장음표시 사용
691쪽
. IN CAP. III. LIB. VIII. EΤHIC .
quia bonorum aiftiones sunt tales, id est , eiusdem generis seu, similes : hinc sit, ut inter eoS propter ipsam bonitatem, voluptas quoque exsistat: & hoc est, quod ait, misEst & altera confirmatio Aristotelis 1n magnu. Si, inquit, im- Irobi, alter alterι iucundud est, ut ait Euripides, quanto aquis Mi bonos interse itu dos esse . Verum igitur in hac amicitia, quia ex virtute, etiam Vtilitatem & voluptatem inesse Nam, ut diximus, Virtutem sequitur utilitas 3c voluptas, utilitatem autem aut voluptatem non sequitur Virtus, ut eleganter Aristoteles in Magnu libro seiundo, dc Cicero an Latio extremor
Amare autem nihil aliud est, nisi eum ipsum diligere, quem a-anes, nulla indigentia,nulla Vtilitate quaesita: quae tamen ipsa emorescit ex amicitia. etiamsi tu eam minus secutus sis. Et alio loco: non igitur, inqui utilitatem amicitia sed amiciti am, utilitas consecuta est,scilicet ratione virtutis:&alibi, quam-quai. utilitates multae& magnae consectitae sunt. . . --ογυια . J Qvidam libri ταπιτα β ομυισι , qui
tralatio , --,τη ,' quod mihi magis probatur, id
est, hac enm, id est, ratione huius scilicet amicitiae ovi tute, seu potius virtutis ipsius similes scit sunt amici isti ex virtute, etiam in reliquis salicet utili &iucundo , quasi diceret, virtutis hoc ratione seu vi fieri, ut viri boni inter se amici, non tantum virtute sint similes, sed etiam voluptate & uti.
το, τε-J Haec clausula ad assumptionem pertinet, qua dicitur, simpliciter bonum esse quoque simpliciter iucundum, quae clausula hic iteratur, Vt haec ratio, quam nos stabilitati iam accommodauimus, etiam praestantiae accommodetur, qua de re primo agebatur. Accommo-aetur igitur hoc in modum , quia in hac ex virtute amicitia concurrunt haec omnia, bonum per se, & iucundum perseris quae quidem constat esse maxime amabilia, majS cene,
quam ea quae ex eventu. J Ergo&lraecomnium erit praestantillima, &hoc est, quod ait, a W- τα, &c. Sic legendum, non Contra mox legendum, φιλῶ, non Sic &paulos ra legendum puto. ἡ πιιι-- non Saepe eui in in his duabus particulis errata,' particula est concustolus, A in assumptione ponitur- . , e . rim, c
692쪽
i inrci LG Interi jcit hic Aristotcles,quam supra di- Umus, posse esse tertiam huius amicitiae notam. Ait igitur, hanc ex virtute amicitam esse raristimam. Ratio, quia pauci sint tales, id est, viri boni, quia, inquam, hi suntrari, quos inter selos tamen haec amicitia esse potest: merito α ipsa sit rara , necesse est, quod ipsum & Cicero praeclare in Talto: digninutemsunt amicitia i explicabimus Ciceronem per Aristotelem, & Aristotelem per Ciceronem J quibus ins s inest causa, cur diligantur. Rarumgenm, e, quidem o- mriapraciara rara, nee quicquam dissicitim, quam quod sit ex omni parte instio genere perfectum, reperiri . Etlaulo ante rSuni igitur firmi se sabiles,in consantes eligendi, cur- generis es magna penuria, Et at ibi: igitur utraque in re grauem, constantem, stabilem sie in amicitia prasitent, hune ex maxima raro hominum genere iudicare debemiss , paena diuino. Itaque, inquit. alibi, vera amicitia dissicitime reperiuntur , in his , qui in honoribu Reipublica versantur. illi scilicet ciuiliter tantum amici. Hic liber aureus. J Ex his dc tertia potest elici ratio, cur haec amicitia sit praestantis sima, quia rarissi uia. επι ιῆε-J Tertia est ratio persectionis amicitiae Verar, & praestantiae quoque. Nam haec verba non ad raritatem, Vt Vulgo putant Interpretes, Thomas, Acciaiolus & alij, sed ad praestantiam, & persectionem amicitiae demonstrandam pertinetit. Ait igitur, amicitiae huic tempore quoque esse opus & consuetudine, eaque re, id est, tempore, ut & alijs. rebus, de quibus iam dictum, perfectiorem esse praestantio-.tem caeteris amicitiae generibus. Cur autem amiciti a haec Vzra non subito aut repente, sed interposito demum tempore, nascatur, hanc adiungit rationem, quod amici inter se esic nequeant, qui prius inter se non norint, quique prius tanquam equos, ut inquit Cicero, se inter se non tentarint & sint pericli rati, digni ne sint, qui amentur & redamentur, & quibus fidatur. Formula:
Nulla absique cognitionestpericblationepotest esse ami-
. Atqui hac duo tempore opus habent oeconuictu. Ergo SamacIIia. Propositionem confirmat Aristoteles prouerbio, quod &Ci-
693쪽
cero in Latio expressit, verumque illud est, quod dicitur, in quit, MuLTOS MODI os SAL Is SIMvL EDΕ241, o s E S s T , V T A M i C i 1 I AE M v N v s E x Ρ LET UMSI T. Obio modo &Plutarcimh in tibro de Amore straterno. Perperam igitur Bud Lus m commentar is graeca lingua. αλας, CD marcthun S coiuueti di non semper valere putat, etiamque ita hoc proueibeto. Eandem propositionem copiosillime cΣ-I licat M ucus Tullius in Labo , ubi de amicorum dilectu,
t delectu vulgo J illud potius praecipiendum. Alsiimptio est
per ic perspicua. itaque ut bubra lιbro primo tempore seu vitae diuturnitate beatitudmem quoque perfici, diei um est: ita &hoc loco veste Aiistoteles amicitiam quoq; tempori S diutur-
οι j msως J Occurrit velut quaestioni. Nam quod qui
dam, inquit, etiam Dullo interpolito tempore osticia amici in-i er l. alter alteri praestant: non hoc satis est argumenti, nullo amicitia opus sic te pore. Hi nam im eui officia amicO-1um pt aestant, non tamen continuo sunt amici. Non magili, inquit, quam si in t chari aut neque enim statuu &Charis mat Vcre inter te, qui ctiam officia amicitiae praestant. Vt Crgo non continuo sitant intus chari, ita nec amici, qui nulli elle pollunt, nisi prius fuerint chari. Voluntas igitur&ω- Diditas amicitiae seu studiuin cito esse potest, amicitia non
in sis. J Breuis est cones usio disputationis de vera amicitia, eam cilc, ciana alijs Iebus, bonis, inquum,&i VcVIDdis, tum temporc perfectiorem caeteris duabus: eam omnia bonum , iucundum Sc utile in se complecti: eam denique , quod amicorum est proprium, pariter officia amicis m-teIse Vltro citroque praestare, lioe est . in hac veram esse officiorum vicissitudinem, &remuneratjonem , quam amicitiae laotam constat cile veristianam, x tsupra dici iam capite secun
. C O M M E N T A RII. . Vel ius meo iudicio, suerant laaec a prioresinas non diuellere: nam particula te resert ad cla priora. ύν, hunc in
694쪽
modum. Et laaec quidem persecta est amicitia: qu autem ex voluptate &utilitate, similitud mena quandam cum illa ha- t. Praeterea quod & Dpra dici in , ut priore, ita & hoc capite , nillil aliud, quam vis & natura horum trium amicitiae generum, explicatur: In hoc tamen eius maxime, quae ex e-
. b J De ijs igitur quae ex eventu. Primum,
militudinem eas quondam cum vera habere, ostendit hac ratione, quod . Vt boni quos intor vera locum habet, sint quoque, inrer se & utiles S iucundi, ita has duas conglutinat, partim volupta S, partim Vtilitas. Itaq; & εχ ast ii has si innitudine quadam duntaxat amicitias vocat. Qita enim simile quid continent verae amicitiae, eat nus tantum amicitiae nomen merentur. Vera enim, quia eae bono inter bono's,liae autem ex utili & iucundo, quae bona quaedain, oriuntur: certe hactenus hocisine, ut dictant ICti, Verae quoq; similes dici possunt. 'b c. τουτοις. J duae dictum supra veram amicitiam esse maxime stabilem , reliquas non item, id hoc loco paullii in mitigat. Adsert namo; duos modos, quibus fieri poci 1it,ut & hae ex eventu sint stabiliores, prior est, si quod dicitur, pari aptane inter se faciant amici, id est, si par pro pari reddatur, non fialiud , ut si voluptas pro voluptate, utilitas pro tilitate, non si Voluptas pro utilitare aiu contra, reddatur. Sed ne hoc quidem satis. Addendum namque, ex eodem seu ex 'eadem causa, ut faceti voluptatem alter ab altero capit ei usi dem rei ratione, hoc est, ex facetijs uterque mutuis. Aman- res aUtem, amator, &-am alius, voluptatem quidem&hic alter ab altero capir, non eandem tum n, non Cadem ex causia: hic namque ex obsieritantia & cultu seu obsequio Graeci vocant) quando quis omnibus in rebus delemit, adest, blauditur, latine, Obseruare aliquem, amatori S, qui concia ex amasij lion Obsetuantia, sed aspectu 1 3lo & ocul s voluptatem capit. In oculis habitat cupido, ex his nascitur amor, qua de re in latiusti o capo. Non igitur ex eadem causa voluptatem hi capiunt, ut ficeti, eaque re non tam firmiter amici, quin immo plaerumque fit, ut ne quidem Voluptatcm amantes Vterque ab altero capiat. Amator Vomlup te tu quidem semper qua fit ab amasio, sed hic pius utilitatem. a Ie& horum amicitia non tam CX VΟ-
695쪽
IN C AP. IV. LIB. Vi1 I. ET HIC .
lyptate, quam ex Vtilitate dicenda videtur. Q d& ipse ait Aristoteles insta eapite octavo, on libro nono, capite primo, quos ipsos his verbis, ἡθ μ η το ἡ ὀυ, dcc. hoc loco significat: Ve bi gratia, si amasus, pro Voluptate, quam amatori praebet, munera ab amatore captet & auferati inaae plane impar est comparatio αοπι, ταλαξις, seu vicissitudo redditur sica Cicerone in Labo. J Et hos recte ait Aristoteles,min' inter se esse amicos, minusq; stabiles, utpote impares vicissitudine. Ea dem est & utilitatis ratio, quae si eadem plane & aequalis reddatus, stabilior &ipsa diuturniori efficitur. Verum, quia hoc dissici limum. & omnes ad Στλεονεξίαν sint procliues: ea re fit, ut haec ex viii itate sit firmissima,quae statim pereat sublata aut deminuta utilitate, utpote qua splafiterit copulata, di sibi utonodo & copula, res ipsa dissoluatur, necesse est. Nam Vt eleganter Aristoteles, hi non se ipsi inter se apnant, sed fructu*potius & emolumenta Catullus poeta cuidam amico nolonat credere nisi interposito fundo, erat amicitia plebeia , quae non amicorum, sed utilitatis causa contrahitur J quod Steterat Aristoteles lib. q. w.3. ra ι ιῆε --J Alter est modus, quo amicitia: ex eventu, per se alioqui infirmae, reddantur stabiliores, si rnanitudo morum. Nam si longa consuetudine seu conuictu . inter se periclitati alter alterius mores adamare coeperit, quia Tinter se congruant: certe hi non facile postea mutant aut dic ecedunt ab amicitia. Sic nequam &luxuriosi amant inter se, auari quoque & lucriones seu lucri cupidi, pulchre conuenit improbis Synetis, inquit Catullus. Quo namque sunt Sc mosis: προι, inquit Aristoteles , insta capite duodecimo, eo facilius & congregantur & permanent. Si militudo & aequalitas , parens est & conservatrix amicitiae. . Quae est ratio utriusque modi diuturnitatis iam explicati, quia amicitia etiam patitur, retinetur aequalitate&vicissitudine. 4λ ηλω I, 40. J Supra capite primo quaestum sust, qui quibus sint amici, an inquam inter malos, an malis quO-que cum bonis hostii esse amicitia. Hanc quaestionem hoc Joco breuiter disioluit. Ait igitur &iner malos inter se , &inter bonos & malos, & inter neutros, id est, neque prorsus
696쪽
honos aut malos, tam inter se, quam cu vel bonis, vel malis, posse esse amicitiam . Causain vel rationem non tam affeti, quam significat his verbis, quasi diceret, quia dictum est, amicitiae quaedam esse genera, quae sola vel utilitare, vel voluptate concilientur: certe haec duo, si in malis reperiantur, mirum non erit, amicitiam quoque inter eos ob haec ipsam conciliari. Formula: Suiaues aut utiles intersepossunt esse amici, ex eventu. iautem alter alteri,ueIDaure, vel utitu interdum γ' 6sepote t. t , Ergo is amicus. Eadem ratione&bono amicus potest esse malus: nam cum bono suave quoque & vrile sint annexa, omnia insunt bono. Ergo ii suavis aut utilis bono interdum erit malus, hac certexatione inter se amici erunt. Eadem&neutIorum est ratio, quos intelligit Aristoteles his verbis, μηλπιρον, &c. miserrime hoc explicat Sch hius, etiamsi doctissimus vir. J Hanc igitur conclusionem Arist. ut dixi,hoc loco significat,in Magn. explicat. Eiunt igitur &improbi inter se,& his boni quoq; amic: , ex euentu tamen, quia ratione utilitatis aut Voluptatis: pcr se autem soli boni , Yt qui qua ratione amabiles, id est, boni inter se , ament, non qua utiles aut iucundi, quod Arist. & hac c cluasione in Magn. confirmat: Verus, inquit, amicus, fidelis est &constans. Atqui malus seu improbus infidelis est & multiplex, ac varius. Ergo amicus non Est v EIus. . si ἡ in b. J Et haec magna est inter veras&vulgares amicitias differentia: illaS namque este μεγκλητους .has b : id est, in illis nullas esse criminationes, in his esse plurimas, maxime in ea, quae ex Vrilitate. Rationes affert duas, tum . quia de iis, quos longo iam tempore spectaris, no facile credas ' crimina aut calumnias asserentibus: tum quia in illis, veris,s quam, omnia qu ae desiderare possis, tepcri s r nullae ibi ini uariae, ex quibus alioqui querelae F crimina nasci solent. At in his, quae ex eventu, Omnia alia, exigui temporis consuetudo,
iniuriae nullae, nulla aut pia exigua, quae desidetes: sed de hoc caiapite infra latiussi bi αἰγωπm. J Particula si, Ut alias, item hoc quoque loco, idem valere videtur,quod ai, Vir insigάiter eruditus puta 'tat legendum, ουν επῶ ψ,id est,cum autem. J Agit autem h .l. de
697쪽
oso - IN CAP. IV. LIB. VIII. ET HIC .
amicitiae vocabulo Docet igitur se reci e secisse videri , qui non eos tantum, qui ex V uoltc, sol etia qui Vel ex voluptate, ves ex utilitato inter se atra arar, .unicos vocarat. Vulgo namque ira se ri : nam Qui rares Vulgo inter se foederatae quod utilitatis fere cauta fieri soleti ai incae vulgo dici solent: pucros quoque inter se amicos vocant , qui voluptatis & ludorum causia inter sevi mant, qUOSR Texentitis ait, leues frpe ob caulas grauissimas gerere inimicitias. Aristoteles igitur vit. e consuetudinem &ferinoia fi Vsum, quae In rebus posticis spectari maxime 1blent Si debent, s ccutus, reprchendi non debet: l 'lato potiti' quem hic tacite perstringit, qui in Ctitiphonte nullam nisi quaesit inter bonos, amicitiae laom inedignam iudicarit. Sic & qua
paulo supra attulit, malos S inter se, & bonis q uoq; posse esse
amicos, Platoni repugnant in Lyside &Phaedro. Concilianposlunt haec: Plato de vera semper loquitur amicitia, neminem polle colere amicitiam cum improbo, ncque intellina probos poste esse veram amicitiam, ait ille. Sunt ag tur non unum, sed Plura amicitiae genera; ex quibus tamen ea, quae inter Iros, ptima lit& vere seu propse, reliquae similitudine duintaxat quadam, quod lupra explicatum s --,υ--- J Q od supra dictum de vera amicitia, inlinc omnia concurrere, bonum, utile , & iucundum: hic con-ria de iis, quae ex eventu, Vix hascψncurrere ait, neque reperi-xi facile, alii idem sint amici propter utile & propter iucundum. Vix rc peri is, in cluam , qui Ob V iliaque simul Vel amet, vel ametui. lucrindi namque , Ut faceti', plaerumque sunt. vii Jes: corura utiles rebus gerendis saerumq; non sunt ioculares, ut re iste infra Arist. tap. o. Rursit S voluptatis amantes, ut luxu - riosi, & nepotes, de utili aut qua: stu parum laborant: contra quaestuosii & lucriones s Vt auari & senes sere non curant voluptates. R M o :gitur haec duo concurrunt. Rationem adiungit 1 alis obstinam, quia ea, quae ex eventu raro concurrunt & copulantair, non illo euenta interdum non concurrant, idemitamq; & Musicus & albus esse potest, doctris & improbus j sed quod non in omnibus uni uel se. O d contra fit in liri 4 per se,
quoria alterum , quia ex altero sal ritur&consequitur ecessario, ut ex virtute voluptas &utilitas: fit, ut in omni b. inqui b. Unum est, repetiatur & alterum, ta est , concurrant Dςnique aiunquam accidentia neces lario & niue ali reuin omnibus hominibus eadune cdcutiunt, sed illa per sc, si in uno, in omni-
698쪽
Bos reperiuntur. Virtutis actiones semper coniunetam habent voluptatem. Ei 'O in quocUnq; Virtus, in eo Vol UptaSS beatitudo: Dccolario enim illa, quae per se, in OmnibuS copulantur. -υτα θ - Hic iterat quod supra explicatum, malo; qui dein S improbos amicos sore, cum inter se, tum bonis , par 'tim o utilit ite, partim ex voluptate, non quidem per se, sed sit
militudine quadam, quia his duabu ebus similitudine quan clam habrant cum vera amicitia, in qua dictuni est & in ipsa 'inelie & voluptatem & utilitatem,bonos vero propter se d cst, qua boni sint.
re Explicatur hoc capite de conui flu&consuetud meam: corum , qua de re tam n uafra latius Dbro non capite vi lueto. Astertur & disterentia inter amorem &a
miciti m , ubi quaedam de amicitiae genere, sitne habitus, an affetius,an quid aliud. aedis si ἐπι J Diuisionem quandam amicitiae seu amico xviii adfert uallio: nam amicos p.rrtim esse habitu seu postes sione, partim usu& actione. Resemadmodum , inquit, boni Drtim sunt habitu quod et dormientibus esse licet j partim usu, quod supra est exphcatum lio . Vbi dictum, beatitii dinem in virtutis non habitu,sed Issi & actione consistere. Sic & supra Gro de suentiis dictum, eas esse partam usu, partim habitu. Multis namq; rebus comunis est haedc partitio. Amici igitur usu seu actioite uint, inter quos vicissit indo est Officioruria, consuetudo & conuictus. Amici contra habitu lunt vel dormientes, vel absentes , vel ad conuictum inepti , Ut insuaucs &acerbae naturae honii neS, auari, seneu, Demeae, &c, Absentianamq; seu locortula distinctio non dilibluit illam quidem, inquit eleganter Arist. amicitiam , cd Vsum tamen interrumpit. Quae tame si diuturnior fuerit, n6 Vsum tantu, sed ipsam quoq; amicitiam sit extinctura. Quod prouerbio confirmat,n , &c. de quo Videatur Erasmus
Chilia d. a. centuraa . prouerbro zo. Vbi Ex Athenaeo libro quartaro elegantes versiculos , quibus ille. amicitiam quoque in terire voluit, nisi si meniae communicatione interdum vel ut' . retentetur, stilatiquum vocabulum. J Videatur & alterum pro- .utib um; longe habitantcs amici non sint amici. Sunt al:i t ni λh: bitu,
699쪽
Gx IN CAP. V. LIB. VIII. ET HIC.
habitu, non usu amici, ut inter quos conuictus quoque seu conasuetudo esse nequeat: hi sunt plaerique senes, & omnes acerba naturae homines,omnes, inqua,insuaues&iniucundi seu mo testi. Cum his namq; nulla potest esse consuetudo seu conuictus, propterea quod absque voluptatis seu fhauitatis condi.
mento is esse nequeat. Formula: . Vbinustasuauitas, ibi neque eonuimos. At insenibus es, acerbis ac duris, quos Gractv v νοῦς πο- . canx, nulla est voluptawainsuauit .i Ergo neque conuictus. ιSi non conuictu . Ergo nec vera amicitia.
Nihil namque magis proprium est amiciti quam consuetugo
seu conuictus. Nota est haec amicitiae verissima, adian φίλη- 143, de qua supra capite secundo , pertinens. Ex conuictu cetanitur mutuus amor. archbc loco&infra cap.prox. lib. ς. cap. y θ cap. vis. recte monet Arist. absq; conuuliu nullam se
re posse consistete amicitiam. Rationes eo cap. vltim. adfert va.
Das : hic signum duntaxat a beatis seia rubias ' nibus assuentibus ,& contra a tenuibus seu egenia sit aptum: nam conuictum amicitiae maxime elle proprium, hoc argumeti est,quod pauperes quidem utilitatem in amicitia maxime spectent, quod & insta comimemorat, quae ollaris amicitia prouerbio dici solet, sed beati maxime quaerant conuictum. Cur itaὶ prq-pterea, quod sic enim a contrario subiungit Arist. litariistis este minime conueniat. Solitudo ab amicis maxime repugnat vitae beatae. Cuius rei rationes insta explicabit Arist. θι. p. cap. 9. Si igitur beatus amat conuicthim, ut amat. Ergo conuictus amicitiae maxime est consentaneus. Ratio connexi, quia quae inter beatos est amicitia, non utilitatis est , sed verissima. Beati namque non sunt absque virtute.
ωλαγ ν θ-j Haec verba no ad beatos, de qui,
bus proxime, sed ad acerbos illos pertinent. Hism. Verbis ratio cotinetur, qua & iam explicauimus, cur inter hos c5uictus esse nequeat, quia sint insuaves seu iniuctuid1, & alter alterius consuetudine non gaudeat: quod cotrapspicue cerni in amicitiae eo genere, i Graeci tam γκα vocat, Latine sodaliu, de qua infe. ra. Hi namq; sedales qua mutua consuetudine gaudeant,&al ter alteri voluptate afferat squa sola re ea amicitia coalescit& continetur) adolescentibus maxime est notii. Quid ergoῖcerte senum
700쪽
senum & acerborti no tam erit amicitia,qua beneuoletia quaedam. Nam volunt quidem & hi inter se bona, & temporibus difficilibus alter alterum subleuare non recusat: quia tamenc uictu non gaudent propter naturae asperitatem, amici vere dici non postunt,& hoc est,quod ait & inst. Arist. cap.prox.pem peram ab isto diues , initio,-θτνις vυφνοῖς,&c. iμ λι- Haec supra sunt explicata cap. a's. Haec vel ut altera huius capitis est pars, qua amor ab amicitia distinguitur, & degenere amicitiae, licet aliud agens, explicare videatur Aristoteles. Ait igitur, amorem& amicitiam differre,quod haec habitus,illa seu perturbatio potius esse potius videatur. Cur autem amicitia habitus potius esse videatur quam παρος,duas afferi rationes: prior est, quia est cum c α ρε-. CuritaZquia in amicitia necessarius est mutuus amor seu αἰταρ ηας μpr. cap. a. At hic mutuus amor non est absq; proaeresi, argumento hoc est, quod amor sit quidem etiam aduersus inanima,sed ipsa non redament. Non est igitur mutuus amor, nisi in ratione praeditis, ut nec proaeresis. Itaque qui redamat, ratione & procerta praeditus sit , necesse est. Si igitur mutuus amor non est absq; proariesi. Ergo nec amici lia Ratio conexi iam dicta, quia amicitia non est absq; mutuo amore. Altera ratio, σῖτα α - βουλον9,&c. quia amici amicis bona vol unt propter ipsos, non propter se,supr. e. a. Atqui amare alios propter ipses non est Curita3 quia ad appetitum pertinet in sensu positum. At hic appetitus, ut ita dicam, sensitiuus,sua duntaxat bona curat,ea appetit, quae sibi sint utilia, non quae aliis. In bestiis diuersum videmus', non laborant hae,quod aliis, sed quod sibi iucundum, utile aut molestum curant, rationalem aut appetitum non habent. Iam quia proprie ad illum sensitiuum appetitum pertinet: certe amicitia quae spectat, non solum qu* sibi, sed etiam quae aliis utilia propter ipsos, non est Amicitia igitur, quia non sibi solum quae 'tilia,sed quae icis propter ipsos,spectu, me esse nequit. Erit ergo habitus. Verum huic
loco valde repugnare videntur,quae in Rhet. lib. a. Vbi perspicue inter perturbationum genera explicatur & amicitia: &quae in ' Eudemiis M. f. Vbi aperte Aristoteles amicitiam ait esse non virtutem, quia sit absque proaeresi,sed is, seu - .ε : & quae supra lib. . eap. o. ubi aperte nesat, an icitiam esse absque πιμοι seu perturbatione, nempe absque seu pro pensio.