장음표시 사용
131쪽
cut prima fronte videri poSAet, quia licet Virtuali contritio sor- mali aequivaleat in ratione dispositionis ad iustificationem tameXtra quam intra Sacramentum, non tamen Si sufficiens ars integralis Sacramenti Poenitentiae, ad cuiu materiam contritio etiam
formali omnino exigitur. Quo fit ut si qui per possibile vel
impossibile confiteretur cum Solo actu amoriS, non aleret Sacramentum; et ideo Vide non SSe otioSum Uaerere in quo ita sit essentiali ratio contritioni formaliter Sumptae. Dico autem cum communiori theologorum poS Tridentinum . nam antiqui hanc controverSiam attigiSSO non Videnturi, Contritionem SSentialiter reponi in actu doloris, quatenti Pirtute continet propoSitum. Et vadetur Sententia Sta eo quod poenitentia habet pro obiecto ibi proprio peccatum praeteritum, ad Cuiu destructionem vult operari, media retractatione. Ergo circa praeteritum formaliter UerSatur poenitentiae CtUS, non autem circa fiaturum niSi e ConSeqUenti, quatenu in deteStatione peccati commissi, si modo Sincera Sit, neceASario et Semper includitur Volunta aliqua non peccandi de caetero. Quapropter dolor de praeterito, Virtute continen propoSi tum pro futuro, Omnia requiSita habere videtur ad formalem illum poenitentiae actum qui contritio nominatur. Advertit tamen . AlphonSuc si, quod cum Sententia oppoSita Sua probabilitate non careat, et aliunde tutior XAiStat, in praxi Sequenda Si quoad Sacramentum Poenitentiae. Verum Si bona fide cum vero dolore consessu fueri absque formali propoSito, non teneri ConseASionem repetere. Nam etsi non liceat Sacramentum SUSCipere cum opinione probabili, tutiori relicta, ne ipsum SRCramentum Xponatur periculo invaliditatis, nulla tamen tibi incumbit obligatio confessionem repetendi i probabiliter valide e iam conseSSUS, quia praefatum periculum tunc ampli US non adeSt, quemadmodum clare apparebit ex dicendi infra de consessione PSa. His igitur de contritione in genere rite praemiSSi A Unc de- Scendendum est ad Vario contritioni modos, et primo dicendum de contritione quae ex motivo persectae in Deum charitati concipitur. Sit itaque
132쪽
Omnis et Sola Contritio quae e motivo PerlaCtae erga Deum Charitatis Concipitur, Si extrRAERCrRmentum re SuSCeptum, ultima et Sufficiens ad impii iustificationem dispositio. Declarantur in primi termini et Statu quaeStioni aperitur. Sermo est e Contritione quae e motivo perfectae Charitatis Concipitur. - Ad cuius contritioni notionem recte S- sequendam, attende notiSSimam diStinctionem inter amorem concupiscentiae et amorem amicitiae si Amare, inquit S. Thomas Ι-2, QuaeSt. 26 art. 4, Si velle alicuit 2 num. Si ergo motu amori A. in duo tendit, scilicet in bonum quod qui vult alicui, vel sibi vel alii, et in illud cui vult bonum. Ad illud ergo bonum quod
qui vult alteri, habetur amor concupiscentiae ad illud autem cui aliqui vult bonum, habetur amor amicitiae. Haec autem di. vi Sio est Secundum priu et posterius. Nam ii quod amatur amore amicitiae, Simpliciter et ser amatur quod autem
- tur aliquid ut ei Ait bonum est amor impliciter amor autem quo amatur aliquid ut Sit bonum alteri u S, est amor Secundum quid . - Sic igitur amor Mei quem concupiscentiae Vocant, respicit divinam persectionem prout est bona alteri, suti ipsi creaturae et per hunc amorem, Si Sit in ratio Ordine completu A, homo ConcupiScit Deum Super omnia Concupiscibilia, id est tendit in ipsum ut in ummum bonum cuius fruitione Sit aliquando beatu A. Sed cum Subiectum cui amor concupi Scentiae Vult hoc Summum ac divinum bonum Ait ipse homo, nondum meu amatur SUPer omnia abSolute, quam Vi nec converso aliquid lametur supra Deum. Nam et ipsa beatitudo in fruitiones Dei consistens quam mobiS Volumus et desideramus, ulterius reseri bilis est ad Deum tanquam ad finem ultimum Simpliciter, utpote Ceden quam maxime in laudem divinae tonitati secundum se. Verumtamen
133쪽
hanc ulteriorem ordinationem amor ConcUpiSCentiae in quantum
huiusmodi nec acit nec excludit, Sed ab eadem praescindit et abstrahit, et ideo ne malitiam continet nec ultimum persectionis, ut in simili infra declarabimus, agendo de contritione quae ex
gehennae et poenRTUm metu Concipitur.
Ast amor Dei qui S amicitiae Seu perfectae Charitatis, ille intelligitur qui et pro motivo habet divinum bonum Aecundum
se, et in ipsum sertur ut in bonum amatum abSolute Super Omnia. Unde ab hoc amore persecto distinguendu est quidam imperfectu amor bene Volentiae, quo qui bene afficitur erga Deum propter abSolutam eiu bonitatem, nondum tamen ita ut illum praeserat rebu omnibus, et vi huius amori Sit paratu omnia potius deSpicere quam peccare mortaliter. Unc Certe amoron habent multi qui charitate destituuntur; nam interroganti, amRSne Deum propter SeipSum qui eSt, nisi peSSimu quiSque, qui non reSponderet, et Uidem non omnino abSque causa amo si Sed amor persectae Charitati de quo in praeSenti, nonnisi ille est quo Deus appretiative sisper cuncta bona creata dii, itur et haec est di- Atinctiva nota eius, quae iuxta hi pertu praemiSS in alio quo-
niri poteSt. Porro ut dicit Angelicu in I-2 OuaeSt. 13, a. in IVN, H d eamdem Virtutem pertinet proSequi num OPPOSitorum, et re-- fugere aliud, et ideo, Sicut ad charitatem pertinet diligere Deum, si ita etiam detestari peccata per quae anima SeparntUr DC D. Recte ergo contritionem persectam eam SSe dicimUS, UR Ut Speccatum deteStatur quia est ostensivum Dei propter e et Super omnia appretiative dilecti. Et sic patet quod per talem Contritionem homo appretiative odit peccatum non SolUm Super omninmala quorum timori inducere posset ad teccandum, Ael etiam
' Nota quo huiusmodi amor e sectum habet negativum, non ΡΟ- Sitivum, quatenus non tendit positive in Deum ut minus amandum quam Caetera, Se veram cli Cit ComplaCentiam affectus in ipso tametsi non lumen vi et efficacitate quae requiritur ut Deus appretiative iligatur plus
134쪽
super omnia mala absolute. Nam eadem S menSura deteStationis mali alicuius, quae At dilectioni boni oppoSiti unde sicut perfecto amori charitati exclusive proprium est ferri in Deum ut in summum diligibile, ita pariter contritioni ex persecti amori motivo conceptae, serri contra Dei ostensam ut contra Summum odi
Nunc autem omni et soli Contritioni huiusmodi dicitur
inesse vim iustificandi cum Solo voto Sacramenti, et in hoc communi et tuta doctrina Continetur. Sed in contrarium occurrunt quaedam opinione extremae, Ua per priUS portet pauci Com
Fuerunt imprimi inter auctore CatholicOS, qui non ConceS-Serunt internae contritioni ut lege universali coniunctam haberet remi SSionem peccatorum, Sed aliquando tantum et Sub quadam conditione, scilicet in caSu neceSSitaties, puta in articulo mortis, si non adsit qui reconciliet poenitentem, Vel bapti Zet Catechumenum. Ita Atiu in IU, D. 17, 9 2 4 Si quaeritur, inquit, quando
id contingat quod non ordinarie, Sed raro contingere fatemur,4 hominem scilicet per contritionem persectam Cum Solo Oto R- cramenti Poenitentiae iustificarii, idem hic respondendum vi detur quod de Baptismo, Cum sit utriuSque Sacramenti quRn- tum ad effectu consecutionem a ratio. Primum igitur non est dubium quin urgente articulo mortis, quando Sacerdo ha- beri non potest, in homine Vere contrito Votum Sacra monti Sup- pleat quod ex parte Sacramenti deeSt... Sed praeter hunc ca- Sum etiam alia ii contingere non OA dubitandum, mimirum aut igitur intelligenda est conditio illa quae in Catechismis poni
solet, Cum dicitur quo omnis Contritio vel attritio, ut sit sufficiens clispositio a iustificationem, etiam in sacramento Poenitentiae, ehet esse pretiative Summa Nam dolori peccato appretiative summus, duplicuerexponi potest vel super omnia mala absolute, vel Solummodo super mala omnia quorum timor potest inducere a peccandum. Et quia timor gehennae non potest inducere a peccandum, sequitur quod quisquis efficaciter odit peccatum, et de eo olet propter gehennae metum habet attritionem appretiative summam Secundo modo licet nondum etestetur peccatum Su Per omnia Simpliciter, ut Super malum poenae, Seu Praeci sive se habeat, ut infra cli Cetur.
135쪽
- quando occurrit caSU Scandali, Ut alteriti peccati incurrendi, si absolutio petatur. Item quando qui Omnino non poteSt, aut certe difficillime potest opportuno tempore adire Sacerdotem a quo abSolvatur, velut Si habitet inter infideles, aut teneatur in vinculis, aut imili quopiam impedimento prohibeatur . Uerum eiusmodi reAtrictiones, praeterquam quod valde arbitrariae
VidebitUT. Fuerunt et alii qui ut Auam opinionem UStinerent de neceS- Sitate persectae contritioni ad iustificationem, etiam in Sacramento Sive Baptismi sive Poenitentiae con Sequendam, Seque expedirenta multis difficultatibus quibus premebantur, di Atin Xerunt inter
contritionem intensam et remissam, docente illam priorem tantum Ase dispositionem Aufficientem cum Solo Oto Sacramenti. Ita Berti, Morinus, et quicumque contritioni Stai Um nomine recen-Sentur si Negarnu contritione et dilectione Dei propter se, nisi Vehemen Sit et accenSa, peccata Semper dimitti . . . Ita Ue Sensi tentia OStra At, ad hunc modum Sese invicem complecti chari
tatem atque iustitiam, ut si charita Ait habitualis, quae diffun- ditur per Spiritum Sanctum inhabitantem habeatur iustitia ha bitualis et inhaerens. Si charita sit adeo flagranA, Ut pariato acerbitatem dolori acri atque vehementis, Sit ad iustitiam inhaerentem ultima dispositio, cui Statim subsequatur forma ipsa iustitiae. Si autem Ait charitas initialis inchoata, et remi SSa, nequeat ad gratiam habitualem perducere, ni Si augeatur et flamo meSCat, aut Suppleatur desectu ipsi hi per efficacitatem Sacra menti i. Haec sententia, quam Vi Cen Suram non merentUT Sicut illa prior, tamen At nunc omnino reiecta, et oppoSita habetur communi iudicio ut Certa. Tandem fuerunt alii in aliud extremum propendente et dicente QSSe etiam quamdam Contritionem extra Sacramentum iustifi- Cantem, praeter illam quae ex persecti amori motivo concipitur,
prout videtur iudicare Suare de Poenit. Di Sp. , CCt. , non quidem adhaerendo huic opinioni, sed concedendo illi probabilita-
136쪽
tem, et fatendo eam ibi aliquando placuisse Nec sorte multum di. Acrepat Cl. Hurter, Theol. Dogm. Omp., Om. 3, D SPO, Ubi SCCUndum communem doctrinam ponit, requiri ad contritionem persectam Amorem amicitiae et benevolentiae, sed censet subscribendum iis CSSe qui contendunt, si tot te amorem eSSe perfectum, ideoque iu-- Stificantem extra Sacramentum, quotie moti Viam et ratio amandi Deum est indistincta a Deo, proinde etiamSi Deu ametur ut A Um- mum bonum et beatitudo noStra, Seu propter bonitatem respectio am nam et haec OAt persectio indistincta a Deo; quare si propter
eam amathar Deu S, amatur propter Se . Tum argumenta affert eXScripturis et e Augustino, in quibus ortaASe nonnihil aequi Vocationi latet, ut poStea di CH m. His igitur praemissis circa quaeAtioni Statum deveniendum est ad demon Strationem ASertionis, quae tribu veluti gradibus perficietur. Primo, quod contritio ex perfecto amore Concepta Ustificat constanti lege eXtra Aacramentum Se Cuncto, quod hanc Vim habet omnis contritio eiu Amodi, quin ullus determinatus intensitatiS gradu requiratur Tertio, quod idipsum habet haec sola contritio, ad exclusionem cuiuscumque doloris de peccato qui ex inseriori motivo conci PitUr. Quoad primum documenta ecclesiastica sunt potiSSimum Vo. Unum si in Tridentino SeAS. XIV, cap. 4 4 Docet Praeterea S. Synodus, etsi contritionem hanc aliquando charitate persi sectam AS contingat, hominemque Deo reconciliare priuSquam hoc Sacramentum Poenitentiae actu Auscipiatur, ipSam nihilo minu reconciliationem pSi contritioni in sacramenti Volo, quod in illa includitur, non esse adscribendam s. Haec Tridentini Patres. Nunc autem quod opponunt adversarii, Concilium dixi SA aliquando, Cilicet non Semper, ne lege uni UerSali Omnino nihil est. Si qui enim vel leviter consideret videbit Vocem aliquando reserri ad immediate sequentia, charitate sterfectam CSSe contingat, quia reipSa non Semper contingit contritionem SSe Cha -
137쪽
ritate persectam. Dicere autem SenSum Oncilii OASe, quod contritio charitate persecta hominem aliquando, Sed non Semper Deo
reconciliat tam violentum S Ut nullam mereatur Confutationem.
Aliud quoque documentum est in ulla Plio Ex omnibus Q ctionibus, ubi damnantur 79 propoSitione Michaeli Baii, quarum
3Ι', 32', 33', O et I ad rem praeSentem plurimum aciunt, et praesertim ultima quae Sic effertur: si Per Contritionem, etiam cum Charitate persecta et Cum oto Auscipiendi Sacramentum Coniunctam, non emittitur crimen extra casum necessitatis aut
martyrii, Sine actuali Susceptione Sacramenti i. Communi autem Ecclesiae fidei apertum fundamentum prae bent Scripturae. Nam contritio persecta Si quidam motu persectae charitatis. Sed iuxta ScripturaS, quilibet motu persectae charitatis trahit secum Dei amicitiam, remiSSionem CCCatorum, et omnia bona quae hinc conSequuntur. - Si Prov. III-17
Ερ dilidentes me diligo sic Ioan XIV, 21-23 Oui diligo me
diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum : sic Luc. X, 27-28: Diliges Dominum Deum tuum. . ., hoc fac, et vives. Quibus testimonii promittitur homini se ad Deum per amorem perfectum Convertenti ea Dei dilectio quae solis iustis propria est, dilectio qua homo reclamatur ut amicu ab amico, dilectio cui adiungitur propriisAimum amicitiae Signum: Et ego manifestabo ei meipsum, iuxta illud Ioann. XU-15 Vos autem dixiami COS, quia Omnia quaecumque audivi a Patre meo, nota feci vobis. Sic iterum 1 Petr. IV.8 Charitas operit multitudinem peccatorum. Ioan IU-7: Omni qui diligot, ex Deo natu est, et Consequenter habet gratiam iustificantem, quia ut ibidem additur, semen ipsius Dei in eo manet. - Hinc in Veteri etiam Testamento remiRSi peccatorum promittebatur homini Sese toto corde et tota tribulatione animae suae convertenti ad Dominum, id At persectam in corde Suo agenti poenitentiam, iuxta illud Deuteron. IU-29 tim quaesieris ibi Dominum Deum tuum, invenies eum, Sttamen toto corde quaesieris, et tota tribulatione animae tuae. ΡΟΓΓΟ. Si contritio persecta semper valebat ad iustificationem in oedere
138쪽
antiquo, Prosecto Valet et in novo, quia Chri Stu antiquis mediis interni non abstulit efficaciam, sed addidit untaxat ordinem ad Sacramenta, ut Cilicet non in Sacramenti Vot iustificent prout declaratum habes in Tridentino ubi Supra. Accedit et doctrina Patrum, quorum aliqua loca in Superiori tomo, ubi de baptismo flaminis, recitata Sunt TeStimonium quoque Gregorii Magni in hoc ipso torno, paulo Supra tran Scriptum si, maxime ad rem praesentem facit. Hi nunc addere liceat Bernardum in tractatu de baptiSm ubi ex auctoritate Maiorum
acriter invehitur adverSu quemdam audentem SSerere quod ex quo primum dictum a Domino legitur : Nisi quis renatus fuerit, etc., e e neminem ubSque eodem percepto actualiter visibili sacramento, Vel tu vice martyrio ullatenti potui SSe Salvari sed etsi forte illud qui Apiam cum Vera fide et contri-- tione cordi eX peteret, Sed praeventu morti articulo SAequi si quod cuperet non aleret, tamen omnino damnari . Tum AmbroSium et Augustinum contra erroneam an opinionem testeqadvocat qui etSi homine nondum bapti Zato attendant, aeqUi- valenter tamen comprehendunt et aeteroes, cum non it minor vis charitati in christiano quam in Catechumeno, aut maiori S neceSSitati sacramentum Poenitentiae quam Baptismi si Miror admodum, inquit ei nardus Zi Si novuA Ste novarum inventor aSSertionum et SSertor in Ventionum, invenire in hoc rationem , potuerit, quae Sancto Patre latuerit Ambrosium et Augusti.
- brum certe Ambrosii de morte Valentiniani legat, Si non legit, recolat si iam legit, non dissimul et Si recolit, et advertet ine dubio Sanctum homini non baptigato et mortuo fidenter de sola fide charitate firmata Salutem praeSumere, et tribuere indU--, bitanter bonae voluntati quod defuit facultati. Legat et Augu-- stini de unico aptismo librum quartum, et Se Vel agno SCato imprudenter deceptum, eL probet impudenter bStinatUm ...
139쪽
Item in alio loco AuguStinia S, cum aliquo praemi SiSSet quos Scriptura commemorat inVisibiliter quidem, non tamen etiam
visibiliter sanctificatos, tandem insert his colligitur, ait, invisibilem sanctifcationem quibusdam adfuisse et profuisse sine
visibilibus sacramentis, quae pro temporum diversitate mutata sunt, ut alia lunc fuerint, et alia modo sint. Et paulo post: Nec tamen, inquit, visibile Sacramentum omnino Contemnendum, nam contemptor eius invisibiliter sanctificari non potest. Ubi satis evidenter Atendit, fidelem et Con UerSum ad Dominum, non Si nequiverit, Sed Si contempSerit baptigari, fructu privari bapti- si mali D. Haec Bernardia S, et nota praeger tim Ultima verba quibu Adeterminatur en Su Patrum, quoties loquendo de Atificatione Per converSionem cordi abAque ViSibili Sacramento, hominem Commemorant morte praeUentum, Ut pSius Sacramenti facultas defuit. Per haec enim et similia nihil aliud circumloquuntur quam exclusionem Contemptus, negligentiae, et violationi praecepti vi Sicut nulla poenitentia remittitur peccatum, Si Cum OSSit si homo), non restituit ablatum sic et nulla proderit fides, si si CUID POSSit, non percipit Sacramentum Ouanquam et dem cono vincitur non habere perfectam charitate formatami, si gligit. Vera enim et plena fide universa praecepta complectitur; Stsi Utem O Unum, ipSiamque praecipuum e praeceptis Merito ergo non infidelis, Sed plane rebelli atque contemptor reputa-
bitur, qui Squi obedire renuerit. Quomodo denique fidelis, qui Dei contemnit sacramentum i. Quare Patrum dicta stione qua Uam Suffragantur, quia inculcant i Sibilium Sacramentorum neCOSSitatem, Saltem in voto, minime vero insinuant contritionem Dersectam, Si est, dependere Unquam in Sua efficacia a qua Umque Circum Stantia Xteriori. Imo Vero A UgUStinia S, et X O BOI nardus, asserunt Xempla hominum iuAtificatorum per Solam On-VOi Sionem Cordi S, non Olum Xtra quemlibet neceSSitati casum,
Aed etiam in praeAentia apti Zatoris, ut Cornelii Centurionis et eorum omnium qui cum illo erant, ACt. X, 44- 8. Ratio demum theologica in promptu est Nam per contritio
140쪽
tionem charitate persectam homo abiicit quantum in e St, omnem per Uet Sitatem ordini praecedenter inductam, dolen de con- VerSione Sua ad creaturam ut ad ultimum finem, tanquam de
Sunam omnium malo, et OA denuo ad Deum converten tan quam ad Summum omnium bonum Super omnia appretiative amatum. Sed ut constat e dicti tum de aeternitate poenarum tum de virtute poenitentiae i, repugnat divinae mi Sericordiae ut Creaturam AeSe rectificantem Circa finem ultimum, pervet Sitatemque ordini cum auxilio gratiae totaliter abiicientem, adhuc repellat denegando Veniam. Certi SSi me ergo tenendum At contritione persecta Atatim iustificari peccatorem, lege ConStanti atque uni VerSRli, Antequam Sacramentum actu Auscipiatur Ri. P. Sed sorte requiretur certus quidam gradu intensitatis Ubi primum ob Serva, actum dici intensive maiorem Vel minorem, quando maiorem Vel minorem habet vehementiam, sive hoc unico proveniat e maiori minorive conatu liberi arbitrii sive etiam ex conditione obiecti quod naturaliter magis applicatur Voluntati, et Pro tanto Plia Commovet affectum. Porro actus amoris vel odii inten Sive minor potest AS appretiative maior, et Uice Versa. Di-
Supra The 2. ' Hi forte non ab re erit removere praeiudi Ciuiti apti nonnulloRhodie luna obtinens, in quo reliquiae quaedam erroris Baii et Iansentanaecloctrinae Cernitur. Putant Cilicet propositum Seu votum a Cramenti quocitu actu uersectae Contritionis neCessario inCluili debet ad hoc ut sequatur iustifiCatio, Ase ropositum SaCramentalis Confessionis quam primum uerti Ciendae. Sed nullum est huius sententiae vel probabile fundamentum Ouippe votum Confessionis quo in Contritione iustificante inclii clitur, nihil aliud est quam propositum subii Cieracli peCCatum Commissu ni Clavibu ECClesiae, quando sat ramenti susci'iendi urgebit obligatio. Porro Obligati haeC secluso peri Culo vel arti Culo mortis, cluvii Citer urget. Primo quidem absolute, semel tantum in anno. Deinde vero hypothetice. si qua Cumque e X CAUSA SUSCipiendum Sit EUChari Stiae Sacramentum seros ter lege in Ositivam e qua Triclentinum, SeAS. XIII. CR D. 7.