장음표시 사용
301쪽
DD SACRAMENTO ORDINIS ET ORDINUM DISTlNCTIONE 297
Nec etiam Aequitur ordinatione Graecorum SSe nullaS, eo quod porrectione inStrumentorum Carent, et ratio est duple X. Etenim primo, Cum determinatio materiae et formae in individuo relicta fuerit Ecclesiae auctoritati, nihil impedit quominus haec ipsa determinatio aliqualiter differat in ritu latino ab ea quae viget
apud Orientales. Decretum autem pro Armeni aSSignat materiam et formam Latinorum, et in hac parte Armeno ad ritum EccleSiae Romanae revocare Xoptat. Altera Vero et fortior ratio est quia apud Graecos, Simul cum impositione manuum sufficiens forma profertur, Sicut in Latini etiam ecclesiis initio fieri solebat. Sed nunc nulla apud o forma Verborum adiungitur impositionimRntium, Ut StenSum St, et ideo SSentiali ritu tunc non completur si Quam Vi ergo impoSitio manuum cum forma Propor- tionata Sufficeret, prout Sufficit apud Graeco A quia tamen ec- clesia latina voluit adhibere materiam et formam magi eXpli- Citam, noluit complere ordinationem in manuum impo Sitione, et ideo non pro sertur tunc forma, donec Xplicetur magi materia tradendo panem et Vinum, etc. Tunc autem pro sertur Orma: accipe potestatem Osserendi sacriscium, quae forma cadit Super
totam materiam praecedentem, ConStantem e manuum impo
sitione et traditione panis et in i. Et de ordinatione quidem presbyteri hactenti SRti S.
Nunc de ordinatione diaconi idem proportionaliter dicendum Videtur. Sicut enim pro re Abytero, ita pro diacono, impo Sitio manu tam in Scriptura quam in antiquis Concilii ut ritu initiatoriuS SSignatur Diaconus cum ordinatur, Sol V epi SCOPUS si qui eum benedicit, manum Super caput illita ponat, Uia non si ad Sacerdotium. Sed ad ministerium con Secratur in Uerum
Iugo, de Sacram Disse. 2, CCt. 5 n. O.' Apud Denginger n. a. - Fit ibi comparatio Cum impositione manuum quam in sua ordinatione accipit a Cerdos et Nam n CerclOS, quin Per Anu impoSitionem irili natur ad sacerdotium ideo accipit illam
302쪽
Verba Vae tunc epi Scopus profert, accipe Spiritu;n Sanctum a robur et ad resistendum diabolo, etc., non Videntur habenda tanquam firma ASentialis, cum in ei nihil ex preessum inveniatur quod pertineat ad collationem potestati ministerii, et ad proprium ac distinctivum ordinationi effectum. Ergo urSu in Ordinatione diaconi non secta ac in ordinatione preAbyteri, impositio manu est materia in adaequata tantiam, URO o Stea Completur per traditionem libri evangeliorum si additis tunc Verbis formae : Accipe potestatem legendi Evangelium, etc. Quo ad caetero ordine nihil speciale dicendum occurrit Nulli enim dubium est quin conserantur si per re rham ad mini Steri Sta pertinentium aSSignationem ..., prout in Pontificali Romano late continetur Ri.
DE EPISCOPATU. Cum in ipso ordine sacerdotali, ut praemiSSum St, dupleX gradu distinguatur, Superest dicendum de gradu illo supremo cui competit propagare Sacerdotium per Sacrae collationem ordinationi S, et pene quem Chri Stu Auae Ecclesiae regimen Asevoluit. Porro praee minentia duple Super Simplice preSbytero Sin epi Scopi S SSe noscitur, ordini Scilicet et iuri Adictionis, et ideo, vel ab ipso quaestioni limine pauci declarandum est quae Sit utriusque potestati differentia ac ratio distinctiva. Sane ordinis potestas, iuxta Superius praemissa, nihil aliud est quam poteSta conficiendi et tradendi sacra ex officio. Dicitur enim Sacerdo quaSi Sacra an S, et quia omni recipien qua talis subiicitur danti Seu agenti, conStat qUod poteSta ordini per
Cum maiori solemnitate et approbatione aliorum a Cerdotum simul ma- nus sua. imponentium . iugo, i SACTA ID , Di SP. 2, 2Ct. 5. U. 7. y In decreto pro Armenis dicitur et Diaconatu vero traditur per libri Evangeliorum clationem D. Decret pro Arm. . .
303쪽
Seipsam ponit in ordinato eram praee minentiam Super eo qui in statu laicali exsistentes, deputantur tantum ad Sacror tam receptioneS. Verum praeeminentia ista nondum illa est quae in praelato OSpectu Subditorum Consideratur alia enim est subiectio
recipientis ad dantem, et alia subiectio ubditi ad superiorem pollentem iure imperandi praecipiendi, ligandi et Sol Vendi. Hanc
igitur subiectionem sola facit potesta quam tirisdictioni Vocant. Potest quidem esse quod ad unius eiusdemque collationem Sacramenti tam ordo quam iurisdictio requiratur : Acilicet potestas ordini pro quanto Si mini Stratio alicuiu Sacri pote Sta Uero iurisdictioni pro quanto Sacramentum hoc pecialem induit modum et rationem iudicii, sicut de poenitentia alia dictum St. Nunquam tamen debet una potesta confundi cum alia, quia tum obiecto, tum deri Vationi modo, tum Conceptu et ratione intrin- Seca formaliter distinguuntur. Certe potesta iurisdictioni re Spicit omne et solo actu ligandi et solvendi qui requiruntur ad EccleAiae finem. Item non provenit ad Singula Subiecta per ali-qURm On Secrationem, sed vel per dispositionem iuris vel per iniunctionem. Denique alio modo dividitur ac potesta ordinis, in supremam Scilicet et Subordinatam, in Universalem et particularem, in ordinariam et pure delegatam, in completam demum et incompletam pro quanto ad utrumque sortim e X tendit vel tantum ad internum: quae omne divi Sione partim Stant per Spicuae et partim e iure canonico in TaeSenti SUPPOn Unitar. His igitur praemissis, duo Sunt quae de episcopatu declaranda Veniunt; quorum primum ad pote Statem ordini spectat, alterum vero ad potestatem iurisdictionis i V regimini A.
304쪽
Fide Catholica Credendum est episcopo eSSe Simplicibus preSbyteri poteState ordini SuperioreS. Quo tamen non obstante diCendum videtur, novum tiaracterem in ConSe Cratione episcopali non clari, Sed praeexsistentem ampliari ad ea Sacrorum Collatione quae Completive a Veluti Cumulative per legem Novi Testamenti SaCerdotio adSCribuntur.
Epi Scopo non SSe preSbyteri in hierarchia divinitus insti tuta SuperioreS, primu negaVit Aeri US, Saeculi quinti heresiarcha, quem OStea Secuti Sunt Calvinistae, Puritani, Lutherani, et omne e ProteStantibu qui res teriani Vocantur. Erat autem Aerius, ut de eo Scribit Epiphani US, homo procaX, qui tam non potuiSSet creari epiScopUS, Sed preesbyter Semel ordinatu in ea sinctione Semper permanSiASet, dicere non At Veritu nihil prorsu inter epi Scopum ac preSbyterum interOSSO. Q Uanam, in Uit, si in re preAbytero episcopu antecellit Nullum inter utrumque discrimen At. Si enim amborum unus ordo, par et idem ho- nor a dignitas. Manu imponit epiScopus, imponit et preSby- ter baptigat episcopuA, idem facit et presbyter divinum omnem cultum adminiStrat episcopus, non minus id facit et presbyter; si episcopu in throno Sedet, Sedet et presbyter. Hi in VulgUS iactatiS, pleroSque in errorem abduXit, quorum Sectae princepSQ XStitit i.
Sed hanc haeresim evidenter confutat divina Traditio inde ab initio. Sane, ut scribit Haronius ad annum Christi 58, Ignati v qui apostolorum temporibus administrabat ecclesiam Antio- Chenam, non aliud Scripsit quam quae essent ab apostoli in Ec-
305쪽
clesia ordinata a Qui dum ierarchicum Ecclesiae catholicae or. dinem Saepe commemorat, reSbytero CSSe Subiecto episcopi S absque ulla dubitatione teStatur, ac in primi ad myrnenses
haec ait Laici diaconis subiiciantur, diaconi res teris, pre- sbter episcopo episcopus Christo, ut ipse Patri Haec ille, ubi
et superius epiScopum appellat principem Sacerdotum, nec quicquam malu in EccleSia episcopo reperiri. Qui et ea distin. ctione qua dicit Omne episcopum sequimini ut Christus Patrem, et res terorum colleg tum tit apoStODS, magnam an differen si iam utri UAque Statu ac gradu fuiSSe demonstrat. Idemque in omnibus sere qua Scribit ad eccleSia diverSa epi Stolas, ut epiSCOPO primum, inde preSbyteri S demum diaconis obediant
admonet, ut cum Sic Scribit ad Trallianos Episcopo subiecti estis velut Domino. Et paulo post Sed et res teris subiecti estis ut Christi apostolis. Ac rursus post multa Ouid aliud est episcopus quam si qui omni principatu et potestate superior est ' Et ad Philadelphios Boni Sunt, inquit Sacerdotes, et Sermonis
ministri melior autem Pontifex cui credita sunt Sancta Sancto rum, cui Soli commissa Sunt Secreta Dei. Item et Superius eum
dem ordinem ierarchicum X plicanS, Ut presbyteri epiScopo obediant admonet. At hi quid evidentius dici potest , Atqui hanc praeeminentiam SSe prae primi quoad ordinis poteStatem, pro quanto Scilicet poteSta illa se extendit in episcopo ad quaSdam Sacrorum miniStratione ad qua Sese non
porrigit in preSbytero), universa Traditio Semper intellexit Semper enim creditum St, Soli piScopo competere poteStRtem gene randi sibi simile in sacerdotio, ita ut inter epi Scopum et pre-Abyterum tantumdem di Stet, quantum inter adultum et puerum qui nondum est potens alium hominem generare: si Totum illud, inquit Epiphanius stoliditati esse pleniSSimum pruden qui S- si que facile per Spicit, Velut cum epiScopum ac preSbyteriamsi dRO URTO conatur. Hoc enim constare qui potest Z Si quidem epiScoporum ordo ad gignendo patres pertinet. Huius enim est patrum in Ecclesia propagatio Alter Cum Patre mon POS-
Epiphanius adversus haereSeS, . . HACTES. 75, . .
306쪽
Ait filios Ecclesiae regenerationi lotione producit, non tamen si patre aut magi Sti OS OUinam Vero fieri poteAt ut A presbyte
rum ConStituat, ad quem CreandUm manuum imponendarum
ius nullum habeat Aut quomodo presbyter episcopo dici po- test aequalis , Et ideo etiam Semper Creditum St, OUR COn-SeCratione opUS SSe preSbytero qui in demortui episcopi locum Succederet, ita ut ne ipSi quidem Achismatici, etsi ad omne fa- CinUS paratiSSinai, presbytero ad epi Scopatum Sine ordinatione ausi in promovere Τ). Unde Hieronymus qui in epi Stola ad Evangelum ostendere Volen diacono pre Abyteri esse inseriores, amplificationi Studio eXaggerat preSbyterorum dignitatem, Viderique OSSet prae eminentiam epi Scoporum ad olam dispositionem iuris ecclesiastici reducere: pSe, inquam, HieronymUS sese infra corrigens ait: si Quid enim facit, excepta ordinatione, epi SCOpta S, quod preSbyter non faciat ... Et ut Sciam hi tradi. tione apostolica sumpta de Veteri TeStamento, quod Aaron et filii eius. . in templo fuerunt, hoc sibi episcopi et presby-
teri ... Vindicent in Ecclesia . Caeterum in dialogo contra Lu- Ciseriano S, Confirmationi quoque conserendae poteStatem ordinariam Soli tribuit episcopi S. Quo etiam in loco X plican Cur presbyter qui baptigandi pollet ordinaria facultate non habet
etiam Cum epi Scopo Cornmi me confirmandi ministerium, concludit: Ecclesiae alti in summi Sacerdotii dignitate pendet, cui si non ex Sor quaedam et ab hominibus eminen detur potestas, tot in Ecclesia efficientur Achismata, quot Sacerdotes. Inde Uenit ut in Charismate et epi Scopi iuSSione, neque preSbyter neqUe
diaconus tu habeant baptizandi , Θ . At statim obiiciuntur notissima illa eiusdem Hieronymi loca,
unde arripuerunt OceaSionem No Uatore ut dicerent episcopalem dignitatem mala ex causa in EccleAiam irrepsisse, et non a Christo fuisse institutam. Ait enim in praefata epi Stola ad Evangelum, Apostolum perspicue docere OSdem SSe res ters quo episco-
307쪽
sos tum postea in Schismati remedium factum fuisse ut unus eligeretur qui caeteris praeponeretur, ne nusquisque ad se trahens Christi Ecclesiam rumperet. Quod et sortita inculcat in commentario Super caput primum epi Stolae ad Titum vi Idem est, in quit, preSbyter qui et epiScopta S, et antequam diaboli instinctu studia in religione fierent, et diceretur in populi SQ ego Sum Pauli, ego Apollo, ego autem Cephae, communi preSbyterorum
consilio celeSiae gubernabantur. OStqURIN VOTO UDUS qui Sque eo quo bapti ZaUerat Suo putabat S Se non Christi, in toto orbe decretum S ut tanti de preSbyteri electu Superpone retur caeteris, ad quem Omni EccleSiae cura pertineret, et Schi si matum Semina tollerentur. Sicut ergo preesbyteri Seiunt Se
ex Ecclesiae consuetudine ei qui ibi praepositu fuerit esse subiectoS, ita epiScopi OUerint e magi ConSuetudine quam dispositionis Dominicae Veritate presbyteri esse maioreS, et in Commune debere EccleSiam regere, imitante Moysen qui cum haberet in potestate Solum praeeSSe populo Srael, Septuaginta elegit cum quibu populum iudicaret . Uerum non Sta Sunt quae haeretici Cau Sam praebeant triumphandi Et nota iterum, tempus tunc fui AS in quo, Ut ipse Scribit Hieronymus, diaconos paucitas honorabiles, preSbteros turba contemptibiles effecerat 'in in tantum ut quidam diacono pre Abyteri coaequare aut etiam anteferre Uderent. Quapropter Omne
studium impendit S. Doctor ut presbyteralem dignitatem in suum restituat gradum ac debitam exi Stimationem. Porro id unum contendit Pres feros ad eumdem sacerdotalem ordinem pertinere ad quem pertinent et episcopi, ipsosque sub primis initiis communi ci iueis vocabulo propter sacerdotii honorem recenSitos, sitisse etiam admisso ad communem consessum in quo de rebus ad uberi alio-Πem ecclesiae pertinentibus agebatur Ri, Se postmodum oborti s
ACt. XU- dicitur: Cum autem veniSSent Hierosol mam, suscepti sun ab Ecclesia et apostolis et senioribus presbyteris . AC rursum Gu- venerunt apossoli et seniores presbyteri videre de verbo hoc AC iterunt Tunc placui apoSIolis ac senioribus presti, teris cum Omni eccinia. In litteris item ab apostolis ex Concilio Hierosolymitano Antiochiam inissis,
308쪽
smatibus, eiusmodi caruisse privile se. Id unum, praetereaque nihil, quoad rem affirmat Hieronymias, quanqUam Orbi S, Ut nonnUn- quam apud eum accidit, durioribu R. Unde cum ait epi Scopo Con-Suetudine magis quam dispositioni Dominicae Veritate preSbyteri S SSe maioreS, non ad litteram, Sed en Au mox dicto Si C-cipiendus. De quo fidem faciunt tum testimonia ex ipsom et iam allata, tum alia plurima ubi de episcopatu origine et dignitate quid Senserit, Aut Scriptis testatum reliquit. Sane in epistola ad EVangelum de episcopi dum loquitur, Omne apOStolorum SMC-ceSSOre QSSO Confirmat. Et ad Marcellam: Apud nos apostolorum locum episcopi tenent, apud eos Montani haeretici sectatores est, scopus tertius est ). Eadem quoque habet Super Michaeam AP P, VerS. . si Si igitur loco apOStolorum Successerunt epiScopi, quod
omnium orthodoXorum Sententia receptum esti, eadem Stirigo et dignita episcopatu quae est etiam apoStolatus. Nam et hoc in Saeculi magistratibus X perimur, ut qui in locum alteriti S Auffectu est idem cum illo dicatur deducere principium et O - CStatem, quo prRedeceSSor eAt munere auctu ac dignitate prRO- latus. At sicut in conseqAo est apud omne A, dignitatem POStO-- licam esse a Christo Domino institutam id teStantibu e Van-- gelistis. in illam inpostoli Succedente epi Scopo e Codem haec habetur inscripti offoliis seniores presbyteri fratres his qui sunt
Antiochiae et Friae et Porro, quos seniores icit, eosdem fui SSe reSby- terΟS, non tantum nomen, sed et res ipsa demonstrat. Cum enim On- Stet institutiones apostolicas sumptas de Veteri Testamento, et quod Aa ron et filii eius atque levitae in templo fuerunt, hoc eui SCOpi, PreSbyteri, et diaconi sunt in Ecclesia Sicut ergo cum Dominus Septuaginta UOS elegit discipulos post apostolos formam illam repraesentasse Vi SUS Stet qua OySe septuaginta duos iussu Domini seniores elegit, ita etiam i- Cto Septuaginta duos discipulos nominatos esse SenioreS, item Ue Pre et byterOS, ratio persuadet quae Patrum omnium Sententia ratR ALOtUr. . . At quemadmodum apud Iudaeos etiam apostolorum tem PoribUS, Pri si stina illa vigebat Consuetudo, ut seniores una Cum prinCi Pibu SACerdo tum in Concilium Convenirent, ac sententiam rogati cli Cerent, quod multis in locis evangelistae testantur): sic etiam ab apostoli S primi S illi temporibus servatum esse Constat ut seniores seu presbyteri etiam ad On Cilium admitterentur . Baronius, Annal. ad annum Chri Sti 58. ' Hieronym ., Pi St. I.
309쪽
plane sonte luXiSAe neceSSari affirmandum S Se comperti SSi- mum cuique Videri poteSt. X hi igitur perspicuum redditur, ipso itidem Hieronymo Saeptu atteStante, epi Scopalem dignivi tatem non ab hominibus Uel uita SVi OccaSioni obortae cona uetudine, Sed ab pS Domin Redemptore omnium Iesu Chri- Sto, pSomet eam in Stituente, manas Se ).g2. AS non sic accipienda est prae eminentia potestati ordinis in epi Scopi S, UaSi epi Scopatu et preSbyteratu e SSent duo ordine Alve duae poteState adaequate di Atinctae Imo vero nonnisi unus exsiStit ordo acerdotii in quo no Sunt presbyteri ut acerdote SimpliceS, tum epi Scopi ut Sacerdote Supremi, et hoc demum At quod loci Superiti allati intendit Hieronymus in tuto ponere, prout cuilibet con Sideranti facile constabit.
Sane vero Septem in EccleSia SSO OrdinOS, ne plUTOS, CC PAUCiorOS, Communi et concor omnium Sententia St. Sed Si epi- Scopatu eSSet ordo a preSbyterat adaequat di StinctuS, octo ordine forent, non Septem. Praeterea nil ordo non pendet a praecedenti quantum ad necessitatem Sacramenti, quia Singuli ordines in Singuli subiecti poSSunt eSA Seorsum. Sed epi Scopali pote StaS dependet a sacerdotali, quia nullus potest valide ConSecrari epi- SCOPUS i Si priUS presbyter ex Si Stat. Ergo poteSta epi Scopali Sprout condi ViSa a preSbyterati, non est aliquid per Se tanS, Sed
distinctus ordo dicendus est, quam distincti ordinis plenitudo atque
ultima ConSUmmatio. Nunc autem cum character et ordo con Vertantur, illud quoque conSequenSAESA Videtur in On Secratione epi Scopali novum characterem non dari, Sed praeeXSi Stentem characterem preSbyteralem ulterius determinari ac perfici, pro quanto ad eas Sacrorum mini Stratione ampliatur qua Simplex sacerdotium in
De Ecclesiae Sacramentis. Om. II. ΣΟ
310쪽
Sui muneris ambitu non habet si Neque in hoc specialis difficulta occurrit, nam certe omne illi theologi qui censent presbyteratum conserri tum traditione instrumentorum tum ultima illa manuum impositione quae fit post mi SSam debent ex Consequenti admittere characterem presbyteralem priu imprimi quoad potestatem ConSecrandi Eucharistiam, et postea ampliari atque ulterius determinari per additionem potestati remittendi et retinendi peccata fidelibus. Quod si eiusmodi sententia non arrideat, hoc non est propter intrinsecam illius repugnantiam, Sed quia poteSta ad reddendos fidele apto susceptioni Eucharistiae videtur e habere ad potestatem consecrandi EUchariStiam pSam, ut neceSSaria atque omnino in Separabili eiu consequentia. Illud ergo quod praefati theologi dicunt de additione potestati ad poteStatem in una eademque ordinatione preSbyteri, ponente Ulteriorem ampliationem characteri priu in instrumentorum porrectione acceptii, O dicendum existimamus quantum ad additionem potestati quam in Sua Consecratione accipit epiScopuS, ut hoc modo persecte concilientur illa duo quae definivit Tridentinum Sacerdotium Cilicet SA Ordinem summum in quem per alio ordine VelUt per gradUSAEUOS-dam tenditur R), et nihilominu epi Scopo OSSO TOSbyteri SUPerioreS, nec poteStatem quam habent confirmandi et ordinandi esse illis cum presbyteri Communem 33.
Hinc tamen minime equitur episcopalem con Secrationem none SA Collati Vam gratiae, imo Vero Contraria potita concluSio colli. φὶ Hoc sensu intelligo doctrinam S. Thomae, SUPPl. OuaeSt. O,
a. Ordo potest CCipi dupli Citer. Un modo secundum quo est Sa a Cramentum, et Si ordinatur omni ordo ad Eu Chari Atiae sacramentum. Unde cum episcopus non habeat poteStatem superiorem saCerdote quan- tum ad hoc epiSCopatus non erit ordo. Alio modo potest Consideraria ordo secundum quod est officium quoddam respectu quarumdam CtiΟ-gium AC rarum, et Si Cum episcopus habeat potestatem in actionibus hierarchi Cis respectu Corpori myStici Supra SaCerdotem episcopatu erita ordo . Et infra a Ium et Licet etur aliqua potestas spiritualis epi a scopo in sui promotione reSPectu aliquorum SACramentorum, non tamen illa potestas habet rationem CharaCteris . Sess. XXIII, Can. 2.