Responsum in causa Don Christo Phori de Funes ... pro D. D. Garsia Funesio y Villalpando ...

발행: 1597년

분량: 292페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

expresse nec vi compraehon'nis id pur intelligi,nee Orest aliquomodo extendi Iab Aturios icta Petro decedenti sine DB , adpersonam Ioannis Thomae defuscti sine tiberis, Vis diuersaepemona nanter eum existentia filiorum Petri Leres positorum in conditione, non adperperuationem fideicommissi fueris posita sed ad exsinctionem illius, neq; adpunt talia erba, ter quae aliud i dicemus :- Aeism distisit' Petri ceres, sint positi inconditione,merito idorum exi sentia,fides commissim extinguiserout fuit extinctis per dictum Thomam de Ler Iaperuitiδι- , quidprid postea de eo contingeret.

Haec eadem sententia postmodum in Regia Audientia co firmata fuit die a9.Februarij ann. Ι 8o. ubi processus in titulatur Annae Falconinarticulo iurisfirmarum :& in motiuis,eisdem sere rationibus sua v ta confirmarunt,quq ibi videri poterunt,in libro consilij eiusdem anni. Cuq.illius vinculi verba,& hq cnostri altim in ea parte,in qua cosistit maior difficultas ,eade sint,liis sententiis,& han c nostram causam pronuntiatam esse, & transactam in rem iudicatam , dicere possu

mus.

TERT IO adest etiam alia

causa ,scilicet Processust Hieronyihi de Arbues,super apprehensione in articulo proprietatis, prius diseussa in Curia iustitiae Aragonum,tempore quo ibidem ego Locum tenens eram, in quo dubitabatur de viribus substitutionis testamenti Gundissalui de Arbues ,

ubi filij masculi exclusis seminis

vocantur,& adduntur haec verba 'sient ambos a d, e aran, loquitur

ibi de En neco, & Gundisi aluo de Arbues, filiis suis lis tedibus institu

Quae&alia verba fidei comissuri absolutum inducere videbantur.

quia licet Ennecus cum filiis maiaculis decesserit, Gundisi aluus ne quaquam .Hinc ortum habuit contentio,existimabant enim ex Enne eo descendentes, successionem illis competere in portione Gundis salui,tanquam adimpleta codilaone, decessus sne masculis: S tamecontrarium pronuntiatum suit, ex eo quod L noecus ante Guncissaluum mortuus suerar, sm; veri Gcari non poterat verba vinculi, ut superuiues succederet: cum ab En-

neco initium sumeret praeci cta substitutio, in quo veri sicari non poterat,iuxta tempus a testatore requisitum ; nempe superuiuentiae substituti ideo cessauit in totum fidei e5 missum,& in Gundisi aluo bona lubera remanserunt 3 ut haec de lia latius ego ut Relator causae,primus omnium in moti uis adduxi. die s.Octobris anno I 368. alijque . Collegae, die is .eiusdem n ess,id εsequii fuerunt. Et postmodum in Regia Audietia haec eadem nostra sententia confirmata fuit, cui simi Iem causam sgnanter propter na

turam

62쪽

turam verbi,superuiuentis,pronu-tiatam fuisse Paduae, colligitur ex Peregrino de fideicommiLart. 28.

Q V A R T O , alijs sententiis

relictis,qui ex libris Curiarum colligi possunt,non minoris momentienti existimo aliquas,in quibus proras fideicommissor pronuntiatu fuit,

ex his enim apparebit, coniecturas multo urgetiores necessarias esse, via consilio Oid radi dilaedatur, utq; verba restrictiua non snt,nec unum casum & tempus tantum coprehendentia,sed plura,& ex ipsi sum et Verbis,traci una temporis dein notantibus , colligatur, perpetuitatem testatorem attendisse:prout inter alia demonstrat nobis, causa' Baroniae de Santacroche, in cuius sententiarum moti uis, utriusq;

Consistorij domini iudices,admittentes perpetuitatem, affirmat, id proeedere ex verborun ampla ea- suum S temporum comprehensione,ut signanter patet in illis verbis

si no de su descendenm y generariori,quq ad tempus mortis restringenis . da, nullatenus videntur , expresse innuetes contrarium, ubi verba ad tempus mortis grauati referuntur,

prout in nostro eatu & similibus,in quibus restrictio feri debet, no obstanti hus quibuscumq; coniectu ris:& haec pertinent ad declaratio nem ,horum Verboru vinculi, que suffieient ut ad alia transeamus.

vinculo alia verba, i quae sunt hu- 137

iusmodi , o moris memores de e Mesta

A, legitimo, in quo primo aduertendum est, ea verba ad trium fratruu supra nominatoru mortet tatu modo resferri, dixerat enim pri lagus testator. si conrescereri u que m ios no mande, uae duos Mmiro, Franc eo Ioa Sacher I uis: moxisse silloi,e defeendientes delios mistis,additi o moris me res de edad, superiora enim verba,in morte soluta, fratruu intelligi, nulli dubium est: ergo S sequentia,eum eadem si oratio,& cum eisdenam et personis continuetur. Et probatur ex aliis elausulis huius vinculi, in quibus expresse voluit testator,hane qualitatem minoris aeratis,prs dicari ut logici asserunt, non solum de exprest e nominatis,

ex eo quod conditione mortis non restrinxit ad nominatos,sed adonines descendentes, ut patet in substitutione filiorum Catherinae, sc enim dixit testator. Ee si conrescera ladira Moc Cemesina moris sin silui, addens post modii m. εω tuos

defendientes delirimoris memores de e

dirim se silus, ita & in substitutione filiorum Violantis,addit. Esuo

suo, in descendientes de aquella Horis

menores de Madosinsilui eae c. l n quibus videmus mortem filiorum αdescendentium, verbis perspicuis exprimi; quod cum non constet eisdem verbis i exprimere voluisse, in hac clausula de qua loquimur;

imo potius mortem & minorem aetatem retulisse , ad ipsos tantum nomina

63쪽

minatos;m oposto enim omissio ex alio; nam s versa no iacti fuisse,dicendu est.l. I.S.sin terpraetationem aduersa I rum pR

Nam si eontrarium voIebat,num erat dis horum verborum. Olos siccisne aque λι-defendientes ae os, & post mofestias coniunctim ea di onere. c. 2. S.

r o rit argumentum,l quod sicuti na parte expressit, in alia voluisse praesumitur)esse debile, nec urgere; quia in contrarium potest reto a queri:idem Dec.consi. 9'. nume.

cius consi. 61. a num .29. & allegaui aliquos horum in responso pro Don Iusto de Torres.nume. 2 .scenim satisfieri potest aduersarijs,

volentibus hanc clausulam, iuxta alias praecedentes interpraetari; id enim non negamus,sed conseque tiam contrariam illis inferimus, a Doctoribusq; approbatissimam ut euin solitu scripturae ordinem, in aliis clausulis seruatum, in haeo miserit testator, visus fuerit per necesse aliud disponere, nec minorem aetatem refferre, nisi ad te mapus mortis; quod in ea clausula expressum est,non ad aliorum morates, quae licet in alijs descendenti bus expressae sint hic clare apparet omisisse testatorem,

s E C v N D O idem probatur

dum subsequi debebat Verbu, morris,mo. quam admitti non posse signanter in Aragonia, supra probaui, ex Cephalo consi. Iq. num. 3o. .

Meno. Peregri.& alijs supra relatis:ex quibus costat suppletionem

esse interpraetationem exto fiuam,

et loquuntur in his terminis. Quina anIO nec de iure comuni verba sup Iq plentur ad praesumendam voluntatem testatoris, sed seriptura testa in emi seruanda est l.f.de manum l.

tet ubi oratio ex se imperfectat no r est,sed alique sensum perfectae orationis habere potest,ea Ripa inrubri.ad Trebel .num. I. Imo & tunc in oratione in totu imperfecta, ex mente tantum' & c5ieci urata v Ω- 143luntate suppletio fit ex Curi. Iun. cons. .num. a 3.& tradit ad propo

pra relati.

QV ARE suseiet nobis ex his,in hoc Regno hanc causam Vctilari,ut ab .dubio prs dici a sup*pletio admitti no debeat ; id quod Sine ausat de Sangarren express r ssime decisum fuit , in sententiis enim quibus fideleqmnusium absolutum

64쪽

latu no adesse,iudices dixeruhatae marue ipsi suppletione nulla in verbi, substitutionis subintelligenda, quam tam ε necessaria asseruerane

avi, ut pro fideicommita absoluis

to sententiam dixerant,quae tamen reiecta fui cum eius contraria sile-

eiu perpetuu dictae liti, & se fidei- eo mi absoluto causarit.Et multo magis id procedet in nostro casu, in quo haec oratio, & clausula, sq. pridicta supplerione, veru,&perfectu sensum habere potest, cuea verba: Moris menores de edac ad expresse nominatosreferri possint.

cta verba addeda essent, no solum oratio,no perficeretur;sed imo potius,quaeda de novo,& per se exsestus clausula eostitueretur, coditionem quanda de nouo corinens,c5tra voluntate,& expressa verba testatoris,qui una tantum clausulam e5stituit, ab uno tantu verbo rege-dam,qua tamen immerito, diuidere volui aduersarij, & lacerare, cuta me id nullatenus, etiam in unico

et 1 verbol testam eii permissum st. l.

.iq s. Petra.q. 8.de fideic.n63 4 . TERTIO plurimu conducit,id quod aduersarij praedecessores,saltim in processibus antiquis asserebant, ad hane sua interpreta tione confirmanda: quo medio sicut & aliis eorum, veritas qua nitimur, manifestior reddeturiibienim dieebant,quaeda Verba in nota, seu

Prothocollo,in quo aderat hoc ter stamentum Remiri, delata,' & abo ''si

lira erant huiusni odi: L fluos de aqueius, quae im mediate praecedebant Verba, o de Misae ex eo enim existimabat verba illa deleta subintelligeda esse, aes ab . aliqua abolitione cotinerentur,cu non praesumantur deleta ex testatoris voluntate , t ex doctrina 14 Ioanis Andreg, in adii. ad Specul. tie.de instrumenti aeditio. g.ossesso in add. inarg. inci.dicit Raudinus,

I D enim in nostro casu no procedit,imo potius contrarium, nec doctrina I o. And.& Paul. ad propositu applicari potest, euisatisfaciue infra referendi, & ex eo ad pro- postum euidens ratio deducitur,

retorquedo argumentu,cuna enim

deleta sint, id voluntate testatoris iactum praesumitur , & ideo illum expresse voluisse pridictum verbumorir non resterri ad filios, sed ad

ipsos nominatos.Quod autem verba deleta &cancellata praesumantur, t consulto & de voluntate te- 148 statoris,argumento ab ψeciali probatur ex l.proxime.de his quae in testam .delen.ubi Bart.& Ι mola. nu. Io.& in J.I. eodem. tit.idem. Bart.& Bal in fine. Paul.nume. 6. ubi dicunt Doctores, quod ubi testam entum reperitur in aliqua parte sim pliciter cancellatum, absq. expres sione alicuius causae cancellatio nis,in dubio praesumi a lege,cancellationem iactam ab inirio,tempore testatuenti,& ex volutate ac iusa G sute

65쪽

Osu testatoris,ldein Doctores in l.si Unus.C.detestamen. i etiam Ias

mer.9. volum. I. ubi satisfacit d 149 ctrinae Ioannis Andreae,' dicenseam proeedere, ubi adest expressa causa cancellationis, contenta in ipsa scriptura, post ius aequisitum parti,quo casu Vtriusquepartis voluntas ad cancellationem requirebatur,ideo ea causa expressa adesse debebat ne alias instrumentum tanquam Iuspectum , non probaret:optime etiam Corneus, consi. t 118. numero I. volum. q. subdens pulchra verba, haec mallime procedere,in casu de quo ipse, in quo interlineatura reperiebatur facta ini o prothocolo, solent enim notatij t in eorum prothocolis sepe facere

interlineaturas,seu cancellationes,

quia prothocolla solent scribi per

eos,antequam contractus, vel testamenta habeantur pto perfectis,& absolutis: & sepe occurri quod in eorum confectione, aliqua scribuntur,&interlineantur:quia partes variant, vel no berie se intelligunti ita quod eotingit aliquid seribi,& postea ea cellari, & du instrumentu postea legitur coram testibusa egitur id quod non est cancellatu:ita quod sepissime contingit, quod in prothocolis reperiuntur similes cacellationes,& interlineaturae,quae non ponutur postea in instrumentis , quae exinde a notariis

postm'dum extrahuntur, cuius disequitur Paclceonsi. 28. num. 4 .libro a. TRADIT etiam Rubeus con

cit doctrinae Ioannis Andreae, de post modum concordantes Doctores adfert,ad ea quae de stylo notariorum , Corneus asseuerat, prCut& Peeh.de testam .conivg. lib.i. c.

6. i in fine.Id priserti in verum esse affirmat,ubi in Archetypo,&libro notarij,hae cancellationes ret periuntur, & latissime Achil. Personat,de adipiscen. possessia num e I37.Vbi numer.Iη .vers.Et s alio modo.ex dictis per Corneum, diacit necessario eogimur fateri, hqredem immitendum in possessione

esse, non obstante interlineatione.& apostillatione in testamento inserta,alias nasceretur hoc absurdu.& inconueniens,quod raro hres in possessione immiteretur, cum fere omnia testamenta cum his interlineationibus,& apostillis conficiatur,quod etiam in verbis deletis,

seu cancellatis, in prothocolis idε

Doctores consderant.

IMO & Decianus in quadam causa Aragoniae,& in prothocol cuiusdam notarij huius ciuitatis lo

asserit,ex eq quod reperiebanturin

66쪽

prothocolo', aliqua verba deletaec casiata,costabat notariu voluisse addere,& costituete renuisse, quia praesumuntur deleta de voluntate ipsius; addes nu.seq. singularia verba ad propostum . quod caneella, i tio i denotat paenitentiam, Vel errorem, δc facit actum in executione verborum quae deleta sunt,non valere. In qua causa etsi cotra eum pronunciatumi fuerit,&c5tra Cephalum cons.33 8. qui in eode etiacasu consuluerat,& merito: nota

rij enim de cuius prothoeoli fide ibidem agebatur, authoritas, & integritas,nullatenus dictis,& subterfugiis aduersariorum, faedari poterat.Ηec autetnsgnis Doctoris verba fundata in doctrina communi, negari non possunt: aduertere autem debuerat, in eo casu applicari non potuisse, cum id non vitio notarii,sed partiu m voluntati,tribue-duin essent, δc licet ea verba ibidedeleta esset, ex aliis tamen manifestis sini e constabat, madatu quod dicimus, s blanco, constitutum suis

E T in confirmationem praedictorum conducit, emendationem in t semper presumi factam a notario tempore permisso, Alex. consit. Is6 7 .nu.A. Vol. I. & in cotinenti tantequam publicetur actus,& instrumentum perficiatur,ex Bal.in I. nostram .col.3. ad finem.versi.sed nu- quid praesumitur. C. de testament. ordin.&ini. I.in fine de his quae intestam.delen.Bert*chi. verbo cant

eellatio.Versic. 23. Nori ergo pra sumi aliqua ratione potest, tam ex

parte Notarij, quam ex parte disponentium , deleta suisse verba, casu & absque. Volunt*te: eorum, sed consulto , & ut dicit , Decianus volente testatore, penitentia& errore ducto reuocare, similem disponendi normam,&nollete vemors filiorum Francisci, Rem iri, &. Ioannis attendatur,sed ipso tum

tantummodo.

ID QUE sgnanter hoc Ine la,in dubium reuocari non potest, cum verba deleta ' in originali, &prothocolo reperiatur, ex eo enim

cornei & aliorum consideratio positissima , est deducta ex notariorum stylo generali ore nium B egnorum,ex quo constat primitus,in testam entis seu contractibus ordi nandis , notarios antequam partium consensus adhibeatur, scribiere id quod eis videtur ad aptan

dum, tam in principali dispositione, quam in clausulis adiiciendis. quorum aliqua,postmodum assentiente parte deleri , aut mutari solent.Quod in hoc casu facilius pi avsumi potest, cum non solum de c5suetudine generali,sed de particulari t ipsiusmet tabellionis, imo

ex eodem mei Instrumento con

stet, ex aliis verbis deletis eiusdem actus, similem & eundem stylum,

in eodem actu seruasse notarium, ς notatis per Bart. Im ol. & Doctores in l. Gallus. S. idem creden

67쪽

N E in obstatialias Meti frustra 17 toria tet superuacanea, pridicta

ius, cum in praecedentibus sub illis

verbis et misis DIEIO, Wdefeendiendes delios, iam expresse comprehenderetur casus moriendi in minori aetate:tune enim morientes, etiam

dici potetant mori sine filiis,super sue ergo adiicitur casus,in superio at iam comprεhensus, ex regni. t siquando.in princi .de lega. I. c.s Papa.de priuile.in 6. Ad id enim: multipliciter respodetur: primo,superis 3 fluitatis vitio t notandam non esse dispositionem, etsi implicite

dc in genere coiri praehensa,sub aliquibus verbis,explicite & expressius, rursus repetantur,glos. in verbo.& filio.in cap. I.de Sum m. Trinita. In G. ubi Dominicus colope . nulti.idem in eap.ait autem. ad fiqnem .disti. q.Feli.in eap.solite.col. q.in princi.de maior.& obed. verisba enim non videntur superflua,

19 t clarius apparet , quod

prius erat dispositum. Ueci. ini. fina. numero 9. C. de pact. & in I εο terminis nostris, Ruinust eonsilio

14 .numero s.& 6. volumi. a.dicens, post institutionem filiorum pro aequis portionibus; mod si amquis, γε I γnus ex dictis suis sibi, derasserit, quandocumque ante alium , sine silii, Iultimis Cr naturalibus, deue -- accrescat insueruiuentem, in Aligatur tam in filiis, quam in ne solibus sque in infinitu Dubitabatur, an hse ultima verba reserantur, ad

conditionem,an ad substitutione,

aesie ad vertam superuIuentem & respondit ad conditionem res tri, ut sub illis verbis , si aliquis exstiis, voluerit exprimer e,& sic c5prehedere ta filios qua nepotes, addens, non exeo Verba praedicta eL se superflua, cu m etsi sub verbo filii , comprehenderentur nepotes, potuit testator absque vitio superis

fluitatis, eos rursus exprimere etiadem in at o casu tradidit Ruinus consi. 136.numer. II .libr.3. Alciat. con sit.3 6.nu me.i 6.libr. v. ubi ali gat. s.codicillum. in authentie . de restitu. fidei commiss.& loquitur in prohibitione alienationis, i taci - asite iam comprihensa, optime Cra

su quo usuifluctus relictus fuerat , in quo relicto, eis continer tur prohibitio alienationis, non superfluete dicit eiusdem expressio, postmodum subsequuta , tradit O

Simon de Prit. libro secundo, in

chro casusubstitutionis ad propositum,tradit optime Honded. cons. 6O.nu.TI.& tribus seqq. V AE sgnanter procedunt,in hac materia substitutionis, S gra

nus quam possibile est grauentur, potius superfluitast permittenda est,quam ut simplex,& absolutum

68쪽

sdeleo missum admittatur,ex Al

& seq. Cum dc verba quandost. geminentur,ut plenius alicui prospiciatur; δι hoc habet cosuetudo notariorum,geminant tenim ad cautelam multa, Abb.consi.97. num.

Ideo,Vt plenius grauatis prospiceret testator, utque onus & grauamen eorum restringeret, oportebat se exprimere easus,ut etiam iaexpressa repeterentur,ad demonia trandum expressius fideicommissum absoluWm non fieri, sed restrictum,ad e sum quo sne filiis ip-s grauati decederent licet enim in verbis prς cedentibus,id iam dispositum fuisse os scate tamen & obnubilare veram illorum verboruinterpraetationem,aduersarij conabantur, dicentes, ibidem mortem

etiam filiorum attendi; cui considerationi, etsi in superioribus plene satisfactum fuerit,ipse tamen testais tor voluit dubia thaec tollere, geminata praedicta conditione mor tis,& eam rursus restringendo ad personas nominatas,quodam tantum & sngulari casu relato,scilicet mortis in minori aetate.

ba haec, non solum non esse super sua,sed & operari aliud diuersuin, quam praecedentia verba innuebant:ibidem enim easus mortis eorunt, sine filiis S descendentibus masculis, expressus fuit,hic autem

ra aetate sine filiis,sexu, nulli ἡόzis ''

ctione facta,VteiS morientibus in minori aetate sine filiis, tam masculis quam Reminis, substitutus sue-eederet, idq; importare verba , in filio, Di imo inra latius probabo, Odesuperfluitas in totum euitatur. Tu & etiam si ex opinione aduersariorum,inferius improba da,

eonditio sine filiis proprie in pupillis,& minoribus aetate,verificari non potest, cum iiij secundum ordinarium naturae cursum, filios no procreet,&ideo nec de eis proprie praedicetur,in aetate pupillari decedetibus, mori sine filiis .ex opinione Doci orum,in LCenturio de

conditionem si sine filiist non in- 166telligi in pupillari aetate: iam inde

manifestum apparet,in illis verbis mori sin filios I defeendientes de euor, non comprehendi minorem aetatem filiorum, in qua non videbantur adesse posiς filios eorum ; ideo neque haec minor aetas ibidem continebatur, & verba subsequentia quibus exprimitur minor aetas, superflua nolant,cu disponat in ca-st,in praecedetibus no copreheso,

vel saltim improprie , ' quod

sufficie ad euitandam superfluit tem, ex Ruin. in dicto cons.Iqq. numero quinto & sexto . volumine secundo. & aliis supra relatis-Quid e quod & suficiat,superfluutatem l intollerabilem non esse, tis 8& operari saltim aliquid mini mum, glosa. in . l. prima. C. de

69쪽

Rapt. viro.Philippus Decius in L

cum quidam . numero primo. C. de institutio. & substitutio. Cephalus.consilio 73 .num. 39. &alij, quos sequitur in terminis, Eonde. consilio iso. numer. 72.ac demum curanda non videtur huiusmodi obiectio, eum praesumptio i deducta,ex eo quod verba aliquid operari debeant,tenuis & infirma sit,

Alciat in l.tertia.numero tertio delegat.primo.optime Mantica die to libro 3.titulo 6.numero Octauo. Peregri.articul. I q. numero a I. dς

fidei eommisi. EX his o senibus dedueitur,

quod cum verba minoris aetatis , solummodo intelligantur , detribus filijs Elisabethis, supra n mi

natis,&sub his verbis, tantummodo substitutos vocatos, in casu quo ipsi in minori aetate sine si, iijs decederent, nec adaptari posse, ad alium casum, cum constet eos in maiori aetate decesρ e, licet aliquo eorum cum filio ; non tamen ea verba esse trahenda adprobandum, substitutionis easum venisse , cum factis maioribus his,qui grauati erant , amplius curandum non sit de his vetbis, quorum casus adimplementum

imposibile est.

sED etsi ea verba, Iuxta aduersariorum interpretationem,inistelligenda essent, non in grauatis

supra nominatis, sed in filijs e rum , ita 't suppleti' admittenda

esset, & subintelligenda ta veris

men substitutiones t Ludovici retosanehet & suorum descendentium casus, non successerunt, re quirebatur enim, quod in superioribus diximus, ut in minoti ala te, sine filijs decederent, quod equidem Michaeli MunoZ non contigit, excessit enim minorem ait tem, & maior factus filias tres habuisse, ex processu constat, unde his casus substitutionis, non euenit, qui requirebat decessum in pupillati aetate,sne flijs. Consequenstator in substitutioni. asu,t imos II tem in minori aetate requis uir, tanquam facta ad tempus, post itulud videtur prohibuide, ut in Bota Romana decissum fuisse, apparet ex Caputaquen. decissio. 23. parte secunda. nec amplius in consequentia probanda , immoran du m est, cum si certissim ae, antecedens autem, nempe decesum sine filijs , solum in minori aetate attendisse, exsequentibus apparebit.

PRIMO , impossibile n4fiest, impuberes t suscipere, i7a idque aliquando contigisse, domino teste asseuerat Diuus Hie ronymus ad Vitalem , & Salomonem , & Achaz Reges , cum essent IO- aut. II. annorum , filios procreasse, tradit Tiraquei in l. s.connubiali. glosa prima. numero I. aliqua exempla, refert Henri. II u 'ν Bohic.

70쪽

PRIMVS

Cost. Aurd.&alij infrae reserendir& ante eos gloss. t verbo intra

anos in sum m. Ro. I. in sim referens D. Gregor. quatri uis in aliquo discrepet ab eo ut post Cardi. 1bid.& addi. ad P normit. in c. I. de deis.puer.tradii add ad Iaco

bum de Terrarube.in tract.contra rebell.tract.I .artic. q.*L 3 O. colu.1 .si ergo iuxta naturam, impossibi

e non est pupillis nasci filios, prout praedicti affirmant, di est verissimum; sequitur regulam soralem huius Regni, in hoc casu esse obseruandam, qua ea quae de

i iure naturali impossibilia t non

sunt, obseruare Iudex praecipitur, obseruantia prima de equo vulnerato, cum similibus, & tradit i te Molin. in verbo Fori Arago-

num. & in verbo instrumentum. fol. I 86.colu. 3.& utrobiq. Hieronymus Portoles latissime,lbi a nu. mer I 6. hic autem a numer.68.α In Regno Aragonum ita affirmat Auiat.consil.96. numero decimo septimo.

minis Vt ab aliis non ita praeeissi, discedamus o in hac conditione, i si quis decesserit minor,& sine filiis , quod requiratur in minori aetate filium mori, in e que cum filiis , ita ut copulativet non disiunctive praedicta conditio intelligi debeat , probat optime Cumanus consio 126. t per i 7 totum ubi aderat conditio hare in substitutione, cuiusda elemosin q,

s I rasus in pupiliari , sine communibus , ' Iegitimi, haeredibus deis dubitabatur , an ea Verba sine eommunibus haeredibo, id est

liberis,in pupillari aetate , intelligeretur:& videbatur, quod non, quia in pupillari aetate, Vix poterat habere liberos , & non vide- itur decedere sine liberis, qui eos

habere non potes . Contrarium tamen determinat, dicens expi- .rasse relictum, seu substitutionε, quia cum in verbis nulla dubit tio est, non debet ad mitti volun

tatis quaestio, & quia in pupillari

aetate poterat habere liberos iustos,& matrimonium contrahere, si malitia sue naturalis vigor aetatem supplesset,c puberes . de desponsa. impuberi addens , quod etsi siberos habere non posset, &verba illa superuacua apposita essent, non tamen alterarent proprium significatum,&intellectum illorum verborum, qui enim non potest liberos habere,recte dicitur sine liberis i decessist e. gloss. in I. praecibus.vbi Doctores, & Bartol. IT

SEARCH

MENU NAVIGATION