장음표시 사용
291쪽
4 gnam poenitentiam pro huiuS modi negligentia iniungas idem:
qua peracta, ipSum in diaconum ordinare procureS, et Sic de misericordia eumdem mini Strare permitta in ordine Aa cerdoti i. Nunc autem omnino evidenter apparet prae requiri de neceASitate Characterem bapti Amalem, quia nihil potest recipi si desit
potentia receptiva si Per Characterem autem baptismalem efficitur homo recepti Vu aliorum SacrRmentoriam Unde qui characterem baptismalem non habet, nullum alita Sacramentum recipere poteSt, et Sic Character ordini baptiSmalem Characterem prae-- supponit i. Quare, in iure canonico Decret. l. 3, Tit. 3, c. I dicitur: si Si qui presbyter ordinatu deprehenderit A non
eSA bapti Zatum, bapti Zetur, et iterum ordinetur . Caeterum de Charactere confirmationi non eadem ratio St.
Et certo quidem Certi US, Cum non deceat ut qui Super plebem in quocumque ministerii gradu con Stituitur, nondum adeptus Sit plenitudinem chri Atianitatis, constat quod nemo debet ad ordines promoveri qui confirmatu priu non fuerit Verumtamen ab hiatu Acharacteri praeeXi Stentia minime dependet ordinationi validitas. Ad susceptionem ordini praeeXigitur aliquid de necessitate Sacramenti, et aliquid quaA de congruitate. De necessitate enim Sacramenti exigitur quod ille qui accedit ad ordine sit ordini A SUSCepti VUS, quod competit ei per baptiAmum, et ideo character baptismali praeSupponitur de neceSSitate Sacramenti, ita quod
si Sine eo Sacramentum ordini conserri non potest. Sed de Con- gruitate requiritur Omni persectio per quam aliqui reddatur idoneu ad exsecutionem ordinis et unum de istis Si ut sit Confirmatus. Et ideo de congruitate character ordini characte- TOTI Confirmationi praesupponit, et non de meceSSitate , Ji.
Orp. iur. Decret. . . it. 29. - Non est similis anti O de On- Secratione episcopali quae omnino nulla ΝSet, si non praeeXsisteret ChArACter SACerdotalis; Di Copatus enim non est ordo istinctus a sacerdotio, ut iam ictum est, et infra ex rosesso cleCl Arnti itur. N. Thoni Suppl. Quaest. 35 H. 3.
292쪽
Μateria ordinationis presbyterati reponenda SS Videtur in prima impositione manuum Simul Cum Sequenti porrectione instrumentorum, forma vero in verbi quae porre-Ctionem Comitantur Accipe potestatem o ferre sacrifcium Deo, misSaSque celebrare, etc. Et idem proportionaliter dicendum est cle ordinationibus aliis, nisi quod in Solo iaConatu porreetioni instrumentorum impoSitio manu adiungitur. In ipso limine huius quaestioni iuvabit iterum atque ite. Tum in mentem revocare, quomodo e doctrina Catholica quae in Christo Salvatore agnoscit immediatum institutorem SRCTRmentorum Novae Legi S minime Sequatur materiam et formam omnium et ingulorum debuisse ab ipso me in individuo assignari s i. Quod quidem in hoc potissimum Sacramento VeriSSimVm CSSQmO- Scitur, quia Sicut praemiSSUm At ipse character interior est essentialiter et principaliter ordinis sacramentum Ri Per prius igitur instituit Christus novi initiator foederi Sacram Sacerdotii potestatem et Varia eiu participatione in ordinibus miniStrorum, OX OnSequenti autem tantum, exteriorem ordinationem per quam potestas traducitur. Porro Si tantum e ConSequenti, recte dixeris ipsum nihil determinaAAe circa ConStitutiva ritu Sacramentali veluti materialiter considerata, et non attigisse illa nisi sub generali ratione caeremoniae quae convenienter Significaret initiationem ad ingula ordinum potestates. Non ideo tamen attribuit quibuslibet hominibus ius determinandi ordinationi ritum, Sed soli Ecclesiae cuius sunt acramenta, et hoc Aengia diXit InnoCentiu I in glossa super caput res ter ritu apo Sto- lico invenitur in epistola ad Timotheum, quod manu impo nebant ordinandis et quod iratione. fundebant Super AEOS.
293쪽
Aliam autem sormam non in Venimu ab eis Ser Vatam. Unde credimu quod nisi S Sent Ormae o Stea inVentae, Sufficeret ordinatori dicere sis sacerdos, vel alia aequi pollentia Verba. Sed subsequentibus temporibus, forma quae SerVantiar Ecclesia ordinavit h. Et hoc etiam pacto facile e X plicantur diversitates inter Graeco et Latino A XSiStenteA, necnon et Variatione in ipSa latina ecclegia notataS, Si Vertam Si quod multi dicunt, nullum apparere eStigium porrectioni in Strumentorum Sque ad Saeculum IX.
His igitur in tuto positis, celebri . illa quaestio de materia et forma ordinationum, Iro quant, litem Tacit inter theologos,
magi muriosa SE Videtiar NUam utili S nam Vel respicit pra-Xim, Vel in Solo peculationi campo VerSatur. Si priUS, tunc nullaeSi aut SSe poteS controVerSia, quia hi Vel maXime applicatur principium, quod in Sacramenti non licet uti opinione probabili, tutiori relicta, cum ex validitate ordinis tot aliorum sacramentorum validita. dependeat. Quare maior minorve probabilita ASpeculativa non est ad rem, Sed considerandum quid certo in Ecclesia habeatur ι non necessaritim ast ordinationi alorem, et reliqua omnia haberi debent practice tanqUam de Sub Stantia Sacramenti. Atqui ad Ciendum quid certo non reqUiratur, Sati est aperire quamlibet theologiae morali Summam: si St X pressum in iure, inquit S. Antoninus J), Uaedam non SSe de SubStan
si etia ..., ut tempUS, item RetBtem, item Unctionem mRNU Umin, etc . . Uno Verbo rata omnium catholicoriam Sententia eSt, Omnia praeter manuum impositionem et porrectionem in Sti Umento TUm CSSe Certo accidentalia. Nunc autem controvertitur an requirathar et sufficiat in StrtamentorUm porrectio, an contra requiratur et Sufficiat impo-
Sitio mantium, an sorte requiratur utrumque. Item, qUia multiple X recen Setur in ordinatione presbyteri manuum impoSitio disputant quatenu ip Sa requiraturi, Uaenam illa Sit, prima Sectanda, Vel tertia quae fit in fine missae. Intra hos limitescit continetur, sed qUia non Videtur inquam Sic Componenda mi ad tertitudinem solutio deducatur, ideo dixi quaestionem aetari OSam magi quam
' Summa Tit. Id. m. I 6. De Ecclesiae Sacranientis Tom. l. 9
294쪽
utilem. Nihilominus, ut communi ConSuetudini morem geram US, quid in hac re probabiliti appareat pauci S X ponendum St, incipiendo ab ordinatione preSbyteri.
I. Quod a materiam ordinationis preSbyterati pertineat impositio manuum epiSCopi. - Ratio est quia impositio manuum introducta est ab apostoli A si et tam in Scriptura quam in antiqui concilii commemoratur veluti ritus in ordinatione presbyteri et diaconi maxime ob Ser UandUS, nec Si ullatenu Credibile quod Ecclesia hunc ritum conSerVa Verit Ut moram CROTO-moniam accidentalem quae ipSum Sacramenti A Sentiale ConStitutivum amplius non ingrederetur. Accedit Vel maxime, quod in Tridentino declaratur ministro Extremae Unctionis Sese cele-
Veniunt, Sed aut epi Scopi, aut sacerdotes ab ipsis rite ordinaliter impositionem mantium res terit . Unde Statim Sequitur, Oncilium in manuum impositione essentialem ordinationi partem indubitanter agno UiSSO. Verum impositio essentialiter requisita, non illa esse Videtur quae fit post missam, cum dicitur ordinato Accipe Spiritum Sanctum, quorum remi Seriis p ccata, etc. Ratio Si quia iam factu est Sacerdo S, et iam concelebravit episcopo. Ergo, vel dicendum ibi QSSe caeremoniam mere declarativam poteStati iam acceptae, Vel concedendum SSet, quod quidam concedere non timenti, Characterem sacerdotalem SA divisibilem, et dari de facto potestatem in corpus Chri Sti Verum, nondum accepta potestate in corpuS ita SmySticum, quod tamen neScio an recte et rationabiliter diceretur. Si enim consera ea quae Superi u de Sacerdotio declarata Sunt, Videbis alteram potestatem fluere ex priori ut inseparabilem eius ConSequentiam Caeterum non Ob Stat quod tunc dicantur Verba,
accipe Spiritum Eanctum, quae non frustra in ordinatione dici,
' CL Decretalem Gregorii IX. de Sacramen is non ferandis, CAP. 3.
295쪽
d ridentinum Concilium definivit f). X definitione enim ista minime sequitur verba illa AS sormam Sacramenti, quia ad hoc Ut fruStra non dicantur, sati est si declarativa exsistant doni Spiritu Sancti quod virtute ordinationi Vere consertur. Simili quippe modo non fru Stra in mi AS dicimuA, Suscipe hanc immaculatam hostiam, et iterum, o erimus tibi calicem Salutaris, quando
adhuc nihil plus At quam nudu et Simple pani S nud Um et Simple Vinum; nam locutione istae Veritatem habent ratione moX futurae ConSecrationiS, ad quam declarationi gratia Omne antecedente et On Sequente Caeremonia mi AS ae reseruntur. Et Sic etiam e SA Videtur in praeSenti Ri. Denique non minimi ponderis e St ratio deducta ex canone Veteri cuiusdam concilii si Presbyter Cham ordinatur, epi Scopo eum benedicente et manum Super CR-- Ut tu tenente, etiam omne preAbyteri qui praeSente Sunt, manu Sua iUXta manum epi Scopi Super caput illius teneant, δ). Ubi aperte fit mentio de illa impositione quae Us Ue Un CStin USU, non in fine mi SSae, Sed ante porrectionem calici et patenae, eique Sine dubio Vi Con Secrativa attribuitur. Sed nec materia essentiali quaerenda est in ea caeremonia in qua epiSCOPUS tenet manum extenSam Super Omne ordinandos communiter. Primo quia non est Credibile, materiam huius Sacra menti non adhiberi unicuique Singillatim, Contra morem receptum in aliis. Secundo quia in iure ritus ille, non impositioiriS, Sed Su- Spensioni manuum nomine X preSA deSignatur. Nam Gregorius X in cap. res ter de Sacr. non iter. aperte opponit VC-ram impoSitionem manu huic caeremoniae de qua in fine ait: Suspensio autem manuum debet fieri, cum oratio Uper Caput est unditur ordinandi . Si autem ibi impositio manu tam proprielo Uendo non St, nec etiam materia Sacramenti de qua nunc inquiritur. Accedit quod oratio quam tunc fundit episcopuS, et in qua plures e recentioribus Sacramentalem formam gnOSCUnt, non videtur reSpondere ulli e conditionibu requisitis. Si enim mera
Sess. XXII, An. 4. Utile tomum primum huius operi S TheS. 49. Enchirid. n. ras.
296쪽
deprecatio Seu imploratio gratiae si cum tamen con Stet formam ordini debere esse, non deprecativam, Sed ASerti Vam SiVe imperati Vam, prout exigit ea quae tunc fit, in Ue Stitura pote Statis. Relinquitur ergo ut impositio manuum essentiali illa sit qua 'prima omnium Occurrit, quando Scilicet episcopia nihil dicen ponitdua mania Super Singulo ordinandos, idem poAt ipsum facientibus a AS istentibu preSbyteri A. Hanc enim et non aliam SSigna Gregorius I in praedicta decretalici si Presbyter, inquit, et diaconu Cum ordinantur, manu impoSitionem tactu corporali ritu ab apoStoli Asi introducto, recipiunt . Unde ad probationem Aufficeret absque ampliori declaratio e haec auctoritas, ni Si Statim duple occurreret obiectio. Prima est quod Pontifex statim ubiungit: si Quod si omissum fuerit, non Si aliquatenti iterandum, Sed Statuto tempore ad huiuAmodi ordine Conserendo S, caute Supplendum si quod per errorem e XStitit praetermiSAum . Atqui, aiunt, si illa manuum impositio ad Valorem ordini OSSentialiter requireretiar, tota ordinatio, utpote ex substantiali desectu invalida, esset iteranda. Ergo nihil aliud esse noscitur nisi caeremonia accidentali A Uae OStea Suppleri poteSt eodem pacto quo Suppleri Solent caeremoniae baptismi si sorte fuerint praetermissae Altera obiectio est quod praefatu ritu in Ailentio peragitur in Ulla Verborum
Uerum ad utrumque horum facili responSio St. - Ad pri-m Um enim negatur SuppoSitum, nam in decretali Gregorii non Supponitur sui SA Simpliciter omissa praedicta manuum impoSitio Sed Solum non fuisse facta tactu corporali, et haec circum Stantia iure meritoque accidentali a Pontifice iudicatur. Unde S. Antoninus hanc pSam decretalem exponen ait: si Quod ordinandu SQ in preesbyterum et diaconum recipiat manu impositionem episcopi factu corporali, licet fieri debeat, non tamen de Substan tia ordinationis est , Ri. - Ad Secundum autem reSpondCtUr,
297쪽
rationem allatam nihil aliud ostendere nisi quod impoAitio manuum non poteSt nunc OSSe adaequata ordinationi pre Abyterati materia, Sed in adaequata tantum Sine difficultate enim intelligitur, Ecclesiam latinam retinuisse utique priscum illum ritum ab apostoli introductum, ordinandi Sacerdotem per manu impO Sitionem illam tamen materiam magis explicitam reddidisse adiungendo traditionem in Strumentorum, ita ut e manum, po- si sitione et traditione panis et vini sat una nigra materia magis explicita, cum forma quae tunc profertur explicante potestatem ad Sacriscandum , si Nam in manu impositione Symbolice Significatur traductio potestati ab ordinatore in ordinandum : quae Uidem symbolica significatio in porrectione in Strumentorum et materiae sacrificii magi eXpressa redditur per ordinem ad proprium traducendae poteStati actum, et ideo sorma tunc adiungitur, Ut accedente Verbo ad elementum, completum fiat Sacramentum. Dico haec sine difficultate intelligi, ab iis certe qui physicam causalitatem in Sacramenti non in Venerunt, nam alia non Sol Um OCCUΓ-reret difficultas, sed et manifesta impossibilitas. Quippe impoSSibile est ut aliquid physice causet quando ampliti phySic non
est; sed in instanti porrectioni instrumentorum est Concomitanti Sprolationi formae, praecedens manuum impositio in Aua phy Sicarealitate iam degii existere. Quanquam nescio an procedendo in hac via, intelligi posSent ea etiam quae necessario ab Omnibu SVelut certi SSima tenenda sunt. Nescio an actibus poenitenti in SaCTament poenitentiae Vera adhuc ratio materiae esset attribuenda, quia Ons S Si nunquam est physice Simul cum abSOlUtione. NeScio an Sacramentali efficacita adhuc competeret UR-tuor prioribus unctionibu sacramenti infirmorum, Cuiu effectUS non inducitur nisi in quinta et ultima. Ne Scio an adhuc recte Onciperentur formae Verborum operatriceS, quia cum effectu Sacra menti semper sit in indivisibili, Voce tamen e quibu ConStat propoSitio, nonnisi SucceSSive et per tempori interValla Sonant. Nunc autem quisqui habuerit prae oculi doctrinam S. Thomae
Ubi ait Sicut in ipsa voce sensibili est quaedam vis spiritualis ad
298쪽
excitandum intellectum hominis, in quantum procedit a conceptione mentis, et hoc modo vis spiritualiis S in Sacramenti in qua nitimordinantur a Deo ad essectum Spiritualem i qui S UiS, inquam,
haec considera Verit, videbit non es Se in Convenien Si parte unius eiu Ademque materia Sacramentali di Scontinue se habeant ad in- Uicem, non Secti ac parte unita ei VS demqUO Orationi S, quae Vel
ad notificanda vel etiam ad imponenda intellectu practici ordinatione as Sumitur. Quare Cum de SSignata materia ordinationis presbyteralis, ad intrinSecam poSSibilitatem quod attinet, nullus remaneat ambigendi locus, nihil supereS demonstrandum nisi quod de facto in porrectione instrumentorum et Oncomitante Verborum firma completur apud Latino essentiali huius Sacramenti ritus. a. Quo materia es Sentiali preSbyteratu Completur per porrectionem in Strumentorum, et quod forma ConSi Stit adaequat in Verbis eam Con Comitantibus. - Ad huius rei demon- Atrationem Sufficiet auctoritas decreti pro Armenis ubi sic legitur: Sextum Sacramentum est ordinis, cuius materia est illud pera uita traditionem consertur ordo, sicut preSbyteratu traditur per calici cum Vino et patena cum pane porro tionem ... Formn
sacerdotii talis est Accipe potestatem o ferendi sacriscium in Ecclesia pro vivis et mortuis, in nomine utris et Filii et Spiritus Sancti. Et sic de aliorum ordinum sormis, prout in Pontificali
ReSpondent quidam Hoc decretum pro Armeni S non SSesactum, ipSO approbante Concilio Sed postquam iam Graeci disceA- Serant, ab Eugenio I non ut definiente, sed solum ut opinionem
Suam pro serente. Q Uerum haec re Spon Sio aperte salsa est et Q SUStineri non pote St, nam quae in Florentino Concilio post Grae Corum di SceSSionem acta Sunt, Saltem quantum ad Armenorum. Unionem, peracta tant ipsi ante di Acessum consentientibus Graeci S, adeoque cum totius consen Au Concilii Hoc ex ipso
decreto con Stat, in quo sic habetur Sacro approbante Concilio, si et 'Si etiam oratoribus consentientibus data Armenis instructio quaedam tib compendio orthodoxae fidei, et in fine decreti Datum
299쪽
DR SACRAMENTO ORDINIS ET ORDINUM MISTINCTIONE 293
Florentiae in publica sessione innodali, solemniter in Ecclesia uiatori celebrata. Unde Clemens VII decretum hoc ipsi tribuit Concilio, dum Graeco et ipSe instruit de Sacramento poeniten- tiae dicens tantur forma absolutioni in generali Concilio, si loquitur de Florentinoi, raescripta, scilicet in hoc decreto in
quo Solo haec forma reperitur in. Et re quidem Vera, nonnisi ex praeiudicatae cauSae neceSSitate potuerunt quidam adduci ad reiiciendam normam decreti pro ArmeniS, cuiu plena auctoritas
semper fuit in Ecclesia Dei. Nonne huic decreto consueverunt theologi religiose inhaerere dum illud paSAim in medium afferunt inter aetera regula a quibus discedere non licet Nonne ex eodem ipsum Tridentinum plerasque Sum pSi formula dogmatica Ain doctrina sacramentorum Definit enim Sacramenta OStra conferre gratiam non ponentibu obicem ad eorum alorem requiri
intentionem saltem faciendi quod facit Ecclesia per tria ex illis imprimi characterem, id est spirituale quoddam signum et indelebile ISacramenti confirmationi ordinarium ministrum esse episcopmim in Sanctissima Eucharistia sub unaquaque specie et sub qualibet parte, Separatione facta, totum Christum contineri Sacramenti item poenitentiae quasi materiam esse actus poenitentis, qui in tres distinguuntur partes, etc. Quae omnia deSumpta eSS ConStat ex decreto pro Armeni quod ad margine citatur cum loci Scripturarum, iuri canonici, et praecedentium conciliorum, quibus ridentini
Patres in suis definitionibus innitebantur. Quare pauci admodum ii sunt qui non timuerint decreti huius
auctoritatem declinare, et aliter reSpondent plerique Verum equidem esse id quod in eo de ordinationi materia et sorma dicitur, sed materiam et formam hic significari acceSSoriam quae ad Sacra menti Sub Stantiam nequaquam pertineat, eo Uod non erat neceSSO in Struere Armenos de impositione manuum, cum haec apud illo ReSSet in usu. At fidenter dixerim, peiorem Videri hanc respon-Sionem, cum iniquius Videatur e X tum Violenter ContorqUOre, quam ei aperte contradicere. Et Sane in principio decreti, fundamenti in Star Ponitur, omnia sacramenta tribus persci, videlicet rebus au -
300쪽
quam materia, verbis tanquam forma..., quorum Si aliquod est', non perscitur Sacramentum. Tuni ad Singula Sacramenta fit descensus unita Scuiusque in particulari materia et forma aSSignatUr aqua in baptismo, chrisma in confirmatione, panis et Vinum in Eucharistia, etc., ac demum ubi devenitur ad ordinem, Contra praemi S-Sam notionem materiae et formae, Contra ConStantem hariam Vocum usurpationem in omnibu praecedentibUS Sacramenti S contra Sen- Sum Uni UOrSaliter Con Secratum in CCleSia, nomine materiae et sormae non amplius importaretur id quo Sesentialiter Constat Sacramentum, Sed Caeremonia eiu acceSSoria et mere integralis Certo
quidem certiuS, si ita ex arbitrio interpretari licet, nulla amplius est concilii definitio quae in quamlibet contradictionis partem flecti non poterit. Ergo, Vel aperte abiicienda est auctoritas decreti pro Armenis, Vel Si admittitur ut re ipsa admittenda est, dicendum
Porrectionem inStrumentorum AS Veram Ssentialem ordinationis preSbyteri materiam, et Verba Concomitantia veram ASentialem eiusdem OrmRm. Non tamen Sequitur porrectionem in Strumentorum quam Solam Commemorat Florentinum, SSe materiam adaequatam Primo quia nSSignare Unum non Si eXcludere aliud Sicut Si dicerem Sacramentum confirmationi confici per impOSitionem manu epiSCOpi, non ideo neceSSitatem unctioni ChriSmati abnuerem. Secundo quia declaratio Florentini respicit per priu materiam et formam ordinationum in genere si eXtum Sacramentum, in Uit, Si ordini S, Cui US materia est illud per cuius traditionem consertur ordo, Sicut preSbyteratu traditur, etc. . Ubi Vide Sermonem esse de toto Ordini Sacramento, adeoque de omnibu in globo ordinationibuS, quibus rei pS Sola inStrumentorum porrecti comm Uni SOSt: Amina positio manu in duobus tantum ordinibus sacerdotii et diaconatu conserendi adhibetur. Propterea etiam, Sola inStrumentorum traditio debuit commemorari in ea brevi formula quae generatim materiam ordinis attingebat, et nonni Si e conSequenti, SiUO Xemplificationi gratia, ad Singulos ordine in particulari descendebat. Caeterum, Cum decretum no remittat ad Pontificale Romanum, Sati Superque apparet, Concilium non intendisse ad plenum res erre quidquid in huius sacramenti collatione est ObSer Uandum.