장음표시 사용
71쪽
OUAEAΤ. LXXXVI-LXXXIX. Postquam dictum est de ipsa poenitentia Sive in quantum OS Sacramentum, Sive in quantum Et VirtuS, ConSiderandum venit de effectu ipAius prout pertinet tum ad Virtutem tum ad Sacramentum, et primo quidem quoad mortalium peccatorum remissiOnom.
DE EFFECTU POENITENTIAE OUOAD REMISSIONEM MORTALIUM
Per poenitentiam in Stat viae removeri poSSunt omnia Pe Cata, quantumVi numero multa et gravitate atrocia. Sed Sine poenitentia absolute impossibile est ut peCCatum personale alicui unquam remittatur. Sententia ovatianorum fuit, prolapso poSt baptiSmum reparari amplius non poSSe EX adverS ProteStante Sentiunt, CCCata omnia remitti per Aolam fidem absque ullo poenitentiae motu . Inter hos errore oppoSito media Stat doctrina catholica, quae Unc per arte CS declaranda.
Duplici sensu intelligi potest, omne peccatUm CSSO CT POC- nitentiam remissibile primo, in quantum poenitentia habet vim ad destruendum omnia peccata Circa quae VerSatur tum PTRO-terea, in quantum de omnibu peccati esse potest in Statu Viae poenitentia. Et utroque modo inSSertio AES certiSSima, contradi -
72쪽
ctoria vero erronea, ut Sufficienter declarat . Thomas in prae- Senti, innixu potiSSimum Scripturae testimonii quibus quoslibet peccatore Deu ad poenitentiam invitat, et poenitentibus repromittit Veniam. Ponderandum est etiam id quod cribit AngeliCUS . . . Gent. c. 36 4 In peribu Dei non est aliquid fruStra, Sicut nec in operibu naturae; OC enim et natura habet a Deo. Frustra autem aliquid moUeretur, niSi posset pervenire ad finem motus. Necessarium est ergo quod id quod si natum Si moveri ad aliquem finem, Sit possibile venire in illum finem. Sed homo postquam in peccatum cecidit, quamdiu statu huiu Vitae durat, remanet in eo aptitudo ut moVeatur in bonum cuius signa sunt desiderium de bono et dolor de malo, quae adhuc in Omine remanent poSi peccatum. At igitur possibile hominem post peccatum iterum redire ad bo num quod gratia in homine Operatur. . . Hinc est quod dicitur Isai. - 18 Si fuerint peccata vestra ut coccinum, quasi nix deab babuntur et Prov. - 12 Universa delicta operit charitas. Hoc etiam quotidie a Domino non frustra petimu dicentes: Dimitte nobis debita nostra Per hoc autem excluditur error NoVatiano rum, qui dixerunt quod de peccati quibus post baptismum
pQCcat homo Veniam con Sequi non poteAt s. - Sunt tamen tria loca in Novo Testamento, quae peculiarem requirunt XPOSitionem, quoniam Videri OSSent contrariari universalitati promissionum quoad peccatorum remi SSibilitatem.
Primus loeus est Matth. II-31 Omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus, Spiritus autem blasphemia non remittetur. Et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei; qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum, non remittetur ei, neque in hoc saeculo neque in futuro Ad cuius elucidationem in primis Scire oportet quid nomine peccati in Spiritum Sanctum debeat intelligi Porro multiplex in hac re fuit sententia Patriam, ut Vi
antiquioribu dicunt, tune SA peccatum in Spiritum Sanctum, quando ad litteram aliquid blasphemum profertur contra SpirituSSancti personam vel Christi divinitatem. Sed non placet haec
CXPOSitio, tum quia non Sati Congruere videtur contextui histo-
73쪽
riCO, Ut OX Stendam, tum quia non poteSt AAignari speciali Airremissibilitatis ratio in huiusmodi peccato, prae alii quae etiam contra Deum immediate committuntur. - Alia est Sententia AuguStini, Serm. Ι, . a et Seq. IPSa, inquit, impoenitentia est Spiritu blasphemia, quae non remittetur neque in hoc ROCUlo, neque in futuro. Contra Spiritum enim Sanctum quem accepit Ecclesia, ut cui dimiserit peccata dimittantur ei Verbum Valde malum et nimi impium dicit, quem patientia Dei cum ad poe- si nitentiam adducat, ipse secundum duritiam cordi Sui et cor impoenitens thesaurigat sibi iram in die irae et revelationis iusti iudicii Dei, qui reddet unicuique SecundUm pCTR iUS.... Haec omnino impoenitentia non habet remissionem neque in hoc aeculo neque in futuro, quia poenitentia impetrat remi S- Sionem in hoc Saeculo quae valeat in futuro . Sed nec satis probabilis videtur eiusmodi expositio, quamvi in ea nulla amplius SupereASet difficultas; non enim ei favent circumstantiae Sermoni Christi Praeterea, cuilibet peccato mortali, adVeniente termino viae, eadem competit irremi AgibilitaS, etiam citra pecialem impoenitentiae malitiam ut Si quis OS peccatum repentina et improvi Sa morte corripiatur. - Quare, cum pleriSque interpretibus melius dicendum videtur, peccatum contra Spiritum
SanctUm SSe peccatum quo qui obfirmatis adVerSUS Veritatem,
in tantum ut potius quam Deo revelanti et Vocant con Sentiat, paratu sit tribuere daemoni divina et Supernaturalia opera quae Spiritu Sanctu ad confirmandam fidem vel convertendo peC-catore Speciali providentia operatur. Cuiu Sententiae veritaAtribu potissimum argumenti firmatur. Primum argumentiam Stquia eiusmodi fuerat peccatum quod sententiae Dominicae occasionem dedit Hic, aiebant Pharisaei, non eiicit daemones nisi in Beelzebub principe daemoniorum. Aliud quoque argumentiam SV-mitur e oppoSitione quae est inter Verbum contra Filium homini Aet Verbum contra Spiritum Sanctum Uerbum enim contra Filium hominis est blasphemia contra Christum, qua qui merum hominem eum dicit Scandaligatus infirmitat carnis eius. Ergo peccatum contra Spiritum Sanctum, cui opponitur blaSphemia contra Filium tominis est blasphemii illiu qui non Solum non
74쪽
superat difficultate quae fidem arduam faciunt, sed ipsa etiam credibilitatis signa ex certa malitia Vertit in argumentum infidelitati A. Tertio tandem Suadetur, quia hoc peccatum Si absoluta renitentia contra opus Sanctificationi Spiritu Sancto appropriatum, et ideo nomine blasphemiae contra Spiritum Sanctum recte
nominatur. Quippe, Si qui diligenter consideret, videbit quod prima ad sanctificationem idoneita consistit in quadam docilitate erga Deum vocantem, iuxta illud Ioan UI 45 Et erunt omnes docibiles Dei, omnis qui audivit a Patre et didicit, venit ad me: quam docilitatem ipse sibi adimit, quisquis obfirmat se ad vertendum contra fidem signa divinitus data pro fidei manifestatione; unde directe atque absolute resistit Spiritu Sancto. Hinc Hieronymus in c. a Matthaei si Ita locus iste intelligendus est Qui
verbum dixerit contra Filium homini ScandaliZatu carne OR, si et me hominem tantum arbitrans, quod filius in fabri et fra tres habeam Iacobum et IoSeph et Iudam ... tali opinio atque blaSphemia, quanquam culpa non careat errori S tamen habctat. Veniam propter Corpori Vilitatem. Qui autem manii Ate intelo ligen opera Dei, tam de Virtute negare non OSSit, eadem
stimulatu invidia calumniatur et Christum eique Verbum, et opera Spiritu Sancti dicit esse Beelgebub isti non dimit.
tetur neque in praeSenti Saeculo neque in futuro .
His igitur de ipso peccato dictis, restat ut irremissibilitatem declaremuS. Principium autem Solutioni hinc umendum est quod non absolute dicitur a Christo, blasphemiam Spiritu non SSeremittendam, Sed comparative et per oppositionem ad aliquid aliud, hoc modo: Omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus, Spiritus autem blasphemia, etc. Porro iuXta Orem Scripturae in simili forma propositionum, id quod in Secundo membro vel affirmatur Vel negatur, non Simpliciter negari vel affirmari Cen Sendum St, Sed duntaxat comparatione facta Cum eo
quod nuntiatur in primo, sicut in his et aliis huiusmodi facob dilexi, Esau autem odio habui si Misericordiam volo et non sacriη
' Malach. I, 2-3, et Rom. X-I3. Sensus est In tantum dileX Iacob, ut in Comparatione huius praedilectioni S, amor quo amavi Esau, odium
75쪽
cium Ii. Non misit me Christus baptizare, Sed evan elizare R). Non volentis neque currentis, Sed miserentis est ei Zi. Similiter ergo in praesenti intelligendum est irremissibilitatem peccati
contra Spiritum Sanctum non SSe ab Solutam, Sed relatiVam, quatenu in Comparatione ad frequentiam et modum quo alia peccata remittuntur hoc peccatum irremi SSibile idctatur. - Caeterum ratio differentiae facile poteSt SSignari, quia pecCatham huiusmodi non solum tollit principium reparabilitati per reSpectum ad virtutem hominis nam hoc omni peccato mortali commune Sti, Sed etiam aliquo modo per reSpectum ad ipsam ordinatam Dei potentiam. Cuiu rei qualecumque Xemplum Sumere pote ex morbo in curabili per Uirtutem solius naturae ibi relictae, adhuc tamen per Virtutem arti adiuvanti naturam, Si forte Contingeret infirmum deStruere in Ae id quo S AUSCepti Vu Soperationis artis, Vel dare sibi in vincibile medicinae fastidium. Et hoc quidem in morbo spirituali reSpectu omnipotenti Virtuti SDei, impliciter et absolute contingere nequit; URTO SCINPOT C- manet peccatum de quo loquimur, Simpliciter remissibile Nihilominu cum Deus moveat unumquodque Secundum conditionem Silae naturae et Ui Status, si quis abiiciat a se quantum in ipso
est, id per quod verti potegi de malo in bonum, quasi in UO-dam latu termini Sese Con Atituens, non est amplius susceptibili SCommuni Curationi qua Viatore curantur, et ideo curatio eiu Sin venitur extra ordinaria gratiae legeS. Verumtamen, inquit S. ThomRS, 2-Σ, . 4 R. 3, Q non praecluditur Via remittendi et Sanandi omnipotentiae et misericordiae Dei, per quam aliquando tale quasi miraculos Spiritualiter Sanantur .
Alius locus issicilis est in 1 Ioan . - 16 Oui scit fratrem
Suum peccare peccatum non ad mortem, petat, et dabitur ei vita teccantis non ad mortem. Est peccatum ad mortem non pro illo dico ut roget quis Verum difficulta eodem modo Sol Vitur a Supra, cum eadem sit oppositio inter peccatum non ad mortem et peccatum
76쪽
ad mortem, quae est inter blasphemiam contra Filium hominis et blasphemiam contra Spiritum Sanctum Et primum omnitam oportet animadvertere quod peccatum ad mortem non Si quodlibet mortale peccatum, ut apprime ConStat e oppoSitione cum peccato non ad mortem, quod etiam mortale eSSe perhibetur alias
non SSet Ur pro recuperatione Vitae peccanti non ad mortem,
OraretUr Dicendum itaque peccatum ad mortem esse illud ipsum peccatUm o deScriptum, quod cum primam veluti idoneitatem ad poenitendum in homine corrumpat, nonnisi ex quasi miraculo remittitur, qualenta nonniSi e quasi miraculo contingit ut talem peccatorem Vere poeniteat. - Porro pro huiusmodi non prohibet Ioanne ut oret quis, Sed solum ignificat difficultatem exauditioni A. si Non prohibetur quin aliqui pro eo oret Sed non qui- Q Umque, Ut non quicumque S tanti meriti ut orando ei gravi iam impetrare OSSit, quia sanatio talium eAt quasi miraculOSa. Sicut si diceretur pro Suscitatione mortui non dico Ut ret
qui pro eo, id Si quicumque, sed aliqui magni meriti apud Deum i. Tertius lenique locus ille est in quo No Vatiani Suum Trorem fundabant. Impossibile est, inquit Apostolus ad Heb. VI, 4-6, eos qui semel sunt ii irinati, gustaverunt etiam donum caeleste, et participes facti sunt Spiritu Sancti ..., et rol Si Sunt, rurSu renovari ad stoenitentiam, rursum crucifhentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes. - Sed dicendum quod auctorita ista non est ad rem, quia ibi non agit ApoAtolus de quacumque remiS-Sione peccati per poenitentiam, Sed de illa renovatione quam solus baptismu inducit, et per quam omni reatu Culpae et poenae abSque ulla laborioSaraatisfactione aufertur. Unde Vigilanti
Verbo USUS est non enim dixit impossibile esse ut qui lapsi sunt postquam fuerunt illuminati, id est baptiZatii, de peccato suo poeniteant et ConSequantur remiSAionem. Sed dixit impossibileeSSe eo renovari, hoc est ruresu baptiZari, et de novo accipere
veniam cillam quae baptismo propria est quando Scilicet clarita
77쪽
facilitates in clavacro inquae vetus mona, deponitur et jeSurgit nova creatura in qua nihil superest damnationis, seu nihil omnino reatu praecedenti S. Cum autem ait, rurSum cruci entes sibimetipsis Filium Dei, alludit ad sacramentalem bapti Smati is ignificationem Bapti SmUS enim repraeSentat PASSionem, SOPUltUram, et resurrectionem Christi, ut cui homo configuratur, dum Christo commoritur, On Sepelitur, et OnTOS Urgit ad Vitam novam, Veteri penitu con Sumpta. Quia igitur oportet Sacramentum figurans rei figuratae respondere, ad bapti Sini repetiti veram significationem necesse Sese Christum rurSu crucifigi ut homo iam semel a cramentaliter concrucifixu Christo. iterum atque iterum poSAet cum Veritate Sacramentaliter commori et Conreesurgere. Vnde ChrySOStomUS, HOm. 9 in p. ad Heb., num 3 Q Hoc est autem quod dicit baptisma est cruX crucifixus enim Si vetus noster homo, et UrSUS, conSepulti cum eo sumus per baptismum in mortem. Sicut ergo fieri non potest ut iterum crucifigatur Chri- StUS, Si non OSSumta iterum baptizari. . . Quid ergo inquit si non est poenitentia Z At poenitentia quidem, in Vero non Stsi Secundum baptisma . Quam interpretationem Aequitur . Thoma. Genti, i dicens Ponebant mo vatiani Auisi Trori OccaSionem ex eo quod dicitur , Impossibile est eos qui Semel illuminati Sunt . . rursus renovari ad poenitentiam. Sed ex quo SenSi hoc Apostolus dixerit, apparet e hoc quod Aequi tur rursum cruci uentes sibimetipsis Filium Dei. Ea igitur ra. tione qui prolapA Aunt poSt gratiam perceptam renovari rurSUA ad poenitentiam non possunt, quia Filius Dei iursu crucifi- si gendus non est. Denegatur igitur illa renovatio in poenitentiam
si per quam momo Simul trucifigitur Christo quod quidem est per bapti Sinum dicitur enim, quicumque baptizati sumus in Chri- Sto Iesu, in morte ipsius baptizati sumus. Sicut igitur Christus si non est iterum crucifigendus. ita qui peccat post baptiSinum
non St rurSUA bapti Zandu potest tamen rursu converti ad gratiam per poenitentiam. Unde et Apostolus non dixit quod si impossibile sit eo qui Semel lapsi sunt, aurSu revocari Vel converti ad poenitentiam, Sed quod impoASibile iit renovari,
78쪽
si quod baptismo attribuere olet ut patet it III-, Secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum re eri ratio
nis et renovationis Spiritus Sancti i. a.
Cum itaque in Statu Viae Omnia quotquot dantur et dari poS- sunt mortalia peccata per poenitentiam emendabilia Aint, quaeritur ulterius an Sine poenitentia remitti queant. Et sermo est de absoluta necessitat poenitentiae pro qua Ciam Ue hypotheSi, adeoque praesen con Sideratio non reApicit ni Si poenitentiae actum. Dico autem primari iam actum eiu imperatum qui detestatio et dolor de peccato Commi SSO dicitur. Sacramentum enim, cum sit positivae institutionis, dici nequit absolute neceSSarium o imo Vero, etiam in ensu compo Sit in Atitutionis Chri esti, adhuc per Votum Suppleri poteSt, mi Supra doctarn Vim US.
Alio modo hunc locum explicant Cornelius a Lapicle et multi re- Centiores Ouasi diceret Apostolu Impossibile seu laxisne incile est, ut qui post baptismum lapsi sunt in graviora Crimina, ut apostasiae et aliorum huiusmodi, poenitentiam agant et o tineant remissionem. Volunt autem Apostolum reddere rationem huius maximae difficultatis et quasi moralis impossibilitatis, per hae verba, rursum crucifigense Filium Dei e ostensui haben S. Nam aiunt, Christus pro eCCatis nostri mortuUS est a Quare nisi mors Christi iam efficax fuisset ut ad omnia omnino peccata post quantavi saecula futura et iteranda se extendisset, Pora teret Christum toties mori et Cru Cingi, quoties eCCant homines si Cut aaronica a Crificia et victimae toties maCtari et Offerri debetiant quoties peccabant Iudaei v. Haec Cornelius. - Sed Contra, quia si eo loco ageret Apostolus de morali impossibilitate poenitentiae pro iis qui cumulati Dei beneficiis in peccatum post baptismum lapsi sunt, qualenu p9Suerunt quantum in ipsis fuit novam rationem pa3sionis e cruci xionis Chrissi statim sequeretur, omne QCCatum mortale OS LAPtism Commissum esse difficillimae et moraliter impossibilis remissionis, quot absiti Praeterea, gratis et sine fundamento impossit,ilitas dicitur esse magna difficultas nihil enim est in Contextu unde Suadeatur emollien Am CSSO vim huius vocis, impoSSibile SI, αξυ ατο ' αρ. - Omnino ergo retinencl Rinterpretatio Chrysostomi.
79쪽
Porro argumentum e doctrina Scripturarum Suppeditatur ad ridentino, SOSS. 4, cap. Fuit quidem poenitentia universis hominibus qui e mortali aliquo peccato inquinaSSent, UOVi S tempore ad gratiam et iustitiam ASequendam necessaria, illig etiam qui baptismi Sacrament ablui petiviASent, ut perverSitate abiecta et emendata, tantam Dei offensam cum peccati odio et si pio animi dolore detestarentur. Unde Propheta ait Converti
mini et a ite poenitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris, et non erit vobis in ruinam iniquitas Dominus etiam dicit: Nisi poenitentiam egeritis, omnes similiter peribitis Ri. Et princeps
apoStolorum Petrus pecceatoribu baptismo initiandi poenitensi iam commendans, dicebat: Hoenitentiam agite, et baptizetur
unuSquisque vestrum is 33. Suffragatur etiam naturali ratio, Sive re ConSideretur X parte peccatori Cui neceSSario manet imputabile peccatum quamdiu illud non retractavit; sive Con Sideretur e parte Dei CuiuS remissio in tu hominem iustificat, ac per hoc, valde differt adimissione offenSarum apud nos, quae non habet immutare intrin Secti offenSorem, ne tollere interiorem ordini iustitiae per- Versitatem ConSidera ergo differentiam inter condonationem homini et condonationem Dei. Debemus nos dimittere debitoribus
noStri et condonare ei Secutoribu S, etiam quando in mala Sua Crga OS Uoluntδ te perSCUerant, quia OStra condonatio ad hoc Ted Ucitur, hi non COSSemu propter offenSam diligere inimicos qua homine Sunt, et adhuc beatitudini capaces. In quo quidem vere imitamur Deum qui non deest Stit amare peccatorOS, Olargiendo ei bonum naturae, necnon et donum gratiae qua OSSint
resipiscere et ad Aui ipsius uitionem pervenire. Et ideo, Si condonatio seu remissio Dei nihil aliud importaret praeter id quod
importatur in condonatione hominum, Vere diceretur OUS On- donare, PerSCVerant etiam mala peccatori Voluntate. Non ergo
obiiciendum, Ricut quidam atrociter blasphemant, Deum nobiSimpoSutSSe legem magnanimitati erga inimicoS, quam PS erga
80쪽
SUOS non Servat. Manet enim verbum Christi dicentis: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos. . . ut sitis fili Patris vestri qui in caelis est, qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super iustos et iniustos nam quidquid est in condonatione noStra, manente offenSa inimici, eminenter continetur in modo quo DeUS erga peccatore agit, quamdiu SUnt et manent
tales. Sed disterentia est quia illud idem in quo materialiter
Sumpto Salvatur ratio condonationi humanae, non est id in quo Salvari potest ratio condonationi et remiAAioni divinae. Haec enim operatur interiorem bonitatem in peccatore, et ex impio facit iustum; quod quidem abAque aliqua praecedenti errati retractatione SSe omnino nequit, quia cuius voluntas habitu adhuc peccato alligatur, tali neceSSario malu denominatur et St. HaCtenus e poenitentiae effectu quoad generaliAAimam Sui Xtensionem. At nondum satiS. Videndum enim nunc est utrum poenitentia, Sicut Valet ad deStruendum omne peccatum, ita vim habeat ad peccatum totaliter destruendum, videlicet tam quoad eiu formale quam quoad materiale et respondentem poenae reatum. Porro huic quaeStioni Certo certius respondendum est affirmative, iuxta ea quae Superi u iam praemiSSa Sunt de Virtute poenitentiae, et infra etiam dicentur de atiAfactione Sacramentali Unde Solum dubitatur de modo quo teger culpae et Oenae reatu destruitur : an necessario indivisibiliter et per modum unius Sicut fit in baptiAmo, an Ver ita ut remanero adhuc possit obligatio ad poenam temporalem OStquam ablatu SeSt reatu averSionis, peracta iustificatione. - Ad huius igitur dubii elucidationem ponitur Sequen proPOSitio.