장음표시 사용
351쪽
DE NATRIMONIO UT AEST ECCLESIAE SACRAMENTUM 345
et erunt duo in carne una fi Sententia igitur Pauli haec esse debet Sacramentum hoc nimirum quod relinquat homo patrem et matrem, etc., magnum St, quia Christi et Ecclesiae coniu- gium repraeSentat. Praeterea idem Colligitur ex argumento totius illius capitis Apostolus enim hortatur Coniuge ad mutuam be nevolentiam, et inter alia argumenta hoc ut potiAsimum adducit, si quod ipsorum coniugium non it recte Vi et Contemnenda, Sed mySterium magnum includat, quod ad ChriStum et Ecclesiam rese ratur. Adde ultimo quod Paulus graece non dixit in Christo et Ecclesia, sed ας ου Tria και ι τ qu κκλγγn , id est in Christum et Ecclesiam. Quibu verbis aperte indicat, Christum et EccleSiam SSe terminum, ut Sic loquamur, illius mysterii seu myStici igni, et proinde mysterium AS in coniugio, Sed termisi nari ac referri mysterii huius significationem ad Christum et EccleSiam s. Maneat ergo Certi SAimum, Sacramentum hi praedicari de ipsa maritali unione inter christiano exi Atente, Cilicet de Vinculo quo Vir et mulier sunt et manent legitime ad invicem Coniuncti ις σαρκα Mα', ut in textu graeco habetur, hoc est in
ordine ad carnem unam. Porro Sacramentum Si V mySterium VOX CS analoga, Significan principaliter rem Sacram Seu divinam humanae rationi imperviam, Secundari Ver tanqUam analogUmminus, quidquid habet a re rationi impervia habitudinem seu
CRUSae Seu igni. Hic autem non Sumitur primo modo, tum quia in maritali unione Aecundum se nihil prosecto impervium rationi CSt, tum quia mysterii ratio expresse dicitur Age i ς ριοπου καιτ am i Πα9. Oportet igitur umere Sacramentum alio modo, Secundum quod in matrimonio Christiano est ratio, non quidem cauSae, Ut Uidenter Constat, sed igni coniunctioni Christi et EccleSiae. In Super Sicut divina Traditio optima Scripturae inter- pre nos edocet, Sacramentum Stud non Si qualecumque Signum rei Sacrae, e Acilicet pacto quo Omne eventu Ueteri TeSta menti Sacramenta rerum futurarum quandoque dicuntur a Patribus. Sed est ignum etiam in seipso acriun Utpote tranStatum in ordine eorum quae speciali modo Deo devincta, propriam reli
352쪽
gionis inviolabilitatem participant inde enim in dissolubilitatem
omnimodam vinculi coniugali inter christiano Sancti Patres derivant, ut ex testimoniis infra asserendis luculenter apparebit. Quare a primo ad ultimum, Sacramentum de quo loquitur ApostolUS. nihil aliud audit quam signaculum sacrum coniunctionis Christi et Ecclesiae, in matrimonialibus baptizatorum unionibus divina ordi,
Sed iam ulterius Considerandum occurrit, quod in oeconomia actuali providentiae quam nobis revelat Verita Scripturarum, duplex Sacrorum Signaculorum ratio invenitur. Alia enim Sunt quae in umbra Veluti legi antiquae XSistentia, et in vestibulo
tiabant. De quibus dicitur, Rom. IU-o Et Signum accepit circumcisionis, et ad Galat. III 23 Prius autem quam veniret des, Sub Lege custodiebamur conclusi in eam fruem quae revelanda erat, et rursus ibid. IU-9 Ouomodo convertimini iterum ad infirma et Gena elementa, quibus denuo Servire vultis Alia ero Sunt quactin luce Evangelii et Novi Testamenti exsistentia, significant Sal
gratiae fonte rectu SisSe. De quibus dicitur, Rom. UI-3 An ignoratis quia quicumque baptizati sumus in Christo Iesu, in morte ipsius baptizati sumus Consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem, ut quomodo Christu Surrexit a mortuis per gloriam Patris, ita et nos in novitate vitae ambulemus. Si enim complantali facti sumus similitudini mortis eius, Simul et resurrectionis erimus, etc. Itaque e constanti Scripturarum doctrina, acra illa signacula divinitu instituta quae ad antiquum illud Dei
cum hominibu testamentum pertinebant, Utpote phare prCnOStiCRsuturorum bonorum quae per Chri Atum erant afferenda, ipsi futuri boni Vacua erant, et gratiam quae St eorum radi non Ontinebant. Ea vero quae includuntur in teStamento novo per Christi mortem obSignato, utpote Significanti a XSiStentem iam causam totius sanctificationi noStrae, eique hominem eluti configurantia, non amplita Vacua Sese poSSunt ii boni quae Redemptor attulit, sed sua plenitudine plenitudini temporum respondeant O-
353쪽
COSSe St, repudiati iam et in perpetuum abrogati variis baptismatibus et iustitiis carnis usque ad tempus correctionis impositis. Vide nunc pulcherrimam convenientiam, apti Smum inter et
magnum Acramentum Seu Signaculum quod ut ad Novum TestamentUm pertinen Commemorat Apo Stolus. Sicut enim character baptismali significat paASionem, Sepulturam, et OS UT TOctionem
Chri Sti, ut cui per baptismum Xteriorem homo fuit complanta-tUS, et propter hoc titulus est exigiti uti illiu gratiae qua homo
Spiritualiter commoriatur, Con Sepeliatur, et conreSurgat Christo ad Vitam OVam, Veteri penitu ConSumpta ita coniugale vinculum inter chriStiano S, eo quod ApoStol te Ste, Signaculum Sacrum S proprium No Vi TeStamenti, pq facto noscitur significare praeSentem Christi et Ecclesiae coniunctionem ut cui coniuges complantantiar, et pro tanto SA debet titulus exigitivus gratiae qua non Ollam Sacramentaliter, hoc St in signo et Symboloi, sed et spiritualiter mystico illi Christi et Ecclesiae coniugio conformentur. Unde ridentinum, SeAA. XXIV si Gratiam Vero quae si naturalem coniugum amorem perficeret et in dissolubilem uni
si talem Confirmaret, ConiugeAque Sanctificaret, ipse Chri Stu Ve- nerabilium sacramentorum institutor atque persector, Sua nobi S
paSAione promeruit. Quod Paulus apostolus innuit dicens: Viri, diligite uxores vestraS, etc. RurSUS, Sicut Character baptismali Sutpote deputan hominem ad eum cultum qui per Christi mortem dedicatu e St, appessat gratiam in qua cultu ille rite Xerceri nequit ita coniugale Vinculum utpote ordinan virum et UXO Temin eum finem qui iam eiusdem ordini est cum fine incarnationis, sputa prolem educandam ad Ecclesiae propagationem et con- Servationem , pariter exigit id sine quo officium huiusmodi convenienter adimpleri non potest. Unde Bellai minus de Matrim. c. 4 si Praeter officium instituendi liberos iuxta regulas rationis si quod Si commune omnibu gentibus ad christiano coniugeS pertinet filios instituere in fide et religione, et dare omnem ope, si ram Ut EccleSi a Catholicae Vera et viva membra esticiantur. Et
hoc Patet, tum quia ad hoc coniunguntur Ecclesiae filii ut e
si te Siam PSam augeant et con Servent, tum etiam quin hoc
quirit similitudo inter Christum et Ecclesiam ex una parte ei
354쪽
Viri ac seminae coniunctio ex altera Christus enim et Ecclesia Semper filios Spirituales per baptismum gignunt, per Euchari Stiam nutriunt, etc. Itaque obligantur coniuge christiani ex ipso coniugio ad Teia divina. Nunquam autem Committuntur a Deo officia quae naturam Superant, nisi etiam Simul gratia detur per quam illa officia Xerceantur ut oportet . Hactenti ergo habem USVinculum coniugale Christianorum SSe Sacramentum, hoc St Signum Sacrum exi itivum Sancti cationi quae est per ratiam. Nunc Utem Sacramentum quod est in genere igni sacri dupliciter dicitur ut sacramentum et res, tum practio TOR Ut RCTR- mentum tantum. Sed impossibile est ut coniugale Vinculum rationem habeat Sacramenti tantum, cum non Sit per Se en Sibile. Ergo
oportet hit participet rationem signi sensibili ab aliquo exteriori
Cum quo Connectitur et a quo inducitur, id St a contractu Aecundum legem inito. Est igitur ibi ritu exterior, puta contractus, efficacalicuius unioni Sacrae quae de Ae appellat et eXigit gratiae Susceptionem. Et quia in hoc reponitur adaequata ratio Sacramenti ovae Legis, Concludendum est matrimonium Chri Stianorum Vere et proprie SSO Unum e Septem Sacramentis a Christo Domino institutis.*2. Argia mentum traditionale. - Ad perpetuam traditionem quod attinet, idonea rursu probatio sumi OSSet e Graecorum On-Sen Su qui maximum affert in Omnibus Sacramenti pondus certitudinis. Ipsi enim Achismatici, ut alia plurie dictum est, directi sunt a Deo irrefragabile teste authenticitati SaCramentorum, sicut Iudaei authenticitati prophetiarum. Atqui matrimonium apudeo recenseri inter Septem o Vae Legi Sacramenta, apud OS etiam dico qui ab antiquissimis temporibus e gremio catholicae Unit Ati receSSerunt), re egi notior quam ut debeat pluribus demon Strari. Quare hi praetermiSSi tanquam nulla probatione indigentibus, ad Patrum teStimoni VeniRmUS. Porro fidei totius Ecclesiae amplissimu testi eXtat AuguStinus, et in primi quidem Cum l. I de nuptii et Concupi Scentia, C. IO hoc SSerit Ob Servari in civitate Dei nostri, in monte ancto
355쪽
eiUS, Ut matrimonium bapti Smo aequiparetur quoad inviolabilitatem et omnimodam firmitatem quae Sacramenti propria e St, qURmdiu uterque coniugum vivit: si Quoniam, inquit, non tantum 4e cundita cuius fructu in prole St, nec tantum pudicitia cuius
vinculum est fides id est fidelitas quam Sibi mutuo coniuges
debenti, verum etiam quoddam Sacramentum nuptiarum commen datur Velibus coniugatis. . . Huius procul iubio Sacramenti ressi'St, ut ma et semina connubi Copia lati, quandiu Vivunt, inSe- Parabiliter perseruerent... Hoc enim Cu Stoditur in Christo et Ec- CleAia, Ut Ui Uen cum Vivente in aeterniam nullo divortio Aepa si retur. Cuius macramenti tanta observatio AEA in civitate Dei noStri, in monte Sancto eius, hoc At in Ecclesia Christi, qui
busque fidelibus coniugati qui sine dubio membra Aunt Christi,
ut cum filiorum procreandorum ait Sa Vel tubant seminae vel ducantur XoreS, nec Sterilem coniugem a Sit relinquere, ut alia secunda ducatur. Usque adeo manent inter Vi Uente Sem Olsi inita iura nuptiarum, ut potius Sinti inter Se coniuge qui ab alterutro Separati Sunt, quam cum hi qui bia alii adhaeSOTUnt... Ita manet inter viventes quiddam coniugale quod nec Separatio nec cum altero costilatio possit auferre Manet autem ad noxam cria minis, non ad vinculum foederis, sicut apostatae anima velut de
coniugio Christi recedens, etiam fide perdita, sacramentum dei non
amittit quod lavacro regenerationis accepit redderetur enim pro- cul dubio redeunti, si amisisset abscedens. Habet autem hoc si qui receSSerit, ad cumulum Supplicii, non ad meritum praemii . Et in libro de bono coniugali C. 24, X preSSe atteStan idem Augustinus quid distet inter matrimonia christianorum et matrimonia non christianorum a Bonum igitur nuptiarum per OmneS GCnte atqtae Omne homines in causa generandi est et in de
castitati S: quod autem ad ostiuum Dei pertinet, etiam in auctis
late Sacramenti per quam nefas est etiam repudio discedentem alteri nubere, dum vir eius Vivit . di statim Stenden quo PACto, nec ob Sterilitatem uxori divortium admittatur, quantumviS nuptiae in in causa pariendi, matrimonium X preSSe aequiparai SRCTRe Ordinationi quae moti amittitur, etiamsi sorsitan desciat Pleb C Uiu cata Sa quispiam consecratus fuerat vel presbyter vel
356쪽
Opi SCOPUS Nec ea re non Sub Sequente propter qua Cn. nuptia ei fiunt, solvitur vinculum nuptiale ni Si Coniugi morte Uuema i mo mi si fat ordinatio cleri ad plebem congne andam, etiamsi si plebi congre alio non subsequatur, manet tamen in illis ordinatis Sacramentum ordinationis, et si aliqua culpa quisquam ab officio Temo UORtUr, Sacramento Domini Aemel impo Atto non carebit, si quam Vi ad iudicium permanente . Tum denique subdit a Ge- nerationi itaque Cata Sa fieri nuptias Apostolus ita testi est: Volo, inquit, iuniores nubere. Et quasi ei diceretur utquid con- tinuo subiecit, flios procreare, matresfamilias esse. Ad fidem au - tem castitati illud pertinet. Uxor non habet potestatem corporis sui, sed vir; similiter et vir non habet potestatem corporis sui, sed mulier. Ad sacramenti sanctitatem illud: Uxorem a viro Suo non discedere, quod si discesserit manere innuptam aut viro Suo si reconciliari et vir uxorem non dimittat. Haec omnia bona sunt
Ex his igitur aliisque apud Augustinum a SAim occurrentibUSteAtimonii Concludere est, regulam fidei catholicae id semper ab
initio retinui ASe coniugale Vinculum inter Chri Stiano Sacramentum CSSe, eodem Scilicet SenSu quo Sacramentum dicitur character
baptismatis vel ordinis, et hac de causa nullo sacrilego hominum aUS Violari debere, nullo attentatu posse dissolvi. Sed in hoc prosecto continetur quidquid de Matrimonii Sacramento nunc redimu et contra novo haeretico defendimus, ut Sati per Se patet, et adhuc evidentius tibi constabit Si modo in memoriam re UOCOS declaratione Superius tradita j I in argumento praecedenti.
Unde iam intelligi datur quid ibi velit Tertullianus, Cum
aSSerit matrimonium christianorum habere ex parte divinae gratiae patrocinium si, et infra, Sacrum Sese Coniugium quod Ecclesia conciliat, et confirmat oblatio, an eli renuntiant, Pater rato habet R). Apparet quo sensu dixerit AmbroSius, sanctis alum a Christo esse contu tum Zi. Et Leo Magnus societatem nuptiarum ita ut SA con-
357쪽
Stit Utam, ut raeter Sexuum coniunctionem haberet in se Christi et Ecclesiae sacramenltim, ideoque dubium non OSSe eam mulierem non perlinere ad matrimonium, in qua docetur nuptiale non fuisse F-
sterium fi Intelligitur denique cui rei alludat Cyrillus Alexandri.
nu S, Cum docet Christum eniAS ad nuptias in Cana Galilaeae,
Ut generationi humanae principium Sanctificaret si Con Veniebat enim ut qui naturam ipsam homini renovaturus ac totam in meliorem Statum re Vocaturu erat, non solum ii qui iam in ortum Vocati erant benedictionem impertiretur, Sed et ii quo que qui poStea a Scituri S Sent grRtiam praeStruet et, et eorum Ortham Sanctum efficeret i. Superest tantum Ut rationibu contrarii fiat satis.
A IVm ergo praeOb Servare oportet quod Sacramentum pro Ut egi in genere Signi, duobus modi sumi potest. Primo quidem Aengu lato, Si Sit Sacrum Solummodo e parte rei figuratae, quomodo Sacramenta quandoque dicuntur omnia facta allegorica antiqui Testamenti, puta diluvium et arca in qua pauci salvi facti Stant QT quam, et tran Sitti mari rubri, et quod Abraham duos filios habuit unum de ancilla et alterum de libera, aliaque eiuS- modi δ . Haec enim futurorum myAterior tam figuram gerebant, sed non erant proprie loquendo in seipsis Sacra, id St, speciali
Leo Magnus, epist. Ἀ66 In qui Sit. 4. Cyrili Alexandr. l. 2 in Ioan . ' De hoc genere sacramentorum videndus Augustinus l. 2. C. RU Stum. Per totum et Oui potest, inquit, non ilico Una re Vi res 'Onsione. seu quolibet ingenti Volumine omnia Commemorare raeCOnia Pro Phetna rum Hebraeorum de Domino et Salvatore nostro Iesu Christo Z... ecla pro Pter XerCitationem quaerentis et eleCtationem invenientis multo plura ibi per allegoria et aeniginata, partim verbis solis insinuantur, si Artim etiam ACta narrantur. . . Ouanquam et ex illis quae figuris in si tuta sunt, si quaedam velut stati uno aspectu qua i contexta Ponantur, ita Coniungunt in Contestationem Christi voces suas ut cuiusvis obtusi
358쪽
modo Deo conSecrata, et in ordine rerum quae ad Cultum eiu Apertinent tranStata. Alio modo Sacramentum dicitur SonS Stricto, prout est Sacrum non tantum e parte rei figuratae, Verum etiam
e parte Signi figurantiS, Sicut Signaculum Circumci Sionis, et agni paschalis con Vivium, et hircorum Vitulorumque Sacrificia, etc. Porro in Veteri Testamento ignificatio mysterii Christi et Ecclesiae non ita fuit indita matrimonio, ut matrimonium exstiterit Sen Si Stricto Sacrum, ita X ta ea Vae Ino in Sequenti Corollari declarabuntur, adeoque elevatio coniugii ad esse signi sacri rei sacrae, id est stricte dicti sacramenti, de integro provenire dicenda est ab institutione Chri Sti Haec tamen non Si accipia Velim, quaSi inde neceAAario dependeret praeSenti Verita propositioni S. Nam etiamsi matrimonia Veteris Testamenti inter proprie dicta illius Oeconomiae Sacrament Computanda forent, adhuc modu Sive ratio ignificationi eorum sui AAet omnino diversa a modo illo quem baptigatorum matrimonia a Christi institutione derivant. Et Sane, UR-CUm Ue UppOSitione facta, coniugium Christianum non habet nisi a Christo ut sit in ordine Sacrorum Signaculorum quae NOVOTOStamento Sunt propria, ac per hoc, interiori gratiae exigitiva OXSiStunt. Itaque semper in tuto manet institutio Chri Sti, quamvis evidentiu elucescat si qui consideret id quod infra declarandum erit, videlicet sacramentalitatem matrimonii nulla ratione nulloque
pacto tempora Christiana praecOSSiSSC. In Umma, matrimonium non accepit rationem Sacramenti X
hoc quod habuit de facto in prima sui institutione significationem mySterii incarnationis. Sed primo ex hoc quod in . . ignificationem istam iam habet de iure alligatam, ita Acilicet ut abSque ea legitimum amplius esse non pos Sit, et quidquid repugnat rationi repraesentationi connubii Verbi cum carne et Christi cum EccleSia, puta di Ssolubilita et uXorum pluralitas, repugnet etiam Veritati matrimonii. Secundo ex hoc quod ratione huius significationi sibi inviolabiliter inditae, configurat coniuge mysterio incarnati Verbi iam adimpleto, et e consequenti appellat atque Xigit, qUantum
in e St, Sanctificantem gratiam Constat autem haec omni matrimonio christiano non inesse nisi a Christo institutore, et ideo
359쪽
indubitanter dicendum matrimoni Um SSe a ChriSto, non quidem ut in naturae ossicium, Aed Sub Ormalitate Sacramenti. Adaum dicendum quod non OS de-ratione SaCTamenti, Pro ut nunc de Sacramenti loquimur, ut causet illud omne quod significat. Quinimo in omni sacramento Novae Legis S aliqUa re Signata quae neqUR UR PC SacramentUm cauSatur, ut in priori tomo iam dictum est i. Oportet igitur accurate distinguere ea quaeri Thoma in prae-
Senti rem contentam Ocat, et rem non contentam Re non contenta Si pure Significata re autem contenta est Significata, Simul et a USata, pro Uant omni effectu dicitur contineri in causa Sua. Quo Semel poesito, omnia facile explicantu P. Nam matrimoniali contractu christianorum qui St Sacramentiam tantUm, Significat et non causat mysterium unioni Christi cum EccleSia, sed si uiscat et causa e cienter Vinculum coniugale, tam in CSSCnaturali, Uam in esse igni Sacri connubii nunc existentis Chri-Stum inter et EccleSiam. IpSum Vero vinculum quod OS SACERmentum et reS, ulterius signiscat et causa exigolive interiorem gratiam, per quam etiam Spiritualiter mysterio C tristi et Ecclesiae ConiugeSconsormantur. Ergo mySterium Christi et Ecclesiae est re non
contenta, Sed Sacrum Vinculum huiu mySterii repraeSentatiVUm, necnon et gratia quae ad ipSum Con Sequitur, Si re Contcnta. Unde Vide non deesse paritatem cum alii SaCramentiS, et PC-ciatim Cum bapti Smo, nisi quod in baptismo significatio rei non ContentRe, Ut morti et epulturae et requi rectioni ChriSti, principaliter est in ritu exteriori qui est sacramentum tantum δὶ in Matrimonio autem invenitur principaliter in eo quod Si CS et Sacramentum qi. Nam exterior contractu non Significat niSi
' Vide tomum primum huius operis, Thes. 23, in Cholio. ' 4 Dicendum quo uni Christi ad Ecclesiam non est re Content H
in OC SACramento sed res significata et non Contenta et Alem rem nullum SaCramentum efficit Sei habet aliam Contentam a signifiCatam quam efficit . . Thom. Suppl. Oua est. 2, nil Vm.
J Uicle tomum primum huius operi S, . O l . ' Hin Matrimonium habet specialem convenientiam Cum ordinis SACrAment in quo significatio mysterii sacerdotii Christi magis ines Ch A rRCteri UAm ordinationi. Sicus er o character est principaliter ordinia
cramentum, ita vinculum est principaliter sacramentum aD Musuit.
De Ecclesiae Sacramentis Tom. II.
360쪽
Voluntatem qua factum est ut Christus EccleSiae coniungeretur; ipsa autem coniunctio Significatur per Vinculum quod contractu inducitur.
Ad V denique negandum quod intra ipsius Ecclesiae fines
de exies tentia matrimonii in ratione Sacramenti ullum dubium unquam XStiterit, neque hoc probant allata documenta et caetera
quae habe apud Bellai minum de Matrim. ). Duae enim quaestione hic sunt diligentiu distinguendae an Cilicet matri.
monium sit ova Legi Sacramentum, tum PTRCtCTOR, IJ XOpere operat Conferat gratiam. Nam etSi quoad se una Veritas contineatUr in alia, et Vice Ver Aa, non ita tamen Continebatur quoad nos, ut priusquam ASentiali ratio OStrorum Acramentorum intimita esset perApecta, haec duo Simul in persuasione quorumdam Stare non potUerint matrimonium quidem SSO Unum sacramenti a Chri At inStituti A et tamen gratiam non conferre.
Quippe generali notio Sacramenti hi termini Continetur signum rei sacrae in quantum est sanctificans homines Ri. Sanctificatio autem dupliciter accipitur, Sicut e S. Thoma in IV D. I, UaeSt. I,
art. 3 ad Vm, alia dictum est tum Scilicet pro emundatione euiustificatione quae fit per gratiam, tum pro qualibet Sacrae Ormae Su Sceptione. Porro tramque Sanctificationem Conserunt Sacramenta noStra primam in o quod dicitur res tantuni, alteram
in hoc quod dicitur res et sacramentum. Et Si quidem propria Novi Testamenti indole peniti hi inspiciatur, apparet Sane Uod sanctificatio haec posteriti commemorata debet Semper OSSe alteri u exigitiva, atque in fallibili lege cum ea connexa nisi obstet aliqui obe in subiecto. At vero antequam eiuAmodi principia
posterioribus concilii eam lucem accepiSAent quam nunc habent, non mirum S Si apud Vetere quosdam Acholastico talis ' a Scripserat Durandus initio, ut Capreolus refert in IV D. 26,
et Atrimonium non esse proprie SACramentum. Sed quia propterea male apud Catholicos audiebat in posteriori editione id Correxit, atque ait eSse matrimonium vere et Droprie saCramentum, Sed non uniusce atque Stam quaestionem de univocatione logicam esse dixit, ut nimirum non vide retur ab aliis nisi in quaestione logica dissentire v. BellBrm. . .