Compendium manualis controuersiarum huius temporis de fide ac religione. Authore Martino Becano Societ. Iesu theologo. ..

발행: 1626년

분량: 487페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

se LIBER I. CAP. I. . squia illorum obseruatio nec prodest. nee possibilis est. Item legimus Mattiau l

Testamentum in meo sanguine. QIod Lu- therani sic interpretantur; Hoc virium lest meus sanguis. Caluin istae sic , Hoe vinum signineat meum sanguinem. Flessaeus lib. . de Eucharistia cap. a. sic IHaec est acerba mors, quam paulo post sustinebo. Item legimus derelinques animam meam in inferno.Qupd Bega in commentario illius loci sic emplicat , No derelinques cadauer meum in sepulchro. Plura huius generis ex. pla occurrent in sequentibus.

. Lutherani oe Caluinista ρύ ex Scriptura disputare '

r. N X dietis probo, non posse. Qui

enim veram Scripturam non habent, non possunt ex ea disputare , aut ad eam prouocare et Aduersari j veram Scripturam non habent: Ergo ex ea disputare, vel ad eam prouocare non

possunt. Sed, quid si importune velint Tune hoc vel simili modo compellandi sunt: unde vos , o boni Viri, codicem Bibliorum acce eistis Non aliunde, quam a Catholicis. At quare

72쪽

eundem, quem accepistis . nonhetinetis Cur canonem Catholicorum, qui ab Innocentio, Augustino, Gelasio, &tota Ecclefia receptus est , repudiatis Cur nouum confingitis,quem Ecclesia nunquam pro legitimo agnouit Cur antiquam usitatam editionem rei j- citis Cur tot nouas , di inter se pugnantes versiones substituitis Cut sensum Scripturae falsa interpretatione deprauatis Certe,si ex Scriptura disputare vultis, ex nostra disputare, quia vestram non admittimus .. Nostra legitima Ac antiqua est: vestra . spuria Aenouitia. Nostra unica dc sibi constans; vestra varia, multiplex, instabilis.

si Minodo Adur serj fisant ex Serkptura disputare 'r. T Neptissimo. Quod variis exemplis in progremii demostrabitur. Nunc. Vnum aut alterum insinuabo. Igitur Lutherus, contra liberum arbitrium sic disputati scriptura dicit nos non posse bene aut male agere, Isaiae I. a L. Bene aut male si totestu. facite. Ergo non habemus libertatem arbitri j. id ineptius Isaias non loquitur de hominibus , sed de idolis gentium. Vide infra capite IS.

73쪽

i εο LIBER I. CAP. II. a. Lutherani docent, infantes habere fidei, cum baptizantur, quia scriptum est , inquiunt, Luca: I.

4. Exultauit in gaudιo infans .in υtero meo. Non minus inepte. Non enim sequitur: Ioannes exultauit in utero matris: Ergo infantes habent actum fidei in Baptismo. Vide infra lib. 2. c. z. CAPvT II.

De Traditioniam.

i. C Elebris quaestio est, an praeter

Scripturam admittεda sit aliqua Traditio, quae parem cum Scriptura aut horitate habeat vel, ut aliqui proponunt , an praeter verbum Dei scriptum, sit aliquod verbum Dei non scriptum, sed traditum' Ducam r. quid sentiant Catholici. a. quid Aduersarij. Igitur Catholici admittunt duplices Traditiones : alias veteris, alias noui Testamenti. De utrisque agendum. a. Traditiones veteris Testamen trvel erant Phari taleae , quas Christus in Evangelio reprehendit S vel Mosaicae, quae erant laudabiles, de ad salutem

necessariae. Prioris generis erant lὶar. Fri , quod ante cibi sumptionem lauandae essent manus. Μatthaei Is. I. cunda, quod etiam iniec comedendum

74쪽

DE TRADITIONI Bux st

illa lotio saepius esset repetenda. Marci T. 3. Tertia,quod cum peccatoribus non esset sumendus cibus. Μatth. 9. dc Lucae s. IO. rta , quod in Sabbato non liceret aegios sanare. Lucae 6. 7. Quinta, quod frequenter esset oradum de ieiunandum. Μatth. 9. 16 & Lucae s. 33. Et aliae similes. 3. Et quamuis aliquae earum essent bonae ex suo genere, Pharisaei tamen propter omnes reprehendebantur a Christo. ob has causas. Primo , quia 'i psi ex earum obseruatione quaerebant inanem gloriam de opinionem sanctitatis apud humines. Μatthaei 13. 23. Secundo, ex quarundam etiam obser- uatione se abutitur opes dc diuitias, praesertim ex longis orationibus, quas 'in eum finem recitabant. Matth. 23. I .& Marci ia. ό. Tertio , superstitiose seruabant suas Traditiones, oc interim mandata Dei negligebant. Matth. Is. 3.& cap. 23. 2 . . Traditiones posterioris generis sani tres praecipue. Prima, quod om nes 3e singuli libri, qui in canone I daeorum consignabantur, essent verδ

diuini, dc a Deo inspirati. Ηoe fide

credebant Iudaei;& tamen nusquam in veteri Testamento scriptum est. Secunda, quod foemellae haberent aliquod remedium contra peccatum oris ginale,

75쪽

LIBER I. CAP. II.

ginale, non minus, quam masculis qualecunque tandem fuerit hoc reme-clium. Neque hoc vilibi in veteri Testamento scriptum est. Tertia, quod cruenta ipsorum lacrificia significauerint mortem Christi. Hoc etiam erat dogma fidei, nec tamen in Mose aut Prophetis scriptum. Prima Traditio facilis est: reliquas duas sic explico. s. uidaei fide credebant foemellas concipi in peccato originali, non minus , quam masculos. Ergo fide crede-hant, illas saluari non posse, nisi per aliquod remedium a Deo institutum. Debebant autem scire in particulari, quod & quale emet hoc remedium 3 alioqui omnes foemella: perijssent sine . remedio. At nusquam scriptum est inveteri Testamento, quod & quale fuerit hoc remedium in particulari, ergo per Traditionem id sciebant. Haec autem Traditio erat ad saltitem necessaria , quia sine remedio non poterant saluari foemellae. 6. Similiter fide credebant, quaed/m cruenta sacrificia a Deo instituta esse . pro expiatione peccatorum. Vel ergo sputabant eiusmodi sacrificia per se, &propria virtute expiare peccata ἱ vel

virtute Passionis & mortis Christi. 'quae per illa sacrificia significabantur. Si prius. erant haeretici: Si posterius,etant

76쪽

UT TRADITIONIBUS. 63

erant .sicie aes, quia credebant, quod ema. oecteradum. Sed unde habebantharie em di persuasionem 3 Non ex Seriptura, quia nusquam in veteri Testamento id scriptum est. Ergo ex Traditione. Haec autem Traditio erat necessitia ad salutem : Non quod necesse fuerit, singulos de populo credere fututa in Claristi mortem per cruenta saerificia praefiguraxi ; sed quod necesse fueri r aliquos id credere, pra sertim Sacerdotes & Doctores, qvibvs incumbebat cura docendi & instrueniadi alios. Alioqui tota Synagoga, in hoc quidem puncto, quod sane erat graui illimum , fuisset sine fidei Quod absurdum est. Vide D. Thom. In a. a

De Traditionibus risui Togamenti.

O E his tria dicturus sum. Prima,

aeneiariin , extare aliquas Traditiones diuinas & Apostolicas , quae parem cum Scri prura aut horata tetra habeant. Secundo. specIatim , aliquas, earum ad fidem 5 alias ad mores Oe

ter has, esse vias , non quidem Apostolicas, sed Ecclesiasticas, quae

tametsi parem authoritatem non Bais beant merith tamen a ChristIanis Ieruanda

77쪽

uandae sint. Haec singula seorsini pes

totidem conclusiones explicabo. g. Prima Conclusio. Generatim loquendo . elliant quaedam Traditiones Apostolicae, quae express h in Scriptura non habentur, ted tamen parem cum Scriptura aut hori ratern habent. Ita Concilium Tridentinum star. 4. Et colligitur ex illo 2. Thess. 2. I . Iraque

Iratres state: tenete Traditiones, qu as

didici u. siue per sermonem , siue per epistolam noliram. In quem locum Chrysostomus ita scribit: Hinc patet . quod nori omnia per epistolam tradiderit . sed multa etiam sine literis. Eadam vero side direna

sunt, tam illa, quari ista. Et Epiphanius

haeresi 6 I. Oportet autem O Traditione uti. Plon enim omnia a diuina Seripnιγ a possunt accipi. Quapropter cliqua in sic riptis. aliqua in Trauatione sandri Apostoli tradiderunt. quemadmodum dicit S. Aposto alus : Sicut tradidi μώu. Et Basilius in lib. de Spiritu g. cap. 37. DE sta, qι in Scesesia feruantur er praedican: ur, partim ex conscripta doctrina habemus . partim 'ex Apostolorum Traditione in m sterio ad nos delata recipimus. Qua wraque eandem lud Hetatem vim habena O nemo his contradicit, qui vel mediocrem saltem Ecclesiasticorum iurium experientiam habet. Et

Damascenus lib. . cap. II. Plurima , vo

fali sine scripto tradiderint. Alios etiam

Patres

78쪽

DE TRADITIONIBUS. 6s

Patres paulo post citabo. 9. Q res.quomodo Traditio ponsit habere parem vim , dc authoritatem eum Scriptura Respondeo. Sicut mandatum Principis eandem vim re authoritatem habet apud subditos, siue scripto . sive viva voce proferatur , sic etiam verbum Dei, siue scriptum, siue traditum sit. At, inquies, Traditio Apostolica, de qua agimus, non est verbum Dei. Omnino est. Nam sicut doctrina Apostolorum, quae in illorum scriptis continetur, propterea Focatur verbum Dei, quia a Deo inspirara est ; sic etiam de doctrina Apostolorum , quae viva tantum voce tradita est, sine scripto, statuendum est. Quod se clarius ostendo. sicut doctri na Μatthsi, Μaret, Lucae, Ioannis. Pauli. Petri, Iacobi de Iudae, quae in Euangeliis Epistolis eonscripta est, vocatur verbum Dei, quia Deus eam inspirauit; sie etiam doctrina Andreae, Philippi, Bartholomaei, Μatthiae, di Barnabae . quam ipsi viva voce praedia carunt, debet vocari verbum Dei, quia Deus similiter eam inspirauit. Nee

minor fides his Apostolis, qui non scripserunt, quam illis, qui scripserunt. adhibenda est. I . Secunda Conclusio. Speetatimio stendo, sunt eertae quMaria Tradi. E tioned

is a

79쪽

tis nes Lli H tolleae de dogmatibus fidei; quaedam de moribus se ii ritatius externis. Prior pars proba ur, quia sunt tria principia fidei maxime necessaria,quae non habentur ex Script ra, sed ex Traditione. Primum quod tota Scriptura veteris ac noui Testamenti si in ut sumpta, sit verbum Dei. Alterum, quod tota illa Scriptura. praeserti in in iis, quae ad fidem de salutem necessaria suut , manet nobis salua & incorrupta. Tertium , quod habeamus velum ac legitimum illius sensum . Si admittimus haec principia fidei, necet serio admittimus Traditionem , per quam illa accepimus. Si non admittimus, vana est nostra

Fides. II. Praeter haec tria, sunt alia, quae etiam per Traditionem habentur. Primum, quis d symbolum fidei sit vere

canonicum & Apostolicum. De quo

Basilius loco citato: Omitto caetera, famfidei profisiioncm. clua crεdimus in Patrem,

Filium. Spiritum Lan Turn. e quibus siri-ρturis habemus' Gaii dicat : Non habemus ex Scriptura, sed ex Traditione. Hoc enim conatur probare, multa esse dogmata, quae credimus, non quia

scripta sunt, sed quia ab Apostolis

tradita. Secundum, quod infantes sint baptizandi. Origenes in cap. 6. Episto

la ad

80쪽

Traditionem accepit . etiam parisiais Za-ρtimum dare . Et a Augustinus lib. Io de Genesi ad litteram cap. 23. Censu rudo matris Ecclesia in baria undis parui tu nequaquam Ipemenda es,nequa Osio ma-do su erflua deputanda, nec omnino credenda .nisi Ovsolisa esset Traditio. Tertium, quod baptizati ab haereticis, non sint rebaptizandi, contra errorem Cypriani. Augustinus lib. a. de 3aptis contra

Donatist. cap. 7. uuam consuetudinem.

scilicet, non repetendi Baptismum

ditio, exordium sitim sisse credenda H . Marium, quod B. Asaria,mater Christi, semper manserit Virgo, etiam post partum , contra damnatam Heluidith resin. vi de Hieronynisi contra neI- uidium , & Augustinum lib. de Haeresibus cap. 3 . ubi sic alti Heluidiani ex- orti ab Helvidio, ira virginitati αων iaeontradicunt. ut eam post chrisum, alio otiam filios d. viro suo Iose*b peperisse cori' iendam . Sed mirum , ni ister. ρratermisso Helvidii homine, Antidisomartem Epipha nim arae uit. intum , quod in Ba- ptismo pronunciari debeat hςc forma vel rum , vo baptito in nomine Patru, O viritus sancti: & nisi pronun-

SEARCH

MENU NAVIGATION