장음표시 사용
181쪽
comulat voto existimavimus proprietarium t habentem ius, ex diuerso titulo in ususructu, Vt puta ex iure viduitatis,potuisse acceptare illud ,nec ex eo repudiatam censeri proprietatem, licet exaduerso aduoeati id defendere niterentur, adducentes inter alia hanc incompatibilitatem ususfructus formalis dc proprietatis,& consolidationem,qui ex eorundem colunctione oriri solet.6. snitur.inst.de via frui2.cum vulga.Nihilominus tamen expresse in motivis asseruimus,haec duo iura tanquam diuersa,& ea diuersis titulis profecta, in eadem persona, & in eisdem metbonis cosistere posse,& in eodem processu cumulari, & in utroque etiam obtineri potuisse,prout obtentum fuit,alterius partis aduocato reclamate. Licet in terminis predicta Rotae decisio tunc ignoraretur, prout & Albericus,qui idem licet duobus verbis affirmat in dictionario in verbo.ius directum. qui dignus est, ut ad propositum in omnibus ibide adductis ponderetur. Ex eo enim ad propositu tres elegantes rationes deduc utur,scilicet,ius dire: u,& utilet no colan di,quando ex diuerso iure procedunt ex reg. l.puberem. C. de iure delibe.addens hoc idem procederire in haerede facto inuetario,quod facit ut duae:personae repraesententur ab haerede facit ad hoc,quod licet actio villis per successionem in directa extinguatur , secus erit expersonis diuersorum,qui tenen
lut diuersimode ad id ει quia tune
potest utilis & directa concurrere in eadem persona exl.quamuis . S. si mulieri. in fin. ad Velle . ex interpretatione adducta per Paul.ini. stichv.f.aditio num. a. de solui.& ad die Alberi. ubi supra. magis interminis,hoc ide procedere in restitutionet fidei eommissi.l.eredi ITAditoriad Trebell.innuens consolidationem iuris utilis cum dilecto
non efficere,ut in fide omisso coprehendatur aliquid ultra ius vinculatum,sive illud esset directum, siue esset utile. Q V Odicto maximopere sulcitur doctrina Bertrandi co iis l.379.
so & in contrariu adducitur, cum maximopere iuribus nostris opituletur, ibi enim e nsuluit in casu, quo grauatus fuit haerest de resti- 7stuenda haereditate, in qua inuenit
fundum, cuius utile dominium erat apud tertium , qui illum volebat vendere,& haeres ta quam pro prietarius in tali emptione praelatus fuit iuxta notata in l. vlt. C. detur. enaphyt. & ideo recuperauit illum, cum suis propriis pecuniis: Dubitabatur, an cofunderetur cu bdominio directo, ita ut in restitu tione coprehendere tu , Et respondit nullatenus consolidari,nec venire in restitutione , quia non fuit in bonis defuncti primi testatoris, sed de bonis haeredis, quae no Ve niunt in restitutione fideicommissi ; fgnanter cum haeres recupera
182쪽
ueri t prop ria pecunia, prout enim si hoe iure utili inuestitutus futuset haeres, solutis ab eo laudi in iis, nullus dubitaret haee bona fideleo missario non esse restituenda, ita nec ubi propriis pecuniis emisset: ire et secus dicedum effet, ubi hoc
Gornini utra utile propter canonem non solutum,vel emphyteosis alienationem, aut aliis in eo inmissu incidisset,lunc enim comprehenderetur in substitutioN; quia non ex alio nisi in vim domini j directi,
ab tq. aliquo facto personae ac gra uati , incremetum factum esset rei& dominio,& non personat. Quae omnia veri sicantur in casu nostro, cum haec do a alio iuris lue di facta
fuerit in vim nouae dotiationis,noin vim venditionis praecederiti, Vide i e patet,id enim tantum in eius vim neri poterat , ut domi uiu bonorum a doliana Cone es na , Regi Dcia loanni restitueretur,at secus translato iure luendi a Rege in sue cessores emptoris : au fuit etia pecunia qua comparatum fuit istud ius laenui, nempe merita & seruiistia Don Ioannis,quae pretio aequi-
pollent,ut dixi in primo prs misso,& istud incrementum factum fui enon rei , sed personae, ut in prim aratione late probaui. Q. V AE doctrina sie applieata nostro calui in dubium refricari non debet, cum eam sequatur Decia. cons. 32.uum. Fo. dc 64. Volu. I. 3c pro hac opini ne antequam haberet decisonena Leitrandi in tert
se iudieatu fuisse, in causa graui, a
tribus grauissimis iurisco sultis,inviter quos aderat Hiero. Tornielus; tradit etiam Molin .lib. I.c.26. nu.
9.addens singulariter idem di dendum esse in renutiationet ususseu y77ctus,quae ab ipio fructuatio in fauorem maioratus possessoris seu eius contemplatione facta fuerit,& ante eum pulchre cosiderat Moder. Paris s. i.glo. .nnmero 83.dicens maxime considerandum, ari& cuius fauore,&contemplatio neviusfructus remissus sit, & an ob causam remunerationis, di melius etia consuluit Marcabru consilici 57.a r .in casu quo Vsu fructuarius renuntiauit aut cuti it usum frustum in fauorem proprietarij, de eius haeredum , qui tamen post in ortem de restituenda haereditate grauatus erat cuida tertio; duo itat ibi an ex cessione usustiuctus in proprietariu ,sic factus suerit casualis, ut eueniente casu restitutionis proprietatis, cum ea detridebeat restitui . idem usust uictus.
Et respondi ullatenus, sed nuda
proprietate m restituendam , quia cum hae redibus etiam cessio fuserit facta, conserebatur,& in Lepus quo haereditas restituenda erat,&sic videbatur renutiatam in extra neum. Addit etiam quod cu proprietas noa esset remansura penea
183쪽
eessionariuini non extinguebatur vlasfructus,sed quandiu erat proprietarius quasi dominus uteba-xur plena proprietate bonoru,non
sepaitata ab usustuctu, sod cu pro prietas finitur, incipit viasfructus de per te subsistere, prout si renuntiatio faista fuisset,non habeti proprietatem l. cum in fundo. in pri. de hii.doti.ad id allegans not.per Bat.& Doctores in l.ex sextante.S Latinus. de excep. re. iudi. Patet ergo manifeste etia in his iuribus, quae consolidari solent,nec videntur posse simul compati,ira ut unuab alio non eonfundatur, si ex diuersis causis in unum proueniant,
non consolidari, sed potius considerati ae si penes diuersas per':
uatis eisde terminis,si aliquis usu-1 9 fructuarius t leget usumfructum rei He possessae, & medio tempore proprietatem acquirat,ante qua moreretur, adhue legatum non extεditur ad proprietatem de nouo acquisitam, nec valet legatum nili respectu ususfructus, quem a principio legauit, & lycet augmentum rei legatae accedaylegato. ll. quod in rerum.S.I.de tua. I.id procedit lixaugmento eiusde ni speciei vel generis cuius est legatu, hic diuer-se,glocin Luxor patrui.C. de lega. ubi Salic.n. I. Ang.& Pau.ide in l.
se tuum fiiij. ad finem principij de
lega.i.idem affirmantes in emphyrgo leotat legante emphyteosim,quili
cet ante mortε efficiatur proprie tarius, adhuc emphyteosis debetur,eadem lege & norina,ac si proprietatem non emisset, ideo proinprietatis acquisito nec legatu minuit , nec auget. Bald.in. d.l. uxor patrui.numero a.dicens hoc ex eo procedere,quia non realis & eoncreta accessio sit,sed separata , de
ibi Salle. in fine δέ Angelus addit
augmentum facere rem aliam de per se,& Ou.nume.3. Bart.ind. l.
seruum filij. in princ. ubi post alios
Iason .num. I 5. & eum ac alios sequutus Decianus communem dieit eonsilio 6 .a num. I 7.VOul m. Fvbi pulchre ad propositum,dice debere considerari hoc casu ius vintile&directu, saltim viaeque principalia&separata,& per tale unionem non fieri confusionem, sed quodlibet, quoad effectus suos de per se considerari,&in unius persona debere considerari ista duo. tanquam separata de per se, prout considerabantur, quando erant in diuersis personis. Et facit na si dominoi utili vendente cum pacto Iside retrouendendo, dominus dire.ctus in vim iuris p rslationis emat,
tune & si utile,& directum in una& eadem persona adsit, illa unitio& eonsolidatio, est dissolubilis, &jeddibilis in pristinum statum, p.
time Solson.in lucer. laude mi.q. 3.prin.nu. q. fol. IoQ. Tradit etiam singulariter ad propositum, licens
in hoc omnes conuenire Ruinus consilio T. a num I 4.volum. I.Vbi
loquitur in vasallo acquirente dominium
184쪽
minium directum,& late ibi resoluit agnatos ex seu do vocat S,tanin
tu in ad mitti ad iurautilia,sequitur eandem opinionem satis ad propos tum Gigas de pension. quaest.
9.numero 7. Pelaeet de maioratu parte i. quaest.io.n una. 47.dices hanc esse communiorem opinionem .Et loquitur in terminis iuris - . . 'ς 'λmςdi, quo Vsus possessbr maioratus, trecuperauit dominium directum bonorum,quod maiora tui no cosolidari affirmat, quem admodum nec ius directum aequisitum usufructuario.Et in eisdeterminis iuris luendi,hoc eodem argumento eonstituit differentiam
inter ius luendi & bona in quibus
competit Bursa.consilio S. numero F.dicens hane esse communem opinionem,& numero a F.idem repetit ex lasone in. d.l. seruum sith. nume. IS. Patet ergo manifeste ius
luendi nullatenus cosolidari curii bonis ipsis,sed remanere penes illum', cui coeessum est,cum haec sura utile & directum, per se etia existant.
E T d sortiori id in nostro casu procedit, ius enim utile debilius
est directo,& licet ad se non trahae directum, tamen trahitur ab illo, vi dicti Doctores affirmant ; & tamen adhuc per se consistit dominium utile licet debilius. Cum tamen iura quae per se existere possunt,& aeque potetia sunt non confundantur, ut enim asserit Baldus inl.sirςus. de duobus reis a pari
confundunt se, quoniam unum in alterum ni n/l potest, atra. ut asserit Angelus Ibidem, ex sententia Enilolophorum,ab adqquato nonne passio, sequitur ibi Ronchegatus numero a. & s. Si ergo per se potest existere ius luendi,&separatum a bonis, ut colligitur ex Bursato,&PeueZ ubi supra,& aliis infra referendis:adhuc nulla considerari poterit confusio vel consolidatio, fgnater ubi fit prout in nostro casu ratione personae , & propter eius industria vel diligentia:tunc enim absque dubio extra persona eius augmentulillud non tran- 84se,nec communicatur, ut in terminis communionis mariti , εἰ uxoris tradit Greg. Lop.in l. 18.Verbo, o estim ada.titulo II .parti. q.Guti. lib. a.pras'. I 5.nu.3 Verfnsi obst.
DECIMA OCTAVA, ad. huc haec eos derabilis sunt in obligationibus aliis,& generaliter ubicumque reperiuntur lisc relata, debitor dc creditor, ut haec duo pos-s non una dc eadem persona reperiri, ut videtur colligi ex l. cum Glio.tin fine de legat. r. iuncta inter in hpretatione Petri de Bestinibi; ubi
pater qui non honoratur,grauatur
in fauorem filij, qui primo fuerat institutus,sed quia filius exae in potestate,& trasminebaturius in parentem ex aditione a filio factae hinc fit ut potuerit pater grauaride restitu edo in fauorem flij,quo casu
185쪽
i86 commissarius , tacita creditor &debitor. Et asserit iurisconsultus, quod si filius, vivente patre premoriatur,non transmittit hdeico missu in in eius haeredes,sed retinebit illud parens. Dubitabat ibi Bessu cius, quare cuin filio reperian-7 tur obligatio' activa & passiua,n OVtraque transiuitiatur, cum videatur dicet, dum transtitissa passiua, etiam activam transmitti debere, cui satisfacit Socinus ibidem numero 28. dicens eam dubitationeno procedere,quatenus enim pose sibile est, filium sustinere vices creditoris & debitoris,quatenus sustineret vices creditoris, haberetur pro creditore, & eius officio sungeretur, similiter quatenus sustineret vices debitoris , haberetur pro debitore. Argumento eorum quae notat Baldus in l. I. de of h.cois sui. quando in aliqua causa concurrit tua dictio voluntatia & c5tentiola, ut utraque retineat naturam suam; ita ergo quatenus filius habetur pro debitore , dc ut talis transmittat obligationem passiua, non tamen transmittet activam, cum solum consideretur ut debitor. Sequitur eu Craueta in repet. d. l. a nu mero 39s .dicens, quod licet in filio concurrat obligatio activa & passiua, iste tamen concuri 38 sus co sideratur separatus,'s quin libet obligatio cosideratur per se: et si cosideramus obligationem aeriuam,in ea habetur silius ut fideicqmmissarius tantum,& qua ratio
ne fideleommissarius n5n trasmittit,ita nec ipse filius: si vero consideramus eu i ut grauatum & debitorem , tunc obligatio illa passiua tantum transmittu .sacq. Unua1non trahit ad se alterum,sequuturhaec alij repetentes moderniores ibidem , dc Sard. consilio 3oo. numero II. mirum immodum con-srmant nostra iura,cum maius aduersariorum landamentum consistat, in incona patibilitate actionis activae S passiuae, & eadem no impediat in dicto casu,concursum V triusque,non ut una alteram extia guat,sed utraque cos eruetur; quid ex eo etiam conseruari l potetit indon Ioanne de Villalpado de Contesina, ita ut in utroque adsit obligatio activa nempe iuris luendi, de obligatio passiua ex dominio habito bonorum , quae praedicto iuri luendi subiiciuntur, non tamen Vehaec ultima obligatio passiua acti-uam extinguat, nec ut eam concomitetur,ita ut cum bona in quibus consistit passiua actio, lures deico inmissi transmitti debeat in successores ex vinculo, etiam de traia mittatur actio activa, cum iudice., tur, ut diuersae personae coniuges
praedicti in his iuribus, & translatis passivis cum ipsis bonis in vim
fidei commissi, activa tamen non transmittantur, tamquam diuersae naturae a fideicommisso.
186쪽
1 o fies t quaesitae ab haerede, non vehaerede, sed vitali, non transeunt ad illum , cui restituenda erat limreditas. I si haeres pecuniam. 73.ad Trebell.l.cum haereditas. I. eod. titulo ubi Bart. Ang. Pau. & Alex. satis enim est si ea restituaturi incolumis, qualis erat tempore mortis testatoris l.3. adleg.falcid .l.debitor. S. fin. l. in fidei comissariam. S.quoties. l. ita tamen. g. quoties ad Trebel . Peregrin.de fidei commisi .articulo 6. numero 39. &articulo Io. num. I 6.in sine dicens sic obtinuisse. Nec tenetur restituere.
quod ad eum peruenit, non ex tu 192 ditio testatoris, sed ex alia causa. 't. cum quis. S. hoc amplius.de dote praelegata .l. qui laudum. S. qui filios.ad legem falcid .l. Unum ex faαntiliasin princ.& S. I. de legat. Acundo. l. si res aliena. ad Trebeli
Quae regula Verissima est ex Peregrino. d. articulo G. numero T. ubi numero 3 q. asserit eam esse
perpetuam & ampliandam, etiam si ex bonis testatoris bona perueniant. l. sequens quaestio. de lega. a. l. debitor. S. 6n.ad Trebell. ubi numerosequent. addit aliam regulam, ut quod ad haeredem perue- 193 nit,non uti hqredem,lsed quia haeredem , in fidei commisso non c5prehendatur. l. quia perinde. S. I. ad Trebellian. l. si quis sit haeres: de religio. & sumpl. funer. sequitur praedieta Menochius libr. 4.
praesumptione I96. a numero H.
na ero 3 q. di CpuS , quod si pater m ioci emens a non domino dec: ,idis' lictis aliquibus filiis, peruenit dominium venditoriata quod venditio confirmatur.&dominus approbat, nec appa ct ad ueri rauore primogeniti,sed fauore filioru simpliciter, vel fauore venditoris tantum, non erit locus primogeniturae, quando fit ex caula,quae non trahitur retro,& se est
noua,ita quod dominium de nouo acquiritur haeredibus, qui in dominio huius fundi nullam causam habent a destincto, nec VC- re nec siste, sed a domino approbante tantum, & cie nouo transia ferente , & sic cum nullo modo habeant iure haereditario, nullus potest esse locus iuri primogeniturae , nisi appareat tincipaliter, hoe dominum fauore primogeniti facere.
haeres t ex sua industria , licet si ex bonis haereditariis , tran se eum fideicommisso , Ruinus
consilio 97. numero II. Volumine F. Mantica lib. 7. titulo ου. numero I9. Peregrin. articulo Hq. numero 29. Neque acquisita ea operibus , & laboribus ip
187쪽
ro 7.quae rationes in propositoco currunt, ut in successores bonoruratione vinculi, hoc ius luendi non transmittatur, non enim habent illud Don Ioannes & Contesina ut haeredes,sed ut Don Ioannes & Contesina, cum ipsae personae principaliter cotemplatae sint;& ex consequenti actio huiusmodi non potuit afΚci vinculo, & cuprocesserit dicta donatio ex seruitiis Don Ioannis, impensis Regiae Maiestati, sicque & propter indu striam illius in exercitio offcii Maiordo mi Regij, non mirum si in fideicommisso non debeat cqnnu
tionem t conceduntur, in eo non comprehendantur, ut in praelegatis aduertit Fulgosius consilio 99. Parisius. consilio 79. col. 3. volu mine 2. consilio 63. numero. a . in tertio Socin. Iun. consilio Io 7. numero q2.& sequent. volumine 3. Pereg.articulo T. numero so. &atticulo 6.numero I. ubi in fine numeri idem affirmat procedere
I98 in concessist a Principe, prout &repetit. numero T. ideo hoc nullam dubitatione habere videtur. Si ergo in fidei commissono comprehenditur ius luendi,neque confunditur aut extinguitur,climalias eo extincto,bona deberent peruenire in successores ex fidei commisso libera,vel saltim simul cum di istociure luendi, hoc autem fieri
non potest ergo neque poterit extinctio haec considerari. Vigesima, ratio haec procedunt, etiam in casu quo alias iura i viderentur confusionem aut extinctionem pati debere, cum in una eadem persona simul eoncurrunt; aut simul ita esse debere coniuncta, ut separari non posse viderentur,adhuc enim in praedictis considerari potest haec ratio. Vt si haeres grauatus,esset creditor praedes un- isti,qua aditionet haereditatis, Vide a ociretur confusa actio sibi competens in bonis defuncti, cu non videatur
esse posse creditor & debitor, adhuc hae actiones non confunduntur,sed restituta haereditate a grauato, actiones ibi remanet illaesae,& hyppothecaria competita. respectu enim harum actionum cosdc- rari possunt rationes supra adductae, cum hae haeredi non competat
ex iuditio.&testamento dii ponetis. Baldus & Doetores in l. debitori.C. de pact. ubi Purp. numero 26. Monte speret. consilio I 86. numero Io. Pech. de testament. conivg.libr. I. cap. 36. numero F. dclib. . cap. I9.per totum Areti. consilio I 7. numero a. Franchis decisio.39.numero 2.3. Manti. lib. T. titulo 8. numero. II. Menoch. consilio 89 numero. I s. consilio I 83. nume. 33. ubi ex Alciato dicit ho edubio carere,idem Meno. in addition. ad libr. q. de praesumptioni
bus praesumpt. I97. numero I . Mandet.
188쪽
opinionem esse perspicue voluntatibus testatorum consonam, Scquod licet videatur incred. bilis,
est tamen secundum magis com munes opiniones.sVFFICIT enim,haec&alia iura posse quacumque ratione. per se substitere,ita ut impossibilitas in totum non ad sit, vino confundantve, nec communi centur,
cu n aliis bonis fideico insitissariis. Sicuti videmus in no bardis,l Ballistis,& aliis huiusmodi, quae ad
Ornatu & tutamen castrorum, sicque ut ibi perpetuo maneat, inferri solent a posse ribus maiora tus, & quia per se subsistere possunt, non ventui in ius fideicomissi ilicetadditae, sat eadem eu bcnis maioratus:requiritur enim expressa adiicientis voluntas, Ut consolidatio haee & eonfusiot possit praetendi Modern. Paris. S.primo glo. 1. nume. 2 o. Sseq. &in iure patronatus loquens in s. 37. glo. ID. nu.
& q. melius numero 6. post med.
aca dicens, quod Vςrba t clara, aperis E T ideo ubi iurisdictionem lac et o4
quisiuit possessor, quae adhaeret sub lecto & territorio, sine quo nullatenus esse potest, adhuc tamen qtii Aest diuisibilis , & sep tabilis acastro, cu maenia possint esse unius, S alteri iurisdietio, hinc est quod in restitutione fidei commisit non
comprehenditur Bal. in . cap. I. S econtrario. de in uestit. de re alie . fac. optime Ruin. cons. Iq. num. I. dc seq.lib. I. dicens ab hac opinione tanquam communi recedendunon esse; addens aliam rationem,
quia iurisdictio est ius in personaeonsistens,&qualitas persons, qVS sep arari potest a rebus, hanc eanderatione aliquibus relatis tradit Tapia.de coniti t. princ. p. I. cap. 2. in I. sina. num .3 i. sequitur Rui. Molina ubi supra numero G. MoZ. do Rud.titulo de natura seud. numero I 63. Queiada.d. numero 36. diis cens hoc esse utile, ad concessiones iactas ab inuictissimo Rege nostro Philippo, ut concessa iurisdictione alicuius opidi, quod
erat in maioratu , non cCnseatur maioratui addita , nisi illud expressum sit. Hoc q. est indistino rum , ut baec unio ' italum δ' sed
189쪽
seu rerum in dubio non praesumatur , per simplicem comunionem seu acquisitionem, nec fiat qualitatum confusio, nisi hoc expresse ac manifeste colligatur Modern. Pa ris.S. 23. numero 42adem pulchre in Analytico intellectu quatuor legum .num. I 8.&seq. & melius nu. 3 i. v bi dicit satis esse, quod no appareat de confusione, nec expresse nec in necessariam consequenuriam,& sic in dubio status rei conseruatur , cum simplex communicatio non sit incompatibilis , cum conseruation eveteris seruitutis:&aliquid diximus in allegatione pro
Castellon de Monnegros. nu. II 3. Patet ergo In hoc casu,cum non
costet expresse in vim huius donationis,Regem praedicta duo iura confundere voluisse , nullatenus eam colligi debere,nec praesumi, signanter cum ius luendi competat ratione personae, & ideo sicuti nee iurisdictio, ita nec illud potest co- fundi cum bonis vinculatu.
eisdem addendo, in alio etiam casu difficiliori constat,bona fideicommisso subiecta secum trahere non posse praedictum ius luendi, nee suis vinculis & substitutionibus afficere,non obstante in comis
patibilitate actionis& passionis in eode m , ita ut id e m sit suim et debitor,& sibimet soluat, ac haeres simul, & legatarius eorundem mee bonorum reperiatur.Si enim conis
ς6 sideremus haeredi t grauato Fnicqtantum ex testametri, praelegatum aliquod competere,sibi reseruatu,
in hac reseruatione adest praedicta incompatibilitas, ipse enim cu se haeres sibi soluit legatum, dc se est smul haeres de legatarius,est caput& membra,vt in eisdem terminis agetit Homo deus consit. IIa .col. a. versiculo praeterea haeres:idεq. etiam ante restitutionem ii reditatis,stati in post aditione, in illo consideratur,habet enim hi reditatem subiectam vinculo,& praelegatura Ut legatarius liberum. Idque licebregulariter admittendum non videatur, ubi tamen constat quavis coniectura,testatorem voluisse ut
praelegatum t penes haeredem re- χo 7 maneat, omnes hae impossibilitates parui fiunt,& sbi retinet hi res praelegatum, ut hi res & legatarius simul, ut tradit eleganter Baldus concat 8.& consito328. volum. s.
consito 99.per totum . dicens inter alia,predici um in conueniens,
quod a se ipso quis capiat, no im pedire,quin in substitutione fidei-
com mistaria,institutione rata manente,absque aliquo in conuenien inti fideicomissum, vel legatum de tpropriis rebus factum , tuam propriam virtutem, suamque propria significationem retineat: sequitur eleganter Paris. consilio 79.a nu. 28.Volum.1.addes, quod testator
praelegatum t relinquens haeredi, dio 8 videtur grauare fideicomissarios, ut dimittant praelegatum
190쪽
penes haeredem grauatum de reis stituendo. l. si a me.ad leg. falcid .l. si haeres institutus. S. I. ad Trebell. notant Doctores in L in quartam. ad leg.falcid .ideoqtie relictum nodieitur haeredi ab ipso met hi rede, sed a fidei eo minissatio raddens etiam numero sequenti, quod cum non veniat praedictum legatum in restitutione fid eicommissi, debet
remanere penes grauatum, cu videatur esse segregatum, & separaa os tum t ab aliis bonis,quq debent restitui,idque deducit ex Fulgoso Ubi supra. Quae verba ad propositu pulchra sunt,& videtur etiam animadueria a Doctoribus in . d. l. in quartam. signanter a Montepico, ut asserit Maluasi a consilio ΦI.nu. I9. dicente, quod licet praelegata ea ratione uo valeat, quia sibi a seipso relictum,illud est veru quoad
obligationem tantum, quia nemo
sibi ipsi obsigari potest, iecus autequoad id,ut praelegatum , quid separatum ab hqreditate,S patrimonio defuncti non videatur,& precipuum sit ipsitus haeredis, ne illud haereditario iure capiar,& sbi ha-b eat, sequitur etiam uoher. de citi
8. a numero 2 6. Volum .a. ubi repetens ab eo notata in . d.l.in quarta.
affirmat , quod licet praelegatum factum haeredi a se ipso nihil valeat quoad obligationem,tame Valet alio respectu, S operatur, vequod ita legatur,debeat apud talo
haeredem conseruari, in omnem euentum,quod ille non aue alio modo debeat haereditato restituere.l.qui filiabus. 9.fin .cum l. seq.de lega. i.& in l. Titia. ad letanteid. subdens numxro 29. quod
licet per aditionem iura haereditatis confundatur, illud in effectu non procedit in damnum adeutis, i sed tunc dicitur extingui ius, per at o quandam imaginariam solutione, videtur enim adeundo sibi solutia
se quod ei debebatur:&ideo illud
postea in omnem euetum pro suo retinebit. Vnde quia damnum cC- tingere poterat in easu de quo ibi, si legitu in confunderetur,quia haereditas ex fidei commisso restitue-da erat, cuius postea dies venit, dicitur inesse ictu legatum conseruatum,& haeres sibi ipsi uti legatario soluisse, ita ut semper illud tanquaquid separatu ab haereditate consideretur, sequitur etiam Menoch. consit. 86. a num. 8q. Mancica lib. . de conieci . titulo T. numero II. Siarcia. cons.3. num. I 6.pulchrius
omnibus, & ex professo copiobae
Surdus cons. et 13.per totum fgnanter anum .3ῖ. ubi licet numero 36. noue considerare affirmer, huiuia modi praelegatum ex eo conserua
ti, qua do datus est substitutus haeredi ; quia tunc sustinentur legatata quam a substituto relicta, idque
pluribus comprobet : iam tamen id primitus considerauerat Parisus ut supra dixi,& alij ex superius