장음표시 사용
261쪽
infirmorum recipere timent, quaSi infallibilem prodromum mortis. Quin imo, ex nimia procraStinatione apponitur Obe quominuS salubri sacramenti influxu infirmus conValeScat.
Propria re huius Sacramenti est gratia allevians animam aegroti, abStergenSque Peccatorum reliquias. Hincunctio infirmorum inter Sacramenta Vivorum iure annumeratur. Si tamen inveniat mortalia quae Per Sacramentum Poenitentiae in re susceptum purgari ampliu non OSSunt, propriam Sacramenti mortuorum vim et meaciam habere dicenda St.
Prior huius propositioni assertio demonstratur e Scripturae verbis: Et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus Sane Vero, ut Bellarminu adnotat, abSoluta promi SSio St; ergo debet principaliter referri ad sanitatem non Corporis, Sed
animae; nam ecUS, Semper Contingeret haec Sanita quotie Sacramentum fructuOSe reciperetur, et nunquam e hac Vita aegrotUS
decederet. Quod etiam confirmari potest ex propria vi locutioniSqua Scriptura utitur. Ubi enim latinus interpres vertit, et alleviabit infrmum Dominus, lectio graeca habet καί ῖγερῖι UTO O κύριος. Atqui in Novo Testamento, vox 'γειρω Significare Solet XCUSSionem Sopori Spiritualis, iuxta illud Rom. XIII-16 Hora est iam HOS de Somno Surgore, obρα ηδη γ αα εξ πιο εγερθῆvαι, et ph. U-I : Sur e qui dormis, et illuminabit te ChristuS, εγειρε o καθεύδω, .etc. Hoc igitur loco ignificat liberationem a torpore, anXietate, et debilitate spiritus, quae e peccato relinquitur, et proPin UOS morti potissimum deprimere et graVare Solet.
Dicitur oratio fidei, non quo eius emcacia pendeat a fide mi
niStri, Sed quia oratio ista sicut omnis alia forma sacramentalis, Si de se protestativa clei CCtesiae, Cuiu Sunt SaCramentia. De Ecclesiae Sacramentis Tom. II. II
262쪽
Porro in hac ipsa allevatione interiori homini consistit abstersio reliquiarum peccati de qua loquuntur Concilia. Non enim regulariter loquendo, ad tollenda ipsa peccata unctio infirmorum
fuit in Stituta, cum supra StenSUm Sit, SaCramentum Poenitentiae CSSe medium in re vel in Voto neceSSarium ad remi SSionem cunctorum mortalium poSt baptiSmum CommiSSOrum. SAet autem
Votum falla atque omnino illusorium, Si data poSSibilitate, quae profecto regulariter dari dicenda Sti, Sacramentum in periculo morti re et actu non uesciperetur. De lege igitur ordinaria solae Peccatorum reliquiae infirmo ungendo debent SSe reSiduae, et istae reliquiae nihil aliud sunt quam spirituali debilitas tollens Perfectum Vigorem ad actu Vitae gratiae, et impedien SAEUOminu Sultimum agonem Strenue ac sortiter homo Christianus perficiat f). Unde ridentinum, cap. 2 si Re porro et effectu huiu Sacra menti. .. grati CS Spiritu Sancti, cuiu Unctio. . peccati reliquias abstergit, et aegroti animam allevia et Confirmat, magnam in eo divinae misericordiae fiduciam Xcitando, qua infirmia Sub- levatus et morbi incommoda ac labore levita sert, et tenta tionibus daemonis calcaneo insidianti facilius resistit . Atque hinc demum facile colligitur Extremam Unctionem
CSSO annumerRndam, per Se loqUendo, inter Vi Vorum Sacramenta; regulariter enim praeSupponit Sacramentum Poenitentiae rite Su- SceptUm, eique SVPerVenit Ut Uaedam eiu ConSummatio.
Verum Contingere poteAt ut infirmus in mortali XAiSten non Sit amplius capax Auscipiendi in re Poenitentiae Sacramentum, puta Si Sensibus destitutus nequeat confiteri. Quod si nihilominu SSi habitualiter saltem attritus, ea attritione quae Omnem PCCCandi Voluntatem excludat R), adhuc quidem cum Sacramento iuStificari
f. S. Thom. SUPPl. q. O R. I. ' Puta, quia antequam sensibus et usu rationis destitueretur, eli Cui taCtum interiorem attritionis qui usque nun habitu perseverat, in URntum non fuit actu contrario retractatus. Eiusmodi autem metus inCludit
263쪽
POtCSt, Sine Sacramento non potest. Ad hanc igitur iustificationis gratiam Conserendam Unctionem Extremam habere efficaciam, incunctanter asserimus. Et licet de alii etiam sacramenti ut
Supra dictum est, idem Sentiendum sit, differt tamen ab alii Aunctio infirmorum in duobus. Primo in hoc quod de alii Sacramenti non nisi probabiliter id affirmatur, de hoc autem Sacramento Certi ASime. Secundo in hoc quod alias, iustificationi effectu habetur Veluti per accidens, id est supposita bona fide suscipientis qui e Xi Stimat in Statu gratiae, cum non sit hic autem habetur
Per Se et e proprio fine Sacramenti, non Aecu ac in duobu Sa- Cramenti mortuorum quae Sunt baptismu et poenitentia.
Probatur ergo ASertio ex Verbi Iacobi Et si in peccatis sit, remittentur ei. Ibi enim ASignatur effectu quem EXtrem Unctio per Se et e proprio sine inducit, nam de effectibu per accidens mentio fieri non debet quando propria alicuiu Sacramenti natura atque indole eXplicatur. Innuitur tamen dictum esseCtum non eSSe simpliciter et absolute regularem: Si in peccati Sit, inquit, remittentur. Quod nonnisi inepte diceretur de baptismo et poenitentia, quoniam haec duo Sacramenta ad hoc ipsum fuerunt principaliter et primario instituta, et ideo in subiecto Sive apti Ami sive poenitentiae Statu peccati, non accidentaliter tantum, sed de lege etiam ordinaria Aupponitur. Dicendum igitur eSt quod ipsa peccati macula non cadit sub virtute purgativa Sacramenti Xtremae Un- Ctionis, nisi quando aliquo saltem modo rationem habet reliquiae, id est quando relinquitur poS Sacramentum Poenitentiae pro OSSein sirmi adhibitum ac Ausceptum. - Caeterum Confirmatur etiam
ConcluSi ex Verbi formae indu eat tibi Dominus quidquid deli, quisti. Nisi enim Extrema Unctio haberet vim ad purgandum pec- CatUm PSUm, haec sorma non Sset congruens, quia forma nihil aliud debet exprimere nisi id ad quod sacramenti Virtu per se eXtenditur. - Confirmatur denique ex declaratione Tridentini: Re etenim sacramenti huius), gratia est Spiritu Sancti, cuiuS
unctio delicta, si quae sint adhuc X pianda .... ab Stergit .
PropOSitum non eCCandi de aetero, et ex Consequenti Votum saltem imPli Citum sacramenti Poenitentiae, sine quo nulli unquam fideli contigit iustificatio.
264쪽
In Extrema Unctione res et Sacramentum Si resignatio Sive repositio aegroti in manus misericordiae Dei in ordinea recipiendum, nisi obex obstiterit, alleviationi gratiam. Tamdiu porro perdurat quamdiu periculoSa protrahitur infirmitas, et ideo in eodem periCulo morti Sacramentum hoc reviviscere quidem potest, iterari vero non poteSt. Ratio priori assertioni est quia re et Sacramentum dicitur illud quod per Sacramentum exterius immediate significatur ignificatione practica et efficaci Ritu autem apprecatoriu unctioniSinfirmorum hoc modo Significat, non Collationem gratiae Uae a Deo danda optatur sive indicitur, Sed magi repoSitionem aegroti in manus divinae misericordiae, in ordine ad recipiendaria optatam
gratiam atque indulgentiam delictorum s i. Nec dubitari potest
quin eiuSmodi repositio per ritum Sacramentalem e Dei institutione effecta, Ait de Se necessita ad ipsius indulgentiae seu alle-Vianti gratiae Susceptionem ConVeniunt ergo ibi omne notae competente ei quod est Sacramentum et reS. Ratio alterius Asertioni est quia in Extrema Unctione titulus ad gratiam ratione infirmitati corporali inducitur, cum infirmus qua tali subiectum XSiStat huius Sacramenti Tamdiu ergo manet, quamdiu eadem manet infirmitaS, Sed non protrahitur ultra. Et hinc fluunt duae conclusiones in thesi positae. Repugnat enim repeti Sacramentum quando proximus eiu effectu iam exsistit, qui nec augeri poteSt nec numero multiplicari, sicut alia dictum eS de Sacramenti characterem imprimentibus. Quod autem attineta reviviscentiam, applicandum S generale principium iam ae-
' Nota quo non ideo negatur Sacramentum etiam Extremae Unctionis Continere gratiam se solum asseritur ille modus emcientiae de quo in tractatu e sacramentis in Communi, fuse disputatum St.
265쪽
PiUS in Superioribus expositum atque inculcatum, nec ulla in hac Parte remanere potest difficultas. Ex dictis igitur apparet qua ratione Extrema Unctio se habeat coronidis instar in opere Sanctificationi nostrae. BaptiSmo enim regenerati, per Confirmationem armati in milite Christi, eucharistia toto peregrinationis Uiu tempore u Stentati, ad Omnem lapSum per EccleSiae claUe a peccatorum Vinculi abAoluti, ultimo in sinum misericordiae transserimur, ut ibi in hora morti requieScenteS, Securum habeam hi acceSSum ad introitum gloriae. Quod nobi omnibus per gratiam Suam concedat Dominus
267쪽
269쪽
Superest dicendum de duobu sacramenti quae Societati qua tali necessaria Sunt et primo de illo quod ad multitudinem populi
christiani Sacri initiandam, necnon et regendam gUbernandamque noscitur institutum. Et hoc eS Ordinis sacramentum, quo Consertur Sacra poteAta et efficitur hierarchia. Hierarchiam autem nunc dico, non enSU PaSSi UO, Tota qURndoque umitur pro multitudine ordinata Sub principe. Hoc namque pacto tota Ecclesia militan hierarchia una dicitur et est, inquantum est tota sub ChriSi lege Constituta, pugnan contra e-Ctore tenebrarum harum, et intendens ii quae sunt cultu divini si Sed in hac ipsa ordinata multitudine quae tota Si obnoxia gubernationi Christi, distinguitur par quaedam habens Sub Christo praelationem ministerii supra aeteros, et Sic accipit Urhierarchia ecclesiaStica Sensu activo, prout dicit principatum On- Stantem episcost is, preS teris, et ministris qui praeficiuntur Sacris, et X officio alii dispensant divina mySteria. Sane Vero, unum habemu Sacerdotem qui ponti se factus est per eum qui dixit ad illum Iuravit Dominus et non poenit. teum, tu e Sacerdo in aeternum. Nec aliti qui Spiam ei Succedere ' Vide tonium primum huius operis, TheS. D. ' Trident, Sess. XXIII, CRI4. 6.
270쪽
potuit, nam alii quidem plures facti sunt sacerdotes idcirco quod
morte prohiberentur permanere, hic autem, eo quod maneat in aeternum, empiternum habet Sacerdotium. Verum ipse iam consedit in extera sedis magnitudinis in caelis si Et ideo cum corporalem Aut praesentiam ASet EccleSiae Subtracturia S, nece SSarium fuit ut alio institueret ibi mini Atros, qui Suum in terri Sacerdotium administrarent, homine efficiendo bonorum ita participe Secundum illud Apostoli: Sic nos existimet homo ut ministros Christi
et dispensatores FSteriorum Dei. Unde discipuli con Secrationem sui Corpori et anguini commisit dicen Hoc facile in meam commemorationem. Et S dem tribuit potestatem peccata remittendi, secundum illud: uorum remiseritis eccata remittuntur eis. Eisdem
etiam docendi et baptigandi officium iniunxit Euntes, inquit, docete
omne genteS, baptizante eos. Sed cum tanta re sit Sancti huius Sacerdotii ministerium, ConSentaneum etiam fuit ut plures et di- Vergi essent ministrorum ordine Sacerdotio ex officio deservientes: si Primo quidem propter Dei Sapientiam Commendandam, si quae in distinctione rerum ordinata maXime relucet, tam in
naturalibus quam in spiritualibus quod Significatur in hoc quod si re in Saba idens ordinem ministrantium Salomoni, non habebat si ultra spiritum, deficiens in admiratione apientiae illius Secundo ad subveniendum humanae infirmitati, quia PQ Unum non Osi Orant omnia quae ad divina mySteria pertinebant expleri sine magno ra Uamine, et ideo dies tinguuntur ordines diversi ad di- Versa officia, et hoc patet per hoc quod Dominu S, Numer XI, dedit Moysi septuaginta senes in adiutorium Tertio Ut via pro- ficiendi hominibus amplior detur, dum plures in diversis officiis diAtribuuntur, ut omne Sint De Cooperatores, quo nihil est d, si inius, ut Dionygiu dicit, cap. 3 eccle Aiasticae hierarchiae , μ). Quia igitur spiritualis potesta mini Strandi divina per certo gradu Adistributa, a Christo in Ecclesiae mini Stro derivatur, debuit prose cto sub quibusdam Sen Sibilibus igni ei conserri iuXta generalem oeconomiam alia declaratam. Quo fit ut facile hic assignentur illa