장음표시 사용
191쪽
4 sacramentali, quae Soli Sacerdoti fieri poteSt, sed de conses sione quae sit homini Spirituali, Ut S cognito nostro Spiri- tuali morbo, o inStruere et pro nobi prece fundere Va- leat. . . . Sed haec obiectio facile solvi poteSt. Nam, ut recte exponunt Beda et Hugo de S. Uictore, voce illae alterutrum et imuicem accipiendae Sunt prout exigit con Sequentia Verborum
Scripturae divinae. Itaque, conflemini alterutrum, nihil aliud est nisi confitemini homine hominibus qui absolutione di- getis, illi qui potestatem habent absolvendi. Quemadmodum
1 Petr. IU, Cum apostolus dicit Hospitales invicem sine murmu- ratione, unuSquiisque Sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administranteS, eici, non Significat, in diScrimine Oportere omne ab omnibu hospitio recipi, aut Oceri, aut Iarari, ita,
sed eo qui tecto indigent hospitio recipiendo ab his qui do
mum habent, imperito a docti in Struendos, paupere a divi tibia Su Stentandos non contra, nutriendo divite a pauperi
bus, aut doctos ab imperiti erudiendos, aut denique qui do- mibus abundant excipiendo hospitio ab hi qui tecto Carent. Sic igitur, qui peccatorum vinculi constricti tenentur, ad OA accedere debent, quibuS dictum At Ouaecumque solveritis, etc. Alter locus est in 1 Ioan I-9 Si configamur peccata OStra, fidelis est et iustus, ut remittat nobis peccata nostra, et emur de HOS ab omni iniquitate. Quae iterum confessio intelligenda est de ea quae fit ministro Dei. Nam ut bene loco citato arguit BellarminuS, Verba illa, delis et iustus reseruntur ad promissionem divinam ideo enim Deus fideli et iustus dicitur dum peccata confitentibus remittit, quia Stat promissis suis, nec fidem fallit. At promi SAio de remittendi peccatis, ii qui soli Deo confitentur PCCCat SUA . non Videtur ulla exstare in divinis litteris exstata Utem promi SAio apertiAAima ii qui ad illo accedunt quibus dictum est in eiu Adem Ioannis Vangelio: uorum remiserit. peccata, remittuntur eis, etc. Tertius denique locus est Act. XIX-18 si TentaVerunt au tem quidam et de circumeuntibu Iudaei exorci Sti S invocare Super eo qui habebant Spiritu malo nomen Domini Iesu, di- centes Adiuro Vo per IeSum quem Patalia praedicat. ReSPOn-
192쪽
den autem Spiritus nequam dixit eis Iesum novi et Paulum Scio, o autem qui estis Et insilien in eo homo in quo erat daemonium peSSimum, et dominatu amborum, in Ualuit Contra si OS, ita ut nudi et vulnerati effugerent de domo illa. Hoc au tem notum factum est omnibus qui habitabant Ephesi, et ceci- dit timor Super omnes illos, et magnificabatur nomen Domini Iesu. Multique credentium veniebant conflentes et annuntiante actus Suos Multi autem ex eis qui fuerant curiosa sectati, contulerunt libros et combusserunt coram omnibus . Simili quippe modo,uSque nunc videmu fidele ad conseSSionem Certatim accurrere POS inSigne portentum, aut qualecumque Signum divinae irae Vel Sae Vitiae daemoniorum. Caeterum, ut bene iterum Bellarminus
animadvertit, hic locu accipiendus est de consessione fidelium poest baptismum Illi enim proprie dici solent credentes, Sicut patet ex Ct. IIΙ-4 , IU-32 V-I , et alibi saepe Deinde loquitur Scriptura de conseSSione peccatorum in Specie nemo enim proprie dici potest confiteri et annuntiare actu Suo S, qui Solum in genere edicit peccatorem. Denique agitur de consessione saeta non Soli Deo, Sed etiam homini, nam ad Paulum veniebant ut confiterentur. Et qUOniam, concludit Bellarminus, e tempore nulla XStabat Eccle Siae conestitutio de conseSAione peccatorum facienda, id equitur, ut ab ipso Christo eiusmodi consessio fuerit instituta ). Ex his igitur haud levis accedit confirmatio principali ac fundamentali argumento quod ex Ioanni Evangelio trahitur Succedit nunc testimonium Traditioni A. ga. Aliud igitur argumentum est ex traditione et de Ecclesiae, quae Semper intellexit in Stitutam esse a Domino integram pec-
Vim argumenti non omnino abnuit Calvinus. Scribit enim Sic, ele- aufer et Hos Ephesi nos semel legimus Consessos esse Papae lex quot annis ut minimum repeti iubet. Illi sponte prodierunt; Papa neceSSi tate omnes obligat Lucas multos venisse dicit, non omnes in lege Papae nulla exceptio. Isti Coram fidelium Coetu se humiliarunt; Papaea longe aliud mandatum ut Clanculariis su Rurris in aurem Proserit SACer- dotis oti murmure peccator. En quam extre Cripturas a probandaSQ suas fallacia accommodent . Apud Bellarin cle Poen. l. 3, C. 4.
193쪽
catorum On SSionem, et omnibus OS baptismum lapsis iure divino neceSSariam Xi Stere Sane Vero, Uo primum tempore Protestante et Protestantium anteAignant ictetitae divinam consessioni in Stitutionem negare coeperunt Ecclesia hoc praeceptum ut a Christo traditum iam ab antiquo retinebat Incumbit ergo adverSarii OStendere, UOnam tempore R UO Concilio vel Pontifice, in quo terrae angulo, tali innovatio in re tanti momenti, tamque ravis oneris, inceperit et quidem sub
ementita institutione Christi introduci. Quod si nihil huiusmodi,
Vel cum Specie aliqua Veri, Stendere OSSUnt, Si Sectae Orientales omnes hodie sum confessionem retinent ut iure divino christianis impositam, i in concilio Florentino cum de unione actum S et diligenter examinata fuerunt ea omnia quae ab aemuli ecclesiis ContrΟVertebantur, de Consessione Sacramentali nequidem mota quaestio St: Videntissime apparet, tanti ConSonSUS aliam RV-SRm CSSO non OSSO praeter apoStolorum traditionem. Quod si nunc poSitiva antiquitati testimonia quaeras, longam tibi Seriem ostendet Bellai minus de Poenit. l. 3, cap. 6 et Seq. Placet tamen aliqua tantum electa proserre, tam e ante niCROniS URIN X pos inicaeni Patribus, Sive apud Latino Sive apud Graecos. EX Patribus anteniCaenis. - Origenes Ri, Hom. I in Levitici, ES adhuc et septima, licet dura et laboriosa per poenitentiam remi SAio peccatorum, cum lavat peccator in la- Crymi Stratum suum, et fiunt ei lacrymae uae pane die CH OCte, et cum non erubescit sacerdoti Domini indicare peccatum Suum, SecUndum eum qui ait: Dixi, pronuntiabo ad VerSum me
initi Atitiam meam Domino, et tu remisisti impietatem cordiS mei . Hoc ipsum autem non relinqui arbitrio poenitentis, Sed plane a Deo iuberi ad hoc ut peccator in futuro iudicio iustificatu in Veniatur, apertius declarans idem Origene in homilia Ae-qUCnti, . , ait 4 Etenim pronuntianda sunt, et ire publicum Proserenda cuncta quae egerimus. Si quid in occulto gerim US, Si quid in Sermone solo Vel etiam intra cogitationum Secreta
194쪽
licet cum venerit iudicii dies): pro serri autem ab illo qui et ac-
cu Sator peccati est et incentor diabolia S). Ipse enim nunc nos ut peccemus in Stigat, ipSe etiam Cum peCORVerimUS, CCUSRt. Si ergo in vita praeveniamus eum, et Si nostri accuSatore Si,
si mus, nequitiam diaboli inimici nostri et accusatoris effugiemus. Sic enim et alibi Propheta dicit Dic tu, inquit, iniquitates
tua prior, ut tu Stificeris . Super quo recte annQtant editoreSBenedictini, multum ab heterodo Xorum doctrina ab suisse Origenem, quippe qui cum EccleSi a Catholica docet, Vere poenitentem non debere erubeSCere omni peccat Sua, etiam OC- Culta, non Solum Deo, Verum etiam Sacerdoti indicare, et medicinam ab eo quaerere. Sed et ponderanda Sunt ea quae dicit, HOm. 2 in Salm. 37 n. 6, ubi ad inculcandam noceSSitatem confessionis, iisdem similitudinibus utitur qua usque nunc adhibent Concio natore noStri quin imo et de eligendo prudente confes- Sario admonet auditore suos si Pronuntiationem iniquitatis, id si St, conseSSionem peccati frequentius diXim US. Vide ergo quid edocet no Scriptura divina, quia oportet peccatum non celare intrinsecus Fortassi enim Sicut ii qui habent intus inclusam si Scam indige Atam, aut humori vel phlegmati Stomacho gravi iter et moleste immanenti abundantiam, Si omUerint, rele- Vantur: ita etiam hi qui peccaverunt, Si quidem occultant et retinent inti a Se peccatum, intrin Secu UrgentUr et propemo dum Suffocantur a phlegmate Vel humore peccati. Si autem ipse si ui accuAator fiat, dum accusat semetipsum et confletur, Simul evomit et delictum, atque omnem morbi digerit Cati Sam Tantum modo circumspice diligontius, cui debeas confiteri peccatum tuum.
ut ita demum si quid ille dixerit qui e prius et eruditum me dicum ostenderit et mi Sericordem ..., Si intelleXerit et prae Uisi erit talem ASe languorem tuum, qui in conventu totius Eccle- Siae X poni debeat et Curari, ex quo ortaAAis et caeteri aedifi- Cari poteriant, et tu ipse facile sanari, multa hoc deliberatione et sati perito medici illius consilio procurandum S s. Haec quidem Origene S, nec Sane incertae interpretationis. Neque enim
195쪽
dubitare fas est quin medicu ille cui confitenda peccata Sunt, ipse Ait quem loco Superiti citato Sacerdotem Domini esse dixit. Insuper, Si ea quae in fine de publica poenitentia in Sinuavit, confera cum dicto Augustini, Serm. 351 Veniat ad antistites, et a praepositis Sacramentorum accipiat ali actioni Suae modum tit si hoc expedire utilitati Ecclesiae videtur antistiti, in notitia etiam totius plebis agore poenitentiam non recuset fi Videbis eumdem viguisse usum in ecclesia AleXandrina, ineunte Saecul tertio . qui et vigebat in latinis ecclesii Africae Saeculo quinto . Utrobique
enim ASeritur Conse ASio auriculari praemittenda publicae poenitentiae, quae a ConseSSari per modum medicinali satisfactionis quandoque aut imponebatur aut Certe undebatur. Inter Latino Vero anteni caeno S locuple testis adest primo
Tertullianus, qui in libro de Poenitentia C. , pSam poenitentiam
non Solum animo concipi SSerit, Sed aliquo etiam X teriori actu adminiStrari vici actus, inqUit, qui magi graeco Vocabulo CX pri- mitur et frequentatUr 2 63.ολογι τις St, lila delictiam Domino no si Strum confitemur . Cuiusmodi autem Ait ista Consessio, indicat cum Subdit: si Non quidem ut ignaro, Sed quatenu Satis fac io ConseSAione di Sponitur is, it nimirum conseSSionem intelligas, ad quam equitur impositio et taXati Satisfactioni S, adeoque ConseSAionem faciendam, non immediate invisibili Deo a quo nemo unquam Sati Si actioni Suae modum et menSUram accepit, Sed Visibili ministro seu vicario Dei. Et infra, C. Io, de neceSSitRlO POC- nitentiae quae a consessione delictorum initium ducit, edisserens ait: si Grande plane emolumentum verecundiae occultatio delicti pollicetur videlicet si quid humanae notitiae subitu Xerim US, si proinde et Deum celabimus Adeone exi Stimatio hominum et Dei conscientia comparantur An melius est damnatum latere, si quam palam absolvi h Ubi vide necessitatem ad Strui conseS-Sioni quae Cau Sa S Verecundiae, quae ad humanam notitiam peccata deseri, quae etiam sit in ordine ad absolutionem, ac per hoc, Sacerdoti. Nam de absolutione ab alio quam n R- Cerdote Seu epi Scopo impertita, nullum prorsus in tota traditione ' Vide supra Thes et L .
196쪽
Vestigium invenire est. Insuper idem ipse Tertullianus in libello de Pudicitia, quem scripsit iam Montani Sta distinguen inter peccata moechiae, idololatriae, et homicidii, quae a solo Deo
pro sua haereSi remitti poSSe Contendebat, et alia peccata minora quorum Condonatio mini Sterio EccleSiae Concredita St, condonationem hanc in sola utique Sacerdotali abSolutione esse Sitam, aperti SSime Supponit: si Salva, in Uit C. 8, illa poe-
nitentiae specie post fidem, i. e. OS baptiSmum), quae aut levioribus deliciis veniam ab episcopo conSequi poterit, aut maio- ribus et irremissibilibus a solo Deo n. Omnia ergo apud Tertullianum, fidem consessionis inculcant, quali hodie dum in Ecclesia retin CtUΓ. Alius quoque testi omni exceptione maior, eodem Recillo III, Occurrit Cyprianus, Cuiu doctrinam circa Poenitentiae Sacramentiam et ConseSSionem in eo requi Silam, pauci compendiatam in VenieAin cap. 8 praefationis ad opera ipSiu Cypriani, auctore D. Maran . . . si si Illud etiam e testimonii allati facile per
Apicitur, Poenitentiam inter Ecclesiae Sacramenta numeratam fui SAO... Ut bapti Smum Catechumenis, Sic lapSi absolutionem et pacem neceSSariam Udi Cabat Cyprianus. Nam cum latens in
AeCOSSU Videret e non tam cito rediturum, et iam e Statem
Coepi SAe, quod tempus infirmitatibus assiduis et gravibus in se. Statur, tam audientibus catechumeniSi quam lapSi providendum eXistimavit, ut nec primi in baptiAmo, nec lapSi Sine pace O- rerentur. Tanti faciebat Cyprianus hanc remissionem delicti per sacerdotes factam, Sic enim pSe appellat . de lapSi n. 9ὶ ut grande piaculum a Marciano Arelaten Si admissum putaret, quod ipsius culpa et crudelitate multi e fratribu Sine pace anni superioribus obii SAent R). Atque hae cauSa Sanctum Br- tyrem adduXit ut instante persecutione Galli et Volusiani lapsoA Sub Decio qui poenitentiam agere a primo lapsu die non destite rant, ad pacem admitteret Etam enim idoneum ad consessionem
' Apud igne, Patr. Lat, Tom. 4. Cyprianus epist. 67 a Stephanum de Marcian, Arelatensi qui
197쪽
Christi futurum non putabat, qui non prita pace a SacerdotibuS accepta, Spiritum Patri recepiSSet tum Vero metuebat ne si quis relicti omnibus, fugiens et in Solitudine Constitutus in latrones sorte incurrisset, aut in febribu et in languore decessisset, sibi imputaretur quod tam bonia mile Sine pace et Sine commU- nicatione deceSSiSSet ConseSSi peccator tam a Cypriano
Vindicatur Ut par Sacramenti omnino neceSSaria et a Deo prae
Scripta Hortatur lapSo ut confieantur stimuli delictum suum, dum adhuc qui deliquit in saeculo est, dum admitti confessio eiussi potest, dum satisfactio et remissio facta per sacerdotes apud Do minum rata est R). Narrat in eodem libro ultioni divinae misi racula in eo nuper edita, qui peccata occulta Sacerdotum cogni- tioni subtraxerant. Etiamsi celu Cogitatione Sola Susceptum
sit, id sacerdotibus declarandum et confitendum docet Denique inquit δ), quanto meliores Sunt qui, quamvis nullo Sacrisci aut libelli facinore constricti, quoniam tamen de hoc vel cogitarunt si hoc ipsum apud sacerdotes Dei dolenter et simpliciter conflentes
si Xomologesim conscientiae faciunt, animi sui pondus exponunt, Sa- lutarem medicinam parvis licet et modicis vulneribus exquirunt, si scientes Scriptum esse Deus non irridetur Miror auctorem edictioni OXoniensi negasse e hoc loco ConseSAionem auricularem
num publice factam aut Saltem praescriptam non UiSSe luce Clarius S eo qui cogitatione mala apud Sacerdote con- fitebantur, qui Xomologegina conscientiae faciebant, qui animisi ut pondus eXponebant et Vulneribus messelam Xquirebant, peccata Sua auribu alicuius Sacerdoti depoSuisse. Praeterea negari non poteSt, circumstantia omne in poenitentia im- Ponenda, tamquam aurifici Statera, examinata fuisse id di- Serte testatur Cyprianus in epiSt. I. At quomodo RCOrdo te Con Uenientem cuique poenitentiam ob occulta peccata po-
tuissent imponere nisi illi lapsi conscientiae suae inspiciendae
De Ecclesiae Sacramentis. Tom. II. 3
198쪽
copiam secissent In quo quidem obServandum St, hanc cogi tationum ConseSSionem non eximi quodam et non praeScripto
pietati ardore, sed adimplendi praecepti divini necessitate con- tineri: Scientes scriptum esse ait CyprianuA: Deus non irridetur . Ex Patribus posini Caenis. - Nihil sane e X prOSSiu quam ea quae habet Basiliu in regulis brevioribus Ji. Nam interrogatione II quaerit: si Numquid dum soror id est monacha con- stetur res tero, conveniat etiam antistitam pSam adeSA , Et
reSponSi O At si Honestius cautiuSque coram ipsa antistita fieto conseSSio preAbytero, qui cite ac prudenter poenitentiae atque Correctioni modum poSSit Suggerere is Ri. - item, interrog. 220 4 An oporteat Velita actione citra Verecundiam omnibu A
detegere, aut aliquibus duntaxat, et quibus ReAponsio: Servanda est ratio eadem in peccatorum conseSSione, quae in detegendi corpori morbi adhibetur. Quemadmodum igitur si Corpori morbo non Omnibus patefaciunt hominibus, neque quibuSvi S, Sed ii qui horum curandorum periti sunt ita fieri quoque debet peccatorum confeASi coram ii qui curare haec POSSunt, etc. Et infra interrog. 288 si Peccata iis conf- teri necesSe est, quibus in steriorum Dei concredita dispensa
Nihil etiam Chrysostomo solemnius quam ut omni modo auditoribus sui consessionis legem et indispensabile praeceptum inculcet si Cum igitur, inquit Zi, adiumento nobi nunc Ait ieiu-
ni tempuS, Omne ad confessionem peccatorum nostrorum festi, si nemus, et ab omni malitia abStinenteS, Xerceamus virtuteSQ omne n. Et alibi si Attamen qui haec fecit, si Voluerit uti Con Scientiae adiumento, et ad confessionem facinorum festimare, et ulcus ostendere medico qui curet et non exprobret, atqUO ab illo remedia accipere, ac soli ei loqui, nullo alio conscio, et Omnia dicere cum diligentia, facile peccata Aux emundabit Consessio
' Apud Migne, Patrograeci, Tom. I. ' Nota quod non sequitur, superiorissam si adfuisse ut audiret
etiam ea quae in Confessione dicebantur. 4 Chrysost. Hom. 9 in Gen CS. n. 6. ' Id. Hom. O in GeneS. n. 3.
199쪽
4 enim peccatorum abolitio etiam est delictorum s. Et rursus ki: Itaque exauditurus S et o Deu Sin, Si Voluerimus in paucis diebus istis Atudii specimen quoddam assere, et ieiunii subsidio non abuti, atque delicta nostra Sedulo confieri, quasi medico pro
ponere nostra vulnera, et animarum ulcera declarare, nec abii
vi cere quam ille dat medicinam, etc. Et iterum R): si Ecce tan dem ad finem ancta Quadragesimae Venimus, et ieiunii a vi Vigationem perfecimuS, appulimVS que Dei gratia in portum. . . Itaque, quemadmodum naucleri et cursore et athletae ubi ad finem Veniunt, magi enituntur et Vigilant eodem modo et noct faciamu oportet, quia in magnam hanc hebdomadam Dei gra- tia pervenimuA, nunc maxime ieiunii cursu intendendus, et serventiore fundendae preces, faciendaque diligens et pura pec- calorum confessio, et in boni operibUS Sedulita exhibenda. . ., ut talibus ornati virtutibus, ubi in diem Dominicam Paschae si venerimuA, Domini liberalitate fruamur . - dices: Faciendam quidem conseASionem Chrysostomu monet, cui autem facienda Sit, non declarat. Respondeo et hoc ipsum esse quod e Vi denter Atendit, rem declaratione non indigui Sese, utpote notisSimam apud omnes. Numquid forte hodiedum, si qui in concione nominaret Spiritualem medicum cui oportet ostendere ulcus loquendo ei soli nullo alio conscio opus ei esset ampliori determinatione Numquid non illico in ambiguitate intelligerent omne ConseS- SariUm Rcerdotem, et neminem alium praeter ipSum Numquid denique in tota retro traditione, Vel leUisSimum VCStigium reperitur consessioni Sub praecepto faciendae alii quam Sacramentorum praepositis Sed ut omni specie dubitationi procul abigatur, rem confirmo ex ipsissimi illi duobus Chrysostomi locis
quo ProteStante pro Se afferre consue Uerunt, Simul declarandoqila ratione, nedum contra catholicum dogma aliquid contineant, ipsum potiu invicte confirment. Unu locu eAt in concione quarta de LaZaro, Nihil tam exitiale peccato, quam peccRti ac-- cu Satio condemnatioque Cum poenitudine lacrymi SqU Coniuncta.
200쪽
Condemnasti tuum peccatum Deposui Ati Sarcinam .... Cur igitur te, quaeSO, ridet, et erubescis dicere peccata tua Num enim ho mini dicis, ut te probro ociat Num enim conservo confiteris, ut in publicum proferat Imo vero ei qui Dominus est, ei qui
tui curam gerit, ei qui humanu est ei qui medicus StiStensi di vulnera. Neque enim ignorat, etiam AP tu non diXeris, qui sciebat etiam antequam perpetrareS. Quid igitur Si auSae qUΟ- minus dieaA Non enim ex aceti Satione qua fit gravius pecca-- tum, imo vero mitius ac levius. Et ob hoc ipsum Deus vult te dicere.... Non, inquit, πω te in medium prodire theatrum, ac multos adhibere testes mihi soli dic peccatum privatim, it Sa- nem ulcus, teque dolore liberem . Quibus affini Aunt ea quae leguntur in oratione quinta de In comprehen Sibili, Quam
ob rem etiam inique etiam morior, rogo, et Oro, ut frequenter si Deo confleamini. Non te in theatrum conservorum tuorum duco si neque hominibus peccata revelare cogo ConScientiam tuam eX pande coram Deo, Stende ipsi Vulnera, et ab eo medicamenta IO- StUla. Stende, non exprobranti, Sed Curanti licet enim taceaS,
ipse novit omnia. Dic igitur ut id lucro tibi sit dic ut omni bus peccati hic depositis, illo ab ea purus et a delicti Uacu US, si et ab intoleranda promulgatione illa iudicii libereris . Haec
Chryso Stomus. Iam age. Sermo ibi Si de ConseSSione a qua propter pudorem et erubeScentiam retrahebantur multi cur igitur inquit, te pudet et erubescis dicere peccata tua de ConseASione quae nata est paSAim difficultatem creare apud homine et repUgnantiam quid igitur causae est quominus dicas de Coni AAione ad quam in Stanter ASent exhortandi fideles hortor, OLO, et OV ut
frequenter Deo consteamini. Ergo non de consessio soli Deo ad Sela SV ad UerSariorum facienda, qua nihil certe facilius, mihi le X pediti UA; non enim ea demum St, a qua propter Udorem Ct verecundiam aliqui abstineat. Unde etiam ad deStruendum erecundiae impedimentum, non utcumque Xcludit Chrysostomu hominem cui fiat consessio, sed excludit hominem qui probro o-ciat, On Ser Uum qui audita in publicum proferat excludit publicitatem medii theatri, et multorum testium frequentiam. Igitur eatenti soli Deo consessio facienda dicitur, quatenus est facienda