Compendium manualis controuersiarum huius temporis de fide ac religione. Authore Martino Becano Societ. Iesu theologo. ..

81쪽

ciretur, Baptismus non sit validus. eti1 admittunt Aduersarii ; nee tamen aliunde , quam ex Traditione, α .ipetua Ecclesiae praxi probari , potest. ASextum , quod certus ac determinatus si Sacrament'rum numeruS in Testamento. Hoc tam Catholici,quam

aduersarii credunt. Hoc interest, qudi' Catholici eredat illum numerum Hle septenarium , plerique Lutherani ternarium ; multi Caluinistae binarium. At hie numerus, quisquis tandem sit, in Seriptura definitus aut expressus non est. Catholici fatentur, se ex Tr ditione & declaratione Ecclesiae Dbere suum septenarium. Aduerlatii videant, unde habeant suum binarium aut ternarium. Certe ex Scriptura non habent. Vide infra ea p. 7. Ia. Diees, Aliqua ex his punctis probari possunt ex Scriptura Iut verbieratia, quod infantes snt baptizandi. Hoc enim probari p. test ex illo Ioan . 3. s. renatim fuerit ex 'ua ct Spiritu sancto, non potest introire in regnum Dei. similiter, quod in Baptismo pronunciari debeant haec verba, ptietis in nomine Tatris , ctc. manIIeriea colligitur ex illo Μatth. 28. I9. E intra docete omnes gentes. baptisentes eos In νο- mine Fatνis. Filii, ct Syiritu sensti.

Respondeo. Aliqua possunt

82쪽

ex scriptura, quando constat de vero M legitimo Seripturae sensu. At saeperion constat,quis sit verus & legitimus sensus, nisi ex Traditione. M praxi

Ecclesiae. v. g. Si constaret haec verba. renat- fuerit ex aqua, O viri-ru tancto. non habere alium senuim,

quam hune; Nisi quis baptizatus fueri t baptismo aquae;iam Oitim E seque

TCtur, etiam infantes indisere Bapti Gnao. At hoc non constat, nasi ex Traditione. Nec Caluinus , 'Ri negat illum sensum esse istius loci, potesta Catholicis aut Lutheranis confutari ei sola Scriptura, sed ex eo solum . quod sensus ille a maioribus nostris per eo-tinuam Traditionem ad nos peruene ri t. Eodem modo, si constaret, Christia clim dixit,ba irantes eos in nomine Patris, FAM . , viritu sancti, praecepi sse Apostolis, ut pronunciarent haec verba: Ego rebaptitio in nomine Patris. ωFibi. O Spiritin sancti, iam res esset salua. At hoc non constat ex nudis seripturae verbis. Nam sicut Christus dixit , Taptizote eos in nomine 'atris, ita alibi dixit : Si quid petieritis vatrem in

nomine meo , dabit vobis. Et similiter Α-postolus i. Corinth. Io. 3I. Sive manduocatis , sue bibitis. Omnia ingloriam velf cire. Et tamen necesse non est, viis.

qui petit aliquid a Patre in nomine Es ' Christi

83쪽

Christi, pronunci et haec verba , Fgo hoc ves illαd peto in nomine Christi Neque, νt is, qui comedit, aut bibit, Pronun- ei et liqc verba, Ego comedo ct bibo inglo-νiam Sei: sed latis est, interna mente id cogit re. Mod ergo in primo casia de Baptismo, necessaria sit prolatio erbo rvry, nsen item in his duobus; bibe solitin habemus ex usu Ecclesiae, qui per Trasitionem Apostolicam adnys peruenit . 13. Et hse lassiciant pro priori parte conclusionis. Posterior potest etiam

variis exemplis confirmari. Nam mul- .

xi sunt ritus ecclesiastici, qui ab Apostolis per solam Traditionem accepti

laut. Ac potissimum hi. . t. vi Exorcismus. dc aliae ceremoniae adhibeantur in Baptismo. Tertullianus in lib. de corona militis, cap. 3. & vasilius in lib. de spiritu sancto cap. 27. a. Vt trina mersio sar in Bapti imo. Basilius

ibidem ., 3. Vt Chrisma singulis annis

renovetur. Fabianus Papa & martyr, epist. a. ad Episcopos Orientis. l . Vt aqua vino misceatur in calice Eucha ristico. Cyerian. lib. a. epist. 3.) s Vt Eucharistia suinatur a ieiunis Augustinus e p. ii 8.)6. Vt in sacrificio Μi sita oretur pro defunctis. Tertullianus supra. 7. Vt signum crucis formeturiti fros te. Basilius loco citato. 8. Vt

84쪽

DE TRADITIONIBUS. . 7 Ind orientem versi precemur. Idem D. Vt aqua benedicacur . Idem. 9riis, 3c similibus recte usurpari potest allud Tertulliani lib. citato, cap. Ha

rum aliarum eiusmodi disciplinarum, Flegom Gyn fuses Scripturarum, nullam ιn Menies. Traditio tibi praetenditur auctris, o consuetudo confirmatrix, m Fides obserua

I .' Tertia Conclusio. Pr ter supra a dictas Traditiones, quae ab Apostolis ad nos peruenerunt, sunt aliae quaedam Ecclesiasticae, quae ppst tempor Apostolorum a Pr latis Ecclesiae introductae iunt; & tametsi plare ita cum Apostolicis aut lioritate non habeant, meritu tamen a Christianis seruari debent. De utrisque loquitur Augu- sinus epist. 138. clim ait : Ilia autem, quae non scribra, sed tradita custodimin. 'qua

quidem toto terrarum orbe obstrusentur,

damur inruisti vel ab ipsis Apostolis, vel rimarijs con iliis , quorum est in Ecclesi

6aluberrima authiritas, commendata atque

fa tua retineri r sicut qiso Domini papio. or resurrectio. γ ascensio in catum, anniuersaria silemnitate celebrantur. Et si quid aliud tale οιcurrerit, quod struatur ab υῶ- uersa,qu scunque se diffundit, Ecclesia, Nam

per illam particulam, vel ub lysis ρο- sotu . intelligit Traditiones Apostolicas. Et per illa, vel plenariu Conciliti. in-

85쪽

τx LIBER I. CAP. II. telligit Ecclesiasticas. De quibus subdit , Insolentipima insa/uas . dis urare.'n faciendum sit, quod rota per orbem ste- auentat Ecelesta. Atque haec est Catho- llieorum sententia de Traditionibus, tam Apostolicis, quam Ecclesiasticis.. quae ex Apostoli & SS. Patrum autho-xitate confirmata est. Videamus nunc, auid sentiant Aduersarii, ut postea c, istet ex collatione utriusque partis, viri l

potius aduaerendum sit. .

.Aduersariorum Sententia. l

Is. A Duersiarij passim reiiciunt Tra ax ditiones, dc nihil, nisi quod in

scriptura veteris ac noui Testamenti ontinetur, volunt admittere. Peccant tamen quadruplieiter. I. in hae lae imitantur antiquos haereticos. a. Ipsi inter sedisseiatiunt. 3. Μulta falso ac mendaciter assingunt Cat bolicis. 4. Ineptissime ex quibusdam Scripturae Iocis argumentantur contra Traditiones. Hete etiam sigillatim demonstranda sunt.. I 6. Primo igitur, sicut Catholici in asserendis Traditionibus sequuntur communem consensum antiquorum Patrum ; sic Aduersarii, in iisdem rei j-ciendis, sequuntur communem consensum antiquorum haereticorum. Naetiam

86쪽

DE TRADITIONIBUS. 73 etiam antiqui haererici j prouocaba t ad Seripturam, & Traditiones respis - bivit. Ac potistimum iri. Primo Auia si qui disputates de Diuinitate Clui . nihil volebant admittere, nisi Seri-Lpturam. Unde Maximinus Aria ruris i Episcopus , disputaturus cum Augustino , dicebat: Si quid de diuinis Seri

uris proluderis, quod commune ess eum ommbιιν, necesse est, ut audiamus. Na vero voces, qua extra Scripturam Iunt, nusto casu

a nobis suscipiuntur. Refert Augustinus lib. I. contra Maximinuri, in principio. Secundo Μacedoniani Zc Eunomiani, qui nolebant admittere hane locutionem , soria Patri, ct Filio, Spiritui sancto, eo qubd non haberetur in Seriptura. De quibus Basilius in libro de Spiritu sancto ca p. as. circa finem et At non desinunt si sursum deorsi in iactare, vel cum sincto Spiritu glorifcationem , earere testimonio , carere Scriptura. Et initio ea p. 29. San e contra id . quod dicunt praepositionem Curri) carere resimonio, nec in Scripturis exstare, istud die .ur Si nihil aliud est rereptum absque Seripturis . ne hoc quidem recipiatur i Sin plurima arcana citra Scripturam recepta sunt nobis,ccmalqs plurimis I9 hoc reci iamin. 4bitror autem . solicum esse , . etiam honseriptis T raditionibus adhaerere Tertio,

Eutyches, qui negans in Christo duas

87쪽

naturas, dicebat3 Ego a sanἰctu Scrimum on didici de duabus naturi . Cui respondit Μamas presbyter: PMque de Homou-pon a panctis Scripturu edocti sumus. Ita habetur in generali Concilio Chalcedonensi, acto. I. ubi Actio quinta Con- stantinopolitani Concilij reteista est. arto, Pelagiani, qui dicebant et Credamus igitur , quod legimus : ct quod non

tegimus, ne credam tu astruere : quod . de

cunctu etiam dixisse se ficia C. Vt refert Augustinus in lib. de natura & gratia cap. 39. His & umilibus haereticis, olim ab Ecclesia damnatis , si imites sunt nostri Lutherani & Caluin istae, qui eodem, quo illi, stiritu amati, repudiant Ap

uolicas 5: Ecclesiasticas Traditiones,& ad solam Seripturam contentiose prouocant;quam tamen, ut supra duci, resectis aliquot partibus mutilarunt,& nouis versionibus ac interpretationibus corruperunt. i C Ed neque inter se consentiunt. U Nam aliqui, sine ulla exceptio- ne, reiiciunt omnes omnino Traditiones, siue ad fidem, siue ad externum Dei cultum pertinentes, & nihil aliud volunt esse credendum aut faciendum, quam quod in Scriptura credendum

88쪽

DE TRADITIONIBUS. f

aut faciendulii p ipirur . Ita Caluinus lib. . Insiit. cap. s. n. s. Esto, inquit, hoc frmum axioma ν on aliud habendum esse fel et/erbum . cui detur in Ecelesia lo- c. 3, ΨΜαm quod lege primi- ae Prophetis, deinde criptu postolicis continetur e nec alium esse ritu docendi in Ecclesia modum. nisi ea ei res verbi praestri to O norma . Et in Iibro de necessitate reformandae Ecclesiae : 'Deus non modo irritum habet.

quidquid cutendi sui studio , prater mandarum fisum sincipimus. sed halum quoque .

abominatur . Et in epist. 37. ad Protectorem Angliae : Cum dei legitima reforismatione agitur. ad ipsum purum Dra verbum redeundum nobu est . Et

Caluini stat in Synodo ultraiectina, in

Prologo suarum ordinationum nu. R. Obtringimus nos. inquiunt, informa ιμ- ramenti oe obligationu , quod i. hac Pro- uineia non aliara' velimus amplecti ,-μ- qui doctrinam . regulam, mensursim , O amussim ei, ct 'vita Christiana , quam solum verbum 'Dei, quod in libris veteru ac noui Testamentiexnresumem 18. Alij qiialdam laltem admittunt Traditiones, ut Kemnitius in Examine Concilii Trid. Sesr . in secundo genere Traditionum, ubi ait': Hane

Traditionem . qιια nobu in manum dantur fera Scriptura libri. reuereuter acciρ muti

ε i l

89쪽

ugustinus, baptisimum paruulorum esse

Traditionem Apostolicam. Hoc recipimus.

Et in 7. genere: Αρεssolos iritur rirauquosdam ordinasse, tradidisse Ecclesijs,

exscriptis eorum certo constat. Et verisimile eis, quo am etiam alios externos ritus, qui in Scriptura annotati non sunt. ab Apostolis traditos esse. Et infra : Tales ritus merito amamus, oe' retinemus, quale sunt con'

fessio fidei . abrenuaciatio Satanae , ct alij iratus in actione baptismi I'. Alij deniq; utuntur distinctione. Aiunt admitti posse Traditiones de rebus adlaphoris sein indifferenti- lbus; non autem de rebus ad salutem necessariis. Nain in his lassicienter nobis prospectum esse per Scripturam, quippe qRae perfecte tradat ea omnia, quae ad salutem necessaria sunt 3 ita ut Traditione minime sit opus. Sed qui hoc dicunt, augent dissensionem, &mani seste repugnant Luthero & Xemnitio. Nam Xemnitius fatetur, Luthexanos accipere Traditionem illam , qua nobis in manus datur sacra scriptura : At Scriptura sacra , secundum ipsos , ad salutem necessaria est : Ergo admittunt aliquam Traditionem de re ad salutem necessaria. ao. Similiter Lutherus docet, infantes non iustificari per baptismum, ted per actualem fidem,quae ipsis infundi

90쪽

DE TRADITIONIBvs. 'tur vi Exorcismi, ante baptismum: Et sine hac fide non posse eos saluari, aut baptismum iascipere. Vnde sequitur, salutem infantium s ex sententia Lutheri pendere ab actuali ipsorum fide, ti fidem ab Exorcismo; dc consequenter Exoicisnaum csse necessarium ad salutem infantium. Exorcismus autem habetur ex Traditione, non ex Scriptura, ut constat: Ergo secundum Lutherum , admittenda est aliqua Traditio de te ad salutem necessaria. Verba Lutheri citabo suo loco.

M. IJ Ideamus nune, quid falso no-V bis affingat Aduersari j. Ac primo , ut inuidiam nobis concilient, aiunt nos docere, Scriptura, sine Traditionibus humanis, insufficientem esse ac impersectam. Falsum est. Non docebimus hoc de Traditionibus humanis. Distinguimus enim dupliees Traditiones cum Augustino, ut dixit

Alteras Apostolicas, quae parem cum Scriptura aut horitatem habent. Alteras Ecclesiasticas,quae tantam authoritatem non habent. Dicimus ergo Seripturam per se non sufficere, nisi ace dant Traditiones Apostolicae,quae non

cediantur humanae, sed diuinae. Ratio

duplea