장음표시 사용
701쪽
petis: ne animi. Omnis autem V θ . Respondi puto,hanc cile Arist. h. l. sententiam, amicitia qui de habit
se viciniorem & similiore, e perturbationi, pioptereat siti no tame plane perturbationi S este expertC, aut csit absq; ψιργῆ nulla amicitia vacat studio & propci ne animi, amor est ργJ stulo, amore & animi propens& proinde ne quidem picne etae habitum. Uue ita de aliae genere existimandu puto, eam dici polle, partim habipartina υταῖος leu perturbationem, Vtrunque tamen non p, ' Ratione diximus, i si no vaeat omni pertuIbatione amivlmiS quoq; tale vere nequit, Vt quam constet allectione emni perturbatione vacant:N. Etsi igitur Stoico ita sentensecutus M. Tullius istitio libr. I. Uc. Iustit. ae lianc patieIspeciem facit, quod idc Platonicos quoq; D cille, scribit Friscus Patricius in ne, Eoiamo quoq; llibri Aristoteles ipse Id velut controuersum exponit: virtsi amicitia, an cum virtute. Consentaneum tamen magristotes is sententiae mihi videtur dicere, amicitiam vere est e virtutem. Primum, quia non expcrs sit perturbationis inde, quia sua cuiuique virtutis sint iacta, ut liberalitatis, ratia, sortitudinis sortia, &c. quae amicitiae fimi nulla, prc d co&. sua. Nam ana: citiae quae sunt faei asseu Oilicia, omn' virtutum sunt communia : praeterea, quia Virtut viri facta simi mutua cureciproca,quod contra litin amici tia, qtiae T. me cerni tur in ossiciornm vicissitudine, ut qua loquis litter donat,non expectat munuS ab alio, quod cum iacit, ex cu i munus liberalitatis, non expectans munus ab alio. Am
facit fibera liter, i uste, & omnia huiusmodii rursus oportet
datur illi tantundem aut amplius, nisi fiat vicissitudo, nos a inicitia. Est tamen cum virtute: nam ut supra dictu, vera,
inter bonos seu virtute praeditos, & nisi in bonis & virtute praeditis este nequiti. Caetortam est affectio quaedarn amicvalde similis &pene gemina, vacans nomine,amicitiata ini. terdum dicitur ob similitudine ; & baec vera est viilus: q tai quibus in rebus ab amicitia vera disserat, si ipsa est explicatob. .F. c. o. Deniq; nonnulli libri Arist. dissici holes libris Ethrtim. At istotelis isti interpretes tantum sunt in scholis, no rebus ciuilibus versati, aut politicis, ideo ram pauci etiam terpretes difficiliota praetereunt: in Jais nihil argumenti, c in iam explicautes habenaus ab Iiue retibus. '
702쪽
supra a. &hic paulo supra dictum, id quenaq; amare, quod sibi fit bonuuioco utareprchendi pollet la ac ratiotie, amicus amicit amet, no fha, Ied illius causa,quod iam saepe dicitu,&pro: de non q, sibi bo
num amare videat. Huic agitari qstlom tacitae occurri us Arist
mi, COS, qui ainicia diligunt, amare nihilominus quod tibi bonum, quod hunc hi modia docet: Vir namq; bonus, inqllit, L ictus alicui amicus,cide quoq; bonum esti id nam , viatilis est proprium, Ut non ipsi soluin, in quom est, lit bonu, ted aduellus 'alios quoq; se explicet, sit bolla, S aliis utilis S iucunda , quod supra saepe dictunt ca . . Ex quo esticitur, amico S, quod lim bonum, utrinq; amare,atq; ita par pro pari referre, osticiis Ginter se certare, tam voluntate spares. Alter mim alteri vult & cupit bonum, qua genere seu specie l sc cni in legendum cum vetere 'tralatione,&libris scriptis,editis'; meliori b. legenati,inquam, ειδει, non ut in allis ἡδώ, i. iucundo in specie,inquam, bolii & OLficior uia, qtiae paria patibus reddunt & aequalia , aut etiam cumulatiora, qua de re tamen mira latius. cruam officiorum pa- , ruatem confirmat Arist. & proueI bio, seu potius dicto Py tnal gorae peruulgato Hic enim,testeLaertio, amicitiam aefiniebat aequitarem cuius dicti &infra fit mentio γ. infra IIb. 9. cap S.&a Platone lib. o Videatur&Erai inprouem quod tamen vere non cir ouerbium, ille facit. δη τοῦ .i In libris & an vetere tralatione fere est id est, litui, quasi diceret Arist. quia bonorum virorum liaeces ratio,vt & ipsi sint chari tam perfidi, quam propter utilitateS . . inter se paria pro parib. reddere pollini Igitur haec iiii, quae bonorum est amicitiae,m Axime inliint. Sic vulgo explicant. Sed 'malim cuin Algiropylo proth ,ai,id et , autem: nam puto nillil aliud dicere Acili latices ausilla quam breuiter: id monere, quod saepe iam d leuiu, haec nempe, a duo,quae iam diximus, scharum elle Sc sibi.& aliis,par pari reddere. i ineste s eu reperiri ma- -xime in ca amicitia, cpiae est inter bonos. Et sic Graeci has duas
particulas σε, In extrema disputatione contula gere so
703쪽
IN CAP. VI. LIB. VIII. ET HIC .runtiar quaedam de de beatorum & potentum ami cis, bi & de comparatione duorum amicitiae ex eventu gerierum inter se. Extrema capitis pars proximo omnino capiti est adiungenda seu auteponenda. 6qviestio, an multis amicus quis esse debeat, aut possit multos habere a micos,de qua quaestione inst. lib.ρ. eap. ι o. accuratius: hic tamen eadem fere omnia breuissime complectitur. Sententia igitur Aristotelis est, πιλυφι- inter veros amicos partim esse pilitiosam, partim C. in reliqui S amicitiae generibus contra.R tiones affert qua, tuor de vera,non tres,Vt Vulgo putant, hac in re omnes errat. JPrima ratio, quia vera amicitia est praestantia seu excellentia quaedam lsic vertendum τη non, Vt quida, nimium:
hoc loco enim in bonam partem sumitvr )Vera namq; amiciatia in siimmo gradu est posita. Atqui excelletiae non in multos, sed in unum fere, ut summum cadere solent. are&Cicero M. a. osse. in Bruto,multos quidem ait fuisse inediocres Oratores & ICtos, eximios Don item, sed sinsulos singulassere aetates serre. Formula: Ea excellentia inpluribus,sed in iso esse selent.
At vera amicitia es excellentia quadam,utpote omnibusn meris a tuta. tErgo non ess multorum sed pavaeorum hominum. s
ille piscis paucorum hominum, clegantissime Latine dieimus. J Hanc rationem & infra iterat Aristoteles. Altera raso, haec est, quia multos eidem valde placere non sit facile: & haec infra iteratur, valde, inquam: nam distinctam necesse est esse amicitiam, quae si cum multis :&cum varia sint hominum jngenia, fieri vix potest, ut multi ita consentiant, ut Uni eidemqM omnes placere & chari ecse possint. Tertia ratio ,-κ ουδῖ , &c. quia vere ami-cOS Omnes oporteat esse viros bonos, quod est vitailimum, ut 3c supra capite tertio , in fine . Quarta ratio , δέ--s, quia verae amicitiae necessaria sit consuetudo ,& longi temporis pericli tatio, ut supra eo capite. At hoc in multis & cum multis est dissicili mum, multos periclitari valde est laboriosum, longi temporis opus, cum multis quoque versari propter
angeniorum varietatem & disparitatem humanorum non minus est difficile. Et haec quoque ratio infra attingitur. Afferuntur &aliae, de quibus eo loco.
704쪽
Θήσσιών. J Hic de iis amicitiae generibus,q ex eueti tu , in quibus esse posse, docet duabus rationibus: tum , quia ob utilitatem & voluptatem: quarum qui sent studiosi, reperiuntur innumerabiles, multis placere,& charias esse quis potest: tum quia his longo tempore non sit opus, ut si radi stum es.s. infra tamen & ab his πιλυφιλι- excludit, ut in eommodam & inutiem. τωπών 3 Comparat inter se amieitias quae ex evenatu: nam eam, quae ex Voluptate Isi modo inter eos sit, qui in. ter se gaudeanti alterque altero delectetur, qui iisdem rebus voluptate, inquam, Vtrinque, ut pueri fere lulibus, non vero si alii gaudent aliis rebus , ut inter amantes sere, quod supra ex. plicatum capit qu-ro. J Uanc igitur ex voluptate verius amiciariae nomine dignam esse,quam eam,quae ex utilitate cum quia ea,quae ex voluptate magis videatur ingenua & liberalior, at tera, ut lucri cupida, magis sordida & quasi cauponaria. Aehoc, illud cum vera amicitia maiorem habeat cognationem: tum, quia ea, quae ex voluptate viantur & quaerant etiam bea ti ι aIteram non item. Quare cum maior huius ex voluptate sit usus , dc ab iis , qui rebus omnibus & copiis circumfluunt, expetatur, merito ea alteri antecellere dicenda erit. Formular' Si beati eam,qua ex voluptate quἀrunt, non alteram.
Ergo hac ista es ρ flantior, ct amicitia nomine dignior, Rationem connexi attulimus. Antecedens paulo latius expli. eatur ab Arist. beatos seu G raece & Latine , dicimus interdum divites & copio s. Horatimi Nasidieni iuuit te coena beati. a Cicero in Latio, & calamitos, quam ii , qui putantur beati. De horum igitur amicitia breuiter noc loco eos quaerere amicos, Vere iucundps duntaxat, non utiles aut bonos. QAig ita quia conuictu Pudent, qui cum hominibus non iucundis nullus esse potest: nam adeo quidem, ut ne suos bonos quidem quis ferat facile aut diu, seu virtutem ipsam aut quodlibet bonum , si idem fuerit iniucundum , triste&molemam. Grauitet tamen hallucinantur beati S errant, qui bonos non quaerant amicos. Nam &hos quoque constat esse iucundos iis, quibus sunt amici, quod supra saepe explicatum Beati igitur iucundos quidem illi quaerunt, sed bonos potius quaerere oportuerat , ut qui & ipsi sunt iucundi ipsis αύοις, id est,ὶ . . Tt beatis
705쪽
beatis seu iis, quibus sunt amici, & hoc est, quod ait s
οι κεν πιιὸς Modo de beatorum seu diuitum armcis: nunc de potentibus , seu de iis, qui in imperiis & magistratu. Locus est puleberrimus de Regum, Principum & omnium,
qui in imperii, amicitia. aem locum & Cicero in Latio explicauit, tantuml abest, alibi in eodem libro: Sin vera erantatiqui reperit,e,c Summa autem Arist.1ententia; horum amicos vel este ex utilitate. vel ex voluptate, nulloS aud certe Iaxos ex virtute. N uli CS autem veroS habent amicos imperiis aut potestatibus florentes:. iniam horum miserrimam conditi O-nem N Lucanus Poeta attigit lib. I. Nuta es regnUocitis, omnisi pote M' . . - impatiens consortis erit. .
Ait igitur, hos uti diueritS amicis, pro rerum diuersitate: nam ad voluptates quidem facetis & urbanis hominibus, hi iti ionibus , adulatoribus, morionibus: ad res serias autem hόmi--mibus gnavis & industriis, quos GraecI δεινους Vocant. Haec duo autem in cundem hominem vix concurrere, Ut idem ut . . &.voluptatiS auctor seu histrio aliquis, & ad res ageridas solers dc gnauus, supra quoque est cxplicatum,& hic iteratur. In eundem igitur haec duo non concurrunt,nisi in virum bonum, quem supra docuimus elle & iucundum & utilein. Ergo dicet . aliquiS, fieri poterit, Vt imperio potentes non' diuersis, sed iis dem etiam amicis V tantur ad res diuersis, contra atque modo est expositum, nimirum, si viros bonos habeant amicos, eX quibus & voluptatem & utilitatem capiant γ Respondet Aristoteles, vix hoc accidere, ut vir bonus potestate praedito fiat c anticus. IntCr i s nam 'uc amicitiam coalesccie non poste, i locus dissicili mus, pestitiae vulgo acceptus, J nis quanto vl-rum bonum superat quis imperio, tanto de virtute superet. At hoc dilficilimum euec raris limum, ut Principes, quo fiunt aliis imperio & potestate, tanto Sc virtutibus sint superiores. Tales, linquit Aristoteles οὐ-ὶ vix repeliri Qlent. Ergo nec amicitia impcrao pia ditis, cum Viro bono, nisi Iaris itine coa- Jescit&conglutinatur. Cui autem filia imperio siliat superio res, v. virum botriun amicum habeant, virtute quoque exces-lcre dcb eant: ratio subindicatur ab Aristotele iis vel bis, id test, quod alioqui nosti sutura ae litalitas. uiditat nam ex Politicis ob.I.ca,.ως. pulcherrim v, ibi locuS,lu - . die
706쪽
die non est in usu,quod grauiter deplorandiun, J Sc lib. I. es. 4. aliis praesiunt, quanto potestate & imperio, tanto & virtutibus antecellere debem. Itaque ut inter bonu & imperio praeditum fiat aequalitas i sine qua nulla consistit amicitiai ut ergo inter hos fiat aequalitas, non quidem simplex, ut inter pares &socios, sed analogica, ut inter superiorem & inferiorem : de . hoc duplici aequalitatis genere & supra dictum libro quanto. necelle et , ut qui imperio , idem & virtute sit superior. Atque ita Eis constitutis, utilitas postea & voluptas capietur aequalis, non, ut dixi, simpliciter, sed analogice: nam ut proximo caia 'pite amicitia inter impares non simplici , sed analogica aequalitate contetnetur. Formula: Ubi nuda aqualita3. ibi nec amicitia. . , 'At inter potestateseu imperio prailitum, se inter virtutes pνε situ nuli eri aqualiιπι , nisi, qui imperio, idem
virtute alterum juperet,quodgenus eri rarissimum. i Frgo inter hos nouectamicrtia. v
Inter impares analogice potest esse amicitia: inter pares simpliciter. C him debet cui Principes hodie excellere prudelia, le- Sunt prudentes Viros, &c. sic omnia Serunt beralios, cum ipsi sint simulachra: deberent excellere fi utitudine, legunt fortes viroS,d vices &c. Maiu& perperam hic locus acceptus. Insignis locus apud Platonesu: Principes rari, qui aut virtutem Veiam, aut amicitiam liquidam unquam gustacint,&c. CAPγT VII. 'i COMMENTARII. . '
Eιmo ζώνα ειρη φα . J Decapitis lectione di etiam stipi potest enim hic constitui caput γ. Iam quia pedictum sup r. amiciri tia in cile aequalitatem, dictum & modo, amicitiam quoq; esse
polle etsi rarius, inter imperio superiorem dc inseriorem, quae certe amicitia est impar. Hac arrepta occasione, Aristoteles a liam hie affert amicitiae ditiisionem , eamque bimembrem I Amicitiam namque ves etae aequalitatis, vel cxcellentiae seu b. praestantiae. De priore ad buccxplicatum, ubi quaedam de eius εpartibus, quae ex cilciatu. De altera haec ametuntur hoc capite: Quos interea sit, Eius causa seu Ottus, Uire contineatur Mintereat, ubi disserentia quaedam interius ti amicitiam; Tandem Sc quaestio ; an amici maxima etiam bona sibi inter se cupiant &Jelint, .
707쪽
διὰ IN C A P. VII. L1B. VIII. ET HIC .
tam e i. J De iis igitur, quae in aequalitate, adhuc expli Measse se ait: eas,inquam,de quibus hactenus, esse aequalitates, i in quibus vel eade prorsus, voluptatem pro voluptate, Vtilitatem pro utilitate, vel permixtim pro utilitate voluptatem alter alteri cupit & praestat. Hanc meminit rationem Arist. hoc l. 3ci . h.eap. ubi de excellentia amicitiae commemorat, quia, inquam,par pro pari reddatur. Est & altera cum priore tamen
concurrens,quae& attingitur ab Arist. inst. c. 13. anitro,quia sitit inter pares Vt inter socios, quorum alter alterum non antecellat vel dignitate,vel imperio. Haec aute verba, , &c.
'sunt illa quida proprie de amicitiis ex eventu accipienda, quod
ex iis,quae sequuntur,fit perspicuum: eadem tamen & verae amicitiae est ratio,teste ipse Arist.inst. cap. I .rnuto. Nam ut alius alio utilior&iucundior. ita & melior esse potest, quod excellentiae est proprium: contra, ut utiles & iucundi,ita & boni pariter esse possunt,quod ad amicitiam aequalitatis pertinet. Sunt igitur, inquit. hae ex eventu amicitiae aequalitatis, cum vel eadem plane,vel alterum pro altero, par tamen*ro pari redditur. Has autem ex eventu minus esse amicitias, eamq; per sem
gi ,hoc est,illas leuiores, hanc verissimam esse. Et rursus, illas minime diuturnas, hanc esse stabilissimam, stupra est explicatum. C ur autem hae ex eliciitu amicitiae nomen mereantur,supra quoq; est explicatum propter similitudioem cum vera.Ele
ganter autem h. loco Arist. eas propter eius3em rei του, nempe verae amicitiae similitudine & diffiniilitudine ait esse &non esse amicitiae nomine dignas. N am qua parte sunt similes veret, Vt quia partim utilitatem, partim iucunditate complectuntur, quae duae res & in vera insinit, hactenus amicitiae esse videntuC qua vero parte verae sunt dissimiles, ut quia vera est stabilis, & querelis atque suspicionibus vacans , cum illae sint&fluxae, &criminibus ac siispicionibus resertar, ut supra explicatum, hactenus amicitiae vix esse videtur. Paucis certe in rebus baec cum vera conueniunt, quas iam attulimus: differentiae vero stini complures. Vera namque per se, ex virtute, inter bo9OS V re , tempore & periclitatione egens, stabilis, rara, paucorum hominum, stimnae iucunda & utilissima. Alterae ex cuentus ex utilitate vel voluptare, id est, utilis tantum altera, altera lucimda, nonnulla vel exigua cum periclitatione, nullo egent rem pore, fluxae, crebrae & multorum, non ita denique utiles
708쪽
ιορον-l Adhuc igitur de amicitia parium; nune
de ea, quae interim pares, de qua Videatur & locus insignis aiapud Ciceronem in Latio. Sed maximum cst in amicitia, superiorem parem esse interioti. Priorem quidem Alistoteles vocat, c. hanc, μθ ' iceroptastantiam & excellentiam eo loco nominat. QAbus verbis respondet verbum nos vocemus amicitiam aequalitatis& excellentiae, seu praestantiae. . Videntur autem A ristoteles&Cicero non leniter dissentire in hoc amicitiae genere,qua de re in X. His auistem verbis Aristot.exponit, quos inter naec amicitia c*alescat.
Adfert igitur duo excellentiae genera, aetatis unum, alterum imperii AE talis quidem,ut senis aduersqs adolescentem,patris aduersus filium,praeceptoris aduersus discipulum: imperii vero mariti adueruis uxorem, magistratus aut regis aduersiis ci
tum aut subicctum .non Laxine,non satis eleganter. Salustius: quemadmodu imperantes, ita etia parentes,esegater:habet ille multa vocabula, q nolim imit ii: parentem Cic. vocat semper ciuem Romani laborant valde inopia sermotiis interdum J vel eos omnes, qui sunt in alicuius imperio. Etsi & patris&praeceptoris excellentia ad imperium quoq; reserti potest. Horum igitur amicitiae non in aequalitate, sed in disparitate potius cernuntur. Quae quidem amicitiae& ipsae rursus differunt cum ratione generis excelletiae, tum eorum ratione, inter quos est ex
cellentia, ellaeade. Nam pro excellentiarsi generita seu differentiis & amicitiae istae discrepant: verbi gr. alia est amicitia pauis & filii, alia mariti & uxoris,alia deniq; magistratus & ciuis. Ruris in eodem etiam excellentiae genere, alia est patris aduersus filium, alia huius aduersus patrem amicitia: alia uxoris
aduersus m aritum,alia mariti aduersus uxorem.qua de re in se.
Huius autem discrepanti; seu dissimilitudinis causias seu rationes Aristoteles adiungit duas, ε αρο εχ σα ,&c. Prior est, quia horum,inter quos haec excelleratiae est amicitia, non eadem omnium sit virtus,noriidem ossicium seu munus & opus, sed alia huius,alia illius sit virtus& ossicium, mariti alia est virtus Mofficium, alia uxoris r Magistratus alia est Virtus, alia ciuis. Contra atque putauit Plato, quem diuine resellit Aristotelesbbro primo Oseeundo Politicorum. Si ergo alia aliorum est virtus & officium. Ergo Malia amicitia, & non eadem omnium. Ratio connexi, quia Virtutum comes est amicitia, quod supra
709쪽
s IN e A P. VII. LIB. VIII. ET HIC.
Explicatum cap. s. Altera ratio, θ &c. quia alia in aliis sunt amabilia. Non eadem namq; de causa diligitur uxor qMai statis, non eadem uxor etiam qua maritus, filius qua mater: QT-ν nec cadem omnium potest esse amicitia. Formula: Si chara seu amabiliam φιλη mno sint earim. .
Connexi ratio, quod ex amabilibus existat amicitia , &la arcilia prorius sequatur, iis se accommodet, & prbeorum variC-tate variet, quod supra dictum capitesecundo terrιο , I Inter impares interdum singularis existit amicitia , Ut inter Catonem senem,& Scipionem & Laelium adoles centeS. Inter Epaminondam Imperatorem, iuuenem , & I. ysidem praeceptorem Epaminondam vitricum lenem , de quo Cicero Bb r. pie. insin ubi quidam perperam legunt Lysian, cuiN legendum D dem. Adhuc de ortu seu causa huius arnicitiae generis dictum ; nunc de officiis , reliquo toto capite, quod Vzintelligatur, iterandum est primum, aequalitatem officiorum amicitiae est e propriam, paribus eam, ut Cicero loquitur. O15 csis definiri: deinde, aequalitatis duo esse genera, quarum altera dicatur , quantitatis, ut ita dicam, quae & simplex &ab lollita, at Arithmetica dicitur; dicitur & magnitudine ac numero , ut duo duobus sunt paria numero, lineas eT.. pedum, alteri totidem pedes longae magnitudine est aequa is: altera dicatur ἁξίαι dignitate seu in critis, & λόγω seu ratione seu proportione Geometrica denique, de . quo discrimine dictum est supra capita quinto. His fui Theo, logici loquuntur, praelibatis, J praemunitis, ait Aristoteles: In hac excellentiae amicitia non eadem seri paria utrinque peti,' &praestari alteri ab altero ossicia ς Satis namque. esse , si li- beii parentibus , quae par sit, & hi colura liberis p tent: i ' hoc enim si fiat, dc vera na&constantem inter hos amicitiam sore, ut paria plane non sint ossicia. gadem est & aliorum. Magistratulam aduersus ciues, uxoris se mariti inter se, Ia-' tio. Haec autem olliciorum inaequalitas amoris & amici-
tiae ipsius dissimilitudinciri , de qua modo dictum , consequitur. N am si inter dispares amicitia & amor qyoqile est dii par. Ergό&ctificia, amicitiae tanquam fructus Gulus,
710쪽
cii, hoc loco iani exponit; quaenam igitur & qualia ossicia esse
debeam, an nulla plane in ius paritas aut aequalitas detuleIetur. Nam nulla si allit aequalitas, amicitia cerre esse nequit, Pam supra definiuimus esse aequalitatem quandana. Ait igitur, ut his excellentiae amicitiis ossicia definiri , quod idem supra caprae priore, S inua ι apite octavo, nono est, duode 'orno , dc maxime capite ιρ sebro nono, capite primo, instio, i erat UI: ueque ad immerito. Nam in hoc vis omnis disputationis de amicitiis cxces lentiae est posita. Amicitiae igitur hae, αὐαλο, α seu proportione, id est, officiis analogice praestandis . continCutur. Neque enim paria plane ossicia,utrinq: Vci peten-
da, vel sunt praestanda, i dr; oportione quadam pro dignitate
per narum & meritis, κριτ' inquit Arist. verbi gratia: utimelior, sunt qui reddunt Latine αμεινώ,qui potior: duo ssigni-Dat,inter tuan virum bonum, , interdum virum aliqua repraestantem, ut insignc pictorem, etiamsi improbi stimus lit. Bonus sic etiam duo signthcat, hocloco altersi pro altero sum- . ii serunt. significat autem h. virtute praestante.Sic quinquies aut
sexies hoc repetitur tibi O,sem per sit intelligendu , nunqua po- tior; J ut utilior, ut iucundior, ut maiore dignitate aut imp - rio, aliis denique fortunae, ingenii, virtutis bonis praestantior. Magis, inquit Aristoteles, ametur quam ametia Nam inama - is, quam in amare maior inest honos, infra proximo capite. . Magis igitur rebus his praestantes & 1iaperiores amari, hoc est, i feritati & coli debent. Rui sus non eadem obseruantia colandus in pater, qua Deus, alia item maritus, alia Magistratus. Non eodem deniq; modo marituS uxorem, quo iis c mari
tum obseruarc debet. Ex quibus perspicuum est. dignitatis hierationem habendam esse hoc est,analogiae. Est igitur&in lais 3 an Icilii S aeqv. ilitas quaedam, non illa quidem tini plex &absoluta, su Arithmetica, sed analogica seu comparata & GeOLI.etrica . Cicero tamen in hac disputatione ab Aristotele di Di sentire videtur. Nam neque inter pares Arithmeticam plane
aequalitatem hiis verbis in Latio, constituendi autemsunt,e,c. Aoc est, paria plane & struste utrinque os*cia , neque inter superiqres & in seriores seu dispares : Geometricam plane aequalitatem his verbis in Latio, ed maxumum, O c. l pror-t sus probat, sinagna cnim praerogatiua amari: homines indocti . doctos amant. Ergo ut quis ametur, in eo est positus cultus, honor dc obseruantia. J iPerionius t Monachus, primus Ethica