장음표시 사용
721쪽
IN CAP. IX. LIB. II X. ΕΤ HIC. ιατροι ta τα-J Vetus codex noster manus riptus, s est eruditus Theologus, qui mihi eius opiam fecit J & IA-
terpretes Argyropylus, Turnebus&Lambinus, vero A, ια scribunt. Recte. Nam de Iureiam dixerat: nune de iniuria. Argumento sint & exempla iniuriae omnia. Sic enim Aristoteles: Si aliud alii est ius. Ergo & iniuria, alia igitur. Gιωνια . J Exposito, amicitiam in secietate seu communitate versari: exposito & hoc, non omnia omnibus este communia, hoc est, varia esse soci alis genera di hooloco docet , omnia societatis genera ad ciuilem secietatem , ut principem & caput referri. o explicato doceat, postea amicitiae discrimina ex politicae secietatis generibus esse ponenda. Confirmat igitur , ciuilis societatis reliquas omnes esse partes , hoc argumento , quod saeraeque omnes utilitatis gratia , paucae voluptatis , omnes Vitae bene beateque tuendae causa constituantur. Atqui hoc vel maximum ciu1lis seu politicae secietatis est ossicium. Nam &illa utilitatis quidem gratia est constituta, non tamen huius aut illius, prae sentis aut futuri temporis , sed totius vitae recte agendae gra tia. Politicam autem Geietatem utilitatis gratia constitui &perdurare, docet auctoritate legumscriptorum. Nam & hos
nihil aliud quam utilitatem spectare. Quare & ius definiunt id, quod communiter seu Reipublicae est utile, ut est apud platonem primo da Repuboca. Qua de re supra diximus latius libro. quinto , capite primo. Eadem iuris definitio M
A Madutilitarem publieamseu communem , hoc est, ad Utionem bene beateque vivanssi pertinent, sua quaque pro parta Ant politicaseuιiuitia. ire ' , . Atqui societates seu eommunitates eatera natar politi- eam utititatem quandam vita communi Munt.
Ergostpolitica quadam partes dici debent . iSunt, inquam, partes politicae, seu, ut loquitur Aristotcles,
videntur esse iaνα , non, ut perperam alii vertunt, s- ,
miles sunt partibus, de quo verbo supra aIicubi. Nam quod
tionem confirmauit exemplo legumscriptorum, & iuris de- sinitione. Assumptionem in singularum secietatum generi
722쪽
bus explicat. Nam , quo nomine & nautas & me catores per mare currentes intelligin, utili intem certe sectat tur&quaestum, hos stuprari videtur appellasse. . li- 'tes quoque seu commilit5nes, ut tui ex nauigatione , sic hi ecbello v tilitatis vel vibis potiundae caula sis cietatem faciunt. Ste&ttibules& curiales stic Cicero libro secundo Uciorum vocat, quos Graeci , ubi de Cymonet utilitatis cuiusdam causa stini descripti. Eadem est& fere omnium societatum
causa seu alio , quas utilitas velut constituat , conseruet dc tueatur, sere, inquam: nam &sunt, quae Voluptatis causa constituantur, ut apud Graecos talitia θνα-- ν&ἰ9M A, seu ὀργκάνων, quos non hic, sed in Eudemiis expressit. Hi nam que voluptatis cause,' nempe epulandi , & choreas ducendicavia conueniunt, etiam sacrificandi, Vt orgeones fere dc
Νασώτα , qui iacia diis re sacra, & mactatis bobus, postea na epulantur, atque ita honore Diis tributo, se postea re creant. De Eranistis diximus supra. Nam ex veteri more haec saerificandi ratio, &se una recreandi; haec, inquam, societas&sodalitium manasse videtur. Olim namque post collectas& conditas fruges agricolae conuenire consueuerunt, &tanis quam primitias Dais de frugibus suis sacra facere, & postea una su uiter epulari , quem morem & Lucretius ιbro quinto, Virgilius obroseeundo Geneticorum, & Tibullus initio libri primi, Elegia prrma, & omnium optime Horatius libro primo, E-ρ sola prima: Agricola pristifortesparuaqua beati. sc. diligenter explicant. Septem igitur icietatum genera ; singularium, , mercatorum , commilitonuin, ἔribulium, curialium, quae utilitatis: λα--ν, οργι όνων &-, quae voluptatis causa fere coeunt, siue, in Eudem. afferuntur. Videtur autem Aristoteles ad legem Solonis alludere. cuius verisba adfert Iuri sconsultus Gaius in lege quarta, s de eollegiis. Vbi&haec duo praeterea secietatis genera exprimuntur, videlicte gentiles, qui sunt ex eadem familia is clegendum puto, non η γε νοωτα ,de quibus Pollux ta, ἡ νιῶν.) 3c.--ψοι, id est, sepulchri sodales, qui commune emerunt sepulchrum. Ex his perspicuum est, singularium haec generas da litatuin vel societatum, ad vitam recte agendam esse utilia, Mproinde politicae cile quasdam partes, eaque deseIuire tanquam
723쪽
ε=s IN CAP. X. . LIB. VIII. ET HIC. V 'εργαειαν. J Particula romisit verus Interpres,&Α propylus, quod probant & Victorius &Lamianus recte
iam ut mox η τοι ν scit. αγρος. ita antenerripe αἰς εργα t, id est, ad rationem seu studium conficiendae pecuniae. ' .
VnM b-J Haec verba unde pendeant, seu apta' snt, obscurum. Vulgo quidem ad ea . quae proxime de Poliatica , mihi ad paealto stiperiora, Vbi de , υτοις ἔρονι μ, pertinere Videntur, ut ex stuperiore nostra explanatione perspiscitur. Induxit alios Aristotelis ratio & institutum in errorem. qui ut alias sue, ita & hoc loco hanc clausulam, ου F --&c. usq; ad λα- interiecit. α, siu, rum. J Attingitur uno verbo scopus & utilitas de societatis generibus: qua de re seupra dictum est. . .
C Α P V T X . COMMENTARII., θ ἔ-. J Duo sint huius capitis membra:. Nam exposito secietates reliquas ad polsticam velut ad eaput omnes referri. Hoc igitur capite de Politia breuiter,& tamen diligenter explicat, tam per se dc abselate, quam comparate. Priore namq; membro, rerumpublicarum genera tam rectarum quam prauarum affert. Deinde inter se confert. Postr mo & mutationes earum asseri. Altero membro eadem omnia Rerumpublicarum genera cum domestica seu oecon . Eica administratione eiulque generibus comparata, diligen- tius persequitur.' Sed accuratior de his rebus disputatio hic tantum attingitur amicitiae causa est in Politicis lib. 3. . s. O
Io J Tertia Reipubl. pars ustato nomine &communi a Graecis Politia, latine Respubliea dici let. Αri.
soteles eam nouo nomine appellari posse existimat, quia censibus, quae Graeci vocant, continea tur. Haec enim Reipubl. forma ex censu manat,census in eo dominatur,non quidem magnus sed mediocris. Magnus otia garchian constituit: mediocris seu politiam. τουτων ο βελῖς 1. J Expositas Rerumpubi. formas inter se comparat. Ait igitur, ex rectis regnum esse optimu, Rempub-' deterrimam, optimatum deniq; potestatem, tacite subindicat
724쪽
eae mediam, q; optimam neq; pessimam. Prauarum autem Tyrannidem quidem esse pessimam, popularem optimam, id est, minime malam, mediam deniq; factionem seu ολιγαρμο, teste Cic. lib. 3. de Repub. sic vocamus latineJ Rationes ha- rum rerum hic non affert, sed in Politicis, paeterquam de Tyrannide & de Democrctia. Hanc namq; minime malam elle paulo infra docet hac ratione, quod a Republica, cuius ipsa sit . . . st deflexio seu , minimum destinati illam vero
omnium esse deterrimam, quia optimae, nimirum regno , I ' i. pugnet seu sit contraria. ' .
loco interse comparat. Nam in eo quidem conuenire , quod unius potestas sit utrumq;. Qine & eleganter Seneca libri r - ide clementia. Dra--, inquit, a Regeus Uantis,non nomine, plurimum tamen inter se in varie. Nam Orannum suum - 'eommodum , missitatem: Regem suorum civiumsibis parentium,nonsuumspectare commodum. Quod idem praeclare do- .cet Aristinetes tib. 3. Potit. cap. - . e, lib. F. cap ro. Et elegantissime Xenoph. lib. 3 memorabilium. Cur autem non suum sed suorum tommodum spectare debeat Rex, rationem adiungit hic Aristoteles istam, quia nulla re egeat Rex verus f omnibus rebus abundet J Formula: bonis omnibuι abundat antacessit, nulla cartere
Atqui Rex υο-ommbud bonorum generibus afuit S .
Ergo re nulla praterea eget: Et proinde utilitates amplius ' .non quartυμι, fedsurum. Propositio est nota. Assumptio explicatur ab Aristotele in Hlit. libro primo, pira ultimo. Nam ut hoc loco ait, qui non ' . . omnibus antecellat bonis, is non verus, sed sortuito & sortitione, hoc est, Arte, Rex erit. Is, inquis in Polit. Aristoteles, non re sed nomi ne Rex erit. Sic igitur scribendum hic videtur, αἰ etis induista particula ;. Erit, inquit, sorte Rex,non Virtute seu verus, sic habet editio Parisiensis Turnebica,om nium optima,etsi altera scriptura etiam est tollerabilis, nimirum sorte erit Rex scit. magis hanc enim particulam & Graeci & Latini saepe subintelligunt j quam R/x Simplicior tamen est prior scriptura. Oνοοῖον.J Et hic editio Parisiensis,& vetus Inte
725쪽
e 8 IN. CAP. X. LIB. VIII. E THIC . Pres habent non', sed si atque ita scribendum aut certe δε,
Vr alias saepe: ita&hic pro V, accipiendum. Caeterum de RC-Sno, an ea sit omnium Rerum publicarii praestantissima, quod sic sumit Aristoteles, copiose distentur Polit. cap. penust. Τοι πλειαι. J Hic mutationes Rerum publicarum , & alterius in alteram successiones seu deflexiones aLiseri. Regnum igitur commutarim VI annidem, propterea, qubd Tyrannis nihil sit aliud, quam regni vitium , labes &Corruptela, & Rex malus, Tyrannus tandem fiat: optimatum Vero potestatem in ολιγκω seu factionem commutari, idque improbitate seu vitio Magistratuum, seu imperantium. La, quae publica sunt contra ius& aequum ,&praeter dignitatem distribuentium, omnia nempe bona aut plarraque sibi, α honores ad Magistratus sibi duntaxat vindicantium diuitiarum nempe cupiditate, quas ex Magistratibus & impeψndo plurimas conficere se posse vident. Atque ita fit, ut pauci
randem, iique improbi imperare incipiant squρd Oligarchiae est proprium j bonorum & proborum hominum , quod ΑIis ratiae est loco.ExRepublica denique seu- quam
Xenophon libro quarto Memorabibum, videtur mihi appella- Te Λουτοκροιπιωὶ tandem effici , propterea, quod Valde cognatae sint hae duae Reipublicae sormae , valde sint -οροι, affines seu finitimae, quo verbo utitur & in Eudemiis
rio , capiιε quinto. Duo autem anen, in quibus hae sint finitimae, nempe multitudinem & aequalitatem. In Democraria namque multi, hoe est, populus uniuersus imperat, hoc est, codcm est iure citc u in Timocratia multi quoque sunt,nempe mediocribus diuitiis, iisque paribus & aequalibus sensu pa-II. Caeterum accuratior de his mutationibus & deflexionibus, ct aliis multifariis disputatio eli in Politicorum libro tertio, ca-' pite quinto, libro quarto, capitescundo,-toto libro quinto. Et hoc est, quod ait, με cat Μκύιγων, dcc nam quas liae attu-ὶit, sunt illae quidem usitatiores deflexiones & mutationes, Vtpote faciles, quia sinitimae & o οριι: neque longe deflectentes, sed sunt & aliae difficiliores, de quibus in Politic. ut ex Democratia seu Republica cum fit Tyrannis, quod RQmae accidit, a Caestire Tyranno Republica extincta & occupata. Cic ι LO crum hoc semper prospici ςbat in libris ad Atticum.
726쪽
καό-ν. J Altera huius capitis parte public im
peria domesticis comparata diligentius explicat. Est autem gregius hic locus de potestatibus seu imperiis ceconomicis de domesticis, & de publicis quoque. is horum sit modus Mfinis, rationi vel consentaneus, vel diisentaneus , videatur δρlibro primo apite octauo in Politie. Societatem igitur paren vim & liberorum, seu patriam potestatem, similem. ait esse regno. Confirmat duobus argumentis ; Altero, quod, ut Rex suorum, ita & pater liberorum curam gerat, alterum est ab auctoritate Homeri, qui Ioue Regem patre saepe vocet tominumque Deumque. Ex qua disputatione hoc tenendum est, Reonum verum esse imperium quoddam paternum , non herile aut seruile: contra potestatem patriam esse regium quasi impra tum, no tyrannicum. are patres,qui liberis tanquam seruis Utuntur, non tam patres quam domini& Tyranni sunt existimandi. Talis Persarum in tuos liberos potestas fuit, te- iste hoc loco Aristotele. Talis Romanorumsu: t plane Tydi tannica&barbara, qui in liberos tanquam senios ius necis itaeque haberent, teste Paulo Iurisconsillio I. in suis. g. de lib. dc late Dionysio Halicam. M. a.
V b η. J De regni imagine domestica, patria Vide licet potestate iam est explicatum. Coeptum & de Tyrannidis imagine, nimirum patria potestate nimia ; quailis in Persis' di Romanis fuit. Astertur autem & hoc loco altera,eaque per 'iatua tyrannidis imago, herilis potestas&communitas. Nam
. ut in ryrannide, non de parentium sed de Tyranni agitur comes Hodo & utilitate: item in herili sbcietate, non serui & domini agitur, ηκοι βιτ , id est, Versatur. sic enim eleganter hoc verbum tam Graece quam Latine reperituri utilitas, quod proxumo capite expi icabitur latius. Duae igiturTyrannidis sent i magines, herilis una, altera patria potestas nimia, quarum haec quidem vitiosa&praua, illa est recta & rationi consentanea Nam rationi repugnat eodem in loco S iure liberos habere,
quo seruos: consentaneum vero rationi non tam seruorum, ut
qui sint quasi organa quaedam, quam dominorum rationem tilitatis haberi: sed de hoc latius Et hoc est φ ait ovi. hoc est, in dispares, non idem &par,sed dispar debere esse imperium. 5 γαυα itys. J Hic dς Aristocratia & eius defleta xione oligarchia . quarum imagines in societate viri M
727쪽
636 - IN C A P. II X. LIB. VIII. ET NI C.
talitatem &d trinitatem alter alteri cupiat & velit. Disputat in utrumq; partem A tallotes es, dilioluit tandem ,& non velle al-rcium alteri etiam maxima bona. Connirmat hac ration , citi inissequeIetur, Ut sibi cluis altam Velit, siue , quod idem valet, bono quodam tum. Formula rSι alter aberret ulti Er 'osib tinti mala. At hoc absur iam: omnesnrami sibi bene esse cupiunc .
Ratio connexi, cluia amicum ut enim modo dictum sumi na dii alitia interit amicitiai sumina illi, Opt.meo amittat,& Plo' inde bonum quiddam. Amicus namq; est bonum , atq; adeo ut dicitur, alter alteri est Deus. Non igitur alicr alteri unt; summa. Sed huic repugnat, quod1u νιι 1, pius iteratum hoc loco astertur, amicos alterum alteri bona velle, non iba sed illi ita causa. Ergo no spectandum, an hic diff. tia alter c d mali capiat, sed potius quid boni alteri accedat. t. sare amici Inter se videntur inanere, qualiscunq; tandem alter fiat amicus, quibus tandemcunq; culnuletur 5 excellat. boni . t raetcrea limc 1 eo uitur. alier in alteri etiam sta mina cupere dc velle debere. Dissoluit tande in Aristὀteleg& ait, Amicos alterum alteri maxima quidem bona cupeie Sc velle debere, ut homini fatii eia, hoc est, non tanta. t Deus poti usquam hoitio sit futurus non omnia igitur illi bona summa &niaxima optabit, proptcrea quod qui sit; sibi meliora semper velit. Othnes sibi nielitas elle volunt magis quam altest, inquit Terentiu L Ita igitur VotOIum urier an cos moduS erit, ne vel nimium optando dirima-riri amicitia, vel alteri plus quam sibi optetur quod utrumq;&stultauit,& tationi,& ipsi deniq; amicitiae est contrari lim,&c.
C O M M E N, A RII. - . Oi πουλλοι, hi κ -J IJuo lioc capi te potissimum cxplicans: prius de amicitia ei uine vis omnis ua amando altero, an vero in alienus .ci a se amore sentiendo sit posita. V trum iril, a traicitiae magis sit proprium , amare quam amari, an contra. Alterum de amicis, qui, quibus sint chari &amici,utrum ad distinctionem amiciti. t inter pares inter impares pertinet Inter impares namq; de utroq; maxime quaeri solet: & prius certe inter impares m. x inae locum habet, teste Arist. ra Mun. D. videatur & Eudem. ti. 7. e. q.
728쪽
e ιντ R. s. δγκου m. J PIiu S, Vtru In amicitia: magis pro ploum, amate ne an amari, hic explicatur. Et primum cauidem esse ait multos, qui sola illacti ambitione, amari malint quam amare. Quare & ιn Endem. huius gen cris amicos ambitioibs fere est e i 't. Et in Magn. eos qui Vclopib. S cliincijs, vel honoribus vel . 'cui simili re excellant. Cur . a. hi amari potius il amare alios velint, ratio his vel bry, το 3 rediit trista, quia amari prope est, Vt ita dicam ad honorari. Amor est obseruantiae &honoris litardani species. In eo et amanthir honorem, cuius hi sunt cupidissimi, ei te positu. A i erili r& altera in Magn. ratio, quia excellcntri ' squi res latiar, culu Sitem cupidis limi 1 uniam bitiosi,qtata excellentes admi Tatione astici solet, in admiratione valde esse cup unt ambitiosa. Qiua igitur exces lentiae est amari. Nam excellentes vel diuitiis vel honorib. vel voluptatibus aut virtut b. amare & admirari id lent', a rebus ijs careant. j Ambitiosi igpturita fere sunt astecti. Cui rei & hoc argumento dii .idem sint , & vt-Eud. ait Arisb apud hos pluris saepe fit a Tentator,s amicus non alia salic de carissa, qu .i ira ballentatorii, coli 3 obseruari conitiei. t. Aitcntat Oi n q; .eo est ingenio,ut si vel no sit inferior tamen sere fieti solet. Generosi namq; Vix allentantur, ieci tui miliores tam cia dc ibrale est Us millet & eos, quibus adulatur amare potius G amari abisse cita studeat, admiratur eos, omnia ζ; i Stai bini, sibi nihil . . ἡ ri. J Inter ij cit hoc loco Aristot distinctio item inter
alia ari Jcla Cnorari, qua duo paullo ante valde lin: t: macile dixerat. Difflertini igitur,quod honor Ex euent II, n m p spe Vtilitaris fer C, Amicitia vel ope I se, milia proposita Vtilitatu CXpetatilr. DC amicitia quide iam explicatum. De honore coinirmat dii ob. argumentis lair sigidi . Prius est,t multi infe-Ijoris conditionis homi ncs ad . t Orib. aut potcnti Orib honore quodam se assici cup:ant, non tam l honorem ipssi e perant,
quam q, spcnam de capiant, fore ut ab ijsdem alii id quid consequantur. Sic habent amicos magnates inscriores, cum sibi 'deserri honorem ab illis, sibi aliquid inbuere, vel salutarz,ben e
729쪽
66s IN CAP. II X. LIB. VIII. ET HIC.
excellentibus: student inquam opinionem,quam de se quoq;
habent ipsi,esse si viros bonos, eam hoc inremo aliorum Velut testimonio confirmare, alijs stulte certe credunt, se viros es se bonos,ipsi incerti, ac decipi, i funa est explicatum θοῦ l. c. ubi hunc locu adduximus. Itaq; honor, quia alterius rra causa est, non tam p se,st ex eventu expetitur. etiam in hoste, inquit Cic ainamus virtute. J Ex quibus & hoe tande effinit Aristoti
amari melius esse si honore affici, quia hoc ex eventu,alterum sit pse. Vtrum .a. sit melius am re an amari, expIicat Arist. MIMMn. Vbi melius esse amate, tribus his confirmat rationibus.
I. Quia amare est damachio, amati ppessio. Αtsi notum est actionem ei, in quo est, voluptatem quanda afferre,& proinde esse bonu. E. Quia melius est cognoscere, si cognosci. N a hoc& inanimis,illud in Qtis animatis reperit . Quare & eos maxime laudare vulgo Glent, qui etiam mortuos, non desinant amare. Hi namq; , qui mortuos amant, cognoscunt quide, sed non cognoscunt amplius, inquit Arist. in Euom. 6. 7. ia
n. q. Quia beneficio afficere, laudabilius proscisto est quam
affici. Atqui & nosse,& beneficio afficere, est eius,qui amat
J Nunc vere disbluit quaestionem e n figitur amicitiae vim magis cernie; Argumentum affert unum ab amore mamino ei aestistitiis. sumptum. Matres namq;, quibus aduersus liberos amor est amicitia summa,amantillae quidem eos,1cientes esse sitos, nalaborant autem,ut redamentur, si heri id no possit, ut quci sint infantes liberi, qui nec matres quidem norint. Satis esse enim matribus, videre liberos fanos & saluos, & bene se habere, e iamsi nihil ab ijs contra sibi tribuatur. Amicitia igitur ia 'apotius; quam ob mu consistit, argumento maternae amicitiae. Eodem & accommodari pollunt tres illae rationes, quas ex Magnis adduximus, ex quibus rationib alteruquoq; argumentum sumi potest. Nam cum amicitiae vi te Virtutum comiti, ea magis convehiat, quae sint praestantio cra: certe & amare magis iam decebit, quam amari.
et φιλι .) Priore huius capitis membro de aniles tia, hoc altero de amicis Sic enim&initio distinximus:) agitur: qui,quibus sint amici stabiles & firmi, qui nosint. De quo tamen priusquam explicet, disserentiam illam inter amare &amari, quam supra de amici pa explicauit, hic & amicis acco Incidat. Nam & horum quoq; vim seu virtutem eὼ τύ φιλειν
730쪽
i potius, piam d. - φιλειο cemi cum ijsdem rationibus, tum dc hoc praecipue, quod το laudabile etiam vulgo habeatur. Laudantur enim vulgo, qui graece dicuntur ,
qui quos habent amicos, amant,non tam curantes ut redamε-tur, de quibus una p. t. A micitiae igitur & amicorum vis omnis Se irius in eo posita, Vt ament quam ut amemur setsi contra sere fit in ambitiosis in &hoc est,quod eleganrer Aristotcles in Eurinet lib. τ .cap. . . t ad amicitiam aptus J
igitur breuiter exposito, Vt ex prioribus apto: nunc id ipsim alteri quoq; huius capitis quaestioni accom modat his verbis,oις τοῦτα. Itaque in quibus hoc inquit, id est, τοpotius quam το De qua quidem quaestioneJupra iam mi explicatum cap. 3. O .. nonnihil. Sed hoc loco utroque iamiciriae genere, tam eius, quae inter pares, quam quae inter impares, iam explicato, distinctius disseritur. QAod ut melius & ordine nos explicemus, Aristotelem ipsum in Eudem.
bb. 7. cap. s. imitati, repetendum duximus, quodsupra cap. r.
quaesitum fuit. Mare potissimum conglutinentur amicitiae, fimilitudine an dissimilitudine & contrarietate. Nam viriq; sui fuerunt autores. Id igitur Aristoteles hoc loco dissoluit&explicat,in similitudine quidem maximam amicitiae vim consisteret veram ex similitudine coalescae: eam vero quae ex euentu contrarijs in rebus cerni. In Eudemiu breuiter Aristoteles, amicitias ex virtute & voluptate, similitudine: eam quae ex utilitate, dissimilitudine & contrarietate potissimum coalescere & contineri. Hoc loco primum de similibus eos demum stabiles firmosque amicos, stabilemq; eorum sere amicitiam, qui non tam amari quam amare gaudeant. & quaerant , idque pro dimitate seu anilosice, nimirum inter impares. Nam Mhos ea ratione pares efiici, Iupra cap. priore diximus: AEqualitas autem &similitudo in amicitia maxime est necessaria. Estea enim nihil aliud quam amicitia seu parens amicitiae &nu- uix. Simili indo igitur ea est , quae&parit 3c tuetur amicitias, iam inter impares. Verum ea maxime quae est inter virtute praeditos & viros bonos, virtute amicos. Sic enim Aristotelis paulatim progreditur ab uniuersis genere ad partes amicitiae. N ala quod summatim & vrquei se dixerat, similitudine contineri amicitiam , id mox singulis amicitiae generibus accommodat. Viros igitur bonos, quia per se ipsi δc ex se sunt stabiles