Oberti Giphanii ... Commentarij in decem libros Ethicorum Aristotelis ad Nicomachum, post sat bene longam suppressionem, boni publici gratia, iam primum in lucem editi ..

821쪽

IN CAP. II α. LIB. IX. ET AI c.

Latine ab Horatio & Cicerone dicitur Amor sui. Et ibi diligens dilui amans, in . ' σύ τοῦς τοιουτους J Allatis de quaestione seu controuersii proposita arguime iis in visamque parte ui; hic tandem quid de quaestione sentiendum sit, exponit. Nam utramque partem probabilitate niti, quere disti iustione adhibita utramque vere sentite ostend t, suo quamque in genere,& prius quidem de iis, qui improbrni c*λemnais, posterius de iis,qui probant, id est, de vitiosa φιλαυnα prius, postea derecta oclaudabili. n λα-Ait, quaestionem omnem explieari posse ex ipsa philautiae definitione, seu potius vocabuli notione. ρι μμ ira εις. J Docet eos, ini phil aut 'saccusent,& probri loco ducant φιλ Miri mi, iure & merito id facere, siquidem σιλ-τως deliniant,& statuant, eos ei se qui in rebus utilibus*iucundis, diuitiis, honoribus ,& corporis voluptat bus mi-i re in di meliorem sibi partem semper tribua M. At hoc tut- .pe & accusabile. QAd ita 3 quia Mea ipsis non sunt rein a&Iaudabilia bona,& qui in his student ac dediti sunt veteres sic loquuntur, in Lis, pro hi si non rectae rationi, sed cupidit tibus potius suis, & deteriori animae parti obsequi ac grati , se ari selent. Itaque liliis bonis definitur Philautus, reprehensionem meretur. Quod autem hic proprie philautus vulgo dici consuerit, docet quoque Aristot. ex eo accidere, quod plaer que mortales alia vix bona norint, & de his maxime i*ret se digladiari soleant,eaque re, Graece eleganter dicunturqqo Vergo utitur sepe Aristoteles Isberates ιn Helena. Scalibi, hoc est, ut Cicero mitiobb. r. in .

vertit,de quibus inter se d gladiari splent. Qgod & a contrari0 docet: nam, nemo, inquit,plalautum Vocat, qui bona anι-

mi virtuter es artes quarit, qui in his eri deditu . Merito igitur phila uti voeabulum his, qui in eo genere bonorum sint oecupati, attribuitur. Nam vocabulorum ntitio ex maiore .su & frequentiore nasci selet. Ex maiore parte, inquit Ciuro bb. b. Tuscul. res quaque denominari solent. dia in quin dem huius vel bi notionem tam ego veram esse puto, ut Axist. Iteram mox afferenti, non plane assentiar. Nam quem minille phil autum quo ue vocavit, non tam est φ -πς, quam

ut ipse loquitur in Magn. bbri βιωσῶ capite rici-

822쪽

α, ο ττιουτ . J Hic de recta & vera-λeωπα,quae, an sit vlla, quaeritur. Aristotes es docet esse, duabus rationi- . bus: Docet, inquam, νεrum bonum,quis est udet,quam optis in reddere, & ex virtutibus meliorem sim per partem sibi sumit, esse vere φίλαυτον. Prior ratio est,quia de bonis melioribus & praestantioribus meliorem sibi partem sumit.

gis videtMr φίλαυτος magis certe eo, qui de bonis comtemtioribuo leuioribus.

Atqui bona Mumicateris pnas t. Ergo, se. ' . Altera ratio, χαριζε m , quia animi sui parti meliori obsequitur & gratificatur, nimirum menti ti rationi : Atqui is

certe magis videtur amare, qui potiorem partem&praestantiorem amet. Vir igitur bonus, qui animi partem praestantiq- rem amat, rationem & mentem suam, magis se amare vidktur quam is.qui reliquas animi panes deteriores. . πολις. J Docet Aristotele , hominem maxime esse metem & rationem , tribus rationibus, qua de re dc supra nonnihil cap . Prima ratio, quia ei uitas& omnis alia secietas videtur esse id, quod in ea principatu tenet, mbi gratia, in Democratia populus est o in regno Rex. dcc. tot enim sunt , quot Rerump. &statuum genera, inquit Aristoteles. Nam ex principatu seu aestimatures cernitur Reipubl. status. Eadem est & caeterarum secietatum & collegiorum ratio. Ergo ut in his maxime spectaturia atque adeo nihil aliud esse videtur, quam si ita & homo est suum τὸ κ ον, id est,mens & ratio. Altera ratio, δε, sic legendum, non quia continens &impotens ex hae animi parte, ratione dicuntur &eensentur: cui ille paret,hic non item, sirpralis . . Itaque quia huius v-nius partis continens quis& impotens totus dieitur, videtur ea esse homo ipse. continens dicitur, quia videt. paret ratio- 'ni. Ergo quoniam denominatio cotinentiae &impotentiae sitiam itur ex una parte,&c. J Tertia ratio, quia . qua ratione quis fecerit, ea maxime sponte feeisse dicitur. Naquae voluntati ,ea de rationi sunt consentanea. Est. n. rationis appetitio quςdam Volantas.Ergo q ratione fiunt,ea & volun- σtate & spore. re videmus tota actione nostram sela ratio a. μ' ne dici volutatiam, de proinde homo nihil aliud esse videtur,' - . quam

823쪽

g IN CAP. II X. LIB. P. ET HIC .

quam ratio: ut cuius actiones totae & omnes hae definiantur. Steaictiones hominis dicuntur voluntariae, ratione, I. propter rationem. voluntas est appetitio,quae est rationalis. M ltatione fiunt actiones, dicuntur voluntariae. Sequitur ipsum hominem esse ratione, & ratione definiedum totu hominem. on α Ex his,inquit, perspicuit, quemq; esse ratio- . nem maxime, q. d. non proprie, neq; plane vere, sed eompa. rate eum reliquis animi partibus, qua de re praes. . fhominem iudicamus enim ex mente & ratione, sed tamen limmo constat extam corporei &ipsius co*oris. οπι ο ἐπιεικης. J Disputatio. hominem videri esse mentem seu rationem, eo pertinet, Ut doceat, qui eam partem amet, eum amare se ipsum, ut qui ea parte maxime aestimetur. Vulgitur bonus, quia persp cue eam parte maxime amat, ut improbus reliquas parces: hinc efficitur ut vir bonus maxime sit φιλαυτίω,alia tan en ratione, quam improbus aut vulgi Nam hos inter se discrepare, quantum vitam ex ratione, & eam quae ex perturbationibus. & quantum honesti appetitionem, & cupiditatem utilitatis simulatae. φίλαυτ namque vir bonus ex ratione vivit & honestum sequitur: altet

ς -το- N perturbationes, & non quae honesta, sed quae si-' bi videantur utilia Ec iucunda, se stare let. Sie intelligendum

hi sunt suspecta. Ex his iam perspicuum est, virum bonu maxime videri esse φιλιαων, hane verissimam seu iustissimam

esse φιλι- rimi, alteram v ulgarem non item, si non usum vocabuli, sed originis veritatem intuearis seu spectes. Nam φι- λων. est qui se amat. At vir bonus se ipse maxime amat.

Ergo est φίλι-τω maxime. quam si penitus & aecurate

haee diiudicentur, vir bonus non tam se & naturam stiam, quam virtutes & honestum quod in se est, amare videatur ex Aristotelis sententia, atque ita non tam sit, ut supra dictum, ψιλ-τ ,quam φιλαγαῖ' . Revera tamen non tum pro-i pter virtutes, sed quia homo,id est, propter naturam suam amare se ipse debet, ut quae bonum sit quiddam et absque vita tutibus considerata. Et hanc qui amat, vere dici potest L. λιωτω, si voeabuli originem spectes, qui se suam naturam

amat, non tam virtutes.

Quia dictum initio, sui eomodi causa omnia agere, verissima esse philauu notam:de ea hoc reliquo capite

824쪽

COMMENTARII.

tapite explicat. Ait aut, primum, laudari ab omnibus, quὶomne studium ponant in recte factis& virtuti consentaneis. Sed enim, inquit,si quam eos laudaret,iam ipsi quoq; omnes ficerem & eertatim contenderent. f Haec valde male & per peram distinguuntur a commentatoribus J δc publice & priuatim omnia utique bona suppeditarent,ben beateq; ageretur seu viueretur, publice & priuatim. Rationem adiungit, ouia haee vis est & potestas virtutis, ut actionum virtuti consentientium, beatas reddere Respubl. domos δc singulos, vepraeclare Socrates in Apologia legum, an C--di iacens, non ex diuitiis virtutem , sed ex virtute diuitias exsistere, aliaque omnia hominibus bona tam priuatim, quam publice.ώ Nune ad eam notam propius accedit,

eiusque ratione docet, virum bonum ratione eme φίλαμον,

improbum.non item. Viri itaque boni esse proprium, de sibi, & aliis utilem esse, improbi sibi tantum, atque adeo ne sibi quidem, sed qui & sibi&aliis potius noceat: propterea quod vir bonus, quae facienda suadet recta ratio, ea faeit; improbus non item, sed cupiditatibus potius suis obsequitur. Bonus, quia menti, quae seii per optimum quidque sibi su-nsit, paret, ea re, eaqu*recta fiant, semper facit: contra fit in improbo. Itaque vir bonus, quia & sibi & aliis est utilis, φιλιιωτ esse debet e vir improbus, quia &sibi&aliis inutilis; non item. Mod autem vir bonus & sibi & aliis sit utilis, de iam docuit ex vi, & proprietate virtutis, & mox explicat latius ,- -- απικαίου, ubi eleganter ostendit, vat bonus pro amico quae faciat, quae pro se, eleganti distinctione.

M J Doeet hoe loeo, virum bonum phi- lautum non sibi soli, sed & amicis & patriae esse utilem, haeratione seu argumento, quod vir bonus v honesti&virtu lix studiosus, honestum duntaxat euret, & operam det, ut sibi adquirat, reliqua fortunae bona, diuitias & honores, aliis sacile coneedat, ut in qua concessione &honestum quoddam sit positum: atque adeo quidem pro alio laborat,vir bonus, ut pro amieo, Vel patria mortem quoque si necesse sit, oppetere non recuset. De his duobus, id est, de morte oppetenda, α de concedendo bona fortunae aliis, deinceps & Ortine explicat Aristotcles, ολίπν ας. Cur igitur

mortem

825쪽

mortem oppetere non recuset, tribus argumentis luculentit ostendit ac docet. Nam haec tria viri boni esse propriti, ut magnam volia platem etsi breuem anteponar paruae etiam longissimae. ut vita unius mini, sed honcitam & elaram vitae diu- Nurnae; multorurnque annorti sed obseurae& conteiniae: vn uni denique faciniis memorabile, magnum α honestum, multis paruis anteponat. Qu dita quia honesta hae e sunt. Atho nestum praeter, nihil admodum curat vir bonus. Iam vero in quo tria hac reperiuntur, is ne mortem naidem curat. Nani facile pro alio mortem oppetat, pro amico, pro patria, si praeclarum aliquod facinus edere posset vel patriae ves amici cati L. praeterea. vir bonus non curat diuturnam, sed gloriosam ct claram vitam. Vnum aliquod facinus satis est illi edere modo magnificum & gloriosum, qdam ian alta vilia& contempta. Formula: In quo tria illa facile eontemnit mortem, parui Uisnat

e stam.

At in virolono ea tria reperiuntur.

Ergo hic mortem pro patria ue amico contemnet. Quod autem hie Arist. de viro bono, ςum summa quaeq; δ honestissima curare, parua c6temnere, id de philoiphia Cic. initio tib s. Tnse l. non absimither. Ea autem onso dies beata expraceptis tuta -- 'loqui riuad philosephiam J bene ,-ri immortalitati anteponensius. I mcd possidonius insignia Ciceronis amicus i dicere solet, doctorum et num diem pi sat era esse i ongiorem l quam idiotarum vitam ungi manu. Vulgor P n s dies iis eae is equit hocsculum. Ἀη κ τοι προσιντ a. J Hic de altero, id est, de diuitiis&honoribus: haec enim sola sunt sunt duo bona, quae maxime curantur ab homin. bus diuitiae& honores, ista sunt Emps χτα, de quibus homines inter se digladia nolent. J De diuitiis igitur xitum bonum, eas amic0 concessurum, docet hac ratione, quia viri boni est amicum be: eliciis assieere Sc locuplet re, & sibi honestum acquirere. Atqui concedens amico diuitias, & amicum loeupletat & sibi honestum quaerit inam honestum est et se libera eiu i Ergo, dce. amico con cedet diartias.γPraeterea boni est, esse phil autum: philauti sibi maius bonin iumere. At honestum praestantius est bonum,quam diuitiae: Ergo has amico, illud sila quaeret vir bonus. De honoribus S magistratibus eadem est ratio, quos

826쪽

onanes a miro coneedet, quia hoe sit honestum& laudabile. Quemadmodum Romae olim tota urbe celebratus fuit, qui de lignatus praetor, Catoni repulsam passo, ultro praeturam, ut meliori concesserit, teste Plutarcho invita Carenis. Deamum vir bonus est, qui omnibus rebus anteponit honestum,& quod laudabile est. A Quin etiam, in qnit Aristotel .non

honores tantum &diuitias vir bonus amico largietur&eoα- eedet, sed etiam honestum aliqua ex parte, id est, honestas actiones. Nam interdum accid: t, ut in rebus gerendis si amicum quis a eperiat, vel api'orem, vel eupidiorem ad rem aliquam gerendam, adducendum exercitum, ad oppugnandam urbem,&c. amico id permittat, etsi sibi at ributum, aut, etsi ipse deligatur, aut meliorem ipse occasionem habeat rei gerendae,&giozae adciuirendae. Cur cutem &haec amico conis cedat, dem quae pilorum est ratio, quia honestum. Sie homines, viros probos, non tam esse gloriς cupidos,qui ea eonineedui amicis, ex quibus illi magnam essent consecuturi gloriam. Laudantur illi postea, eum ipsi potuissent omnia ger

te, maluerint tamen etiam aliquid tribuere amico.

re non Noις J Ex his, inquit, iam perspicuum, bonos in us laudabilibus nihil aliud, quam bonestum quaerere,alia. omnia contemnere. Honestum asit,quia proantissimum est bonum, & eius studiosi sint boni, efficitur, hos esse quam maxime esse tamen hos non sibi tantum, sed aliis quoque utiles. Itaque si quaeratur. An philautus quis esse debeat, necne Respondendum uno verbo, ut probum, debeare; ut improbum, non item,&c.

COMMENTARII.

'pus habeat amicis, seu, an beata vita absque amicta consistere non possit. De qua quaestione & m Magnu, lib. a. cap. u. Et in Eudem. lib. . cap.ra. Fuit haec quaestio Aristotelis aetate nobilis Theodor' Atheos negauit beato opus esse amicis, te. ste Laertio in Aristippo. Rrist. in utramq; parte, quae dici poLsint priore loco affert. postea accurate explicat, qd senticduna tependum-'Λttingitur haec quastio &a Cic. m Labo ali. Movien

827쪽

IN CAP. IX. LIB. IX. ET HIC. quotiest Quodsi ita esset, me. & postea: Virtutum amirilia

aiutrix. Eon TuscuIs. AHMnge ructum amicitiarum. ωὴν φιλαν. Uxponit argumentum eorum, qui ne garent, beato opus eue amicis istud , quia beatus sit αυ-ρκηψ,seipi contentus,bonisque omnibus actuens. Si beatus est ιωταρκής, ut est, supra cap. o. Ergo nulla re praeterea

eget, ne amicis quidem, quorum hic est usus, ut quae per nos ipsi non possimus, ea per illos consequamur. Nam rebus secundis nullus est amici usus, inquit Euripides in Oreste, reb aduersis prosunt, & utiles sunt miei. sie enim ait Orestes A

gnis. Et hoc quidem argumento usum quoque Theodorum scribit Laertius in Eodem&Cicero comme- , morat quosdam esse usus aduersus amici clam in Lalio. L iudsita esset ' Sce. Et anteues usime igitur mibo c. ubi quidam

amicitiam ex indigentia ortam, docebant hae rapione,quod

amicitiae sit finis, ut dandis recipiendisque meritis, Godquisque per se minus esse posset, id acciperet ab alio, vicissimque redderet.' Cont riam sententiani tuentium,tria argumenta exponit. Pinnum, quia absqrdum beato, cui bona omnia caetera tribuas, non tribuere tamen amicitiam. seu amicorum copiam, quod est in externis bonis vel praestantissimum. Itaque Aristoteles lib.r. Rhetor.ubi exponit,b na omnia ad beatam vitam defessaria, adiungit πολυφιλίM ,&γη φιλιαν, multoru, bonorumq; copiam amicorum :&C te .in Tuscul. s.sic ait: Adiungestinum amicitiarum ad beatam vitam videlicet. QAod autem amieitiam & hoς loeo &in Rhet. Aristot. attribuit bonis externis, id aecipiendum ratione non nostri nam hactedus est in bonis animi, ut virtutis eomes,supra lib. s. . .in . sed *mici,qui extra nos est. ειτε ιpi λου am. J Altera rati Q, quia viri bonia otius est benefacere,q uam accipeIe,quod idem est & amici proprium,quae supra sunt explicata. Atqui beneficia rectius collocantur in amicos & notos, quam in alienos & ignotos,supra cap. a. Vbi de grad: bus amieitiae & benefiVorum. Itaque quia vir bonus

habere debet, in qucli conferat beneficia,eosque maximeamicos, quia hoc iustius, ex eo essicitur, beatum, tpote vi

rum optimum habere amicos debere, in quos beneficia eon-

serat.

828쪽

i ferat. Qua ratione usus est & Cic. in Lacior Ais hau seiam, 'nne Ορmst quidem nihil unquam omnino deesse amicu ibi rim studia nostra viguissent si nunquam consilio, nunquam, Gera nosra,nec domi, nec militia,Scipio eguisset.

i δο εὐ-J Ex eo, quod iam dictum, viro bono ii quosdam esse necessarios, in quos beneficentiam suam ontendat, quaestionem aliam existere monet Aristoteles. An rebus prosperis, an vero aduersis maior sit amicorum usus, Masis amicis sit opust Nam qui egent, & aduersis rebus pre- ntur, qu*runt amicos, a quibus subleuentur,contra qui prostera fortuna florent, quaerunt alios,quibus cum sortuna: prosperitatem communicent, ut modo dictum, de qua quaestione infra cap. II. lατοπον hic ς ri. J Tertia ratio, quia absurdum sit, beatum sacere solitarium. Quid ita λ quia sit homo: qui,ut natura est ad Qeietatem & ad conuictum natus, etiam ut ipsi omnia bona tanquam virgula dinina, inqpitCic. libror O . extremo, suppeditent: tamen in solitudine vivere non possit aut velit. Haec igitur duo, & ad societatem, & ad conuictum esse natum, quia & in beato, ut homine, insunt: profecto solitarius esse non potest. Quo pprimet & Ciceronis apud Lactantiunx lib. 1. Institui. Chrsian liber Ciceronis periit, puto tamensuisse in Hortensio Ciceronis, siue de philosophiae laude, quem dedicauerat Hortensio amico io, oratori summo: J conclusio,id est,argumentatio; si unus, inquit, est Deus, Ergo non est beatus, quia in solitudine nulla ἔ euera beata vita. Dicebat enim Hortensius mulxos esse Deos. Constat Deum beatum. Ergo non potest esse selus. Non potest beatus esse mνότης, inquit hoc loco Aristoteles. nn λεγουαν. J Allatis, quae in utramq; partem dici possintτhoc tandem loco quid tenendum sit,explicat. Et primu quidem quid eos, qui negarim, beato opus esse amicis, in erxo-τem impulerit, exponit, atq; ita quodammodo eos excusat. Notum est amicorum tria esse genera, ex utilitate, Voluptato A virtute. illi igitur sic argumentabantur: Beato nes utititate, nes voluptara aduent ia es ou , quia omnia ad vitam necessaria in se habet beatu , ut υτ ρκης,Φvoluptate sua summa ut praditu oriribb. I. c. g. Ergo amicis δι non eri opud.

hristoteles negat consequentiam . nam, ut amicis ex V

829쪽

IN CAP. I x. LIB. IX. ET AI C.

hiptate aut utilitate ei non sit opus: non propterea tamen enfieitur nullis ei amicis esse opus. Sed enim illos in errorem induxit, quod hi ex virtute ami ei vulgo vix sint noti, quod amicitiam utilitate probat &aestimat,iblos ex utilitate ami- eos nouit. Amici igitur ex utilitate beato non sunt necessarii; non etiam ii, qui ex voluptate, nisi interdum & leuiter. Nam ut beato suasit voluptas, eaq; flamma, tamen &aduentitiam illi permittimus aliquam relaxandi & recreandi causia, supra Bb cap. s. Et hoc est, quod ait. η επι μικρον f-λεγεις, tu

absurda dicis, nihil ad rem; elegans loquendi phrasis Graeca. JJ Hie tandem veram sententiam, beato amicis elle opus, confirmat bifariam, id est; Ethiee & Physice. Politicas rationes affert tres, unam physicam. Politica ratio prima haec est, quia per amicum tanquam per speculum, ut ait in suas actiones intuetur & cognoscit, ut qui sit alter ipse : Nam per nos ipsi acti Hnes& vitam nostram non satis cognoscimus, vel, quia amore nostri l omni seni ma-mans in re amata ea cutitὶ vel quia perturbationibus non recte de nobis ipsis iudicare possimus, inquit in Magn. Itaque ut haee sit sormula: Si beatina tiones es honestas ct iura nosse cupit, amicos

ut habeat necesse eLI. R Ationem diximQ. At verum primum.

Ergo es secundum. Ratio autem primi haee est, quia id sit iucundum,quia iucundae sint honestae actiones tam suae quam alienae, id est, amici. Omnes honestae actiones sua vi & natura sint iucundae, ut omnia natura bona sunt iucunda, supra lib.r. es.s. Iam vero nisi sint notae, iucundae esse nequeuiit. Quid sta Quia,inquit poetae Ignoti nulla cupido. Et proinde rerum inanimarum nulla est voluptas, quia nul-Ia notitia. Res igitur honestae, ut sint iucundae, notae vi sint necesse est. Noscuntur per amicos. Ergo hinecessarii. At inquies , Quid ad rem de actionibus honestis 3 Respondeo, beatitudinem esse ipsam actionem quandam, esse in vivendo & agendo positam, sapra libro r. capite . & quidem quoad

humana patitur natura, perpetuam, qua de re mox. Nam

actionis hoc est proprium, ut semper gignatur & oriatur, nunquam velut res aliqua familiaris mensa, vestis, possideatur

830쪽

deatur & habeatur, id est, actio non habitu aut possessione,

έed usu eernitur, non in uit Aristoteles phyiacorum more, sed Actio semper est in motu, in ortu nunquam quiescit, nunquam ut res familiaris habetur. Quare& beatitudo; quia est actio, non habitu, sed usu eernitur, supra libro r.esit. p. Est actio,inquam, perpetua,& semper actio. Itaque si beatitudo est actio, si beati est actio, eaque honesta & laudabilis, & proinde iucunda, eademque sit & ami- ei, viri boni actio. Item honesta & iucunda: prosecto, ut haede suae de amici actiones ipsi sint iucundae, notae illi esse debent. Quod quia per se non assequitur, sed per amicum merito dicimus, beato amicis esse opus.' εω οἰκων. J Viri boni actiones esse iueundas. Meet bifariam,cum, quia diu honestae, sirprato. r. cap p. tum, quia propriae viri boni. At quod proprium, .est iucundum Suum euique pulchrum &iucundum. Ergo suae cuiq; actiones ho-άestae sunt propriae & iueundae. J Doeet, cur actiones viri boni ει amici. bonis sint iucundae, hae ratione, quia utrique φώρ, id est,& vir bonus & amicus f non de re aliqua, sed per nis in te ligendum J in se habent, quae natura sunt iucunda. Vir bonus quidem virtutes, quae vi natura sunt bonae, ita tueundae, si pra libro 3 capit. . Amicus quoque natura est iucundusii' amicitii a iunctam habet voluptatem, supra tibro octam, ca

aοντα, δε ηAως. J Altera ratio politica, quia alioqui

beati voluptas non erit perpetua .' at hoc absurdum, ut beatus sit interdum in dolore, & eum molestia, infra M. ι o. cap. . o lib. r.es y. Qu id ita cur sequeretur, voluptatem non fore perpetuam, si beato desint amici, quia actio eius non sit futura perpetua. At beati voluptas omnis est in actione honesta. supra hoc capita, ctbseo primo capit. q. Cura rem actio eius non sit futura perpetua, haec redclitur hoc lo' eo ratio, quia per se quisque omnia facere nequeat, multis in rebus administro & adiutore opus habeat, quod &inis

hb.ro. cap. ., ρ. Rat igitur, cur voluptas illi non sit futura perpetua, haec eit, quia neque actio. In texitur & altera ratio,

cur, inquam, voluptas beato rio sit fatura plena Sc sincer absque amicis, quia sblitudo omnis sit in Oleita, quam rati nem supra iam plicauimus.