장음표시 사용
681쪽
IN CAP. II. LIB. VIII. ET HIC .
Denζον ἰν J Hicile bono &de iucundo. Boinimnainq; , eadem & iucundi est ratio j quia alitia est absolutet si ivpi citcibon V, aliud tibi, q inter masna sepe est: differentia, Vtsιs,ra dic u se 1 c. . qu Eri potest, vinim ilic sit intelligedum, lumina inquam, fIt amabile. Sic Virtutes p sie, abs blute bonum quiddam, sed multa sunt latum comparate bona, huic aut illi scit is corporis S um unae bona', verbi gratia, adolescenti pe lcunia non est bonum, uua una febricitanti nota bonum, stoma
cho vero imbecillo Optimum, iuueni pellimu & deterrimum, seni pro eclarillimum & optimum. Respondet Arist. id quemq; l. bonum amare,.sibi botrilin, cuiuςrei ratio haec inihi este vi des, in sua 'q; vis & natura, sibiq; accommodata rapiatur δ feratur, asper netur & fugiat contratia, seu aliena, verbi gratia, cuiuisi, oculi ea cerium t no q alijs, sed i sibi sint aspectabilia. t Oculi mei feruntur non ad ca. 3 alius possit,ego no possim videre. Sic auruS ad ea audienda,' Ego possim audire, sensus au- lnum non eo rapit. Sic appetitus ad ea fertur, si iudicet vel sibi bona aut ptilia, nou considerat, quid sit tam generaliter bonia, lsed quid tibi magis p prium &accomodatum. J Absoluae tamebona, & ipsa abiblute ei lint amabilia, ut quae sibi bona, sibi a snabilia. Vcrunt quia saepe nobis bona Videantur, quae reueranon sint: quia inu bolia, Vel situ vera, Vel opinabilia: quaeri iursus potest, Vtra hic sint accipienda: Voluptates . n. corporis etiam dulcissitnae hominibuS intemperantib. videntur optime, vellera non linat. J Vbi adere diciti o. ubi de lvo'uptalc, R espondet Arist. amare quem non m reuera sibi subonuni,ced P videatur. Amor namq; est appetitio idata: haec autem non fertur, nisi in id quod vitio seu phantasia1psia fuerit complexa. Oarare quod phantasiae o νε ται bonum, id est,bonum φαινο φον scit Opinabile, uon s ον seu verum duntaxat, amatur. Vcrum discrimen hoc ad hanc de amicitia Hi putationum nihil aut parum valet, modo constet etiam opinabile bo-NUm, non tantum Verum . cise amabile. Alias magni id est momenti: hic satis sit nosse ViIumque tam verum quam opina-b: te esse charum& amari, λ ον-ν. J Accedit iam Aristoteles ad Amicitiae desi nitionem, cuius tres partes deinceps exquirit & explicat, quasi l liud agetas. Nam explicato de tribus amabilibus, admugit, cum ilianimis nullam reperiri amicitiam homini. Rationumhque ancri biparti m : cum, quia inanimorum adiici sius nos
682쪽
nullus mutuus sit amor: tum ouia nos illi i)ia a non Velimus .ip tum causa. Ad amicitiam autem haec duo in prunis sitiit necessaria, mutuus amor &boni Voluntas ipsius qui amatur causa. Neutra autein haec in illis reperiri , porspicuum est. De mutuo quidem amore certi stimum , de altero ridiculum, inquit, sit, velle vino quid boni. Nam quod consei uacijd volumuS, non tam vini, quam nostri id causa volumus. σου; θ Explicatia in dcsinitionis partem, quae est de mutuo amore, qui amor nisi assit mutuus, non tam erit amicitia, quam quaedam beniuolentia i ita scribendiim apud Cicer.&antiquis sempbeiiniolos & bcniuolentia. J Nam benivolos eos vul odicunt, qui bona sibi velint: amicos vero non nis id ipsit in velle, &vicissim fiat. Quare & AMI cITIAM vulgo dei iniunt beniuolentiam cum remuneratione vicissitudine. Qinim tamen definitionem Arist. negat esse plenam. Addendum namq; illi, non obscuram, Jeu perspicuam, confirmat hoc Ndditament m hac ratione , qtiod alio qui sequeretur, etiam inter ignotos este amicitiam, φ csso ab virdum. Cu P. ariequeretur, hinc planum est, I, saepe etiam ijs, quos nung vidimus, ob virtutem aut eruditionem singillarem bene cupiamus, bene aduersiiveos iuDus astecti,q, beneuolentanae est,pprium Fieri quoq; potest, x t idem ille, quem nos tacita liuiusmodi bciacuo lentia Ele limu ur, S ipse nos quoq; similii sequatur, ut tamen alacra heria non nota naus. Qilare etsi benetiolentia rit mutua, no tamen continuo est amicitia Aristotelis agit ut humS loci&disputarionis sitim mam faciamus, amicitiae, definitio haec est, cam cile beneuolentia perspicuam, seu no Obscuram, qua quis alteri bonum Velit illitis ipsius causa, cum natituo amore seu vicissitudine. Huic pene gemina est S Ciceronis lib. 2. Rhetor. i sta, ataractriacst voluntassi Maliquem rerum bona una, illius ipsius cauci cum eius pari volsiu-tate. Vbi tamen Cicero illiid, perspicua. o injst, quod tamen verbo intelligi potest. In qua definitione ea naulta momenti ad tota disputationem est positu, non explicatis iam Aristotelis verbis, ipsiam paulo accuratius consideromus. Tres i3it no quatuor, ut vulgo putat, buxus definitionis sunt partes seu notae. Prima est velut genus amicitiae, bcneuolentia perspicua, Voluntas a Cic.dicitur,ubi tamen benetiolentiae vocabulu , generalius sit initur. Nam proprie beniuolcntia edda est ab a
683쪽
. IN CAP. Ib LIB. VIII. ET HIC . Recte igitur Amicitia, non simplex beneuolentia, sed perspi- lcua, delinitur. Beneuolentia est occulta&obscura, &vvΑ-ristotcles ait lib. s. cap. s. est ignaua quaedam amicitia.
At amicitia est pspicua, actuosa &, ut Cic. ait ιυ Lalis, ossici se Amici namq; non est tantum bene velle, sed multo magis bene facere, inquit Arithoi. lib. a. Rhet. definiens s ama. re. Itaque ossicijs sublatis, quod saepe locorum longo inter uallo & silentio fieri solet, qua de re insta hoc tibro, e .s. tollitur quoq; omnis amicitia. Altera amicitiae nota seu definitationis pars, docet amicum amico bene velle,& benefacere, no sua tamen causa, sed amici duntaxat. Quod & Cicero ex- pressit, & Aristoteles tanquam vulgo tritum & celebre commemorat 3-& in Rhet. libr. a. hac nota 8c proprie definit ε--τὸ τὸ ,δcc. quae certe nota est praeclarissima&verae amicitiae. In vulgari en m& falsa priuatae utilitates sere speetainurj non eius qui diligitur dignitas, quam notam attigit & Paulus Apostolus, ita de- l. finiens: Charaim non quarit Huius, Certe notae argumento Cicer. libr. a. de Fιmb. - εἰ de Natura Deorum in G, Epicurum grauiter refellens. Amicitia mero, inquit, Lem1 ubig esse potest, oec. Quid autem est amare, e quo nomen amicitiae ductum, nisi velle bonis aliquem affici quam maximis, etiamsi ad se ex his nihil redeat. Vtam tem priore nota ab amicitia serungitur mera beneuolentia, ita hac altera ab ea disiungitur vulgares, fictae & adulat tum amicitiae. Ad priorem & hoc pertinet, quod praetermisimus, Ciceronis in Laelio ' Nam hoc praefat, inquat, Am ritia propinquitata. t malo veterum verbis explicare scripta veterum, quam meis. J quod ex pνopinquitate beneuo tia tolli
'ote I, ex amicitia non poteri. Sublata enim beneuolentia, amici tra nomen tollitur, propinquitatis manet . ' Hinc amicitia ex
virtute par ta, antecellit amicitiae, quae naturalis, hoc est, inter i propinquos, inter illos potest exsistere odium, imo fratrum gratia rara est, inter amicos si beneuolentiam tollis, tolles a- imicitiam, amicitia propinquorum non vera. Tertia Amici- . tiae nota est de mutuo amore, de redamando, Graeci i Vocant, latine quidam redamationem, ut amatio- lnem, quo verbo & Plautus utatur. Malim ego φίληων iam - ii rem, mutuum amorem dicere latine. Amatio
namque & redanaatio, sint illa quidem planiora, aut certe ad i
684쪽
. COMMENTARII. . Graeca verba propinquiora. Plauti nae tam en siliit potius pri - .npiae quam Ciceromanaes prouerbium apud veteres, e r Pia rina prosapia, hoc est, ob letum, obscurum, ignotum J sitiat,
inquam , inusitata, altera inusitatissima, eaque re magis perspicua. Haec autem nota ut est fuautissima teste Plauto fiucundissimum enim est, quando in amore mutuum iaciunt. Iando contrarium sit, est crux acerbissima, inquit adole- seensibi: J &aequissima. Par enim est, amico in amore re-' spondere, ilistum benefacienti reddere beneficium: ita & maxime necessaria amicitia, ut docte ostendit Plato in N im sequeretur alioqui, etiam odium inter amicos est e,quod est absurdistisnum,si inter se non ament mutuo, sed adier duntataxat Propter hanc autem notam vulgo amicitiam cum ae- 'qualitve dc iure maximam affinitatem habere aiunt, qua de re infra rv. o. Et haec quidem verissima ac perfectissima est amicitiae definitio Aristotelica. Nam quae& altera eius a Laertio profertur,amicitiam esse aequalitatem beneuolenti; mutuam leu respondentem Διώ rivo φονο & quae in lib. a. Rhet. Α-
mare seu g tynde amicitiai nihil esse aliud, quam velle alicui, quae putet bona, illius ipsius no sua causa: hae,inquam, . definitiones, qua parte non sint plenae, satis petapicitur ex ea, quam supra explicauimus. Quare nec Ciceronis in Labo haec
definitio, amicitia est d. innarum humanarum qi rerum summa cum beneuolentia& charitate consensio, satis plena aut bona videtur. Omisit namque mutuum amorem , omisit&' imoluntatem boni altius ipse amici ratus Qtiae duae sunt verae definitionis partes: tertiam duntaxat expressit de beneuoletia. Quod autCin amicitiam vocat consensionem, ne hoc quidem satis recte, ut insta explicabitur lib. p. o. Deniq; concordi & contensiis non idem , quod amicitia. Ficinus a fieri quandam Platonicam, Vt ipse ait, in Platone non reperitur. Est amicitia honesta, perpetua volunt/ti S communio. Apud Platonem nulla extat alnicitiae definitio In Lyside ubi constituerat reperire definitionem nihil perfecit: ibi exquirit inter quos exsistat Amicitia.
EX plicato quae sint chara seu amabilia, ubi &de definitio ine , quaestiones N iore cap te propositas, qui quibus sint
685쪽
amici, quae asiaicitiae si iugenera, aliaq; ad amicitiam pertinentia, ex hac amabilium di istinctione explicare iam orditur. De posteriore quidem quaestione prius duobus his capitibus, de altera item duobus c. apiti by s..d 6. de qua tamen & . noni nihil. Hoc igitur capite ma Esse amicitiae genera, quorum per se unum, duo reliqua sint ex eventu: & illa qtudem sit stabilis, haec mutabilis, oncndit. Haec autem prima est amicitiae diuiso, in eam quae per se&ex euentu , cui pene gemina est Ciceronis haec in L/bo p mitio, ubi amicitias partim veras δίperlectas, partim vulgares & mediocres este ait. Plutarchi in Eros eo diuitio quadripartita inaturae, cognationis; sociorum , dc amoris in infra ni
ταὼτα. J Uia ex prioribus constat, tria esse rerum amabilium genera, bonum, utile & iucundum: ergo Lamoris tria erunt genera. Cur ita Z qui aut jupra dici iam obiectoruni , Vt Vocant, Varietatem ipsae aditiones sequuntur, de sentibus si pra dictiim : quot enim sint obiecta, totidem &- actiones. Amor alitem est aectio. Si igitur tres sunt φιλω ue seu amores. Ergo & tres amicitiae Cur ita Θ iis in sua cuiuIque 'liabitus est actio. Quare cum actio habitus quida videat , quadere supra ca. a. nasine. huiuS . . habitus actio it amor: certe quot amoris, totide Sanaicjri .usint genera, neccile est. Sunt igitui tria, mustu taliten inter se liscrepantia, qua de re mox. 3 Hic ea amicitiae tria genera ad duo revocat: nam ex ij sumim docet elle per se, reliqua duo ex e- uentu. Nam eos demum Vere bile amicos, qui ita inter se ament, ut alter alteri bona quae Vesit, ea re vel ri, quia ainet, nullam aliam ob causam. Itaq; qui Ves Vtilitatis , vel voluptatis causa i lucr se amant: hJ duo, quia alter alteri bona quae vult, non ea caiisa velit, quia amet, sed quia amet, sed quia utilitatem aliquam alit Voluptatem capiat, certe non per se , sed ex euentu amici erimi. ina ad certe de ijs qui ob Itilitatem aut voluptatena inter se amant, veru melle perspictium est,ut pauo per amat diuitem; indoctus doctum; nod quia ips e quem a-
niat, ipsi sit chariis, sed quia id, quod ab eo exspectet, diuitias
aut eruditionem. Sic homines facetoS amamus non tam propter iptas, quam propter facetias. Itaq; hi non per se, s ed creuentu dicendi sunt amici. Ea namq; ex euciatu dicuntur quae
quia aliquid hoc vel illud eueniat, aut coiisequatur, constanti
686쪽
P se Vero, quae nulla rerum externarum sicuadrientitia ruinmati ita ratione , suapte sponte constanto Tantum utilitatem c. voluptatem spectant hae duae amicitiae: nam ille non tam a-Macit aliquem propter ipsi ini, sed quae ab ipsb exspectet, talis a-
δὴ J Nota est seu proprietas amicitiarum ex coentu, eas non clic sempiteritas aut stabiles, sed fluxas, &quae G cile dissoluantur. Curas rei haec est ratio, quod res ex qui-
Dcis hae amicitiae conglutinar)tur, sint fluxae & mutabiles. Vti I ivas certe non manet temper eadem: Vtilis est nauta in mari, tetra non litem. in mari igitur cliasus erit, domi non item. Eadem & rerum iucundarit m est mutabilitas: unde facetus non est temper cliacus, in conuiuiis iuniciori, in vehiculo, in itinere: in rebus luriis, & grauioribus obsti epunt, sunt odiosi. Itaque & Cicero cleganter in Laelio. si viis ta/ amicitιas conglmi inaret, eadem conglut inara dissolueret. Sed qaia nattira
C icero disputat, non conglutinari ex rebus propter utilitatem. Omnes interirent: sublata enim Ca re, quae conglutinat, di iasbluatur necesseCst. . e. 6ιο. J De amicitijs Ob utilitatem aut voluptatem, cur non Velae, sed ex cuciatu, cur item Licdedit loluantur, dicium hactenus. Hic inter quos cae potis limum reperiamur. Et primum de ea quae ex utilitasC, in senibus fere hanc reperitari. Proptet ea quod senes non tam iucunda, quam utilia quae erant. Sunt, inquit Aristo reseSlto a. Rhet. φὶ ο κ μ b ,hboc est, ut ait Teientius,ad rem attentiores. Quatu&an viris quotaque, si qui adlem estuat attentiores, haec amicitiairperit , quos Artitoteles hic vocat τους δε Nam haec, νεων, rectius mihi videantur abcile pone, tum quia S in veteri W- latione abest , tum maxime quia νέου. distinguant ab ijs,qtitia ακμη Homines namque sunt Vel cxζεσβυτα , VCl-άκμη viri, vel νεοι iuuehes seu adolescetues. In prio sibus quidem duobus lacine ex utilitate an icitiam, in tertio istu in adolescentibuscam, quae cx Voluptater periri docet. ω απιυ δε ιι τοιοῦτοι J & haec amichiae ex utilitate no ta. Nam cum vera amiciria maxime conuictit m & consue ludinem amet, hanc cX Vtilitate conuictu hon gavdcre hoc loco ait Arist. seti quo si dein 'alet, liui US g Cris amicos talinua id gervis hiantes, lucriones, res suot natura saepe no hilari,
687쪽
6 o IN CAP. III. LIB. VIII. ET HIC .
iucunda & suaui, sed tristi δc dura , ut sere senes & auari: tum quia eatenus sunt iucundi , si qui sunt quatenus uti
litatem si erant, quae utilitas si nulla erit, non iucundi quo que amplius erunt. A quibus namque utilitatem nullam sperant, aduersus eos quoque iucundos & hilares praebe re se non solent. At ubi nulla voluptas aut iucunditas, ibi certe conuustus nullus aut consuetudo , cuius conciliam Sc conservatrix, & quasi condimentum est iucunditas Cum homi nibus denique tristibus, seueris, morosis, auaris, senibus vix ullus conuit' us,& sic ubi nulla iucunditas, suauitas sermo nis, morum, ibi non est, ut vulgo dicimus, conuersatio. εις ταυτας θη. J Amicitiae est genus quoddam,quam Graeci vocant hospitalem Romani, de qua hoc loco An. stoteles, i eani amicitiae ex Vtilitate esse similimam. Hos tesnamq; amicitiam verethter se colunt commodi & diuertemi: . vel adiumenti alicuius causa. SEd de hac re insta latius ι .aa. initio. ιἡ θ τ νεων. J De senum amicitia dictumunc de adolescentu, R ea quae ex voluptate leu iucunditate. Ait igitur adolescentum amicitiam vere cile ex voluptate propterea quod turbulentis sere animi motibus, non ratione ducantur, cum inqua,& ea quae iucunda sibi, & quidem in praesentia, non in poste. Ium, de quo non laborant, persequantur. Recte igitur Α- aistoteles in Rhet. Adolescentes ostendit minime lucri elle cu. pidos, sed omnia scie vel ad voluptatem, vel ad gloriam &ani.
ili. J Hic iterat, quae sinit)upra dicta de facilibu
ius amicitiae interitu seu mutatione: ait, ea quae iucunda, alia atque alia exsistere pro mutati e aetatis ; hac,inquam,mutata, mutata & iucunda. Neque enim eadem adolescenti qua puero, neque iuueni, quae seni sunt iucunda. Quare cum iu cunda haec facile mutentur; amicitia quoque ex hS conciliata, facilc interent necesse est. Ea quoq; causa est, cur adolescentes cito diligere & incipiant & desinant'. Sint, ut ait Aristoteles lib. a. Rhet. , id est, amata relinquere pernices, inquit Horatius in arte poetica. Sic statim qui extaturati aliquare, dicuntur αψυκρροι, amata relinquere pernix.
2-θ. J Est amicitiae quoddam genus, quam Grae i
vocant latine dicamus amatorsan , quae Est amanti uiri & amasiarum: cuius-modo ex Plutaasii Eroti come-
688쪽
minimus. De hac igitur, quia de adolescentum amicitia agaui tur, & hoc loco adiungit Aristoteles, eam fere in adolesenti ibus rςperiri: hos esse amatorios. Rationem adiungit hanc, quia huius amicitiae amatoriae magna fere pars in perturbatione seu affectu & in voluptate sit posita: Atqui iam dictum haec ipsa duo,affectus&voluptatis desideria in adoles entibus maxime reperiri. Caeterum amicitiam hanc amatoriam in affeiactibus & voluptate potissimum cerni , non eget longiori con
θ ε. J Ait adolescentes conuictu amare,quos
ex eo amicitiae utilitatem capiant. Nam Vt insta cap. s. magna vis amicitia in consuctu euposita. Etsi igitur haec duo amicitiae genera in eo conueniunt, quod Vtraq; sint ex eventu, traque mutabilia seu instabilia: differunt tamen,quod ea quae 'ex stilitate, non gaudeat conuictu ,quae ex voluptate, gaudeat,
θ-J Adhuc de amiciti js vaegaribus, seu leuibus, οῦ .
Vt Cicero, de ijs inquam, quae ex eventu, ut Aristoteles vocat. Hic de tertio amicitiae genere. quam Cicero pulcherrimam & , maxime naturalem,Αristoteles vero persectam Vocat. De qua hoc loco duo fere docentur. Eam & esse persectissimam seu verissimam& maxime stabilem, & hoc tertium leuiter, eam ' esse rarissimam Duo priora ijsdem fere rationibus confirmanis itur ijsq; tribus, s locus hic obscurus. J Prima isitur ratio, cur ea, quae inter bonos, seu ex virtute est amicitia, sit omnium praestantissima, Verissima, persectissima, est haec, quia est ea per se, non ex eventu: Esse autem eam per se, ex eo docet, quod boni, seu ex virtute amici, inter se ament non alia de causa, quam qua sint boni. Neque enim viri boni utilitates aut . voluptates spectant, sed virtutem ipsam, & ob hanc selam inter se amant. Atqui boni sent per se: utiles aurem&iucuncti alio spectant seu alio reseruntur. Virtutis namque haec Vis 'est, ut in quibus inest, ipssis afficiat & bonos reddat ; utilitas alio spectat. Vtiles pro prie, qui alijs sint utiles , ut & iucundi dicuntur. Formula:
i se amici, hi sunt voris ioperfecti mi.
At ex virtute qui amici, boni perscia.
o Ergo es verissimiseuperfect/ssimi. De propositione dictuminitio capriis, ubi α hoc dictum, eos
689쪽
cψε IN CAP. MI. LIB. IIX ET HIC .
maxime amicos, si amicis bona vehiu illorum ipso turn causa de quo&ca'. secundo. Assumpta O autem qua dicimus, ex vir tute amicos, intei se at Irare per se, id est, quatenus viricite sint pnediti seu viri boni, & quod codeni recidit, qui amicos ament propter ipsos, laon propter aliam causam, confirmatur his verbis , ἁμου i ria iam αυτοῦς. Nam ut diximus, virtus, quia habitus , cum iptum asticit', in quo inest, intra se vertitur seu ut ibquitair Axilloteses, boni simi per se, cum via litas alio omnis spectet & sic in categoria collationis' Vnde quaeritiir nonne vir bonus ali id in usum vi commΠnis profert Z hoc ii ori pertinet proprie ad hautum virtutis. Ummum luec est habituum itatura, ut afficiant rem, in qua in sint. autem linius habitus stini quaedam a- ctiones, spectantes foras, sunt tanquam fructus redundautes ex perfectione liablui s. sic viri boni, per se boni ratione habitus, qui intra se verti, &uitra se perfici solet. Viri boni alter alterum propter ipsum amat, sui ipsi as illius, laqn sua caula: hi ergo ex virtute amici, verissimi. Propositio igiturbuius conclusiionis est in his verbis , ol --γιθα. clui per se amoent, qui amicos propter ipsos amant, sunt vertili mi. Allumptio autem in hiS: si mos Ῥιως. . Complexio denique, τελειοι lε εω ἡ τ Integer syllogi linus, quod ratalla inuin in Aristotcle. - - - ω, ἡ τίτων J Altera ratio, cur ex virtute amicitia lit verissima . permiscetur ab Aristotele alteri de hac amicitia capiti de stabilitate. Nam, ut S initio diximus, huius amicitiae praestantiam & diuturnitatem ij idem pene cou- firmat aro tamentis. Itaque haec rMio utrique rei accommodas ab Atiltotele, S quidem apertius diuturnitati. Amicitiam igitur hanc inter bonos elle maxime stabilem & diuturnam, ocet tribus rationibus. Prima est, quia sit ex virtute, cau- si utique seu sola testabilissimo A perenini. Nam de virtu- eis csDIlantia & stabilitate explicatu in est Scsus a labro primo, e petet e theimo. Sic & Cicero in Latio fere extremo. Vixit η,
eicisti cons ruato: In ea est enim conueniemia rerμm, in ea a-ἷili M, in ea constrantia. Altera ratio, cur liaec amicitia sit stabilissima, quia , quae in amicis requiruntur, in hac Vna iuueta 1 operi Ouinta, nempe, bovinia, Vcile iucun-
690쪽
JUin. Amicitiae namque omnes expetunt vel bonum qius de utile laic & infra aliquoties continctur j vel aucundum, eaque vel per se, seu absolute& simpliciter, vel comparate, id est , sibi amanti, similitinii ne quadam. Nam quae non Vere bona aut iucunda, ea sirnilitudme quadam ira dicuntur. Sic amicitiae ex utilitate& voluptate non vete seu limilitudiri Q quadam subi amicitiae. Haec igitur sunt duo , quae ab omnibus amici ths expetantur :' eaque lumna reperiuntiu in una hac verae amicitia , quare S crit stabilissima. For
Ea eLυ missima, in qua nihil de cretur eorum, qua ab '' amicis peti solent. 'At in bonorum amicitia omnia aguntia , nihil eortim
Ergo hac eHfirmissimasiustabili nat.
Propositio per se est perspicua Cur enim dissoluas eam, in qua , quae ab ullo exspectes , instrui omnia Certe nihil est , quod hic conqueraris , nullae hic exstirere noli uiri querelae , quibas alioqui di tibi ui iolent amicitiae, qua de re
confirmatio in his verbis. ωμι εὼν est haec, quia viri boni simul &. viilcs sunt Sc tu calidi, tam simpliciter i etiabus ute, id est, sibi iccum, quam inter se rei peditue, siue breuius, quia virtus omnis iunctam habet utilitarem & voluptatem, omnis est di utilis &iucunda. Cur ista Z-vtilitate nihil , quia boni nomine , Vtile quoque continetur, fare dc haec tria , bonum , Utile Sc Tucundurn ad duo hic reuocat, bonum Sc iucundum , ut dc modo dic uia1 alioqui virtutem elle utilis lima in , neque unquam otiosiam.
sed aliquid semper boni adserentena suprae est cxplicatum
libri quinti initio fere u Iucunda autem cur omnis sit virvus D ratio his verbis , εχμ ω τὶ, &c. haec redditur, quod suae cuique actiones, atque adco non suae tantum . sed aliorum quoque, modo talus, id est, eiusdein generis, sint iurui ciae. iactarei 3c Virtutum actiones utcundas dile, necesse est De antecedente explicatum supra libro Ieptimo, multis in D . . cu. Habet I u coniumst alia Voluptatem virtus. Iam velo S s a quiδ