corporis supra hoc capite dictum. Alterum, eas capi ex rebus natura iucundis, non ex eventu, quod supra ea plicarum cap.ra. Vt & haec verba, λε
- odi muta νει. J Et hoc obscurius: Cuius tamen haec mihi. videtur sententia: Dictum modo,ea, quae curationis causa adhibentur, ex eventu esse iucunda. At inquiet aliquis, imo ne
iucunda quidem videntur, ytpote ubi nulla sibsit actio, sed
perpessio potius : nam qui curatur , non tam agit, quam perpetitu . Respondet Aristo es,etiam in eo, qui curatur, actionem quandam subesse, non quidem eius,quq curatiu& laborat partis, sed quae reliqua iubest sanae partis,&hoc est .quod
ait, του Ἀπημένod &c. pars autem haec sana, sensus i. pse esse videtur, Voluptatem percipiens, sensus autem est actio
670쪽
Et hoc supra cap. ra. explicatum.
ἀκ αM K-J QAia modo dictum, quaedii natura esse tu
cunda: constct autem ea,quae natura, este Uni ut modi SP perpe tua ; vidcri poterat, iucunda haec natura semper fleeade. Ad
iungit igitur Arist nihil esse quod idem semper sit iucundii, ho
Ia limb. quidc. Ratione reddit, quia hominu natura no simplex sit & unius nodi, sed duab. ex rebus mixta & teperata,animo Sccorpore, quoru altero tande et homines corrupantur&anteria
eant Quare cii ex duabus his rebus & naturis constet homo: miria no eli, no eande semper illi pmanere Voluptate, non una eademq; illi elle iucunda, quin potius, Vni iucundia, id alteri saepe eli molestu;vt conlepiatio menti est iucunda,eiusque naturae conscia tan ea, sentibuS,maxime phantasiae hac re laboranti, non item. Sic cibi sumptio famelico quidem est iucunda, faturo molesta. Myod si autem hae duae partes Vtraq; ex aequo voluptatem capiat, iam fiet, ut homo neq; doleat, neq; voluptate perfundatur. Nam quantum quaeq; parS eΣ sua Voltiptate gaudet, tantum ex diuersa rursu S dolet, ita Vt neque vere dolcat,
neque gaudeat homo, &hoc est, quod ait, , scilicet utraque hominis pars, aequabiliter agat, gaudeat vel doleat. Denique sunt duo, alter alterum laesi tu me, ego te, quiae tu me laesisti, ego dolorem capio, quia ego te, Voluptatem capio : ita est quasi quoddam aequilibrium, & homo non vere dolet, neque Vere gaudet: quando animus gaudet, corpus dolore allicitur, tum plane homo non dicitur proprie gaudere nec dolere. Si singulas partes spectes, ratione animi gaudet homo: verbi gratia: Posidonius,qui laborabat articulari morbo , podagra, tamen dasiputabat, ex disputatione illa voluptatem capiebat, ex morbo dolorem. Sic neque dicendus est homo proprie gaudere, neque dolere.
ηψυας. J Est quasi antithesis eius, quod modo dictum, hominis nullam esse simplicem Voluptate,&vniusmodi, quia laeq; naturam. Nam,inquit, si natura eius si simplex, certe & actio eius semper sit eadem, eaq; iucundissima: naturam . namq; actio quaeq; suam imitatur,& proinde & voluptas. Ab ο Θεος - . J Dcum una & simplice frui Voluptate . a contrario docet, ut cuius natura sit simplex& unius modi, ea est ex Aristotelis selitentia contemplatio, si quidem & haec eius est actio, qua de re insta tib. ι o. capita octatio. At, inquiet aliquis, Dei nulla est actio, utpote immobilis, teste Aristotele libro ra.