장음표시 사용
371쪽
quod ut tale in Ecclesia habetur, sacramentum persci nequit. Ergo
dari potest validus contractus inter christianoS, excluSO Sacramento. Respondeo quod e quo ipsum matrimonium Chri Atianorum fuit per Vangelicam legem evectum ad OSSO RCramenti, impOS-
sibile omnino est ut duo baptigati habeant unquam intentionem maritaliter contrahendi, quin eo ipso intendant id quod identice est
nequit. Porro tali intentio Sufficit, ut alia dictum est in disputatione praevia de Sacramenti in Communi fi Quapropter, etiam Si Contrahente omnino nescirent matrimonium in Ecclesia haberi ut Sacrum, quin imo etiamsi fidem Ecclesiae bene edocti, Aua nihilominus impietate sacramento reptagnarent, Semper Amen deSAet intentio Aufficiens, quamdiu praedom in an eorum VoluntaSserretur in Coniugium ineundum, prout neceSSe est ad aliditatem Contractu etiam mere naturali A. Vide ergo differentiam matrimonium inter et baptisma Christu enim Sacramentum non fecit omnem naturalem otionem in aqua simul cum qualibet prolatione Verborum ego te baptizo, etc. Sed illam Solam quae fieret ut ritus Suae religioni A. Unde non perficeretur Sacramentum baptiAmati Atqui sorte de religione christiana nihil Sciens aut nihil cogitans, quempiam aqua ablueret pronuntiando Verba Ormae quae CASU ei Occurrerent Sed oportet ut mini Ater Sciat saltem ritum bapti- Amalem haberi in religione noStra ut Sacrum, habeatque PoSitivam intentionem faciendi id quod christiani qua tale intendunt. Nunc autem in matrimonio sufficit intentio maritali coniunctionis, in qua propter rationem Supradictam Semper est implicita intentio
Obii Citur Secundo Ad sacramentum matrimonii interventus ministri ecclesiastici requiritur. Sed non requiritur ad contractu usecundum quod in o cium naturae est. Ergo separabilia Sunt ratio Sacramenti, et ratio naturalis coniugii. ReSpondeo Dist. mai. Inter Ventu ministri ecclesiaStici requiritur Fid hoc ut apponatur sorma Sacramentali S ueg. viai. Ad hoc ut erificentur conditione legitimi contractus, subdist. In ii S
372쪽
locis in quibus viget ex Tridentina irritan contractu clande-Stinos, conc. mai. Alibi, Si de ola Validitate Aermo Ait iterum Heg. mai. - minorem Vero pariter distinguendum. Minister
ad matrimonia infidelium quae regimini EccleSiae nequaquam Subduntur, conc. Quantum ad matrimonia fidelium quae in esse
Sciendum igitur est quod interventu ministri ecclesiastici Seu parochi ut teSti qualificati, nunc equidem requiritur in iis regionibus in quibu promulgata est e Tridentina. Requiritur
autem tam ad Sacramentum quam ad contractum coniugii, propter clandestinitati impedimentum, quo tanto contractu Omnino nullam vim habet, et nec ratum facit matrimonium, nec erum, ut in Secundo argumento Sufficienter Stensum At. Caeterum nemini
mirum videri debet si christianorum matrimonia, etiam ut in os ficium naturae sunt, dicantur subdi regimini Ecclesiae. Nam abstrahendo etiam ab inseparabilitate sacramenti, Coniugium ex nativa indole sua habet ut regatur per auctoritatem non Civilem, Sed religiosam De qua re nonnulla iam in Superioribus praemi SSa Sunt si, et plura adiicientur in ultima tractatu diSputatione. Obiicitur tertio: Si matrimonium christianorum ut in naturae socium esset re idem cum Sacramento, Sequeretur Sacramcntum exterius esse reponendum in solo matrimoniali contractu. Sed hoc est impossibile, quia Sacramenta sunt Sacra Signa Stymbolica Sanctifcationis nostrae contractu autem matrimonialis nec Sanctif-cationis ima inem gerit, nec ad Sancti scandum Sub quadam externa sanctitatis specie exhibetur.
moniali christianorum ex legi evangelicae inStitutione Symbolice repraeSentat voluntatem quam habuit Christus adhaerendi
373쪽
Ecclesiae, et Ecclesia adhaerendi Christo. Proinde unionem maritalem facit, quae sit signum Symbolicum dicta Coniunctionis. Quia igitur in hac sacra repraesentatione mystici coniugii Christi
et Ecclesiae ratio est et titulus gratiae Conserendae, Vere Contractus Xterior sub quodam Sanctificationi Symbolo, mediante re et Sacramento, gratiam PCΓRtUr.
Obiicitur quarto: Unio maritalis Secundum se est quid naturale ergo non potest esse per identitatem Supernaturale Sacramentum, quia naturale et Supernaturale tu quam genere di erunt. ReSpondeo quod naturale nunquam poteS OSSO Upernatu TRle in quantum naturale St. Sed Sicut naturale elementum poteAtasAum a Deo in inestrumentum gratiae conserendae, uti patet in materia et forma omnium Sacramentorum, ita naturali contractu et Coniunctio maritali potuit e divina institutione elevari ad AS Signi acri, non Solum repraeSentatiVi Supernaturali my- Sterii, Verum etiam Cati Sativi Supernaturali gratiae non enim hoc habet e natura sua, Sed ex adiuncta formalitate per Specialem dispositionem Dei. Ubi nota quod de sacramentalibu principii gratiae oportet proportionaliter ratiocinari Sicut de phy
Sici principii supernaturalium actuum. Semper Onim PS a naturali facultas, ut elevata per habitum infusum Vel tranSeuntem Dei motionem, Vere est principium CtUS Upernaturali S Sed Superaddi debet physicum accidens, quia ad phySicum Ctiam SupernatUralem natura per Se S phySic impoten S. Nunc autem Cum auSalita in Sacramenti non conAideretur nisi in ordine intentionali, non oportet addere naturalibu rebus quae in Sacramentalia Signa SSumuntur aliquid physicum, sed solum aliquid intentionale de institutione divinae legi descendens. Hac igitur inStitutione posita, ille ipse contractus qui alia non efficeret nisi
natUrale coniugium, nunc efficit matrimonium etiam Sacrum, deSt configurativum Supernaturali mysterio, et e conSequenti Xigitivum Supernaturali gratiae.
Obiicitur quinto Ira omnibus sacramentis Novae Legis, id
quod est sacramentum tantum, conStat re tanquam materia et verbo
tanquam forma. Atqui in solo contractu matrimoniali impossibile
est invenire haec duo, tum quia contractu coris, doratur ut res, mu
374쪽
quia persci potest per nutus aut litteras. Ergo nisi accedant contractu verba benedictionis sacerdotalis ut formale elementum, erit
quidem coniugium verum, non tamen Sacramentum. Respondeo quod ex eodem documento eccleSiaStico ex Voedocemur Sacramenta OStra perfici rebu tanquam materia et verbi tanquam forma, id est e decreto pro ArmeniS, edocemur
cientem Sacri inculi inter Christianos, adeoque ipsum visibile
Sacramentum matrimonii. Non ergo OSSibile est ut e necessitate inveniendi rem et Verba in ritu exteriori, Ullum Olidum ar-gUmentum Contra praeSentem doctrinam deducatur. Et hoc constat sere a priori. Nunc autem, quomodo matrimonialis Contractu Somnia contineat quae ad materiam et formam Sacramentalem neceSSaria iant, catim apparebit etiam a poSteriori, in Sequenti corollario.
Ergo re SaCramenti est gratia iuvans ad ea Sancte operanda quae in matrimonio requiruntur res et Sacramentum StSRCrum inCulum Coniugale denique Sacramentum tantum eSt ContractuS, in quo mutua Contrahentium onatio habet rationem materiae, Verba vero vel expressa vel aequipollentia
quibu Singulus quisque donationem acceptat ibi ab altero laetam habent rationem formae. Omnia Aequuntur ex dicti in propogitione praecedenti, et nihil remanet specialiter declarandum nisi illud quod mox dictum
est de materia et forma ritu A XterioriS. Qua in re primum omnium in mentem reUOCandum St, R-teriam et formam nunc dici Secundum meram quamdam similitudinem seu analogiam ad con Stitutiva elementa rerum PhySiCR-rum. InSuper notandum quod distinctio inter re et Verba in Sacramenti Novae Legi accipienda est conformiter ad Specialemn RtUrRm Uni UACui USqU Sacramenti. Etenim primo, etsi in aliis
375쪽
omnibus orna alia seu vocalia Verba Omnino requirantur, hic tamen Aufficere verba aequi pollentia, puta nutu vel Scripturam facile intelliget quisquis considerabit Christum nihil immutasse,
nihil de novo instituisse circa Signa Xteriora quibu matrimonium celebratur. Quo fit ut quidquid ex natura rei Rati est ad contractum inter homine ineundum, ali etiam Sit ad exterius matri. monii Sacramentum si Praeterea secundo, Sicut in Poenitentiare quae Contradistinguitur a Verbi tanquam materiale Sacramenti elementum, Videri quidem posset et ipsa in puri Verbi consi-
Stere, et Amon Vere S re S, nam Verba quibus poeniten subiicit claVibus peccata Sua, non considerantUT Ut ratio quaedam Aed ut actio acchi Sandi Se adeoque ut OPUS OXterior CtUS Oenitentiae): ita prorsus in matrimonio translatio domini in proprium corpuS, etiamSi ii Signi fiat quae ad genti Vociam reducuntur, prosecto Considerari non debet ut locutio, sed ut actio sui ipsius donativa. Ibi ergo habe rem. Nunc autem Xterior RSSOnSUS UO Uter Ue AponSu rati habet donationem ibi ab altero factam, magis A in ratione annuendi quam agendi, et ideo bene aetcipitur ut imple Signum ordinationi intellectus, per quod do natio firma efficitur atque obligatoria. Ibi ergo habe verbum. Quibus positis, iam nullius negotii At in Venire materiam et formam aeramenti. Nam reciproca dominii traditio in ordine ad matrimonii finem, illa, inquam, traditio quam Iapponit consueta interrogatio, quando dicitur Viro acceptasne N in tuam et mulieri acceptaAnem in tuum in , non ConSideratur tantum Ut reS, R Ouare facile refellitur ratio quam urget Melchio Canus ubi Stasera,
ut persuadeat ContraCtum matrimonialem, qui sine dubio inter mutos etiam iniri potest non esse plus quam materiam saCramenti, formam Ver in Sacerdotis benedictione reperiri quia alias sequeretur, inquit, licere sacer olimum nutibus abSolvere, aut episcopo mulo ordine Sacro conferre Se negatur paritaS, quia hae speciali et exsors matrimonii Conditio est, ut ipsissima institutio e iure naturae anteCedenter vigens assumpta sit a Christo in sacramentum Suae religionis quod non erificaturi ordine, non e Poenitentia, ut ostensum est. In aliis igitur lex institutionis formalia verba - Cit necessaria, hi autem, vel formalia vel aequivalentia, quia ritu qui ab antiquo sufficiebat ad celebrationem Coniugii, nunc sum Cit etiam Hisn-
Cramentum. De Ecclesiae Sacramentis Tom. II. -
376쪽
verum etiam ut elementum Contractu adhuc determinabile ac determinandum Si quidem nulla donatio rata, firma, atque obligatoria evadere poteSt, nisi per acceptationem donatarii. Et ideo, cum singulus quiSque interrogationi annUenS declarat Se acceptarem in suam, et Min Uum, tunc apponitur Verbum quod iure meritoque SSignatur Ut par formaliS, traditionem obligatoriam facien ac per omnia firmans, et Sic etiam ibi suo modo accedit verbum ut sorma ad elementum ut materiam, sitque Sacramentum. In Summa ritum habe eXteriorem qui constat re id est mutua traditione iuris, tanquam materia, et verbo, id St Signo quo C-Ceptatur donatio, tanquam forma Ergo in Sol Contractu inveniuntur quaecumque ad Vi Sibili Sacramenti OnStitutionem necessaria Sunt et nihil e hac parte obeASe potest catholicae veritati quae docet, contractum matrimonii inter christianos Semper SSe
Sacramentum, et nullum SSe contractum Si Sacramentum excludatur.
Μinister Sacramenti uterque SponSuS Si non tamen ministri personam gerunt ut Suppeditante materiRm, Sed ut apponente formam, id St, ut nuptiali foederis obligationem Sibi mutuo imponenteS. Ministrum ibi nullum alium esse praeter ipso contrahenteS, aperta Sequela OS praemiSSorum, nec ampliori declaratione opus est, nisi sorte ut palam fiat qua de cauS hoc num Sacramentum Sit, ad quod potesta ordini non requiritur nec eSSentialiter nec mere regulariter. Et ratio ex natura rei facile ASignatur, nam poteSta ordini ponit per reSpectum ad Collationem Sacrorum, praeeminentiam danti supra accipientem. In omnibu ergo R-cramenti in quibus miniSter Si pure acti Vu reSpectu eiu qui SacrRmentum SUScipit, praedicta poteSta egi necessaria si Sed hic conditi, ista mon erificatur, NUix uterque contrahen pari' Etiam in baptismo regul Ariter.
377쪽
gradu incedit paSSi UUS XSi Sten reSpectu alterius, imul et acti VUS. Accuratius autem Con Siderandum id quod supra, cum de Poenitentiae Sacramento ageretur, sere declaratum est si contrahente Acilicet non eASe proprie miniStro Sacramenti, Si adaequale considerentur ut contrahentes. Quidquid enim mini Ater Aacramenti facit, potest et debet attribui Christo ut principali, iuxta illud Augustini Tract. 6 in Ioan n. 7 4 Petrus apti Zet, hic est qui baptigat Paulus baptizet, hic est qui baptiZat Iudas bapti Zet, hic est qui baptigatis. Et tamen Titio et Bertha contrahentibus, non hic est qui contrahit. Itaque cum iuxta doctrinam
alia eXpoSitam μ), nequaquam neceAS Ait ut in omni Sacramento materia apponatur a miniStro qua tali in unoquoque contrahentium diligenter distingues, primo quidem tradentem alii tu in
propri Um COI PUS, C per hoc ponentem materiam Sacramenti, tum praeterea rati habentem donationem a Comparte factam, cper hoc adhibentem formam, obligationis vinculum perficiendo Sub hoc igitur reSpectu tantum, uterque contrahen Vere S minister Christi, quia Christus revera est qui in acro Christianorum matrimonio nuptialis foederis obligationem principaliter sancit et ObSignat. Et hactenus quidem de identitate coniugii cum Sacramento, quando ambo Eponsi contrahunt iam baptizati, ali disputatum OSt. SupereSt nunc Casu difficilior, in quo baptisma Supervenit matrimonio prius in infidelitate contracto ad cuius elucidationem Ponenda Si Sequen propOSitio.
378쪽
Matrimonium in infidelitate prius ContraCtum et adhuCperduran Cum ambo Coniuge Semel ChriStiani effecti sunt, ipso facto supervenientis Christianitati in Cipit AS Sacramentum. Non tamen RCramentum fit quamdiu unus Solus baptismali Charactere inSignitur, Sicut etiam Sacramentum non Si quando ex iSpensatione Celesiae, fidelis valide Contrahit cum infideli. Tria hic quoad substantiam amrmantur. Primo matrimonium
non baptiZati Contractum, Superveniente PoSte baptismo utriuSque Coniugi Statim Sacramentum fieri. Secundo, huic matrimonio Sacramentalitatem accedere ipSo facto, adeoque independenter a quacumque renoVatione, imo perSOVeranti ConSonSUS. Sed tertio, matrimonium nunquam SS Sacramentum quam di Uexsistit inter unum baptigatum et alterum non bapti Zatum, Si Ucthae disparita Cultu supervenerit coniugio iam Contracto, Si Ueetiam XAtiterit a tempore primae coniunctioniS.
Quoad primum adversarii Sunt UaSqueZ, de Matrimonio, DiSP. , C. O n. ΙΙ Ct Qq. tum Salmanti cenSeS, Billuari, et alii plure quo citato invenies apud Perrone de Matrimonio ChriStiano, Tom a SeCt. I, C. T. Argia mentUm eorum repetitUr si X ratione Seu natUra Sacramenti, quod materiam et firmam idoneam X poScit. Iam vero, hae haberi nequeunt in Consen Su infidelium e quo eXSurgit contractu naturali matrimonii in infidelitate initi, ut per se patet. Sed neque XSUrgere potOSta e Con SenAu qui poSt bapti Sinum, Vel in ipsa susceptione basi pti Smi praebetur, Uia per anteriorem ConSen Sum contrRCtUS iam effectus St, nec ampli US poteSP χSS materia Sacramenti
379쪽
quod in actu transeunte Consi Stit eu efficitur . Ita praedicti auctOTOS, apud Perrone, OC Citato.
Se contra est quod docet Pius X in allocutione codsi storiali Acerbissimum si Inter fidele matrimonium dari non OSSO,
quin no eodemque tempore Sit Sacramentum ). Atqui matrimonium prius in infidelitate contractum, si sorte per bapti Smi Su Sceptionem uterque Coniux Christianus efficiatur, iam incipit dari inter fideles. Ergo ex tunc Sacramentum Sit CCOSSO St. Ad hanc autem Veritatem in primi facit communi doctrina theologorum, quam hi verbi attestatur Bellar minus, de Matrim. C. 5. Q Communi S inquit, Sententia theologorum in I Sent. Di St. 39 St, matrimonium infidelium esse poSSe Verum et legi- timum, Sed non ratum nec omnino insolubile. Sed si ambo coniugati Con Vertantur ad fidem et baptiZentur, matrimonium eorum fieri ratum et omnino in Solubile, et proinde Sacramentum . Neque huic communi doctrinae deest manis Stum fundamentum in Scriptura. Non enim de Contractu, Sed de Vinculo matrimoniali inter fideles directe agit Apostolus cum dicit: Sacramentum
hoc magnum St, etc. AtqUi, Sive matrimonium Contractum fuerit ante baptismum Sive post Statim a coniugale vinculum incipit Colligare per Sona Chri Atiano Charactere in Signitas, eo ipRO uniteo qui ad Novum Testamentum iam pertinentes, Ombra Uni CΟΓ-pori Christi, ac per hoc frici debet sacramentum illud magnum in Christo et in Ecclesia, quod est interiori gratiae de Ae e X igitivum. Et confirmatur, quia alloquebatur Apo Stolia christianos Coniuge qui erant EpheSi, quorum plerique ante SUSCeptum bapti Sma Cert certi u matrimonium Contra Xerant. Erat quippe novella aecclesia et receni in fide plantata. si Memore e Stote. 4n quit Ri quod aliquando Vo. Gente in Carne . quia irati SQ in Christo, alienati a conversatione Arael et hoApite testa-Q Cntorum, Tomi SSioni Spem non habentes et sine Deo in hoc mundo. Nunc autem in Christo Iesu Vos qui aliquando eratis
longe facti esti prope in ganguine Christi, Et hos ipsos in StruenS,
380쪽
quo baptisma iam coniugio iuncto invenerat, ait: si Viri, diligito
si Xore VeStra Sicut et Christu dileXit Ecclesiam et seipsum tradidit pro ea. . . Ita et Viri debent diligere Xore Sua ut cor- pora SUR .... Sicut et Chri Stia EccleSiam, quia membra Sumu SQ corpori eiu S, de Carne eiu et de A Aibu eius. Propter hoc si relinquet homo patrem et matrem Suam, et adhaerebit Xori Suae, et erUnt duo in Carne Una Sacramentum hoc magnum est, ego autem dico in Chri Ato et in Ecclesia. Verumtamen et Q UOS Singuli, UnUSqui Aque XO rem Suam Sicut Seipsum diligat, UXO autem timeat Virum uiam s. Ergo, vel dicendum est hunc locum non CSSe de Vero Sacramento matrimonii, quod profectonem audebit Aserere), vel fatendum est coniugium in infidelitate priu contractum, SuperUeniente bapti Smo utri USqUe coniugum, Verum fieri Sacramentum.
Accedit et ratio theologica Nam cum causa efficien vinculi sacramentali Ait pSe consensu fidelium in naturale matrimonium, Sicut in propositione praecedenti OStensum St, nulla omnino Conditio contractu infidelium deest quominu efficiat matrimonium repraesentans Christi et Ecclesiae unionem ut Sacramentum religionis, nisi bapti Smali character in contrahentibus. Superveniente igitur baptismo qui unice deSiderabatur, Vinculum adhuc PerSOUeran elevatur ipSo facto ad sacram illam ignificationem quam in personi christiani post Christi institutionem nece ASario habet, et ideo ex tunc incipit in anctitate etiam Sacramenti con- Sistere. Nec valetis dica quod vinculum in matrimonio Christiano
OS Sacramentum et reS, adeo hae auctari debet per Sacramentum
tantum, OC Si per Sacramentalem contractum qui in infidelitatefieri non potuit. Etenim ratione habita peculiari conditioni huius Sacramenti, facile apparebit poSSe extra regulariter, Seu Praeter cursum ordinarium qui seri ut baptiSmu praeSupponatUr COI tractu i): OSSe, inquam, Suppleri Sacramentum tantum per aliquid aequivalenS, quia quidquid Significationis et causalitatis invenitur in contractu duorum qui iam christiani Aunt, potest veluti earticulari in duo successiva, quae Sunt imple contractu et Contractu Supervenien baptismus. Quippe contractus infidelium At Sacramentalis in potentia, inducitque Vinculum quod χS Sacra-