장음표시 사용
771쪽
momentis: hanc inqua propter infinitam varietate certis aceptis hae qua stiones definiri nequeunt. Na vi&su p. tib E. c.3.5s. a. p. a. dictum,& bic initio, & paulo injse. πιλάκις&e iteratur: qualis materia, talis est praeceptio, hoe est, sI ma . . teria est multiplex R varia, praecepta quoque ut sint incerta dc mutabilia necesse est. Quare cum & alia omnis rerum moralium & politicarum materia, quae in actionibus & perturbationibus fere eernitur,& hqe quoq; deamieitia sit multiplex: mirum non est, si praecepta quoq; certa &perpetua adserri n5 possi nt. Quod ipsum &Theophrastus in tib- Amicitra con-. queritur, hae ipsa in re de ostietorii & beneficiorum varietate 'apud A. Gellium lib.r c. q. Has tamen, inquit, & paruitates rerum & magnitudines, atq; has omnes officio tu aestimationes . alia nonnunquam momenta extrinsecus, atq; aliae quasi ap- , pendices perlbnarum & causatum,& temporum, & circum- .
satiae ipsius necessitates, quas includere in praecepta dissicile est: oderantur & regunt, & quasi gubernant, dc nunc ratasessiciunt, nunc irritas. Idem eonqueritur x Cic. hac ipsit in re Iib. Lossit. Hae igitur se laba ei et spicienda Sie duo seientiarum omnium crura ponit G len. I. praecepta. 2. usum seae
σιον τἀπιρο δει παν-. J De hae qMstione posterius explieat. Videatur enim G ellius, qui diligentissime nane quaestionein explicat. Honesta imperanti semper patri parendum ; turpianuquam. Sic medico est parendum. Veru quia media possunt redigi ad turpia, non est parendum. Ire in bellum. Dare operaliteris. Ducere uxorem, &c. est medium. Ex duobus honestis vitae generib. uncun fascipere est medium. Dare operam iuri, uae dare opera medicinae,ducere vetorem, coelibe vitam agere, I est mediu, Eoncubinam alere no est mediu. Pater iubet du- .eere rem, Jniuerse dicimus parendum: Iubet ducere infa- lineurirpem,ergo non paredum. In bellui:i ire iubet pater, sit, iιontra pietate, religionem,patriam, non est parendum. M ti ratia,defendere aliquem in iudicio, est mediu. Si pater uineidieat defendere Catilinam, non est medium. Sic Gellius ex cat. Parendum 'atti in honestis*mediis.
pi M J De hae quaestione singulatim tu hil insci'. r. ri yx iis tamen, quae insta dicentur, facie & dehae quaestibne quid statuendu sit, perspicietur,nimi
rem pro temporum & rerum mometis, amico virum bonum esse praesecendum,di contra.
772쪽
De hac tertia quaestione, prius explicatur. αεγΘει e Ait beneficia variare magnitudine&paruitate, holaesio&necessitate. De duobus prioribus res . est perspicua, ut a quo plus acceperis, eidem plus retribuas. i De alteris duobus exempla aTeruntur infra, capto ab hosti- bus patri potius opitulandum propter necessitatem, quam ei, i a quo beneficium acceperis, id reposcenti. Sic vicinum inpereipiendis fructibus rectius adiuueris quam fratrem, inquit Cie. lib. r. O . sic honestius est& aequius, rem domitio
reddere potius, quam lati , licet a fure depositam, ut est apud Iurlleon fini bonafides V depasti. ora b ου -ν rae J Hoc loco aecedit eum ad ptiores quaestiones, tum ad alias eius generis definiendas, prout rerum natura patitur. ponit igitur hoc generale praeceptum, vicerium. l Non omnia eidem reddenda aut tribuenda, neque eadem Omnibus, ψ posterius insta commemorat: sed sua euiq; &a l. commodata,aliaalsis prout iis quadrant. Quod ipsum prae- ceptum&Cicero hac in re seruanaum monet in Latio. Tant tum autem euil tribrιenriinet, quantum ipse essiceνe possis dein Liae etiam quantum iste que litigas a Badiuves sustinere,cte.
1 Quod si etiam possis, quid ais deserre ad auerum, videndum est tamen quidalle possit cistinere, &lib. r. Ossit. sed in his o- mnibu/ Uskιis tribuendis vide dum erit, quid cuiqua maxime P nu Ut die.γEx hoc praecepto statim definienda est quae . t mo , . An patri omnia sint tribuenda, etiam ea quae sustinere non possit. Ex eod in praecepto desinienda est&haee quael stio; An benefactori reddendum totius sit beneficium, quam alii dandum; nimirum saepe dari posse alii, & non retribui, quod non omnia eidem sint retribuenda. Diligentius hic explicat tertiam quae . stionem, quam ita desinit. Reddendum quidem plaerunque bene merito potius beneficium, quam dandum alii. ylaerun--que inquam, non tamen semper. Reddendum docet exem- plo mutui, cui & hoc loco, & infra es. 7. comparat remunerationem beneficii.,Non semper autem reddendum docet duobus exemplis. nam captis ab hoste, δc patri& bene merito, atque adeo ei, qui nos ab hoste olim liberarit, non Eule reddendum beneficium, sed patri potius dandum, id est, non hie sed pater liberandus erit. Praeserendus igitur pater est benemerito,siue item capto, siue non, sed reposcenti tamen be- . ΥΤ F nefi-
773쪽
IN CAP. XIII. LIB. . IX ET HIC.
cuius genetis simi cotractus illi quos l. C. ns fidei vocant de Aec Cic. l: .s ossim inlud quide Scaevola ti s. dide atura Deorum: quod idem quorundam quos intelligat,
non urepeta)& in stati. y c. c, in Eu emi. T. c. ro. Comme morat. Ex quibus locis, i mirum est, hoc perspicue cerni itur, apud eoa omniurn contractuum voluntariorum, emptionis,
mutes, depositi, locationis &e. nulla fuisse iudicia. sola in fide contrahentium colastit: sse. Ad eundem igitur modii & amici, tia haec liberalior fide niti videtur: demum disputatio de contractibus bonae si dei I. C. hoc instituro aliquo modo declaratur. Emo equilin I Oo coronat. non statim satisfacio, sed staliquot dies , .incidit quidda, ut tibi non satis facta equus vitii .. aliquid habet, qJamuis ii non expressum. leges tamen dicunt, si quid tale incidat,diminuendia de pretio n contri 'ibiis enim booat s dei ex aequitate&largitate gendum, i tuis locauerit agrum vel vineam, & vindemia non bona propter tempestates coeli, coli ductor an cogatur luere, quaistio est si pactii iii Se protia is siouem spectes, cogitur soluere: sed ho-ptet huiusmodi accidςntia d rri ininandi C. aliquid depretri: hoc tit in contractibus, quos vocant bqnae fidei. Altera amicitiae ex utilitate species, qui hic
lis seu moria dici potest si qua in Eudem. vocat ενασ2ικην seu sbdalium, tale explicatur verum ioc sciendulio e nomin dici '' hontantii hanc ex utilitate speciem, sed eam quoq; quae est ex virtute, atq; adeo hanc ex virtute verius & magis phoprie ita id e talictam similitudine potius quadam, qua ut iuvera, ita i ii hac ex viditate iubil fit definiti aut certi , α videatu haec' quoque ut vera propter virtutem .est , cum reuera nyn sit,ueia . igitur amicitia vere est moralis, altera i inlata, ut est apud' Aristotelem seb. p. Euιlem. cap. Ib.6c infra lid.9. cap.3: Moralis igitur haec amicitia, non ut prior certis c citionibus & legibus astriligitur, sed solutior est , & laxior , eique adeo verae amicitiae imitatrix. Nam viamico benefietum hi dari selet; nimirum unde nihil vicissim emesumenxi speratur, quod i ter amicos fieri solet. Noe igitur vultu Mitonte datur beneficium , allimo tamen alio nimirum ut tantundein, ves plus
etiam & cum cumulo, quod iube mesodus. xt est apud Cic. b r usi inc alio, recipi at: quasi non tam donarit quam commodarii vel mu tuo dederit adeo quidem, ut iussi inutum re-
774쪽
hipiat, alterum ut ingratum, grauiter accuset. Huius autem ii inulatio itis cluae a vera amicitia longistisne abhorret , in qua nihil fictum , nihil simulatum este debet, inquit Cic. in Lael io causam esse ait Aristotes es, quod se aerique mor- . tales honestum quidem specie tenus &-ύοπαμ , ut ait Ari- in Eudem z. ἀναγκιωως,&necessario&dicis causa, Sic Iuris consultat utile vcro reuera persequantur, atq; ita bene laci quidem vi ocri volunt, & bene facete , sed reuera bene offici malunt, quia illud 'i idem sit honestius, hoc ut sirus Ue quo honesti & utilis consi diu Cic lib. p. ossic. maxime νe Eret urin, Renspub. Ubat L. 'timque utilitas praejori: r. Et hoc est quo dic Cicer' ait in Laeliis: virtute enim :ρ non tam multi praediti esse, quam videra volunt. Ex his perlpicuum est in Vtroq; amicitiqex utilitate gcnere querelas & acculationes reperim , 1 bi acceptorum, L dator hi non par fuerit ratio: saepius tamen iam ἀ rati, qua in ea quae lege, propterea Q in hac omnia sint certa ia definita, in illa iiDite. Atqui rebus omnibus certis, ubi scitur,
utrinq; ad si datum ,& quid hi teddendia, atq; v b. certis pactis id actum fuerit, vix quidem querelae hic exoriri pol crudi. At in morali alter saepe accipit tanqua ab amico, nihil liae redditurum se ex firmat , alter vero tantundem te usaei ius J vel i
deo id sit 5 in eo te quis gelele debeat. locus est I erobsculus. Reddendum igans ait, S plurisii quid c prodi male accepti,t id est, ramum quam uac 'l' ris, quasi pacto S certa lege, non tauqua amicuS b, G:icium acceperis κριθα.eg ε viii ιις, quin etiam non rediten3u tant .sed verbis quoq; id declarandum . . te gratia & memore futurum, magis tibi eu conciliandi gratia, Scc. Tantundem igitus reddendia si quidem, ptissis, si locuples 3c copiosius sis , sin ininus, ut proficultatib. tam ,καταο i. αεειν, insit infra capite proximo in fine Na ut
ne dii quidem ipsi aut parentes, quibus tamen plurimum debeamus, hactenus sunt contenti, ut ea illis praestemus pietatis 4 cisicia, quae possimus, no quae debemus aut volumus, inqui eo loco Aristor. ita N amicus iste ampylus a nobis rix est po- stulaturus. Hoc pri inu. deinde reddendi i sipote sua δcvltrono flagitatus aut inuitus. Na alioqui sibi quis amicuparare velle ideatur inuitum, cluod est perabsurdum : in amicitia namq;
775쪽
oo IN CAP. XIII. LIB. VIII. ET HIC .
omnia debent esse voluntaria. Disfieile est,inquit Xenophon
tem Formula: si reddatur sponte, efficeretur ut amicum sibi quis velit inuitum aliquem. Ratio connexi quod is qui accepit, si flagitetur ab altero ut reddat, idque facere recuset, quia ut ab amico accepisse se dieat, alter vero se neget amici animo dedisse: hic certe si accipiens perseueret.& datori persuadere velit ipsum sibi a mi eum dedisse etiam repugnanti & neganti, essiceretur, ut illum sibi velit amicum rei uctantem&imit tum. Et se accipiendum puto versiculum Atque ita hic qui accepit tanqi iam deceptus ab altero, amici vultum tamen reddere debet cuius simulationis causa monet lpostea Aristoteles videndia diligenter initio, quid, a quo, &quamobrem accipiat, ut secum perpendat, an accipere , an vero recusare debeat, ne postea rixae &csitentiones stiboriantur. Hanc igitur cautionem praescribit Aristoteles aceipienti,
liis vel bis, εν dantis autem duplicem hune animvm& smulatum grauillime infra reprehendit c. q. lib. o. Ad hutic igitur modum reddendum est, quod acceperis in morali hac amicitia. Nam de hac tantum hie agi rur. Quod praeceptum Aristotelis si teneatur, non facile locus erit acculationibus. Verum dieet aliqui:,si tantundem est reddendum eademque ratio debet esse accepti Sc dati, interdum si,ut si fit accepta, danti quidem habeantur ut magna accipienti ut lexigua. Q aeri igstur potest, utrius hie iudicio sit stadum,ae- lci piciatis an datisὶ accipientis in qua utilitate an dantis benefi lcensa , aestimatio sit facienda 3 De qua quaestione Aristoteles breuiter hoc loco, ae curatius infra lib. 9. cap r. cui quaestioni gemina est ea,teste & ipso Atist in Eudem de re nummaria, de in umis utrius temporis aestimati Osit spectanda: contractus
an solutionis, de qua Iuris Consulti recentiores. Hinclemel in toto orbe Romano, in summa inopia eotra Annibalem in secundo bello Punico mutatio fuit numaria. In his Carolus Molineus in tib. de uris extremo. De hae igitur quaestione breuiteraδhibita distinctione ita Aristoteles ; vel enim ex utilitate est amicitia, vel ex virtute. Nam in hac dantem:in illa spectari ai: cipi entem. Disserentiat ratio haec adiungitur. In ea quidem, quae ex utilitate his vel bis quia accipiens is est,qui petit & opus habet,& cuius inopiae sedleuandae se accommodat alter,ab eoq; tantundem, quantu illi
776쪽
I prestiterit, expectar. Omnia igitur quia ad accipientem ae-
commodantur, merito& huiu, utilitate metiendum est be- neficium. In ea autem, quae ex virtute, contra accidit, propte rea quod,ut inquit Aristoteles, nλάιετῆς &e Hiriuis&mo- rum nam de amicitia virtutis agitur) vi io miris & momentum sit positu in animo seu oliuate, ut supra e - plicatum lab. 2.3-s. Proaeresis igitur & alii in tu dantis, meu sura erit & norma beneficii, ad quam dato tum ratio ea igi debeat. Formula.
1 Suod optimum insevo quodque genere Ad norma est s
Atproaresis in virtute,stproinda in amisitia quos ex Uirtutes si κυριον , summamqiuvim habet. Ergo se norma esse debot. . - In hac igitur ex virtute amicitia,eum nullae ianta usationes & querelae. q*od & stupra es. . & hie iteratur,tota est ἀνέγκλη ρος&αδακλητος, inquit eleganter Arist tu beneficii ratio ex penditur,non accipientis utili tate, sed voluntate dan-ris temporibus quide augetur & minuitur beneficiu dc ossiciumJEthaee quidem de amicitia ex utili a te, &ea, quae ex viuule. Nade ea, quae ex voluptate, hic praetermisit, infra explicat lib.ρ. cap. r. Denique exempla de Amicitia ex virtute in muliercula in libris Euangelicis, quae exiguum quiddam in gazophylacium conieeit. Theophrastus. Non spectatur,an iquis magnas & sumptuosas hostias macter, Ged an nepe. Fr quentia enim ostendit animu pium; magnitudo x sumtupsitas, diuitias. In Papatu semetitur ad coena magno cui fastu de pompa, non pietatis. Pietas iudicatur ex frequentia. die
Hie dedissidus Maccusationibus amicitiae eius quae inter impares, quam Excellei; tiae vo- eant: primum unde nascantur: a. quomodo tolli debeant. Vbi&de ossiciis liberorum aduersus parentes ,& hominum aduersus Deos. t
J Ait igitur primum & In Amicitiis ex-. . cellentiae diiIidia reperiti, quibus non sublatis & ipsa tandem
777쪽
dirimatur. Mirum autem no est, in soc amicitia: genere resas exist rc,ut quq fete tota ex utilitate pericles, et d supra. diximus. causam aut dissi dic ru adsere hoe loeo Arist. qaod amici 'terq; sibi plus tribue dii exi stimet tam in serior qua in
supcrior . Nasuperior quide vutute plux sibi debeti ait, qui bono semper plus debeatur: utilitate quoq; superior item pi' praestari sibi aequum censet, i ta nullam partem utili,fiqvirui tameά pansi trigui iniquum habeatur. & altera ratiq. secvtuitatis arnicitiae propria, quia alioqui non tam esseta iam citia,quam Liturgia seu munus, lila. n. graeci oeant Litu glas,quae Iuris consulti munera patrimonii, vel mixtas pol MI si unus ulteri semper prosit, nullam vicissim capiensabeoxti litatem. Hinc Liturgiae apud Atheniense quando. quis dimbebat sui ioere munus , in quo temper necesse fuit nee sumptus, Attica Respub pmpeirrina, sedgeo eros Hagnomi oti, propter eruditos virosin magnos animόψ 'It Liviusmon tam opibus quam animo belium gerunt. Bequando Athenis gerendum, ciui diuiti iniungebatur ut duarnaves conficeret sitis sumtibus belli eis : huic dieeba Tu eris prafectu habebis imp rium , pro 'honore exhali debebat suum patrimoniu, sua pecunia milites alerei dori
bellum eonfieeretur. Talia munera, quia habebant adiit actum holgonus patrimonsii exhauriendi, vocabanturgiae. Liturgia munus, cui annexum onus panimonii exta dxiendi, proprie Iuris constulti tria genera munerum recenseΚ' I. personale: II. patrimoniale: III. miatum, cum di ope meam praesto , de nummos quoque, siue ex haurio paui-nrum.. QEa ratione utitur& Aristoteliri in 'Euu em. Reod
verbo bbro I. cap ro. &e. Ad seminam siseietati , 3 similem esse volunt amicitiam, bonorum Lut pecuniae:em Deietatis hae it et esse ratio, ut qui plus in eam contu Io . plus quoque lucri auferat, ut est apud Iuris eonsulto s prosocio. Ad eundem modum & in amicitia fieri deber qui vixture aut utilitate antecellat amicus, ei quoq; pl*s a tbeatur aut tribuatur. Atq; ita tere hi, qui virtute alti diuitiis M. opibus praestant. Contra inopesdc ipsi sita habent irgulti e
778쪽
plus tribuatur: ita rem tena perat Sc moderatur Aristo-I . ,πt superiori plus tribuatur honoris, inferiori plus lueti,
emque utrumque non item confirmat exemplo ciuit huibus holum est amicitiam esse simili mam. Elgo qua- 'du in ciuitatibus ei qui nihil in Rem p. beneficii con- --t honos .iussus: publicanamq; & communia bona. iii hobos, que Arist. eleganter hoc loco vocat publicum
d a,tanqua Publicam quanda mei cc de& praemitti ei aut qin eotulit, siquide facultatibus honos reddi solet: si opera, ei tequior, aut pecunia quoq; si δωρ ψεκ .se legendu
es, ura potius curet quam honores, si sit auarior, huic necu.. ni seruata nimirum aequalitate Geometrica . Nam ut&ho- utilitatem utrumque simul ex Repub. quis capiat: i. teutrum ut caelat benemeritus,aniquum est', omnibus iaui 1ebus deteriorem parteis. obtinere est graue., Ense ut in ciuitatibus nunc honos, nunc pecunia redditur 'diis merensibus, pro meritorum ratione & analogia : ita Σ'amicitiis est faciendum, ut amico vel utilitate, vel viris D E cellanti reddatur honos abal texo, adiuto alterius vel veI vulitate et atque ita ut unus honorem , alteret commodum, neuter v umque. Qu.od ipsum,seu remanerationis ratiociem & aequitatem confirrbat de in his verbis , της μεν-δcc. eo quod si virtutis oc. beneficentiae . sit praemium e utilitas, . & lucrum inopiae sit subsidium. Recte igitur virtutis & beneficentiae est prαmium utilitas stabsidium; iam ita moderatus est Aristoteles , tri-q virtute vel utilitate excellenti honorem , inopi si imi utilitatIs subsidia. Osticium agitqr faciet ius superiorem observet de colat, eumque pro benefi- niue prosequatur. Honos est 1blus, quo remnnera- tώperiore eoque hic contentus esse debet, cum vixi, ineficentsae nullisin t praestantius piaemium qua de Hoelepararissimus socias inor itonepro Muraena. Homιπο .hriquit,' Vnum habent annosrum ordine, aut promerandi o ranii sierasseii locumr hanc in nos is petistonabs ope. ram atque Uectata em ,.qnibu sidamios nostra celebratur,
779쪽
το IN CAP. XIV. LIB. VIII. ET HIC
honestamur,diligenter obseruari videmur se coli cte. Noti igita a stris ere hune isseriorigeneri hominum fructum ossicii Cato: simae eos clym omnia ambiis rant, habere ipsos quoque aliquid, quo in nobis tribuere possint. Idem de alteram reddendi benefletitionem tenuioribus dat ti&x ossis. nimirum gratiarum acii nem: nimirum enim inquit, inops 14e,sibonm est vir' etiam6res'egratiam non potest, habere certa potes. Cesputa tnamq; non habet fere alia praemia quam honpreni. ανταπι ι in τα A J Tertia est retributionis hujus Aristotesia eae ratio &cofirmatio,cur inqua honos reddi debeat ab insia
riore superiori, quia hac ratione reddatur id Q potest. Q nasit quis potest, si piaestet amico,offieius erit. Nihil inq; 'postulat aliud amicitia, ut pro saeuitatibus, hoc est . idquirapotest, amico praestet, amplius non ite, epote quὀdnepti, stare quide possit. Exemplo sint Dii & p.retes, qui b. certe promerito retribui satis non potest : satis est, si pro saeuitati tamen iis retribuatur, his sunt contenti M. Dii &paren η.Sicinxur & in amicitia, non tam quod pro meritis, qua quod si cultatibus postulatus. QRare & tequis si quod polin, dest, honore superiori redd t,nihil est,quod queratur superior Est
aut ρRelara haec Arist. sentetia, Deo&parentib. Eunquivis meritis suis reddi posse.qua&infra iterat a. quo in nec&eiusdem Aristotelis senipntia apud Laertium: Parim -- qui tiberos instituendos curarint, plus Bberi honoris e sinu quam qui neglexerint,quod hi visendi tantuo,sita bene
δὲκ AgMεν. J Quia modo Seha in parentum latentio/ωossieli,quod liberi parentibus debeant:hae inepta occasione adiungit, parentibus ius esse liberos abdie ecquod usitatius graeci dicunt-, tests imperatore in L o. C. de patria potact) liberis patrem non item. .catio graecis usitata, Rom* rarior, nihiI erat aliud, quam Iiberorum a familia reiecti', ' lienatio, graece ἀπι-ξιὰ quia sub praeconis voce publice mlebraretur , ut est apud Platonem libro nono da letibus : de qua mentio est de a 'Quintili libro tartio, r. apud Senecam libro
controuersiarum , de Hermogenem aliquoties. Et e itat Luciani abdieatus. Abdieationis autem 'rmulam mihi repetisse videor apud Valerium Maximum q--το caluui. octauo: 'bi Torquatus α filium ait, hunc in
780쪽
modum. Abditationis sistennis formula. Curi S ianumssii memn pecunim asoriis accepisse mihi probatum sit, ct Κι-
publica, domo mea indignum iudico, protinusue e conspectu meo abire iubeo. Nunc ad rem. Cur id tur patri sit ius abdicare filium, non contra, rationem hanc affert Auitoteles, quod patris debitor sit filius, di quidem perpetuus, mazimeque rei: pater autem filii sit creditor item perpetuus. Formula: meditori im est dimittere debitorem,non contra. Atqui iij creditor es pater. suo , eum dimittere, hoc es,abdicarepotest, non con
Assumptionis ratio, eur pater creditor sit filii, quia ut filius omnia faci*ς, nunquam tam pri paria, Vt dicitur, faciet paternis heneficiis, semper igitur erit debitor.
Assmo J Etsi ius & potestatem hane esse patri aduersus filium, iam docuit: raro tam en parentes eam exercere hoc loco adiungit, eum quia repugnat amor patriuS φυ-
ακη, etiςere filium domo, tum, quia Nipse pater sui quoque commodi memor esse debet, praesidii, quod aliquando senex a filio capere poterit. Quod humanum esse ait Aristotel.
non reiicere temere ea, quae subsidio nobis esse possint. Si e. n. aecipienda hq e verba, ἀν επικουρίαν eci Θρωπιγρον, bcc. quo modo & infra lib. o. eap penult. in . hoc verbo est usus, pro assernari seu reiicere aspernari non ut vulgo contemnere sanisleat, sed rejcera J Non temere igitur hac potestate utit ut pater, si ad uerlus plane perditum. Caeterum Sc de abdicationis causis videatur Q intil. lib. 7.ςv. . & Alciatus libro a. distunctions mcap. a . . Sic igitur pater aduersus filium, ae hic aduersus patrem aliter se gerit. N am & facile a patre discedit,& auxilio illi esse negligit, maxime improbus, praesertim cum haee hominum fere sit natura, ut beneficium accipere quam dare malint, ut eum damno e0niunctum. Quod idem de humano ingenio dictum, & infra iterat isb. p. Aduersus quos filios teneatur hoc. Cicer dictum de Aruspicum xespontis. ParentibuH, inquit, nos primum natura conertiat, quos non reta nefarium es Hinc nefarium, impium,&sceleratum apud Ve- .peres idem valent.