장음표시 사용
171쪽
est permissus vacare, multo minus permissus sit vacare Titulus Patriarchalis Ecclesiae Hierosolymitanae. Verum, cum isti successores, quos in Patriarchais Hierosolymitano habuit Petrus άPalude,viris eruditis omnino ignoti sint, non est Operae pretium illorum studiosius perquirere nomina , quibuS nudus tantum Patriarchae Hierosolymitant titulus ,
absque ulla recuperandae possessionis spe , datus est in Ecclesia Roma ua. A tempore siquidem amissi a Latinis Orientis , Apostolica Sedes jus , quod semel assumpserat, providendi Ecclesiis tam Patriarchalibus , quam Λrchiepiscopalibus in Oriente sconstitutis, retinuit, soletque etiamnum Legatis Apostolicis, & nonnullis aliis Ordinatis Episcopis conferre titulum alicujus Ecclesiae , quae est in partibus Infidelium. Sed satis hactenus dictum sit de Ecclesiae Hierosolymitanae Patriarchis, quorum seriem , quae in Chronico Panuini On brii, & Genebrardi minus accurate texitur, in meliorem Ordinem, post doctissimos Viros odori cum Resilaidum,& Papebroebium redigere necessarium e1se duximus . Id fortasse non perfecimus, conati quidem
D. Numquid Ecclesiae Antiochena & Αlexandrina Saeculis XIII. & XIV. suos habuerunt P triarchas ἰM. Antiochia anno millesimo nonagesimo Octavo Latinorum armis occupata, coepit Ecclesia Λntiochena habere Patriarchas Latinos , quorum
seriem in Colloquio secundo in Historiam Saeculi
duodecimi texuimus usque ad Eliam Ribertum Regiensem , antea Episcopum Brixianum , qui Patriarchatum Antiochenum obtinuit anno MCCXL.
172쪽
& obiit anno MccxLvII. At quinam, post illum Eliam ubertum, ex Latinis Patriarcha Antiochenus fueriti incompertum plane esse ex Panvino Onupbris, ct ex Genebrardo in Chronico ibidem observavimus. Habuerunt etiam Graeci Schismatici post captam a Latinis Λntiochiam suos Patriarchas Grscos Antiochenos , qui tamen Omnes pene ignoti sunt, ac
subinde eorum series describi haud potest. Quod spectat Patriarchas , qui Saeculis XIII. & XIV. Ecclesiam Alexandrinam rexerunt, neceste non est, ut in eorum contexenda serie diutius hic immoremur.
Ostendi inus quippe in Colloquio secundo in Historiam Saeculorum teptimi & octavi . nos seriem Patriarcharum Alexandrinorum dumtaxat haberi descriptam a Severo , Elmaeino , Abulfarago , & ab aliis Scriptoribus Arabibus Sectae Jacobitarum addictis , qui data opera in texenda i serie Patriarcharum Alexandrinorum, post Dioscorum, Haereticum Eutychianum , qui in quinto Saeculo, seu anno CCCCxLI v. Sancto CFrillo successit in Patriarchata Alexandrino,meminerunt dumtaxat Patriarcharum Eutychianorum & Jacobitarum , qui Ecclesiam Alexandrinam occuparunt, praetermissis tam Orthodoxis , quam Haereticis , qui, licet fuerint Patriarchae Alexandrini , 'acobiticam tamen , seu Eutychianam Sectam , non sunt professi. In hac igitur referenda serie Patriarcharum Alexandrinorum Jacobitarum tempus & operam hic male locari non debemus , si tamen eam habere desideres , lege sis jam citatum Colloquium nostrum secundum
in Historiam Saeculorum septimi,& octavi, ubi post Clari stimum Eusebium Mnaudotium in sua Historia Patriarcharum Alexandrinorum. doctistimos Opera.
173쪽
ris BolIandiani Continuatores in Dissertatione chro- nologica de Patriarchis Alexandrinis , quam ad TO-mum 3. mensis Junii praemiserunt, seriem Patriarcharum Alexandrinorum a laudatis Scriptoribus Arabicis & Iacobitarum Sectg addictis descriptam inseruimus, ac integram dedimus , a tempore videlicet S. Marci Evangelistae, qui fuit primus Patriarcha Alexandrinus, usque adsoannem XV. qui fuit centesimus tertius Patriarcha Alexandrinus , quique, ut referunt Bollandiani operis Continua. tores ex Epistolis a P. Bernario Societatis Iesu 1criptis, Chrisma, quod ducentis ab hinc annis factum non fuerat, magno apparatu consecravit anno millesimo septingentestimo tertio. Sed tempus est , ut vasa colligamus, ac familiarem nostrum larem redeamus. Cave tamen, ne otio indulgendo ,& porrectis pedibus in utramvis aurem dormiendo , imparatus accedas ad proximum nostrum Colloquium , quod
postridie de Haeresibus &Controversiis, quae Saeculis XIII. & XIV. in Ecclesia exortae sunt, habituri sumus.
174쪽
De Haeresibus G Controversiis, quae Saeculis XIIL G XLV. enatae sunt in Ecclesia.
DIsCI- IEDIus experientia comprobavi, ad PULUS. veram itudio & lectione sapien- tiam comparandam , nullam diei partem utiliorem esse , quam diluculum , dum Sol novus ex Ories vigorem & alacritatem affert rebus omnibus, hominemque ad vitae munia revocat δdum habile est ad omne ministerium corpus , Morgana tranquilla sunt ac serena. Quapropter , summo mane hodie expergefactus, huc recta ominni festinatione venire properavi, ut te de Haeresi bus & Controversiis , quae Saeculis XIII. & XIV. in Ecclesia obortae sunt, disserentem pronis auribus
MAGIsTER. Tibi ex animo gratulor, quod illos non imiteris juvenes , qui horaS matutinas, optimam vitae partem, intempestivo somno perderi solent, quique a somno excitati tam aegre e locio divelluntur , ut, dum oscitant, caput scalpunt, suosque nervos distendunt, tota praeterfluat hora. Si Faber aerarius ob vile lucellum surgit ante lucem, quanto magis juvenes expergefacere debet amor coelestis sapientiae, quae apud Salomonem clamitat et aui mane vigila.erint ad me, invenient me .
Non mediocris profectus est, si quis suo quaeque tempore gerat, S matutinas horas studiis impen- Tom.V. L dat;
175쪽
dat; cum certum sit, in studiis plus essici una ho-Ia matutina, quam tribus pomeridianis, idquo nullo corporis detrimento. Ne igitur tam pretiosi temporis iacturam faciamus, nostrum , sit placet, Colloquium incipiamus ab Haeresibus , & COntroversiis , quibus SaecuIo decimo tertio vexata est Ecclesia. Dein , alias expendemus Haereses , &Controversias, quae Saeculo Ecclefiae decimo quarto originem habuerunt. D. Albigensium haereseos exordia, errorum portenta, flagitiorumque monstra sat superque sin tertio Colloquio in Historiam Saeculi duodecimi exhibuisti. At, cum execrabilis illa Secta, sicut ibidem observasti, Saeculo decimo tertio ita invaluerit, ut ad eam exterminandam necesse fuerit Sacram militiam indicere , praestat nunc , ut breviter describas felicem faustumque exitum illius Sacrae militiae, qua feralis illa Hydra lethali vulnere petita tandem aliquando obtrita ac profligata est . M. Quod Haereticis a Deo, a conscientia ,& a bona mente relictis usu venire solet, ut videlicet, in illo barathro, in quod se temere conjecerunt, pertinacius haerere ac perire, quam . ex eo emergere & resipiscere malint; Id Haereticis Λlbigensibus , quos penitus occaecaverat impietas cum singulari superbia coniuncta, contigisse compertum est . At enim nefariae istius Sectae Principes , qui sub finem duodecimi Saeculi, sat habuerant in privatis , & in publicis congressibus, in
tenebris & in luce, verbo, scriptoque spargere i , disseminare, propagare virus impietatis suae , de ea virtutis probitatisque specie, quam gnaviter mentiebantur, populum suis erroribus inique coris
176쪽
rumpere; tandem ineunte Saeculo XIII. insolentiores facti, & R mundi Comitis Tolosani fulti prs sidio in Ecclesias immaniter grassari coeperunt,Templa spoliarunt, incenderunt domos , violarunt Sacras Virgines, innoxios trucidarunt, Sacerdotes
exquisitissimis suppliciis & acerbissima morte affecerunt , atque plures florentissimi Galliarum 1 e -- gni Provincias ferro flammaque devastarunt. Ferebatur ad pompam error civium sanguine satiato furore armatus , cui parentes liberis, opibus divi- tes , imi d plebe capite suo litabant. Tanta molet miseri laborabant, ut fallerentur, ut perirent. HO-rum se furoribus ac stragibus opposuit Innocentius III. qui tum temporis universat Ecclesiae clavum feliciter regebat, & ut commune illud incendium' restingueret, consiliis improborum ressisteret, au- , daciam debilitaret, machinationes frangeret, er-s roremque e Galliarum Regno deturbaret, sacram militiam adversus haereticos Albigenses , quos ad λ meliores partes reduci, &, depositis erroribus, ad mentis sanitatem serio converti posse nulla amplius' spes erat, indixit. Collectus itaque est Crucesi-
- gnatorum exercitus, cui, praeter multos Duces ac
ii Comites , inscribi voluerunt innumeri Episcopi S :; Ecclesiastici viri. Eiusdem Sacri Belli Dux electus' est Simon Comes Monfortius , cujus praeclaras dotes o describit Petrus de Valle Cernati cap. I 8. Historiae r Albigensium. Totus igitur in Catholicorum cau- sam incumbens Simon Monfortius, Heros invictissiri muS , uno armorum impetu & continenti sexto trii umphorum Haereticos Albigenses debellavit, & in- 1tar Iudae Macbabaei, Coelo pro ipso pugnante, cun ih ctis humanis viribus superior visus est. Biterr ' L 1 pri
177쪽
primum copias duxit. Capta Urbs , ac Civium caedes promiscue facta est ipsa die Sanctae Mariae Magdaleme sacra, quam Christi concubinam , per summam blasphemiam scelerati illi Haeretici appellare non verebantur. Mox Carcassona, & criterae Urhes, Castraque perduellium munitissima sese victori Simoni Monfortio dediderunt. Comitis Fuxensis copiae, qui R mundo Comiti Tolosano Rederatus erat, ad Castrum Sancti Martini suis. dissipatae ac profligatae sunt. Denique ad Murelium, seu Muretum, in agro Tolosano oppidulum , Simon Monfortius de Albigensibus insignem reportavit victoriam. Habebant Albigenses in suo exercitu centum millia armatorum , quorum agmen ducebat. Petrus hujus nominis IL Aragonum Rex , qui suppetias tulerat assini suo Comiti Tolosano, utpote cui sororem suam Leonoram collocaverat. Ex adverso Simon Monfortius , qui non plures octingentis equitibus, & mille peditibus in exercitu suo numerabat , divino praefidio confisus praelium conseruit , & praeeunte Sancto Dominico ordinis Praedicatorum Fundatore, qui, velut alter Moses, inter graviora discrimina intentissimis ad Deum precibus vacabat, & Crucifixi e figiem, quam naanu gerebat , militibus ostentabat, ingentem hostiunt
multitudinem caecidit, atque internecione delevit, quos inter Petrus Aragonum Rex pugnans occubuit . Plus viginti millia desiderata , caeteri armis exuti, sicut referunt Paulus M illus , Petrus de Valle Cernati cap.Lxx I. & Lxx II. Historiae Albi gensium , & Rigordus in lib. de Gestis Philippi Augusti
ad annum MCCxI I I. At, proh dolor i strenuus ini-litiae Dux Simon Monfortius, qui tot pericula evaserat,
178쪽
serat, toties e medio igni ac ferro salvus & incolumis redierat, dum Tolosam obsidet, vibrato per machinam saxo setius interiit anno MCCxv I I. & Comitatum Tolosanum , quo, ob egregia sua in Ecclesiam promerita, & propter Apollasiam Radimundi Comitis Tolosani, donatus fuerat, reliquit filio suo Amesrico. Paulo post , Radimundus , qui, ut mox diximus, ob suam Apostosiam Comitatu ΤΟ-Iosano abdicatus fuit,subitat morte extinctus est, sacraque sepultura privatus, quod impaenitens obiis set, & Ecclesiam , dum viveret, sua, in fovenda ac propaganda Albigensium haereti, pervicaci dilaceriras et. Hic R mundus superstitem reliquit eiusdem cognominis filium, dictum Rismundum Iuniorem . qui, Comitatum Tolosanum, quo suus pater
exutus fuerat, armis repetere VolenS , Bellum m
vit contra. matricum, qui in possessionem ejusdem Comitatus patri suo Simoni Monfortio successerat. Sed Amatricus hujus Belli molem viribus imparem suis expertusdura sua transfudit in Ludovicum VIII. Galliarum Regem, qui numerosum exercitum
Cruce insignitum duxit in Λlbigenses, oppida,
castraque plurima, & Αvenionem post trium mensium obsidionem recepit anno MCC xxv I I. sicut Gesta ejusdem Regis , & Guillelmus de Podio Laurentii testantur. Demum, sacro contra Albigenses Bello suscepto, S.Lud Hileas Galliarum Rex hujus nominis M. adhortante Gregorio m. suis Litteris Apostoli. cis , quas Annalibus Ecclesiasticis inseruit Odoricus Asnaldus ad annum MCC xxv I I I. finem imposuit, induxitque R mundum Iuniorem ut consentiret in eas pacis conditiones , quas inter, hae praecipuae erant, ut Rinmundus Comitatum Tolosanum ab
179쪽
Haereticis Albigensibus purgaret, eosque viis omnibus exterminaret: Damna,illata Ecclesiis ac M. nasteriis , resarciret, earumque Iura & libertates dessenderet: Ioannam, filiam suam unicam , uni ex Regis Galliarum fratribus daret uxorem, quo ex matrimonio, si nulli procrearentur liberi, nihil minus Tolosanus Comitatus, post eorum ac Riy- mundi Comitis obitum,ad Galliarum Regem, ejusque succestores transiret. Has & alias hujusmodi conditiones pacis contentas in Tractatu, quem referunt Duchonius Tomo 3. Historia Francorum Scriptorum , & Catellus Historiae Comitum Tolosanorum lib. a. postquam jurasset Radimundus Comes in die Sancto Parasceves, praesente S. Ludovico Galliarum Rege, & innumera Praelatorum, Procerumque multitudine, absolutionem a sententia excommunicationis , qua perculsus fuerat, accepit a Legato Apostoliso , qui ei in pinitentiam iniunxit ,
ut Crucem contra Saracenos sumeret, & sacram
Militiam in Palaestina per quinquennium gereret. Hunc in modum finitum est Bellum sacrum , & extincta plane in Galliis Albigensium Haeresis , suas
etiam hanc in rem curas conferente ipsomet v mundo Iuuiore Comite Tolosano , qui ad exaltationem Fidei Christianae, ad radicitus extirpand a Haereticam pravitatem, ad conservationem pacis , & ad bonum totius Comitatus Tolosani statum conservandum & in melius reformandum Sancti Gmas leges tulit anno MCCXXXIII.
D. Perniciosissimis Haereticorum conatibus, ne Religioni noceant, & Catholicae Ecclesiae pacem perturbent, armis temporalibus resiliendum
vile, nemo certc negare potetit. Si enim ille, qui
180쪽
hostem, ferrum ac flammam minitantem, atque iustulum patriae petentem quieto, tranquilloque videret animo.vel ei periunctorie aut leviter te Opponeret , impius, reusque perduellionis haberetur, ει nisi contenderet acerrime, vimque vi defenderet, defuisse Reipublicae merito censeretur; quanto magis exardescere debent avitae Religionis propugnatores , & armis etiam temporalibus, ii necesse sit, comprimere furorem haereticorum, qui ad suos stabiliendos errores conjurantes, in Nen- Rionem, qua nihil secundum Deum antiquius liabere debemus, hostiliter grasiantur . Optime a que se gessit Innocentius III. Pontifex Maximus,dum sacram Militiam ad frangendos Haereticorum AP bigensium impetus , indixe, secutus hac in re la datissimum illum morem, quem, ut nuperrime audivi a viro erudito, a tempore constant- ΜVn Imperatoris omnia comprobarunt Ecclesiae S e M.
Sed dicas nunc, quaeso, quid sibi velit istud Sanctae Inquisitionis ossicium , quod ad exscindendas ol-bigensium Haereseos reliquias Fratribus Pr dicatoribus a Sede Apostolica demandatum enc aicitur ἐM. Ad Haereseos Albigensium 'expugnati
nem & Haereticorum conversionem miserat Inn centius III. Pontifex Maximus Legatos Apostolicos Arnaldum Cisterciensem Abbatem, Petrum de Castro novo, & du bum ejusdem ordinis Professores , qui, adjunctis sibi Cisterciensis itidem ordidinis duodecim Abbatibus,Haereticos ad gremium Ecclesiae qua fervidis concionibus, qua disputatio nibus , reducere pro viribus tentarunt. Accessit sanctae Dux Praedicationis Didactis, Oxomensis in