장음표시 사용
171쪽
actu Auscepto. Qui Squi igitur en Su sit huius inci Si Deum omnis iustitiae fontem diligere incipiunt, omnino nihil Sequitur. - Caeterum, verius dicere initialem hanc dilectionem non SSe neceS- Sario reStringendam ad persectum amorem Charitati A. Aed adhuc intelligi posse de ipsa voluntate sive deSiderio ConVerAioniS, in quo involvitur quidam tu Stitiae recuperandae mor, adeoque et Dei qui sons iustitiae est. Unde S. Thomas fi Xplican quomodo dixerit AuguStinus, omnem affectionem eSSe ex more, qUin Amen inde Sequatur quod Ape Sit Semper Ormata Charitate, ait: si Dicen- dum quod ibi accipitur amor large pro amore imperfecto quod est deSiderium, quod est primu motu appetiti Vae Virtutis; desiderium autem non sufficit ad firmandum actu VirtUtum . Ad aum dicendum quod dictorum theologorum Uctorita non impedit quominu Aententia a SAeren Sufficientiam attritioni dicatur Sati certa, a Xime Via Secundum ipsam Communiter erU-diuntur fideles, Ecclesia non reclamante, imo et a Vento, Umtamen error in hac re minime QSSet innocuuS, ut consideranti
statim apparebit. A 30 denique dicendum quod decreto Alexandri VII nihil aliud iubebatur nisi ut concertante a noti iniuriosi parti adver-Sae inserendi abstinerent. Porro, ut observat S. Alphon Su i,
non prohibetur quominu patroni alterutri u Sententiae Vocent Silam eram Sive certam Iin dicunt Liago. . . to , non prohiberi
quin opposita possit dici improbabili et falsa, quia improba- bilita et falsita non sunt censurae theologicae , Zi. Sed nunc deficientibus contradicentibus, desiit ipga concertatio.
' S. Thom in III, D. 26, R. 3, 3um. φ S. Ligor. de Poenit. n. 44O. 4 Hinc etiam obiter animadvertes quantum aberrent illi qui ferre minime possunt ut doctrina aliqua dicatur Certa, quandoCumque OPPO- Sita Sententia Censuram non meretur, et fautores habet auCtores CatholiCOS.
172쪽
Probabilius attritio ut supra est dispositio uinciens ad peccatori iustificationem in quolibet aeramento. Qua in re praeter auctoritatem multorum theologorum, incipiendo a S. Thoma in tertia parte, UaeSt. 29 R. 3, et UaeSt. 2, a. 6 ad Vm, habetur argumentum tertio loco mo allatum quod facile poterit praeSenti aSAertioni adaptari, praesertim Si conseraesea quae in priori torno dicta sunt, ubi de sacramenti in genere i. Unum hoc accurate obServandum magnam nihilominu es se dis
serentiam inter SaCramenta mortuorum et Sacrament Vi VOTUID, quatenUS Cilicet peccator Sacramentum Vi Vorum UScipion neqUR-
quam dici potest habere attritionem excludentem Omnem Oluntatem peccandi, nisi bona de accedat ante reconciliationem cum Deo. Alias, violaret legem quae Statum gratiae praerequirit, et Sic, nedum Xcluderetur peccandi VoluntaS, OVUm adderetUr Ortale peccatum, facien novisAima homini igitu peiora prioribus. Hactenu ergo de attritione in ratione dispositioni rem OVentis obicem ad iustificationi gratiam. Superest ut de ea dicamuS, Secundum quod in Poenitentiae Sacramento ut pars integralis requiritUr.
173쪽
Omnis Vera attritio, etiam non appretiative Summa, qua homo sincere et Sine sacrilegio SuhitCit peCCata Sua lavibus CCtesiae, est SumCiens par materiae in Sacramento Poenitentiae; ideoque poteS hoc SaCramentum SSe validum simul et informe, et ad remotionem obiCi reviviSCere,
sicut de ipso baptismo alia dictum St.
Salmanti cense in Theolog mor. TraCt. 6 CRP. , referendo auctore qui stant pro affirmativa in quaeStione agitata de Sacramento Poenitentiae Valido et infirmi, praemittunt auctoritatem S. Thomae in V, D. 7, Si V in SUPPl. UROSt. 9 R. I, Umsubdunt: si Reespondetur dicendum, poSA dari Sacramentum Poe- nitentiae informe. Ita CandiduS, DiS UiS. R. ΙΩ, Ub. 8, Um DominiC Soto, DiSt. 8, . , . . Item SuRreZ, Di SP. O, Sect 3 n. 3 reseren D. Thomam Capreolum, RiChardum, Paludanum, Caietanum, Petrum Soto, LedeSmR, Canum, Sylve Strum, HVarrum, et Co Varruviam Eamdem tradita DieaAtillo, Di Sp. 6 dub. 5 n. 8 , Citan Valentiam, Henri- . queZ, et Dianam. Et pSam late docet Cardinalis Lugo, Dis p. 4 si ecl. 6 et T. Quibus subscribunt Gabriel a S. Vincentio, de
174쪽
Verum Si omne praedicti auctore generatim docent Stare posSe validitatem sacramenti Simul cum insormitate, id est cum
carentia flectu gratiae ipso tempore quo Sacramentum perfici-tUr, non omne in RSSignanda CRUS abSOlute concordant. - Sunt qui Cum SuareZio, Lugone, Salmanticen Sibus, Otoe, Cati Sam hanc restringunt ad Solum CaSum in V poeniten S, Uorumdam SVO-rum peccatorum oblitUS, Confiterethar ea quorum AerVat Omoriam
cum attritione particulari, Cuiu scilicet motivum nullo modo, et ne virtualiter quidem, ad oblita SeSe Xtenderet. De quo quidem casu dicendum omnino Videtur quod vix Oleat contingere tum quia Communiti attritioni motivum, Acilicet metu inferni, Si moti VIam ni VerSale, Omnia quotquot Sunt mortalia peccata afficiens tum quia si ex turpitudini peccat con Sideratione concipiatur attritio, raro Sane accidet poenitentem Sic praeci Sive dolere propter Specialem inhoneStatem unita generi Culpae, ut nulla alia adiungatur ratio generali S. Quare Si sola haec exsisteret cauSa infirmitati Sacramenti, praeSen quaeSti non multum referret ad praxim et vi praetergrederetur limite Curiosae uita Adam inquisitioni Acholasticae. - At OA Cum longe maiori parte prae- laudatorum theologorum, rationem informitati S, SalVa Sacramenti
validitate, repetimu potiSSimum ea defectu attritionis quoad perfectionem appretiatuam. Quem desectum bene declaravit Caietanus ubi supra 'i, loquens de ii qui Aunt si sic attriti, ut doleant
quidem de omnibu praeteritiS, non tamen Scendunt Sque ad
hoc ut doleant de ei tanquam de summo odibili, et similiter
bili . Quare iste desectu non impedit quominu detur Vera quaedam peccati deteStatio, et Verum aliquod propOSi tum non peccandi de caetero. Sed quia deteAtationi gradu non SSurgit ad tanti faciendum malum peccati, quanti fieri deberet ut ASet plUS appretiatum quam omnia damna quae in eiu evitatione inveniri poSSunt hinc est quod propositum ex dicta detestatione e Xorien non Se extendit ad omne circumstantia possibiles Deficit ergo uita Amodi attritio, non a veritate attritionis impliciter,
175쪽
sed Solum a Veritate gradu requi Siti ut omni removeatur obexad gratiam, eo quod cum deteStatione quae hic et nunc est in anima, adhuc poteAt Coniungi Voluntas peccandi pro Varii occurrentii A, et e ConSequenti, nondum Sublata Si omni ad peccatum adhaerentia. Nunc autem Considerandum At quod attritio imperfectae esticaciae quam dicimus Aufficere in ratione parti integrali Sacramenti, nonni Si illa est qua poeniten Sincere et citra Sacrile tum Subiicit peccata sua clavibus Ecclesiae. Oportet enim ut eXcludatur fictio directe repugnan fini operis, qui At poenitentiali prOceSSu in ordine ad consequendam abSolutionem peccato. Et hanc sane Conditionem omne uno ore Xigere debent, Cum Viden sit nullam esse actionem poenitentialem, adeoqhae nullam R-teriam Sacramenti, ubi hi et nunc per voluntariam Niolationem Sacramenti claVium no Uum peccatum Committitur. Hinc CASUS R-cramenti validi imul et informi evidentius consideratur in eo qui abSque gravi negligentia ad poenitentiae tribunal accedit, non habens attritionem pro iustificatione Aufficientem, puta quia in Vincibiliter ignorat se non esse satis dispositum, et ideo rictionem habet mere materialem. Sin autem sermo sit de fictione sormali sive culpabili, dies tinctione ophi est, eo quod duplici modo Ulpabilis esse potest fictio seu indispositio confitenti S in Se nimirum, vel in causa tantum. Erit culpabili in se, si poeniten in pS Confitendi actu certam habet conscientiam Sacrilegii propter notam
dispositionum insufficientiam, et tunc, attenta ratione SVPeri US PTO-poSita, non Si dubium quin Ait invalidum Sacramentum. Erit Culpabili in causa tantum, si poenitens e negligentia gravi mi Sit con Venientem praeparationem, et poStea accedit non ampliu Cogitans de suo desectu quo in casu adhuc validum SacramentUm Vetere agnoVerunt si ConseSSio, inquit S. Thomas, in Supplem. q. 9 R. I, OtCS CSSe etiam in eo qui non est contritus fli, quia poteS PecCata Ua pandere Sacerdoti, et clavibus EccleAiae Se Ubiicere, et quam Vi tunc non percipiat ab Solutioni fructum,
Id est non attritus sufficienter a fructum sacramenti e quo hic
176쪽
tamen recedente fictione percipere incipiet, sicut etiam in aliis
Sacramenti eSt. Unde non tenetur iterare consessionem qui fictu accedit, sed tenetur postmodum fictionem Ahiam confiteri s.
In quo quidem manifeste apparet dictam fictionem fuisse aliquomodo formalem, utpote in conseSSione OStmodum CCUSandam. Non tamen potuit SA peccamino S in Se, Sed Solum in aucta,
quatenus scilicet fuit effectu culpabili negligentiae qua antea Omisit poeniten discutere dolorem suum, ut Supra declaravit Caietanti S, et expreSSiu explicat . Antoninu in Umma, Part. 3, Tit. 4 C. 9 Q Tertia, inquit, conditio consessionis est quod sit lacrymabilis, id est cum dolore seu displicentia de peccatis, Salo tem Secundum rationem. Unde quaerunt Octore Uti Um On-
sessio facta ab eo qui non est contritus quia Acilicet non dolet sufficienter, Vel non proponit abStinere a peccati S, Valeat, ita V Uod non teneatur eam iterare .... Si tertiti modus dicendi de Claran et Concordan ambo praecedentes). Aut talis poeni- tens non habet intentionem Confitendi Sacramentaliter, Sed deri- dendi, aut habet intentionem confitendi. In primo casu non li- beratur a praecepto divino de ConseSAione, quia in intentione non poteAt u Scipi S Sentia Sacramenti. Si autem intendit, tunc si di Stinguendum, quia .... Ut nullam habet de peccato Suo poenisi tentiam, aut aliquam. Si nullam, tunc Oenitentiae Sacramensi tum non SUSCipit, quia Par eSSentialis sacramenti huius quod con Si Stit in actu SuscipientiS, S actu interior. . . . Sed Si aliquam poenitentiam habet de peccati sui S tunc iterum testinguendum, quia aut talem habet poenitentiam quae Sufficit cum Sacramento si puta attritu accedit ad conseASionem, ex quo ibi fit contritus, si et Sic non habet dubium, quia et Sacramentum Su Scipit et esse- CtUm eiuS.... Si ero habet talem poenitentiam quae non sufficit 4 Um Sacramento ad gratiam, quia nec etiam attritu accedit, tunc St Vera opinio Thomae, Acilicet quod fictione recedente, si tunc incipit alere consessio, et non tenetur confiteri nisi fictiosi nem Suam. PoteSi igitur opinio Thomae Salvari .... loqtiendo de eo qui fictu eSt privative, non positive, quia scilicet habet do-
lorem, sed ita imperfectum quod ne cum SaCramento Ct SV-
177쪽
scepto Aufficit ad contritionem si nihilominu tamen hanc im-
persectionem, quae Si fictio, non confitetur, quia credit suffi- cienter AS dispoSi tu S, et Sic non Scienter celat peccatum quod fuit in hoc quod non examinavit Conscientiam Suam Sicut debuit, et Sita ... error non tollit fictionem respectu ultimi es si sectu Sacramenti. . . . Sed fictionem tollit quae excludit Asen- tiam Sacramenti. Tali ergo qui Verum SacramentU SUSCi-
pit ornatu imprimitur μ), Sed gratia non datur Sed poStea, quando redit ad cor et recolit e non bene feci Age debitum, tunc incipit alere consessio, et non tenetur confiteri illa quae riti conseSSu fuit Sic fictus ... sed solum illam fictionem
tenetur confiteri . Vide ergo qua ratione et quo SenSU Validita Sacramenti a Veteribus Seserta Stare poSAit cum fictione etiam culpabili, modo tamen ab ipS Consessioni actu Sacrilegium absit. Nobis autem liceat pro nunc ab hoc casu praescindere, nihil determinando neque pro neqU Contra, ut id quod facilius simul et certius Videtur, unice intendamus: agum Videlicet an frequentissimum, quantum Coniicere liceti, in quo e quac UmqU CAUSA non graviter peccaminOS a poeniten confitetur cum attritione insus ficiente ad iustificationi effectum Validitatem porro ConseSAioni Sin his circumstantii tria potissimum argumenta demonStrabunt. Tria argumenta. - Primum argumentum Sit, quia Contritio non est integrali par Sacramenti nisi prout sensibiligata in externo actu istendi se iudicio clavium. Oportet enim Sacramentalem materiam ASe en Sibilem, et ideo quidquid e Sese non Stnatum transire in Xteriorem Su manis Stationem, hoc ipSO X trarationem materiae eSSe Stenditur. Atqui actu exterior poenitentis per Se quidem natUS Si prodere Verum ac Sincerum dolorem de PeCCato CommiSSO, Sed non St natu referre gradum efficaciae ipsius doloris, an Acilicet plus appretiative a VerSetur peccatumqUR Omne malum temporale, Vel Secu A, idem enim confitendi
Hoc est, non sumcit ut ex vi sacramenti homo ex attrito fiat Contritus, iustificationis gratiam perCi Diendo. ' Ornatus nihil aliud est quam res e sacrament ι m. Vide in Priori tomo, e sacramentis in Communi, Thes. 7 2.
178쪽
actu per se coniungibilis Si cum qualibet incera poenitentia, Sive Summa, Sive non . NeceSSO igitur At ut ad sacramenti materiam nihil aliud requiratur nisi incerti attritioni motuS, qui sit principium sincerae Subiectioni ad EccleSiae claVOS, praeScindendo ab eius gradu appretiati Vo. Nam gradu appretiati VUS, Ut-Pote per Xternum proceSSUm minime Sensibiligatus, facit quidem ad sufficientiam vel insufficientiam dispoSitioni interioris, sed non est aliquid a quo sacramentali Signi OSSentia et verita dependeat. Dari ergo potest attritio sufficien in ratione partis, insufficiens in ratione dispositionis quo in CaAu Sacramentum fore alidum et informe nemo sane diffitebitur.
SecundUm argumentUm St, quia Sacramenti ConStitutionem
non ingreditur nisi allegatio illiu poenitentiae de qua sacerdos moraliter Certo iudicare poteSt. In quo quidem apprime distingueSiudicium de dispositionibus, quod non est nisi iudicium prudentiale
in Collatione Sacrorum generatim prae requi Aitum, a iudicio iudiciario quod huic Sacramento proprium est, et pertinet ad ipSum exercitium poteStatis remittendi et retinendi a Christo traditae, IORI4. XX-23. In Sta per animadverte de ratione iudicii iudiciarii OSSO, Ut non VerSetur nisi Circa ea quae moraliter certo a iudice qua tali cognoscibilia sunt. Ergo sola illa poenitentia est obiectum iudicii in soro sacramentali quae per eXternum actum poenitenti Spotest cum morali certitudine cognosci ita ut Aententiae validitas dependere nequeat ab XAistentia Contritioni sub ea ratione con- Sideratae, Au qua a iuridica cognitione ministri omnino Subtrahitur. Nunc autem At qui parumper attendat, videbit quod Sub iudicio certo iudici humani, nec cadit nec cadere poteS poenitentia confitenti praecise in quantum habet necne, requi Si tum persectioni gradum in ratione dispoAitionis proXimae ad iustificationem. Iudex enim non iudicat nisi secundum Scientiam acceptam in PrΟ-CeSSU, Ut Unc S Sola consessio. ConseSAio autem fidem quidem facit de eo quod homo sit poenitens, non vero de eo quod doloret US a PropoSi tum componi reUera non OSSit Um UaCumqtie Voluntate peccandi. Relinquitur ergo ut OASit SA Valida abSO-lutioni Sententia, licet poenitens nondum it satis dispositu ad
179쪽
remi SSionem peccati in actu Secundo OnSequendam, et Sic iterum redit eadem conclusi s i. Tertium tandem argumentum Stimi poteAt e caS fructuo Sae absolutioni ab omnibus pari consen Au admiSSO, qui Suam habet explicationem in Soli principii Super quae praeSen doctrina fundatur, et hoc modo Atendit eius veritatem. Nam A Cum aliqua contritione poeniten fuerit consesquS, ita tamen ut dolor non tran Aeat in attritionem omni ex parte efficacem nisi in ipso
instanti quo datur abAolutio : Concedent Sane omne SACramentum tunc obtinere effectum gratiae et remisSionem peCCatorum. Huiu Sporro rei unica ratio ASO Videtur, quia attritio potest esse Sufficien Ut par intrinSeca sacramenti, quin sufficiat ut diSpositio. Nam in instanti absolutionis iam terminum habuit iudiciali processus, iam nihil novi iudicio sacerdotis subiicitur, iam Supponitur materia de integro apposita, ideoque attritio ampliti non concurrit nisi in ratione dispoAitioni obicem removenti A. Ergo
Sicut nunc, SU perveniente OS confeASionem attritione perfecta,
valida est simul et fructuosa absolutio, ita fuisset valida et in
formi si poSt appoSi tam materiam Sacramenti, nullUS OVUS interior motu adveni SSet. Accedit tandem praXi Communiter recepta in Ecclesia quae huic nostrae Aententiae aperte Suffragatur, ut paulo infra dicam in responsionibu ad ratione adver
Obiicitur primo : In hoc sacramento vera poenitentia certe postulatur est enim sacramentum Poenitentiae, ita ut et in recto Poenitentia appelletur absque poenitentia ergo, Sacramen trim Hec
igne Suscipi, nec valide consci potest. Atqui attriti, de sua fuit
' Haec sane non icuntur ad diminuendum gelum ministri, quas Sui officii non esset omnem operam impendere ad hoc ut poenitens habeat etiam proximam dispositionem a remissionem peCCatorum. HOC Amen Commune Si omnibus sacramentis et Sicut sacerdos bapti Zanclo adultum non debet esse solum sollicitus e vera naturali aqua, ut vere PDon Atur materia Sacramenti, se debet etiam omni ope disponere CaleChumentam ita proportionaliter in praesenti Proinde haec sollicitudo non DeCint AmPliu Poenitentiae materiam, ut sit in tuto sacrii menti validitas bene vero dispositiones quas hic etiam a materia istinguendas esse iam e
180쪽
Sermo, non est nisi existimata. non magis Suffcit ad sacra. menti validitatem, quam si in baptismo apponeretur existimata
aqua, vel existimatus panis in Euchari Stiae consecratione. ReSpondeo : Conc mai. Vel etiam dist. Vera poenitentia po-Stulatur, uita tamen conditione et persectio aliter considerari debent, Secundum quod poStulatur Ut par Signi Sacramentalis constitutiva, Vel ut dispositio removens omnem obicem ad ultimum
Sacramenti effectum conc Vera poenitentia OStUlatur, Uiu Verita necessario in eodem ConSi Stat, tam Sub no Uam Sub altero OS PCCtu, Heg. - Nunc autem ab Solute Si neganda minor.
Attritio enim de qua loquimur, At vera attritio, licet non Ait appretiati V Summa, nec in suo ordine persecta atqui persectio non est de ratione attritionis, sicut est de ratione Contritionis. Quod Si quidam auctore nomen existimatae attritionis adhibeant, Vel non Sunt probandi, Vel hoc Sen Au intelligendici quatenu Videlicet, oportet ut attritio egi Atimetur sufficien in ratione dispositioniA, ad Vitandum sacrilegium quo violarentur ClaVOS, nedum Vera daretur Sub lectio ad ipsa in Caeterum Si per eXi Stimatam attritionem intelligatur attritio haben suum AS in Sola exiSti-mRtione, non autem in rei Veritate, Sic concedimus evidentiamCon Sequentiae, Sed negamu SuppoSi tum propter ratione SaepiUS in superioribUS XPOSitn S.
Obiicitur secundo Concilium Trident. GSS. XIV, cap. I, de partibus poenitentiae expresse agens, docet contritionem, confeS-Sionem, et Satisfactionem, eatenus poenitentiae parte dici, quatenus ad intekritatem sacramenti, ad plenamque et perfectam remisSO-
Nota bene quod exi timatio illa non icitur requiri ut aliquid suppleat irC attritione in materiam sacramenti, sed solum ut aliqui im- Pediat, Clam quo materia esse amplius non posset. Si Cut Cum dicitur quo salvari possunt illi qui in falsa religione bona fide versantur, en SUS non St quo falsa eorum existimatio suppleat media positive requi Sita a salutem, sed solum quod impedit ne falsae religionis professio Sit Salutis obstaculum. Et similiter in praesenti, existimatio non Supplet attritionem quae vere acie t. se impedit ne impersectio eius sit Causa
saCrilegi : quo in Casu ADDOneretur novus reatu Culpae, non Aterinconstitutiva aCramenti Oenitentiae.