장음표시 사용
311쪽
gitur, quia plenum Sacerdotium Speciali indiget gratia qua non indiget sacerdotium impleX, maxime propter munus et officium regendi ad quod natura sua dicit habitudinem, prout nunc Su
Iure clivino episCopatu Supra Simplicem reSbyteratum excellit potissimum potestate regiminis, quamvis iurisdictio particularium episcoporum non immediate a Deo ei Conferatur, Sed descendat e plenitudine auctoritati summi apostolici Antistitis qui in eati Petri Sede toti praesidet Ec
Hic tangitur principali praerogativa epi Scoporum, nam Si Solam poteStatem ordini SpecteS, pleraque Sunt ei et presbyteris CommUnia, PraeSertim Vero reSpectu Sacramenti Eucharistiae quod est Sacrum per Xcellentiam, et ad quod ordines ordinantur principaliter, ut dicitur in Suppl. QuaeSt. 37 a. 1 ad 3V . Unc autem in potestate regimini eXSor et Simpliciter privilegiata episcopalis gradu conditio est, iuxta illud Cypriani et Dominus noster cuius Praecepta et monita observare debemus, episcopi honorem et ecclesiae Suae rationem diAponenS, in Evangelio loquitur et dicit Petro se dico tibi quia tu es Petrus, etc. Inde per tem portam et SucceSSionum vice ordinatio et Ecclesiae ratio decurrit, ut EccleSi Super epi Scopo ConStituatur, et omni actu Eccle- Siae per eoSdem praepoSito gubernetur Cum autem nunc dicitur episcopo iure divino antecellere presbytero poteState iurisdictioniS, SenSUS St, Solum gradum episcopalem fuisse institutum a Deo ad ordinarium regimen fidelium, et divinam Ecclesiae constitutionem omnino requirere ut ipsa per epiSCOPO tanquam Per
312쪽
ordinario pastore regatur. Non quod repugnet dari Verum episcopum Sine iuriS dictione, Sed quia gradu episcopali in generalieXigit auctoritatem regimini utriusque ori, et vici Asim ordinaria huius regimini auctorita nonni Si in gradu epi Scopali per Se residere poteSt. Prae primi notandum quod ipsum episcopi nomen importat SV perintendentiam Sive regendi potestatem, iuxta illud Act. XX-28 si Attendite vobis et universo gregi in quo vo Spiritu San- si tu poSuit episcopo regere ecclesiam Dei, Transiit quippe in Ecclesiam ait Baronius Ri, cum Sua Significatione atque proprietate VOX graeca πι*Z07z0ς. Tali enim nomine, ut auctor At Suidas, dicebantur inSpectore et custode quo AthenienSe in Auae ditioni urbes, ad statum rerum Cogno Scendum atque instituendum mittebant, quorum apud graeco hiAtorico frequen mentio est. Ad quo etiam alludit Cicero dum ait ad Attic. l. 7: si ult enim me PompeiuS ASe, quem tota haec Campania et maritima ora habeat episcopum . Et AuguAtinus de Civit. De l. 19,
C. 9 EPiSCOPRtUS ... nomen Si operiS, non honori S. Graeciam est enim, atque inde ductum Vocabulum, quod ille qui praefici- tur, ei quibus praeficitur Superintendit, curam eorum Acilicet gerenS: quippe Super, GV 0 0 Vero intentio est. Ergo i LIR0- πῖ V, Si VelimuS, latine Superintendere dicere poSSUmUS . De terminatur autem ab ApoStolo ubi supra, ad unu pascendi i Vcti egendi: lI.χ τ ΠυΞυμ. τό αγιου θῖτο ἐπισκόπους γι λαιυει τη v
Sed iam oritur difficultas, quia in Scriptura poAtolica, tam epi Scopi quam presbyteri nomen indifferenter attribui videtur iis omnibus qui ordini Sacerdotali erant. Quin et in hoc ipso loco Actuum loquitur Paulus ad maiore natu id est preSbyteros Ecclesiae quo mitten EpheStim ad Se OcaVerat. Quomodo ergo constabit eos qui dicuntur positi a Spiritu Sancto gere Ecclesiam
313쪽
DE EPISCOPATU O9nam et Petru et Ioanne. Ri, Cum ASent apostoli, ei pSo tamen preSbytero nominant. Im nec improbabiliter censent multi, simplice etiam acerdote qUandoqUem Uncta pato epi SCOPOS, Vel Ut
cum epistolam ad Philippenses Paulus sic inscribit omnibus sanctis qui sunt Philippis, cum episcopis et diaconibus Zi. Sed cum aliud
sit nominare omnia membra uniti ordini ab iis qui in eo prima tum tenent, aliud Vero Omnibu attribuere quoad rem, eminentem illam dignitatem a qua Commune Vocabulum imponitUr non e quitur Sane, regendi munia de quo et XX-28, ad eo omnes pertinuisse qui quomodolibet tunc tempori episcopi sorte appellabantur: Uamquam nec Vice Versa, at firmum forSilani Scriptura nude in Specta, pro Singulari illa Summi acerdotii praeroga ti Ua argumentum duceretur. Verum Si inhaerentem Scripturae traditionalem en Sum consulamuS, non relinquitur ambigendi locus A primi enim initii usu communis, divinae con Atitutionis Ecclesiae ab apostoli traditae apprime On Actu S Soli Supremo Sacerdotio epiScopatu nomen Voluit S Se QSer Uatum, non alia prosecto de causa, nisi quia huic uni quoad rem competebat mox declarata Vocabuli proprietaS, et quia Sequenti gradu preSby teri Sola nuncupatio propter Sacerdotali ordini unitatem fuit aliquando comm UniS.
Seniores ergo qui in vobis sunt, Obsecro Consenior. πρεσβυτξρους
' Senior Electae ominae et natis eius. O πρετ υτόρος κλεκ Di κυρι ,
a Putet aliquiς, non Scripturarum seu nostram SS SententiAm. epi SCopum et presbyterum unum esse et aliud aetatis, aliud esse nomen
si ilicii Relegat Apostoli a Philippen es verba dicentis Paulus et Duo
otheuS.... Omnibu Sancris ... qui Suus Philippis, cum episcopis es diaconis. 4 et reliqua Philippi una est urbs Macedoniae, et Certe in una civitate plureS, Ut nunCUPantur, epi SCOP ESse non poterant. Sed quia eosdem episcopo illo tempore, quo et presbytero a sepellabant propterea inclis ferenter de episcopi quasi e presbyteris est locutus v. Ita Hieronymus, Comment in Cap. I. Pist. ad Titum illud tamen quod adiungit de iis quos Paulus a Mileto mittens Ephesum ad se venire iussit non videtur intentum demonstrare: nam Ephesum mittit Paulus tanquam ad metropolim, e qua Uicinarum Civitatum episcopi facile poterant advocari. s. ApOC H-II.
314쪽
Maneat ergo certi SSimum, rationem nomine episcopatu Sisignificatam iure divino soli supremo gradui ierarchiae ordini AconVenire. Nunc autem duplici modo potest id intelligi, vel quia
epi Scopali character regendi auctoritatem formaliter includit, vel certe quia huius auctoritati est ex divina institutione suscepti-Vu A. Atqui primum non admittitur, tum quia extra EccleSiam Catholicam dantur veri episcopi quantum ad poteStatem ordini A, tametSi extra catholicam nulla esse poSSi vera gubernandi auctoritas tum etiam quia in pSa catholica, tanquam Veri episcopi semper habiti sunt episcopi depositi vel demissionarii, item episcopi ad honore consecrati f), aut etiam episcopi coadiutores seu vicarii in pontificalibus R). Restat ergo dicendum, gradum
episcopalem iure divino designatum SA ad ordinariam poteStatem regiminis, Ut supra fuit declaratum, et hoc modo praecellentiam epi Scoporum Supra presbytero quantum ad iuri Adictionem, de ipsa Christi institutione descendere pro quanto Cilicet ius divinum iubet ut per epiScopo S, non Utem PC PTOSbyte TOS, Ubernetur Ecclesia. Unde ridentinum, SeSS. XXIII, cap. 4 4 Sa- crosanta Synodus declarat, praeter caetero CCCleSiaStico gra- du S, epi Scopo qui in apOStolorum locum SucceSSerunt, ad hunc hierarchicum ordinem praecipue pertinere, et positos, Sicut idem apostolus ait, a Spiritu Sancto regore Ecclesian Dei, eosque preSbyteri Superiore CSSe, etc. Nec dica preAbyteralem etiam gradum Sse exigitivum iurisdictionis, quatenus iure divino
Porro apud Edessam ... Celeberrimi tun temporis mona Clli erant Iulianus et Ephrem Syrus scriptor ... BarSe item et Eulogius, qui qui clem ambo postmodum episcopi fuere, non alicuius urbis, sed honoris cluntaXat CauSa, tanquam a recompen Sanda PrReCl Ara PSorum facinora, in suis monasteriis Ordinati. Duo quidem modo etiam Lagarus, e quo supra dixi, episcopus fuit v. OZOmen uS, Hi St. ECClOS. l. 6 C. 4. ' si Venerabilis senex Valerius sciens se Corpore et aetate in Tirmissi simum egit Secretis litteri apud primatem epi Scoporum Carth Aginensem, allegans imbecillitatem Corporis sui aetatisque gravitatem, et obsecrans ut Hipponensi ecclesiae ordinaretur epi SCOPUS, qui Suae Athedrae non tam Sta CCederet, Se COn Sacerdos CCederet Augustinus. Et quae optavit et roga Vit satagens, resCripto impetravit, etc. . POSSicli US in Vita Augustini, C. I.
315쪽
presbyteratu ordinatur ad mini Strandum poenitentiae Sacramentum quod sine iurisdictione confici nequit. Nam in primi non est haec exigentia ad eam regimini poteStatem in utroque Oro, quae Simpliciter potestatem regendi et paScendi audit. In Auper non est exigentia ad iurisdictionem ordinariam, cum sufficiat iurisdictio a praelato delegata si omni poteStas, inquit S. Tho-
nisi praesuppositis quibusdam ordinationibus, dependet ab illa
potestate quae illa ordinatione facit. Sacerdo autem non posites absolve 1 e et ligare, nisi praeSuppoSita praelationi iuris dictione qua sibi subdantur illi quo absolvit. . . Et ita patet quod oportet SSe poteStatem epi Scopalem Supra Sacerdotalem in. Caeterum, quod de iure divino pariter Sit, ut Supra omne Sepiscopo per totum mundum particularibus gregibu praesidentes unus Solus principetur iuri S dictione Suprema atque universali, late demonstratur in tractatu de Ecclesia, et eleganter ostendit S. Thoma l. 4 C. Gent. c. 96, hi Verbis Q. Manifestum est quod quamvis populi distinguantur per diverSa dioecese et civitates. tamen Sicut At Una EccleSia, ita oportet SSe unum populum christianum. Sicut igitur in uno Speciali populo unius ecclesiae reqUiritur unus epiSCophi qui it totius populi caput, ita in toto populo christiano requiritur quod unu Sit totius Ecclesiae ca- put ... Et quia Chri Stus praeSentiam corporalem erat Ecclesiae Subtracturus, oportuit ut alicui committeret, qui loco sui universi Sali Ecclesiae gereret curam . Porro ille Unus est, cui DOINHi Apostolici appellatio Vere competit, quia in eo Solo, V legi con Sti-
' Hic nota errorem eorum qui post Gulielmum a S. Amore Gerson, et alios in Concilio Constantiensi dixerunt auctoritatem parochorum iure divino institutam, ipsosque parochos esse iudices fidei et habere ius su D fragii in conciliis. Dicendum autem de iure clivino SSe presbyteros, quibus per sacram ordinationem Confertur ordini PoteStas, quique sint e PisCO-porum adiutores in ministratione saCramentorum. Sed de iure mere ecclesiastico est, quod ordi=iaria iurisdictione instruantur in ordine ad haec munia aliaque annexa exercenda, quasi minores pastores stabili modo uni parochiae addicti. me gradibus in hierarchia iurisdictionis per ius ecclesiasticum introductis CL S. Thoria. Suppl. q. a. 6.
318쪽
tuti Vae Ecclesiae, eadem numero perman Sit poteSta et mi SSio apoStolorum principi immediate a Christo collata, de quo proinde non oportet quaerere qua Via et ratione suam iurisdictionem obtineat, quia Statim ac veri ficatae sunt conditione ad Petri SucceASionem requi Sitae, investit electum Vi dominicae ordinationis in perpetuum aliturae Pasce agnos meoS, QSce Ne mea si, et iterum: Tu es Petrus...., et tibi dabo clave regni caelorum, et quo mcumque ligaveris super terram erit ligatum et in caelis R). Solum igitur remanere potest quaestio de modo quo ad Caetero Sinferiore epi Acopo proveniat ordinaria regendi potestas. DicimuS autem: Non a Deo immedia te, Sed per derivationem a plenitudine poteStati quae eS in Summo apoStolico antiStite. Qua in re oportet abstrahere a prae Senti modo institutionis, Sicut ab omnibus accidentalibus et mutabilibu sormis, sed quid ipsa immobili Ecclesiae constitutio erat, in Spiciendum St.
Videretur autem dicendum quod iurisdictionem Suam epi Scopi Vi On Secrationi accipiunt. Quidquid enim immediate a Deo habent, per consecrationem habent. Sed iurisdictionem a Deo immediate habere dicendi sunt, quia ponuntur a Spiritu Sancto regere Ecclesiam Dei.
PrReterea, Odem modo Unc CCipiunt auctoritatem, quo eam
vel ab initio accipiebant. Atqui ab initio non habebant eam per derivationem a Summo Pontifice. Non enim S. Petru unquam habuit ConSistorium, nec quiSquam e ui SucceSSOribu per longa Saecula imo Vero, electi per cleri Suffragium Statim ConSecrabantur, et nihil amplius requirebatur ad in VeStituram poteStati A. Sed Contra est quod dicit Innocentiu I in epi Atola ad Concilium Carthaginense Zi si Antiquae traditionis Xempla Ser Uan si te S, et eccleSiaSticae memore di Sciplinae, religioni Vigorem non
319쪽
minu nunc in ConSulendo quam antea cum pronUntiareti S, Vera
ratione firmastis, qui ad nostrum reserendum approbaSti eSSe iudicium, scientes quid Apostolicae Sed debeatur, a qua ipse epi Scopatus et tota auctoritas nominis huius emersitis. Et iterum in epistola ad Concilium Mileuitanum ): si uoties fidei ratio Ven-
tilatur, arbitror omne fratre et coepi Acopo no Stro nonHis ad Petrum, id est sui nomini et honori auctorem, referre debere, velut nune retulit dilectio Uestra, quod per totum mundum OS- sit omnibus eccle Sit in communO PTO deSS D. Huius autem Veritati ratio triplici potiASimum argumento poteSt apparere. Primo quia olu Petrus Et summu OrdinariUS
paStor totiti Ecclesiae. Ergo de potestate eius paAtorali deSCendere debet de lege ordinaria omni inserior pascendi auctoritRS. Illimitate enim tenditur illud PaSce HOS EOS. Praeterea iurisdictio unicuique pro Uenit per eam Cati Sam Perquam SSignantur ei subditi. Sed per episcopalem consecrationem nulli Subditi as Signantur, cum consecratio non conserat niSi Cha raeterem qui in omnibus indiscriminatim idem est, Si V in Summo episcopo qui iurisdictionem habet uper univerSam EccleSiam, sive in illi qui particulares sede Vel maiores Vel minore obtinent, Si Ue demum in ei qui nulli gregi praeficiuntur. Relinquitur ergo ut iurisdictio a Chri Sto proveniat in episcopoS, Vel per immediatam dispositionem legi conStitutivae Ecclesiae, Vel perderi Vationem ab eo qui ex eadem lege plenam habet et univer- Salem paAcendi poteAtatem. Atqui ita constitutivum Ecclesiae nulli particulari antistiti determinat subdito A. Oportet igitur auctoritatem episcopalem descendere de plenitudine poteStati S, quae in una apostolica Petri sede immobiliter iure divino nanet. - Nec dica adhuc concipi posse, electionem canonicam ad huius vel illius urbis episcopatum e habere per modum Urae Conditioni S. qua posita, Christu electo immediate conseri et auctoritatem. Ne -qUe enim nunc agitur de eo quod concipi potest, Sed de eo quodeSt. Porro poteStati collatio apud homines de facto non fit nisi per in Vestituram iuri exterius notificatam, quae quidem in Prae-
Inter epistolas Augustini I 82.
320쪽
senti ex parte Christi prorsus desideratur InSuper praedicta Con-Ceptio S contra generalem ordinem providentiae Dei, qui non Solet per seipsum immediate conferre id ad quod cauSae Secundae Sufficiunt. Quantum autem apparet neceSSariu Speciali interventu Dei in collatione ordinis, propter Characterem et gratiam quam ipse solus physice efficere poteSt, tantum non OCOS- Sariu dignoscitur in collatione iurisdictionis. Si solum XcipiaSSummum Antistitem, cui etiam semel pro semper fuit attributa
in vi verbi Domini dicentis: Tu es Petrus, tibi dabo claves, pasce
Tertio denique hic modus derivationis in iurigdictione epi-
Scopali neceSSarius erat, ut totius ecclesiastici regimini legitimita eSSet Semper visibili et perspicua. Haec quippe legitimitas tota quanta Si dependet e accepta a Christo miSSione, cuiuSContinuatio Aque ad nos debet luculenter apparere. Unde dici Solet quod apoStolicita est do principalis, a qua derivant et cum
qua neceSSario connectuntur omne aliae dote a notae erae
eccleSiae. Atqui apostolicita totius regiminis ecclesiastici hinc maxime visibiliter apparet, quod omni potesta iurisdictionis descendit ab una ede, in qua per indisruptam epiSCOPOTUm SUC- cessionem a Petro usque in hodiernam diem i, perseverat identice ipsissima missio a Christo immediate Collata, Ioan XXI, 5-IT.
Et hoc est argumentum quo ad confundendum omne SchiSmatico atque haeretico utebantur vetustiSSimi PatreS, Irenaeu C. haereS. l. 3, c. 3 Epiphanita S, HaereS. 29 Optatu MileuitanuS, de schismate Donat. - , C. 2 AUgUStinUS PiSt. 33, . .
Ad Ium ergo dicendum quod etsi episcopi positi sint a Spiritu Sancto regere Ecclesiam Dei, non ideo tamen singuli titularii immediate a Spiritu Sancto regendi auctoritatem habent. Nam locu Actuum XX-28 solum probat quod auctorita episcopali est divinae institutionis, et quo providet Spiritu Sanctu ut Ecclesia Secundum immobilem constitutioni suae legem regatur per epiScopos. Sicut si diceretur provincialibus alicuius ordinis religiosi attendite Vobis et universae provinciae in qua
vos Institutum posuit praesule gubernare congregationem UC- Stram: Sane haec Verba Vera Agent, sive dicti provinciale fuiA-