장음표시 사용
151쪽
Primu argu metum Duγradi. Responsio.
Tertitam. Corpus. Vt pars a Veto M.
habitum esse suppositabile ad nouum suppositi esse assumuntur illud an itatur quod simpliciter desinit esse. itast sua reproductio esset creatio dc impertinens est omnino ad hoc siue ponatur st ei aliquid succedat siue n1hil succedat quia hoc a re quae desinit esse est omnino extrinsecum. illud uero conuertitur quod remanens secundum essentiam amita proprio esse suppositi transit ad esse altemus luppositi et uere fit illud lappositum & hec est uera ratio conuersionis in qua duo intelligunγtur in conuerso quod . s. remaneat pri essentiam se per hoc dissert ab anilissato& si at aliud per rationem suppositi per quod differt a no conuerso.& dum fit aliud ra/tionem proprii suppositi dimittat de per hoc dicteri ab assumpto. Tenendo autem communem mcdum couersionis no couertitur panis sed an1hilatur. 5c qui uolunt salvares si conuersio ita st nona hilatio uidetur potius uerbis st re satis iacere. Vnde& multi de illa uia concesserunt psitanihil alio&c. Ad oppositum pro P te uera arguitur ' opinio ponens sacrametum eucharistie de latio confici per assuptionem panestatis sit conueniens de strationabilis. di mo autem arguit sic Duγrandus pridiculum est stomni die assumatur una natura immo multe a supposito diuino 5c omni die deponantur quod esset si substantia panis in hoc sacramen to de nouo assumeretur quia quot sunt consectationes tot assumerentur 5c quot siunt assumptiones sacramenti tot deponerentur. Sed hec sorte ridiculositas non de/monstrat fessitatem suppositi. Secundo arguitur quia uidetur impossibile talis assumptio fiat mediante aliquo creato sicut ponit predicta opinio quia illud medium uel se habet in ratione efficientis talem assumptionem uel in ratione terminantis sed nihil creatum potest se habere ad assumptionem aliquo istorum modorum ergo &c. Minor probaturq, enim nihil creatum possit esse causa efficiens talis assiiptionis patet quia talis assumptio si per hoc ' res amittit suum propEum 6c naturalem modum ess di de alienum induit. quod no uidetur posse facere nisi auctor nature qui Elus natura3 rerum istituit. sic solus eas mutare posse uidetur. Flocargumentum Durandi sorte ostendit stillud creatum non potest esse causa Meses prinespalis per idem uidetur ' nihil aratum potest terminare talem assumptio nem quia non potest tribui alicui nature quod est supra naturam et totum cursum nature. hoc autem est substentificare aliam naturam quae nata est in se subsiste re.&hec Hrte erronea oppinio supraposita crederet se euitare perquedam supra/dicta .Non enim de facili semper salsum de sua falsitate per euidentes rationes conuincitur.ita est debilelumen nostri intellectus u ote eius qui ultimus est in natu γra stellectuali. Preterea arguit sic Durandus quicquid sit de positione talis assium
ptionis omnino tamen inconuenies est v, fiat mediate corpore parte. Nunq enim corpus ut acespitur ut pars humane nature ponedo unam se am latum 1 homone .cuno pol nominare se a materia. sed necessario nominet copositu ex materia&sorma date esse corporeu. necesse est ut corpus humanu dicat realiter totum Acnon parte .licet lecundum inuone possit nominate partem eos anima dat omne
152쪽
perse stiones quas dant serme inferiores. Et ideo si consideretur compositum ex materia de scrina quae est anima prout dat esse corporeum tantum 6c comparetur ad idem copositum prout per animam habet non suum esse corporeum sed sensum et ultam rationem . sic corpus primo modo sumitur ut pars. Sc secundo modo ut totum. sed cu hec differetia Iit sola ronis no e ad ppositu Fcu dicat reale assuptionem panis heri mediante eo ore parte Differentia ens rationis nihil facit ad clifferentiam realis assiumptionis. Quicquid autem sit de efficalia istius rationis contra Responsio ponentes unam formam. Patet4contra non tenenteS Unam formam non prC γ Quartum
dit. Item arguit sic. Deficit hec positio in hoc st ponit s per talem assumptione corpus christi sumptum de uirgine sit in hoc sacramento percomunicatione Uioma/tum quia unum predicatur de altero quia qua ratione corpus christi esset in sacra, mento altaris per assumptionem he panis. eadem ratione sanguis esset in hoc saγcramento per assumptionem substantie uini. sed hoc non est uerum ut probabitur ergo dic. Assumptum probatur quia si sanguis christi esset in hoc sacrameto passuptione subsutie uini sicut ponitur de corpore xpi p assumptione substantie panis tunc oporteret-sicut panis assumitur mediante corpore quod pertinet ad unitate suppositi assumentis sic uinum assumetetur mediate sanguine pertinete ad unita tem suppositi assumetis. mo costat 9 sanguis xpi rio ptinet ad ideptitate suppoImxpi .cii sanguis nodu sit sub sorma humana. sed sit humor in uia ad conuersione ut fiat sub sorma humana ergo ipm non pEt assumi a supposito xpi mediante sanguine nisi sorte diceretur in qua 1bet consectione huius lacrameli esset assumptio saguinis xj imediate et mediante sanguine assiumptio vini.& sic omni die esset assuptio noue nature. s. sanguinis abs omni ordine ad naturam panis assumpta falsi negant & mediante ista esset assumptio uini. Sed in hoc sorte multi non solum non acceptarent rationem Durandi. sed non minus eum reprehenderent quam sta Responsio pradictam opinionem . . de non assumptione Se non hiposlatica unione sanguinis christi effusi in cruce&extabitim sacramento ad suppositum filii quia uidetur psecundum hoc ille sanguis non fuisset sufficiens premum redemptionis humani generis. Cum non esset unitus himstatice diuinitati.Vnse sanctus Thomas.υi quolibet. q. vi. sic dicit Sanguis christi in passione effusus humanum genus lanetifica/ . S. Thomasuit secundum illud Hebreorum ultimo. Iesus ut sanctificaret per languinem suum populum extra portam passus est. humanitas cto christi uirtutem syutiis am havult ex uirtute uerbi sibi uniti. ut dicit Damastinus. iii. libro unde manifestum estst sanguis in passione effusius qui maxime fuit salus fuit diuinitati unitus 5 ideo Damascenus oportuit ' in resurreetione iungeretur aliis humanitatis partibus 5 c. hec ille. Se/quitat Durandus contra predietam positionem quia corpus christi est in altari uel in sacramento altaris per ueram existentiam sue nature S non propter solam Aliud Dura mmmunicationem Uiomatum. sicut ponit hec opinio quod patet quia hoc temp' Uumtu . refert de numero quod precessit. Sed xps instituendo noc sinamentum dixit hec
153쪽
verbaLuγ. xxii. Hoc est corpus meum quod pro uobis tradetur&c. Et hic talis imeo sanguine qui pro uobis effundetur . ergo illud idem corpus numero quod ρογΩea fuit traditum apostolis in sacramento ad edendum sed corpus quod Iuli traditum ad crucifigendum non suit de natura panis sed suit corpus pertinens ad natu/ram humanitatis ergo corpus traditum apostolis in sacramento altaris suit uere de natura humanitatis de pari ratione in sacramento nostro est corpus christi pertines ad eius humanitatem 5e non est ibi solum per comunicatione Uiomatu ex assu p/Remotio ob tione panestatis. Quod si quis dicat strelativum resert idem iacundum suppositaiectionis non idem secundum naturam.&sic potest uere dici demonstrato pane assumpto
hoc est corpus meum quod Pro uobis tradetur quia idem est suppositu habens panestatem assumptam Sc corporeitatem postea traditam de sic ide suppositu fuit prius demonstratum dc demde traditum. licet secutidum aliam Naliam natura non
ualet. Quia cu dicitur hoc est corpus meu .corpus non potest Ita teneri pro suppo sito habete corporeitate sed potius pro natura habita ut notat pronome possessivuResponsio cui additur cum dicitur corpus meu hoc est quod habeo. Sed sorte hoc haberet maAliud duran iorem effficaciam apud gramaticos q apud theologos. Vlterius arguit sic ' dicta di argumtii. assumptio non sussicit ad hoc se corpus christi sit maltari ne realiter neq; secuda
comunicationem Ulamatum. non quidem realiter quia assumptio duarum naturarum ab uno supposito non susscit ad hoc puta est una natura sit al1a. quia si suppositum filii a principio assumpsisset humanitate Petri in Roma & Pauli in iudea. non propter hoc ubi esset Petrus ibi esset Paulus θc econuerso rusi quo ad supposi/tum quia de utroq; predicatur & de quo utrili predicatur cocretiue. Similiter dato usuppositum filii assumpserit humanitatem o paneitatem .non oportet ques est natura panis ibi sit natura humanitatis. uel ratione suppositi posset dies ubi panis est ibi est corpus in isti propter comunicationem ydiomatum quia secundu illam opinionem nomen siil positi non recipit predicationem panis assumpti nec corporis partes. Non enim veru est diuere secundum istos-hi ius dei sit panis uel corpus quod est pars ergo ratione comunis suppositi non potest unum de altero se dicari ut se dicatur unum esse alterum uel unum esse ubi est alterum nec est simile
de dente ethiopis& eius albedine quia albo dicitur dens ε dens dicitur albus. Mubi est unum est alterum quia hoc est per hocst sunt unum subiecto. 8c per consequens indistincta subiecto de loco. non sc autem potest dies de corpore humano et panestate assumpta & quicquid sit de hoc argumento hoc est uerum siclut no sequitur de necessitate sequitur tamen de possibili &c. Petrus autem de palude se aeguit. aut assumeret substantiam panis cum accidentibus aut sine no sine quia hoc est impossibile quia quod non est per se factibile nec substentabile quacuqi uirtute ut relatio uel aliquid huiusmodi non est per se assumptibile. Substantia aute cor poralis ine quantitate fieri no potest . quia est suus terminus & propria passio magis quatitas siue figura. hoc autem multi negarent. Si autem cum accidetibus tu non esset in altari lacramentaliter sed localiter per quantitate cu substata assupta
154쪽
in altare. nec inde mota sicut localiter suit utero p quantatem Euanitate ibi assupta. Et sorte hoc concludit non eo modo lacramentaliter quo dicunt Thomiste Responsio. per cinuersionem qui dicunt ' non e ibi per suam quantitatem sed per quantita tem panis quam si assumat cum pane iam uidebitur 9, sit ibi per quantitatem quae sit sua.Modus autem Thomistarum a multis non tenetur. Secundo arguit Petrus Secundum .s, non potest intelligi de corpore quod est genus. sed stilum de corpore quod e pars quia genus non predicatur possessiue de suo inseriori. sicut pars de toto. Cii enim
dico humanitas mea& manus mea. non autem animal meum nec homo meus de
me Hoc autem apparet de consecratione sanguinis qua dicitur hic e calix san/guinis mei. sanguis autem no est equivocum ad genus & ad partem sicut corpus, sed tantum sumitur pro parte. Dato ergo D corpus quod est xps per assumptione esses ex ui sacramenti in altari non tamen corpus christi quod est pars nisi tantum ex naturali concomitantia quia per assumptionem non seret unio in naturis sed in persona tantum. Vnde per illam assumptione fieret ' panis esset corpus ' est chri Responsio. sus non autem corpus christi sicut nec modo diuinitas e humanitas & de hoc satis distrum e supra scilicet de co re parte& de corpore quod e genus. rtio arguit. Tertium. quia sicut corpus hominis auumptum non debuit corrumpi nec putrefieri. nec in substantia nec in quantitate . sic nec deberet corrumpi panis si assumeretur. Forte Responsio. autem hec similitudo non cutetit de necessitate. Ad argumenta pro parte opposita Resposio ad respondetur ad auctoritatem Damasceni dicitur sicut constat aqua baptisma 1 argumeta Diis non assumitur in unitate suppositi diuini nec gratia sancti spiritus unitur ei ita pie opposita. ut faciant unum suppositum similiter panis S uinum non assumuntur ad diui/ Ad ptunum. num suppositum nec eis coiugitur diuinitas in unitate suppositi. sed sicut aqua ibi
assumitur ut materia sacramenti permanens. sic panis & uinum ut materia tam heris. quin materia sacramenti conuertitur in corpus christi& per consequens dicitur aliquo modo uniti diuinitati non per assumptionem manete natura panis aut uini. sed per trassubstantiationem humanitatem prius assumptam. patet hoc exsequentibus ubi dicitur sic quemadmodum naturaliter per comestionem panis Ac uinum Se aqua per potum in corpus 8c sanguinem comedentis θc bibentis trasmutatur 6c reo fit aliud corpus a prius ita re propolitionis panis & uinum Sc aqua permutationemmaduentum tritus saneti supernaturaliter transit in corpus domi ni 8e sanguinem dc ideo non sunt duo sed unum de idem .Ex quibus uidetur 9 noest intintio Damasceni per substantiam panis & uinum remaneant sc assumatura diuino supposito sed transeunt in corpus & -guinem esuisti Sc sic uniuntur di uinitati Instant autem 1lliquerentes quomodo uitur quod animitatur.i. uere in Instantia. se desinit esse 5c instant de illa similitudine carbonis in qua dicitur φ sicut carbo lignum simplex non est sed unitum igni ita panis comunionis non e sim plex panis unitus diuinitati. Et dicitur casto&ignis non sunt supposito idem unum in Solutio. men cum sua corruptione transit in aliud sic panis communionis non est cum dijuinitate unum suppo o. sed sua desitione transit in corpus christi quod e unitum
155쪽
Contra. diuinitati. Se3 contra quia tunc panis comunionis assimilaretur igni in quem ui/delicet transiuit carbo per sui corruptione re no ipi carboni in quo cu ipius nature Responsio. lignee saltiatione simul inuenitur natura ignis. responsionem & sorte e hecs, similitudo non currit quo ad omnia serte fuisset melius ' Damascenus non posuisset illam similitudinem.& eum dicit idem Dam. si deus coiugauit diuinita Solutio obie tem pani. Dicendu est ' non per assumptione licet sicut cibus coiugitur cibato Misti niS. conuertitur in ipm. Accipiatur autem inter hanc couersionem Ac illam illa similituS.Thomas. doque ibi potes cadere. S. cimas 1 uti libro.xi. di. q.i. dicit luerbum Dam. itelligendum est quantii ad species quibus corpus κ' diuinitati unita modo inessabili coniungitur hec ille.& postq modus iste e inessabilis non oportet ulterius querere de ipo.In tertia autem parte summe. q.lxxv. dicit deus coniugauit diuinitate suam. i. diuinam uirtutem pani & uin .non ut remaneant in hoc sacramento sed
Ad auctorita ut inde faciant corpus & sanguinem suum. Ad auctoritatem apostoli Aicitur stilla te apostoli . loquutio est figuratiuatam ex pte subiectiqexplemicati. Napanis ex pte sub tecti supponit pro sacramento sensitati. s. speciebus panis. Corpus autem christi et Glo. sumitur figurative.Vnde secundum glosam.per illam locutionem non datur intelligi φ substantia panis aut species panis sit uere & realiter christus aut corpus christi. nec φ corpus christi predicetur in recto de substantia panis aut de jecie panis sed est sensus panis quem stangimus in sinamento. i.participatio panis Histi in altari. participatio corporis diuini est .i. facit nos unum ste cum christo . Meminerint autem magistri qui mea damnabant si uerba Damasceni & Pauli in ista mateγει acciperentur ut pfima facie re superficialiter sonare uidentur. multis possentia Ad aliud pri cere sensum in fidem roneum. Cum autem dicitur stad hanc positionem de assu γma solutio. pHone minores sequuntur dissicultates. Dicendum smias quae sunt fidei. no semper eligendum illud ad quod pauciores sequuntur dissicultates sed id quod est magis consonum traditionibus apostesicis & dogmati ecclesiastico etiam si plures difficultates occurrant. Oportet enim stellectum captiuare in obsequium fidei 5etra
ditionibus patrum obedienti se humilitate comittere. ut bene & religiosissime di Plato est etiam Plato in Thimeo. Item dicet aliquis ' licet illa assumptio magis saluaret
Secunda. apparentiam ad sensum .iame couersio magis saluat apparentiam ad stellectu. i.
uerba euangelii quae melius est saluare quia no possunt me iri sicut sensus possunt Iteru arguit decipi. Sed contra arguitur adhuc pro parte opposita. Quia si hcc non sit per assu/ppte opposi pilonem. itasticludatur 1 articulo 1 carnationis. eadem enim esset dulitas . oporta. tuit de ista conuersione esse specialem articulum qui tamen non est in symbolo. mum. Dicunt quidam sicut Petrus de palude ' articulus de eucharistia serte est specialis Responsio. sub illo uerbo sanistorum comunionem dic. Sanctus Thomas in secunda secunde Petrus de pa dicit si in sacramento euacharistis duo possunt considerari unum. s. quod est sacra lude. mentum & hoc habet eandem rationem cum aliis essectibus gratie sanctificantis. Sfiet Tho Aliud est miraculose ibi corpus christi continetur di sie concluditur sub articulomas. de omnipotentia: sicut di omniaalia miracula quae omnipotentie attribuuntur .
156쪽
In tertio autem sententarum dicit fides de corpore chfissi εe de omnibus sacra mentis de clauibus εc omnibus huiusmodi includitur in atticulo qui est de effecta gratie qui est sanctam ecclesiam catholicam&c. Ad consessionem Berengatii dice Ad cosessio, dum est sicut dicit ibi o. q, nisi sane intelligas uerba Berengarii i maiorem incides ne beregarii. errorem qi habuit. Dicit ergo Petrus de palude*cum dicitur corpus xpi frangi Glo.
tur exponendum est. i. manet sub speciebus quae franguntur qdiu remanet in qua Petrus depatacii parte .Subdit autem Petrus hec uerba. Sic ergo dico st deus posset assume lude. re panem Sc uinum sicut posset couertere & q, pesset uerba instituere ad quorum Nota. prolationem sequeretur assumptio. sicut nunc ad horum prolationem sequitur coὰ uersio. non tamen.dedit hanc uirtutem istis uerbis. nec posset saluari sensus modernorum si fieret assumptio de non conuersio hec ille. Qum uerba e cacissima sunt pro ueritate conclusionis mee quae tota est de possibili non de sic esse &c. Ad id ql Ad aliud. quotienscul sunt duo idem supposito limitata ubicu est unum ibi est reliquum. Dicitur pratio tenetiolum in his quae sunt in loco per accidens. Secus autem ede Ad ultimu . his quae sunt in loco per se. Cu autem dicitur ista. uidelicet panis est corpus christi. corpus christi est panis non possunt uerificari nisi panis maneret. dicendum exponendu est. i. ubi erat panis ibi sit corpus xpi. Et hec sufficiat disputasse de hac questione . ex quibus Oibus illa teneo quae sunt cosona supra explicate declarationi conclusionis mee. Quae autem dissona censeo abicieda re reprobanda.
QUESTIO SEPTIMA DE SALUTE ORIGEMS.
Ationabilius est credere Origenem esse saluum quam credere ipsum
e Dixerunt isti magistri ' hec conclusio est temeraria & reprehendenda & heresim sapiens.& contra determinationem uniuersalis eccle/he ego autem ut de eis modestius loquar uolo ostendere suum iudicium no esse rectum & q, hec coclusio no e cotra determinatione ecclesie &ψplus
est Qquado etia qcu ipi cotra me asserui essent uera adhuc no potest dici st hec coclusio sit heretica uel heresim sapiat. Erunt autem pro pleniori huius mateme declara ne. septe articuli. In primo uidebitur an Origenes unil hereticam aliquam de rebus sides opinione implerit Ac crediderit. i secudo dato se ipserit an dogmatice uel adhesiue uel igsii et in scripsint. In tertio dato p adhesiue an talia adhesiues, illa scribendo mortaliter peccauerit ξc hereticus dici possit. In qno dato D scripserit&talit scripserit φ scribedo errauetit. any talibus unu penituerit. In qnto datost de eius nec perutentia nec impenitentia constet. an sit rationabilius ipsum credere esse damnatum an saluum. In sexto quid ex dietis derectorum iudicandum sit ecclesiam determinasse de Origene. In septimo quantum obliget in ista materia dulitatem nostram determinatio ecclesie. In materia ptimi articula amara fuit in tet Russinum & Hieronymum contentio. quibus ut dicit Augustinus. qui ortam
quomodo in declaratoecoclusionis Procendu sit. Pro primo atticulo.
Ruffinus Hieronimus Augustinus.
157쪽
inter eos dissensionem deplorat dederat deus ut coniunctissimi& familiatissimi mella seripturarum sanctarum pariter lamberent. matur Rufinus heretica dogmata quae in libris Origenis inueniuntur ab hereticis falso fuisse inserta qui illius
deprauauerunt libros & ex Origenis mente non esse Hieron mus contra sentit.
De cotrouer Sed uideamus quid utra opinio habet probabilitatis & apparebit sorte ' salua sisia hierony/ de&plenaria satisfactione eorum omnium quae de necessitate salutis tenemur aemi& russini dere adhuc libere Ae probabiliter potest credi s principales ille hereses ex ebus pecstiper primo catum conuincitur Origenis & consequenter danatio non fuerint ex Origenis me
articulo. te sed ei salso a persidis nereticis illius libros deprauatibus imposite. Est autem pro Pamphilus hac parte primo auctoritas Pamphili martiris cuius liber sertur in defensione Ori=martyr . genis in quo gloriosissimus martir ex uerbis ipsius Crigenis ex eius liseris ibi recita Hieronimus iis ostendit ipsum catholice sensisse in his in quibus hereticus accusatur. Hieron' mus autem hunc librum negans esse Pamphili in apesogia sua ad Occeanum ae Pamachiu responsiua sic inquit Si ab inimicis Origenis libros eius dicitis esse uiolatos ut infamaretur quare mihi non liceat dicere de amicis eius & sectatoribus copositum esse sub nomine Pamphili uolumen. quod illum testimonio martiris ab isamia uedicaret. Ex quibus uerbis uidetur quasi satis notari posse st Hieronymus utru ponat probabile innuens sicut conuinci non potest Rufimus p illi libri non fuerint corrupti. ita necipe potest conuinci ς, ille liber sit Pamphili.& infra subdit Hietonymus & ψm nomen apologetici ostendit excusationem, Non enim defen/ditur nisi quod in crimine est. Sed diceret forte quis ergo & cum hunc ipm tracta tum in quo hα Bibit Hieronimus apologie titulo notet in quo defendit se potigenis doctrinam non dogma sit sequutus pariter se ostendit reu esse criminis posto non defenditur nisi quod est in crimine. de sic nemo iuste poterit excusari si excu/satio semper iustam presupponit accusationem. Sed uideamus nunc quibus conieHieronimus miras moueatur Hieronymus ad Gedendum librum no esse Pamphili. Primum quod movet Hieronymum est q, eade leguntur in primo libro Eulabit illo' sex qscripsit pro Origene. Secundum est tD Eusebius Bibens uitam Pamphili dixit
ipsum nihil proprii operis scripsisse. Sic erum dicit Hictonymus in primo libro con Eusebius ceγ tra Rufinum ad Pamachium S Marcellum. Sex libros Eusebius celariesis episcosariensis eps. pus Atiane quondam fgniis factionis pro Origene scripsit latissimum de elaboratum opus. & multis testimoniis approbauit Origene iuxta se catholacum. i. iuxta nos Arianum esse. horum tu primum librum uertis sub nomine maturis & infra.
Si iste Pamphili liber est de sex libris quis erit primus Eusebii θe insta. Item Euse
bius amator &preco& contubernatis Pamphili tres libros Bipsit elegantissimos uitam Pamphila continentes in quorum tertio sic dicit de Pamphilo.& ipse quide proprii operis nihil omnino scripsit. exceptis epistolis quas ad amicos sorte mitte bat. In tantum se humanitate deiecerat defensior Origenis 5e laudator Pamphili dicit Pamphilum nihil omnino nec proprii quicq condidisse sermonis & hoc dixit iaPamphilo martitio corcnato ne habeas suffugiu post editos ab Eusebio libros E
158쪽
Pamphilu se sisse & inta. Quid satient epistele Theophili epi. qd Pape Anasta Theophilus
sit in toto orbe hereticum prosequentes. Cum liber tuus sub nomine Pamphili edi I episcopus.
tus pugnet contra epistolas eorum Acin secundo libro sic scribit Hieronymus . Cu Papa anasta ante annos serme decem Dexter amicus meus qui presecturam administrauit pre sius. torii me rogasset ut auctorum nostre religionis ei indicem texerem iter ceteros tractatores posui. hunc librum a Pamphilo editum ita putans esse ut a te & tuis discipulis fuerat diuulgatum. Sed cum iis dicat Eusebius Pamphilum nihil scrip/sisse exceptis epistolis &c. Et primus liber lex uoluminum Eusebii eadem S: Eisdeuerbis contineat quae sub nomine Pamphili a te ficta sunt. perspicuum est te idcir/co librum hunc disseminare uoluisse ut sub persona martiris heresim produceres. Cum 8c de 1po quem Pamphili simulas multa peruerteris de alitet in grem 6c ali ter in latino sit. In apologia autem ad Occeanum dc Pamachium responsiua squaostendit se doctrinam Origenis & non dogma sectatum sic inquit de eodem libro Pamphili loquens uidetur uel Didimi uel cuiuslibet alterius suisse opusculum . Si concedamus ex superfluo ut Pamphili sit. sed necdum martiris ante enim seripsit qmartirium perpetrauit. Et quomodo inquies martitio dignus fuit. s. ut martirio deleret errorem. hec Hieronymus ad uerbum diuersis in locis prout allegatum est de isto libro Pamphil1. Ruffireus autem comprobans librum Pamphili martiris estere ad Origenis facere defensionem in secimdo libro inuectivo contra Hierony/ Numnu mum postq dixit sic de quolibet opere faciliter dici posse ' eius n5 sit auctoris cui ascribitur sic deinde inquit. Sed ponamus q, non sit mattiris libellus iste sed cuiu0 unius de ecclesia. nunquid suis uerbis usus est qui quis ille est scriptor ut me/ritis cedendum uideatur auetoris de ipsi inigenis uoluminibus ponit exempla. Et quid de singulis sentiat non suis defensoriis uerbis sed eius ipsius qui accusa/bitur ostendit. 6c ideo superfluo est de auctore questio ubi defensio talis est quae assertore non egeat.hec Rusimus. Ad ea autem quae dicit Hieronymus responde
in sorte aliquis sic pro Russino. primo cum dicit Eusebium sex libros scripsisse in quibus Origenem probat Arianum & horum primum conuersum a Rufino sub nomine Pamphili quomodo hoc potest stare pliber Pamphili sit primus Eusebii eum diuerta omnino Ac pugnantia intendantur in illis litas. Nam Eusebius per teo Hieronyme suis libris conare probatur Origenem esse Arianum. In libro autem Pamphili nihil aliud agitur q ut probetur Otigenem Arianum no fitiisse. Sed queeun i heresuri Arii confirmantia in eius libris inueniuntur ab ipis Arianis qualis et Eusebius sitit de multi alii suisse inserta. Diuersus ergo omnino sit libet iste ab illo necesse est qui diuertam penitus immo contrariam agit causam. Nec lassicit si v dicat illa quae ad Atianam spei tabant heresim de libro Eusebii fuisse commutata. Nam & quod pertinet ad alias hereses non potest dicere Hieronymus Eusebium ostendisse in illis corruptos esse libros Origenis. Quia ipsemet in secundo libro coria Ruginum dicit D pretet id quod attinet ad filium S: spiritum sanctum in aliis dogmatibus Eusebius ec Didimus apertissime in Origenis sectam concedunt.
159쪽
Quare non bene potest intelligi quomodo eademquae in libro Pamphilli leguntur legi poterant in primo Eusebii nisi aliqua sorte communia de Origene & ad aericulum huius conclusionis de quo agitur non pertinentia. nec uidetur adeo miradum ut miratur Hieronymus similia aliqua scripsisse Pamphilu de Eusebium qui ipe dicit Hieronymus fuerant contubemales quae potuit Eusebius uel apud Paphilum lecta in suis etiam libris retulisse uel ut fit quotidie simili mentis motu per se inuenisse Sc excogitasse. Et hec de primo Eusebii. Quod autem dicit Hieronyγmus scribere Eusebium in uita pamphili si propter humilitatem ii e proprii ope/ris nihil scripsit exceptis epistolis. Et subdit s Eusebius defensor Origenis & laudator pamphili hoc dicit. Forte responderet Ruffinus hoc non multum contra se sa=Primo. cere. Primo quia θc ille tractatulus pamphili ad epistole potius breuitatem si ad tu Secundo. stilibri magnitudinem declinat. Secundo quia illa breuis pro Origene apologiano recte senasse dici potest opus propriticu ibi nihil dogmatizet pamphilusam/mo nec questio ibi de re in uniuersum tractetur aliqua. led de particulati tantum homine. i. de Origene breuiter agatur. Fuerint libά eius corrupti nec ne quod scri/bere non est propin operis aliquid condere. nec est ex sua hum1llitate domauste et1 o. uel auctoris nomen deuitante se subleuare. Tertio possibile est ad notitiam Eusebii iste liber non peruenerit. tum ob libri exiguitatem. tum ob auctoris quam ipse assert humilitatem & nihil magnum scribentis & tenuia etiam illa Ac minu Quarto. tula que seripsit occultantis potius q ostentantis . Quarto dicet Russinus possibile est etiam ' Eusebius ut Ariane perfidie defensor librum martitis qui suam sectam
genis testimonio priuabat non occultare modo uoluerit. sed hac etiam obliqua sua testatione agere ut non esse pamphili a posteris crederetur. Quare ' Hieronymus quasi ad corroborandum rationem suam dicit defensor Origenis. dicit pam philum nihil scripsisse&c. potius contra ipsum estu pro ipso. Quia ex quo Euse bius Origenem non ut catholicum sed ut Arianum defendebat metito in hoc sicut dixi potuit esse suspectus. Sed quid oportet in his laborare aut quomodo omnino potest Hieronymus ex Eusebii testimonio probare illam pro Origene Apologiam non esse Pamphili. cum ipse Eusebius in libro sexto hystorie ecclesiastice dicata sancto Pamphilo martire scriptam esse apes am pro Origene. Cum autem subdit Hieronymus quid facient epistole Theopnili episcopi. GH pape Anastasi &cetera. Diceret sorte Russinus non pugnare librum pamphili contra primatiam ii lorum intentionem. Fuisse enim illorum propositum hereses illas pessimas & ueynenata dogmata cuiuscu essent extirpare de mundo. quia hoc ad fidem specta/bat ad religionis αfirmauonem de stabilimentum ecclesie Origenis autem illaec Uictedebatur a multis aut non esse parum curaturos suis e religiosissimos ponti/fices. Quinimmo optabile sorte illis & acceptissimum suis e fisturu si certis Se ua lidis pbati potuisset argumetis hereticas illas opiniones no fuisse ab Origene cre ditas. qa a fide hoc faceret nocotra fidem: cdtrahereticos.& non pro hereticis g
160쪽
non parum tanti uiri & a catholicis tantum laudati testimonao initebantur & efmγrem Humillius auctoritate defendebant. Quapropter pugnaturum pamphilitis hium contra illas epistolas . si in illo hereses quas illi accusabant excusarentur . nautem si id totis in eo agitur uiribus ut illarum assertores tam bono patrono priuetur quem si ille prosequuntur epistote. Certum est,non nisi ut illatum creditum opinionem heresiarcham prosequuntur . Ad ea autem quae in secundo labro affert Hieronymus sic fortasse responderetur. Primo cum dicit se etiam aliquando Gedidisse Sc ita scripsisse illum esse Pamphili librum priussi apud Eusebium legisset Paphilum nihil latipsisse &caetera. Ex hoe suo dicto sorte sic contra eum argumentaretur Ruffinus. si lectum o Hieronyme pamphili librum pamphili esse aliquando εc credidisti 5e scripsssi. Die queso quae in eo legebas mendacia ne & hereses aut heresum fauores esse cognoscebas an potius uera uel uerisimilia& catholicam fi/dem nihil ledentia: si falsa Ac heretica quo pacto adduci poteras ut crederes aucto rem libri esse catholicum martirem de cuius testimonio & dictis nihil sinistre sine flagitio suspicari quis posset. Si uero de catholica Zc deni ctastiano martire di/gna cur nunc ipsa damnas θe commentitia dicis:&: ad introducendas hereses disseminata. dc breuiter cur indigna martire nunc iudicas quae tunc martire digna iudicasti. cum eadem si ut que nunc legis & quae tunc legebas quasi dicamus ipsium auctoris titulum secludentes. ipsa quae ibi in defensionem Otigenis dicuntur secura dum se consideremus. Si mala sunt cur tunc sancti martiris esse iudicas i. si bona
cur etiam nunc cuiuscunt sint pro bonis non acceptantur.Preterea quomodo po/tes o Hieronymedicere ad introducendas hereses me librum disseminasse.cum in
eo libro nihil aliud agatur ut supra etiam dietum est nisi ut heretici Origenis testis monio se corroborare non possint quod ad euellendam facit non ad disseminada heresim . Preterea n 6 Iesum latinus inenitur iste libet sed graecus. Ego Rufiinus latinum seri ex graeco transterendo.Graecum quis edidit si non pamphilus. non ego utiq; Ruffinus secadam te qui me de insticia arguis graecarum litterarum librum tam graecae Sc tam facunde tabere potui ut Eusebii stilum equaret. Si alius prose/ratur ille respondet Hieronymus st dimi est uel alicuius Aletius. Instabit Rus sinus. Quisquis sit ille alius iam non ego Russimus sed alter huius criminis reus tenebitur. 8e si Dydimus est mendax secundum te Sc deceptor est indimus pre
ceptor tuus o Hieronyme quem tu θc prophetam uidentem & oculum habentem sponse de cantico canticorum 8c apostolicam uirum in tuis libris nominasti men/dax inquam ipse qui ipsum graecum edendo falso pamphilo adscripsit. no ego qui
inuentum graecum titulo pamphilli sub eiusdem auctoris titulor transferendo communicaui latinis . nec mirum tibi esse debet φ ego Dydimo in hac re crediderim cui tu in scripturarum explanatioe credidisti. Quod autem dicit s aliter m lati no sit aliter sit in graeco. Diceret Rufinus cur locos non profers o Hieronymemale interpretatos an ideo ne mea culpa asserere possim . sicut & cia cum Augusti nus ad te scribat queda de tua ex hebreo iterpretatioe damnari & locos no ponit.