장음표시 사용
81쪽
Saluberrima divinae iustitiae clispositione provisum Stu iustificatio quam Causa poenitentia PoSt baptiSmum, non SSet ipS laCto ConiunCta Cum ablatione totius reatus poenae debitae pro materiali Culpae, Sed ut poena ista operibus satisfactoriis aliisve mediis, vel ex toto vel ex parte redimi posset in praesenti vita, alia in igne purgatorio post mortem luenda.
Primum omnium obServa SenSUIU SSertioni esse, quod in poenitentia remiSSio reatus VerSioni non pendet, formaliter loquendo, ab eadem CRUS a qua pendet totali vel partiali remiSSio reatu ConverSioniS, quam Vi propria triuSque remissionis principia poSSint SSe Simul, et quandoque ita coniungantur ut in eodem reali instanti obtineat homo plenam et Consummatam Veniam. - re quidem Ora abSOltatio Sacramentali causat remiSSionem culpae in quantum facit tu quo debitum est ut interior peccatori poenitentia ei aleat, Ultra et praeter Omne meritum X per operantis, ad offenSae condonationem Efficit vero abolitionem reatu poenae in quantum ad hunc ipstam essectum elevat impositam a Sacerdote satiSfactionem. Porro OSSibile ane est ut iniungatur Sati Ss actio proportionata, quae etiam a poenitente ante absolutionem rite adimpleatur; quo in caSuabsolutio Supervenien obtineret Simul plenae persectaeque remiS-Sioni effectum. - Simili quoque modo actu contritioni destruit
Osten Sam et aeternae poenae reatum in quantum est si Sufficiens impersecte, Cilicet Secundum acceptionem eius qui St ea con-
Per reatum poenae, nisi aliter notetur intelligi nun debet reatuK respondens Culpae quoad sui materiale.
82쪽
tentus , si destruit autem reatum poenae eriporalis, inquantum de condigno recompensat Atqui nihil prohibet quominia e divina gratia movente Sit tantu et tam persectu dolor de peccato, qui simul et Semel ad reatum de integro extinguendum plane Aufficiat. Imo i loquamur de iustificatione hominise opere operanti S, fieri non poteS ut Si unquam culpae remi SSio, quin eodem tempore pro aliqua Saltem parte habeatur remissio reatu poenae temporali S; nam nultu est persectae contritioni Aactu qui in aliquo gradu non Sit de Condigno Sati AfactoriuS, ut infra Suo loco dicetur. - Hinc iterum, nihil aliud nunc asseritur nisi quod remissio culpae, prout effectu OS poenitentiae, non coniungitur ipso facto cum remi SAione, praeSertim integra, reatUS Supradicti quo fit ut plerumque ablata culpa reatu iSte, Sin in USO toto, at Saltem e parte remaneat. Caeterum ratione intrin-
Seca et e natura rei in tractatu de peccati iam declaravimus Ri. Non ergo amplita SupereSt tractanda quaeStio quomodo sit vel esse possit, Sed demon Stratio unice VerSari debet circa factum, adeoque ex positivi sontibus revelationi est derivanda. In primis, argumentum Sumi debet e differentia quam ponit doctrina fidei inter renovationem homini in baptismo et re habilitationem eius per poenitentiam OS bapti Smum. Quam differentiam attestatur ApostoluS, Heb. VI, Ubi Upra, eamdemque luculenter ostendit antiqua fide et praXi EccleSiae quae nunquam egresAt e fonte baptismati iniunxit opera Satisfactoria, Semper autem impoSuit poenitentibu idque, ut notat Tridenti-
poena temporali quae non tota Semper, ut in baptismo fit, dimittitur illis qui gratiae Dei ingrati Spiritum Sanctum contristaVerunt, et templum Dei Violare non Sunt eriti Sane vero, ut docet idem Concilium, Ses A. 14 c. 8, si divinae iustitiae ratio exigere Videtur ut aliter in gratiam recipiantur qui ante bapti Smiam per ignorantiam deliquerint, aliter vero, qui Semel a peccati et dae-
' S. Thom. 3, . I, R. 2. H 2um. De natura et ratione eCCati personalis, Thes. 7 in Coroll.
83쪽
moni Servitute liberati, cienter templum Dei violare et Spiri tum Sanctum contri Stare non formidaverint. Et divinam cle mentiam decet ne ita nobi absque ulla Sati A factione peccata
dimittantur, ut occaSione accepta, Peccata levior putanteS VC-
4 ut iniurii et contumeliosi Spiritu Sancto in graviora labamur,
thesaurigante nobi iram in die irae s. Aliud quoque argumentum Sumitur e dogmate de Urgatorio. Nam purgatorium AS Certa fide noVimu S, ad purganda peccata, ut ipSum nomen indicat, conestitutum. Nunc autem, Si ibi peccata Urgantur iam remi SSa quoad culpam, eo ipSo Stenditur salSum ASe quod totu poenae reatu simul cum sormali culpae per poenitentiam Semper destruatur. Atqui con Stat eXpiari in purgatorio peccata quoad talpam iam remiSSa, puta peccata mortalia. Legitur enim, a Machab. XII, 30-46 4 Sequenti die Venit cum Sui IudaS, Ut Corpora proStratorum tolleret, et cum parentibus poneret in Sepulcri paternies. InVenerunt autem Sub tunicis intersectorum de donarii idolorum quae apud Iamniam fue- runt, a quibus ex prohibet Iudaeos si omnibus ergo mani sestum factum est, ob hanc causam eo Corrhi isse. Omne itaque benedixerunt iustum iudicium Domini, qui occulta secerat a. nis Sta atque ita ad prece conversi rogaverunt ut id quod factum erat delictum oblivioni traderetur. At vero sortissimus Iuda hortabatur populum conservare e Sine CCCato, Ub oculi vidente quae facta Sunt Dro peccati eorum qui pro Atrati Aunt. Et facta Collatione, duodecim millia drachmas ar- genti misit Ierosolymam offerri pro peccati mortuorUm Sacri- ficium, bene et religiose de reSurrectione CogitanS..., et Uin considerabat quod hi qui cum pietate dormitionem acceperant, si optimam haberent repoSi tam gratiam. Sancta ergo et Salubri S
est cogitatio pro defuncti S XOrare, ut a peccati Sol URntUT D.
Quo in loco sermo est de mortali peccato, ab ii qui cum pietates Lex Continetur in Deuteronomio VII, 25-26 Sculptilia eoru tra igne CombureS.... ne infere qui sese iam ex dolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est Ouasi spurcitiem etestaberis, et ve- et ut inquinamentum a sordes abominationi halaebis, qui ii an Athema Sto. Quae omnia procul dubio grave rAeCeptum Son Ant.
84쪽
dormitionem acceperant retractato, et Con Se Uenter, Per Poenitentiae virtutem iam dimisgo pro quo tamen offeruntur Suffragia, ut defuncti qui illud commiserant, a poeni liberentur. Itaque, cum factum et fidem Iudae Machabaei Scriptura approbet, concludendum est veram AS illam fidem qua creduntur mortalia remissa, adhuc in purgatorio Xpiari, adeoque falSUm omnino OSSO, et a Verbo Dei alienum, culpam a Domino nunquam remitti quin UniverSa etiam poena condonetur. - Et Confirmatur primo XSensu totiu Ecclesiae in precibu liturgiae, quandoquidem pro delictis et peccatis defunctorum, pro omnibus quae per fragilitatem
carnis humana conversatione commiserunt, pro cunctorum remissione peccatorum ster Deo prece et hostias. Huiusmodi autem locutione nonnisi absurde ad Sola venialia restringerentur; imo vero mortalia poti SAimum attendunt, quae nisi fuissent remiSsa in via, et adhuc poSt mortem quoad temporali poenae reatUm SubSiSterent, minime OSSent SA materia circa quam VerSRntUrnOStra Suffragia. - Confirmatur Aecundo ex diserta doctrina Patriam, Ut Cham X ponente poenitentiale PSalmos, aperte docent mortalia puniri poena tum inferni tum pugatorii inserni quidem Si hominem non poenituerit, purgatorii vero Ai pSUm poenituerit, Sed non ad plenum Cum electorum corda, inquit Gregorius Magnus Jὶ dignanter visitat Spiritu Sanctus, ab omni peccator Um immunditia potenter purgat, quia Ut Se mentio infuderit, eam protinus in peccatorum et vitiorum odia et in virtutum amorem ineffabiliter XCitat. . . . Quia ergo peccator nulla hora convertitur, nisi qua a Sancto Spiritu illuStratur, si quid restat, nisi quia Sicut peccati mortem eXSecrando deSerit, ita vita iustitiae ad quam se convertit vivat. Qui Atatim poSt mortem in Vita recipitur, si tantum amori ignem recipit in Con VerSione, Ut OnSUmere in anima OSSit omnem CongeStam peccati rubiginem. Unde et de peccatrice muliere dicitur : Ne-- mittuntur ei peccata mulla quoniam dilexit multum. Hinc ab ea dem Veritate in cruce pendente dicitur : Amen dico tibi hodie mecum eri in paradiso. In vitae igitur exitu hi Solummodo Sa-
85쪽
lubriter resipiscunt, qui et per internam Visitationem perfecte bona diligunt, et mala oderunt quae amaVerant. Qui tamen ivi sufficienter pro admiAsi iniquitatibus dolere non OASunt, nihi- lominus et isti in hora qua con Uertuntur, ViVUnt. Nam qui perfectionem bonae Voluntati habuerunt in conseSSione e Cati, si poSt mortem purgatori poena peccati ad vitam tranSeunt, Si ad delenda peccata sufficientem vim amori nequaquam habue
runt. Unde et Paulus dicit Sic salvifent, quasi per ignem. Sed peccator qui ibi Salvari per ignem meruit, hic per afflictionem
carni adimpleat hoc quod sibi de Vi amori deeSSe cognoScit . Tertium tandem argumentum est, quo utitur . Thomas in praesenti PerApicua enim et illustria in Sacri litteris exempla reperiuntur, quibUS edocemur adhuc puniri a Deo peccatum postquam dimiSSum est quoad culpae reatum. Nam poStquam David dixisset a Reg. XII: Peccavi Domino, et respondisset Nathan propheta Dominus quoque transtulit peccatum tuum, adhuc de punitione quae Ventura erat et rei PAa Uenit, Certior factu S St. Et similiter non est X istimandum, MoySen et Aaron qui in poenam dissidentiae admissae ad aqua contradictionis privati Sunt ingreSSU
terrae PromiSSae, non OSSO OnSecuto Veniam flensae pri USquam morerentiar. Vae Omnia Xempla, OtSi poenam futurae vitae non reSpiciant, tamen omnino Vertunt fundamentUm haereticorum Α-
serentium iusto nunquam affligi in vindictam celerum praeteritorum, UaSi impoSSibile QSAet ut unquam remaneat reatu aliquies post iustificationem Insuper poenam futurae vitae mediate Saltem demon Strant, quia Si peccatum praeteritum adhuc manet in iustificato Secundum quemdam poenae reatum, quidquid in praeSenti non Solvitur, Solvi neceSSe est in futuro. - Recte ergo Tridentinum, SeSS. I, can. O si Si quis post acceptam iustificationis gratiam, cuilibet peccatori poenitenti ita culpam remitti et rea tum aeternae poenae deleri dixerit, ut nullu remaneat realia SH Poenae temporali exsolvendae, vel in hoc saeculo, vel in futuro in Purgatorio, antequam ad regna caelorum aditUS Pater POS- Sit, anathema Sit . Et rurSUS, SeSS. XIV, can. 12 4 Si qui S dixerit totam poenam imul cum Culpa remitti Semper A Deo. .,
De Ecclesiae Socramentis. Tom. I.
86쪽
Nunc autem observa quomodo dixerit Concilium, poenae temporalis exsolvendae vel in hoc saeculo vel in futuro, ubi sine dubio alludit ad possibilitatem expiandi manentem reatum per Sati Si acto ria opera in praesenti ita Et re quidem Vera, Si opera iustorum qua bona et laudabilia, condignum valorem habent ad mercedem gloriae, ergo multo magiS, qua poenalia et afflictiva habebunt de
se valorem Aufficientem ad condigne XpiandUm poenam temporalem. Aliunde vero de divina acceptatione dubitare fas non est, cum Scripturae nos paAAim provocent ad redimenda peccata per eleemosyna et alios digno fructu poenitentiae. Praeterea, Si defunctorum poena a vivi eXpiari poteSt, Ut nunc Uppono ex perpetua fide et praxi EccleSiae, quanto magi unusqui Sque dum eStin via et praeparatione ad gloriam, Uam propriam poenam redimere poterit, ut nihil eum a gloriae introitu retarde s i.
Hic igitur ordo est a Deo inAtitutu S, in quo vere miSeriCΟΓ-dia et Verita obviaverunt ibi, iustitia et bonitas Sculatae Sunt.
Et primo quidem ad bonitatem simul et iustitiam Dei pertinebat
ut nec reStaurationem amicitiae a qua aeterna homini Salu pendet, nimi arduam redderet, nec propter facilitatem omnimodae veniae totie quotie grati consequendae praeberet hominibus occa Sionem peccandi liberius Medium autem iustae discretionis in Uentum At, dum reStaurata amicitia per interiorem Poenitentiam cum Sacramento in re vel in Volo, non ideo grati aufertur reatu poenae SenSUS eSponden indebitae fruitioni creaturae. Quapropter, Cum austeri rationali Stae antiquorum phariSaeorum VeStigia Sectantes, Calumniantur catholicam fidem quaA effrenatae morum corruptelae ianuam aperiret, propter Ueniam PeccatorUm homini sese intus ad Deum convertenti emper et ubique ΓΟ- mi SSam praeter alia quae ei utiliter Con Aideranda proponentUT,
' De aliis modis redimendi poenas, vel ex opere Perato, Vel Perindulgentias, i Cetur infra.
87쪽
dandum etiam At consilium ut doctrinam quam impugnant melius aAAequantur, et legant ridentinum loci Supra citatiS, SeAS. 6, cap. 4 et OSS. I CR P. 3. Nec minus elucet Dei Sanctitas et clementia in facultate data redimendi residuam purgatorii poenam per opera pia rueSenti SVitae Elucet SanctitaS, quia Sic promovetur efficaciter ordo morali et praecavetur iterata deordinatio. Cum enim satiAfactioneApraesenti vitae in Voluntaria Sui pSiu punitio ad compeia Aandam libidinem illam voluntatis in qua totius peccati incentivum re Ponitur, neceSSario mortificant atque opprimunt peccati principia, ita Scilicet ut non solum vindicta pro praeterito, Sed imul praeServatio et medicina XAi Stant pro futuro. lucet pariter et clementia, tum quia Sati S factione praeSente Sunt multo levioreS, tum quia dum homo tu Atu Satisfacit, imul meretur in ordine ad Vitam aeternam. Contra, poenae futurae Sunt omnino Sterile ad coronam, et untaXat ad XStinctionem reatu ordinatae. Non ergo audiendi Sunt ProteAtantes, cum nobi opponunt illud Egech. XXXIII, 11 - 1 a Nolo mortem impii, Sed ut convertatur impius a via Sua et vivat. . . . Impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua. Vere enim ablata poena et reddita gratia, impieta praeterita per Se non nocet peccatori. Habet enim unde provocetur ad opera Sati Si actoria, quae cum Sint Simul meritoria augebunt Coronam, et Cum Sint ConcupiScentiae praVorumque habituum repreASi Ua, praebebunt in Virtute pro CtUm. Quod autem attinet ad superabundantem Satisfactionem Christi quam haeretici dicunt excludere Satisfactione noAtraS, iam aliaS responSum At Passio enim ChriAt praecessit in ratione cau-Sae universali quae indiget singuli adhiberi adhibetur autemtUm CX Pere operat Per Sacramenta, tum etiam per influxum eorum e quibu homo peran S, COOPerante gratia. pSemet mereatur Vel Satisfaciat. Ergo Solum equitur non relinqui locum condignae homini satisfactioni quae sit independen a Satisfactione Christi; at non sequitur excludi Sati Stactionem quae tota quanta
88쪽
est eidem innitatur si Sed et principium qu univei Saliter Atatuitur passionem dominicam Sufficere etiam in ratione causae pro-Ximae citra omne medium applicationi ad singulos, sola fide excepta, Si principium Su deque Verten totum ordinem moralem, ei renataeque libidini latissimam ianuam aperiens. Unde religio protestantica Vel ex hoc Solo capite impia AS convin
Observa denique, maiorem Vim requiri ad reparandum quam ad destruendum. Non ergo tenet haec Consequentia: Si in ordine ruinae homo simul incurrit Culpam et Oenne rentum, ergo Ut donum Christi ostenderetur efficacia quam peccatum, O POTteret peccatum Semper reparari Simul quoad utrumque praedictorum. Imo vero in ordine illo qui de facto viget, maxime commendatur Vi gratiae ChriAti, per quam gratuito offensa condonathar, et poSt condonationem ostensae homo iam iustificatus condigne satisfaciendi capax efficitur Maiori enim efficaciae cauS OS Se perhibetur, quae non Solum per seipSam facit Onitatem in rebus, verum etiam ipsa re efficit opera trice boni. Haec est Sub A tantiareApon Sionis . Thomae in praesenti ad 20m in qua nihil amplius notandum SupereSSet, niSi de gratia sterante et cooperant quaedam diceret non adeo obvia Sed haec opportuniorem e X plicationem habebunt paulo inseriti in conciuesione qua OStioniS.
J Cf. Triclent. Sess. XIV, CAP. S. Dicuntur autem Satissa Ctiones
nostrae nisi satisfactionibus Christi quatenus ex meritis Christi princi pium Condi me satisfaciendi, id est gratia habituali S , nobis Consertur;
tum quatenus ex iisdem meritis est, quo Deus Pera nostra CCepteta extinctionem reatuS.
η Ex hoc principio usque hodie perseveravit apud Protestantes usus vere singularis 'ulandi Solito splenili lius in te sancto Para Ceves, quia a clie Christus omnia persolvit et nos in libertatem restituit in QUO USU totus Protestantismus recapitulatur. Sed forsitan alio modo intelligendum est illud I Petr. IU-13 Communicantes Christet paSSionibus gaudete, I I in revelasione gloriae eius audeatis exsultans .
89쪽
De Praecepto Poenitentiae. Ex dictis Aequitur non dari ex solo iure naturali Speciale praeceptum poenitentiae quantum ad extinctionem reatus poenae temporalis. Reatus enim iste est auseribili in futura ita, et homo nunc omitten Solutionem, per Se loquendo non peccat. Non enim facit contra iustitiam divinam culti ordini Aese non Subtrahit, nec contra charitatem erga emetipSum, cum de Sola tran Sitoria poena PUT-gatorii agatur. Quia tamen ad poenitentiam pertinet non Solum
turum lex naturali praecipit opera poenalia et afflictiva pro quanto unicuique neces Saria OSSO OSSunt ad reprimendam Concupi SCOntiam, ne pertrahat in mortale si . De poenitentia vero quoad primarium munus deStruendi os sensam et procurandi reconciliationem cum Deo, tam evidens Sidari praeceptum legi naturaliS, ut ad demonstrationem devenire neqUR URIn oporteat. Ob SerVRndiam autem praeceptum hoc SSe affirmati Uum, adeoque non obligan Semper et Pro Semper, Sed qUandoque tantum, Vel per e, Vel Per CCiden S. Per accidens quidem, puta ratione cuiuslibet actioni OCCurrenti qURO Um conscientia peccati licite poni nequit. Item ratione alicuiu praecepti in quo poenitentia virtualiter continetur cogita primum decalogi praeCeptum V UnUS qui Sque tenetur identidem Convertere se ad Deum per actum Persectae Charitaties huiuSmodi enim actu nece Agario importat, implicite Saltem, omnium offensarum deteStationem et efficacem retractationem. Obligat etiam per se idque non solum in articulo Vel periculo morti S, Verum etiam ante OlH- pSUna notabile tempus poSt mortalem culpam. Et licet per solam conseSSionem annuam Sati S fiat praecepto positi Vo poenitentiae Sa-
lΙae de solo praecepto naturali uicta sunt, quia ad exstin Ctionem reatu possunt iniungi a legitimo iudice opera satisfactoria ut fit in tribunali poenitentiae et tunc vera sequitur litigatio. Ut conStat.
90쪽
cramentali S, non tamen eo ipSo SatiSfit naturali praecepto poenitentiae reconciliativae, ad quam etiam nunc, Sacramentum in re non est neceSSarium. Et ratio Si quia naturali lege tenetur homo procUrare ea in quibu non poteSt nova mortalia peccata eVitare. Atqui nisi per poenitentiam peccator ad gratiam reparcti Ur, non poteS Vitare per longum tempta omnia mortalia, Sicut iustu a persectione statu innocentiae elongatu Vitare nequit Omnia Uenialia si Antequam homini ratio, inquit Angeli CUS, I-2 O. O9, a. 8, reparetur per gratiam iustifcantem id est sanctificante mi
o poteS Singula peccata mortalia Vitare, et Secundum aliquod tem - PUS, quia non Si neceSSe quod Continuo peccet in actu. Sed - Uod di maneat abSque peccato mortali, Sese non poteSt. Unde
et Gregoriu dicit . a Moralium C. , quod peccatum quod mox ster poenitentiam non deletur, suo pondere ad aliud trahit . Sane Vero, Veritatem hanc Scriptura vehementer in Ainuat in eo loco epistolae ad RomanOS, VII-a , qui communiter affertur
pro impossibilitate implendi legem in gratia. Conclusio enim apostoli est: vis me liberabit a corpore mortis huius 8 ratia Dei per . . D. N Et statim declaran quaenam Sit Sta gratia qua necessitate serviendi peccato liberamur: Nihil ergo, inquit, damnationis est iis qui sunt in Christo Iesu, qui non secundum carnem ambulant Lex enim spiritus vitae in Christo Iesu liberavit me a te epeccati et mortiis, VIII 1, eq. . Ergo gratia qua liberamur a lege peccati, Si gratia propria eorum qui sunt in Christo Iesu; sed in Christo Iesu illi soli et dicuntur et sunt, qui sanctificante gratia
OrnantUr Praeterea, Si gratia quae rationem habet Spiritu vitae, i. e. Spiritu vi Vifici, et legi membrorum e concupi Scentiae opponitur Sed tu Amodi gratia nonnisi ea est, quae habitualem et intrinsecta inhaerentem inclinationem confert. DeniqUe, conclusio Confirmatur X On Sequentibu A: Si quis, inquit . , Spiritum Christi non habet, hic non est eius, et tunc de eo erificatur quod dicitur . 58 9ui Secundum carnem Sunt, quae carnis Sunt Sapiunt. .. Sapientia carnis inimica est Deo. . . ui autem in carne Sunt, Deo placere non possunt Proinde liberatio a Servitute peccati hanc habet conditionem quamdiu qui Steterit in gratia, . . quamdiu spiritus Dei in eo habitaverit. Sed qui per peccatum mortale gra-