장음표시 사용
711쪽
IN CAP. VII. LIB. VIII - ET HIC,
elegant vertit Latine, scriysit librum deratimeo ., lintrepretandi. Jputat Ciceronem ab Aristotele & in hoe disce rare,quod Aristot. hanc inter dispares amicitiam ex alio senx bi
ev causa,Cicero ex alto manare dicant. Nam Cicerone a fer xe praestantias sertunae, ingenii & virtutis, Aristotelein afferre alias praestantias,quales sunt inter parentes deliberos, uxorem di maritum. Non rirete: nam & Aristotelis p stantiae, ut MCiceronis ad haec tria genera, virtutis,sortunae seu ytilitatis, Miucunditatis sunt reserenda. h, i. κριως θ το io,. J Locus est obscurus, & ab huerpretibus , imeo quidem iudicio perperam acceptus , ob ambiguitatem. O
Verborum, s&λχιττρως, quae hic non ordinem, ut illi
putant, sed praestantiam,dignitatena,& potestatem valent. Hiλ iigitur ominis, Aristotcles noc mitsi dicere videtur, aequalisa - axem Arithmetica seu ex magnitudine in amicitia potissimum Geometricam uero maxime in iure spectari: siue, ut loqui rucArist. in iure quide aequalitatem quantitatis secundo loco, dignitatis primo & maxime spectari: in amisitia vero contra, id, est, maxime quantitatis, secundo loco spectati dignitatis ae qualitatem. In iure namque vis ompis in analogica aequalita te est posita. De iure qui clem in honoribus & praemiis, poenis -que tribuendis posito, res est sexta, in hoc dominati aequalitatem Geometricam: in altero iuris genere, quod in commer- .
. ciis & permutationibus versatur, analogiam quoque necςssau. tiam plane esse supra docuimus tibro quinto , capite quinto. . In iure igitur maxime spectatur aequalitas gnalogica seu Geometrica. In amicitia gutem contra usuuenire, hop est, eius im naturam cerni, maxime in aequalitate Arithmeti-sa, ea, inquam, paribus Atrinque definiri officiis, mutuoque contineri amore, eoque aequauili & pari, confirmat hoc loco Aristoteles a contrario. Nam, inquit, masna distantia virtutis, diuiti rum seu copiarum, & voluptatis, aut plane
Impediti intum amicitiae , aut iam ortam dissolui. odiexemplo Deorum , Regum , excellentium denique sapientia, vel qua simili xv vitorum , pecticuum fieri ait. Nam inter Deos & homines 'propter lununam disiunctionem seu distantiam & inaequali; tem ibonis namq; omibus homines Dii superant) nullam esse amicitiam. Sic dc cum aegibus longe,
jiiseriorςs amiciti in non contrahunt, nςque adeo cupiunt.
712쪽
vinet cum sapientibus aut virtute praestantibus viris, homines nihili aut nulli rei. Si igitur magna distantia & imparitas, impedimento est amicitiae. Ergo paritas s eu sinii litudo&aequalitas, quo fuerit maior, eo magis & amicitiam conglutinabit&cominebit. Atqui summa ae 3 lita est ea, quae Arithmetica. Ergo haec amicitiae est magis propria. Caeterum de amicitia Dei & hominum, quod adfert Atastot & in magnu mo- ubi de amicitia, initio latius explicat ,&quoque attingi cap. I a. amari quidem Deos ab hominibus, sed non contra. Est Id quidem Aristotelis Philosophiae, qui prouidentiam diuinam aduersus homines omnem trustulit,teste Laertio in vιta Arsior tu, consentaneum,sed impium,fali una, & Platonis quoq; ac Stoicorum, etiam prophano iii hominum Philosophorum i decretis contrarium. Nam tametsi non hum no i quem fortasse spectauit Aristoteles in seditio& diuino mo re, quin tamen Deus &.se, & opera sita , in his homines maxime amet non tantum rationib', sed rebus ipsis confii mari potest. Videatur Cictib. a. de Natura Deorum. Deniq; Caecellentiae amicitiae,sunt plastrari; vel ob utilitatem, vel voluptatem, d proinde vera almicitia cernitur tu aequalitate arithmetica inio magis disceditur a similitudine& paritate,eo magis labcfactatur vera amicitia.
definitio seu circu scriptio. Quod a. quaeri pQ terat.si distati a seii diliuilinio bonorti, ut modo di
elum, vel impedit, et dirimit amicitiam, quanta tande ea distantia cise debeat, ut vel maneat vel non maneat amicitia r id continuo arripit Aristot. S ait,eos distantiae gradus definiri ex-8uisitenon polle. Hoc tamen uniuerse tenendum non dissolui statim amicitiam, etiam cum multa ab amicoru altero detrahantur, quibus alteri fiat dispar, sed tum demum ubi maxime, qualis est hominis a Deo, iacta fuerit disiunctio Finge duos
inter se amicos, aetate,virtute,genere,diuitias.& honorio. pares:
quorum allex postea omni b & honoribus &dni iiij s& generis deniq; imaginibus excidat, hi certe neque tum amici clle desinent. Qu0d si x improbus quoque vel ex parte esse coeperit, alter vero etiam maioribus honoribus & v milibus augeri: vix iam video,quae inter hos amplius esse possit ainicitia..hi seri, eειτα . J Quia modo dictum amicitiam dirimi, si amici alter altero infinitis partibus sit superior. Hinc exsistit
713쪽
636 - IN C A P. II X. LIB. VIII. ET NI C.
talitatem &d uinitatem alter alacri cupiat & velit. Disputat ri tranui; partem Aristoteles, di issoluit tandem ,& 11on vult C alteium alteri etiam maxima bona. Confirmat hac ratio DC, quia ibi ueteriir, ut sibi cluis alum Velit, siue, quod idem valci, bono quodam ori tum. Formula ibi aster abera mult tu; rama. Errosibi vult mala.. At hoc absemitim : omnes raxmp sibi bene esse cupiunc . Ergo, illud. e Ratio connexi, quia amicum ut enim modo dictum summa. distantia interit amicitiai summa illi, Opt.m do amittat,& PIO- inde bonum quiddam. Amicus namq; est bonum , atq; adeol ut dicitur, alter alteri cit Deus. Nola igitur altor altesi vul; sum- . . ma. Sed huic repugnat, quodsubra 1a pius iteratum hoc loco affertur, amicos alterum alteri sona velle, 'non lita sed ii luis causia. Ergo no spes fata dum, ais hac dis .antia alter c d mali ca- piat, sed potius quid bo iii alieti accedat. birare amici micrue videntur manere, qualiscunq; tandem alter liat amicus, quibus taἡdemcutaq; culmuletur&excellat bonis. Iraeterea hinc sequitur. altertina alteri etiam summa cupere dc velle debe Distolii it tandem Aristὀteleg& ait, Amicos alcta um alteri ma-,xima quidem bona clipei e & velle debere, ut hinnini fanaen,' hoc est, non tanta. ut Deus potius quam homo sit futurus non omnia igitur illi bona summa &maxima optabit, propterea qtiod civisq; tibi meliora semper velit. Otia Des sibi melius ei se, olunt magis quam alaesi, inquit Terentius. I talgitUr VOto, Ium irier amicoS moduS erit, ne vel ira mitim optando duim altria inicitia, vel alteri pluSquam sibi optetiit quod utiuntq; δ, . nult viii,& tationi,& ipsi deniq; amicitiae cito contrarium,&c
cans: prius de amicitia. eius ire vis omitis in amando 'altero, an vero in alienus cisia se amore sentiendo sit posita. Vtrum, nil, amicitiae magis sit proprium, amare quam amari, an contra Alterum de amicis, qui, quibus sint chari& amici,utrum addis in stione in amiciti. c inter pares & inter impares pertinet In tetam pares nan q; de utroq; n axime qua: ri solet: &prius certe nuci impar S Iara inae locum habet, teste Arist. ra Magn. b. a videatili &-7. c. q.
714쪽
COMMENTARII. . εστ et At. s. hκ r. J Prius, utrum amicitiae magis prop:ium.
amare ne an amari, hic explicatur. Et prunum quid melle ait multos, qui sola duciti ambitione, amari lara lint quam amare. ba a re Sem Eudem. huius enci .s amico Sani binos Alete est e i . ait. Et in Magn. eos qui vel Opib. & sint ijs,ves honoribus vel i. 'qua simili re cxcellant. Cur . a. hi amari potius e amare alios velint, ratio his verbis', το I red liciar illa, quia amori prope est, Vt ita dicam ad honorari. Amor est obliniantiae &honoris quaedam spvcies. In eo l amantur honorem, cuius histini cupidi sirini, clic positu. Affert ut&altera in ratio, quia cxcellcnti; suu praestatiar, cuius item cupidistinat funiam bitiosi, quia excellentes admitatione astici solet, in admiratione valde elle cup:unt ambitiosi. inia igitur exces lentiae est amari. Nam excellentes vel diuit ijs vel honorib. vel voluptatibus aut virtvt: b. amare & admirari lolciat', q rebus ijs careant. . Ambitiosi is Hir ita fere sunt aflecti. Cui rei S hoc argumento est, ς idem sint , & ut in Ei d. ait Arist apud hos pluris saepe sit allentator, o amicus non alia sarie de causa, qta .i ab altentatorii, coli 3 obseruari consilerit. A itcntator iu. r; eo est ingenio, ut si vel no sit in serior tamen sere ficii solet. Generosi namq; vix allentantur, sicci humi hores tamcn do i etale esto simul et & eos, quibus adulati ira mare potiu Silaniati ab iisdem studeat, ni miratur eos, Omniao; i S Uibuit, sibi nihil . . ora τῖ. J In te ilicit hoc loco Aris ot distinctionem inter amari & h Cnorari, qua duo paxillo a late valde lin: tima est e dixerat. Diiserunt igitur,quod laolao rc x euciatii, nompe spe Vtilitaris sere, Amicitia vero per se, uulla proposita Vtilitat C CX pctatur. Dc amicitia quide iam explj catarm. De honore conlirna at duo b. argumentis ficu sigis: . Prius est,t multi infe- Ilotis conditi craris homi ncs a d ti an b. aut porc nil orti, honore quodam se aflici cupiant, non tam l honorem ipsi ex perant, quam φ spem inde capiant, fore ut ab ijsdem aliud quad conta sequantiar. Sic habent amicos magnates inscriores, cum libi 'deferri honorem ab illis, sibi aliquid tribuere,ves salutaret, bcinc ν ζα in sic o nCri S lit I pra supcrioris coditionis fere homin b. est sumtum: quos cam
715쪽
66s IN CAP. II X. LIB. VIII. ET HIC.
excellentibus: student inquam opinionem,quam de se quoq;
habent ipsi,esse se viros bonos, eam hoc extremo aliorum Uel ut testimonio confirmare, alijs stulte celete credunt, se viros es se bonos,ipsi incerti, ac decipi, i supra est explicatum c s. ubi hunc locu adduximus. Itaq; honor, quia alterius rra causa est,non tam P se,si ex eventu expetitur. etiam in hoste, inquit Cic amamus virtute. J Ex quibus & hoc tande efficit Aristot amari melius esse ζ honore affici, quia hoc ex eventu,alterum
sit pse. Vtrum . a. sit melius ain re an amari, explicat Arist. mMun. ubi melius esse amate, tribus his confirmat rationibus.
in I. Quia amare est dam actio, amari ppessio. Atil notum est actionem ei, in quo est, voluptatem quanda afferre,& proinde esse bonu. E. Quoia melius est cognoscere, si cognosci. Na hoc&inanimis,illud in iis animatis reperit . Q ie&eos maxime laudare vulgo solent, qui etiam mortuos, non desinant amare. Hi namq; , qui mortuos amant, cognoscunt quide, sed non cognoscunt amplius, inquit Arith. in Eudem. u. 7. iusis o Quia beneficio asticere, laudabilius prosecto est quam affici. Atqui & nosse,& beneficio afficere,est eius,qui amat. J Nunc veredi sibi uit quaestioneme Ut igitur amicitiae vim magis cerni εἶ τύ φιλε b, a MArgumentum agere unum ab amore marrano erga Infantes.sumptum. Matres namq;, quibus aduersus liberos amor est&. amicitia summa,amant illae quidem eos,icientes esse suos, nolaborant autem,Vt redamentur, si fieri id no pollit, ut quia sint infantes liberi, qui nec matres quidem norint. Satis este enim matribus, videre liberos sanos & saluos, & bene se habere, et iamsi nihil ab ijs contra sibi tribuatur. Amicitia igitur c.
potius, quam eo consistit, argumento maternae amicitiae. Eodem & aceommodari post stat tres Illae rationes, quas adduximus, ex quibus rationib alteruquoq; argumentum sumi potest. Nam cum amicitiae utpote Virtutum comiti, ea magis conuelaiat, quae sint praestantiOIa: certe & amare magis iam decebit, quam amari. Priore huius capitis membro de amicitia, hoc altero ge amicis Sic enim&initio distinximus: J Vitur:qui,quibus sint amici stabiles & firmi, qui nosint De quo tamen priusquam explicet, differentiam illam inter amare &amari, quam jupra de amiciba explicauit, hic & amicis acc Inodat. Nam & horum quoq; vim seu virtutem e. - φιλειν
716쪽
potius . t m cerni cum ijsdem rationibus, tum&hoc praecipue, quod το laudabile etiam vulgo habeatur. Laudantur enim vulgo, qui gnece dicuntur
qui quos habent amicoS, amant, non tam curantes ut redams-tur, de quibus&jupra cap. r. Amicitiae igitur&amicorum vis omnis & virtus in eo posita, Vt ament quam ut amentur setsi contra fere fit in ambitiosis in &hoc est,quod eleganter Aristoteles in Et iam tib. . cap. . o- ad amicitiam aptus Jgacidet magis τώ ό vero Hoc agitur breuIter exposito, Vt ex prioribus apto: nunc id ipsi malteri quoq; huius capitis quaestioni accom modat his verbis,oις τοῦτ=. Itaque in quibus hoc inquit, id est, το φιλαν potius quam το φιλεῖ s. Uc qua quidem quaestioneJupra iami fuit explicatum cap. 3. ct . . nonnihil. Sed hoc loco utroque amiciriae genere, tam eius , quae inter pares, quam quae inter impares, iam explicato, distinctius disseritur. Quod ut melius & ordine nos explicemus, Aristotelem ipsum in Eudem.
bb. 7. cap. s. imitati, repetendum duximuS, quodsupra cap. r.
quaesitum fuit. Mare potillimum conglutinentur amicitiae, timilitudine andillimilitudine & contrarietate. Nam vitiq; sui fuerunt autores. Id igitur Aristoteles hoc loco dissoluit&l explicat,in similitudine quidem maximam amicitiae vim consistere: veram ex similitudine coalescae: cam vero quae ex euentu contiarijs in rebus cerni. In Eudemiis breuiter Aristo-l teles, amicitias ex virtute & voluptate, similitudine: eam quae ex utilitate, dissimilitudine & contrarietate potissimum coalescere & contineri. Hoc loco primum de similibus, eos demum stabiles firmosque amicos, stabilem ; eorum fore amicitiam, qui non tam amari quam amare gaudeant. & quaerant, idque pro dighitate seu analosice, nimirum inter impares. Nam Mhos ea ratione pares effici, 1 ira cap. priore diximus: AEqualitas autem &similitudo in amicitia maxime est necessaria. Estea enim nihil aliud quam amicitia seu parens amicitiae & nutrix. Simili indo igitur ea est , quae&parit& tuetur amicitias, etiam stiter impares. Verum ea maxime quae est inter virtute praeditos 3c viros bonos, virtute amicos. Sic enim Atistotelis paulatim progreditur ab uniuersis genere ad partes amicitiae. Navi quod summatim &v' uerse dixerat, similitudine contineri amicitiam , id mox singulis amicitiae generibus accommodat. Viros igitur bonos, quia per se ipsi&cx se sunt stabiles
717쪽
6 o CAP. II X. LIB. VIII. ET HI .
les: hoc enim Virtutis esse proprium supra explicaui sa. quia inquam viri boni mores facile non mutant, intex icquoque stabiles permanere amicos. Nam cum rebus alijS omnib' abundant. cum bona,inquam,omnia in se comple Ἀ-tur,utis ira est explicatum cap. . tum mala neque ipsi pόRM-lant, neque alioS postulantes admittunt, etiam amicos, atqUCadeo prohibent potius iniusta postulantes, quibus verbis Aristoteles praeclarum locum quo usq; amor in amicitia progrC- di debeat attingit,explicat pulcheIta me Cicer. it.m & haec Ciceronis praeclara sunt verba, huc
facientia. Nam cum conciliatrix a inicitiae virtutis opinio true -
, Iit, dissicile est amicstiam manere, si a virtute defeceris. iri igitur boni, quia ipli in se propter virtutem sunt stabiles, amici quoque stabiles elle solent: contra improbi, qui, quia idem non sunt mane & vesperi, inquit eleganter Aristoteles in Euri quia per se ipsi non sunt stabiles, certe nec amici stabiles este
possunt: & quamdiu alter ex alterius improbitate voluptatem quandam capit,non diutiuS amici permanent. Caeter uin Ver- . bum puto inducendum ut minime necessarium.
οι b e. J De viris bonis&impsobis iam dictum,
illos qu dem diutissime& constantissime, hos minime permanere. Hic de reliquis duobuS gcncribus, de utilibus, inquam, . L. iucundi S, inter bonos & improbos, quo ad diuturnitate lauitabilitatem, quodammodo mediJs. Hos namq; diutius permanere, quam improbos, n mirum quamdiu & utilitas Sc volupxas permanebunt, quod supra est explicatum cap. ., Adluic de ii initibus: nunc de diussi
milibus seu contrari IS. Ait igitur , cam maxime amici tiam ex contrariis Oziri , quae est ex utilitate. Contrarianamq; contrariis sunt utilia, similia similibus infructuosa. Sic diues pauperi, doctus indocto est utilis & amicus. Sic humidus Iicco . calidum frigido est utile&amicum, Visupradlectum c. r. Eodem in genere poni potest & amantium amicitia. ut quae &ipG ex utilitate vere constet, quod &Jupradiectum cap. secvnua. in rc & ridiculi interdum videntur,. mcrito faciatur amatorcS, qui ament quidem ipsi ardenter amasios, stoma cuciatur postea cur non redamentur, cum nihil in se habeant, cur redamari debeant. Parquulem S aequum est dignos pari amore quo amant redamari r iihil autem eiusmodi haben-
718쪽
Cer amanteS an icitiam ex utillime exsistere. Haec nainctu si nulla Crit, ridiculi fiunt amatores, neque eos a quibuS nullam Capiunt villitatenti reclamabunt Amalu
Ium amicitia, quod dictuna, inquam, contrarium a contraI. o adamari r id hic distinctione adhibita diligentius explicat. Nam amari quidem contrarium a contrario, non tam cra per se; sed excucnru. c. ontraria tanquam exiscina, CX CUCntu
expetunt . ut ad mcdiuin pelue iuri pollit, q, pcr se; ct , cic bonum , M tanq iam linis expetitur, cum altera sint taliquant ad finem, viait Aristotes e, in Euaem. Vcrbi glatia, quod liccum, non tam inimi dum cupit fieri, quam hul nectar: aliquatenus, ut ad medium &iectum statum Iedigatur.Sic caliduS, fragidus quidem esse expetit, non tamen ut f igeat plane, scd ut ne illinis caleat, hoc est, medium ali equatui. Sic scin US acus uS VClut CK- petit grauem ad harmoniam seu concentum, tanquam medium lcmperandum. Sed laaec, ut aliena a Politici, & Piij ii-corum propria omittontur, &c. .
C A P V T IX. COMMENTARII. θ ad buc allatae sunt amici
tiae di siolies: his quatuor capitibus adfertur il explicatur tertia ,sumpta a generibuS communitatum leu iocicratum, id est, a subiecto, ut vulgo loquum tir. Eli autCm tripartita, vel lo-daluim, vel cognatorum, vel ciuium denique, laue societatum generalitis. Pioc autem capite docet Aristotele, , ainichi. rari incommuilitate seu soci rate Omia em conlisicre: societates alit ni omneSelle priticipis societatis, quae polit: caseu ciuilis dicitur, partes, ta proalide amicitia, quόque ad idcietatis politicae geneIa cilc accommodaridas. Sic Crum argutuematur: O mn M atmicitia ect in societate seu communitate QC mula autem loceteIas ad ciuilem , ut princsem Iocieta-tem , pertinet maccommodatur.
Ergo is amicula ad soluiια socaelatis genera accommo-
Hunc autem practatuin de amicitia cuth iure seu iustitia, '
719쪽
εra IN CAP. IX. LIB. Vi II. ET HI . .& cum societate seu communitate politica, alijsq; secietatum generibus, assinitate, & coniunctione, diligenter & copiosi explicatur quoq; a Cicerone ubi de iustitia Sed qua
naturae principia sint communitatis & societatis humanae, re petendum videtur altius, &c. Hoc quoq; docetur, magnara esse amicitiae cum iure amitatem. . si. ιαι θ δε-J Ius & amicitiam de quorum affiniatate &supra mentionem secit ea. l. in eadem re versari, nemis . pe in communitate seu cietate, primo ostendit. De iure cera tum est ex b. r. nullia id esse posse, nis in commvoitate aliqua, Vt, quod elie nequeat, nisi cum alteto. De amicitia ; eam esse in societate docet, non tribus, ut Vulgo hic utuntur sed du'bus rationibus: Altera ab usu communi, altera a prouerbi Quinta. Nam vulgo commilitones, conuictores, tribules, curiales,studiosi,alhq; id genus secij inter se amicos ap-- pellitare lent. riouerbium autem,quo amicorum omnia ι-
cuntuν communia , idem ostendit & confirmat. Rechum est igitur & hoc prouerbium, & rationi etiam philosephicae com 1entaneum, etsi vulgi dictum.
o 3-J Docuit adhuc amscitiam in societate seu
.communitate versari, eaque in re iuri esse similem, hic alteram asseri similitudinem iuris&amiciti, in discrimine iuris & amicitiae positam. Nam primum videndum fuit, qua in re utamque versetur : deinde quatenus. Haec enim duo diligenter sunt perpendenda, res & gradus, seu dis
crimina, sinis denique , quam inquam late res pateat. Et hoc est, quod ait, Eo αὐ-ή-επ' ἱ νDe priore iam est explicatum: hic de altero , de quo videatur Iate M. Tullius tib. r. O . t qui loco est commentari J G dm autem , Et postea : sed in omnibus hu o iis, tribuendω, cto. Quantum igitur amico tribuendum sit, ex eo perspicitur, si noris quid iuris illi debeatur, φ inter se & illum sitius. quae societas, Inquit Aristoteles, libro septimo Eudem capite nono, in . Ex prioribus autem quia iam constar, amicitiam in communitare versari,adiungit Aristoteles huius communitatis discrimina. Facit autem duo genera: nam vel omnia amicis inter se esse communia. vel certa quaedam &distincta. Prioris generis amici sunt fratres &sodales, de quot rum similitudine de insta latius: Et haec vera est&persicia amicitia. Alterius generis varia sunt discrimina e pro varijs homi-
720쪽
hominum secietatibus, de quibus infra, quibus fit ut alia alijs
plura sint communci, alijs pauciora, ut inter ciues plura sunt communia, quam intra populares s appello populares, con- terraneos Vulgo quos Vocant, castrensi vocabulo J inter tribules plura, quam inter ciues, inter propinquos plura, quam inter tribules. , Coniugum communitas eadem sere est,quae sta-tram. Nam matrimonium diuini&humani Iuris definitur communio a Iuris onsultisJ Quemadmodum igitur amicitiae aliae, alia magis est amicitia, alia minus lut ea quae per se, magis est amicitia ijs, qtiae ex eventu. Supra eapite primo ira Deo. Sic & amicis inter se alia alijs plura, alijs pauciora sunt communia. Eadem & Iuris est ratio. Nam non eadem sunt iusta inter parentes & liberos, quae inter fratres, vel contra noli eadem inter cios, quae inter ciues, immo non idem ius est filio, quod patri. Marito ius est uxorem in adulterio de- prehensam occidere: uxori maritum vix digito attingere ius est, inquit Cato apud Gellium b.ro . ea .p. Eadem&iniuriae est ratio, quae ratione coniunctionis vel maior &grauior est, vel leuior. Grauius est patrem Verberare,quam alium quem-hbet, socium fraudare quam ciuem, Ut praeclare Cicero mguintiana ct libro tertio ossis. & Iurisconsulti in lege prima. f. de his qui notantur infamia. f Socium aut pupillum fraudare, grauis limum crimen in Iure ciuili. J Fratrem opem rogantem deserere, quam alienum quove. bo dc in capite duodecimo, Sc Plato alio toties. Etsi Pollux
tertio, capite quarto, ait esse ποι 12κωττρον, poetis Vsitatius.
Pollux saepe veteres scriptores reprehendit inepte, Platonem, Aristotelem, &c. in lingua, nemo unquam politius aut elegantius lingua graeca quam Aristoteles & Plato usus JNam errant Stoici cum suo paradoxo, peccata esse patia, quos ludendo quidem & ridendo, sed vere tamen refellit Ci- cero in Muraniana. Videatur idem Cicero ad hunc locum
libro primo osc. Sed in his omnib-lictu, ,e. Verum de hoc loco quantum amico sit tribuendum s & quousque J disputabitur insta libro nono, cap. a. de quo &supra quaedam, ubi det;ώ v αΜωὐφίλων. l. Sic sere habent libri, &vetus quoque