장음표시 사용
31쪽
qui postea Imperii Insignia sumpsit, ob idque a
anne Patriarcha Constantinopolitano anathemate percusius. Sed a Ioanne CantacuZeno capta anno MCCCXLvII. Constantinopoli, initum est faedus inter Cantacudenum, &,oannem Pauologum, ut ambo simul imperarent, seque ea invicem benevolentia complecterentur, qua patres & filii solent. Ut autem faedus istud magis confirmaretur, filiam suam Helenam Imperatori Ioanni Palaologo collocavit
annes cantacuetenus. Hoc sancito faedere, CantacuZenus Imperator, ut Romanorum Pontificum, di Occidentalium Principum sibi conciliaret amicitias, ct auxilia ad frangendum Turcarum impetum ab ipsis impetraret, de Graecorum conjunctione cum Romana Ecclesia instauranda serio cogitare caepit. Pium, quod inierat consilium, cum Romanis Pontificibus clemente VI. & Innocentio G. communicavit, Sedis Apostolics Legatos honorifice excepit , & conditionem proposuit de Concilio cele- lhrando. At consilium suum, cum ad Omatum exb tum perducere minime postet, & aliunde aegre vi- iderer, orientis Imperium intestinis bellis in dies idebilitari, tandem rerum humanarum pertaesus, spurpuram ac sceptrum cum habitu Monastico, no- inenque ipsum Ioannis cum Ioasapb nomine commutavit anno MCCCLv. Ea insperata Ioannis Canta. lugent abdicatione Imperii potentior factus goan- nes Pavologus Imperator , armis sine mora aggres- isus est Matthaeum Cantacuaenum , quem ipsius pater i Ioannes Cantacueenus Imperatorem renunciaverat, i
eoque Philippis capto, & in ordinem redacto, - ilus , domito aemulo, Imperium obtinuit. Romam, i ut Latinorum auxilium coutra Turcaa imploraret,
32쪽
anno MCCCLxIx. accessit, ubi,ex praescripta a Summo Pontifice urbano V. Formula, Romanae Ecclesiae fidem professus est.Professionem ipsius apud Odoricum Radinaldum legere est ad an. MCCCLx Ix.Incertu est quo anno mortuus sit Ioannes Patiologus Imperator. MO-rtis ejus lepus a Petavio refertur ad an.MCCCLxxxIria Bulialdo consignatur an. MCCCxcI. Sed, si quod in Graecorum Imperatorum catalogo, qui codino de originibus Constatinopolitanis subjungitur, verum est, Ioannem videlicet Pavologum imperasse an. xia. eum excessisse oportet anno MCCCLXXXII. cum Andronicus ejus pater,ut mox diximus,obierit die xxv. mensis Iunii anni MCCCxM. Verum, cum annus millesimus quadringentesimus vigesimus secundus fuerit Imperii Manuelis filiisoannis Pavolui trigesimus secundus , teste manne Canano illius aetatis scriptore , hinc sane Bulialdi firmatur calculus, conficiturq; 'omnem Palaologum imperasse annos sere LII.& e vita migrasse an. MCCCxCI. Ioannem Palaologum excepit in Imperio orientis Manuel PMologus ejus filius natu minor, in quem pater magis propensus fuit, quam in Andronicum, suum primogenitum , tum quia Manuel obsidem sese dederat pro patre,qui captivus a Venetis detinebatur ob magnam pecuniae summam a faeneratoribus acceptam, cui solvendae par non erat; tum quia etiam Andronicus primogenitus Genuensium fultus auxiliis coniuraverat in patrem,qui , ea conjuratione detecta. Andronicua filium suum primogenitum excaecari, & in carcerem detrudi jussit. Ad Imperium itaque evectus Manuel. cum a Turcarum Principe Bajanethe immani bello lacesseretur, ac undique premeretur, totam sere peragravit Europam, ut auxiliares copias, Praeser B a tim
33쪽
tim a Francorum, Anglorumque Regibus elicere posset, sed turbs Anglicae , & Caroli UL Galliarum Regis morbus frequens in causa fuerunt, cur nullum itineris fructum reportarit . Obiit Manuel lGraecorum Imperator ex Apoplexia die xx I. mensis Iunii anni Mecccxxv. cum biduo ante Monachi habitum induisset, Matthaei sumpto nomine. Imperavit annos circiter xxxv. cum Ioannes Palaologus ejus pater obierit, sicut mox insinuavimus , anno Christi MCCcx C. vel sequenti MCCCXCI. a quo ad annum usque MCCCCxxv. intercedunt anni xxxv.
Hi sunt Imperatores Byzantini cum Latini, tum Graeci, qui iaculis xm. & xIv. summa rerum in oriente potiti sunt, & quorum Genealogias, seu Familias, legere poteris apud Carolum du Fresne dominum o Cangium, qui eas accurate descripsit. D. Quis est iste Bajazethes , a quo, ut mox μcbservasti, immani bello impetitus & pene oppres- isus fuit Manuel Palaologus Graecorum Imperator lM. Antequam exponam, quis fuerit iste Ba- laetethes, sedulo observare debes , Turcicam gen- tem , de cujus origine non una est Scriptorum sen- tentia , magni Imperii in Oriente anno millesimo' ducentesimo nonagesimo Octavo, Auctore Othontano , iecisse fundamenta . Is quippe Olbomanus, siveo an, filius Orthogulis, animo & corpore praecel- ἰIens, ex Sogutha Mysiae vico oriundus erat, in 'Asam cum gentilibus suis infudit sese , rem Tur- Scicam incredibiliter auxit, plurimas subegit ur- ibes , ac Pruis Mysiae urbi opibus florenti, magna ' obsidione expugnatae, sedem Imperii, quod ab ipso Rothomanum dictum est, anno MCCxCvIII. constituit.
Obiit Othonianui . Primu1 Turcarum Imperator,
34쪽
i anno MCCCxxvr. Ei in Imperium successit urebanes illius filius, qui Mysiam , ac Lydiam universam ditioni suae subjecit, Nicaeam expugnavit, Lycaoniam , Phrygiam, Cariam , caeteraque ad Helle Dpontum , & Euxinum usque in suam potestatem re- degit, dum Ioannes Cantacuaenus , & Ioannes Pam. Dologus Graecorum Imperatores inter se odiis de armiS certantes , novis Turcarum victoriis atquO incrementis locum dederunt. Mortuus est urcba- nes , secundus Turcarum Imperator , anno Christi MCCCLvII. Imperii trigesimo secundo . vrchanem ii in Imperio Otho uiano excepit ejus filius Amur thes,cujus frater Solimanus natu major inter venan- 'dum ex equo lapsus , humique allisus, jam e vita migraverat. Musulmanicae superstitioni addictissimus fuit Amurathes , utpote qui Templa , SchO- las , Xenodochia Religiosis Turcis ac pauperibus extruxit. Bellica etiam virtute insignem sese pro didit. Callipolim, Adrianopolim, ac circumje ' ctas Provincias occupavit , Triballos ac Mysios' domuit, & bellis triginta septem in Asia & Euro- . pa , partim contra Christianos , partim contra rebelles suos confectis, nullo victus succubuit , sed semper sibi arridentem fortunam expertus est. Ex ' cessit e vivis muralbet anno Christi McCCxC. post- quam, juxta Annales Turcicos , imperasset annis . triginta duobus. Filium reliquit Amarathes Imperii Othomani haeredem Bajaaethem , qui in Annali bus Turcicis Gilderis , idest , Fulmen, cognomina tur. Hic ille est Bajazethes, qui, ut mox dicebam
. mus , Graeciae, vicinisque regionibus armorum terrorem inferens , Manuelem Pataologum Graeco
' rum Imperatorem ad extremas redegit angustias ,
35쪽
& Graecorum Imperium miserum in modum laceravit . Othomanum Imperium longe lateque prO- spagavit Bajaaetbes . Thessaliam , Macedoniam,
Phocidem, Atticam, Mysiam, Bulgariam, & Valachiam Turcicar ditionis fecit, Constantinopolim
vero pluribus obsedit annis, quam tamen obsidionem solvere coactus est, ut contra Sigismundum Hungariae Regem Nicopoli cum exercitu imminentem procederet, & cum illo committeret praelium, in quo Sigismundum Hungariae Regem magna clade affectum fuisse ex Turcarum Historiis Leun clavius narrat. Tot victoriis ac secundis rebus et ' etum B agethem debita paena castigavit Deus praepotens scelerum ultor . Λ' Tameriane quippe, qui cum ingenti Tartarorum , Persarumque exercitu in Asiam irruptionem fecerat, victus captusque Bajazethes , cavea ferrea inclusus, serae instar, ad ludibrium circumductus est, & scabelli loco adhibitus , quoties equitandum aut ex equo Tamertini victori clesiliendum erat. Ea animi aegritudine dOloreque condictus Bajazethes, vir post homineS natos superbissimus ac ferocissimus , mortem sibimet ipsi conscivit, caput suum allidendo caveae fer-τeae , qua tenebatur inclusus . Periit autem anno MCCCCIII. cum annos quatuordecim imperasset. si
Plura de exorclio Imperii Othomani, di de Turca-τum imperatoribus , qui decimo quarto Ecclesiae saeculo praefuerunt Imperio Othomano , scire desideres, legesis Annales Turcicos, Leonicum Chal- conditam,&. Phranetem, qui de rebus Turcicis scrip serunt, quibus adde Lennclavium in pandectis His storiae Turcicae, eu in Historia Musulmanorum.
E D. i Ab Imperio Orientali, quod satis bacte-
36쪽
riri S perlustravimus, transferamus nos ad Imperium
CCidentale, quod sub finem Colloquii priini in Hictoriam xii. saeculi observasti, haud parum tur-tiatum fui sie a duobus illud prehensantibus , Electorumque suffragiis in eosdem distractis post mortem Henrici H. Imperat. quae accidit anno MCXCVII.
Hi erant Philippus Sue viae Dux , Henrici VI. Imperatoris germanus frater , & Otto Saxoniae Dux , quorum primus , seu Philippus electus Imperator , cium in cubiculo post venae sectionem cubaret, a 'quodam Palatino perfidiose caesus est Bambergae anno MCCvIII. Otto vero , sublato suo competitore , solus Imperio potitus est , ut ibidem annotasti . Cum igitur ad Ottonem inter Imperatores Occidentis hujus nominis In pervenerimus , obsecro te ut illius gesta , ac seriem aliorum, qui saeculis xIii. α xIv. ei in Imperio Occidentis successerunt, in praesentia describendi munus suscipias . M. Otto hujus nominis In filius Henrici Leonis Bavariae ac Saxoniae Ducis,contra Philippum Sueviae Ducem & Henrici H. Imperatoris fratrem , electus
Imperator,eodem mortuo an.MCCVIII. tenuit Imperium, & sequenti anno, postquam Sedi Apostolicae Sacramento obstrictus , Ecclesiae jura confirmasset, Imperii coronam accepit ab Innocentis III. Pontifice Maximo. Promissis non stetit Otto Imperator, eumque jura ac ditionem Ecclesiae invadentem Pontifex Per legatos admonuit, ut ab in pto desisteret, sed cum morem gerere pertinaciter detrectaret, anathemate percussus est , ejusque subditi sacramento fidelitatis soluti. Quo factum est, ut plures e Ger . maniae proceres ab eo alienati Friderieum II. filium Henrici UI. Imperatorem salutaverint, quem sociis
37쪽
armis fovit etiam Philippus Augustus Galliarum Rex . Cum his Otto congressus ad Bovinas prope
Tornacum anno MCCxIv. ingenti suorum caede victus est, sensimque ab omnibus destitutus in Saxoniam fugit Imperio privatus,obiitque, datis Christianae paenitentiae non dubiis argumenti S , anno MCCxv III. cum Imperium ab obitu Philippi per annos circiter sex tenuisset. Exauctorato, Ortone I sejusque exercitu, ut jam diximus , piofligato penitus anno MCcxIv. Fridericus II. Imperium solus obtinuit, & ab Honorio III. Pontifice Maximo Imperator coronatus est anno MCCxx. Post solemnem suae inaugurationis pompam aureos montes pro
tuenda Ecclesiae dignitate pollicitus est , legesque tulit de exterminandis Haereticis de testamentis Cruce signarorum fulciendis , & agricolis ab injuriis vindicandis , ut apud Goldasium in constitutionibus Imperialibus legere est. Quin, & Crucis signum ad Hierosolymitanam expeditionem ex manu Hugolini Cardinalis Hostiensis accepit, seque ad pro sectionem maturandam totum e nutu Summi POu-ziacis penuere juravit, sed fidem fefellit. Ea quippe arma , quae ad expugnandos Saracenos , ut primum Imperium iniit, capturum voto ac juramento sese obstrinxerat, ad infestandam Ecclesiam im-Pie convertit,atque Romanos Pontifices diu dive-Favit , a quibus vicissim , cum esset in impietate Pertinax , quinquie s fuit anathemate percussu S APrimo ab Honorio M. quod Episcopos quosdam injuste exagitasset, ac s:dibus expuli siet. Secundo, a Gregorio m. anathemate confixus est, quod expe ditionem in Palaestinam, quam pollicitus fuerar,
sitae ac simulate suscipiens, turpe di rei Christia
38쪽
nae exitiosum faedus cum Sullano Babylonis inivis, set, & Hierosolymitana peregrinatione ad solam ostentationem perfunctus cum maximo dedecore rediisset. Tertio ab eodem Summo Pontifice excommunicationis fulmine perstrictus est , quod Lombardiam , aliasque Italiae Regiones immani sibmis stragibus devastaret, incenderet, ac deformaret ; Quod Ecclesiae ditiones invaderet, Cardin tes , Episcopos, Abbates Romam ad Concilium ab eodem Pontifice indictum euntes interciperet, camptivosque detineret ; quod Ecclesiae libertatem Orprimeret, Ecclesiasticis viris molestiam crearet, dc priora scelera novis criminibus cumularet. Quarto , novo anathemate ab Innocentio In constrictus est , quod in impietate sua adhuc perseveranS, b na Ecclesiae sibi usurparet. Denique, ab eodem Summo Pontifice in Concilio Generali Lugdunensi I. anno MCCxxv. celebrato non solum excommu .
nicationis fulmine percussus est, sed etiam, ceu indignus, Imperio dejectus, sicut uberius explic bimus in Colloquio quarto, ubi agemus de Coi ciliis . Ex hac exauctorationis sententia in ipsum ab Innocentio In in Concilio Lugdunensi prolata
furibundus evasit Fridericus II. nedum resipuit; ar- ma corripuit, gravissimaque damna Pontifici, &Ecclesiae intulit,quae illius temporis Historici commemorant. Parinam per menses omnino septem obsidione cinxit, a qua ingenti clade repulsus in Siciliam se recepit, obiitque anno MCCL. in Arcet quadam Apuliae, quae Florentina dicebatur'. Quo autem morbi genere extinctus fuerit, non convenit
inter Historicos. Alii quippe volunt, Fridericum Ibis Ma redo, quem ex coacubina ggauerat, fuisse
39쪽
suffocatum. Alii asserunt, eum gravi morbo correptum , vel ex veneno sibi propinato interiisse . Incertum itidem est, an Fridericus II. moriens , ad meliorem frugem se receperit i Sunt nonnulli ScriptoreS , qui tradunt, eum nihil unquam de odio in Romanos Pontifices, & pervicacia remisisii , adeoque excomunicatum, & impini tentem ex hac vita migraste. Non desunt tamen alii Scriptores , quos inter censetur Matthaeus Parisias, qui testantur , Fridericum II. antequam moreretur, edidisse paenitentiae signa, & ab Archiepiscopo Panormitano fuisse absolutum. Post exauctorationem Dideriti II. fluctuavit Imperium occidentale nulli secure innixum, & , juxta probabiliorum eruditorum Scriptorum sententiam, contigit Interregnum ab anno MCCXLv. quo Friderisus II. ab Innocentio IV . Pontifice Maximo in Concilio Generali Lugdunensi I. Imperio
abdicatus est, usque ad annum MCCLXXIII. quodulphus Comes Habspurgensis fuit Imperator electus. Fuerunt quidem nonnulli ab anno MCCxLv. usque ad annum MCCLxxIII. electi Imperatores, videlicet Henricus Thuringiae, Λ: Hassiae Landgravius, Guillelmus Brabantiae, sive Hollandiae Comes, Ricbardus Cornubiae Comes, Henrici III. Angliae Regis frater, & or bonsus Castellae Rex Ferdinan di III.
Hispaniarum Regis filius ; verum hi Principes
Imperium dumtaxat degustarunt, S a multis Scriptoribus Imperatorum Occidentis Catalogo non accensentur . Quapropter de illis pauca dicemus , eorumque electionis, ac mortis tempus indicare su superque suffciet. Henricas Thuringiae , N Hasi ι.εe Lan ravius, cxauctorato Diuerteo , electus est eodem
40쪽
eodem anno MCCxLv.Ιmperator apud Herbiponm. Movit contra ipsum conradus , quem Fridericus II. ejus pater Regem Romanorum anno MCCxxxIv. eli gi curaverat, cujus electionis Acta edidit Balazius tomo I. Miscellianeorum pag. q7a. In praelio victus fugatusq; fuit Conradus,ac victor remansit Henricus, qui tamen dum Ulma Obsidet,sagitta ictus, indeq; reversus obiit ex vulnere anno MCCxLvII.ab electi ne sua secundo . Mortuo Henrico Septemviralibus Comitiis suffectus est Guillelmus Brabantiae seu Hollandiae Comes, contra quem Conradus a patro suo Friderico II. missus , grandi repulsus clade fugit ad patrem, ut ejus furorem augeret & ignominiam; Guillelmus vero electus Imperator AquiSgra num expugnavit, & in ea urbe ritu solemni coronatus est . Contra Frisios rebelles λrtiter pugnans
Guillelmus in glaciem incidit sub equo subsiden tem, e qua cum subsilire haud posset, iaculis ac ' contis a nescio quibus conlassus periit ann.MCCLvII. Post Guillelmi obitum Principes Electores, varia in studia distracti, duos creavεre Caesares, Richardum scilicet Cornubiae Comitem, Henrici III. Anglias Regis fratrem, de Alphonsum Castellae Regem , Fer dinandi III. Hispaniarum Regis filium . Utriusque electio coram Summis Pontificibus Alexandro Inurbano In & Clemente m. cum diu disceptata suisse set, richardus parum firme se in Imperio confistere posse cernens , in Angliam rediit; Alphonsus verω, Princeps excelsi ingenii & eximiae literaturae, dictu Sque cognomento Sapiens, cum undique immisnentia bella conspiceret, consiliis Gregorii x. Sum- mi Pontificis permotus, sponte cessit Imperio, & inc Hispaniam suam se recepit. Vacuum lxaque cum