장음표시 사용
211쪽
secundum legem institutioni Christi. Facta sacerdoti, tamquam proprio huius tribunali iudici. In ordine ad remissionem peccati,
adeoque e Vero dolore de peccato, Sine V non SSet actus poenitentiae. - Nunc autem occurrit distinctio facienda inter a.
terialem et formalem integritatem consessionis Materialis illa est quam te de Se requirit, et ad quam Speculative loquendo obligatur homo. Si quia e proXime non obligat nisi mediante
COnSCientia, et Secundum mensuram possibilitati quae in unoquoque St, ideo praeter integritatem materialem, attenditur integritas formalis, illa videlicet ad quam homo potest obligari Se
legem ConseASioni eiuSmodi esse, ut ad omnia peccata mortalia quoad speciem et numerum distincte declaranda Se extendat. Quare Statim naScitur quaestio, utrum conseSSi requiSita ut par Sacramenti conStitutiva, debeat neceSSario adaequare amplitudinem praecepti obiective et peculative conesiderati, an potius Aufficiat conseSSi quae adaeque praeceptum prout proXime obligata S, attenti omnibu circumstantii in quibus poeniten hic et nunc Vei Satur. Si primum, validita sacramenti requirit integritatem etiam materialem. Si Secundum, nihil plus exigitur quam integritas formaliS. Respondetur autem impossibile SA ut in Sacrament tantae neceSSitati eSSentialiter requiratur materiali adaequatio inter accuSationi modum et legem in Se obiective Spectatam, quia huiusmodi adaequatio non est in potentia vel physica vel morali Plurimorum, et eorum praeAertim qui maXime indigent remedio Sacramenti. Quod declaran Tridentinum, SeSS. XIV, cap. 6 ait: Sed et impium est consessionem quae hac ratione fieri praecisi pitur, impossibilem dicere, aut carnificinam illam conscientia rum appellare ConStat enim nihil aliud in Ecclesia a poeni tentibu eXigi, quam ut postquam quisque diligentiu Se CXCUS-
erit. . . CR POCCata Confiteatur quibuA A Dominum et Deum Q Uum Ortaliter offendisse meminerit. Reliqua autem peccata quae diligenter cogitanti non occurrunt, in univerSUm Cadem
ConseSSione inclusa AS intelliguntur, pro quibus fideliter cum Propheta dicimus Ab occultis meis munda me, Domine . Atque
212쪽
hinc tandem est quod universali ac constans catholicorum theologorum Sententia sert, ad huius acramenti valorem AusMere ConseSSionem formaliter integram, quae in voto Saltem habeat integritatem materialem, manente interim obligatione Supplendi po- Stea defectum pro uniuscuiu Sque OAS et ad Uertentia.
Ex hi Consequitur primo : Sufflcere in homine loquela de-Stituto Signum exterius quodlibet, quo se ut peccatorem subiiciat iudicio clavium. - Ratio est quia pro homine huiusmodi, attento statu et possibilitate ipsius, confessio facta Secundum legem CSt Coni CSSi externa generalis; non enim ad aliquid aliud hic et nunc obligatur aut obligari potest. Et notandum quod te Confessioni neminem adstringit ad media extraordinaria pro di Stincta declaratione peccatorum, quale soret exempli gratia, gravi SSim Umonia confitendi per interpretem, Sicubi deeASet alicui copia confessarii sui diomatis. Imo etiam Scriptura medium extraordinarium Cen Setur in ordine ad consessionem, ita ut et ipsa dicenda sit praeter obligationem legi A. Obiicies Per signum exterius generale non datur in particulari cognitio quid litatis causae. Eimo, vel nihil valent argummia Superius allata pro obligatione a Christo imposita conflendi distincte
numerum et Species peccatorum, et certe dicendum. ConfgSSionem iistinctam essentialiter, ac per hoc univerSaliter requiri. ReSpondeo, Sacramentum Poenitentiae fuisse institutum per modum iudicii humano modo exercendi. Uidemus autem in iudicii humani quod secundum diversitatem adiunctorum contingit alia atque alia ratione deserri iudicibus cognitionem au Sae. Aliter enim defertur quando iudicia regulariter eXercentur, republica
in pace con Stituta, aliter ero in Summa perturbatione, Um CR Vere debent con Aule ne publica re detrimentum capiat tunc enim Summari Causa cognoScitur alia vero magi di Stincte, et ProceSSU Olemni. Ita ergo ratiocinaberi in praesenti. Certe Sacramento Poenitentiae essentiali est delatio causae sensibili modo facta, sine illa enim iudicium nullo modo concipitur. RurSUS, Ogulariter et per e loquendo, requiritur tali causae delatio perquam eius quiddita de integro et in particulari CognoAcatur. Cum hoc tamen Stat quod in casibus Specialibus, et ut Sic dicam,
213쪽
extraregulariter, S Sentia Sacramenti Sal Uetur per generalem consessionem de qua in praeSenti. Dices iterum Materia unius eiusdemque Sacramenti semper eadem est ergo Si in uno casu Suffcit generali confessio, sui ciet in uini aSu. Respondeo: Semper eadem At sormaliter, in quantum Semper erificare debet formalem rationem materiae tali Sacramenti,conc. Semper eadem At materialiter, Subdist. Si non possit esse materialis Variatio, quin eo ipS Variatio etiam formalis Consequatur, COHC. Ali RS, Heg. - ΕXemplum Uma e Sacramento Matrimonii, Cuius materia et forma Stat in contractu legitimo, id est secundum legem inito. Quoties igitur legitimu erit contractus inter Christianos, toties erit materia et forma Sacramenti. Sed quia pro neceSSitate temporum Contingit nova lege fieri, contractu clandeStinu V. g. erat Sacramentali ante ridentinum, et iam ampliu non est in omnibus regionibus in quibus ridentina lex fuit promulgata. Et simile quid habetur in Sacramento Poenitentiae, in quo etiam actu humani pro materia Sunt. Nam ubicumque est confessio sormaliter integra ibi est Sufficien Aacramenti materia. Sed quia formali integritas dependet ex variis circumstantiis, ideo generali conseASi poteS aliquando Sati eSAe, eigi regulariter non sufficiat. Ex praemissi Consequitur Se undo Ouamlibet veram probabilitatem, sive iuris, sive facti, auferentem oblitationem distincte declarandi peccatum aut peccati circumstantiam, e cere etiaΠ ut ex dicti peccati et circumstantiae deliberata Milissione, Sacramentivator non periclitetur. - Ratio At quia formali integrita non extenditur nisi ad ea quae in conscientia mon Atrantur ut obligatorie declaranda, et ideo par tutior ibi non Si neceSSari Sequenda. Eatenus enim non licet in Sacramenti ut opinione probabili, relicta tutiori, quatenus ex usu opinioni probabili Sacramenti alor in probabile discrimen adducitur dum scilicet amplius non habetur nisi probabili materia vel probabili forma, inconcurrentia materiae certae quam tutiori opinioni USUS SUPPeditaret. Nunc autem Cum consessio certo Suffciens in ratione materiae, illa ipsa sit quae attenti praesentibus Subiecti circumStan
De Ecclesiae Sacramentis Tom. I. I
214쪽
iii S per eram, adeoque certam, confitendi obligationem mensuratur : omni probabilita per quam eximeri ab obligatione aliouid declarandi, conSequenter eicit ut declaratio ista iam certo non pertineat ad neceSSariam materiam Sacramenti Poenitentiae Li. Ex praemissi Consequitur tertio Posse a simplici confessario ex gravi causa absolvi poenitentem, qui praeter peccata non reS rvata, habet reservata, Si Superior Statim adiri non ossit. Ubi suppono sola illa peccata Sacramentaliter ceu Sari, in Vae sacerdo habet potestatem quo fit ut acceden ad Simplicem con-
mentaliter confiteri unde non erit confessio materialiter altem integra. Si autem adsit causa a materiali integritate excia San S, poterit Consessio AS integra formaliter, Seu iuxta praeceptum legis, attenti praeSentibu circumstantii A. Et haec causa iuxta Doctorum Sententiam deSt, quoties urget aliqua ratio non differendi absolutionem, puta ne homo diu remaneat in Statu peccati mortalis, vel ad vitanda alia inconvenientia de quibu Vide auctores theologiae morali S. EX praemiSSi Con Sequitur quarto Non dari sacramentum validum et informe ex defectu confessionis. - Ratio est quia Vel conscit homo inter confitendum, Se committere desectum gravem contra ConseSSioni legem, et non Si ConScit ergo conseSSi non ' Exemplum de probabiliose facti Si sit probabilitas e non om
misso peccato gravi a fortiori si mere negative dubitet homo an e C-Caverit necne. Tun nulla est obligatio Confitendi istinCte peCCatum eiusmodi, et ex Consequenti, omissio non impedit quin Confessio sit Certo sufficiens et valida. Exemplum de probabilitate iuris e Sunt qui existimant legem Confessionis sese extendere etiam au Circumstantias notabiliter aggravantes in eadem specie, et afferunt rationes non levi momenti. In contrarium stant alii, duce S. Thoma in IV D. 6, . , . . . , afferendo argumenta, sin minus evidentia, at Certe maximi ponderis puta quo habetur Cognitio Causae quoad substantiam, Connitis PeCiebus et numero peccatorum quod non potest inveniri Criterium praCti Catille quo SeCernantur Circumstantiae insigniter aggravanteS, etc. Porro in vi generalis principii, quo nullum est praeceptum obligans e quo Certo non ConStat CircumStantiae istae Semper poterunt reticeri, quin a Cramenti valor in discrimen adducatur.
215쪽
est amplius formaliter integra, et iam deest id quod essentialiter
requiritur in ratione partiS, ac per hoc, tollitur alidita Sacramenti. Si non conScit ergo hoc ipSo nihil ex parte consessionis desideratur quominus Sacramentum alidum simul et fructuosum existat. Et solum dubitari poSSet de casu in quo non esset integra Confessio propter culpabilem negligentiam antecedentem, sed tunc reduceretur desectu ad desectum attritioniS, de quo Supra, TheS. 16.
COROLLARIUM. Confessio quae in homine non obligato erga Celesiae
claves SuffiCit a valorem sacramenti, Si Confessio dolo-roS CuiuSCumque peccati poSt aptismum Commissi, ad li-hitum poenitentiS. Suppositi ii quae Supra TheS. 5, PraemiSSA Unt, Sic breviter probatur SSertio. Sane Vero Oportet ut per conseASionem doloroSam poeniten accuSet aliquod peccatum Secti deeSSet omni materia, et non magis fieret Sacramentum ac Si praeter-
mi AS ablutione aquae, diceretur es te baptizo Sufficit autem ut fiat consessio dolorosa unius peccati ad libitum poenitentis. Cum enim ipse nulla lege teneatur ad confitenda venialia vel mortalia
iam Semel valide accligata, debet quidem, Si Vult recipere SacramentUm, ponere partem eiu eSSentialem, Sed modo illa apponatur UACUmque tandem ratione, nihil praeterea est quod eius libertati non permittatUr. Maioris difficultati quaestio esse poSSet, an neceSSari debeat fieri accusatio distincta, an potiu Aufficiat, etiam Xtra CaSUm neceSSitatiS, generali consessio, puta peccatorum Vitae praeteritae. Porro praxi Sive usu communiter receptu videtur Stare Pro Sufficientia consessioni non determinanti SpecieS, Saltem Sque ad ultimum. Et re quidem vera, in tantum exigeretur maior de-
216쪽
terminatio, in quantum ASet neceSSaria ad eam causae cognitionem quam iudicii Sacramentali natura requirit. Atqui id non apparet, Um Ilia Circa materiam mere acceSAOriam, ut alias dictum est, hoc iudicium non nisi deficienter exercetur tum quia cauSam Sati Cognoscit Sacerdo hoc pes quod Acit eam esse eiu Smodi, ut nec OSSit peccatum retineri, ne debeat poeniten Aa gravem satisfactionem ligari. Quod si sola venialia accusentur, ConStat adhuc OCOSSariam es Se contritionem Sine qua nulla At Veri nomini accuSatio. Non tamen ad Sacramenti Valorem vel fructum ab Solute requiritur ut contritio ad omnia et Singula Se Xtendat, multoque minu eXigi
poteSt propo Si tum vitandi omnia in futuro, cum hoc infirmitas viae non patiatur Sati ergo erit ad percipiendam sacramenti gratiam, Si propoSitum effica versetur in particulari circa unum Vel alterum veniale, praesertim deliberatum vel si poenitens sit in dispositione conandi ad minuendum numerum OrUm UR
Aemi voluntaria Sunt. Caeterum graViter peccaret, Ut ConStat, UiS-
qui scienter et deliberate ad Poenitentiae tribunal sola venialia
afferret, nullam de ei haben contritionem. Abuteretur enim Sa-CTRIDOnto, non SeCUS C Si qui cum pane hordeaceo attentaret Consecrationem Eucharistiae.
Deinde considerandum est de Satisfactione quae tertium locurri obtinet in partibus poenitentiae. Satisfactio autem con Siderari poteAt prout St Vel in propo Sito, Vel in ex Secutione. Et si quidem consideretur prout in proposito et acceptatione quando RCerdote iniungitur, dicenda est ad substantiam Sacramenti omnino requiri. Non enim ASet Vera, sed fallax et imulata subiectio ad ClaVOS, Si qui respueret Conditione a ministro clavium iuste impositas. Sed hoc modo, satisfactio non Videtur contradistinguia contritione quae implicat propositum confitendi et satisfa-
217쪽
ciendi , ut dicit S. ThomaS, OuaeSt. C, a. 2 ad Vm. Nunc igitur quaeAtio est olum de ati A factione in re, et sic est sine dubio pars mere integrali S, Sicut manu Vel e in homine plerumque enim adimpletur, data ab Solutione et perfecto quoad Substantiam sacramento f). Et ideo Tridentinum, OSS. XIV, cap. 3, Contritionem, ConseSSion Cm, et Sati Si actionem, parte eSSe diXit cum addito quodam, quatenus in poenitente ad integritatem Sacramenti, ad plenamque et perfectam peccatorum remissionem ex Dei institutione requiruntur. Quibus Verbi insinuavit, aliquam ex tribus praefati partibu non Xigi ad hoc ut Sacramentum impliciter perficiatur, Sed Solum ut it omni e parte integrum, id est ut
eiu Virtu ad remi SSionem etiam poena temporali Se e Xtendat. Huiu Smodi porro partem, eam SA qua Ultimo loco in numeratione ponitur, nemo Si qui ambigat. Cum igitur Sacramentali satisfactio esse nequeat nisi a Christimini Stro iniungatur, quaerendum S prinio an debeat Set teneatur minister illam iniungere tum Se Cuncto, quam habeat emcaciam, et quem modum es caciae demum tertio, Cuius generi Opera illa Age oporteat quae in Sati SilaCtione tam Sacramentale quam
extra Sacramentale Vel SSumuntur Vel OSSunt SSumi. Legitimitas usus exsequendi satisfactionem post re Cese in m LSO-lutionem Vindicatur a Pio VI contra Pistorienses in ulla AucIorem de
num 35 et Propositio his verbis On Cepta Si charitaS.... Otta. UntenUS innuit, poenitentias quae imponuntur adimplendae post absolutionem, S DOCtandas potius esse velut supplementum pro defectibus admissis in opere nostra reconCiliationis quam ut poenitentias Vere SacramentaleS et Satisfactorias pro peCCatis Confessis quasi ut era ratio Sacramenti, non nudum nomen SerUetur, porteat e via Ordinaria, ut actus humi- liationis et poenitentiae qui imponuntur per modum satisfaCtionis SaCra- mentalis, PraeCedere debeant absolutionem falsa, temeraria, Communi Draxi Ecclesiae iniuriosa, inducens in errorem haereticali nota in Petro de Osma ConfiXUm .
218쪽
Possunt et ebent SacerdoteS, quantum Spiritu et prudentia SuggeSSerit, pro qualitate Criminum et poenitentium facultate, Salutare et Conveniente SatiSfactioneminiungere; quas rationabiliter iniuncta tenentur Poenitentes acceptare et acceptata adimplere. Quod habeant sacerdote potestatem iniungendi in foro poenitentiae opera atisfactoria, hisce termini definitum legitur ad ridentino Sess. XIV, can. 15 4 Si qui diXerit clave Ecclesiae
si SA data tantum ad Solvendum, non etiam ad ligandum, et propterea SacerdoteS, dum imponunt poena confitentibus agere contra finem clavium et contra inAtitutionem Christi, anathema Sit , Vide etiam ea quae dicuntur a Concilio in cap. 8, ecquo sere ad verbum, praesen propositio fuit desumpta. Et facile ostenditur VeritaS, tum ex antiquiSSimo Au qui in Canonibus poenitentialibus luculenter apparet, tum e ipsa natura poteStati remittendi et retinendi in ea enim intelligitur tu imponendi conditione Sub quatum acceptatione remi SSio concedatur, id est conveniente SatiAfactioneS. Praeterea, Uod non Solum poASit, Verum etiam teneatur minister ligare poenitentem ad poenam SatiSfactoriam, apparet X duobUS. - Etenim primo, omni iudex qua poteAtate uti debet iuxta mentem et intentionem legislatoris. Hic autem non alius eSt legiStator praeter Christum, qui uo ministro clave Commisit ut Solveret simul et ligaret, prout e inhaerente en Sui Scripturae traditione Patrum Sati Superque compertum St. - Accedit Secundo quod tenetur minister, per se quidem loquendo, et niSi graVior ratio ObStet, procurare non SubStantialem tantum, Sed et integralem persectionem Sacramenti. Atqui Sacramentum Poenitentiae ordinatur de Ae ad remisSionem peccatorum Plenam CPersectam. InSuper, ut monumenta Traditioni Superius propoSi ta
219쪽
fidem faciunt ), hanc plenam remi Asionem non operatur niSi perimpositas satisfactiones, quarum ratione alter ille baptismus laboriosus baptismus dictus est a Patribu A. Denique canone poenitentiales ab initio edicti ostendunt fuiAA Aemper creditum in Ecclesia, aliquam proportionem AS Servandam inter quantitatem iniunctae poenitentiae et criminum graVitatem. Ergo a primo ad ultimum, ne maneat Sacramentum e parte imperfectum, debet acerdos proportionatam imponePe Sati Siactionem poenitenti, erga quem lege etiam charitati teneri dicendu est, ne scilicet ipsum privet medio multo facilior quam sit satiAfactio ex opere perantiS, PUT-
Consideranda tamen est limitatio a ridentino apposita μ): quantum Spiritu et prudentia SuggeSSerit, et iterum pro poenitentium facultate Ratio est quia Vel consideratur satisfactio iniungenda
ut expiatoria pro poena temporali, vel ut Salutari medicina profuturo Utroque autem modo ratio haberi debet facultati et status poenitenti A. - De SatiSfactione Sub ratione medicinae apprime constat. Non enim Sapienter iniungitur medicina quam aegrotuAnon poteS recipere, Vel e qua praevidetur in peius commutandus. Sed quandoque poenitentes, praeSertim moribundi, nullatenus capace eXAistunt SatiS factioni OX Sequendae, UandoqUC Ver prudenter praevidentur Severiorem poenitentiam aut non acceptaturi aut non XSecuturi, quo in caSi iniunctio medicinae foret novi occaSi peccati. - Et Similiter procedit ratio de sacramentali satisfactione prout ablativa est poenae temporalis. Quippe Xpiare
poenam purgatorii, et Secundarium At et non neceSSarium ad Salutem e contra ad Salutem neceSSarium Si non Violare praece PtUm, adeoque non mittere Sati Si actioni eXSecutionem, Semela fuit imperata Saepe igitur continget ut sacerdo iniungendo
Sati Stactionem peccati proportionatam, non OlUm non ProCUrRret bonum minu et accidentarium, verum etiam occasionaliter induceret ubstantiale damnum, et sorte eXStingueret in peccatore parvam illam bonae voluntatis scintillam quae in pSo est. Recte ergo Supra Thes. I.
220쪽
apposita est reStrictio Supradicta, ubi imitandum nobis proponitur exemplum Chri Sti, de quo Scriptum est: arundinem quaSSalam OH confring et, et linunt fumigan non exstinguet si Videtur autem Sati S conveniens, inquit S. Thoma i, quod Sacerdo non oneret Oe- nitentem gravi pondere Sati Ss actioni S; quia Sicut parvia igni a multi lignis superpositi de facili XStinguitur, ita poSAet On- tingere quod parvu affectu Contritioni in poenitente nuper si XCitatUS, propter graU OnUS Sati Si Ctioni CXStingueretUr pec catore totaliter de Sperante. Unde meliu est quod sacerdo in dicet poenitenti, quanta poenitentia esset Sibi pro peccati iniun-
genda, et iniungat Sibi nihilominus aliquid quod poenitens
tolerabiliter erat, e cuius impletione assuefiat ut maiora im- pleat, quae etiam Sacerdo Sibi iniungere non attentasAet. Et haec quae praeter iniunctionem X preSSam facit, accipiunt maio rem Vim Xpiationi Culpae praeteritae e illa generali iniun-
ctione qua acerdo dicit Ouidquid boni feceris, sit tibi in re missionem peccatorum. Unde laudabiliter consuevit hoc a multis Sacerdotibus dici, licet non habeant maiorem Vim ad praebendum
si remedium Contra Culpam futuram et quantum ad hoc tali Aa- ti A factio At sacramentali S in quantum Virtute Cla Vium est culpae si Commi SSRO XPiati UR . Ultima demum propo Sitioni aSSertio St aperta Se Uel PTRO-
cedentium tenetur enim unusqui Sque XSequi id ad quod perlegitimum iudicem ligatus est. Si tamen satisfactio irrationabiliter et praeter ius iniungeretur, nulla AS et obligatio et simile est in omnibus legislatoribus et iudicibu humanis, quibUS non competit poteSta ligandi pro mero arbitrio. Caeterum in foro etiam poenitentiae recipitur generali regula, quod in dubio praeSumptio
Stat pro Superiore; ideoque ad hoc ut poeniten non teneretur eXSequi in iunci .m Satisfactionem, oporteret ut de abii Au poteStati AconStaret evidenter. Porro CaSu OS sere Chimaericu S, eo et magi Squod Semper patet recuresu ad alio conseSSario S, qui Ut mo di- Cetur, UrSu audita auS in novo acramentali iudicio, Solvere