장음표시 사용
141쪽
tifices Maximos natione Gallos,Clementem V. φ amnem XXL seu XXII. & Benedictu XI. seu XII. quatuor alii Summi Pontifices,natione itidem Galli, Sedem Pontificiam in Galliis, seu Avenione fixerunt,videlicet clemens VI. Innocentius VI. urbanus V. di Gregorias XI. qui postremus, ut mox referemus, relicta tandem Avenione, Romam petiit, & ita eam Urbem . post diuturnum exilium ab Italis tot quere lis , verbisque defletum , Sedem Pontificiam retulit . Benedicto itaque XL seu XII. successit in Sedeo Pontificia clemens VI. ante promotionem Petrus
RegeriM dictus, natione Gallus, patria Lemovix , in territorio Castelli Malimontii natus ex nobili genere . Fratrem habuit Guillelmum gerium C mitem Bellifortis, qui fuit pater Gregorii XI. Pontificis . Apud Arvernos Monasterio cφ-Dei, O dinis Benedictini, nomen dedit Petrus Figgerius
antequam pubertatis annos excessisset. Dehinc,
Lutetiam missus, ita Philosophicis, Theologicisque
disciplinis excelluit, ac Lauream Doctoralem in Academia Parisiensi prometitus est. Abbas Fiscanensis primum fuit, deinde Atrebatensis Episcopus , hinc Senonensis Archipraesul , tum Rotoma
sensis, postea a Benedicto XL seu XII. creatus Cardinalis xv. Kalend. Ianuarii ann MC xxxv II. tituli SS. Nerei, Or Acbillei, postremo , electus est Pontifex Maximus in Conclavi apud Fratres Praedicatores Aventonenses die vIn Maji an.MCcCxLI I.& die Sacra Pentecostes, quae suit xvI. ejusdeu mensis, coronatus est , & appellatus, ut mox diximus , clemens G. Hunc Petrarcha litterati mum Pontificem appellat, tam felicia dc invictae memoriae, ut quod semel legisset, oblivilci nullatenus
142쪽
posset, ct quod mirabilius est, inquit, hae memoriai resigno quodam eapitis ictu, esus ιngens suprema Sertice cieatνix remanserat,ei provenerat. Clementi VI. .i summis precibus, missaque honorifica Legatione , Romani supplicarunt, ut in Urbem rediret. Sedi eorum votis obsecundare haud potuit Summus Pontifex , quod Ludisicus Bavarus, Imperator Ec , clesiae perduellis, Romam , totamque Italiam tutas, haret, quem proinde Pontifex anathemate percu- , lit, eumque omni Iure ad Imperium exuit, ut vi-ι dere est in ejus Decreto, & in Epistolis ad Princi, pes Electores directis, quas in Ecclesiasticis Anisi natibus inseruit Odoricus Mynaldus ad an.MCCCXLVI. Ioannam Siciliae Reginam, ac Provinciae Comitis s. iam , Regno suo pulsam a Ludovico Ungariae Rege, i, Paenas de nece Andrea Regis fratris sui, ejusdemi que Ioanme mariti, cujus illa suspicione laborabat, repetente , Avenione honorifice suscepit, insontem, declaravit, eique dispensationem indulsit matrio monium ineundi cum Ludovico Tarentino Principe. Ab eadem Regina Ioanna, cui pecuniae Opus erant, ut in suum Regnum, quod Ungarorum Rex reli- querat, cum marito suo redire posset, Avenionem cum omnibus Juribus emit idem Pontifex,ut vide- . re est apud nostrum Betovium ad an.MCCCxLvI I. ubii Instrumentum ea de re confectum, seu Contractum . venditionis ex Archivis Vaticanis,& Molis Hadria ni exhibet . Pie obiit clemens n. die vI. mensis De
, Cembris anni MCCCLIet. cum sedisset annos xI. Fuit Pontifex vere Maximus , clementiae ac mansuetudinis laude insignis. Flagellantium Sectam damnavit anno MCCCxLIx. Iubilaeum ab anno centenario
ad quinquagesimum reduxit. Pacem inter Princi- Tom. I pes
143쪽
pes Christianos conciliare maximopere studuit . Sacram Expeditionem contra Turcas , communeS. fidei hostes , indixit. Proserendis Ecclesiae finibus,& extinguendo Graecorum Schismati , missis ad Ioannem Pauologum, eorum Imperatorem, litteris ac Nunciis, animum adjecit, multumque fuit sollieitus de Armenorum salute , ut liquet ex ea
Epistola, quam Summus ille Pontifex scripsit aclconsolatorem Armeniae Catholicum, & universum Clerum, in qua quatuordecim Capita circa authoritatem Ecclesiae Romanae, & Summi Pontificis credenda Armenis proponit, quam Epistolam
recitat Odoricus urnaldus ad annum MCCCxLvI. num. 68.
Clementi M. Pontifici Maximo successit in Cathedra S. Petri Innocentius VI. antea dictus Stepha nus Alberti, natione Gallus, Cardinalis Episcopus ostiensis, electus Aventono Summus Pontifex die xxv III. mensis Decembris anni MCCCLII. Ab exo
dio Pontificatus sui constituit , ut omnes Praelati saliique Beneficiarii ad Ecclesias suas sub anathema tis poena proficiscerentur, & in iis , juxta sacros Canones, residerent. Sanxit etiam, ut Ecclesiastica Beneficia, nulla habita ratione nobilitatis, seu generis claritatis , conferrentur tantum viris doctrina & pietate probatissimis, di quibus Christi &Λpostolorum vita cordi esset, sicut refert uidius Cardinalis Viterbiensis . Sacram contra Turcas Expeditionem a suo De cetare indictam promovere, de ad optatum exitum perducere, in votis maxime habuit , Cum Graecorum Imperatoribus tacuaeno primum, deinde Ioaane Palaesogo de coniunctione Ecclesiae Graecae cum Romana per Lega-
144쪽
, tos egit. Beguardos haereticos in Germania ex i terminari jussit, & nascentem in Anglia haeresinae , , quae Originale peccatum, & merita bonorum opem,
i rum negabat, in ipso ortu extirpavit. In quosdam Fratres Minoritas , qui contra definitionem 7ω l nis XXL seu XXII. pertinaciter disputabant, & spii ritu potius Pithonico, quam Prophetico, nonnullat vaticinia temere in vulgus spargebant,severe anim i advertit Innocentius Pacis inter Principes Chri, stianos conciliandae, & potissimum inter Eduardum ι Anglorum, &soannem Francorum Reges procu , randae studiosissimus fuit. Caroli hujus nominis In. Imperatoris inaugurandi provinciam Petro Ber trandi juniori, Ostiensi Episcopo, & MEgidio Albo notio Cardinalibus demandavit. Ludovicum Mar Chionem Branciburgensem , Ludovici Bavari ImPαι filium, Censuris Ecclesiasticis ob Schisma pater, num irretitum, veniam enixe postulantem, in communionem Ecclesiae recepit, post emissam ab eo professionis Formulam, quam ex Tabulariis ArcisS. Angeli, & Bibliothecae Vaticanae exhibet Odoricus ι Ronat s ad annum MeccLix. Ordinibus Religiosorum Mendicantium, in ea, quam habuerunt cum *chardo Armachano Episcopo gravissima controversia, impense favit idem Summus Pontifex, pro
hibuitque Λrchiepiscopis de Episcopis Angliae, ne, Fratrea Mendicantes in Consessionibus excipiendis, i Praedicationibus, Sepulturis, ac Eleemosynis impe- . direntiac per suos subditos impediri permitterent.. Obiit Avenione ranocentius o die xvi. mensis Se . pleinbris anni MCcCLx I I. Pontificatus anno x. & in. Carthusia villaenovae sepultus . Hunc Pontificem
. multis encomti. celebrat vitae ipsius Autitor, quii. i a tamen
145쪽
tamen testatur , eum carni & sanguini plus aequo indulsisse, & in nepotes ac propinquos profusiorem fuisse, quam Pontificia dignitas postulabat. Innocentium n. in Sede Pontificia excepit: urbanus hujus nominis V. dictus antea Guillelmus Grimoaldus natione Gallus, Grisaco in Dioecesi Mimatensi oriundus, ordinis Benedictini Monachus,
Coenobii S. Victoris apud Massiliam Abbas , Sedis Apostolicae in Regno Siciliae & Neapolis Legatus,
ct tandem,praeter suam & Omnium expectationem,' Deo inspirante, Summus Pontifex , absens licet , electus est Avenione die xx .mensis Septembris anni MCCCLxI I. & die v I. mensis Novembris ejusdem anni fuit in eadem Civitate coronatus atqu consecratus. Sub initia Pontificatus sui Tyrannos Italiae domuit ac in ordinem redegit urbanus V. Sacram Expeditionem contra Asiaticos Saracenos indixit, quae tamen Optato exitu caruit. Romam anno MCCCLxvII. iter suscepit, & huic Urbi Sedem restituit, in qua fuerat a S. Petro collocata . Exce
pit in eadem Urbe Toannem Palaologum Graecorum Imperatorem, qui subsidii contra Turcas a Latinis impetrandi spe inductus, Romam accessit anno MCCCLxIx. ubi Schisma ejuravit & Ecclesiae Romanae fidem professus est, juxta praescriptam a Seodem Summo Pontifice formulam, quam refert odoricus Radinaldus ad annum MCCCLxIx. Rebus in Italia ex animi sententia compositis, A venionem anno MCCCLxx. repetiit urbanus V. quamvis eum si in Gallias rediret, confestim moriturum S. Bri titia a Deo edocta ipsi praenunciasset. Verum , gravissimis causis ac rationibus, quas inter praecipua fuit Regum Galliae di Λngliae conciliatio, per-
146쪽
motus summus ille Pontifex ,Roma prosectus Avenionem peryenit die xx Iv. mensis Septembris , ubi paulo post morbo correptus,pie obiit die Ix.men
iis Decembris ejusdem an.MCCcLxx. Pontificatus IT.
Petrarcha Epistola I. libri 7. Rerum Senilium , hunς Pontificem Maximum laudat, quod Academias, Collegia, ac Viros litteratos suo patrocinio foverit, quod Disciplinam Ecclesiasticam Instauraverit, mores reformarit, Beneficiorum pluralitatem damnaverit, Residentiam in suis Ecclesiis ac Beneficiis Praelatis, aliisque Beneficiariis districte injunxerit , quod denique immoderatum vestium resercuerit luxum, quem idem Scriptor,tacundia, & ar te poetica sui Saeculi fa ite Princeps, ibidem eleganter describit. Adeo a voluntate propinquo81uOS ditandi, aut promovendi alienus fuit urbanus V. ut nepotem suum , non Principem , aut prismariae nobilitatis foeminam , sed filiam Mercatorii Montispessulani ducere voluerit. Guatorum orydinem a B.'oanne Columbana institutum, & Ordirnem Salviatoris a Sancta Brigitta conditum apprO- havit idem Summus Pontifex, sibique aeternum dem vinxit Ordinem Fratrum Praedicatorum , dum ea Concessit Corpus S. Thoma Aquinatis, quod in Mornasterio Fossae Novae Cisterciensis ordinis sepuletum erat, illudque in Tolosanum noliri ordinis Conventum deferri jussit. Brachium vero dextru ejusdem Sancti Thomae Aquinatis Parisios transmitti voluit, eoque inaestimabili thesauro, nobisvi charissimo, ditavit Conventum ac Collegium n
strum Sanislsacobi, quod Viris illustribus sempς et
147쪽
S. Victoris Massiliensi, ubi, teste laudato PetrarebaEpistolair. libri I 3. miraculis post obitum elaruit, electus est , consentientibus Cardinalium QR fragiis, Pontifex Maximus Petrus Rigerii, natione
GalIus, patria Lemovicensis, Clementis n. ex fratre Guillelmo Comite Bessortio nepos , S. Maνia Nova Diaconus Cardinalis, ae die v. mensis Ianuarii anni MCCCLxx I. consecratus & coronatus est, dictusq; Gregorius M. Tantam sibi omnium conciliaverathenevolentiam, ut teste Spondano ad ann. MCCCLxx. absque ulla mora, aur discordia renuntiatus fuerit omnium Cardinaliam eonsensu Pontifex, solo i o diu renitente, σ onus aviersante ς eui demὰm , ne videretur divina voluntati remere, humeros supposuit nondum quadragenarius, statura autem parvus , debilis atque imbecilla valetudinis. Statim ac ad Summi Pontificatus apicem evectus fuit Gregorius XL de acce piis a se Catholicae Ecclesiae gubernaculis totius orbis Christiani Praesules ac Principes certiores fecit, in primis Carolum U. Galliarum Regem ν , quem hortatus est, ut, suorum Progenitorum mOre, Ecclesiam meritis obsequiis prosequeretur , ac vicissim studia Apostolica atque benevolentiam se Iubentissime in ipsum expliciturum spopondit. Ad conciliandam pacem inter Galliae & Angliae Reges Legationem misit, quae tamen, propter pertinaces duorum horumce Regum simultates, felici exitu caruit. Sacrae eontra Turcas in Oriente proin vendae Expeditionis percupidus, Legatos ad Ioannem Palaologum Graecorum Imperatorem misit, ut orientales occidentalesque Christianos arctiori Foedere ad compescendam Turcarum feritatem de
vidciret. Propagandae etiam Catholicae Fidei stu-
148쪽
ii dio aecensus,selectos ex ordine praesertim Fratrum, Praedicatorum Religiosos Viros spiritu Apostoli-ε CO actos, de aelo flagrantes salutis animarum, in a varias Orientis regiones ad Infidelium conversior nem direxit. Pro afferenda Ecclesiastica libertate, , di vindicandis Ecclesiae iuribus strenue allaboravit, Gregorias XI. Hinc Florentinos in libertatem Ec-i clesiae injurios perstrinxit gravissima excommunii cationis sententia , quam nolier BEovius ex Vati, cano Codice descripsit ad annum MCCcLxxv. Nu-ν mero xv. Eo fulmine perterriti Florentini, S. Cain, ibarinam Senensem ordinis S. Dominici Virgine ait Sacram , quam sincera in Deum pietas, illibata, vitae castimonia, flagrans in pauperes charitas , ini Ecclesiam aetus, & beatissima coelestium donorumi. copia supra foeminae conditionem evexerant, obniae rogarunt, ut pro ipsorum reconciliatione Le-j, gatione ad Summum Pontificem perfungeretur. , Eorum votis annuens Virgo Sancta Avellionenia.
profecta est, & ad pedes Summi Pontificis Grego-' rii XI. effusa, haec verba ab eo audire meruit: πι, omnibus pateat, quia pacem eum eis, seu Florentinis, volo, ecce pacem ipsam pono in manibus tuis , ears ma Filia; tu εantum recommendatum habeas bonorem
Eeelesia San M . Pontificem Maximum Florentini iratum omni procul dubio placasset Catharina Sanensis, nisi ejus consiliis,& Gregorii a Lpietati intercessisset Florentinorum contumacia. Non inutilIstamen fuit haec Sanctae Catharinae Senensis Legatio. Nacta siquidem Sancta illa virgo opportunam occasionem sepius colloquendi cum Gregorio XI. Pontifice Maximo , quem erebris antehac litteris
Spiritus Sanai unctione perfusis dε reditu ad Ur-
149쪽
bem Romam tandem suscipiendo sollicitaverat , tam egregie miserum Italiae iampridem armorum strepitu funestatae statum depinxit , tantaque sermonis essicacia ei ob oculos posuit necessitatem Sedem Pontificiam in Urbem Romam postliminici referendi; ut Summus Pontifex precibus, consiliis, di vehementibus Sanctae huius Virginis adhortationibus permotus, relicta Aventove Romam a cesserit, eoque appulerit die xxvi I. mensis Janu
rii anni McccLxxvii. ingenti pompa a Romanis se suaque ei subaicientibus susceptus, ibidemque anno
sequenti die xv D. mensis Martii, Sacramentis Eccletiae magna pietate perceptis, mortuus est. Scribit Gersonius , Sacrae Facultatis Parisiensis Cancellarius, lib.De Examine Doctrinarum Par. a. Consideratione 3. hunc Summum Pontificem, paulo antequam moreretur, habentem in manibus Sacrum
Christi Corpus, doluisse, se facilius, quam par suis.
set, visionibus ac revelationibus adhibuisse fidem,&dimisso suorum rationabili consilio , ea praestitisse , uae illum & Ecclesiam in discrimen Schismatis
imminentis infeliciter traxerant. Iis autem ver
bis suasiones S. Bruttia, & S. Catharinae Senensis de Urbe repetenda Summum hunc Pontificem indis Care voluisse nonnulli post Gersonium Scriptores existimant. Sed id loco fabulae jure merito haberi debet. Primo , quia de hac protestatione Grego mi XI. propediem morituri ne minimum quidem , verbulum facit Author coaevus , qui hujus Pontificis Vitam ac Gesta descripsit. Gemonii autem hac
in re fides sublesta omnino esse debet, quippe qui longe post obitum Gregorii M. scripserit. Secumuo , Gregorius XI. sanctitatem Catharinae Senensis
150쪽
probe compertam habebat, eius Legatione, etiam post iiuun in Italiam reditum , pro componendo Florentinorum dissidio, usus fuerat; quin & ejus spiritum probaverat, eamque Prophetiae dono esse illust ratam cognoverat, cum Illi votum Dum de perenda urbe in occulto factum , σ sibi Ioli ac Deo κο- sum, sese divinitus eognovisse monstrauit ut Pius II. Pontifex Maximus in Bulla Canoni Lationis ipsius testatur. Quε igitur credibile est , hunc Summum Pontificem Gregorium XL de sanctitate , & coelesti hus Catharinae Senensis donis optime instructum,
voluisse, paulo ante mortem coram omnibus prointestari, se suasionibus & visionibus ejusdem Sanctae Virginis plus aequo credidisse, maxime cum ipsi sciret, se non tam hisce suasionibus, quam gravis
simis adductum rationibus Romam profectumst fuisse, videlicet ut Sedem suam , sicut tenebatur , repeteret, &, Civitatibus Ecclesiae Romanae per duellibus ad obedientiam redactis, pacem universae Italiae redderet . Si plura scire aveas de Summi Pontificibus,qui Avenione Sedem suam habuerunt, stilicet de clemente V. oanne XXL seu XXII. Benedicto XI. seu XII. ciemente UL. Innocentio VI. urba no V. & Gregorio M. Legesis Franciscum Evinetum, qui Historiam, Gestaque horumce Pontificum, qui e Gallia oriundi Λvenione consederunt, ex coaevis Scriptoribus accurate descripsit,ac perdoctisAnno
lationibus illustravit . . iD. Funesto Schismate, post Gregorii XL obitum, Ecelesiam fuisse exagitatam , ac in summum discrimen adductam saepius audivi a viris eruditis, qui etiam asserebant, hoc Schisma omnium , quae