장음표시 사용
391쪽
chab. XU-14 Hic est fratrum amator et populi Israel, hic est qui multum orat pro populo et universa sancta civitate f). Ad Um vero dicendum, falsum omnino SSe quod ad ea quae Sunt ab Aolute meliora omne homine debeant indiscriminatim invitari, cum in ordine divinae Providentiae nullus sit illichimaerae locus, quam dicunt aequalitatem, Sed e Contra, e inaequalitate graduum, vocationum, officiorum, aliorumque eiu Smodi, Sociali Corpori consurgat neces Saria persectio. Nam, Si totum COr
su oculus, inquit Apostolus, tibi auditus Si lotum auditus, ubi
odoratus Nunc autem posuit Deus membra, unumquodque eorum in corpore sicut voluis Ouod si essent omnia unum membrum, ubi corpuS Non ergo Verum At principium in quo praeAen nititur obiectio. Quin imo pauci admodum Unt, relati V loqUendo, VOS
ad persectam continentiam expedit impellere ii scilicet soli qui
prudenter aestimantur habere e dono divina gratiae Sumptu AneceSSario pro huiusmodi persectioni turri aedificanda, cum et
' Contra id quo dictum est perfectam videlicet Continentiam maxime inservire Contemplativa vitae, non valet sequen argumentum Non est possibile quin in homine Cora Cupiscentiae oriantur, Cum naturBle Sint. Resistere autem omnino Concupi SCentiis et quasi Continuam pugnam habere, maiorem inquietudinem animo triliuit, quam si aliquis moderate Concupiscentiis uteretur. Cum igitur inquietudo animi maxime perfectioni virtutis repugnet, videtur perseCtioni Virtutis adversari, quod aliquis per-Petuam Continentiam Servet. - ReSpondendum est Cum AngeliC l. 3. C. Gent. C. 36 Q Sollicitudo et CCupatio quam habent hi qui coniugio utuntur, de uxoribus, filiis, et neCessaria vitae acquirendis, est Continua. Inquietatio autem quam homo patitur e pugna Con Cupi SCentiarum est ad aliquam horam quae etiam minoratur perio quod eis aliquis non et Consentit nam quanto magis aliquis electabilibus utitur, tanto magis Crescit in eo electabilis appetitus debilitantur enim ConCupiscentiae Per abstinentiam et alia exercitia Corporalia quae Conveniunt his qui x Continentiae propositum habent Usus etiam Corporalium electabilium magis a ticlia Cit mentem a sua altitudine et impedit a Contemplatione spiritualium quam inquietudo hiae proVenit in resistendo Concupiscen- tiis horum electabilium, quia per usum electabilium mens AXime Carnalibus inhaeret, Cum electatio faciat quiescere appetitum in re delectabili. Et ideo, his qui ad contemplationem divinorum et Cuiusque
veritatis intendunt, maxillae noCivum est Venereis edito esse, et mn- xime utile ati eis alistinere v. De Ecclesiae Sacramentis Tom. I. 5
392쪽
persectae virtuti desiderium habeant, et orationi Studio media a Deo humiliter implorent. Unde S. ThomaS, OPUSC. de persectione Vitae Spirituali C. 8 . Huiu autem Viae utilitas Stendi. tur Matth. IX, ubi cum discipuli dicerent: Si ista est causa homini Ciam Xore, non X pedit nubere, Dominia respondit: Non onmes capiunt verbum istud, sed quibus datum est. In quo si arduitatem huius Viae Stendit, et quia ab eius consecutione de ficit hominum virtus communis, et quia nonnisi dono Dei ad eam pervenitur. Unde dicitur Sap. VIII: civi quoniam aliter non poSSum esse continens nisi Deus et, et hoc ipsum erat summa Sapientia, Scire cuius SSet hoc donum. Cui con Aonat quod Apo- stolus dicito Cor. VII: Volo omnes h9mines esse sicut me, Sum, Scilicet qui continentiam Ser Uo, sed unusquisque prostrium habet donum ex Deo, alius qAlidem Sic alius vero sic, ubi aperte Continen si ita bonum peculiari dono Dei adscribitur . Quapropter Unde-CUm Ue OS ConSideretur, apparet Vel Stultitiae vel malitiae vel utrique simul adscribendum esse id quod de generis humani diminutione in praegenti obiicitur, quandoquidem unicum periculum quod in hac parte immineat, aut imminere poSSit, pro Veniat potita Sex effrenata libidine cui christianus Caelibatu directe Contrariatur, et Contra quam Verbo, eXemplo, Ocialique influXu efficaciter pugnat. Ad Vm denique dicendum quod i matrimonium S Set tantum Ecclesiae Sacramentum, statu Coniugali qua tali non deberet postponi Statui caelibatus. Sed nec ulla oppo Attio est caeli
batus ad sacramentum in quantum huiusmodi, imo nec ad naturale matrimonium Consideratum in sua Sub Stantia, Sicut patet in ii qui e mutuo Consensu, Cum matrimonio Virginitatem et Ontinentiam Servant. Cum ergo definivit Tridentinum, melin et beatiuS SA manere in caelibatu quam matrimonio iungi, Un Umalteri comparavit secundum quod e ordinario rerum UrSU inter Se opponuntur. Et hoc modo, Sicut gratia Sacramentali quae ex ipSo coniugio debetur, non Si ratio Cur OStponatur Coni U-gium virginitati, ita etiam efficere non potest ut coniugati melioris conditionis Sint quam continentes, quibu prae Stantior Sanctificationi media, quantum S e vi Statu ipSorum, PraeSto Sunt. Nec est Verum quod debuisset Christus instituere Sacramen-
393쪽
DE NATRIΜONIO UT EST ECCLESIAE SACRAMENTU 387
tum caelibatus, sicut instituit Sacramentum matrimonii. Nam cum caelibatus, ad spirituale bonum individui ordinetur, ad bonum autem Communitati per modum Simplici reSultantiae, quatenus privatum hominem de Ae efficit magi Deo coniuncitam, ac pro tanto in amore etiam proXimi persectum et ad omne charitatis mini Sterium idoneumi, manifestum est quod Christiano caelibatui sufficienter fuit proviSum per quinque prior SACTAmentR, TRO- Sertim Vero per Euchari Stiam, Cuiu propria re ipSiSSinata est finis profitentium Vangelica consilia. Unde Eucharistia speciali quodam modo St Sacramentum continentium, iuxta illud Zachar. IX-17 Ouid enim bonum eius est, et quid pulchrum eius, nisi frumentum electorum, et vinum germinans virgines. At Veromatrimonium ordinat ad speciale officium in Ecclesia, quod non Comprehenditur . in speciali fine ulliu alius Sacramenti, et ideo convenientis Simum sui ut ad rationem et dignitatem Sacramenti specialis divinitu eveheretUT.
394쪽
Postquam de matrimonio dictum est quoad ui substantiam Con Sequenter occurrit dicendum de eiu proprietatibus, id est de unitate et indissolubilitate quibus maXime Sua coniugio manet dignitas, laus, et honeStaS. Porro proprietate istae matrimonio competunt tam Secundum quod At in natura Officium, quam Secundum quod est EccleSiae Sacramentum, aliter tamen et aliter. Nam si in matrimonio consideretur ratio Sacramenti, Unita et indissolubilita sunt de prima intentione eius, utpote pertinentia ad ipsam sacramentalem ignificationem coniunctioni Christi cum Eccle Sia, ita Xta praemis S a Superius in prooemio si Si autem in matrimonio ConSideretur imple naturae Officium tunc tam unitas quam inseparabilita Saltem ab Soluta et perpetua, non St ni Si de Aecunda intentione ipsius prout declaratum habe apud S. Thomam, Suppl. QuaeSt. 65 et T. - Igitur de utraque Sub una et altera con Sideratione agendum St, et primo de unitate.
Eam matrimonii unitatem quae Simultaneae polygamiae OPPO-nitur, CARO omnino ASentialem Coniugio prout ova Legi Sacramentum est, facile hinc apparet quod non est nisi una Ecclesia cui sponsus adhaeret Christus. Cum igitur matrimonium Christianum huiuSmet unioni Sacrum Signum XSi Stat, portet Sane ad Sacramentali Significationi Veritatem, Ut unu Vir Uni tantum UXori Vinculo coniugali sit devinctus. Unde principalis difficultas praesenti di Sputationi non versatur nisi circa unitatem matrimonii ut est in naturae officium, abstrahendo a ratione Sacramenti. Quod enim coniugii unitas simplici etiam naturae iure praecipiathar, ab-
395쪽
Soluta verita est. Sed ante Christum legitur data a Deo dispensatio. Et simile quid contingit quoad alteram proprietatem quae est in dissolubilitas, nisi quod dispensatio a lege unitatis fuit ab-
Solute et in univei Sum per ad Ventum Chri Sti re Vocata, dispensatio autem a naturali iure in dies solubilitati adhuc nunc sub Novo Testamento diversi modi et Varii de causi locum habet, ut quo loco Videbitur. Quapropter operae pretium erit, principia quaedam generalia prae Stituere circa dispenSatione quae in lege naturali a Deo conceduntur, ut in lumine principiorum particulareSCaSUS per SpicienteS, habeamia Unde dirigamur in complexi et Sat Ob Scuri quaeStionibUS, Singula revocando quantum poSSibileeSt, duce Angelico, ad Sila prima atque alti SSim RS CAUSAS. Sciendum igitur est quod ea quae lege naturae prohibentur, quantum attinet Ad praeAentem Considerationem, in triplici differentia Sunt. - Primo quidem loco veniunt quaecumque directe et immediate repugnant ultimo fini, utpote immediate ac directe Contra Deum ex Si Stentia, et Sta nullum omnino, et ne de potentia quidem ab Soluta dispenAationem patiuntur. Sicut enim in physici nihil potest Xorbitare, etiam per miraculum, ab Ordine primae Causae efficienti quae Deus est, ita prosecto in moralibus nihil potest habere in se moralitati bonum, quod de ui SesentiaeXorbitat ab ordine primae cauSae finali quae iterum S De US,
alibi dictum fuit si ideo prohibentur quia Sunt naturaliter destructiva boni con Victu humani, a per hoc, mediatam habent Oppositionem cum sine ultimo, ad uiu prosecutionem human So- Cieta e S apprime neceSSaria. Cogita Xempli gratia praeceptum Uetan ne innocen occidatur, Vel ne qui accipiat bonum alteri US. Vel ne Vir accedat ad mulierem Xtra obligatoriam ac Stabilem matrimonii societatem, et alia Similia. De quibus profecto Sati SSU perque iam ConStat quod non patiuntur dispensationem aliquam generalem, Uae integrae uidam communitati daretur, et veluti in ordinarium transiret privilegium. Tali enim dispensatio oret in puram ordini destructionem, et ideo cadere nequit Sub Volun-
De natura et ratione peccati, Q. I l .
396쪽
tate iusta et intellectu sapiente Dei, qui contra ordinem non facit, quia Contra Seipsum nihil facit. Verumtamen nihil prohibet quominus in particularibus quibusdam et omnino extraordinariis caSibus, actu praedicti eximantur per divinam dispositionem a naturali conditione Aecundum quam ultimo fini repugnant, dum scilicet altiori quodam ac veluti miraculoSo modo praeter ordinem
CRUSarum Secundarum ad ipsum reseruntur. Ha igitur dispensa tione comparat . Thoma miraculis, per quae aliquid subtrahitur ab ordine particulari causae cui Si naturaliter Subditum, et X-traordinari immutatur ab ipsa prima causa Super naturalem finem
intendente si Dicendum, inquit si, quod dispenSatio in praeceptis
preecipue quae Sunt aliquo modo legi naturae, Si Sicut mu- tati cursu naturali rei, qui quidem mutari dupliciter potest:
penitu Supernaturalem, Sicut in miraculi accidit. . . Sic etiam ratio dispensationi in praecepti legi naturae quandoqUe St in au Si in serioribuS.... Aliquando autem Si tantum in CaUSi SQ Superioribus, et tunc potest dispensatio esse divinitus, etiam contra
prima praecepta legis naturae, ratione alicuius insterii divini Si- gniscandi vel ostendendi, sicut patet de dispensatione in praecepto Abrahae facto de occisione fili innocentis. Tales autem dispensationes
non sunt communiter ad omnes, sed ad aliqua Singulare perSO- nas, sicut etiam in miraculis accidit . - Tertio demum, Sicut hoc ipso in loco insinuat S. Thomas, quaedam Sunt lege natUTRO prohibita, non quidem quaA simpliciter privativa boni quod inhumano Convictu per aliquam actionem natura intendit, sed quasi facientia difficilem aut minus decentem perventionem ad finem principalem Vel Secundarium si Si ergo, inquit Angelicia. μ), actio sit inconveniens fini quasi omnino prohiben se natura Uai finem principalem, directe per legem naturae prohibetur primi S praecepti legi naturae, quae Sunt in operabilibu Sicut Com- mune animi conceptione in peculativis. Si autem Ait incom- peten Secundario fini quocumque modo, aut etiam principali
397쪽
ut faciens difficilem vel minu congruam per Uentionem ad PSum, si prohibetur, non quidem primi praecepti legi naturae, sed Se cundi quae e primi derivantur Sicut Onctu Sione in specu- lativi ex principii per se notis, et Sic dicta actio contra legem naturae esse dicitur . Et circa huiusmodi potest a Deo fieri , Spensatio etiam communiis, nec tantum e Srspe aturali susa, Sed
etiam e naturali, utpote si oporteat ad tempus negli ere inpedimentum quod posset in secundariis finibus evenire, ut principalior nismagis obtineatur. Unde S. Thoma ubi SUpra, UaeSt J Art. 2,
comparat talem dispensationem mutationi cursu naturalis alicuius rei quando per aliquod naturale agen si alia Causa naturali im- peditur a cursu Suo Sicut OS in omnibu quae in minori parte caAualiter accidunt in natura . Sed quam Vi cauSa di Spensationi Sit naturalis, non tamen propterea dicenda est dispensatio spare dundare si Semper enim, ut OCO Angeli CUS, QUA OSt. 63 R. , si illi ex cuius auctoritate lex efficaciam habet, reServatur ut licen- tiam praebeat legem praetermittendi in illis casibus ad quos legis efficacia non Se debet Xtendere, et tali licentia dispensi satio dicitur . Sic igitur sunt in lege naturae quaedam praecepta Prim Rotabulae quae Continent ipsum ordinem homini ad bonum Summum quod Deus est, et iste ordo penitus immobilis St, adeoque absolute in dispensabili S. Sunt praeterea praecepta Se Cunctae tabulae quae immediate ordinant homine inter se, et ista dispensationem Patiuntur, non quidem quantum ad praetermi Asionem rectitudinisi UStitiae quam continent, quaesi aliquando licitum evaderet alicui facere iniuriam Vel debitum non reddere, Sed quatenu per i Spensationem fit ut ille actus verbi gratia non sit homicidium, qui Sine hac auctoritate e Aset homicidium, prout alibi declarat Angelicus φ).
Cum in praeceptis prohibitivis legis naturae dispensare Deus dicitur, en Stas non At quod dispensat a prolii itione in sensu composito iniustitiae quam actio prohibita re lariter includit sed in sensu diviso un-tAXAt, quatenus se a dispensatione fit ut iniustitia tollatur Ouare aliud est dicere quod Deus is pensat a lege vetante ne innocens occidatur. Aliud vero quod dispensat a lege vetante homicidium. Item aliut quod dispensat ab unitate matrimonii, aliud quod licitum facit adulterium vel torni -
398쪽
Verum in his p Si Secundae tabulae praecepti adhuc distinguendum est inter prima et Secunda. Nam rima divinam dispen-Sationem quasi miraculose compatiuntUr, et eSpectu Singularium perSonarum tantum. Dixi qua Si miracul OSO, pro quant miraculan Unquam tran Seunt in regulam, et Semper X CAUSA Seu sine Supernaturali extraordinari fiunt. Sed Secunda praecepta X CRUSaetiam naturali, et respectu toti hi Communitati ad Certum tempus dispensabilia Sunt inter quae recenSetur naturRlO TROCOptum nitati matrimonii, et aliquo etiam modo, id est alvi iis quae ad bonum proli Velut sub Stantialiter reqUiruntur, praeceptum de indissolubilitate. At statim Contra praediCta dubium occurrit, Ilia ea quae iure Maturae prohiberi dicuntur, non ideo Sunt mala quia prohibita, sed ideo potius prohibita quia mala. Atqui ea quae prohibentur quia mala, urit mala antecedenter ad omnem prohibitionem. Nunquam igitur licita atque honesta fieri possunt ex qualibet dispensatione Seu prohibitionis suspensione. Ad huius igitur dubii solutionem Semper habeto prae oculi quod ratio morali malitiae in actione aliqua, O nullo alio provenit nisi e repugnantia cum ultimo sine in Uant Um CS Contra, Vel Saltem praeter ipSum, utpote ad PSum irreferibilis. Hinc in iis quae dicuntur prohibita quia mala, UR-tenil eorum malitia antecedit prohibitionem et est ratio prohibi-Cationem. Ratio est quia Cum homicidium, furtum, adulterium, fornicationem nominas, inCludis ipsam privationem ordinis iustitiae; nam homicidium non est quaelibet CCisi innocentis, sed indebita occisi innocentis, et SiCcle aliis. Unde non dicitur Deus permittere in Conscientia homi Cidium, adulterium, et alia huiusmodi sed clare is pensationem auferentem Blitiam homicidii, adulterii, eici ab iis actionibus quae alias illam Continerent clum scilicet clispensatio Cadit directe super materiam legis, faciendo ut ex ordine iniustitiae in Ordinem iustitiae transferatur. ReCte igitur S. Thomas ait Deum dispensare in praeceptis secundae tabulae et nihilominus OCet in I 2δες, Quaest. OO, Art. 8, praecepta cleCalogi CSSe omnino inclispensabilia, quia praecepta decalogi exprimunt ipsum iu Stitiae
ordinem. Contra quem Deus ne facere potest, ne Con Cedere ut aliqui S faciat si Deus, inquit AuguStinus, Contra solitum Cursum Aturae RCit, Sed Contra summam legem nullo modo facit quia Contra ei PSUm non facitis.
399쪽
tioniS, necesse est duplicem veluti gradum distinguere. Quaedam enim Sunt essentialiter mala, quia de sui ratione includunt neceA- Sariam, ab Solutam, et inauseribilem oppositionem ad dictum Au premum finem totiugiumanae Vitae prohibentur autem praecepti SPrima tabulae, et revera, ut dictum est, ii pliciter et omni modo indispensabilia XSistunt. Verum alia Sunt mala, non tam SSentialiter quam requiariter, eo quod Aunt regulariter ablati Va eiu Sine quo tendentia in ultimum finem esse nequit, Cilicet foederi Ao- Cietati humanae, Vel quoad esse impliciter, Vel Saltem quoad bene SSe. Nunc autem illud quod regulariter destructivum At boni socialis, hunc effectum non habet semper in hoc vel illo Singulari casu et id quod per se ad bene SA humani Convictu requiritur, poteS per acciden impedire bonum principalius. Et tamen Cum te non reSpiciat id quod per acciden est, neque id quod e uno vel altero Singulari aSu equitur, Semper manet de Se prohibitum, UamVi propter ratione dicta locu OSSO OSSit summi legislatori dispensationi. - Hinc in forma: Dist mai. Ea Uae per US naturae prohibentur, ideo Aunt prohibita quia mala vel essentialiter Vel regulariter, conc. mai. Solum Ui mni CS- Sentialiter, Subdist. Quae prohibentur per prohibitione primae ab Ulae, iterum Conc. Quae prohibentur per praecept Secunda tabulae, neg. Et similiter ad minorem dico quod ea quae prohibentur Ilia mala, Semper mala sunt, atque ideo semper illicitat, Si prohibentur quia mala essentialiter, conc mim in autem Ut mala Sol tam regulariter, subdist. Quamdiu non excipiuntur per Competentem auctoritatem a Communi ordine eorum quibu regulari Sper VerSita regularem etiam attulit prohibitionem, conc. In Sen Sucomposito dispensationi a legislatore datae X USta CAUSA, et pro Pter Speciale Circum StantiaS, Meg. - est at ut haec principia applicemus primum quaestioni de matrimonii unitate, in propOSitione quae Se UitUT.
400쪽
Simultanea uxorum pluralitas Si Contra praeceptum legi S Aturae, quod tamen Secundarium S et divinam dispen-Sationem, etiam e Spectu Communitati S admittit. Convenienter autem in Veter Lege data est cle facto dispen Satio, quae nunc poSt Christi adventam, quoad omne homine Sive Christiano Sive non Christianos, Si et manet in perpetuum
Tria in praesenti demon Atranda veniunt. Primo quidem, quod matrimonii unita quae exigit ut unu Vir uni tantum Xori Oniungatur, Si de praecepto legi naturaliS, quam Vi Secundario tantum Secundo quod Convenienter ab hoc praecepto sub initiis populi Iudaici fuit dispensatum. Tertio demum, quod dispenSatio ista sui a Christo omnino revocata, ita ut non chriStiani Sol Um, Verum etiam quibuslibet hominibus, amplius non liceat plure Simul habere UXOTOS. Quoad primum nota Sermonem non Sese de polygam in Uni USUXOri Cum pluribu Viris, quae omnibu matrimonii finibus repugnat 'i, Sed de Sola polygamia unius viri cum pluribus Xori -
Ο Unum virum habere plures uxoreR, non est ContrR Prim PTHe- Cepta egis naturae. Sed uain uxorem habere plure viroS, SI confrae prirna praecepta legis naturae, eo quo per hoc, quantum ad aliquid a totaliter tollitur, et quantum ad aliqui impeditur bonum proli S, quod Sta principalis matrimonii finis. In Dono enim prolis intelligitur non solum PrΟCreatio, Sed etiam educatio. Ipsa enim Procreatio prolis, etsi non O- taliter tollatur, tamen multum impeditur. . Sed eclu Catio totaliter tollitur, quia ex ho quo una mulier plures maritos haheret, sequeretur in Certi et ludo prolis reSpectu patris, Cuius Cura necessaria est in educando. Et ideo nulla lege vel Consuetudine est permissum unam mulierem habere plures Viros, Si Cutis OnVerSOv. S. Thom Suppl. OuaeSt. 65, . , A 8Vm.