장음표시 사용
201쪽
At ita prime ronis Plat eos solutio nobis obiter occurit. Sed de Dyonisius Dyoni ius. Areopagita. Que ' cotta nos disputat fautorem sue sese faciut no negab1t uere a
aeo apud Mosen dici ego sum qim. qdgre ita legimuS'--Ο ωμ. i. ego Quartum. sum ens. Quin ipsi met ca dicat nihil siue no ens opponi eriti sicut multitudo opponitur uni. Cocedet necessario illud V no e ens esse nihil siue no ens. Sicut γ noest unu est multu siue multitudo: est eadeseruat lege locutiois fateatur opor/Qtantum. tet deu aut nihil esse qd aures ipse formidat aut re ens. Hoc mo eris cu accipit Itylud primu axioma & uniuersales loquiu statuimus de re qualibet necessario dici Probat sic ac aut esse ea aut no ee de nulla aut utru simul aut dici aut cogitari posse. Cu ergo cepta dictoe extra ora nihil sit siter ipm nihil si hoc mo acceptu ens sola nihil ale excludit.oia necessario ambiat sculdubio necesse est. Quare plura eo ambire unu no pol nisi ipm ambiens uni re eq at nihil qd Plato negat 1 sophiste. Cu dicit no ens si nihil uindici no posse si ne te et secundu ambit pauciora ut ipsi uolunt equalia ergo ec ens Sc unum.
Caput quartu in quo declarat quo mo ente dici aliquid superius possit. licauimus alteru ex his modis qbus accipi ens posse dicebamus: quo
e si utuntur: queadmodii recte uti possunt uerissime assirmat nihil esse ente colus. Restat alteru explicemus iuxta que erit manifestu posse nihilo=Nomina , minus. et uere dici esse alio qd supra entis eminetia collocetur. Nominii alia coconcreta creta alia abstracta. Cocreta e 11dii luces cadidu Eo. Abstracta calce lux cades huabstracta manitas. Est aut hec uis illo' et diuersitas: ut qd abstractu ὁρ Id nocet V a se tamversitas in te est no ab alio. Cocrem ex aduerso id significet O n5 a se. Sed alte ius beneficio
ter ea, tale e. Sic luces luce lucet. Cadiducadore cassidue.&ho Euanitate e ho. muero nihil se Om pticipalinem eade coditio eide rei S a se & alte ius plicipatoe tesse pol. Sectur ut qd abstractu dξa cocreto denominati no possit qre no congrue det cador cadidus e. nistrio nigrae 1mo ridiculus erit si talia enutiet. noqa candorniger sit: aut calor se Husi sed ga tm & 1lle a nigredine: cte hic abest a frigiditate: ut quecum cadida sint illo candida sint:& quem calent huius participatioe cale Bifaria nega ant. Queda ergo negamus rei cuipia inesse aut quia ille non habet: ut ca dicimus
ri queda cui nigra no eealbu aut quia excellentiori nota:&perlectiori ratione habete qua nos pia inesse. habere eam ex tali locutione signiscamus: ut cum negamus albedinem ee albam
non quia nigrast sed qm no situ ideo non est nigra quia est albat quod idem est dictu diga habet albedinem. Sed quia ipsa albedo est. Veniamus ad nostra ens concreti nola facie habet. Ide. n.dii tu ens & id Vest. Cuius abstractu uρ hec dictior esse: utens dicatur qd ipsum esse participat. Sicut luces dicitur qd luce participat Quo deux di 8c uidens eur inest ipsum uidere. Ad hac ergo exacta entis sioniscatiam si respiciacitur no esse mus illud esse negabimus e mo solaqdno est:&Uest nihil. sed illud qd adeo ens sed seper est ut sit ipsum esse qd a se & ex se est: cuius participatioe ori sunt: sicut no id soens. tum negabimus esse calidum quod est expers caloris: sed st ipse calor est.Gle aut
202쪽
est deus qui est totius esse plenitudo:qui solus a se est & a quo solo nullo intercede
te medio ad este ora processerunt. Hac igitur ratione uere dicemus dea no ee ens
sed super ens Ac ente aliquid esse superius hoc e deum ipsum imi qm unius datur
appellatio coseques inde ut unu supra ens esse fateamur. Vocamus aut tuc deu Quare deus unum: non tam enuntiantes quid sit q quomo sit ori quae est.&quomo ab ipso dicitur unu. alia sint. v. n. inquit Dyonisius dicitur deus D unice e esa. Rursus unu dicitur
qa ita principiu osum est quae sunt sicut olum numerose principiu unitas e. Qua Quomo γγ π si ut uolunt Academici Plato in prima positione parmenidis assimat unu esse tuita platoeente superius no erit illud unu aliuasi deus: δα ipsi fatentur coi confinsu asseγ dicium esseuerantes de primo rera omniu principio ibi a Platone tractari. At dicet qui iam ente superius hac salte exple distorserit Aristoteles apta. d Aristoteles nuq ita ens accipit ut si tam hoc disit sub uno deu no coprehedat qd Plato facit. Hoc q dicat Aristotele n5 legerut xit. facit. n.& ipse hoc:& longe clarius q Plato. Na sexto prime philosophie libro ait di Ita etiam ab uidiens in ens pla& ens p accidia . Cu ens per se in . x .genera dubia nulla apud aristotele qm bonos interpretes sub hoc ente deu no c5tineri: qui neque est ens paccides meque do accipies sub ullo. x. generia cotinetur in quae diuiditur ens p . . Vulgata ite ap pipateticos ut deus si enie illa diuisio qua di ens diuidi s subflatia Se accides qdcu fit ita accipimus ens ut sed super ens deus supra ens sit:&no sit sub ente queadmodu docet Thomas primo libro c5m dicendus sit. latio' in theologicas Hias. AdiiciaMhoc iniuria gloriari quosda Platonicos equa Duas has masi mysteriu habeat Aristoteli ignota tu dicut duas eepprias dei appellatioes unu xie appellato
teticos quomo supra ens deus intelligi possit. possumus &hoc os edere duo inpri bonu deo damis hee nola boni. s. & unius deo Aristotelem dedisse. na. xii. libro prime philoso/ re aristotele piae post q de toto ente separatisque mentibus disputauit. Querit postremo quasi post ora ad dei solius p etates tuest adas couersus an piet bonu U quali in
exercitu lentia uniuersitate e. sit bona alio sepatu quasi duce huius exercitus idque re determurat st bonu deus e. de quo cosequerer eode capite unitate Matin esus testimoniu post ualidas rationes illud etiam citans Homeri Acr. re οπεσπω. Ber Z-1κευπ.Vbi ergo falsus: ubi discors a Platone e Aristoteles ubi pro
manus: ubi de deo minus si deceat honorifice sentiens Caput qntu i quo declarat q rone multa deo ad sertat pipatetici q de eo negat
platonici docetque quonapae op qtuor gradus ad caligine ascendamus quam deus in habitat. Oluamus nuc rones Platonico ous no eo mo cui &nos cocordamus: s sed absolute aduersus Aristotele unu cotedui ee ente superius Sc in satis ex superioribus soluta fit pria ro: q dicebat deus unu no tame ens .i ierit Soluessa ite/tam ope digredi latius ut ostedamus cur no sol si a diuersis ut pote platonicis tu esse acha Be peripateticis sed ab eode sepe auctore multa de deo:& uere assirmetur de uere dem ' pri gentur. Deus Oia e dc eminetissime atque psectissime e ola. d no erit tali ita i ma ronem.
203쪽
se claudat esum perfectioes ut qRd ad 1 plectione spectati rebus a se reiciat. pos Imperfecitis sumus aut irrid Uerseeti ronem habeti his que sunt duplici capite definire. Alteγin rebus / ru ecu O 1 re est Us 1 genere illius rei minus psectu e . Allectu cu pfectu suo quideplex. in genere et sed ideo no simpliciter plictu. qm unius tingeneris p sectione habet: Exessu eius &lmulta sunt extra ipm genera suis sectioibus honestata q 1 illo iesudutur. Exeo' no e suo i ptu primi cognitio sensualis no ideo sola implia est: qa cognitio im e. & no est apgenere plam petitio: sed quia&imperfecta cognitio est. Tumila organo eget bruto & corpoγQuomo seri rati: tum quia extrema solum attingit retum ad intima. i. ad substantiam no persus cognitio vadit. Cognitio item humana: que ronalis dἱ imperfecta cognitio est: quia uaga 1perseeta incerta mobilis laboriosa adde intellectualem cognitione mentia diuinarii: quas gnitio est. theologi uocant angelos & ipsa etiam imperfecta cognitio est. Vel ob id saltem UQuomo extra se querit quod intra se .s.plene non possidet hoc est ueritatis lucem qua eget gnitio huam Sc qua perficitur. accipe uitam Vita ea que est in plantis imo que in omni corpoγimperseeta. re est. Non ideo solum imperfecta quia uita est tantum Ac non cognitio sed O no Quo cogni/ pura uita potius autem uiuificatio quedam ab anima in corpus derivata sempertio angelica i fluens temper admixta morti.Magis deni 3 mors uocandaq uita. I pimus. n. persecta. si forte nescis. tunc mori cum primum incipimus uiuere dc mors cum uita proten Vita qin om ditar tunc φ primum desiuimus moti . cum a corpore mortis huius per carnis mores corpore est rem absoluimur: sed nec perfecta uita est an ora qua nisi peniter uiuificus radi quo impso. diuinae lucis semeret in nihilu tota dilaberetur eade ro in ceteris:cu ergo deu co uado inci gnoscente deu uiuente facis vllud ptima attende ut uita & cognitio quae illi ascripiamus mori bitur.His omnibus detrimentis libera intelligatur. Sed non hoc satis. Restat enim quado uiueρ altera imperfectio cuius exemplum hoc. Concipe uium persectissimam quae .s. to Exepta eius in sit uita & pura uita nihil habens mortale nihil mortis admixtu. quae nullo me ql no e simj at extra se per quod duret stabilis 6c permaneat. Concipe item cognitionem qua plex persectu Sc omnia & simul persectissime cognoscantur. Adiice θe hoc cognoscere. s. in se omqq suo in ge nia haec cognosceremi non extra se quaerat ueritatem.quam cognoscat: sed ipse ipnere sit peris sa sit uectitas adhuc hos utru* qq suo in genere persectissimum de tale ut extractum. deum esse non possit. Sic tamen acceptum se ab inuicem distinctum deo indignuest. deus. n. omnimoda re infinita psinio est sed non ideo im omnimoda et i finitava oes puculares plecticies at* ifinitas tales se scoprehedat. Tuc . .ne ipse eet simplicissimus meque infinita essent: que in eo sunt: sed esset infinitum unum ex multis iunitis numero finitis aut persectioe .collectu: O' aut dicere aut cogitare irdeo prophanu est. At uero si uita que perfectissima quide uita est. Sed uita est tm&non est cognitio. Itemque si appetitio siue uoluntas que perfectissima quidem uoluntas sed uoluntas tantum 6c non uita neque cognitio est. Similiaque alia in deo collocentur manifeste futurum est ut diuina uita finite sit persectionis:qm ea habet perlectionem que uitae est non habet eam quae cognitionis quae appetentiae tollamus ergo a uita non id sola in ea 1 perfecta uita iacit: sed qciscit ea uita imde a cognitione similiter aliisque nominibus sibus deum appellamus tunc que ly
204쪽
. exoibus remanebit necessario tale erit quale deum intelligi uolumus unum. Psectissimum infinitum simplicissimum. Et qm uita ens quodda est lapientia item Quo deus aens quoddam pariterque'iusticia utique si Pticularitatis & terminationu condi ipsum ens. tionem his adimas quod superent non hoc aut illudens erit Sed 1psumens: sed simpliciter ens: sess uniuersale ens non ira edicationis utriuersalitate sed perfectiois similater sapientia bonum quoddam est quia hoc. s. bonum quod est sapientia &non est illud bona ql est iustitia tolle ut mat Augustinus hoc: Tolle illud. i. parti Augustinus. cularem hanc tolle limitationem per quam lapientia ita est bonum quod est sapientia. quod non est bonum quod est rustitia. pariterque iustitia se habet iustitiae
bonitatem tui non habeat eam: quae e sapientiae. ncque in enigmate faciem dei Videre dei sauidebis .i. omne bonum ipsum bonum simpliciter bonum omnis boni bonum. Ita ciet enigma uita sicut ens quoddam est ita est unum quoddam t e .ri. persectio una: pariterq; te. sapientia persectio una est Abice particularitate remanet non hoc aut illud unu . Quo deus e sed ipsum unum Se simpliciter unum. Cum ergo deus ille sit . qui ut a principio di ipsum unu .cebamus ablata omnium imperseetione omnia est. Certe cum a rebus omnibus et
quae sub suo genere imperfectonem de sui generis particularitatem abdicaueris id
quod remanet deus est. deus ergo ipsum eristipsum unum ipsum bonum similitet M ipsum uero . Duos iam gradus promouimus ad caliginem ascendentes quam deus inhabitat: a diuinis nominibus omnem purgantes maculam: que ex rerum
est significatatum impetfectione. Adhuc duo supra sunt gradus quorum alter nominum arguit deficientiam alter nos ire intelligentie accusat infirmitatem. Hec Quo deussu nomicia eris uerum unum bonum concretum quid dicunt quasi participatum. Perens super quare rursus dicimus deusvpetas: super u Erlupunta super nu esse: quia . Lipγ unu sup γsum elie est ipsa ueritas ipsa unitas ipsa bonitas. Verum adhuc in luce sumus ide/ num sit. us aut posuit tenebras latibula suu . Ad deu ergo nodu puetu e donec. n. ω' cydeo Deus sup dicimus et stelligimus & eoprehedimus 1 luce uersati dicimur:& tato minora deo ql dici a no& Irimur 5c sentimus:quato i finita sua diuinitate capacitas nre stelligetie minor bis aut concie. Ad quarta igit gradu colaederes stremus ignora te lucer& diuini splendoris ca/ pi potes . ligine ex oculati clamemus capropheta defeci inattiis tuis domine. Hoc unum de .ses.
deo postremo dicentes esse ij,mitelligibilitere ineffabilitet sup id oe ω nos de eo psectissima uel loqui possumus uel concipere. Tunc super ipsam etiam quam
conceperamus unitatem bonitatem uetitatem. Superque ipsum esse deum eminetissime collocantes huc respiciens Onistus Atiopagita post ea omnia:quae in sym Dyonisius . bolica theologia in theologicis institutionibus .& quae de diuinis nominibus Ecde mistica scripserat theologia postremo in calce eiusdem libri quasi qui iam in caligine esset: dc ut poterat de deo sanctissime loqueretur sic post Ua alia ad He attinetia exclamauit: ueritas et ne regnurne sapietia necu unur neq; unitas
nem deitast aut bonitas: nec spus e quatu scire ipsi possumus meo filii ne* ptis e denominatio nes aliud alio ex his q nobis aut alteri cuiq i mundo sui cognita
205쪽
alios ιQusta decas cocordie pla.& aristotelis Secudus gra
Permatetici. Parineles theologiis Augustinus. Amare deui
neque aliquid que non sunt: neque eorum que sunt est meque ea que sui illa sciant sicut ipsa est nec scit ipsa q sunt sicuti sunt mel sermo ipsius e : neq; nomeneo scietia me tenebre: lux. error ne ueritas me e ipsius ulla Olopositio nec ablatio. Hec uir ille diuinus ad uerbum. Recolligamus q diximus uide/bimus in primo nos gradu discere deu no esse corpus ut epicurei neq; tama corporis ut illi uolui: qui deu asserui anima esse celi uel uniuersi: O & egyptii ut scribit Plutarchus existimarui & uam theologus Romanus unde utrisq; magnu se mentum Idolatris ut alibi declarabimus sed & Oa sunt ex peripateticis adeo ειν lidi ut hae & uera & Aristotclis sniam esse cofirment. Vide quatum a uera hi dei cognitione desinut. In carcere quasi lealce quiescentes:& tuc se ad dei fastigia credetes peruenis ecu humi adhuc iacetes pede uersus evnodia mouerut sic. n. nec
persecta deus uita: neq; ens perfectu ciet perseetus etiam esset 1 tellectus: sed pro sanam hac opinionem quinta derade nostre cocordie late incessuimus. Discimus in secudo gradu:U pauciores rei te assequuturi& i quo falli possumus magis si a uero intellectu paululum deuiauerimus: deu. s. nec esse uita nec intellectu: ne intelligibile sed melius aliquid ais prestantius cibus his. ia. n. hecola particularem dicut psectione qualis nulla in deo est. Quod respicietes & Dyonilius et deinde Platonici in deo&uita&itellectu&sapientiam: at his similia esse negant sed qm tota ' plectione :q i his multa & diuisa e. Deus ipse sua unica pisistioeqe ura infinitas sua deitas q ipse est in se unit de cestigit:n5 sicut unu ex illis mul tis sed unii ante illa multa .Ideo qda alii &psertim pipatetici: quos quatu licet sere i Oibus imitatur Parisienses theologi. incola in deo re cocedui. Quod dicises atque crederes no solu recte dicimus re credimus: sed & cu is cocorditer q illa ne gat. si illud nobis sempAurelii Aug.suerit ante oculos sapietia dei no plus ee sapietia si iustitia εe iustitia dei no plus re iustitia qua sapietia. Vitaque pariter no potius L eo ee uita si cognitionet nec cognitione magis cognitione q uita. Omnia. n. heci deo sunt unu no p cosusione aut comistione aut quasi distinctorum mutua penetrationem sed per simplicem summam ineffabile sontale unitate. In qua Isaetiis ola serma ola persectio sicut in primo eminetissimo duce penitissimis diui ne infinitatis thesauris ita lup oia & extra osa excelleter est conclusa ut sit tame nosola oibus intimared magis unu es Oibus q ipsa sint secu desiesut prosecto uerba& minus oso dicitur etia q cocipitur. Sed uidem Angella que nos insania teneati Amare deum dum sumus in corpere plus possumus quel eloqui uel cognoscere. Amando plus nobis proficimus minus laboramus illi magis obsequimur. Malu
mustame sempqueredo per cognitione nuginuenire qum querimus si amado possidere:In quod non amando frustra et inueniretur sed redeamus ad nostraeuidenter tibi iam patet quo nam pacto cum deus alias de mens ει intellectus 8c uita 8c sapientia nuncupetur rursus aliquando super hee omnia collocetur. Vtrunque tamen Ac uere dc consone comprobetur. Nec propterea Platone ab Aristotele dissentire: qucd ille in sexto de re pub.libro deum quem ibi uocat ideam
206쪽
boni super intelle m dc intelligibilia statuat dantem illis quidem ut intelligant His autem ut intelligantur. Hic autem. s. Aristoteles saepe deum&intellectum S intelligentem de intelligibile uocet. Nam re Dyonisius areopagita cum idem dicat quia Plato non tamen negabit etiam cum Aristotele deum se ipsum et alia non ignorare. Quare si se intelligit et intellectus εἰ stelligibilis e .cognotat. enim dc cognoscitur necessario g se ipsum cognoscit'tam si quasi pticulares ut dixi has retioes accipiamus: aut ca stellectu dicimus natura significemus quae ad itelli/gibile quasi ad aliud extra se tedat. nihil minus si Platonici Aristotiles etia dea αitellecta 5c intelligibile ee c5 statis si me sit negaturus. In tertio gradu plus aliquid nobis du tenebris uinqbamus illuxit ut no Jesu no implaetii 5c qsi macu aliqdens dea impia cogitatioe singamus *e esset si uel corpus uel corpis aia: uel costitutu ex eis ais diceret me ite Uiculate aliqd genus in psectissima q4humana sapientes ea faciamus ut si uel uita dicamus uel mete: uel rone: sed etia eo O' uni λuersalia indicat notarq oia ambiat uno. s. uero ente & bono melius esse cognoscamus.In quarto grada no Iesu supra illae sed supra oe nome qd formari supra oem notioner quae cocipi a nobis possit ipm re sciebamus. Tuc primu Ipm aliquo moscientes cu eu osonestaebamus. Exsibus colligi illud potno Blum redeu ut dicit Anselmus quo nihil maius cogitari pot. Sed id esse qd infinite maius est oi eo Opot excogitari: ut uere dixerit iuxta hebraica littera Dauit propheta. Tibi silentia laus.Hec P solutioe prime ronis dixerimus: unde m a et apitur senestra legitime itelligentiae libro a Dionisii et de mystica theologia 6e de diuinis noibus inscriγbatur.In qbus illud cauendia: ne aut minora faciamus q sint quae ille scripsit. sunt aut magia: aut dum paruu existimamus oe O stelligimus somnia nobis S i extricabilia comenta confingamus. Caput sextum 1 quo secundam soluit rationem platonkoF deprima. s. materia. VM uero obiciunt de ptima materia friuolum est. Illa .ri. quatenus ensq est eatenus una est quinimo si Platonis sectati uerba ad ungue uolunt:
concedant oportet unius illa habere minus ronem q entis. Neq;. n. Pla to uult ea reprsus nihil alioqn quo receptaculti sermadi quo nuuiis quo natura qda & reliqua erit: quae ea esse i thi meo ille confirmat. No e igitur nihil. i. non oloentis expq si Platoni credimus: qui tamen eadem in philebouocat no solu multitudinem quae ut ipsi uolunt opponitur uni: sicut nihil si opponiturenti sed infinitum Mulcindo autem si sit finita non omnino sugit rationes unius quoniam qua fini in est una est at infinita multitudo ita omnino unius ueram no habet sicut nec termini Materia ergo p ima secudii Platone magis ens q una. Quam qui contra disputant ut unum ente superius comprobarent ens non esse tamen unu elle dacebat. lambi laus item Platonicus in eo libro quem facit de secta pythagorica mateγriam primam uocat dualitate eo st dualitas prima fit multitudo dc reliqua's olum Aristoeeles. Dyonillus. Tertius gra
tis librorum dyonisii de mystica theologia de de diuinis notus Iambli S.
207쪽
multitudinum rad1x. Materia ergo prima secundum eum qui magnus adeo 1 terplatonicos est ut diuinus uoceturno solum non una sed multitudo sed radix o squae in rebus multitudinis est. Haec diximus sua illis obieetantes. Caeterum ne unitatis eris omnino est illa sicut ne esset Exactam autem unitatem ab eadema qua ec este recipit forma. pretereo que de unitate eius uel affirmativa uel negatiua disputatur:que ola his notissima: si uel una in Aristotele de ambulat viculam secerint: Caput septim in quo tertia soluit rone platonicopa de multitudine ostenditque dicentibus unum esse ente colus aliquid esse concedendum quod plato negat. Alluntur aut plurimu in tertia rone. No. n. eo mo opponitur multitudo Solutio ter s uni: quomosso opponiturno ensenti. Haec. n. cotradictoriam habet optierationis./ positione: illa aut priuatiua aut cotratia de qua re late disputat Aristotelici decimo libro prime philosophie. Sed uideant quas ruinas incidat qui Ro aduersus uocantur Platonici 5c unu dieuiente superius. Certum est quotiens duo ita se ha/Platonicos P bent genera ut sub altero tang sub comuniori alterum sit : fieri posse ut aliquid in bas dici fecist/ se totis ambitu effugiat: quod tame non egugias suptatis . Hoem. est quare illuddu platonem dicitur esse colus. Exemplum i promptu quia animal colus est homine: potest serio posse unu re ut aliquid sit non homo siue no sit homo quod tame sit animal pati ergo ratioeesse ente su si sit unit ente eoius fieri potetit ut alio sit no ens siue nihil qd tame sit unu atque pri iuF. ita deno ente unu predicabitur quod expresse in sophiste consulat Plato. Caput octauum in quo declarat quomodo quatuor haec: ciis. s. unum uerum et bonum in omnibus sint que sunt post deum. Erissima ergo sia1a e ree qosa ambiut ens unu veru: Ac bonu . Si itau accipiatur ut illo' negatioes sint nihil diuisum sessu θe malu . Addita suthis quatuor duo alia. Alio. s.& res apolletioribus Avicena secutis: qui multis 1 locis philosephia Aristotelis iter potauit:unde sunt illica Auerme magna bella pugnata sed quam ad hoc spectatrparua i re discordia. Diuidui. n. hi quod sub uno itelligit i unu Be aliqd G a Platone no abhorret: si i sophiste iter has coissimas diei oes enumerat alio:& qd sub ente cotiner partiue iens & res sed de his alibi qtuor haec ut pia psequamur aliter sui 1 deor aliteri his q sui post deu quado Oem haec deus habet a se alia habet ab eo. Videamus primo quo insunt rebus
creatis.oia q sui lamst dea habet cam essiciete exeseare dc finale . ab μ.ti .p ipm et ad ipm oia. S1 igit res cosideramus ut a deo efficiete costituutur: sic entia diculuesia illo eficiete re pticipat: si ut exeplari suo qua vocamus idea secundu qua illas codidit deus: qdrat de respodet: uerae dicut. Vera. n. imago Herculis dE: ς uero Ordo in his Herculi eoformatur. Si ut ad vita nqad sine ultimulen ut ne dicuturi Siue quatuor. ro una ly res secudu se absolute accipitur una cognominat .Est aut hie ordo ut Avicenne
208쪽
ptimum unumquodque sub entis rone cocipiatur qm psius essicit ages umquodque si illud in se sit aliquid alioquin non secundum totum quod est esset ab agete Quo fit ut nihil sit post deu.qd cocipiet ex hoc de eoti6 stelligamusqd est ens ab
alio tens finitu: ens participatu . Succedit enti unu .Tertia est ueritas quia postq ealio in se uidedu e an sit tale quale e meplar ad G fuit sermatui cui si simile 1ueititur reliqua ut in illud ut pote assine atque cognatu p bonitate seco uertat. Equali aut haec esse ambitu quis nouideatida aliquid esse certe&unue et Namsi ununon dicit nihil dicit ut ait Plato in sophiste Est enim illud quicquid est a se indiuisiim θι ab aliis diuisum: q no sent ipsum. Hoc aut intelligimus m dicimus unum Veru couer νsiue ut Platonis uerbis loquamur est ide sibi θc ab aliis altera qd unicuique rei co ti cum ente .gruere i eode dialogo ipse co firmat. Vetu e et necessario. Nasi e homo utique ue rus est homo:ideque dictu hoc no esse veru auru Sc no esse auru na ea dicis veru Augustinus aurum non est. Hoc significas: uidetur quide auru 8c est aliqd simile auro sed noest aula:propterea Aurelius Augustinus definies in seliloquiis O sit uetu ait u e id qd eres no ita accipi debet ut ide silens & vera. Sut. n licet reide: rone tam&di stoe diuersatqre unu p alid dfiniti no debet sed hoc exprimeρ uoluit Aug.
tuc dici te uera cu est id qd uocatur 6c else dicitur: ut tac veru e auru cu auru e & Bonu couer
no aliud est q aurum. Hoc est ergo quod dixit veru e id quod est: quod quidano licum ente. aduertentes tauruam iaciut dissinitioni. Similiter aut&bonu est gavo equa maatenus est bonu e klonge errat Olympiodorus mea Oe snia sic credes probare ali uersus olymud esse bonum Sc ensi qmbonii simpliciter desideramus.Nῶ aut ee simpliciter sed piodorum ιbene esse ideoque fieti posse ut si male sit nobis no ee desideremus. na ut illud om mittamus an Ous male de misere est recto Se naturali deside appetere possunt in no sint:n5 aduertit ille sicut multiplex est esse ita multiplice re bonitate. Est. n. primo esse naturale reru ut homini. esse hominem:leoni esse leonem lapidi esse lapidem to esse re naturalis bonitas indiuidue sequiu.Sut alia esse: q aduentitia dici possunt ut hes O sapiete esse pulchra esse staut queadmoda aut sapietia 5c pulchritudo alia entia sunt ab humanitate ita alia bona sunt. Aliud. n. na humani/tas qua homo e homo aliud bonu sapietia qua no ia ho: sed ho sapiens evadit: si γcut & hec aliud εc illa aliud ens & est & de . Sicut ergo Oia app-t bona istaesa appetunt esse θc primo quidam eam appetant bonitatem quae esse naturale cosequitur:quoniam haec fundamentum sequentium bonitatum: quae illi omnes adueniunt ut sine illa stare non possint. Quomodo enim erit faelix qui omnino non erit: uerum non illa eis fassicit bonitas quam tunc adipiscuntur cum primum stant: sed cupiunt accedere fc reliquas: quae illam primam absoluant 5c exornent sicut aute re dicimus preter primam ab eis bonitatem alias appeti bonitates ita uere dice re posssumus prer primu ee desiderari ab eis alia ee: quia aliud esse est esse falicem
aliud esse hominem. Et si quis det fieri posse ut quis nolit esse si non sit talis non sequetur ut putat Olympilaorus aliud esse bonum aliud ens sed aliud ee ens hominem aliud talicitatem: paritetu aliam hominis bonitatem aliam talicitatis r
209쪽
quam altera .i. prima ho no uult nisi heat & secui a. ommitto an easse rone ali Ula,nu simpliciter dicatur & ens simpliciteri an qd ens dr: simpliciter bona tale: &ω nu simpliciter tens tale dicat .no. n. hicota disputadi locus: uere ergo dicebamus unus V e eatenus ee nu qtenus e. uidit. n. deus cuneta quae secerat&erant valde bona. Quid rura bono opifice sunt: qui sui similitudine omnibus im/ptimisque sunt ab ipso.In entitate igitur rerum admirati potetiam essicientis possumus destinueritate uenerati artificis sapientiam in bonitate reclamare amantis liberalitatem in unitate suspicere condito is unicam ut sic dixerim simplicitatem rQuae unumquodq; sibi tum omnia iter se inuicem tame ad se ipsum uniustom/ria: sic unumquodq; ad suimet: ad aliorum: ad dei postremo uocans amorem
Examinemus & eotii opposita an equali similiter ambitu sint falsum & nihil ide Malu& ni, esse ostenduntqsupra diximus.Malum&nihil si dimire dicamus reclamabunt hil couerti. philosophi pariter theologi. Quare&facere malum nihil est facere dici solet
Cotta errore mali non esse causam essicietem sed deficientem unde illorum insania cosutatur manicheoru qui duo principia posuerunt a rerum bonorum alterum malorum ouasi efiicies Nihil&diui aliquod p incipium mali esset. sed diuidere remide esis destruete: nec ita possusum couerti mus rei cuipiam suam&naturalem unitatem adimere: ut nihil minus illius esse insua integsitate remaneat. Non enim totum est sue partes sed illud unum quod Aristoteles dissultat ex partibus ut docet Aristoteles octauo libro prime philosophie. Quare si in partes diuidas totum partes remanet quidem totum autem quod diuiditur ipsum non remanet sed desinit esse aistu: Ac potentia tantum est sicut partes: que prius erant potentia tunc esse actu incipiunta quippe que prius cum erant in toto unitatem propriam actu non habebant quam tunc primum sortiuntur: cum se
Parate a toto ipso per se subsistunt. Caput nonum in quo declarat quomodo illa quatuor in deo sint. Xaminemus rursus qualitet haee Iunt in deo eui non insunt in respectue ad causam quam non habet ipse .n. omnium causa a nullo est: duplici autem ratione in deo possunt eo siderari aut quatenus aliorum caula et quae distinctio creatis rebus no couenit quatum ad presens nescitium attinete quoniam deus sic esse potest ut non sit causa. Alia non sic esse possunt ut nosint ab eo igitur deum primitus sic concipimus ut sit uniuersitas omnis actus: plenitudo ipsius esset quam tutelligentiam ita subsequitur ut Ct unus ut nec oppositum concipi possit. inde quantum aberrent: qui plura prima principia fingui plures deos. Statim&uerissimum est: quid enim habet quod appareat esse 5c no sit Boni tre, eo qui stipsum esse cosequens certe ut sit 5e ipsa uetitur sed & ipsa bonitas erit. γditicies seeu, Conditiones ut scribit Plato in philebo ut sit perse iam lassiciens expedii olatone. autem hoc quod tale concipimus perseetum: quia illi nihil deerit quir ' est omnia etit sussiciens quia illud possidentibus nihil deerit in quo inuenient ori
210쪽
eri expetendum: quia ab illo & in illo fiunt omniarque expeti aliqua ratione posisunt deus ergo plenissima entitas indiuidua unitas solidissima ueritas beatissima bonitas.Hec ni fallor est illa 'κ rucr. i. quaternitas per quam Pytagoras tu Pythagoras. eabat uocabat principium semper fluentis nature principium .n .haec quae unus sunt deus omnium esse demostrauimus: sed & iuramus per ea que lanista que sit
ma r que diuina sunt r quid illis aut firmius aut sanctius aut diuinius Quod
si deo ut rerum causa est appellationes has quatuor assignemus ordo totus inuertitur. Primo enim unus erit qina prius in se intelligitur q intelligatur ut causa. Secundo erit bonus.Tertio uerus: Quarto ens. Nam cum ca quae dicitur finis priore eaqest exemplaris & exemplaris mor est ciente. primum .n appetimus habere quo ab iniuria tempestatum protegamur tum ideam domus mente cocipimus postremo in materia viam extrinsecus essiciendo formamus quate si quemlam dum supinis capite definiuimus bonum ad caulam finalem uerum ad exempla remens ad etaientem spectat deus ut caest. primo boni tum ueri possremo en iis rationem habebit quae omnia breuiter hic perstringimus. sceta alioquin questionum mestarum ait magnarum.
Caput decimum in quo totam disputationem ad intae institutionem A morum
Erum ne aliis potius q nobis disputemus illud curandum ne altissima pu is utantes in numili. i.indigna his conditione uiuamus: quibus caelitus Nota. datum ut indagare caelestium etiam rationes possvnus. Sed illud assi/due meditandum hanc nostram mentem rcui diuina etiam peruia sunt ex mortali seminio esse non posse nec selicem alibi indiuinorum possessione suturam itato magis du. hic quasi adurata peregrinatur propinquare felicitati quanto posthabita cura terreninam ad diuina se magis e sit 5c accendit admonere autem inprimis spresens disputatio uidetur ut si esse beati uolumus beatissimum omni Vnitatis P um imitemur deum unitatem in nobis ueritatem bonitatem possidentes. Vni/ cem turbattatis pacem turbat ambitio & sibi herentem animu extra se rapit de in diuersa qua ambitio. si laeeta trahitat. discoepit. Veritatis splendorem & lucem in ceno in caligine uo ueritatis spleluptatum quis non amittet bonitatem furacissima nobis furatur cupiditas. i. aua dor uolupta xitia. bonitatis. n. peculiare hoc comunicare aliis bona quae possides. quare cuque tibus inuscareret Plato cur deus e didit mussu: respondens ipse sibi bonus inquit erat. Haec tur . sunt illa tria superbia. s. uitaerconcupiscentia camis 6c concupistentia oculorurquae Bonitate cu/ut scribit Ioandii ex musso sunt & no sunt ex patre:qui ipsa unitas ipsa ueritas ip piditas aula bonitas e. Fugiamus huiu ergo.i.a musso si positus in maligno molemus adpa fert.
item ubi pax unifica. ubi lux verissima ubi voluptas optima sed sis dabit penas Nota. ut illuc volemus. Amor eoru q susum sui. Quis adimet libido re' que sup terra Ioatmes . quam sisectemur iacturam facimus Sc unitatis de ueritatis Sc bonitatis. n. Nota.