장음표시 사용
191쪽
E T tradit eleganter, licet nullo horum relato Peregr.de fideicom
solute dc resolutive in omni & quocumque casu,prilegatalrelicta haeredi soli & uniuersaliter instituto, & per fideicommissum grauato dotrahenda esse, uti excepta a fidei commissis, nisi specialiter testatore aliud dixerit: quia alias testator legando, ecisset actum frustratotiu,& ne videatur inutiliter praelegata reliquisse, capienda est interpretatio , ut Ea detrahat in easu restitutionis haereditatis, & in eu casum testatorem videri voluisse separare praelegata, ab uniuerso corpore
haereditatis,& numero ΣΟ.confir
mat hvie conclusioni non obstare,
haeredi a se ipso legari non posse, quia id proeedere affirmat,vbi hae,iχ res non grauatur onere t restitutio nis haereditatis, cium enim graua tur,legata sibi relicta eueniente re, stitutionis casu, uti perceptiones deducet.
H I N C est,quod etiamsi ubi ad
Ilint duo aut plures cohaeredes, quorum uno relinquitur praele
a 3 gatum, t voluerint dimidia
autem cum bonis fideicommissariis transire, ne ipsi soli haeres soluisse videatur, Corn.consili.Ios.
tamen opinio erronea est, prςsiri Mic'in minit iplentiqni Doctoru, qui censuerunt praelegata excepta 'a fideleommisso uniuersali, integra manere apud haeredem grauatum. Et si ubi grauatus est solus haeres,cum restituendum non sit praelegatum,totum retinetur, idem e rit ubi cohaeredes adsunt, cu eaderatio versetur, exceptione facta
praelegati a s deicommisso , ut sic
erudite aduertit Peregr. in.d. arti. 7.nu a. addens non obstare,hqredem iure haereditario praelegatueo easu excipere, id enim contingit ex necessitate iuris, non ex dein functi voluntate,qui cogitauit cohaeredem praelegatariam res legatas titulo legati capere: tenet etiaeleganter S forcia cons.3.anu me.
Io.id pluribus confirmans, & addens has serupulosas iuris subtilitates, i a se ipsis eiusdem mei iuris et 14squioribus subtilitatibus corruere,& testatoris voluntate, ita ut iure ipso permittente infringanturdi repellantur.
tu, quod ubi constat,prout in hoc casu, bona seu iura aliqua cu fidei-
com misso non transire, non ex eo
reddi inutilia, quod ad eum perueniat, qui simul debitor de creditor sit; imo potius ex eo colligi separationem & diuisionem factam vi deri,inter ea iura& si deleommisesaria,ita ut fideicom misso restituto,alia penes grauatum remaneat,
fideicommisso autem no esse subiectum in nostro casu ius luendi, i , isset liquibus rationibus supra de' deductis
192쪽
d ad uictis & infra reserendis appa.ret, ideo non obest,ea iura peruenisse in grauatum .cum adhuc non ita inutile reddatur peneS eum, ut restituta haereditate, penes illu nore maneat sic intactu & illibatum, ae si legatarius simplear, non haeres constitutus fuisset, cum etsi aliqui ex supra relatis affirment,nullum
esse dictum praelegatum , dum simul cu aliis bonis ab haerede potis detur,conced ut tamen d firmi iasime tenent, facta restitutione fideicom missi, penes grauatum remanere. Idque efficit, ut etia si pactum de retrou edendo inutile redderetur penes donatarios,tempore quo Baroniae possessione fruerentur, ea autem in vim fidei commissi restituta suscitari, non transeunte eo cum aliis bonis fideico,.
misso subiectis. 'I M O & etsi non ita perspicue
constaret , testatorem in casu de quo praedicti Doctores , voluisse praelegatum cum fideicommisso transire,sufficeret quaelibet conie- ctura,& signanter ubi testator voluisset praelegatum t libere in haeredem transire, ex eo enim efficax ratio de dueitur praedictae separationis, ut aduertunt Fulgosius in .d. consilio 99. &alij Doctores supra relati in . I9.ratione in fine Imo &ΣI7
in dubio semper i id praesumitur
testatorem voluisse in fauore haeredis ut notat Sota Iun. consi . Io7. numero So. Volum .3.& consi. 89. num.Ι3.Volum. q. Corras.in l. cum
praelegatum consist i, etiam restituta haereditate, nec cum ea tran-1eat,prout se indistinctε aliqui ex Doctoribus supra relatis tradidere. Indistincte ergo & in dubio, etsi in nostro casu voluntas Regis non se manifeste pateret, dicendum erit,hac separationem huius iuris & diuisionem praesumendam esse, non obstante incompatibili quod alias animaduerti posset, praedicto itire simul cum bonis in eadem persona cumulatis, cu haec non impediant praedictam separationem
IM O & ex alio hoster casus mi nus difficilis est, cum ut alibi dixi,
Don Ioannes de Villalpado unus ex donatariis sit, nec si mpliciter de totaliter dominus bono tu,sed veluti cohaeres cum uxore,imo dc accid en taliter id habeat, cum essent proprie bona uxoris,&ea propter matrimonium acquisierit. Unde non ita considerabilis est incompatibilitas , ut in eisdem terminis praelegatorum, cum duo sunt cois haeredes instituti, recte unus pr
legatum t ab alio accipere potest, a Is& valet,ita ut non dicatur a se ipso recipere ut post Montepicum, Ferdinandum & alios in repet. d. l.iu
quarta in .asserit Menoch. d. consi. 86.nume. q. Ιmo &noster casus
facilior est, ibi enim praelegatum
193쪽
&fideicomissum ab una,&eadepersona constituitur, & in eodem
actu, ideo difficilius seiungi pose
79 sunt,quam ubi adiuersis,t&erno eisdem causis ; prout in nostro casu,in quo Ramirus substituit , &Rex Don Ioannes postmodum donauit ius luendi, ob remunerationem seruitiorum sui Maiordo mi. Vnde causa efficiente,finali,actu,& rebus,diuersis maximopere,n5 mirum quod facilis sit diuisio,&indubitata seiunctio, ita ut iure luendi non extincto etiam in persona Don Ioannis de Villalpando &Contesinae, illud penes eos remaneat,restituta Baronia.
licet in nostro casa de hoc iureiue
di tractemus,quatenus a Venditore in emptorem traffertur, adhuc tamen cum exaduerso constituatur argumentu de casu,quo e conintra venditor usus iure luendi tecuperat bona, ut si ea consolidantve cum bonis antea possessis,consolidetur itidem ius luendi trastatuni in emptorem:quos quidem esse diaeto uersissimos casus tex se pates, dc punctim attigit Asiliae.detur.prothomis. S.I.num.3.in fin.& probabo inferius. & in responsione ad
obiectum. 9. Adhuc tamen,Vt eodem aduersarij argumento,illius asserta iura oppugnata remaneat, cons derandum est, etiam eo casu quo h scdonatio iuris,haberetessectu recuperationis bonoru quod negamus in vim eiuri adhu ς non posset comprehendi in vinculo &maioria; semper enim etia in ho casu iuris retractus, considerabilis est praesumptio repugnans unioni,
tui nullatenus videantur taliter a a Ires retractae,ut cum aliis incorpo rentur,sed ut per se,& seorsum teneantur,ita puctim Moder. Paris.
&in.S.I3. glos l. numero 6 q. in s. ubi asserit,quod si haeres grauatu S, medio tempore,iure retractus dominico aliqua bona acquis erit,
non tenetur ea restituere state conditione,vel die substitutionis, sicuti nec fluctus medio tempore acquisitos, sufficit enim quod in eo statu illud restituat, in quo cum o nere substitutionis ad se peruenit. Idem in ead .glos. I.num. 61.in sin. asserit,quὁd ille cui bonorum alienatio est prohibita,potest ius retractus tanquam rei fructus remittere, vel omittere.
IDEO Molina in d. c. 1 f.a numero 8.tenuit, maioratus possessorem, i qui suis praesertim pecuniis a 11
retraxit rem maioria com munem cum aliare maioratus,non cense c
ri adiungere recuperata bona cum qualitate maioratus, sed tanquam libera, voluisse vi separata rem aisne antri est enim res qus per se subsistere potest,prout a principio sub sistebat,licet acquisita cum praedicto iure. Nec a quid obstare asserit,quod retractus factus fuerit ex
causa maioratus, non enim eSeo
194쪽
res acques sita maioratus .efficitur,' quia hoc imputatur inter fructus ad emoluar Eta maioratus, , e quiabus ipse tanquam verus dominus
uti debetraddens id praecipue pro
eedere, ubi retrahuntur bona pe- maioratus possessoris, iniustitaimum enim esset, reni pecunia illius aequisitam , illico abia 'ue eius pacto seu voluntate maioratui adiicere. Quae verba pulcbra sunt ad propositum , cum seruitia Dcia loannis esse loco pecuniae in illies dixerimus , & verum sit propria pecunia illius ius luendi emptum fuisse, & in hac opinione Molinates det, dicens eam esse veriorem,ac probabiliorem. Eandem sequitur Pelaea parte I. quaestio. IO. numero 47. ubi loquitur in casu, quo possessor maioratus redemit censu int quorundam bonorum maioratus: adhuc enim ius illud directu quod redimitur, no cedit maiorami, praecipue ubi tractatur 4 e praeiuditio aliquorum filiorum, qui alias ad bona redempta admitteremur, idque semper inuestigan
& ibi addie assum easum Ndem materia, in quo similiter ob imul e enim bone
fidelyossessortiundi cohaerentis 2 is
rei veditar,eam retraaerat,dc pos lea fundo euicto per eius domi nuria qui volens acquirere rem illam ia vim retractus recuperatam exclusus fuit, eaquam diuersa rea esset, procedens ex iure retractus,
consistente non in ipso sun do, sed in persona posses oris, propterius bonam fidem. Et in eandem sententiam concurrere videtur Choppi.de Doman.Franc. libr. 1. titulo s.& libr. I. titulo q.numero
.dicens, quod si vagallus seu fiduciarius Dynasta, seu dominus, redemerit aliqua rem nudaten, etiam resoluta fiducia, & reuoluta ob id ad Regem seu proprietarium dominum, i non tamen rein ars dempta transeunt , sed remane ut peoos Dynastam. ET ad conarmationem horupoderari post c.i.S.profecto. quid iuris sit si vagallus,iunistis notatis ibi per Andr.de iserni. Baidum, dum est e,itavi in totum arceaturi alios, ubi disponitur vassalia traGEt pro hac opinione iudicarii fuis ferentem seudum sub iure libelli. se nullo Doetore relato,asserit Pe si illud recuperet, i non habebit a a vi seudum,sed ut alio dium, sub
eadem natura, sub qua aderat penes illum, a quo recuperauit:eleganter ad propositum haec sequitur Fran .a Ponte consilio II .a nu mero Iq.ubilate ponderat praedictum tςxtuma
regr.de fideicommisi. articulo Io. num e. q. in re traictu statutario, tquo usus est haeres grauatus,& dicit decisum fuisse eueniente fidei eo: nmissi casu,non teneri restituere fundum illum, etiam oblato sibi per fideicommisi uium pretio,
195쪽
tus,e5tra dicat opinio lesinae,3 3 tio tame sie, ut in cotra stimet Maipedes , doctis rus , enim vir erat ideo in fine. LRusNIA. inerti eum nihil damnare edi tuai proprium & peculiare suum iuditium in melium proferre: &ri merito. lidet enim sigisset pedetrin ea opinione, nihil diminueret Moelinae authoritati , qua tot grauibus doctoribus ae deeisionibua fit missima redditur.Et licet impugnet praedictam opinionem Molinae in genere sumptam , nihil ta-23o men respondit i ad eam rationem quae efficacior est) sumptam exsolutione pecuniae, facta a graua to: nulla enim ratione potest iustificari praedicta opinio Garsiis, i
teressente hac circumstantia, cum
diar de alias ipse sequutus t C ati
num .io. versiculo ex quo infer-
z32 iurassetit, quodsi viusseuctu, 'ematue constante matrimonio iviro,non conislidatur cum pro- poetate elus non communi , sed
rem antet communas sibi & uxori, propter circunstantiam pretij &pecuniae,licet ex causa propriet tis antiqua nascatur ius ad recuperandum usumfructum , & se. quitur Couar. Did. Perea. in L . folio c68. titubo q. lib. s. ordi. versiculo fateor tamen Mati. in l. 2. glos. I.numero 9ῖ.titulo 9. A.
ratus buse visus est Garsias , ut
hac rati me acquirens usum rugis tum cum proprietate minime coissundat, prout expresse affirmat
Molina ubi supra numero 9.. V n- de ex hoe capite videtur saltim limitanda opinio Garsiae. t Si ergo a 33
bona redempta non aecedunt maioratus,ex consequenti n ecessario
dicendum est,neq.ipsum iustu ndi accedere.
ex praedicta opinione,a fortiori in casu nostro probatur,tus hoc luendi per donationem non extingui; eo enim casu ius luendi ex bonis ipsis maioratus procedebat, erant enim bona ipsus vinculantis , licet translata per venditionem, de videbatur ex causa eo listenti in ipsi et bonis retractum oriri, etsie ex titulo & causa maioriae, quae ratio mouit Ioann.Garsiam ut Molinae' contradiceret ; et sic a3 non aderat noua causa & nouus titulus, cum retractum & luitio 'nem non esse nouum eontractum
omnes affirment , sed esse par
tem ac velut caput venditionis,
eum in vim illius ius retrahendi eompetat,ideo difficilius separari poterant bona retracta,& non iure & titulo nouo,ab aliis bonis antiquis & vinculatis. At in nostroeasu, licet ius luendi c5pet Es Regi
Donloanni,procedat ex veditione facta Viceeancellario a Rege Don Alfonso, non esset nouus ti-
inlus , si Rex simplieiter bona
196쪽
recuperaret, & tunc procederet disputatio Molinae ac Garsae. Secus aut e ubi istud ius luendi a venditore in fauore emptoris seu te thalterius transferretur, quia haec translatior no fit ex causa praeexisteti,licet adesse illud ius in retum natura venditio causet rimo potius aliqua ratione repugnat iuri luendi,quod veditori de successoribus eius concessum est, obqua causam aliqui dixerunt illum cedi no posise,ut in t statutario affirmat Cyn. Bal. Salic.& Pau. inl.ad officium.
C. commvn. diui. Goni. in I. To. Taur. numero 8. ad s. latissime Maticiis l. 7. glos. 2.numero a 6.tit.
zam II .licet in i conuentionali de quo
tractamus, contrarium indubita. tum sit Paul. consilio I. numero a. lib. I. Barba. consilio 3I. numeroa 3. libr. l. magis veriorem opin.dicit in terminis Deci. consilio sit . a numero Ia & dicit magis conare munem Grai. consilio l37. nume, vo I . Lb. 2. Cagno. iat. 2.C. de pacti .interempl. a numero 37. ubi Zoannet. a num. 6. Tiraqueil. de retract. ligna. S. 26.glo.3. a numero i. Mati .in dicta l. 7.glossa a .numero 27.Mod.Paris.S.I3 glosa I.
numero 2 o.& causa remunerationis,& aliae consideratae a donante, quia nouae sunt, efficiunt ut in totum separetur donatio, a causa dc titulo primaeuo,ut nouum titulum inducens, & ius luendi non cofundatur cum bonis, nec extinguatur , ex eo quod concessum fuit successoribus emptoris.
E Τ-extra hane ni iteriam de qua agimus no progrediamur, plurimum coadiuuat, id quod in eadem materia pacti de retrouendendo aniniaduertitur. Etsi en iniregulariter usus eo pacto, & redimens,reponat bona in eadem qualitate,in qua aderant, antequam venderentur ; fallit ubi haec reis
demptio fieret ex noua causa, Vt quia ex mera voluntate emptoris, & non ex necessaria praeexistenti, bona redimerentur.Et seruato eo de thematae) si possessor maioratu si redimeret bona, non ex necessitate,sed quia voluntarie emptor id voluit, tunc non dicitur resolutio in vim primi contractus, sed nouus distractus,dc noua con- concelsio argumeto. l. si res distracta.quib.mod. pig. vel hypo ol .l. lex vectigali fundo. de pignor. αquando vir recipit dotem aestimatam loco preth,& habet electionurestitue di illam, aut aestimatione, tune resolutio dicitur fieri de voluntate, Massuetius sc exemplificans in praxi. titu. de emptione &Vend. numero I 1. & sequent. Bar.& Doctores in l. iuris gentium. s. adeo. de pact.Titaqueil.late de re
98. Solsona in lucerna Laudem. Celuia.lo. solio. 19.&sequent. Matienso. in l. 7. glosa 3. numero 23. titulo II. optime distinguit noster
197쪽
ex noua causa & noua Voluntate emptoris seu contrahentium, non
confunduntur ' cum aliis, sed remanent separata, licet redemptione seu retractu aequisita , &ideo subiecta eisdem oneribus & obligationibus, quibus ante realem &actualem redemptionem subiiciebantur, Bart. in l. in diem .de aqu.
i3. & aliis relictis, pulchre tradit Garsias in tractat. de hypotheca post contractum,posto posti ractatum de expensis in impressione anni 92.per totum,signanter a numero I9. ubi numer. 2I.tradit casum
appotisssimu nostro, de quo infra in fine huius articuli. SI ergo in casu quo redemptio
fit ex noua causa, bona redempta non confunduntur cum aliis bonis,sed per se existut obligata suis
peculiaribus oneribus, multo marigis idem procedet in translatione non bonorused Iugs luendI , quae ut dixi nulla ratione ex praeexisteti causa de venditione fit. Imo dc
hoc medio cofirmatur opinio Molinae, dc colanditurGarsas; possese sort enim maioratus propriis pτ- acuniis redi mens,noua eausa,& nouo titulo bona redimit,adest eni mpretium nouum, cum praesupponamus pecuniam esse propriam grauati: & eum pietium si praecipua substantia reuenditionis.S.pretiu. inst.de empl.& vend. & reue ditio noua dici debet,licet non ad sit voluntas emptoris, ea enim no requiritur necessario, ut nouus sit titulus; quod secus esset, si ipsemet veditor,vel successor eius,ad que petu enit pretium, lueret, tuc enim ex
identitate rei& preiij ab eodem
proueniete diuersus titulus no resultaret. At ubi possessor maioratus,qui non successit in pretio venditionis,sed in bonis fideicommisso subiectis,propriis pecuniis redimat,stante nouo pretio , noua Veditio insurgere debet, et sic nouus titulus. Vnde non ex titulo & causa maioriae si retractatus, ut dicebat Garsas, sed ex titulo & causa nascente ex eodem grauato, cum pecuniis separatis a vinculo bona redimat: ideo non debent transire eum bonis vinculatis, res red eptae pecuniis extra vinculu. Cum ergo in nostro casu,pecunia do Ioan is, hic donatio iuris luendi saeta sit, laboribus nempe,& seruitiis eius, sequitur & nouo titulo a prs cedenti non depente,illud obtineri,scq. nullais
198쪽
nullatenus confundi, seu extingui.
in Aragonia haec iurium confusio24i t minus attendi debet, quant i
re communi,quia omnes succedue
facto inuentatio vel habito pro facto ab statuto haereditas seu bona desuncti loco unius habetur,&haeres loco alte ius reputatur. Bal in I si uxor tua .nti .i. C. de bon. autho. iudic.possid. cu aliis relatis a Ro-lando de inuentaria 4.part. io. v
Portol verbo .haeres. a num. q. Vbinum .sequent.eo patrocinante pro
hoc iudicatum fuisse affirmat, &in motiuis indistincte suisse dictui badicibus.in Aragonia confusione n actionum non reperiri. idque signanter in nostro catu verius vi . detur,in quo circa eandem personam nempe don Ioanne de Villat Pando,concurrunt duo iura credito ris,& debitoris diuersmode, estent m c reditor perpetuus,quia irreuocabili, & perpetua concessione sibi aequisitum est iustu odi,&suis successoribus , ut patet exter Orpdonationis; at domini v bonorum est commutabile, cu subiaceat vinculo, & castra restitudoai in vim testamenti Ram iri. v N D E ius hoc perpetuu , comitare temporario confundit no potest, signanter cum dominium bo-
noram licςt sic temportarium respo Comesinae attentiis vinculio, debilius inmea est inspecto Ioa ast , cum propter Uxorem.&non iure proprio illud habeat. N5 ergo fieret optima confusio iuris perpetui cum temporali, iuris proprij cum iure accidetatio, S in eiactu non sucul.i.C.de seruo pigno. dato.l.in bello S. si quis seruum .de
captiuis.l. ex sextante. s.latinus. de excep.res iudi. Doctores in. d.l. debitori. C de pactis Bald .in l. i.C.deseruo.pig.dato,& in d .l.si uxor. C. de bon.au thori.iudic. possid. Pati. inl.debitor. de transactio. dicens, quod successio non operatur solutionem seu liberationem a debito, quando haereditas obueniς reuocabiliter,ideo neque extinguit hypothecam, toptime Capic.decis. 43. sper totaim, ubi in creditore emererem hypothecata, id decisum aD seuerat, quem sequitur Sola lib.3.
numero Ι7.&alij relati per Pha-
ubi plura optime choppi. de pri .
melius Mode. Paris. S.I3 glo. .numero 38.dicens hanc esse communem,& aequissimam iuris regula, S in similibus terminis nostro casui pulchre Marcabru .cons. 67. numero U.&seq.
199쪽
26.numero f.vsi elegantet Vrsilis dicens,nullum Doctorem contra dicere in hoc, quod ereditor non amittat iura sua, nee ea extinguantur,et si in iuribus passivis laeeegerit ut haeres debitoris,& haeredit grauata sit fideieommisso,hocque indubitater tenendum esse,&semper pro hae parte fuisse iudicatu, signanter in Regia Camera Sumari q. auia etsi nullus possit in repropria pignus habere, nec possit esse suimet debitor & creditor, nee id quod meum est amplius, meu se ri possit,non procedit ubi non est λ meum lincommutabiliter, sed reuocabiliter, tunc enim potest amplius fieri proprium,ut incommutabile ius pertineat.l.apud Iulianas.si filius de leg. I.d.s.squis seruu.
rol. de locato. titulo de locatione rei propriae. a num .24.fol. MI.pulchre Otal.de nobilit.3.p. priΠc. p. c. 6. a num. 2o.Et in facti contingetla,hoc considerat bene ad pro
quod cu iam bona haec essent Contes nae & Don Ioannis,eisdem donatione rursus facta,c5cessi fuisse in praediciis bonis iura, qnae noduco m petebat, scilicet irrevocabilia in habitu per translationem iuris luendi,prdui AgularIter eadem Iereuocabilia iura coneessat praesu- a gmutur, habenti iam alia temporalia,ut praedicti doctores affirmat,
late Surd .consit.II3.a nume. I9. eum sequent.
IDEO ius illud incommutabale quod acquiritur, no potest extingui, remanente solo temporali,eia tetenim nullius momenti secuda concessio , quae principaliter tedit ad ius perpetuum acquire dum.Sic ergo &in nostro casu, donatio Regis Ioannis,cum praesupponat iura remporaria donatariorum, importare debet ius perpetuu ,& irrefragabile, prout & id inducere vide tur tenor donationis, denotas perpetuitatem,ubi disponitur in fauorem omnium successorum viriuiaque. Non ergo extingui debet a iure temporali, id quod perpetuum est,cum enim sit debilius, non potest i confundere ius potentius,ex a IBaldo& aliis in l. si te us.de duobus
reis.vbi etia Ronchegal.Qua consideratione confirmantur ea,quae in proximis praecedentibus rationibus dixi, cum bonis vinculatis non coniungi hoc ius perpetuum, ex eo enim sequitur, neq. illum extingui aut confundi posse.
relicta contentione Doctorum, in Aragonia sequimur opinione Pauli Castr.quod actiolad redimendu a 3 est realis, idque ex consuetudine generali huius Regni, ita 't con
200쪽
tra quecumque rerum posse rε intecari possit Molina verbo.possessio fol. 2 18. col. s. ubi Portolea a numero 8ιademque apud Fran-
ψ9 eost obieruatur, ex generali &quisfinia obseruantia illoru Mo
in Aragonia minus difficilia sunt
haec,eum & de tute eo muni om-Σ nes actiones reales 1 eonfusione non tollantur, ut in rei vedicatione, quae semperiemanet in suo hab tu:nam dominium &rei vendicatio sabitualis, sunt quodammodo unum &idem , & certum est, quod alia lunt bona haeredis, alia defuncti, unde licet haeres qui noiecit inuentariu m, teneatur ac ione personali insolidum , bona tamen haeredis non sunt obligata prodebitis delancti, ita BM. in.d.
l.si uxor.C. ἐe bo n. author. iudic. possid. num. I.& a. Do.iu.d. l. deinbitori. ubi Curi. Iun. num. .diciebanc opinionem communem; inferens,in actionibus realibus ces-2II sare inconueniens,quod actio t δι passio non possit esse in eode subiecto , cu stet simul quod ego simhaeres tuus,& habeatri dominium
in l.cum secundunt.C de fideico. num. 3o.pluribus confirmat Mon
me.69.Vbi praesupposito eo, quod
qualitates h cqrxelationes seud nates, & res ipsas propriia & non
personas assicere; addit quod qua diu res dominans & res seruiens I remanent separatae & distincta etiam si spectent ad eandem personam, non Est in reueniens, quia
nongerit virum q. extremum correlationis respectu eiusde rei, sed respectu diuersaru &separataru , rerum super quibus proprie dc nosuper persona , illae relationes fundatur. Atqui hoc ius laendi cust adfici realis , copcomitatur bona,quae licet possideat Don ioannes & dona Contesina, proprie tamen cum non intentetur actio in vim praedicti iuris cotra personas, nisi quatenus deletotes iunt bono ru,& ius luendi cum con petat excocessione personali illispersonis
videatur tributum ut tales sunt:
hine est quo ii non confundunturnes,cum utraque suum peculiare
subiectu ni habeat.Et praedicta differentia inter actiones personales S reales,in sae materia consusonis, expresse deducitur ex l. cuquis.S. s.s de solutio. ubi li fideiussor, qui obligauerat etiam quaedabona, dc ideo competebat actibpignoratilia, in instituat debitore, ex aditione haereditatis licet confundatur obligatio fideiussentia, non tamen pignoratia seu hypo-tecaria,' quia licet utraque si accessoria , fideiussoria tamen dependet a persona,quia est personalis,& ideo extinguitur cum principali,quia subiequm ambarum est
