장음표시 사용
91쪽
Pi ori inciaeHispaniae de S. Iacobi adire in tu fi retule coistenditiae . Id argumem to est cum iii Hispaniam venasse .
vendicare B. Iacobi im primo velint.
ad Civitates Gricas trahere. Homerum vindie re poterant , quia cum in Graecia natus esset , poterat in illa, vel illa Ciuitate nasci. Ita, cum constaret Iacobum Apostolum Hispaniam petiisse , ac non posset in eam, nisi per aliquam certam intrare, volebant singulae Prouinciae affrmare,in suum ptimum portum appulisse. Idque ex studio , di pietatis, & Religionis in Apostolum prosectum squod inane prorsus esset, nisi Iacobus ad eas regiones peruenisset. Sin dicat Aduersarij, cur Prouinciae Hispaniae de Ioanne, Bartholomaeo, Matthaeo , aut Simone, aut de Iacobo minore non litigant , non contendunt; nisi quia sciunt horum neminem in Hispaniam venisse Θ Hine igitur firmissimum sumitur argumentum penetrasse Iac
bum Apostolum in Hibaniam, quod non de alijs, sed de illo uno singulae tam acri , & pertinaci st
dio concertant. Cumque de Petro, & Paulo item possent, quod non sit improbabile eos ad Hispaniam peruenisse, quemadmodum supra indicauimus, asserere; nulla tamen de illis sibi vendi- caudis contentio est inter Hispanos authores: qua si ij ad se non pertinerent, alijs Prouincijs relinquunt In solo Iacobo Apostolo morantur. Hinc Tarraconenses, hinc Baetici insiliunt, apprehendunt, & ad sic trahere student, quod existimant cum venit in Hispaniam in suos portus appulisse; atque adeo posse singulos pro iure hospitii vendicare. Et quidem ex argumentis quae quisque pro se adducit, apparer Apostolum totam ferme Hispaniam peragrasse - Idque fortasse aequius esset dicere ς & omnibus commune aduentus , & Praedicationis bonum lacere. Sed Hispani eo non contenti,
92쪽
tenti dum quisque viatillud hospitium vendica, Hoe eertam re ,alii alios impugnant: non tamen ii negant Ι - .isis gleobum apud alios suisse, di praedicasse , dummo. cobum ortum do enim primi in eo excipiendo fuerint , non dubitant eum alijs communicare. Sed negant prius ad alios, quam ad se venisse. . Debuissent sacere Hispani in Iacobo vivo, quod , Galli in Iacobo mortuo . Aiunt quippe se Tolosae habere Corpus Iacobi maioris. Sed quod negare Galli: ractam non possunt illud Compostellis Leone III- Pontis hui saleb, ce, Carolo Magno Imperatore, Alphonso Casto Rege inuenta esse affirmant se los illius partem idest caput habere: ac ea contenti quiescunt,quε- admodum scribit Resendius ad Kebedium . Qis de re sic Spondanus tomo primo ad illum Annum Spondamu Christi ψ . num. . ad finem. β-dυero attinet ad Corpus Aponisi gloriatur O Tolosa κομa ripossem
Fone issius, aut certe magna partis . Nec qua adue ius banc a sertionem protulit unus ex recentioribus
Historicis Hupanis nempe Maurus Cami Ferrer in Historia Sanu Iacobi bb. 3.ὰ eiusmodi ni οι id negent . Aiunt illa quidem esse composella Corpus Sancti Iarebi,sed non dicunt ese integrum. Rebe quidem, & prudenter opinor pondanus , non so- lum de Corpore Sancli Iaeobi Apostoli, sed dia
alijs etiam quae in illo augusto templo esse omniisum pene Apostolorum dicuntur, affrmauit; hac Tolosate, an enim ratione verum erit, ea ibi condi ,& serua- & quomodori. Nam eum Sanctorum Petri, di Pauli, &Ph, ς0F0
lippi, & Iacobi ι S Bartholomaei icorpora Ro- s .ehd 'mae sint, Diui Thomae vel Edessae, vel Calaminae, Μatthaei Aaualphi, Iacobi Compostellae; qui de illo Tolosano Templo inrmant nouem, vel )e-
93쪽
Andreas Re-senditis . De D. DionysioAreopagita quaestio . Anvenient in Galliam δBaronius Resendiis
eem, uti ego illac a transiens audiui, Apostolonim Corpora condita seruari , non potest omnino , ae ex integro sustineri: sustinebitur autem ea ratione, ut cum pars aliqua ibi sit collocata , ex parte t tum per synecdochin intelligatur.Verum quia corpus vivum non est capax huiusce diuisionis , nec Diuus Iacobus per partes esse in singulis Proui cijs potuit,demus temporibus,id quod artubus trI- nequit concedamus Sanctum Iacobum Apos totum unum & eundem totam Hispaniam pera.
grasse , & diuersis temporibus in ijs quae litigant Prouincijs fuisse . Imitandi nobis sent Galli , qui Traditionibus suis tanquam Polypi saxis suis adhaerent; nec ulla se ratione ab ijs auelli patiunt ui,cum tamen aliquae aliarum gentium traditionibus noceantiqua de re cum ijs expostulat Resen dius ad Kebedium. Igitur undecunque arripi,& trahi sua monumenta viderint, non curant, hae rent firmiter, in eodem stant vestigio, nec moueri
se patiuntur . Quid tam in Historijs dissicile, quam Dionysij Areopagitae in Gallias profectio, & ledes
Parisijs locata, di iuxta illam principem Vrbem Martyrium λ Adeo ut fateatur Baronius ea de re quaestionem ante 7oo. annos agitatam , di definitam: nec tamen prorsus soluta mi imb a nonnullis sui temporis scriptoribus in controuersiam deduci; nee id solum,uerum postea experti sumus a nobilissimis Gallis Authoribus aperte negari cu Are pagitam fuisse: in qua sententia est vir eruditissimus Resendius,nec ideo tamen Galli ab ea, quam
semel imbiberunt traditione volunt recedere, eos que qui alium conatur Dionysium in truder ν ,
magna vi repellunt, quin imo & apud se assirmant
94쪽
eiusdem mantyris corpus aesse eum tamen illud sibi vendicent Ratisponenses, Germanir quibus litem adiu dicauit Leo IX. Diplomate dato, & in 3.
tom Conciliorum et .p.post eius epistolas adducto. In quo declarat Corpus S. Dionysii excepta mini ma parte dextrae manus in monasterio S. Em me. rani Ratispone reperiri, di iubet Gallis, ut eo dimissis Corporibus S.Eleutheris, & Rustici sint contenti Nec ij tamen desistunt a contentione, & vehe mentius, & acrius, ac iustius sane pro Corpore Martyris pugnant quam Graeci pro corpore PatrOcti olim pugnasse in Homero leguntur. Non sunt ij nobis Hispanis constantiores; hac enim certCvirtute vincimus: ne igitur cuiquam , quicunque ille demum sit, qui Sanctum Iacobum velit subducere, & auertere, cedamus: eique firmiter adhaerentes, siue illatam vim, siue adhibitum astum
Atque ut alio idoneo item exemplo utamur. Gallis persuasum est penes se esse Caput Ioannis De eapite I Baptistae, quod ijs Baronius in Martyrologio pror- annis Bapti sus negat, affimans alterius Ioannis Martyris it. lud fuisse. Tenent nihilominus Galli mordicus suscepta millesim, & Baronio diem dicunt, quod illa eos possessione voluit exturbare. Mirabilius est,quod cum legant Augustae Praetoriae in Subal- pinis patiem saltem eiusdem capitis seruari , &penε eonstet illud Romae, excepto mento ad S. Qui dieant
Sylvestri in Monasterio Monialium ab omni strine Ebh, binisί '
Europa coli, non desinunt tamen affrmare An -- 'geliaci partem unam, alteram Lugduni, alteram
Ambiani se habere: ut necesse sit illud caput aut multiplex esse, aut tamquam panes. illos Euange
95쪽
Galli Baro- licos , de pissices in manibus portantium multiplinio litvm iit' catum fuisset nisi sorte quod in Borbonica cladet
dulit. Milites non potu runt emcere, a quorum rapina,& furore Moniales illae caput auerterunt: postea tau ' 1. h di religiosi viri perficere potuerunt. Nec iiis Cptistae a obstat pugnasse inter se illos in Gallia populos de Momalibus capitis possessione,quo minus assirment eo se frui , brii ta hui saltem in partes secto, ut omnibus lassiciat. Hoesionis . nos Hispanos documento erudiunt, ut etsi de aduenta Iacobi in certam aliquam Hispaniae Prouinciam dubitemus, eum tamen in Hispaniam venisse fateamur. Imo & lao Gallos exemplo coerceamus, eosque doceamus posse nos mutuo de aduentu Iacobi in singulas Prouincias ambigere, nec - tamen dubitare ulla ratione posse,quin Hispaniam adierit, eamque praedicatione sua illustrarit. Quod extra omnem controuersiam etae volumus i idque opinor certissimis argumentis monstramus. s. V. DAimonia Innocentν I. Gregorij VII.
contra producta ex Baronio expenduntur.
IN nocentsi I. testimonium duas habet partes. Prima affrmat in Italia, Gallia, Hispanijs, Africa, atque Sicilia nullum instituim Ecclesias , nisi
eos quos venerabilis Apostolus Petrus, aut eius succes res constituerunt Sacerdotes . Haec nihil: Non sequitur continet aduersum Traditionem generalem, quae tradit Iacobum in Hispaniam venisse, & ibi praeeobiim Apo- dicasse , sed aduersum traditionem Ecclesiarum sto uim Π0 particularium, quae affrinant ab eo esse institutas,
pthii i ct Epitcopos a Iacobo accepisse. De quo ego abstineo dicere, qui id ago, ut probem Aeneratim
96쪽
Iacobum euangelizasse in Hiispania , quod fieri potuit sine erectione Ecclesiarum, & institutione Episcoporum . Quare stat mea veritas cum Inno centi j doctrina. Do Innocentio solum Petrum,& succe res Pontifices misisse in Hispaniam Episeopos, & Ecclesias in ea instituisse Nego tamen Apostolum Iacobum non praedicasse: aliud quippe est pretdicare, aliud Ecclesias instituere. Cum
praesertim constet apud veteres authores Iacobum septem tantum , aut nouem homines conuertisses qui non sunt satis ad Ecclesiam, ne unam quidem instituendam, nedum ad plures, quas Innocentius inficiatur erectas. Hac ratione manet antiqua
traditio inconcussa, uti a nobis est proposita , &asserta. Ita sentit Ioannes Vasatus diligentissimus antiquitatis indagator ,&vindex, qui tradit anno Christi sex Episcopos Roma in Hispaniam . mitas a Petro ,& Paulo fuisse . Ijs tantum Iab randum est , qui aiunt in suis quas volunt praecedere alijs iure antiquita tis Prouinci staclesias etectas ,&Episcopos institutos. Quod ego in medio
relinquo: nec volo aut assirmare, aut negar . Cuique suum ius , & arbitrium liberum relinquo. Cum Innocentio non contendo, qui mecum non pugnat. Et quidem pars ista dissicultatem non habet. Sane Bosius de signis Ecclesiae lib. . cap. s. Aduentum D.Iacobi in Hispaniam confirmat. Episcopos non veretur Romae assignare , quod eos a Petro, & Paulo Hispania accepisset. iiii Secunda negotium secessit . , Autlegant, inquit, si in bis Prouinci1s alius ApoHolorum inuenitur, aut legitur Iregat igitur usquam legi, alium Apo
97쪽
Apostolum ibi doeuisse , id est praedicasse , praeter Petrum, non quod hunc in iis Prouincijs praedi
casse assirmet, sed quod eo misserit Praedicatores. Hac particula videtur excludi Iacobus Hispania. Primum miretur quis Innocentium negare legiuspiam, alium Apostolum eas adisse Prouincias, cum Paulus in Italiam venerit, & Romae fuerit,& docuerit: idque de Fide constet, cum in Actis Apostolorum habeatur. Deinde ut de Hispanis loquamur, quot Patres tum Graeci, tum
Latini scribunt Paulum ibi praedicasse λ ii sunt Hippolytus in libello de septuaginta duobus discipulis. Athanasius ad Draconisium. Cyrillus Hieroselymitanus Catech. 17. Epiphanius haeresi a 7 Chrysostomus in praefat. in Epist. ad Hebraeos , &de laudibus Pauli hom. 7. & in Mail. hOm. 76. Theodoretus in Epist.ad Timotheum cap. vltimo, & in Epist ad Philip.cap. r.&in Psalm. I I S. Hi ex
Graecis. Ex latinis Hieronymus in Isaiam cap.)I1. Gregor. Papa lib. 3 r. morat .cap. 22. Isidorus de vi ta , de obitu Sanctorum cap. 7 I. Beda in Martyrologio i i Kal. Aprilis, & alij recentiores. Verum non poterat hos nosse omnes, aut legere Innocen tius, qui erat multis antiquior. At non paucos legere, & nosse potuit, qui eo fuerunt antiquiores.
Potuit Hippolytum, potuit Athanasium, potuit Cyrillum, qui haud dubie ante Innocentium fuerunt. Potuit praetera Epiphaniu m ,&Chrysost mum, & Hieronymum aequale s legere: nullos tamen legisse mirum est ; quod si legit,quomodo negat id scriptum inueniri,cum praesertim postea dicat in Epitiola . auod F non ligunt, quia nusquam inueniunt Possent en i m respondere Hispani in his
98쪽
le authoribus inuenisse , & legisse Paulum in Hispania versatum fuisse, & ibi Euangelietasse. Igitur Exponitur te possent etiam dicere Innocentio Iacobum in His. εPaniam penetrasse, & in ea praedicasse: seque id traditum accepisse. Sed quoniam credibile non icst, Innocentium nullum ex his, aut alijs, qui scripsere Apostolos in ijs, de quibus loquitur Prouinciis praedicassedegisse unquam : diligenter inspecto textu Epistolae, di considerata mente Innocen- λiij apparet, cum eo tantum sensu locutum , quo caeperat negando ullum alium Apostolum praeter Petrum Ecclesias in ijs Prouincijs erexisse, & Episcopos instituisse: atque adeo hanc secundam partem ad primam redirer nec aliud Innocentium quam quod in ea primum asseruerat, deinceps a firmare . Non enim negare poterat Paulum Romet
praedicatse, sed quia Romae nec Episcopum dederat , nec Ecclesias instituerat, min habuit rationem aduentus, nec praedicationis , quia de ista minimὰ cogitabat: sed de illa tantum quae cum erectione Ecclesiarum, & institutione Episcopotu coniuncta erat, mentionem facere voluit. Patet hoc eκ contextu Epistolae , quae scopum continet, quo eius mens collimat ἱ is erat conseruare, & cusitodire Ecclesiastica instituta , & traditiones comis
munes, & antiquas , &ad publicam disciplinam*ectantes, quas nolebat nouis, & peregrinis institutioniblis misceri, & corrumpi. Haec auternia quoniam non pertinebant ad priuatam singulorum Fidem , sed ad communem Ecclesiarum administrationem de earum institutione loquebaturi, eo argumento, quod cum illae a solo Petro, & succe Dotibus esstnt erectae, non deberent alijs institu M. L tioni-
99쪽
ba adducuntur,& in rem nostram exrplicantilr..
de domina de praedica tione Fidei.
tionibus regi, quam iis quas initio 1 suis authoris
bus acceperant. Audiamus Innocentium. Si iam Ilitura Ere antea υGunt 2 Beatis A nolis tradita integraυellent seruare Domini Sacerdotes, nulla di-sustas, nulla υarietas in ipsis ordinibus , cteonsecrationibus haberetar sed dum unusquissique non quod
traditum est , sed quod sibi υisum fuerit,hoe ammas
esse tenendum , inde diuersa in diuersis locis , vel Eeclesiis aut teneri, aut celebrari videntin , ae sit scam datam populis, qui dum nesciunt traditones antiquas humana prae optione corruptas, putant i, aut Ee- emas non conuenire , aut ab Apostolis , vel ab Apostolicia viris contrarietatem inductam . Hoc nequit de Fidei documentis intelligi , nec enim de ijs p terat esse diuersitas , aut in his corruptioinec e rum pro arbitrio. mutatio L Itaque de institutioniabus, & administrationibus communium , & publicarum rerum ad Ecclesiam spei libus sermo, erat .. Has autem ille omninoi volebat incorruptas, &inuiolatas seruari. dis enim nesciat inopuit aut non aduertat id quod quod a Principe Apos lorum Petro Romanae Ecclesia traditum est, ac nunc que eunoditum ab omnibus debereseruari, nee δε- perinduet , ac introduci aliquid, quod aut authorim
tem non habeat , aut aliunde accipere videratiae emplum praesertim cum sit maniferium in omnem Italiam , ct eat ia Iam intelligit , opinor , lector quia sibi Innocentius velit, & quid neget , dum infici tur alium Apostolum praetet Petrum in ijs Prouin eijs docuisse, Loc enim verbo utitur data opera a Pontifex; non negat Praedieaee, sed docuiss :k-gant si in bii Prouincijx alius Apostolorum inuertitura. I legitur docuisse. Quod verbum ad communem.
100쪽
Ecclesiarum institutionem pertinet, di Ecclesiasticam disciplinam, de qua innocentius agebat. Non obstat Uitur hoc verbum quominus aliquis Apostolus praedicasset, &conuertisset priuatos: id tantum vetat, ne quis credat aliquem ibi Ecclesiam fundasse, de disciplinam Ecclesiasticam tradidisse a idque ex adiunctis in ea Epistesacapitulis
patet, quae octo sunt, omnia ad rerum sacrarum communes institutiones pertinentia vii manifeste apparet 4 Summa est: Innocentium inficiari quenquam alium praeter Petrum, & successores Eces fias instituisse, idque verbo vicere significasse, non vero inficiari ullum alium Apostolum praedicasse. Hoc sensu dixit Stephanus Papa VI. Epistola ad Basilium Imperatorem: Institutio enim,'Iace dotium omnium,quae in Orbe sunt Eeri aria is Pris. sipe Petro ortum accepi per quem etiam nos 'ceris sma, e purissima doctrina .monemus omnes, O do
Adiacior quocunque tandem sensu verba sumantur , Non ruere traditionem a cum Innocentiaus solum mentionem scriptorum faciat, negetque piam legi. Potuit enim non legi, & tamen tradi. Quo nihil Traditioni detrahitur, qua nos quidem, uti supra lapius diximus, nitimur, nec multum de Auctoribus laboramus.
Eadem est responsio ad locum Gregor ii VII. quem obiicit deinde Baronius. Ille enim diseria ait, Septem Discipulis Disopos ab Urbe Roma ad insituendos Hupani opuissa Petro, O PMilo diserius fuisse. Quod nolumus inficiari. Potuerunt enim hi,siue Discipuli Iacobi suerint, siue Petri, siue Pauli, ordinari Episcopi Romae, inde ad