De Jacobi Peletarii Cenomanensis [Jacques Peletier du Mans] Arte Poetica, 1555. Proponebat H. Chamard

71쪽

- 53 sint. At circ annum 1555 jam renovabatur apud nos

nino Marolus Marotique discipuli neglexserant , libentius novi poeta iuvebant et indulgebant. Quod non Peletarium

sed nos Paschasius cortiores Iaeit' Cujus estimonio si credIS primus omnium Bais ius, in m tribui uis ruti tuum 1555 , alexandrinos versu sonelii noeominodaverit. Hic tamen a se hasius qui ud ruis in rem cum moribus duel uni 1552 commiscet, quod pus revera e XLIS0nelli quinque conlinet alexandrino metro modificata. Post uilium Bella ius dum ad Tiberim submolus utiqui tu es Domue sel0brat i553 vel 1554 . eoasyllabos versus set dodecasyllabos alternis vicibus adhibuit duod ad Ron Sardiam ni ine l. quem constas alsexandrinis mores Hi urium anno 155 cecinisse non immerito videtures Se Gloriatus quod primo dum Hymnos modii

3 Haec scripsit e lexandrino Versu Sibilatus, lib. I, cap. Ceste eRPe e St ioin frequente que les utres deus procedentes dicit octosyllabo et decasyllabos Versus et ne Se eut proprement applique qu'acho es Ort graves, omine auSSi au oi deI'auretile se trouVe esante. Si en a se Maro parmi en Pigramines et Epitaphes s uin memorandum e t alexandrini Versibus, haut apud medii aevi poetas inusitatis Ioannem Majorem a Belgis ineunte XVI saeculo, reStituere Pri Stinam auctoritatem tentavisse P Nech de a France, lib. VI, eas. 8. Edit Blanchemain, t. III, p. 11 4 lesquet Ver j a remis te premieren honeur et t. VII, p. 330 4 lesqueis 'a mis, comme tu cais, en Vogue et en nonneu D . Illud notatione dignum, in prima Hymnorum editione, quae Lutetiae Parisiorum apud Andream echel anno 1555, in-40, in vulgus emissa est Bibl. Nat. me s. q. 489 , ea quae ei Sibu nlexandrinis scripta Sunt carmina, hac annotatione Signata sui S se er herosques Ver quae decasyllabis, illa per commvns s. Ex quo mihi lique e industria Ron- sardum ad Odecasyllabos Versus tranStulisse quo prius honori causa decasyllabi nomen attributum erui.

72쪽

lutur sibi veneri in mentem alexandrino metro longa carmina binis rhythmi ornata Omponere. Utique Peleta rius hae nova dodecasyllabi VerSus gratia laetatur edecassi labe elo et trop Our 'i a voet lieu de com- prandre que bien ei an deu Vers, et an te rime troppres 'une de 'autre Me intenant antre deus rimes, i aura omni odite de parte plus an lancieu Semant ii p. 57). Optime quidem judieabat quod si on Sardus tam sapientis judicii minus uisset immemor, non decasyllabis Versibu Sin X struenda runcia te erra ViSS0t. Postquam autem Sic de metris disseruit ad caesu NX Peleturius transit nihil in hac parte novum enuntiat, dum animadvertit in decasyllabis post Syllabam quartam , post SeX tam autem in odecasyllabi caesuram siseri. Haud opportunum nobis es Se Videtur Peletarium sequi Lati

norum Gallorumque caeSuras inter Se conferentem. Sit salis dixisse critissum, cui semper bene Sonantes VerSUS curae Sunt hanc Sancire legem, ut caesura diligenter indicetur, neu OS monosyllabon unquam collocetur quod non possit in legendo a sequenti Verbo Separari, - quem 3dmodum in hoc versu vitioSe Iactum est que i l tu coul ies rufullier. Jam antea Bella tu eamdem legem tulerat, eum ibi teli versum quemdam reprehenden Scripsisset 'a quasi ubi te uri aut re elauit bien sit et de reSmauuai Se raste. 'est quan en a quadratur deSver heroique la sentence S tro abrupte ment Ouppee,

Nihil diei de vetere quodam decasyllabi metri genere, rariSSimo qui- deIu, quod tara tantara Oeatum erat : in quo post syllabam quintam caesura jacet. Huju generi specimen unum reperias apud Eutychum Deperium, scilicet Satiram maresme renantis inscriptam CareSine renant, i 'est our ra te latile, Lo diatile 'enser i plus in atiistile ...

ete.

V. Uuores triancos se de Donao de Periens edit LaeOur. t. I P. 169. Nullum autem apud Pleiadi poeta SPecimen.

73쪽

- 55 comme si non que tu en montres B plus seu, Illud de versibus caput Peletarius concludit dua quaestiones breviter tractando, quas curiOSi quidam ejus temporis viri moverant, Scilicet de versibus rhythmis carentibus deque versibus antiquo ritu metricis. duo ad versus rhythmis carente altinet, quos Galli vers tunc u vulgo die unt, ali compertum Si utychum D0perium in octo Syllabos hujus generis primam Horatii satiram transtulis Se quod inceptu in medi0criter probaverat ibi lotus ' Bella ius autem cum Petrareae tum

Alamanni exempla prae Se ieronS, rhythmis carenteS versu fieri posse profiteb3tur, dummodo essent si biencharnu et nerveti X, sin de compenSer par Ce 0yen ledelauit de la ythme s. pSe anno 1550, tresse Sonetlum unum hoc modo condidit ' atque On Sardus, Odern anno, XXXIV octo Syllabis versibus con Stantem dum similiter. nec meo quidem en Sta eliciu S. X pertu est . Haec nova Peletarius, etsi non omnino re Spuit, 3men unquamne bene succesSura in dubitat, quippe OeSim pr0Sae propius admoventia, cum nunquam Sali longum inier utrumque genu. intervallum esse ῬOSSit si de m 'ignore pax que

74쪽

inet es silabes brioves h p. 59j. IllDE VARIIS DEMATUM HEXERIBUS DE EPIGRAMMATEReliquum opus confert Peletarius in Varia poemalum genera inpud Gallo vigentia. ullum quidem constanti

75쪽

Iorma poemalibus is lis oeum tribuit quibu orant obieetali veteres nostri rhythmorum artificos gallie si rhetori-qusura ). U0rumque quaedali, Secundum illos tractarudedignati nec Marolus ipso nec ejus aemuli DeSeri bendi ejusmodi poematibus adhuc plura libelli sui capita reservare ibi telo visum erat . Sed Bella ius illa probroso nomino imposito si poseries iij jam superberologaverat ut Florulibus Tolosae Ludi Rotomagensique Podio maxime idonea . e re ipsa latim post editam Defensionem, ron tellus ballata, cantu regaliS, Ceteraque ejuSilem generis poemata certatim e post Si recesserant et quasi evanuerant. ViX tamdiu apud poeta nostrosus itala Pelelarius, breviter quidem ac maligne attingit u Combion de tuns u et notre langue langui Ssante an barbarie. 6Vrete et conlanne mant . . . Ombien longuem anta et solistique an BaladeS, Ondeau S, eZ, Vireleg, TrioleZ, e 'i i an a de te p. 64ὶ Ergo, quae Pleias invenerat vel quae jam a Maroticis su Seepta retinuerat ea Sola

poematum gener recen Set.

Ut Sibiletus utque Bellatus, a brevissimo Pelelarius incipit, quod St epi ummu Non quidem necesSari male

dicum carmen hoc nomine veteres nostri poetae designa bant, Sed omne poematium quod non Supra duodecim VerSUS, Ut Sups raro, numeraret . em neScit nugaS illas in priore vij saeeuli parte multorum poetarum gratiam esse con Seculas Bella tu ipSe, qui primum ut ceteri, epigramma coluerat . non dein a loe SP rejecit,

Lib. II cap. 3, 4, D, 6, 13. Defens. p. 112-113. Sihiletus ita loquitur lin. II, cap. 1 si Les epigramine qui Ont tu de Ver soni ceu uuSS qui Ont molns e graee Our e regulierement estions Oete Francois 'excellent te Ombre de clouZe ver en Pigrnmme. D Nihil aliud est quam epigra rima poemati uni illud ex decem verSibuSconsectum gallice : iaain , Clementis Maroti Epitraphium sedit Marty-LAVeauX, t. I, 9 20 quod Bellatus, anno 1549 in ine lipae tune primum editae, Publicavit, antea in mori, ut Videtur, O mPORitUm.

76쪽

dummodo si quis epigrammata seriberet, diligentius Martialsem imitaretur . Haud aliter Peletarius Martialem

si generi pro se S Sorem η Salutat quanquam in illius librosi mal plura reprehendit Ut 0re loquamur, non his quae jam Sibile lus docuerat multum addi Ain, ut Sibile lus epigramma deelarat cum jocosi rebus, luna gra Vibii Con Venire, nec modo breve ac concisum, Sed etiam Subtile et acutum es Se debere, praesertim in Clausula Hoc unum Pelelari proprium est, quod poetis mandat ut Graecorum Latinorumque disticha simul seni atque deca Syllabum cum ale Xandrino Versu conjung in .

ut sali 00mperium est, an Plastu atque Marolu 3SSump-sserant, cil gralissimum OVi Valibus Iaelum erat, qui, Ut more Suo canerent, lani concinna per Iectaque Iorma

liberator utebantur. Ipsius autem in Sonello dissundendo Pelelarii mulla pars, quippe qui P0 licia peribus, anno

154 , Sonelia xv in Seruerit, quorum H e Petrare aesonet lis translata , quique, ut jam supra diximus, aliquot

77쪽

urbuni late judicantem erravi SSe on lamen ab homi nibus petendum Si, Ut etalem SUIm aequuleSque quibus permixti vivant certo judici ponderent . Id quidem n0bis gratum sit quod prudenter a pOSteris, non ab 9equalibus XSpectaverit quid Valerent permulta illa sonetlaqua, tunc in Gallia orerent. Jum Sibiletus antea Onellum cum epigrasti male con tulerat, utpote quod nihil aliud quam epigramma ex quattuordestim verSibus On Ioelum SSel. Qui dicebat es0nnse suit 'epigram ut de bien preS, et de mattere et de meSure . . a mallere de epigram me et a muliered Sonnet 0nt Oule UneS, IOI S. que a mallere Iacecieia Seps repugnante a 3 gravit dia Sonnet, qui recoli plus proprement iIeclion et 3SSion greves Haec duo poemata Peletari u et ipS confert Sed Sonetto priorem

78쪽

locum altribuit sonne et plus aulein que 'epigram me e a plia de majeSle . . . . t a de commvn aveci'epigram me, qu 'ii Oel se e re puroer ilia Stre an a con clii Sion. Me it a de plus qu'il Oet ire elaboure, doet Saulit Sa longue recolinoeSSBnee. Oet reSonne an Ous Ses ver serieu Sem3nt quasi Out 1l0Sosique an con cepcioris v p. 61 2). Illud proieelo negare licet, Sonetium nullam sere sententiam ad mille re quae non ad philosophiae Ionte pertineat. Nec lamen mirum Si quod hoc contenderit qui coSmographiam et astrologiam et alias de rerum natura scientia amatorii Sonet is miSeuisset . 0uod aulem ad sonetli Structuram attinet, declarat Peletarius hoc poemalium quasi ex duabus vel etiam tribus clausulis esse iaciendum, illoSque Omne punctum laturos qui si in medio Seriplo lectorem delectaverint, ut jam ad linem e perveniSSe XiStimet, OVi Vero OX Viribus collectis, Opus egregia quadam conelia Sion e corona Verint. Postremo quaeStionem aggreditur de masculinorum Iemininorumque rhythmorum vicibUS. Haec ODSUeludo, quae nuper in Sonellum ex od tran Sierat, jam magis et magis alebat, ita ut in omne poem3lum genu tran Siret. uum non Peletarius repudiat, cum ita Sonet lo pulchrius

V. Amorem Amo iam.

79쪽

in Vane ion. Car e 'o pas a loe dii soran et qui se apselea et obs0rvacion. verile it et 'asse grande Servi lude an cela ii p. 62 . t prole SSu Semel pSum in novis Simis sonet tis no labori parcere videro tur illam legem servavisse addit 'an Onoliare On Vi S que elui qui sera in i compos sera tu beau e lUS X qui S. Me cella qui ne Sora et poli cela ne peril ra 93S Onnom ni sa inite do Onnse l. Quod si nune ut lariores appareant elotarii sonten liae, prima sonet torum a Ploiadis vatibus edita volumina respiciemus illam alternorum rhythmorum seg0m haud primum diligonter observatam S se Videbimus. Νη m. X0linue sella ii 1550 cxv sono lis XIlI modo masculinorum Iemininorumque rhythmorum viles adstriole u Slodiunt. Si 0ro Ponti hi arti recensentur Errores mul0rii, an tum Onella I e XX quibus constat liber primus 1549 ,e autem XXXVI quibus constat Secundus 1551ὶ iv lantum Sonetia Secundum legem Omp0 Sila sunt. Princeps, auctore Paschasio Ronsardus in m0ribus ud Cressundrum 155 2 leg0m seligiose senuit et enim o CCXXm Onottis , vix xv haud rite iacta numero Celorum Videtur annusill 155 de rhythmorum vicibus regulam firmisser in Sti

tuiSS nam una cum on Sardo Baistus in umoribus ulli linum, eum Opus totum XII oneis complectitur, XXVISerVata lege composuit et ipse Bellatus, dum IIIJ 0nnet de honneste movi scribit nullum quod non ad legem

fieri potest at satis patet non Principem 1552 editionem CCXXm Onella

80쪽

prorsit a commodatum S Sol inseruit. - Attamen . sese loqua vix institutae eonsuetudinis oblivion0 videntur Ostiae, circa annum 1555. aliquid ex illa leg singularii se remi sis se sic ons ardus in moribus d Murimm qui circiter LXXX onella Comprehendunt praeceptum VicieS neglexit atque Baisus, se umorum ud rqueinuo CCXLVIII 80n0llis, haud minu quam CXLIV 0n sella regulae sepugnantia composuit, id est plus quam dimidium opus seu in Hii 3m errat. Si quis pula Bellatum cum ntiquitutes Romue lum Tristis condent sem alternos rhythmo con Stantissim disposuisse Adeo vorum est in poesi, sicut in celeri rebus clempore longo quaeque nova praeValere

Λlias dixi qua sit X hoc Peletarii capite sumenda materia, Si qui historiam illa ira lare velit. Ergo nunc